We waren speciaal een dag vroeger uit Spanje teruggekomen om mee te vieren met onze tweede kleinzoon die 3 jaar werd op 4 nov. Omdat zijn mama hoogzwanger is , ging het feestje door in een speelpark, kwestie van het werk achteraf wat te minderen!! De oma's en opa's werden wel een paar uurtjes voordien uitgenodigd thuis, zo konden al wat cadeautjes thuisblijven!! We werden enthousiast ontvangen door een glunderende jarige. Hij wist precies hoe oud hij werd en probeerde zijn 3 vingertjes flink omhoog te steken. De pakjes werden vol spanning "opengescheurd".... om dan stralend het cadeautje omhoog te steken. Het stukje taart kon er nog snel bij vooraleer we naar het speelpark vertrokken. Het was weliswaar een intiem feestje, maar de kleinsten konden zich volop in het spel gooien. Eerst moest de jarige wat bekomen van de drukte maar toen de rest van de speelmakkertjes er was , ontdooide hij snel en zat binnen de kortste tijd mee op de klimtoren in het ballenbad en op de glijbaan.De uitbater had gezegd dat de volwassenen ook mochten meespelen zolang ze zich niet meer amuseerden dan de kinderen.!! Ik moet wel zeggen dat een paar papa's niet onderdeden voor hun kleinen!!!!!! Hoogtepunt waren echter de frietjes en bijbehoren!!. Zelfs de kleintjes van amper 2 lieten zich niet kennen en smulden lekker mee. Op het einde van de avond wilden de gasten zelfs oma mee op de touwen en op de glijbaan en in het ballenbad, De uitbater indachtig, probeerde ik me niet te erg in te leven .... maar het was reuze zeker met de hulp en aanmoediging van ons 3 schatten. Die bleven maar roepen en gierden het uit toen het even mis liep! We waren de allerlaatsten om het park te verlaten, de kleinen trots met een ballon in de hand en de jarige nog trotser toen hij naast de ballon ook nog een extra cadeautje mocht uitkiezen van de uitbater!!Een geslaagd feestje en voor herhaling vatbaar.
Op Zaterdag 3 november zijn we thuisgekomen na een heel ontspannende en gezellige vakantie in Spanje.Het weer was goed hoewel minder schitterend dan de vorige jaren. Bijna waren we zelfs niet op tijd thuis om de verjaardag van onze kleinzoon, die 3 jaar geworden is, te vieren. Op woensdag 31 okt. bezochten we als afsluiter nog even de markt in Benidorm. We hadden onze wagen op een vertrouwde plaats geparkeerd. Terwijl ik nog even rondliep op de markt keerde Tony , mijn man, naar de auto terug om er iets in te leggen. Groot was zijn verbazing toen de auto weg was!! Gestolen???? Weggesleept??? .Toen hij op de stoep een sticker zag met de plaats en het telefoonnummer van het wegsleepbedrijf wist hij meteen hoe laat het was!!. Omdat de dag erop 1 november was en dus een feestdag was er even paniek dat we de wagen niet tijdig zouden terughebben om op 2 nov. terug te reizen!!.......Gelukkig kon een kennis ons nog voor de middag naar de politie voeren en na het betalen van de boete hadden we de auto terug. Voilà dat hebben we dan ook eens meegemaakt, maar ik kan je verzekeren dat er toch eventjes paniek was!! Verder hebben we goede herinneringen aan onze vakantie.Nochtans vreesden we het ergste toen we de beelden uit Calpe , Benidorm en Valencia zagen. Maar het dorpje ,Moraira een kleine haven, waar wij verbleven , was gelukkig gespaard van grote ellende. 24 uur na elkaar had het langs de Costa Blanca geregend zoals ze zelden hebben gezien. Men sprak van een regenval van 370 l/m2 , ongezien dus normaal dat de schade serieus was. Vrienden die in Calpe vertoefden zagen de auto's met de watermassa in de zee terechtkomen. Straten liepen totaal onder en in de huizen stond het water meer dan een meter hoog. Toen we naar onze lokatie reden , zagen we dat stukken rots- en bergstenen met de stroom van het water naar beneden gekomen waren. Gelukkig hangt er op de meeste plaatsen tegen de rotswand een stalen vangnet, maar hier en daar was ook dat doorbroken en lagen de straten vol stenen en zand. Het heeft een paar dagen geduurd vooraleer de winkels en restaurants weer normaal " draaiden". Voor ons toeristen viel dat nogal mee maar voor de bevolking ter plaatse was het een regelrechte ramp! Op de verschillende uitstappen die we gepland hadden, zagen we ook de volgende weken nog de resten van de wateroverlast. De stranden zagen er eerder vuil uit en het zeewater bleef vervuild. Niet echt uitnodigend om erin te zwemmen!! Maar wij opteren meer voor het wandelen en dagtripjes, want er valt veel te bezichtigen in de bergen, dus die strandtoestanden waren niet echt een probleem. En nu na 3 weken zijn we terug thuis en kunnen we terugblikken op 3 geslaagde weken om met volle batterijen de winter te trotseren hoewel ... echte winters hebben we ook niet meer. Maar ik vermoed dat daar nu niemand rouwig om is met de stijgende brandstofprijzen!!!!!
Mijn afsluiter: Kleinigheden zorgen voor perfectie; maar perfectie is geen kleinigheid.
Dit kan ik jullie niet onthouden! Onlangs een geschenk gekocht voor de zoon: een haartrimmer van een bekend merk!! Kreeg een paar dagen later een berichtje van de schoonzoon dat de keuze verkeerd was.! Hij had een identiek apparaat en besloot onlangs zijn haren te trimmen. Eerst ging alles goed tot de beweegbare kop van het toestel kuren kreeg en op zijn achterhoofd een grote kale streep achterliet! Er werd uiteraard eens intens " gevloekt" .... Om de boel wat in evenwicht te houden, besloot hij om alles over te doen en nu met de stand op 3mm. Diegenen onder jullie die hier ervaring mee hebben , weten dat dit al behoorlijk kort is!! Maar de " landingsbaan" achteraan was nog niet verdwenen.!!!! Toen kreeg hij het lumineuze idee om zijn "baardtrimmer" te gebruiken om het kapsel nog te redden!!!! Gevolg, krassen en strepen en een zere kop..... Ten einde raad ging alles eraf en sinds dan hebben we een skinhead in de familie. Nu maar afwachten of de zoon inderdaad met een " vergiftigd" geschenk opgezadeld zit. Groeten uit een regenachtig Spanje
Heel eventjes ben ik niet van de partij, we proberen nog wat extra vitamientjes op te doen in warmere oorden. Ik hoop daar wat inspiratie te vinden om daarna terug aan de slag te gaan. Er zitten heel wat herinneringen in mijn hoofd en ik hoop die ooit neergepend te krijgen.Don't forget me!!
Mijn afsluiter: " De beste formule voor het geluk: een goede gezondheid en een slecht geheugen!!"
Hi, niets speciaals gebeurd of te vertellen vandaag. Het is hier nogal druk omdat we ons voorbereiden om eind volgende week een 2 tal weken uit de sleur te stappen om de zon op te zoeken en te relaxen!! Niet dat het hier zo hectisch is maar toch zo'n uitstapje kan deugd doen! Ik was dus wat aan het rommelen om alles wat op orde te brengen tot plots mijn oog viel op het volgende: Ik nodig je uit om het samen met mij te lezen..... " De mens ontwikkelt complexe technieken: radio, TV, computers... Hij lost de ingewikkeldste problemen op en verovert de ruimte en de maan en " far beyond"...Hij achterhaalt de meest complexe structuren van het menselijk lichaam. Slechts bij één probleem staat de mens nog even ver als 2000 jaar geleden: " Wat is liefde?" Liefde kan men slechts ervaren maar nooit verklaren. Daarom is liefde de mooiste ervaring in ons leven.
Die gedachte draag ik vandaag even met me mee en geef ze door aan elke bezoeker van dit blog.
Hallo. Gisteren druk bezig geweest met de kleinzoon die hier een dagje kwam logeren. Het begon al goed van ' s morgens. Na een gezellig ontbijt waarbij meer gepraat dan gegeten werd, volgde het aankledingsritueel. Ik maak daar graag een spelletje van zoals: wat trekken we over ons hoofdje , waar is je linker handje, wat staat er op jouw broekje tot... wat doen we aan de voetjes..... en daar hield het op!! Ja wat doe je aan de voetjes? Schoentjes natuurlijk!!! Maar waar ik ook keek of zocht, geen schoentjes te vinden!!! Dan maar even het thuisfront telefoneren..... Geen schoentjes? Kan niet, kijk eens in zijn tas of in de badkamer of ...... Neen , geen schoentjes!!. Na een korte pauze, ...ma ze liggen nog in de auto. Hij sliep al toen we hem gisterenavond brachten en zijn schoentjes waren uit dus.... Lap, ik kan die kleine toch geen ganse dag op zijn sokjes laten lopen en opa's schoenen zijn nog een " beetje " te groot!! Gelukkig is er in de buurt een schoenenzaak die ook op zondag open is, dus op naar de winkel op de sokken!!!! De kleine bekeek me wel even vreemd, op straat lopen zonder schoentjes! Ik zag hem zo denken:" die oma doet soms toch raar!!". Maar het was nog vroeg dag , dus had hij veel geduld. Maat 26 dat wist ik nog, daar moest ik zijn. De kleine had al snel schoentjes en pantoffeltjes met leuke figuurtjes ontdekt. Hier oma, Musti en hij had de pantoffeltjes al vast. Schattig waren ze in het beige en het blauw. We probeerden ze en ze zaten als gegoten." We nemen de blauwe ", zei ik want die andere worden te snel vuil.Misschien had hij liever die beige gehad maar oma's denken soms een beetje vooruit....... Geen protest, want de verpakkingsdoos wat even fascinerend als de pantoffeltjes zelf. Daar zit een goeie verkoopspolitiek achter, dacht ik zo. Als kind zou je voor het doosje alleen al die pantoffeltjes kiezen!!!! Na 5 minuten stond ik al aan de kassa met de pantoffeltjes aan de voetjes en met een fiere peuter die een Mustidoosje vasthield. " Mag ik even de pantoffels zien?", vroeg de kassierster? Ik verwachtte protest van de kleine omdat ze weer uit moesten. Ik legde gedulig uit hoe we waren binnen gekomen en waarom ze nu aan waren. " Ook een manier om aan nieuwe schoentjes te geraken" , gekte de dame. Inderdaad.!! Maar ik was toch maar tot de vaststelling gekomen dat die kleine sneller kan kiezen dan oma, want als ik om schoenen ga dan duurt het toch wel even langer!!!! Misschien moeten ze de layout van onze dozen ook aanpassen?? Thuisgekomen moest opa het doosje en de pantoffeltjes bewonderen. Tot ik me herinnerde dat er ergens in de kast nog leesboekjes lagen van Musti. We hebben samen in die boekjes gebladerd en het was een zalig moment. Met zijn tweetjes op de grond in de slaapkamer van "mama" en dat boeide de kleine nog het meest. Het was een topmoment tot de vraag kwam:" oma Musti tekenen"? Je moet weten dat mijn takentalent ergens in de kleuterschool is blijven hangen tot mijn grote frustratie. Ik had daar nooit eerder een probleem mee gehad, ieder zijn talent tot op vandaag nu de kleinkinderen regelmatig een beroep doen op "oma's tekentalent". Je wil toch de beste oma zijn en die kan toch alles, niet? Het zou allemaal niet zo erg zijn als er geen betere tekenconcurenten waren, maar zowel de schoonzoon als de schoondochter kunnen fantastisch tekenen en nu moet ik mijn " gedrochten " daar tegenover stellen!. Maar ik heb mij er al een beetje mee verzoend want er is geen dankbaarder publiek dan een kind. Kijk,dat is Musti zijn huisje en daar staat een grote boom en dat zijn de appeltjes en zie je die poes? Ze heeft wel een leuke staart hé??? En als die kleine dan in jouw povere lijnen die fantasie herkent, dan groeit je tekenvertrouwen en ... word je soms wat te overmoedig en wil je verder gaan in je scheppingen tot de onschuldige waarheid: "mijn mama kan heel mooi tekenen" je weer met een plons op de grond zet. Je hebt het begrepen dus oma houd het eenvoudig!... Al met al werd het een gezellige dag. 's Avonds waren we beiden moe, oma en de kleinzoon, maar we hebben genoten en een dikke afscheidsknuffel en " dag oma, tot een andere keer" en die blinkende oogjes en die schattige lach, dat is het, meer heb je niet nodig om de vermoeidheid niet te voelen. Voilà, morgen vertel ik je wel meer en neem ik je misschien mee naar " oma's zolder", want daar liggen nog heel veel herinneringen.
Mijn afsluiter: "Liever een glimlach in je leven dan een traan in je ogen. "
Doe ik het of doe ik het niet? Voilà, ik doe het, druk of niet druk; aarzelend of beslist. We zien wel wat ervan komt! Want wat is druk? Altijd bezig zijn in en rond het huis; boodschappen doen, kleinkinderen opvangen, mezelf voorbijlopen en dan 's avonds neervallen bij T.V. of bij een boek. De zalige luxe van een oma van 5 kleinkinderen met een zesde op komst ( ergens in november!) Wat ik te vertellen heb? Hoe ik elke dag beleef, het plezier met de kleinkinderen, het ophalen van herinneringen. Niets speciaals dus, gewoon soms eens "mijn ei" kwijt kunnen! Geniet mee met mij, herken jezelf en reageer. Tot een volgende keer