NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
 Rudi & Christine wonen op de buiten te West-Vlaanderen(Belgium)..(rond Brugge die scone)
 Hebben 2 kinderen en sinds kort
Bomma & Bompa van 2 kleinkinderen..
Hebben ook een hele grote gevaarlijke hond...Gizmo onze chihuahua 1,8kg nat gemaakt..
Onze hobby's zijn zowat van alles...
waaronder ook PSP.....tuinieren...koken..
muziek..fietsen..lezen & uiteraard eten
kortom..genieten van het leven..
Groeten van Pepé & Memé

Hartelijk welkom op m'n blog
Bienvenue sur mon site
Wilkommen auf meiner website
Welcome to my site

Cyberbompa & Bomma
   Chris
Foto
Zoon Jo & Freya
Foto
Dochter Jannie &  schoonzoonThijs
Foto

Kleinkind Mauro
& Jannie

Foto
 Ons 2de kleinkind Brent
Foto
Foto
Inhoud blog
  • Pink Floyd...
  • Miserie miserie, wasbak in de keuken was verstopt...
  • File op autostrade...wij waren met de fiets
  • Affiche Summerblast op 12 September 2015 te Sint- Michiels
  • Boucheé met boontjes & vol au vent met gekookte aardappelen
    Foto

    Ons lief klein Crapuleke....Lag ik daar maar...
    Foto
    Categorieën
  • Crea's Rudietje (114)
  • Dieren (322)
  • Dranken (86)
  • Film (480)
  • Fotografie (447)
  • Gezondheid (334)
  • Koken (937)
  • Lessen leden (17)
  • Mails(alle) (104)
  • Mode (247)
  • Moppen (97)
  • Muziek (619)
  • Nieuws (1428)
  • Ons tuintje (492)
  • PPS Rudietje (28)
  • Sport (547)
  • Wetenschap (275)
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    toeternietoe
    blog.seniorennet.be/toetern

    SEO-PING

    Sluffertjes_creations

     photo Blend 34 groot back to school 850 op 375px_zpsprtv5r5e.jpg
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Icarusblauwtje






    .


    Het icarusblauwtje (Polyommatus icarus) is een dagvlinder uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes. Een flink deel van de vrouwtjes zijn van boven bruingekleurd met oranje vlekjes. Daardoor worden deze vrouwtjes soms aangezien voor bruin blauwtjes.


    Het icarusblauwtje komt algemeen voor in heel Europa, op droge schrale graslanden tot matig vochtige steppe. Ook in Nederland en België is de vlinder zeer algemeen. In 2005 is de soort voor het eerst ook in Noord-Amerika gevonden, in de buurt van Mirabel in de Canadese Provincie Québec.


    De vliegtijd is van april tot en met oktober. De rups overwintert.

    Waarnemingen van feitelijke ei-afzetting zijn vrij spaarzaam. De eitjes worden tussen de bovenste bladeren op de jonge nog niet bloeiende planten van gewone rolklaver afgezet.


    De rupsen worden gevonden op diverse planten uit de Vlinderbloemenfamilie als sikkelklaver (Medicago falcata), hopklaver (Medicago lupulina), kleine klaver (Trifolium dubium), gewone rolklaver (Lotus corniculatus), moerasrolklaver (Lotus uliginosus), paardenhoefklaver (Hippocrepis comosa), Coronilla varia, kattendoorn (Ononis spinosa) en kruipend stalkruid (Ononis repens). De jonge rupsen mineren


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tongschar

    .

    ...

    De tongschar (Microstomus kitt) of neustong (in Nederland) is een straalvinnige vis uit de familie van schollen (Pleuronectidae), orde platvissen (Pleuronectiformes),

    Hij komt wijd verspreid voor van IJsland tot de Golf van Gascogne. In de Noordzee vooral langs de Britse kusten. Er is weinig  bekend over de omvang van het bestand. Per jaar brengen onze vissers ongeveer duizend ton binnen.
    Het paaien gebeurt van april tot augustus. Geslachtsrijpheid treedt op bij een lengte van ongeveer 25 cm en een leeftijd van 4 jaar




    Anatomie

    De tongschar kan maximaal 65 centimeter lang en bijna 3 kilogram zwaar worden. De hoogst geregistreerde leeftijd 23 jaar. Het lichaam van de vis heeft een gedrongen vorm.

    De vis heeft één rugvin en één aarsvin

     Leefwijze

    De tongschar is een zoutwatervis die voorkomt in een gematigd klimaat. De soort is voornamelijk te vinden in zeeën en wateren op een harde ondergrond. De diepte waarop de soort voorkomt is 10 tot 200 meter.

    Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit ongewervelden, waarbij een voorkeur bestaat voor borstelwormen 

    De tongschar is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boomblauwtje





    .

    ...



    Het boomblauwtje (Celastrina argiolus) is een dagvlinder uit de familie Lycaenidae, de kleine pages, vuurvlinders en blauwtjes.

    De wetenschappelijke naam argiolus is een verkleinwoord van argus en verwijst ernaar dat de soort kleiner is dan het heideblauwtje (Plebejus argus)

    Mannelijk boomblauwtje



    De voorvleugellengte van de vlinder bedraagt tussen de 13 en 16 millimeter.

    De vleugels van mannetjes zijn aan de bovenzijde vrijwel geheel fel lichtblauw met een smalle zwarte rand, terwijl de vrouwtjes een brede zwarte band langs de voorvleugels hebben. De franje is wit, bij de voorvleugel zijn er enkele zwarte onderbrekingen. De vlinder is met name goed te herkennen aan de zilverwitte tot lichtblauwe onderzijde van de vleugel waarop zwarte stippen te zien zijn. Verder vliegt deze vlinder niet of nauwelijks dicht bij de grond (beneden 50 cm hoogte), dit in tegenstelling tot vele blauwtjes.

    Het eitje is klein een afgeplat wittig bolletje en heeft een honingraatstructuur. Eitjes zijn bijzonder lastig te vinden.

    De rups is geelachtig groen, met een variabele rode tekening, al dan niet met rozewit, langs de rand en als rugstreep. Deze tekening ontbreekt echter vaak. Het lichaam is bedekt met korte witte haartjes. De kop is zwartbruin. De rups wordt 14 tot 17 mm lang.



    De waardplanten van de vlinder zijn diverse struiken, onder andere klimop, hulst, vlinderstruik, struikhei, vuilboom, kornoelje, grote kattenstaart, wegedoorn en kardinaalsmuts. De eitjes worden afzonderlijk afgezet hoog in de waardplant, aan de basis van bloemknoppen of bij jonge vruchten. Er is een voorkeur voor grotere planten die in de zon staan. Het vrouwtje zet soms ook eitjes af op planten die ongeschikt zijn. De rups overleeft niet op sneeuwbes en op bijvoorbeeld blauwe regen kan hij niet volgroeid raken, omdat de bloemen te snel afvallen en geen vrucht vormen. In verschillende generaties worden verschillende waardplanten gebruikt. In het voorjaar worden vooral hulst en sporkehout gebruikt, in de zomer vooral klimop, grote kattenstaart, struikhei en vlinderstruik.

    Na 3 tot 5 dagen komt de rups uit het eitje. De rups eet aanvankelijk van de knoppen of de jonge vruchten, in de laatste stadia soms jong blad. De rups maakt een gaatje in de knop of de vrucht, en eet van het binnenste. De rups scheidt een zoete vloeistof af, waarvoor hij vaak wordt bezocht door diverse mieren. Deze mieren bieden bescherming tegen belagers. De rupsen worden vaak geparasiteerd, met name door de sluipwesp Listrodomus nycthemerus, wat fluctuaties in het voorkomen oplevert.

    Na 2 tot 4 weken verpopt de rups. De verpopping vindt plaats in de strooisellaag of in spleten en holtes in de schors of nabij de waardplant. De pop overwintert. Er zijn meldingen dat poppen bezocht zouden worden door mieren, of zelfs meegenomen zouden worden naar mierennesten. Exemplaren die niet overwinteren blijven 11 tot 20 dagen in het popstadium. Het imago leeft vervolgens 9 tot 18 dagen.

    Het boomblauwtje vliegt in Nederland en België in twee generaties per jaar. De eerste generatie van april tot juni en de tweede generatie in juli, augustus en begin september. Soms is er een derde generatie die vliegt van eind augustus tot halverwege oktobeR

    Ei van het boomblauwtje





    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oranje zandoogje

    .

    ...




    Het oranje zandoogje (Pyronia tithonus) is een dagvlinder uit de subfamilie Satyrinae, de zandoogjes en erebia's.

    De wetenschappelijke naam tithonus verwijst naar de tweede geliefde van Eos, de godin van de dageraad

    Vrouwtje van het oranje zandoogje



    Mannetje van het oranje zandoogje


    De rups is lichtgeelbruin of lichtgroen met een groene of bruine rugstreep en is donzig behaard. Langs de onderzijde loopt een witte lengtestreep. De kop is lichtgeelbruin. Aan de achterzijde bevinden zich korte bleke staartjes. De rups wordt 23 tot 26 millimeter lang.


    De waardplanten van het oranje zandoogje zijn diverse smalbladige grassen, zoals kropaar, gewoon struisgras, rood zwenkgras, kweekgras en grote vossenstaart. De eitjes worden door het vrouwtje afgezet op enigszins beschaduwde plaats. Het vrouwtje kruipt diep in het gras en zet de eitjes op daar af met voldoende tussenruimte. Het komt ook voor dat het vrouwtje de eitjes gewoon laat vallen of "wegschiet". Deze plakken aan de waardplant, of belanden in de nabijheid op de grond. Het vrouwtje zet 10 tot 30 eitjes per dag af, in totaal zo'n 100 tot 200.

    Na 14 tot 22 dagen, vanaf halverwege augustus, komt de rups uit het eitje. De rups eet overdag. Vanaf eind oktober zoeken de rupsen een plaats diep in de vegetatie en overwinteren daar. Na de winter eet de rups weer verder, maar dan vooral 's nachts. Vanaf eind juni verpoppen de rupsen laag in de vegetatie. Het popstadium duurt 16 tot 21 dagen.

    Het imago leeft 17 tot 34 dagen, van eind juni tot in september. Er is één jaarlijkse generatie.

    De volwassen vlinders eten nectar van allerlei planten. De vlinders kunnen vaak met gespreide vleugels zonnend worden aangetroffen. Als ze met dichtgeklapte vleugels zitten en dicht worden genaderd, schuiven ze hun voorvleugel naar boven, waardoor een belager door het "oogeffect" van de zwarte vlek met witte puntjes kan worden afgeschrikt.

    Mannetjes patrouilleren op zoek naar een partner enkele dagen door laag boven de vegetatie heen en weer te vliegen. Ze duiken daarbij op alles af wat een vrouwtje zou kunnen zijn, ook blaadjes en dergelijke. Als een niet paringsbereid vrouwtje wordt benaderd, dan trilt het snel met de vleugels. Hebben de mannetjes na een paar dagen geen succes, dan verhuizen ze naar een plaats zo'n 150 meter verderop.









    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De kleine vos ...






    .

    ...
    De
    kleine vos (Aglais urticae) is een dagvlinder uit de familie Nymphalidae
    , de vossen, parelmoervlinders en weerschijnvlinders



    De kleine vos heeft een voorvleugellengte van 22 tot 25 millimeter.

    De basiskleur van de bovenkant van de vleugels is oranje. Langs de voorrand (costa) van de voorvleugel loopt een band van afwisselend gele en zwarte vlekken, die bij de vleugelpunt (apex) wordt afgesloten met een witte vlek. Ook in het middenveld bevinden zich nog een zwarte vlek geflankeerd door een gele vlek en twee zwarte stippen. De vleugelbasis van de achtervleugel is zwartbruin. Bij de voorrand van de vleugel loopt het oranje over in geel. Langs de vleugelranden loopt een rand met aan de binnenkant opvallende blauwe maanvormige vlekjes die zwartomrand zijn. De franje is geblokt. Zowel de voorvleugel als de achtervleugel heeft een meestal onopvallend uitstulpinkje.

    De kleurstelling van de kleine vos is vermoedelijk een voorbeeld van aposematische kleuring, die predatoren afschrikt. Onderzoek met het voeren van kleine vossen aan de koolmees heeft laten zien dat deze terughoudend is in het eten van de kleine vos, en deze terughoudendheid is groter bij gevleugelde dan ontvleugelde exemplaren.

    De onderzijde van de achtervleugel is donkerbruin met een wittige soms licht oranje band. Op de voovleugel zijn de vlekken langs de voorrand te herkennen, en is de kleur ook wittig of soms licht oranje met donkerbruin.

    De kleine vos kan verward worden met de grote vos, die echter flink groter is. Op de voorvleugels van de grote vos ontbreken blauwe maantjes, en in het middenveld van de voorvleugel zijn vier zwarte vlekjes te vinden, in plaats van drie bij de kleine vos. Daarbij moet worden opgemerkt dat de grote vos veel minder vaak wordt waargenomen. Enerzijds door een meer verborgen leefwijze, anderzijds doordat hij zeldzamer is.

    Grote vos



    De eitjes van de kleine vos zijn klein, groen en bol.

    De basiskleur van de rups is donkergrijs met lichtgele tot felgele tekening. Over het lichaam verspreid bevinden zich stekels, die in de basis geel zijn met zwarte vertakkingen. De kop is zwart met gele stipjes. De rups groeit uit tot een maximumlengte van 27 tot 32 millimeter.



    De pop is variabel van kleur, en verkleurt van groen tot bruin of goud.


    Het vrouwtje zet de eitjes in groepen van veertig tot ruim honderd op de grote brandnetel (urtica dioica). Het vrouwtje kiest daarbij meesstal voor de onderkant van een vrij jong blad van jonge brandnetels. De voorkeur gaat uit naar brandnetels op een zonnige plaats, in een groepje in een tamelijk open omgeving, waar de eitjes worden afgezet aan de zuidoostkant. Weer opgroeiende brandnetels die eerder zijn afgemaaid verdienen ook een duidelijke voorkeur, omdat deze meer voedingsstoffen bevatten. Om een geschikte plant te vinden onderzoekt het vrouwtje de plant met zintuigen op onbehaarde delen van haar voorpoten. Ze zoekt 's middags een geschikte waardplant, overnacht daar, en zet de volgende ochtend nadat het warm genoeg is geworden de eitjes af. Als ze wordt verstoord vliegt het vrouwtje in een rechte lijn weg. Maar even later keert zij weer terug om het afzetten te vervoltooien.

    Na 6 tot 10 dagen verschijnen de rupsen. Deze rupsen spinnen een aantal bladeren bij elkaar en leven samen dat spinsel. Als de bladeren zijn kaalgevreten verhuizen zij naar een andere plant. Pas in het laatste stadium leven de rupsen solitair. Vooral deze solitaire rupsen worden geïnfecteerd door parasieten.

    Na 13 tot 22 dagen zoekt de rups een plaats om te verpoppen. Ze kruipen daarbij enkele meters weg. De rupsen verpoppen hangend in de vegetatie of aan een muurtje op ongeveer 1 meter hoogte. Het popstadium duurt 8 tot 12 dagen. De poppen zijn gevoelig voor vorst, en met name nachtvorst in mei kan aan de eerste generatie flinke schade toebrengen.


    Het mannetje van de kleine vos verdedigt vanaf de middag een territorium vanaf een beschutte zonnige plek in de buurt van brandnetels. Het mannetje vliegt naar elk voorbijvliegend dier dat mogelijk een kleine vos zou kunnen zijn. Soortgenoten mannetjes jaagt hij weg en achtervolgt het soms lang in een rondcirkelende vlucht. Als het mannetje langere tijd geen succes heeft, verhuist hij naar een nieuw territorium - gemiddeld gebruikt een mannetje twee territoria per dag. Een vrouwtje wordt net zolang achtervolgd tot het gaat zitten. Dit kan lang duren (uren) en soms wordt een vrouwtje door meerdere mannetjes gevolgd. Het mannetje gaat achter het vrouwtje zitten, en betast haar met de antennes. De paring duurt de hele nacht en vindt plaats onder een blad van een brandnetel.

    De kleine vos gebruikt een grote verscheidenheid aan planten als nectarplant, zoals heelblaadjes, watermunt,leverkruid, paardenbloem, ....

    De kleine vos is een zeer mobiele soort. Bekend is dat hij kan zwerven, en zo tot wel 150 kilometer kan afleggen. Soms vindt er ook gerichte vlindertrek plaats, en trekken duizenden vlinders onze omgeving (Nederland en België) binnen. Deze neiging is vooral bekend van de tweede generatie.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Citroenvlinder

     

     

     






    .

    ...

    De citroenvlinder (Gonepteryx rhamni) is een dagvlinder uit de familie Pieridae, de witjes en luzernevlinders. Deze soort behoort tot de laatste groep en is een van de grootste soorten luzernevlinders...


    De spanwijdte is tot 55 millimeter, de mannetjes zijn meer geel, de vrouwtjes meer groen van kleur maar dit is in het veld niet altijd even eenvoudig te zien. Ze vallen zowel in vlucht als bij bezoek aan bloemen goed op. De vrouwtjes zijn ook veel bleker van kleur en worden soms verward met de witjes. Beide vlinders (mannetje-vrouwtje) zijn te herkennen aan een oranje stip op iedere vleugelpunt.

    De vlinder is uitstekend gecamoufleerd en het hele lichaam is hierop aangepast. De onregelmatige oranjebruine vlekjes lijken sprekend op de brandgaatjes in bladeren. De vleugeladering is lichter en duidelijk te zien en lijkt op de nerven van een blad. De donkere uiteinden van de adering op de vleugelrand lijkt op de bladrand en zelfs kleine stekeltjes worden nagebootst. De citroenvlinder heeft geen oogvlekken of andere schrikkleuren aan de boven (binnen)zijde van de vleugels, en vouwt deze in rust nooit open, zodat hij perfect lijkt op een blad.

    De pop



    De citroenvlinder komt voor in grote delen van Noord-Afrika, delen van Azië en in grote delen van Europa, ook in Nederland en België. De vlinder is een zwervende soort die overal kan worden aangetroffen maar vlak voordat er gepaard moet worden zoeken de vlinders de waardplanten op. De enige twee soorten waarvan de rupsen kunnen leven zijn sporkehout en wegedoorn, die in en rond bossen en houtwallen groeien. Rond de paartijd kunnen de vlinders hier massaal worden aangetroffen.



    De rups meet ongeveer vier centimeter, heeft een langgerekt groen lijf met een witte lengtestreep langs de gehele zijkant. De rups neemt de groene kleur van de voedselplant aan. Over het hele lichaam zit een niet dichte, zwarte beharing. De rupsen ontwikkelen zich zeer snel in drie tot vijf weken, ook de pop is groen van kleur en moeilijk te zien.




    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Overlijdensbericht(mol)...Wens mij nog maar een prettige dag hé

    .

    ...

    Met dank aan de katten in de tuin

    die deze mol gevangen hebben

    ...


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tip...Hoe het haar van dieren verwijderen via wasmachine

    .

    ...







    Wie beestjes heeft die slapen op een deken kan volgende tip misschien een oplossing zijn

    om het haar volledig te verwijderen

    uit het deken

    ...

    Stop eens een panty of

      een microvezeldoekje bij je was...

    Alle haar wordt door 1 van beiden aangetrokken

    ...

    Zo komt je deken haarvrij uit de wasmachine...

    Nota:

    Wie een poes heeft met een Brazilian Wax

    mag deze tip overslaan...(hmm)


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Graskarper in onze vijver met name onze stofzuiger

    .

    ...

    Onze stofzuiger met name planteneter

     graskarper

    voelt zich thuis in onze vijver,

    graskarpers KUNNEN 1,50m lang worden

     &

    45 kg wegen,

    maar dat beestje zwemt hier al jaren op regime rond

    &

    zei blub blub als goedendag tegen mij

    ...


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klein & Groot Koolwitje




    .

    ...
    Klein koolwitje



    Het klein koolwitje of knollenwitje (Pieris rapae) is een dagvlinder uit de familie witjes (Pieridae
    ).

    Het klein koolwitje komt in grote delen van Europa voor, maar ook in Noord-Afrika, Azië en Japan en is een exoot in Noord-Amerika en Australië. De vlinder vliegt van zeeniveau tot 3000 meter in berggebied. Het stelt geen specifieke eisen aan zijn omgeving en kan daarom overal worden aangetroffen waar de waardplanten groeien.

    Onder de waardplanten van het klein koolwitje bevinden zich verscheiden koolsoorten, vandaar ook de naam. Door kwekers van koolsoorten wordt de rups algemeen als een plaagdier gezien. Meer specifiek zijn de waardplanten: De Kruisbloemenfamilie (Brassicaceae), , de Resedafamilie (Resedaceae), de kappertjesplant (Capparis spinosa), de Oostindische kers en andere (Tropaeolaceae) en enkele soorten uit de Amarantenfamilie (Chenopodiaceae) zoals vooral Meldes (Atriplex).

    De vlinder legt één tot hooguit drie eieren per plant op de onder- of bovenkant van het blad, mede hierdoor leven de rupsen vaak solitair. Er zijn 3 tot 4 generaties per jaar. De eerste generatie vliegt tot eind juni. De tweede en de derde generatie overlappen elkaar en vliegen van eind juni tot eind september. Soms is er ook nog een vierde generatie.

    De vlinder overwintert als pop, vaak relatief laag bij de grond (1-3 meter) en regelmatig aan niet-natuurlijke voorwerpen (muren, hekwerk, tuinmeubels etc). De vliegtijd is van maart tot en met oktober, maar de vlinder wordt op de Canarische Eilanden het hele jaar door waargenomen.

    De rups zit vaak langs een nerf of bladrand van kruisbloemigen, maar vanaf het derde stadium leeft deze meestal in het hart van de koolplant.

    Groot koolwitje



    Het groot koolwitje (Pieris brassicae) is een dagvlinder uit de familie Pieridae, de witjes en heeft een spanwijdte 60-70 millimeter. De generaties verschillen van elkaar doordat de eerste generatie vrouwtjes twee duidelijk zwarte stippen heeft, terwijl die bij de tweede generatie zijn versmolten tot een zwarte band op de voorvleugel. De mannetjes van de eerste generatie hebben een donkere vleugeltip en twee grijze stippen en bij de tweede generatie zijn die twee stippen zwart.

    Het groot koolwitje komt in grote delen van het Palearctisch gebied voor. De vlinder stelt geen specifieke eisen aan zijn leefgebied. Het groot koolwitje vliegt van zeeniveau tot 2600 meter hoogte in berggebied.

    De vlinder overwintert als pop en heeft 2 tot 3 generaties per jaar. De vliegtijd is van maart tot en met oktober. De vlinder heeft een temperatuur van minimaal rond de vijftien graden nodig. In het zuiden van het Iberisch schiereiland gaat het groot koolwitje ook in de zomer in diapauze. Opmerkelijk genoeg is dit fenomeen nergens anders waargenomen.

    De vlinder legt haar eitjes in groepjes op de onderkant van de bladeren van onder andere kruisbloemigen zoals Boerenkool en Spruitkool.



    De rupsen kunnen een ware plaag vormen bij de teelt van kool. In korte tijd kunnen ze door hun vraat veel schade toebrengen. De rups weert zich tegen vijanden door uit de koolplanten zwavel in zijn lichaam op te slaan in de vorm van glucosinolaten. Deze verbindingen zijn niet schadelijk voor de plant, maar veranderen in vervelende en/of gevaarlijke vluchtige stoffen als een rups aan de plant eet.
    De rupsen kunnen geparasiteerd worden door de sluipwesp Apanteles glomeratus, die haar eitjes in de rups afzet, waardoor het nageslacht verzekerd is van een flink lunchpakket. De larven eten de rups van binnenuit op.

    Een ander, minuscuul sluipwespje (de slechts 0,5mm kleine Trichogramma brassicae) herkent een geurstof die mannetjes van het koolwitje op zojuist bevruchte vrouwtjes achterlaten en lift dan op de vrouwtjesvlinder mee totdat deze haar eitjes legt. Vervolgens stapt het wespje af en legt haar eigen eitjes weer in die van de vlinder. Na circa tien dagen komen in plaats van kleine rupsjes dan nieuwe sluipwespjes uit de eitjes gekropen. Dit gegeven biedt ook perspectieven voor biologische bestrijding van de rupsen.




    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dronken eekhoorn slaat café kort en klein(she was drunk)

    .

    ...

    De eekhoorn heeft een barverbod gekregen. © thinkstock.(Martijn Vervest)

    Sam Boulter, eigenaar van een pub in Evesham in het Verenigd Koninkrijk, keek raar op toen hij zondagochtend zijn zaak binnenstapte. Zijn café was volledig geplunderd. In eerste instantie dacht Boulter aan inbrekers, maar toen hij rond keek zag hij een beschonken eekhoorn achter een doos met chips vandaan waggelen.

    "Ik heb nog nooit zoiets gezien. Hij moet zich te goed gedaan hebben aan de drank op de vloer, nadat hij de flessen van de bar heeft geduwd", grapt de eigenaar tegen de krant Mirror. Ook de glazen, barmatten en decoraties op de bar moesten het ontgelden.

    Hoewel de eekhoorn duidelijk te diep in het glaasje had gekeken, heeft Boulter, samen met twee stamgasten, nog ruim een uur achter het beest aangezeten. "Ik heb uiteindelijk een prullenbak gebruikt om hem te vangen en heb hem daarna meteen de tent uitgegooid.''

    Boulter schat de schade op een paar honderd euro. Zijn café is ondertussen opnieuw open voor zijn klanten, maar de eekhoorn heeft een barverbod gekregen.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muggen

    .

    ...
     




    Een mug is een vliegend insect uit de orde tweevleugeligen en de onderorde muggen (Nematocera). Sommige soorten lijken echter meer op een vlieg, een spin of een vlinder dan op een mug.

    Een mug is eenvoudig beschouwd een primitieve versie van een vlieg en heeft een klein, dun en fragiel lichaam, zes dunne pootjes, meestal twee veer-achtige antennes waarmee zeer goed geur waargenomen kan worden en een kleine kop met vaak zichtbare zuigsnuit. Er zijn wel soorten die wat groter worden maar deze hebben steeds een langwerpige bouw en meestal sprieterige poten. Sommige muggen echter, zoals de knutten, hebben een meer vlieg-achtige bouw, ze worden ook wel zandvliegen genoemd. Alle muggen hebben een zuigsnuit, maar verreweg de meeste soorten kunnen daar niet mee bijten. De muggen die wel kunnen bijten behoren tot verschillende families, waarvan die der steekmuggen (Culicidae) ongetwijfeld de bekendste is. Soorten uit deze familie zijn onder andere de malariamuggen (geslacht Anopheles) die bij de mens indirect verantwoordelijk zijn voor meer dan een miljoen doden per jaar. Ook andere muggen kunnen voor overlast zorgen al kunnen ze niet bijten, voorbeelden zijn langpootmuggen waarvan de larven het gazon aantasten, motmuggen die massaal kunnen opduiken bij een gesprongen riolering en rouwmuggen die in reusachtige zwermen kunnen voorkomen die het verkeer kunnen hinderen. Bovendien brengt het trillen van de vleugels van muggen een zoemend geluid voort, dat door mensen veelal als hinderlijk wordt ervaren.

    Muggen leven van plantensappen als nectar en zijn vrij onopvallende insecten. De twee vleugels worden in rust achter de rug gevouwen en het achterste paar poten is bij veel soorten langer en steekt in rust naar achteren. Dit doet een mug om eventuele aanstormende vijanden waar te nemen; in plaats van deze te zien voelt de mug de luchtwervelingen met de achterpoten en vliegt snel weg bij gevaar

    Steekmuggen



    Steekmuggen of muskieten zijn de bekendste muggen en zijn in beginsel onschuldige insecten die leven van nectar. Toch staan ze voor de mens bekend als vervelende vampiristische wezens omdat ze onder andere menselijk bloed zuigen, althans de vrouwtjes tijdens de aanmaak van de eitjes. Bij de mens resulteert dat meestal in een rode jeukende bult, maar bijtende muggen kunnen ook veel schade aanrichten vanwege ziekten die ze kunnen verspreiden, zoals de beruchte West-Nijlziekte. In tropische gebieden verspreiden muggen op grote schaal vaak dodelijke ziekten (onder andere malaria), waaraan jaarlijks miljoenen mensen sterven. Ook op dieren kunnen muggen verschillende ziektes overbrengen. Vogel- en veehouders kunnen hierdoor enorme economische schade lijden. Muggen kunnen bijvoorbeeld ook verantwoordelijk zijn voor grote uitbraken van veeziekten, zoals blauwtong.

    Dansmug



    Dansmuggen (Chironomidae), ook wel vedermuggen genoemd, vormen een familie van muggen die over de hele wereld voorkomen, zelfs op Antarctica leven soorten dansmuggen. Ze dienen niet te worden verward met de dansvliegen (Empididae).
    De meeste dansmuggen worden ongeveer 10 millimeter lang en geen enkele soort zuigt bloed. De weinige soorten met een andere naam dan een wetenschappelijke worden vaak gewoon dans- of vedermug genoemd, ook de bekendere soorten Chironomus attenuatus (in Amerika) en Chironomus plumosus (o.a. in Europa, Nederland en België). Wereldwijd zijn minimaal 7054 soorten beschreven


    Motmug



    Motmuggen (Psychodidae) zijn een familie van kleine insecten die behoren tot orde tweevleugeligen en de onderorde muggen (Nematocera). De vleugels zijn vaak voorzien van schubben en worden in rust gespreid gehouden. De muggen lijken hierdoor enigszins op kleine vlinders waaraan de naam te danken is. Ze worden ook wel aalputmotje genoemd.
    Motmuggen die op rottende voedselresten leven of in de natte organische substantie onder een lekkende rioleringsbuis kunnen in aanraking komen met voor de mens gevaarlijke bacteriën. De larven kunnen niet bijten of steken en brengen alleen indirect ziektes over. Ook de volwassen insecten richten geen directe schade aan. Alle muggen, en dus ook de motmug, hebben een steeksnuit al kan deze soort daar niet mee steken. De aanwezigheidheid van de motmug is hoogstens irritant, vooral als ze in grote aantallen voorkomen.
    Ze zijn zelfs nuttig omdat de larven de omzetting van het organisch materiaal bevorderen, de geur wegnemen en het vuil losmaken zodat het kan wegspoelen. Motmuggen en steekmuggen hebben totaal andere behoeftes als larve en komen nooit in elkaars territorium voor. In ruimtes met veel motmugjes zullen dus minder steekmuggen voorkomen. Ook de larven van de motmug zijn in stilstaande wateroppervlakken agressiever dan de steekmuglarven, en zullen ze zo wegconcurreren.
    Preventie en bestrijding

    Preventieve maatregelen zijn het reinigen van aflopen met een flessenborstel en het spoelen van de afvoerbuizen met heet sodawater. Containers met organisch afval moeten goed afgesloten worden. Rottend materiaal als bladeren dient uit dakgoten en van daken verwijderd te worden. Er zal een inspectie op de aanwezigheid van smurrie-achtige substanties rond het huis moeten plaatsvinden; stilstaand water in bloempotten e.d. moeten geledigd worden. De verluchtingspijp van de septische put kan het best worden afgesloten met een gaas met een zeer fijne maaswijdte. Kitranden in natte ruimtes zoals bij een bad of wastafel moeten worden nagekeken.

    Om motmuggen te bestrijden dient de voedselbron van de larven te worden opgespoord en verwijderd, het wegvangen van de volwassen insecten heeft weinig zin. De motmug kan buitengehouden worden door de uitgangswegen van de mogelijke voedingsbronnen af te sluiten. Omdat de larven in extreme omgevingen kunnen leven, waar vrijwel geen zuurstof is, zal dit hun ontwikkeling niet stoppen, maar de muggen zullen wegblijven als de ruimte goed is afgesloten.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hollandse Nieuwe Maatjes





    .

    ...
    Hollandse Nieuwe (ook maatjesharing) is de Nederlandse benaming voor de eerste, jonge haring van het seizoen die geschikt is voor consumptie. Hollandse Nieuwe wordt ook wel maatjesharing genoemd, een verbastering van maagdenharing (maagd, omdat de jonge vis nog geen hom of kuit bevat).




    Wettelijke eisen

    Wil haring "Hollandse Nieuwe" worden genoemd dan moet hij voldoen aan bepaalde eisen:

    • het vetpercentage moet ten minste 16% zijn.
      • de haring moet tussen half mei en eind juni worden gevangen, voor die tijd is hij te mager, erna heeft hij te veel hom of kuit;
    • hij moet gekaakt zijn;Bij het kaken worden met een speciaal mesje de kieuwen en de ingewanden van de (nog niet geslachtsrijpe) haring verwijderd, op de alvleesklier na. Enzymen uit de alvleesklier laten de haring 'rijpen'.
    • hij moet gezouten en gerijpt zijn:
      • het zouten is van belang voor het bewaren
      • tijdens het zouten wint de haring aan smaak, mede doordat de alvleesklier niet verwijderd is;
      • om mogelijke parasieten, met name de haringworm, te doden moet de haring tenminste 24 uur bevroren zijn geweest;Het invriezen van de haring doodt de voor de mens ongezonde haringwormparasiet.
    • hij moet op de juiste manier gefileerd zijn:
      • de graat moet zijn verwijderd op de staart na.
    • De temperatuur bij verkoop mag maximaal 7°C bedragen.

    De haring kan met en zonder ui worden gegeten. Tegenwoordig gebruikt men minder zout, omdat het vriezen voldoende bescherming geeft.



    Noorse, Deense en Schotse haring

    De sluiting van de Noordzee voor de haringvisserij in 1977 noopte Nederlandse vissers en handelaren de bakens te verzetten. Een enkeling beproefde zijn geluk in de Ierse Zee, in de hoop er haring aan te treffen die te vergelijken was met die uit de Noordzee. Denemarken bleek een geschikter alternatief. Deense vissers visten in het Skagerrak op haring die sterk leek op de ‘Hollandse’ maatjesharing. Een aantal vissers en inkopers van verwerkende bedrijven uit Nederland vestigde zich in het noorden van Jutland. De Denen eten geen Hollandse Nieuwe, haring wordt in Denemarken op een andere manier bereid. Nederlandse bedrijven benutten hun knowhow ter plaatse en voerden de kaaktechniek in. In 2007 was Noorwegen het belangrijkste aanvoerland. 80 Procent van de aanvoer is in Noorse handen. Daarnaast hebben Nederlandse bedrijven hun werkterrein in Denemarken en Schotland.



    Geschiedenis

    Over het moment waarop men is overgegaan op het kaken van haring bestaat veel onduidelijkheid; daarbinnen past ook de naam van de 'uitvinder' Willem Beukelszoon. Voorafgaand aan het kaken schijnt men haring ongekaakt te hebben gezouten en verpakt in tonnen. Dit heeft mogelijk bijgedragen tot de onjuiste aanname dat gezouten haring dús gekaakte haring zou zijn. Dit zouten van haring, zonder haar voorafgaand te hebben gekaakt, werd het 'steuren' genoemd.

    Zoveel is duidelijk dat men het kaken in de loop van de 14de eeuw is gaan toepassen. Men kent de bezigheid toe aan de toenmalige gebieden waarin de haringvisserij actueel was, namelijk Vlaanderen en Zeeland. In hoeverre dit toen al aan boord van schepen plaatsvond, blijft onbeantwoord; gezien de geringe omvang van de toenmalige vissersscheepjes lijkt het aan boord kaken van de vangst onwaarschijnlijk.


    Elke Noor heeft er een garage, die uitgeeft op het water en waarin hij dus zijn boot parkeert . Hen hoef je dus niets te vertellen over vissen vangen, maar van maatjesharing moeten ze niets hebben.

    Een geluk voor de Hollanders, die de Noren inhuren op een moment dat ze hun vissersboten toch niet gebruiken . Goed voor ons ook, want de Belgen lusten de zilveren haring ook .

    Toch maken we samen met de Hollanders die Noren niet gek. Want zij wachten geduldig tot er een andere vis in de haringnetten zwemt, zoals deze kabeljauw. Die leggen ze dan wel eventjes apart in de frigo. Smikkelen, dat spreekt voor zich. Al zou je dat niet zeggen als je de vis in de bek kijkt.



    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zwaluwen





    .

    ...
    Zwaluwen eten zo'n 2000 a 6000 insecten per dag,
    zijn dus veelvraten en zeer nuttige dieren

    ...


    De huiszwaluw (Delichon urbicum) is een vogel uit de familie van zwaluwen (Hirundinidae).

    Tijdens het broedseizoen zijn huiszwaluwen in geheel Europa aan te treffen met over heel Europa aantallen van 9,9 miljoen tot 24 miljoen.

    De huiszwaluw is een zwart-wit gekleurde vogel. De rug en bovenkant van de vleugels zijn zwart, van onder licht gekleurd bijna wit, een zwarte kopkap en het meest opvallend is de stuit, een witte vlek op de overgang tussen rug en staart.
    In Nederland en Vlaanderen broedt deze vogel voornamelijk tegen gebouwen (zie afbeelding). Het is nog steeds een talrijke broedvogel en ook doortrekker. De vogel overwintert in Afrika (zie kaart), trekt weg van eind juli tot begin oktober en verschijnt weer in Nederland en België vanaf half april.



    De boerenzwaluw (Hirundo rustica) is een kleine trekvogel. Boerenzwaluwen trekken gedurende de lente noordwaarts naar hun broedgebieden in Europa, tot nabij de arctische cirkel. Zijn sierlijke snelle vlucht is bij ons gedurende de hele zomer te zien. Zijn lange vleugels en zijn slanke lijf maken hem zeer geschikt om in de lucht achter insecten aan te jagen. Dan is zijn glanzende metaalblauwe verendek goed zichtbaar en vallen ook zijn uitstekende buitenste staartpennen meestal wel in het oog.



    Hij bouwt nesten in boerenstallen, onder bruggen en afdaken. Gewoonlijk worden 4 of 5 eieren gelegd, maar heel soms worden er wel eens 8 eieren in een nest aangetroffen. De broedtijd is 14 tot 16 dagen, meestal broedt alleen het vrouwtje, het mannetje blijft wel in de buurt. Als de eieren uitgekomen zijn dan worden de jongen door beide ouders verzorgd. Na ongeveer 21 dagen verlaten de jongen het nest. Er zijn twee en soms drie legsels per jaar. Meestal komen de zwaluwen na de overwinteringsperiode in Afrika weer terug op hun oude nest.



    voedsel zijn......Muggen, motten, vliegen en kevertjes die hij al vliegend met zijn brede snavel uit de lucht vangt. Water drinken doet hij ook tijdens de vlucht door laag over het water te scheren en dan het water met zijn bek op te scheppen.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Spinnen kunnen zeilen als schepen (maar ook vliegen)

    .

    ...

    Bron: The Independent 

    Hun opgerichte poten gebruiken ze als zeilen, hun spinsel doet dienst als anker om af te remmen of halt te houden. © afp. .. Luc Beernaert

    Slecht nieuws voor mensen met een spinnenfobie. Wetenschappers hebben ontdekt dat spinnen kunnen zeilen over water en dat ze hun spinsel als anker gebruiken. Eerder raakte al bekend dat spinnen ook kunnen vliegen als ballonnen: met hun spinsel vangen ze de wind en zo kunnen ze tot 30 kilometer per dag afleggen.

    Nu blijkt dat spinnen naast vliegeniers ook zeilers zijn. Tests op schaaltjes water toonden hoe een reeks spinnensoorten bijzondere houdingen aannemen, zoals het in de lucht steken van enkele poten, om zo van luchtstromen gebruik te kunnen maken. Zo 'zeilden' ze in zowel turbulent, rustig, zoet en zout water. De spinnen gebruikten hun spinsel ook als 'anker' om af te remmen of halt te houden.

    Darwin
    Onderzoeker Morito Hayashi van het Natrual History Museum in Londen: "Zelfs Darwin maakte notities over vliegende spinnen die op het dek van de Beagle vielen terwijl het schip nog mijlenver van de kust was. De vraag was hoe de evolutie toeliet dat dit riskante gedrag werd volgehouden, gegeven dat spinnen landdieren zijn en dat ze niet weten waar ze zullen belanden als ze gaan vliegen. We hebben nu ontdekt dat spinnen houdingen aannemen die hen toelaten met de windrichting hun reis over water te controleren. Ze kunnen zelfs hun spinsel gebruiken om te stoppen op het water als ze dat willen. Die mogelijkheid compenseert het gevaar van het landen op water na ongecontroleerde vluchten".

    De wetenschappers verzamelden voor hun onderzoek 325 volwassen spinnen van 21 verschillende soorten op eilandjes in natuurreservaten in het Engelse graafschap Nottinghamshire. Hun studie verschijnt in vakblad BMC Evolutionary Biology.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Quasi Modo is 'lelijkste hond ter wereld'

    .

    ...

    © ap...anp

    Het Amerikaanse stadje Petaluma in de staat Calfornië puilde gisteren uit van de lelijke honden, maar Quasi Modo spande de kroon. Dankzij zijn gebochelde rug is het tienjarige hondje gekroond tot de lelijkste hond ter wereld. Een jury noemde Quasi Modo de "ultieme belichaming van lelijkheid".

    Quasi Modo werd achtergelaten bij een dierenasiel en werd geadopteerd door een dierenarts. De kruising tussen een Hollandse herder en een pitbull wordt vanwege zijn vervormde ruggenwervel meer dan eens aangezien voor een hyena en jaagt mensen op straat de stuipen op het lijf.

    Het hondje versloeg 25 andere honden in de strijd om de titel van 's werelds lelijkste hond. Hij en zijn baasjes gingen ervandoor met de hoofdprijs ter waarde 1.500 dollar (ruim 1.300 euro). Quasi Modo is de opvolger van Peanut, het hondje met wilde haren, uitpuilende ogen en een vooruitstekend gebit dat vorig jaar de prijs won. Quasi Modo werd toen tweede.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kikkerconcert bij nacht in onze tuin

    .

    ...

    De kikkers waren zo te horen blij

    met ons gezelschap gisterenavond

     toen wij

    naar hun gratis concert

    gingen luisteren om nog eens

    gezellig na te keuvelen

    in onze tuin

    bij zomerse warmte

    ...

     


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. De lachende Gorilla , herken jezelf(hmm)

    .

    ...

    Kijk maar eens naar jezelf

    zou ik zo zeggen

    &

     al enige herkenningspunten

    gezien(hmm) ?


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Huisvlieg

    .

    ...


    De huisvlieg of kamervlieg (Musca domestica) is een tweevleugelig insect dat behoort tot de familie echte vliegen (Muscidae). De huisvlieg is een van de bekendste soorten vliegen en door het kosmopolitische voorkomen wellicht ook een van de bekendste insecten.

    Iedere vlieg kan per ongeluk een huis binnenvliegen maar de naam huisvlieg is gebonden aan de soort Musca domestica, die in dit artikel beschreven wordt. De wetenschappelijke naam betekent vrij vertaald cultuurvolgende vlieg. De huisvlieg is van de meeste andere vliegen te onderscheiden door de relatief grote lichaamslengte en de drie donkere lengtestrepen op de bovenzijde van het borststuk. Een soort die gemakkelijk verward wordt met de huisvlieg is de kleine kamervlieg (Fannia canicularis), deze soort blijft echter kleiner. Andere soorten vliegen die met de huisvlieg verward kunnen worden, zijn beschreven onder het kopje onderscheid met andere soorten.

    De huisvlieg is een modelorganisme dat op grote schaal wordt gebruikt als proefdier. Hierdoor zijn de uiterlijke kenmerken en daarnaast de levenswijze en ontwikkeling uitvoerig beschreven.
    Bij laboratoriumproeven met betrekking tot bijvoorbeeld genetica is het belangrijk om de kleinste verschillen tussen de verschillende exemplaren te beschrijven. Hierdoor heeft zelfs het kleinste haartje op het lichaam een aparte naam. Ook de ontwikkelingstijd is zo nauwkeurig in kaart gebracht dat het aantreffen van een aantal bepaalde ontwikkelingsstadia van de vlieg door forensische opsporing als bewijsmateriaal kan dienen in rechtszaken.



    De huisvlieg komt over vrijwel de gehele wereld voor, maar is in drogere of koudere gebieden wel afhankelijk van de mens om zich te kunnen handhaven. De vlieg is dan ook net als muizen en ratten een typische cultuurvolger. Men ziet de huisvlieg vaak in de buurt van afval of vee. Vaak treft men daar ook hun larven, de maden, in groten getale aan.

    Men vermoedt dat het oorspronkelijk leefgebied van huisvliegen het zuidelijke palearctisch gebied was, en dan met name Noordoost-Afrika en het Midden-Oosten. In de voetsporen van de mens heeft de vlieg zich over vrijwel de gehele wereld verspreid. Alleen in heel droge gebieden zoals woestijnen en heel koude gebieden zoals de polen komen geen huisvliegen voor.

    De huisvlieg is een vrij klein insect en bereikt een lichaamslengte van 6 tot 8 millimeter.  De mannetjes blijven gemiddeld wat kleiner dan de vrouwtjes. Het lichaam van de huisvlieg is net als alle insecten ingedeeld in drie hoofdsegmenten, de kop of cephalon, het borststuk of thorax en het achterlijf of abdomen. Deze segmenten zijn zelf ook weer onderverdeeld in deelsegmenten en dragen verschillende aanhangsels. De kop draagt de gespecialiseerde zintuiglijke organen en de monddelen, het borststuk draagt drie paar poten en één paar vleugels. Het achterste vleugelpaar is net als alle tweevleugeligen omgevormd tot een paar kleine stompjes die de halters worden genoemd. Ze vervullen een functie als evenwichtsorgaan. Dankzij dit tot 'gyroscoop' omgebouwde vleugelpaar is de huisvlieg een zeer behendige vlieger.

    De huisvlieg is overwegend zwart van kleur. De bovenzijde van het achterste deel van zowel de kop als het borststuk zijn zwart, terwijl het borststuk lichtere lengtestrepen aan de bovenzijde heeft. Ook uitsteeksels zoals antennes en poten zijn zwart van kleur en hetzelfde geldt voor de lichaamsbeharing. De uiteinden van de poten of tarsen zijn lichter tot geel van kleur.

    De grote ogen en het achterlijf van de vlieg zijn niet zwart en hieraan is de huisvlieg van veel andere vliegen te onderscheiden. De ogen zijn duidelijk roodbruin van kleur, het achterlijf is grotendeels geelbruin met uitzondering van een brede band aan het midden van de bovenzijde, die donkerbruin tot zwart van kleur is. Opvallend zijn de lichtere plekjes aan de vleugelbasis, kleine flapjes die calyptra worden genoemd.

    Paring van de huisvlieg, mannetje links. De ogen van mannetjes komen vrijwel samen aan de bovenzijde, bij vrouwtjes liggen ze duidelijk uit elkaar




    Paring

    Als de vlieg uit de pop kruipt duurt het ongeveer drie dagen voordat de vlieg kan paren. De paring vindt altijd op een vaste ondergrond plaats en nooit in de lucht. De paring van de vlieg verloopt altijd volgens een vast voorspel. Het mannetje immobiliseert hierbij een vrouwtje door haar met zijn poten tegen de grond te drukken. Vervolgens brengt hij zijn stempel-achtige zuigsnuit tussen haar ogen. Na dit voorspel brengt het vrouwtje haar legbuis in de geslachtsopening van het mannetje. Hierin bevindt zich het mannelijke geslachtsorgaan zodat het mannetje haar kan bevruchten.

     Ei

    Het vrouwtje legt haar eitjes in strohoudende mest, afval, dode dieren, compost of rottende voedingsmiddelen. Het ei is sterk langwerpig van vorm en heeft een lengte van ongeveer 1,2 millimeter, het ei is wit van kleur. Het vrouwtje kan in totaal meer dan 900 eitjes produceren die in kleinere groepjes worden afgezet.De eitjes komen na twaalf tot 36 uur uit waarbij de larven van de vliegen tevoorschijn komen. Omdat de vrouwtjes van verschillende exemplaren vaak eitjes afzetten op hetzelfde substraat, kunnen zich enorme aantallen maden ontwikkelen. Onder warme omstandigheden kunnen de eitjes al na acht uur uitkomen De eitjes moeten permanent vochtig blijven tijdens de embryonale ontwikkeling, anders komen ze niet uit.


    Categorie:Dieren
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ons restaurant is failliet

    .

    ...

    Geen kat die de laatste maand nog naar

    ons restaurant kwam

    ...

    Ze roddelden teveel over ons restaurant

    zo te horen

    ...

    Vader Muis was hier komen eten met familie

    &

    ook al belden wij de 100 (urgentieteam) op,

    reanimatie kon niet meer baten

    ...

    Die muizen zeggen dit door aan hun vrienden,

    vandaar dat er geen kat meer op

    bezoek kwam,

    het eten trok op niks

    laat staan de smaken

    ...

    De Menukaart vonden "Wij"

    nochthans afwisselend

    ...

    Bij deze komt de curator langs

    om de inboedel te schatten,

    hopelijk neemt die de dode muizen mee op

     in het beschrijf

    ...

    Zij die met muizenissen zitten groeten U

    ...


    Categorie:Dieren



    Tekstgrootte aanpassen?
    Klik op + of -

    BLOG ZOOM




    another break in the wall
    Pink Floyd



    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Blogvrienden
  • Skinny
  • Linecia
  • Willy's moppentrommel &pps
  • Francis
  • Leen
  • Lana
  • Jos
  • Foefelen bij Willy
  • Jan('t groene hart)
  • Petross

    Mijn favorieten 1
  • Etienne & Rosette
  • Joyce
  • Sjeke(Rogier)
  • Dini
  • Dasha
  • Anneke
  • Marouska
  • Lydie
  • Fietszwerver
  • Suz

    Blogvrienden 1a
  • Dieter
  • Galaxy
  • Nardnaddy
  • Nadie
  • Czilla
  • Ann
  • Batulang
  • Nurcahyaku10
  • Lady Ann
  • Angeles

    Blogvrienden 1b
  • Aniko
  • Tebinfea
  • nervenruh
  • Grace
  • Anisoara
  • Kang Tebe
  • Asrazali
  • Irvin
  • Diecast(Vietnam)
  • Lina

    Blogvrienden 1c
  • Loker
  • Junior
  • Roffe De Noorse Viking
  • Sussi
  • Pr4 wise
  • Bimba
  • Aniko
  • Abigail's Blog
  • Kzella
  • Jomsantaisekejap

    Lijst(4)
  • Lore
  • Holabda
  • Wolfgang
  • Omaria
  • Andyrra
  • Iveta
  • Seiko Selular
  • By Photoworks
  • B'jue Corner
  • Julio

    Lijst( 3)
  • Thailand info
  • Epul
  • DIOGO
  • Arief
  • Agus
  • Issuepapers
  • Misaki Pure blood
  • Petitecafe
  • Toxifier
  • Caribu

    Lijst (5)
  • Weiwan
  • Fadhil
  • Karga
  • Agatuccia
  • Ardiand S
  • Lalique
  • Chez Tebinfea
  • Musica En General (RC)
  • Indonesia Blogger
  • Miklos

    Lijst(6)
  • Linda Ishak
  • Istana Larangan
  • Agoy
  • Dewa
  • Halimah
  • BR-olshop
  • Dila
  • Gisell
  • Costas
  • Janu

    lijst(7)
  • Wiwit
  • Chem
  • MAY
  • Kesihatan Yang Tinak Tednilai
  • Nr....
  • Obatsakit
  • Fiona
  • Aliefnk.com(Radja)
  • SBI
  • Eddy Elly

    Blogvrienden(1)
  • Frankie
  • De Westhoek
  • Monique...Voske
  • Meeuw
  • Dushy
  • Luc(fotografie)
  • Alois
  • Els
  • Steffie
  • Jeannine's

    Blogvrienden(2)
  • Alda
  • Jetty
  • Noella
  • Nikki...
  • Maarten
  • Ria..Hondenliefhebster &crack psp
  • José
  • Ton
  • Charlotte
  • Myriam

    Blogvrienden(3)
  • Frieda
  • Alfacinha
  • Zeno
  • Guido
  • Mandy
  • Anke
  • Johan
  • Ria...Fotografie
  • Herbert
  • Martin

    Blogvrienden (4)
  • It's Me
  • Corba Jack
  • Boomer
  • Rita
  • Jos(bundeltje)
  • Tinie & Ans
  • Joanne
  • Krikie
  • Carine(koken)
  • Geldwolven

    Blogvrienden(5)
  • Roosje
  • Nele
  • Benthe
  • Natoken
  • Wartjes blog
  • Patty & Freddy
  • Roland
  • Jeske..
  • Wattson Jeffy
  • EdjeB

    Blogvrienden 6
  • Greetje
  • Lydie
  • Rachel
  • Christine
  • Martine
  • Jasmijn
  • Claire
  • Lucien
  • Dini
  • Happy

    Blogvrienden 7
  • Nicole
  • Brigitte
  • Mia
  • Patrice
  • Tonny
  • Julien
  • Anny & Gilbert
  • Anny
  • Marianne
  • Harmke

    Gastenboek
  • hallo Rudi
  • Groetjes
  • goedemiddag marktdag vandaag dinsdag
  • Nog een fijne 1 september
  • HALLO RUDI CHRISTINE

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Foto



    Zoeken in blog


    Een interessant adres?

    Foto

    Foto


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!