Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Brigitta, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Nikki.
Ik ben een vrouw en woon in Wortegem-Petegem (Belgié) en mijn beroep is nu huisvrouw.
Ik ben geboren op 22/05/1951 en ben nu dus 60 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Tuinieren,kaarten met onze vrienden,en bloggen
Klik op het plaatje voor een email
Dit is mijn ma op haar laatste verjaardag 13-05-2008 ze was een zeer goede moeder
Deze kaars brandt ik voor mijn overleden ouders en voor wie het nodig heeft
~*~ Woorden in het wit ~*~ tussen alle letters die zijn geschreven staan nog zoveel woorden in het wit welke een lach en een traan verbergen en waar misschien wel het onbegrepen inzit
of het geheim wat niemand mag lezen het tere en breekbare van de schrijfster haar hart die zij nog niet met iemand wil delen omdat dit haar zelf nog te veel verward
sommige lezers kunnen tussen de regels lezen en ziet wat de schrijfster in het witte heeft staan dat geheim .......die intense breekbare woorden soms een lach maar te vaak die bittere traan.
ik zit alleen aan de tafel en voor mij ligt een berg met scherven de restanten van wat eens mijn hart was. op de grond om mij heen liggen allemaal lege lijmtubes, herinneringen aan eerder pogingen om de scherven aan elkaar te plakken
ik doe elke keer mijn best en ben heel voorzichtig maar ik krijg het niet meer in elkaar, het zijn er zoveel en alle stukjes lijken hetzelfde een begin kan ik niet echt vinden. de lijm resten verraden eveneens de eerdere mislukte pogingen om een zaak te herstellen, maar het lukt eenvoudig weg niet, misschien ben ik toch een stukje kwijt
maar waarom krijg ik het niet meer tot een geheel het is toch mijn hart en ik weet hoe het origineel eruit zag, voor dat ik het spontaan in jou handen heb gelegd, jij kon er niets aan doen dat je het liet vallen in duizend stukjes, ik had je eerder moeten waarschuwen hoe broos en breekbaar het was.
het vreemde ik ook dat van de stukjes ook geen schittering meer uitgaat geen glans, daar waar het in jou handen straalde en licht gaf. nu blijft elke reflectie uit en is het slechts een dof hoopje scherven, zelfs zonder scherpe randen. misschien kan ik de scherven maar beter weggooien en een nieuwe kopen een die niet breekt en die ik gewoon kan weggeven zonder dat ik het breekt Groetjes
~*~ Kan je 's nachts niet slapen ~*~ En lig je zachtjes te praten Voel je ,je eenzaam en verlaten En alles om je heen gaat haten Denk dan aan mooie dingen Die je dan dwingen Alles te vergeten En dan zal je zelf begrijpen en weten Dat er rust zal komen in je leven En dat je alles niet zal vergeten Maar wel zult vergeven
~*~ Er zijn miljoenen mensen op de wereld, ~*~ soms is het moeilijk te geloven dat ook zij net als jij, iets willen, een gevoel hebben, en hun gedachtes hebben. En als je dat dan beseft, dan voel je je niet zo eenzaam, want er is allicht wel iemand die hetzelfde heeft als jij ...... Groetjes
~*~ laat ons van je houden ~*~ en laat ons van elkaar houden laat ons blij worden en laat ons elkaar gelukkig maken laat ons dromen laat ons vliegen en laat ons elkaar vergeven laat vrede van ons houden en laat ons ermee leven laat ons lachen laat ons hopen en laat ons proberen niet vaak te huilen of zwak te worden en zwak te leven laat ons aanleren sterk te worden sterk te leven en sterk te blijven
~*~ Ik had de moed maar opegeven ~*~ ik bereikte bijna de hoogste top maar ik valde naar benee ik dacht dat het me was gelukt en toch nam de wind me mee
ik had de moed dus opgegeven dat had ik niet eens door het was niet mijn bedoeling dat ik me evenwicht verloor
ik had moeten verdergaan tot de hoogste top maar nee hoor,het ging allemaal te snel ik gaf de moed maar op
ik weet dat ik nu heb verloren maar ik maak een nieuwe start de moed zit niet alleen in me lichaam maar ook heel diep in me hart
ik ga verder en geef het niet meer op ik probeer nu echt flink te zijn tot de hoogste Top!
~*~ Waarom laat ik me nu weer,~*~ een schulgevoel aanpraten. Ik had me toch zo voorgenomen dat niet toe te laten. Plots is daar nu weer een dip, terwijl ik dagen weer begon te stralen. Ik moet me daartegen verzetten, en de zon weer terug gaan halen. Dit gevoel al die gedachten, ik wil het niet,het krijgt me niet klein. Ik wil gewoon weer heel gelukkig zijn. En wil een vrogelijk vrouw zijn.
~*~ De Here is mijn herder, ~*~ mij ontbreekt niets; Hij doet mij nederliggen in grazige weiden; Hij voert mij aan rustige wateren; Hij verkwikt mijn ziel. Hij leidt mij in rechte sporen om zijns naams wil. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want Gij zijt bij mij; uw stok en uw staf, die vertroosten mij. Gij richt voor mij een dis aan voor de ogen van wie mij benauwen. Gij zalft mijn hoofd met olie, mijn beker vloeit over. Ja, heil en goedertierenheid zullen mij volgen, al de dagen van mijn leven; ik zal in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen. Bedankt Ton en Loekie voor dit mooi gedicht
