NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 032. inspiratie
  • 031. oktobergeur
  • 030. handige harry
  • 029. mijn nieuwe vlam
  • 028. de stoelen
  • 027. al onze tafels
  • 026. loontje-boontje
  • 025. ook dat nog
  • 024. twee Meesters
  • 023. over graaien
  • 022. Bosphorus
  • 021. een ander kookt
  • 020. VIP - 1ste klas
  • 019. gekke spuit
  • 018. het realiseren
  • 017. niet kunnen
  • 016. BBQ & wesp
  • 015. kokerellerij
  • 014. Russen in Egypte
  • 013. vliegjes
  • 012. succes & zweet
  • 011. een diva
  • 010. krengetje ?
  • 009. formol
  • 008. de kaasplank
  • 007. rolschaatsen
  • 006. hup de macho's !
  • 005. snuffelwerk
  • 004. kleinzonen
  • 003. in onbruik
  • 002. didactiek
  • 001. onder tafel
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    03-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.006. hup de macho's !

    Moeten wij mannen ons zorgen maken? ~ door Rocor, 10/2008

    De tijd dat we het voor het zeggen hadden is voorbij. Wat zeg ik, als we niet oppassen
    staan we als mannen binnenkort allemaal op straat te praten met de buurman, terwijl we de
    glazen zemen,
    de brievenbus afwassen en over de hoge prijs van de groenten lullen in plaats van over de voetbal.
     

    Ze lopen hun achterstand in. Vrouwen aan de haard is wel prehistorie. Wat zie ik gebeuren?
    Mannen nemen het werk over in alle taken die vroeger specifiek voor de vrouw waren.
    Voor de boodschappen zorgen, de kinderen naar school brengen, eten maken, kuisen, de was en de plas doen,
    met de kinderen naar de dokter en de tandarts, amai deden die vrouwen dan zoveel?
    De mina’s gaan ervoor, ze vechten zich een weg in de mannenwereld en het schoonste van al:
    ze doen het nog goed ook. Dat is moeilijk voor ons om het toe te geven, maar het is zo.

    Ze nemen hun vrijheid, een verschuiving is bezig. Als we niet oppassen, nemen zij de macht over de twee seksen.
    Ons bolwerk is aan het wankelen, waar is de tijd dat we de kostwinners waren
    en alle beslissingen konden nemen, zonder inspraak?
    We moeten toegeven, er zijn veel beroepen waarin ze fundamenteel beter zijn dan wij,
    maar er zijn grenzen hé, ze moeten niet lastig beginnen te doen.

    Neem nu hoe ze zich kleden, botjes met hun broek erin gestoken, brede riem onder het lederen vestje,
    borstjes vooruit, en kort geknipt haar, nog een stok onder de arm en een paard onder hun poep,
    dan is hun gezag compleet. Ze dragen alles van kledij wat een man draagt, andersom zou voor ons een probleem zijn,
    maar ze bewegen zich nadrukkelijk en zelfzeker door het leven. Het is meer dan duidelijk:
    ze hebben geen last meer van menopauze, ze nemen het gewoon van ons over.

    Gelijke kansen is maar normaal, ook in de scholen zijn ze heel goed bezig. We zijn niet meer de allesweters.

    Als we niet oppassen hebben we alleen nog ons lijf dat sterker is, en worden we verder in alles overklast.
    We zijn 2008 jaar de baas geweest, andere en betere nu, en ik zou bijna durven denken dat de wereld er beter uit zal zien.
    Ze hebben trouwens nog altijd hun ‘geheim wapen’ achter de hand, dan verkrijgen ze alles als ze dat bovenhalen.

    Wat zoudt ge er van denken als ge aan het eten bezig zijt als man ‘s avonds en ge een telefoon krijgt van uw vrouw die zegt:

    “Ik zal wat later zijn schat, ik ga nog een pint pakken met de collega’s.
    Mocht het laat worden ga maar slapen, zet mijn eten maar in de microgolf. Doé-oéi !

    Beste Mede-Macho, zijt ge naar de bakker geweest? En is uwe strijk gedaan ?

    door Rocor, 10/2008, van zijn blog geplukt, http://blog.seniorennet.be/rocor/archief.php?startdatum=1222812000&stopdatum=1225494000 

    03-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.005. snuffelwerk

    Sinds piepjong ben ik dol op lekkere geuren.
    Tantes en groottantes dachten dat ik kwam knuffelen,
    maar eigenlijk was ik hen aan het besnuffelen. 

    Voor de after shaves was het iets minder ingewikkeld, alle ooms en grootooms gebruikten Tabac of Old Spice.
    Dus daar was ik vrij snel uitgesnuffeld, want veel meer was er toen niet op de markt.

    Het boek van Patrick Süskind stond hier ooit in drievoud in huis, omdat ik
    het aan elk en ieder wil uitlenen maar ook nog zelf een exemplaar wil overhouden.
    ’k Ben goed maar niet gek. Of toch niet helemaal.

    Toen we zeventien waren zei de lerares Frans zeer gedecideerd dat er zijn twee dingen zijn
    waarop men nooit mag bezuinigen: een goede BH en een goed parfum.
    Dat waren zeer wijze woorden. Gelijk wat mijn financiële situatie was in het voorbije levensparcours,
    het silhouet en de sillon moeten er zijn.

    Toen ik in overall stond te zwoegen en te zweten hebben de BH en het parfum me recht gehouden. 
    Met de juiste BH lijkt zelfs de meest vormeloze overall een drapage en dat is goed voor het zelfvertrouwen.
    Bij de lichaamswarmte van fysieke arbeid komt het parfum weer vrij, dat is goed voor het moreel.

    Laat ze maar komen, die paletten …

    m - EZW- 03/2011, HiH-10/2016, bijgewerkt -

    03-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    02-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.004. kleinzonen

    bandieten in bomen & curryworst

    “Zijn lach is onweerstaanbaar en hij heeft iets met brandweermannen, haaien en
    slechteriken die in de bomen langs de snelweg wonen.” MML

    Iets met brandweermannen en haaien, die fascinatie snap ik.
    'k Heb ooit eens een grote kalender gekregen met zeemonsters. Haaien zijn indrukwekkend.
    Die met de brandweermannen heb ik toen zelf gekocht. Als tegengewicht. Ook indrukwekkend.

    Over de slechteriken in de bomen ben ik nog aan het nadenken.
    Kan het zijn dat de jongste een avonturenfilm gezien heeft,
    zo iets waar de struikrovers zich uit de bomen laten vallen.
    Misschien een film à la Robin Hood? Dat zijn dan wel goeie slechteriken, maar
    het is misschien nog wat ingewikkeld voor een hoofdje van vijf dat
    er ook nobele bandieten bestaan. Robin Hood, Zorro, …
    er zijn er zeker nog, maar ze schieten me niet te binnen. 

    Bandieten die in bomen wonen dus, en die bomen staan dan best langs de snelweg
    omdat daar veel licht is en men een regen van bandieten ziet aankomen.
    Men ziet ze uit de bomen springen. Veel licht geeft een veilig gevoel.
    Ja, als ik bandieten in bomen had, 'k zou ze ook langs de snelweg doen wonen hoor.

    “Morgen is de oudste van de partij en die inviteert me op friet met curryworst.
    Wel in een fijn restaurant, waar ik misschien aan de curryworst kan ontkomen.”

    Meiske! Als het oudste kleinzoontje zo galant is zijn oma van zijn spaarcenten
    te trakteren op feestelijk eten als friet met curryworst,
    dan vind ik het flauw van u dat ge zoudt willen ontkomen aan die curryworst.
    Wees een dame! Rug recht, diep ademhalen en eet-die-curryworst!

    m – HiH-10/2015, bijgewerkt

    02-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.003. in onbruik

    eeuwigdurende eigendom?

    "Het oude kerkhof, dat gelegen was in het centrum van de gemeente, is in onbruik
    De formule 'eeuwigdurende eigendom' is nog letterlijk in voege.
    Vele overledenen hadden nog hun plaatsje in een familiegraf.
    De gewone zerken die tien jaar mochten blijven, waren weggehaald

    Het viel meteen op, verspreidde veldjes met wilde grassen en netels.
    En dan die oude familiegraven, her en der, grote bouwsels in graniet en arduin,

    scheefgezakt  met afgebrokkelde beelden van engelen,
    verdoken onder takken en planten, en stukken van dorre coniferen.

    Namen in arduin gebeiteld, haast onleesbaar, achter struiken,
    en soms in 't zand een stukje foto op een stenen boek.
    Langs de hoofdweg stonden ook nog vervallen kapellen, familiekelders,
    waarin men geen voet meer zet. Zou het luguber zijn in dit park wanneer het donker wordt?

    In een brede laan zag ik een verwaarloosde arduinen zerk, waarvan de hoofdsteen
    er in al zijn breedte nog stond met nog enigszins leesbare gebeitelde letters:
    'geb.... 24-01-1880. In de negentiende eeuw! De grote deksteen was verdwenen.
    Er lagen vier gezinsleden in 'eeuwige rust'.
    Mijn gedachten gingen naar de tijd van hun kinderen en kleinkinderen,
    de tijd die immer voortloopt, beladen met zovele herinneringen!

    Het was onwezenlijk stil op het kerkhof. Enkele bomen stonden er half kaal te dromen.
    Hoe zou het hier met Allerheiligen zijn? Zouden chrysanten de troosteloosheid een beetje opheffen?

    Eens verdwijnt dit oude kerkhof , wanneer het gemeentebestuur door stemming besluit
    dat 'het eeuwigdurend eigendom' niet meer 'eeuwigdurend' is!
    Dan blijven er alleen namen dromen in het gemeentelijk archief." GMA

    De gronden in en nabij woonwijken zijn goud waard.
    Terwijl wij lopen te mijmeren tussen de vergane glorie zitten elders
    gladde projectontwikkelaars te lobbyen bij de pousse-café en
    verschuiven politiekers het eeuwigdurend eigendom via administratieve achterpoortjes
    weer een beetje naar minder-eeuwigdurend.
       

    Oud Kerkhof, Arnaud Bex  Afbeeldingsresultaat voor arnoud Bex kerkhof                      

    Op het Net staan veel foto’s over oude begraafplaatsen, van zeer sfeervol tot povere horrorkitsch.
    Daarover heb ik ook een en ander gevonden. Maar dat is voor een andere keer.

    m – HiH-10/2015, bijgewerkt – met dank aan GMA

    02-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    01-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.002. didactiek

    bevattelijke uitleg, klare taal, heldere bewoordingen

    Wanneer iemand iets helder uitlegt, dan sta ik in bewondering. Soms word ik er stil van.
    Kookprogramma of kwantummechanica, breipatroon of spellingsregels, wanneer de uitleg duidelijk is dan word ik blij. 
    Vooral als ik een stukje kunnen volgen heb van dat breipatroon en die kwantummechanica.
    Dat laatste ivm de monstergolven op bepaalde breedtegraden.

    De structuur van een uitleg:
    een ingewikkeld concept, een begrip, een idee afbouwen tot een duidelijke schets
    en vervolgens weer opbouwen tot een voorstelling van het oorspronkelijk geheel,
    dat soort uitleg, daar kan ik gelukkig van worden.
    Daar kan ik van genieten, van het feit dat iemand haar/zijn kennis wil delen
    en dat doet op een manier die bevattelijk is voor leken.
    Dan voel ik bewondering en dankbaarheid ook.
    Wanneer iets knap is uitgelegd, ja dat is genot. Een geruststelling ook :
    er zijn nog altijd mensen die het kunnen,
    ondanks de verkleutering en de verleuking van het onderwijs.

    m  – HiH-10/2016, ongewijzigd - https://nl.wikipedia.org/wiki/Didactiek

    01-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.001. onder tafel

    want de hond mocht mee

    Ergens in de jaren 70 kwamen in het Brusselse de Chinese restaurants in beeld.
    In en rond Antwerpen waren ze er al langer.
    Voor de verworpenen der Culturele Revolutie duurde het blijkbaar iets langer
    om Brussel te bereiken dan om Antwerpen te vinden.

    Die eethuizen waren relatief goedkoop en lekker en werden onmiddellijk populair.
    Ook al waren ze in achterafstraten gevestigd,
    de adressen werden doorgegeven en binnen afzienbare tijd waren in die straten
    parkeerproblemen.
    Populair dus.

    Zo was er een nieuw gedoe in de Timmermansstraat in Jette en
    dat restaurant moest uitgeprobeerd worden natuurlijk.
    Wie heeft er al gegeten? Niemand? Zullen we die nieuwe Chinees dan eens proberen?
    Allen daarheen en de hond ging mee. Dat kon toen nog, met een hond op restaurant gaan.

    De hond heette Pinjoef, was zwart, iets kleiner dan middelgroot, had slimme oogjes
    en ondanks haar temperament wist ze zich bij momenten welopgevoed te gedragen.
    Wat zeer vreemd was, want niemand had haar opgevoed.
    Zo bedelde ze bvb niet, zelfs niet aan tafel. Straatadel. Ze was een beetje nuffig ook.

    Het restaurant was ingericht met veel rood en zwart, aan de muur taferelen met draken,
    en op de vensterbanken stonden vazen met bloemen óp ipv ín.

    We waren met veel en we werden naar de grote ronde tafel geleid.
    We waren de eerste klanten. Dat is oké, een rustige moment,
    dan hebben de mensen van de zaal en van de keuken geen coup de feu,
    de service verloopt vlotjes. (weet ik)

    Er kwam een aperitief, de kroepoek was toen nog gratis, en de bestellingen werden genoteerd.
    Voor een groot gezelschap is een ronde tafel zoveel plezieriger
    dan een rij rechthoekige tafels die bijeen geschoven worden.
    Men ziet iedereen, men hoort ook alle anderen, iedereen is opgenomen in de kring.

    Pinjoef had zich onder de tafel geïnstalleerd en lag daar met het kopje op de poten
    te genieten van het feit
    dat zoveel mensen met haar meegekomen waren naar die fijne plek.

    Het eten werd geserveerd en ten gerieve van ons werd de muziekinstallatie geactiveerd.
    Uit de luidsprekers kwamen tokkelinstrumenten en hoge vrouwenstemmen die melodieën
    produceerden. Toen nog niet echt voor ons Westers oor, maar goed,
    we leefden in een sfeer van verdraagzaamheid.
    Het eten was lekker en tolerantie was het modewoord.
    De term multicultureel moest nog uitgevonden worden.

    Wij aten en wij praatten en wij dronken en alles was goed en aangenaam
    behalve dat hoog gemiauw van de Chinese zangstemmen uit de luidsprekers.
    Tolerant of niet, trop is teveel. Pinjoef dacht daar anders over. Zij genoot.
    Het duurde efkes eer ik begrepen had dat een bijgeluidje van onder de tafel kwam
    en niet uit de luidsprekers. Ik keek en daar lag ze, oogjes toe, muiltje ook toe,
    daar lag ze te genieten van de Chinese muziek en ze piepte/miauwde mee.
    Waarschijnlijk was ze de enige van het gezelschap die de muziek wist te waarderen.
    Iemand van de bediening kwam met een blij gezicht zeggen :
    ‘dog music oké!’ = zelfs de hond vindt de muziek mooi.

    Yes, zei ik, verschrikkelijk gegeneerd dat die mensen zo Oosters beleefd waren.
    'k Had onder de tafel willen kruipen van schaamte.
    Maar daar lag dat zelfgenoegzaam hondje al, te miauwen.

    m – HiH-10/2016, bijgewerkt

    01-10-2018 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!