NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 468. voornamen
  • 467. op oorlogspad
  • 466. trop is teveel
  • 465. blundersaus
  • 464. 'water' op de weg
  • 463. de maniop
  • 462. cata II / II
  • 461. linzensoep
  • 460. das knopen
  • 459. cata I / II
  • 458. bomen slapen
  • 457. rebellie
  • 456. ook met gebreken
  • 455. mama is zwanger
  • 454. Bon Voyage, Cdt
  • 453. pubers in huis
  • 451. moeder-vlek
  • 452. waterpret 1933
  • 450 pil, Joë Meulepas
  • 449. het moeder zijn
  • 448. het lego-laken
  • 447. van bil op perron
  • 446. een ontmoeting
  • 445. zelfonderzoek
  • 444. een muisje loos
  • 443. zijn eindwerk
  • 442. de koffiekaart
  • 441. 1956 Congo
  • 440. ze is 1,5 mm
  • 439. DNA en D&A
  • 438. alles wat ik heb
  • 437. mullygatawny
  • 436. overal Moeders
  • 435. over 'feuilleton'
  • 434. voldoening
  • 433. vreemd tafereel
  • 432. twee radijsjes
  • 431. uit Absurdistan
  • 430. qué ?
  • 429. BBQ met de buren
  • 428. hondentraining
  • 427. piston vervangen
  • 426. gladiolen-rust
  • 425. die 1ste mei
  • 424. lente in Drenthe
  • 423. vrolijke patserij
  • 422. een doosje
  • 421. de oude bekende
  • 420. Liszt & List
  • 419. Tante Sopraan
  • 418. buitenbonjoeren
  • 417. List - 1969
  • 416. vader & dochter
  • 415. kamer 315
  • 414. een stilte II/II
  • 413. kapsel
  • 412. een stilte I/II
  • 411. zonder afscheid
  • 410. foonboeken II/II
  • 409. ooit & nooit
  • ------ teveel ineens
  • 408. foonboeken I/II
  • 407. toen ook al
  • ------ 'twaalf volgers'
  • 406. Wijze Kleine Hen
  • 405. paasbest als kind
  • ------ de misantroop
  • 404. stilte dirigeren
  • 403. het paasei-land
  • ------ een fiets mét
  • 402. allemaal beestjes
  • 401. kip in wording
  • ------ levend / levendig
  • 400. keukenprioriteit
  • 399. schip in Korea
  • ------ nep op truck
  • 398. paasfilmpje 1934
  • 397. hunker
  • ------ optimisme à la LM
  • 396. de pianist
  • 395. Opa-Chocola
  • ------ boemsielielaa
  • 394. oudere heren
  • 393. Dhr ML uit A
  • ------ een blaaskasteel
  • 392. biechtgeheim
  • 391. een kalieperke
  • ------ golfjes
  • 390. station Wuppertal
  • 389. lady mondegreen
  • ------ Semianyki
  • 388. paaseieren
  • 387. de paaltjes
  • ------ huiselijk geluk
  • 386. paasboomtraditie
  • 385. zeesleper
  • ------ behulpzaam
  • 384. 1ste kerkbezoek
  • 383. eerste hulp
  • ------ geen goeie dag
  • 382. in 1 keer opeten
  • 381. mag ik méé?
  • ------ een huis vol
  • 380. empathisch
  • 379. recht op stilte
  • 378. muizenissen ?
  • 377. een transactie
  • 376. bezoek ? 04h17
  • 375. de autootjes
  • 374. waken
  • 373. meisjesgitaren
  • 372. woordenschat
  • 371. Biskaya
  • 370. man, hond, auto
  • 369. gesproken tekst
  • 368. tederheid, 2016
  • 367. Bach en Uma
  • 366. de klikspaan
  • 365. morsen en erger
  • 364. knorren & morren
  • 363. la Baker
  • 362. Bomans zwemt
  • 361. uitstelgedrag
  • 360. documentaires
  • 359. Martine Tanghe
  • 358. alzhumor
  • 357. Danny Ronaldo
  • 356. eens spijbelen
  • 355. Dries Heyneman
  • 354. straatnieuws
  • 353. Joost Zweegers
  • 352. scheepskeuken
  • 351. de annunciatie
  • 350. luchtkastelen
  • 349. kloos in de klas
  • 348. molsims ?
  • 347. tranen II / II
  • 346. tranen I / II
  • 345. Bruno Wyndaele
  • 344. vogels vangen
  • 343. Murat Isik
  • 342. feedback
  • 341. Linda De Win
  • 340. vaardigheden
  • 339. Rick De Leeuw
  • 338. nog één jaar
  • 337. oven & belofte
  • 336. mijn fotograaf
  • 335. een wandelstok
  • 334. morgen st patrick's
  • 333. Missa Luba
  • 332. de gewonde
  • 331. de verrekijker
  • 330. spiegelbeeld 1963
  • 329. Bart Somers
  • 328. oma 'k donalds
  • 327. Radna Fabias
  • 326. voor PIT
  • 325. Ch. Deborsu
  • 324. woestijnzand
  • 323. brief 05, aan PIT
  • 322. brief 04, aan PIT
  • 321. het uitstalraam
  • 320. brief 03, aan Oma
  • 319. babyfluisteraar
  • 318. vrouwendag
  • 317. loo-gi-kaa
  • 316. pikante kost
  • 315. Lisbeth Gruwez
  • 314. asse
  • 313. Ben Weyts
  • 312. visputperikelen
  • 311. Rik Verheye
  • 310. hét brilletje
  • 309. brief 02, aan Moe
  • 308. brief 01, aan Moe
  • 307. mouwloos vestje
  • 306. teksten schrijven
  • 305. geen dansles
  • 304. verdampt!
  • 303. W. Van Besien
  • 302. haai 512 j oud
  • 301. De Schaepdrijver
  • 300. kungfu-oma
  • 299. Chris Dusauchoit
  • 298. poenig veel geld
  • 297. Tinne Embrechts
  • 296. 't oud zot II/II
  • 295. 't oud zot I/II
  • 294. vluchtig
  • 293. de mensentuin
  • 292. de naakte aap
  • 291. arme vaatwasser
  • 290. bedotten
  • 289. waar is mama ?
  • 288. de snoeperd
  • 287. Sarah Vangeel
  • 286. groene ogen
  • 285. Sven Gatz
  • 284. smerige dief
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    13-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.272. valentijn als puber

    Vandaag bonzen er harten aan de bushaltes. Aan de bushaltes rond de kerk. Er zijn drie haltes.
    Voor en na schooltijd krioelt het er van blauw geklede scholieren van beider kunne.

    Bij de kerk is een bloemenwinkel. Bloemencenter, noemt het zich met aplomb en met
    veel uitstalramen die allemaal het thema Valentijn dragen. De twee gevels zijn een symfonie in rosso amoroso.
    En rechtover staan na schooltijd dan al die pubers ongeïnteresseerd te doen met hun foon,
    terwijl hun hart al weken tintelt voor die andere, die natuurlijk ook de bloemengevels negeert.
    Want Valentijn is flauwekul. En zo. Of wa?
    Quasi terloops zien ze hoe stoere durvers van 25 tot 65++
    daar binnenlopen en buitenkomen met een bloem of een boeket. Mannen.

    Zo ver is hij nog niet. Bij dat bushokje staat hij maar wat te frommelen met zijn foon,
    eigenlijk weet hij zelf niet wat hij staat te doen. Hij durft haar nog geen tekstje sturen.
    Hij wou dat hij wat meer dierf en die gedachte maakt het nog moeilijker,
    omdat hij dan durven moét.

    Straks misschien. Een tekstje. Of volgend jaar misschien.
    Misschien dan een échte bloem. Misschien ziet ze hem dan staan.
    We staan hier toch allebei elke dag …

    Ik wens hem wat meer gevoel voor realiteit toe. Dringend.
    Elke dag tegelijk in groep aan de bushalte staan is niet er sámen staan.

    Puber-tijd …'t is echt geen gemakkelijke tijd hé.

    m – HiH-02/2017, herwerkt -

    13-02-2019 om 00:28 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. 271. Stella Bergsma

    te gast bij Wim Helsen, Stella Bergsma met een fragment uit Magnolia van Paul Thomas Anderson

                Ik hield zo van haar. En zij wist wat ik deed. Ze wist al die kloterige domme dingen die ik heb gedaan.
            Maar de liefde was sterker dat wat je ook maar kunt bedenken. De godvergeten spijt. De godvergeten spijt.
            Nu zal ik doodgaan en ik zal je vertellen wat... de grootste spijt van mijn leven...
            Ik liet mijn liefde gaan. Wat deed ik. Ik ben 65 jaar oud en ik schaam me.
            Een miljoen jaar geleden, de kutspijt de schuld, laat je nooit vertellen dat je niets moet betreuren. Niet doen!
            Betreur godverdomme wat je wilt. Gebruik het. Gebruik het. Dit is een lange weg zonder... con.
            Een verhaal met moraal. Ik zeg. Liefde... liefde... liefde. Dit klote leven... het is zo kankerzwaar.
            Zo lang. Het leven is niet kort. Het is lang. Godverdomme. Godverdomme.
            Wat heb ik gedaan? Wat heb ik gedaan? Wat heb ik gedaan?


         

     De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Bergsma in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a55/ 
    10min34

    Over Stella Bergsma : https://nl.wikipedia.org/wiki/Stella_Bergsma
    Over Paul Thomas Anderson : https://nl.wikipedia.org/wiki/Paul_Thomas_Anderson 
    Over de film Magnolia, 1999 : https://nl.wikipedia.org/wiki/Magnolia_(film)#Vertelstructuur 

    Eerste indruk: wat een dynamische en speelse aflevering, ondanks het onderwerp.

    13-02-2019 om 00:26 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    12-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.270. een half hartje

    valentijntjes voor de kleintjes

    Peter vertelt over de kleine van zijn zus Karin:
    zijn neefje Darren zou dat jaar voor het eerst meedoen aan Valentijn. 
    Darren zou een 'beste vriendin' kiezen, en de mama zorgde dan voor de rest.

    "Karin had lego-hartjes meegebracht en Darren koos een groen.
    Die kleur vindt hij mooi. Ze had de groene in het doosje laten zitten,
    en Darren greep natuurlijk naar dat grellig groen.
    Met de verjaardagkaarsjes overkomt haar zoiets niet, groen. 

                               Afbeeldingsresultaat voor lego heart necklace

    Ze heeft door elk gaatje een lintje gehaald, ipv een kettinkje.
    Lintjes in rood velours, in een strikje geknoopt.
    En het strikje liet ze naast het half hartje terecht komen en
    ze hing het kleinood om Darrens nekje. De andere helft was voor zijn Valentijntje.

    Nu was de vraag, wie is het vriendinnetje, naar wie ging de andere helft van het hartje?

    - Opa.
    - Opa is geen vriendinnetje, replikeerde iemand voorzichtig.
    - Opa! zei hij met alle overtuigingskracht die in zijn lijfje zit. 

    Opa wordt zijn eerste Valentijntje.
    Opa is vereerd en zeer geroerd dat hij uitverkoren werd om de andere helft van het groen hartje te dragen.

    - Liever een groen hartje dan het Purperen Hart! zei hij zeer onpatriottisch. 

                                                              Afbeeldingsresultaat voor purple heart                              


    En toen kreeg hij van Darren ook nog een zoen.

    Dat samen is meer waard dan het purperen lintje van de staat.
    Opa zijn dag wordt goed. Is het sinds gisteren al.

    Eerlijk gezegd, vervolgt Peter, ik denk dat Darren zijn Opa gekozen heeft
    omdat Opa een constante is in zijn leven.
    Zo is de andere helft van het 'mooi' groen hartje nooit echt ver weg.
    Een opa verhuist niet plotsklaps, bijvoorbeeld.
    Met een vriendinnetje weet men dat nooit."

    Komende van Peter klinkt die overdenking zeer waarachtig.
    In zijn vrij gezellige jaren verdwenen vriendinnen soms zeer plots. Zijn opa niet. 
    Conclusie : met een Opa heeft men een duurzame relatie.
    En Darren weet dat zo jong al?

    m - EZW- 03/2013 , HiH-02/2015, bijgewerkt - https://nl.wikipedia.org/wiki/Purple_Heart

    Het Purple Heart is een Amerikaanse militaire decoratiedie in de Verenigde Staten wordt uitreikt aan hen die gewond of gedood zijn
    terwijl ze in het Amerikaans leger dienden. Daarom is "Dan liever een groen hartje!" waarschijnlijk een onpatriottische gedachte. 

    https://www.etsy.com/listing/114774470/2-heart-friendship-necklaces-handmade?ref=sr_gallery_1&ga_ref=error_page_redirect&ga_search_type=all&ga_view_type=gallery

     

    12-02-2019 om 03:31 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.269. Jan Hautekiet

    te gast bij Wim Helsen, Jan Hautekiet met een tekst van Jan Wauters

              Afscheid van mijn microfoon

            Mijn microfoon. Mijn zoon. Kom hier, voor een zoen. Jij gaat me overleven, niet voor even,
            maar ook daarna nog, als je overgaat in andere handen, hoe ga ik dàt overleven.
            Mijn lege handen, zonder banden met jou. (...)
            Wat heb ik je vastgegrepen, opgevreeën, wat was je koel als van metaal, maar ook zo glad,
            zo goed omvingerd in mijn handen, zo zacht gelegen en gegleden, zo naar mijn mond gestuwd en voor gehouden,
            wachtend op mijn ademstoot, de start van ons minnespel.

            Lieve microfoon, fuik voor mijn fonemen. Ik heb van je gevreten, aan je gezeten, je uitgeperst en telkens weer
            een nieuwe voorraad woorden - alleen voor jou -, voor jou alleen, mijn mooiste woorden - één voor één - aan jou gegeven. (...)
            Jazeker heb ik mij aan jou opgedrongen, je in bezit genomen, in dronkenschap bijna, zo bezield en bezeten.
            Mijn eisen gesteld ook, tril dan mee, onbuigzame, zinder, zodat ze luisteren, met rode oortjes,
            en opgaan in het gave genot dat jij hen aanbiedt, mede namens mij.

            Ouwe Wau(ters), je klemt je vast, je neemt hem nog eens beet, maar het klamme zweet staat je in de handen.
            Nog is hij van jou, die makkelijke-moeilijke microfoon, want je bent er ook wel eens kwaad op geweest,
            als hij zweeg (batterijen leeg) of nors deed, kraken, fluiten als jij wou flirten, met hem en de verre vreemde luisteraar.
            Maar toch, ik kon hem niet missen, en - in dit laatste uur - het uur van de waarheid - zou het een grote leugen zijn,
            mij te horen zeggen, hier zie, neem maar, doe maar De Graeve, ik heb mijn "microfoontje" niet meer nodig.

            Laat mij één ding, meneer-de-manager. Laat mij die funny phone, my microphone. I love you, baby. 
            Lampje uit.

      Afbeeldingsresultaat voor jan hautekiet

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Hautekiet in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a54/ 
    11min19

    Over Jan Hautekiet : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Hautekiet
    Over Jan Wauters : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Wauters 
    foneem, fonemen = klank, het kleinste betekenisonderscheidende klankcomponent van een klankbouwsels, https://nl.wikipedia.org/wiki/Foneem

    12-02-2019 om 03:17 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    11-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.268. valentijnskaart

    de valentijnskaart ~ een onderneming 

    Poppenfilms, daar wordt men blij van. Pingu is een van mijn favorieten.
    Er waren periodes dat ik de wekker zette om voor Pingu op te staan.
    Nu is de wekker niet meer nodig, ’k ben toch wakker op de zotste uren.

    We hebben een schoonbroer die schamper doet over poppenfilms, dat is voor kinderen.
    Jawel, het is gemaakt voor kinderen maar niet dóór kinderen.
    En als ik naar die programma’s kijk, is het alsof ik in het hoofd van de bedenkers kan kijken.
    Ik zie hoe een idee evolueerde naar een ontwerp,
    en hoe via de techniekkundige mensen uiteindelijk een afgewerkt product ontstond.
    Daar kan ik stil van worden, de evolutie van vinding naar voorstelling, van idee naar resultaat. 
    Zo hebben de makers van het filmpje heel raak het geklungel en de frustratie van een jongetje in beeld gebracht.

    Een valentijnskaart maken is een belangrijke onderneming
    die absoluut tot een goed einde moet gebracht worden.

    Wanneer het mis loopt, is de frustratie groot, voor een jongetje als Pingu.

                                        Afbeeldingsresultaat voor pingu valentine card

    Mama leest de krant, zij wil rust.

    Het zusje Pinga is die dag niet echt een hulp, maar dan toch weer wel,
    want zo gaat dat in kinderprogramma’s, het verhaal loopt goed af.

    Het filmpje begint met het vriendinnetje Pingi,
    zij schuift een envelop onder de deur bij Pingu thuis.
    Het filmpje eindigt met een balkonscène, puur Verona!
    Mijn hoed af voor wie dat er in gebracht heeft.

    Waarom ik dit inzend,
    omdat de situatie zo raak gebracht is, omdat ze herkenbaar is,
    omdat de makers van het filmpje met kleipoppen en cameratechnieken
    weten te brengen wat ik in geen eeuwen zou kunnen beschrijven. 

    Nog dit : alle personages spreken pingees én er zijn geen ondertitels. 
    vooral klank aanzetten dus, voldoende luid:
    https://www.youtube.com/watch?v=cQuRASDS8Z4 
    05min01

    m - EZW-?, HiH-02/2015 - http://nl.wikipedia.org/wiki/Pingu

    11-02-2019 om 01:40 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.267. kattig

    Een Valentino met pronkgedrag/stoerdoenerij. Een Valentina die nuffig doet.
    De situatie is een cliché, heelder toneelstukken vullen daarmee hun eerste bedrijf.

    Nog drie dagen en het is Valentijn. Februari is ook de kattenmaand. 
    Die twee samen geven dit : Simons Kat probeert een dameskat te imponeren, 
                                            Afbeeldingsresultaat voor simon's cat smitten
    met een beetje hulp van een heel kleine vriend.
    De heel kleine vriend neemt het laatste woordje.

    klank voldoende luid zetten,
    http://www.youtube.com/watch?v=aE_gN8fA2xE 
    01min46 van uw tijd

    Sinds de datum van publicatie werd het filmpje 13,2 miljoen keer bekeken.
    Wie die komma twee andere mensen zijn weet ik natuurlijk niet
    maar er zijn dus nog mensen die
    Simon Tofield een verademing vinden.
    Ver weg van de eenheidsworst, hoewel
    Disney en Endemol er toch iets in te piepen hebben,
    enkel zakelijk hoop ik.

    m - EZW-02/2014, HiH-02/2015, bijgewerkt - https://en.wikipedia.org/wiki/Simon%27s_Cat

    11-02-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    10-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.266. trefzekerheid

    Cupido mist nooit ~ 1936 


    Cupid Gets His Man Gerelateerde afbeelding  cupid-man275  Van Beuren 1936             

    Cupido heeft een eigen pijlen-atelier met een flink aantal gevleugelde hulpjes.
    Voor de buitendienst heeft hij natuurlijk óók een leger assistentjes. Allemaal boogschuttertjes.

    Wanneer de schuttertjes hun opdracht volbracht hebben gaat via de binnenpost een bericht naar de ooievaar.
    Die zorgt zorgvuldig en oordeelkundig voor een vervolg op elke geslaagde missie. Het systeem werkt prima.

    Wanneer plots twee mensen het vertikken verliefd te worden,
    en zelfs hardnekkig weigeren zulks te doen, neemt Cupido de zaak persoonlijk in handen.
    Daarop ziet hij zich genoodzaakt al zijn jongens te mobiliseren.

    klank voldoende luid zetten
    https://www.youtube.com/watch?v=qeEgHFyHo1Y 
    07min17 knap vintage vertier

    m – HiH-02/2016, bijgewerkt -

    10-02-2019 om 07:50 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.265. getekend

    Kim Casali, tekenaarster van Liefde is …

    Het leven van Kim Casali's leven is een liefdesverhaal op zich.

     van 't Net Kim Casali   Kim Casali

    Dit bizarre verhaal begint in 1967. De hoofdrolspelers: twee twintigers. Hij uit Italië, zij uit Nieuw-Zeeland.
    Allebei wonend in Los Angeles, maar niet helemaal in orde met hun verblijfsvergunning.  
    Zijn naam: Roberto Casali. De hare: Kim Grove.
    Tijdens de après-ski maakt ze tekeningen over haar kunst- en vliegwerk op de hellingen.
    Ziet er goed uit, zegt hij. Waarmee hij niet alleen haar tekeningen bedoelt.
    De twee kijken elkaar in de ogen en worden een koppel. Ze trouwen in 1971.   
     
    van 't Net  Gerelateerde afbeelding   Kim & Roberto Casali-Grove  

    Kim is smoorverliefd op Roberto. De relatie inspireert. Kim zet wat ze meemaakt met Roberto op papier.
    Ze tekent een meisje en een jongetje en maakt er tafereeltjes van onder de noemer Liefde is ...
    De tekeningen zijn uitgesproken romantisch, op het randje van naïef.
    Tegelijk zijn ze ook grappig en vooral herkenbaar.

    Roberto laat de kribbels van zijn vrouw aan vrienden zien.
    Geen goed idee, zegt zij : té privé en misschien ook te melig. 


    van 't Net  image 0Casali, 1970

    De vrienden reageren enthousiast. Dit moet je publiceren, is hun advies. 
    De Amerikaanse krant Los Angeles Times hapte als eerste toe.
    Op 1 mei 1970 zet het de allereerste Love is in de krant. Het succes is enorm.
    Kim Casali krijgt vrachtwagens fanmail. Ze krijgt post van gevangenen, van pasgetrouwden,
    van psychologen die haar tekeningen gebruiken in hun sessie met getrouwde koppels.

    Af en toe, héél af en toe, een puntje van kritiek. Uit hoek van de feministen.
    In het Liefde Is -land zouden alleen zwakke vrouwen leven.
    Simpele, afhankelijke wezens die enkel goed zijn om hun man te dienen.
    De kritiek sterft onder een indrukwekkende lawine van succes. 

    Met Kim en Roberto gaat het intussen erg goed. Zij tekent in sneltreinvaart, hij regelt haar zaken.
    Ze krijgen twee zoons, Stefano en Dario. In 1975 is het gezin in Engeland gaan wonen.
    Daar kantelt het geluk. Roberto krijgt teelbalkanker.
    Omdat Roberto en Kim een derde kind willen, laat hij zijn sperma invriezen voor later.

    Die later, die komt er niet. Roberto sterft in 1976 in de armen van zijn vrouw.
    De wereld van Kim Casali stort in, maar haar kinderwens blijft overeind.
    Kim heeft geen toestemming van haar overleden echtgenoot om zijn ingevroren zaadcellen te gebruiken,
    daar had de Britse overheid in 1977 geen problemen mee.
    Een bevruchting na het overlijden van de vader was in die tijd zo zeldzaam dat er geen haan naar kraaide.
    Kim ging naar een kliniek en werd bij de eerste poging zwanger. 

    van 't Net   

    Zeventien maanden na de dood van zijn vader werd Milo Casali geboren.
    Hij heeft zijn vader nooit gekend, maar dat neemt hij zijn moeder niet kwalijk,
    zegt hij in de Britse krant Daily Mail : “Zij heeft altijd haar best gedaan om me heel veel over hem te vertellen.
    Ons huis stond vol met foto's van hem.
    Ze zeggen dat mijn moeder met dat derde kind haar rouwproces kunstmatig heeft verlengd.
    Zo zie ik dat niet: mijn geboorte heeft mijn moeder geholpen om iets heel moois uit iets heel verdrietigs te halen.” 

    van 't Net    met jonge Milo erbij

    Milo Casali heeft intussen ook zijn moeder verloren. Kim Casali overleed in 1997 toen ze 55 was.
    Kort na haar dood vernam Milo dat hij zelf vader zou worden:
    “Ik had daar verschrikkelijk graag met haar over gesproken. Het heeft niet mogen zijn.
    Ik troost me met de gedachte dat mijn moeder zich liet leiden door liefde.
    Ik kan alleen maar dankbaar zijn voor de omstandigheden die mij op deze aarde hebben gezet.''  

    van 't Net   File:Micasali.jpg  Milo Casali 

    De Liefde is-reeks wordt voortgezet door de Britse tekenaar Bill Asprey. 

    door Tom De Leur, https://www.nieuwsblad.be/cnt/g3ua2bc8 
    m -EZW-12/2013, HiH-02/2016, herwerkt - alle afbeeldingen van ’t Net , Bill Asprey https://www.artfulaspreycartoons.co.uk/ 

    10-02-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    09-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.264. station romantiek

    romantiek bloeit overal

                             
                                               Gerelateerde afbeelding

     Ook al zijn de contacten vluchtig, ook al is de aanbidder verlegen,
    soms ontstaat iets op een onverwachte plek, soms op een wel zeer banale plek :

    klank : zonder woorden, enkel de geluiden en sober getekend
    https://www.youtube.com/watch?v=a_9U4kx7eQw 
    09min39 van uw tijd en misschien goed voor de glimlach.

    m – HiH-06/2016, bijgewerkt -

    09-02-2019 om 12:08 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.263. twee liefdes

    twee echtparen, twee levens ~ 2015 van TP

    “Stefaan, een kennis van ons is zwaar dement.
    Het resultaat van twee te lange narcoses amper twee jaar geleden, zegt zijn vrouw.
    Hij is 74, de kinderen dringen bij hun moeder aan op een definitieve opname.
    Simonne, zijn echtgenote, is radeloos, wanhopig.
    Ze weet dat ze de knoop hoe dan ook moet doorhakken, maar ze kan het niet, nu nog niet.
    Ik heb echt met haar te doen, terwijl iedereen informeert naar de toestand van Stefaan vraag ik eerder hoe zij het maakt.
    Stomme vraag eigenlijk. Haar lichaamshouding, haar ogen, haar nervositeit zelfs haar stem spreken boekdelen.
    Het mens heeft geen moment rust meer. Ook ’s nachts niet.
    Wat wil je, als je zelfs voor de kleinste kleinigheid dat je je huis even moet verlaten
    hulp nodig hebt, een oppas voor je man. Zolang Stefaan zijn vrouw in het vizier heeft, is hij nog vrij rustig.
    Is zij er heel even niet dan is het hek van de dam schijnt het.
    Dan moet de buurman of wie ook bij hem zit, zorgen dat Stefaan zijn hond aan de leiband heeft.
    Dat dier brengt ook soelaas, is een steun voor zijn totaal verwarde geest.
    Zijn vrouw en zijn hond zijn de enigen met wie hij nog voeling heeft, de kinderen herkent hij al geruime tijd niet meer.

    Vreselijk toch, echt miserabel zo’n leven. Verschrikkelijk voor Stefaan maar nog erger voor Simonne.
    Onmogelijk voor mij om me voor te stellen dat mijn man in zo’n wereld zou leven,
    een wereld waarin ik totaal  buitengesloten ben.
    Ik mag er niet aan denken, maar de mogelijkheid is nochtans reëel, de feiten zijn er.
    Over enkele maanden wordt hij maar eventjes negentig. Dat is niet niks, negentig jaar.
    Vergeleken met zijn ijzersterk geheugen is het mijne nu al een zeef.
    Kijken we samen naar de Canvascrack, dan moet ik de duimen leggen.
    Vraag hem wie de midvoor van Chelsea is, hij weet het, begin niet over Plinius de Oudere of
    je krijgt de geschiedenis van Pompeï erbij, onvoorstelbaar dat brein van hem.
    Omdat kleinzoon een studieopdracht heeft over Rock Werchter weet die knobbel van mij
    wie Babyshambles, Bastille en Eels zijn, weet hij dat Muse en de Foo Fighters volgende zomer
    het schone weer op de weide in Werchter zullen uitmaken.
    Neen, beste vrienden, ik overdrijf geen zier, mio marito is een vergaarbak van kennis,
    een vat vol parate kennis en toegegeven ook van tal van onnozelheden. 

    Daarom dat ik beetje nieuwsgierig was toen ik zijn schaakmaat, Richard, gisterenavond hoorde vragen:
    “Maar hoe flikt   ge dat om er vijftien jaar jonger uit te zien en meer bij de pinken te zijn dan ene van 60 jaar?”

    “Door mijn vrouw” antwoordde mijn betere-ik “zij verwarmt mijn oude hart met duizend zonnen”. Ik smolt.
    Niet door de warmte van mijn oven en kookplaat in de keuken, wel door de gloed van zijn woorden.
    “Jawel, Richard, door mijn vrouw. Ik leef dagelijks in haar geuren, in haar heerlijke geuren.”
    Ik zweefde in hogere regionen aan het aanrecht. Wie niet?
    Tot hij vervolgde: “Je ruikt toch het konijn met pruimen dat nu aan het pruttelen is en de appeltaart in de oven?

    Klet Mariette, onmiddellijk met de voeten op de aarde gebracht, die sakkerse hoogbejaarde belhamel van mij.
    Terwijl ik in gedachten een passend antwoord trachtte te bedenken, dacht ik aan Stefaan,
    aan de zo vertrouwde genegenheid en innigheid die hij en Simonne moeten ontberen omwille van die verdomde ziekte
    en ik heb mijn belhamel niet van antwoord gediend, maar ben aan het snotteren gegaan… uit dankbaarheid.” TP

    Dat zijn twee authentieke liefdesverhalen, TitiPoes,
    recht uit de realiteit, kort en krachtig. Klet marjet, ik moet er van bekomen. 
    Het eerste schrijnend. Het tweede bitterzoet.

    het eerste koppel

    Stefaan heeft slechts nog twee ankers in zijn denkwereld, zijn vrouw en zijn hond.
    Als geen van beide in zijn gezichtsveld is, wordt hij zeer onrustig tot angstig.
    Naar een WZC kan de hond niet mee. Uitgesloten.
    Het besluit dat Simonne nu moet nemen: gaat zíj dan mee naar het WZC wonen
    of stuurt ze Stefaan helemaal alleen zijn mentale jungle in? 
    Zoals ik het zo bot  samenvat lijkt het de inhoud van een soapaflevering,
    maar het is veel rauwer dan dat, want het is echt: Simonne  moet anticiperen, en dat is zwaar.
    'k Durf niet denken hoe zwaar.

                         Het is uitzichtloos
                   zegt het inzicht
                   Het is wat het is
                   zegt de liefde        (Erich Fried/Geert van Istendael)

    het tweede koppel

    Er is de hoge leeftijd van 1 partner. Dat is een fysieke realiteit.
    Er is de dankbaarheid. Evenzeer een realiteit.
    Bitterzoet, die twee realiteiten samen.

    Zweven aan het aanrecht & snotteren aan het aanrecht.
    Tragikomisch, maar dat zijn veel situaties in het leven.
    En veel van die situaties hebben hun moment tussen de soep en de patatten,
    bij het aanrecht. Op een aanrecht kan men leunen. Soms is dat nodig.
    Want anticiperen kan plots heel zwaar wegen. 

                   Het is alleen maar pijn
                   zegt de angst
                   Het is wat het is
                   zegt de liefde            (Erich Fried/Geert van Istendael)

     ’k Heb beide verhalen een aantal keren herlezen en het is wat het is, zegt Erich Fried. 
    Met die richtlijn zullen we het moeten doen. Denk ik. 

    m – de tekst in het zwart is van TP, HiH-02/2015, bijgewerkt – http://hetmooistegedicht.blogspot.be/2012/04/erich-fried-was-es-ist.html

    09-02-2019 om 02:40 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    08-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.262. duizendpoot II/II

    valentijn in ‘t klein ~ ‘t zit hen niet élke keer mee   

                                 Afbeeldingsresultaat voor centipede futurikon

    geen woorden, enkel rustige geluidjes :
    https://www.youtube.com/watch?v=o9MUS5b7R9A 
    04min50

    08-02-2019 om 05:02 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.261. Arthur Japin

    te gast bij Wim Helsen, Arthur Japin met een fragment uit 'De dood van Iwan Iljitsj' van Lev Tolstoj

          
           En plotseling werd hem duidelijk dat al wat hem benauwd had en hem niet duidelijk was geweest,

           nu plotseling helder vóór hem stond, ja, van twee kanten, van tien kanten, van alle kanten.
           Hij had medelijden met hen en hij moest hun geen verdriet meer doen.
           Hij moest hen en zichzelf van deze kwelling bevrijden.
           "Hoe goed en hoe eenvoudig", dacht hij.
           "En de pijn? vroeg hij zichzelf. Waar moet ik die laten? Ja, waar ben je, pijn?"
           Hij voelde aandachtig.
           "Ja, daar is zij. Nu, goed, laat het pijn doen."
           "En de dood? Waar is de dood?"
           Hij zocht naar zijn gewone, oude doodangst en vond hem niet:
           "Waar is de dood?" Er was geen angst meer, omdat de dood er niet meer was.
           In plaats van de dood was er licht.
           "Dat is het dus!" zei hij plotseling hardop. "Hoe heerlijk!"

     


    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.

    Japin in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a53/ 
    13min03

    Over Arthur Japin : https://nl.wikipedia.org/wiki/Arthur_Japin 
    Over Lev Tolstoj : https://nl.wikipedia.org/wiki/Lev_Tolstoj 
    Over de novelle : https://nl.wikipedia.org/wiki/De_dood_van_Ivan_Iljitsj

    08-02-2019 om 04:48 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    07-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.260. duizendpoot I/II

    Een duizendpoot-juffrouw, hoeveel ringen krijgt zij met Valentijn van haar aanbidder?

    van 't Net  Minuscule - Valentijnsdag

    De makers Giraud & Szabo zien dat zo :

    zonder woorden, wel muziek en natuurgeluidjes,
    https://www.youtube.com/watch?v=diIkW1_XW4A 
    04min33

    :o) – HiH-02/2016, nagekeken -

    07-02-2019 om 04:22 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.259. Annick Ruyts

    te gast bij Wim Helsen, Annick Ruyts met een fragment uit 'De passie' van Jeanette Winterson

           Hoe komt het dat het leven de ene dag overzichtelijk is en je tevreden bent,
           een tikkeltje cynisch misschien, maar over het algemeen toch tevreden,
           en dat je opeens zonder waarschuwing merkt dat de vaste grond een valluik is
           en dat je je bevindt op een plek waar je de weg niet goed weet en de gebruiken je vreemd zijn?

           Reizigers hebben tenminste een keus. Wie het zeegat uitvaart weet dat het niet hetzelfde zal zijn als thuis.
           Ontdekkingsreizigers zijn voorbereid. Maar voor ons, die via de bloedvaten reizen,
           die toevallig aankomen in de steden van het innerlijk, bestaat er geen voorbereiding.
           Wij die welbespraakt waren merken dat het leven een vreemde taal is.
           Ergens tussen het moeras en de bergen. Ergens tussen angst en seks.
           Ergens tussen God en de Duivel ligt passie en de weg erheen is snel en de weg terug is nog erger.

      Afbeeldingsresultaat voor annick ruyts nieuwsblad

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Ruyts in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a52/ 
    09min03

    Over Annick Ruyts : https://www.wifty.be/annick-53-grijs-i-did-it/ 
    Over Jeanette Winterson : https://nl.wikipedia.org/wiki/Jeanette_Winterson 
    Over het boek : http://zoeken.bibliotheek.be/?itemid=%7Clibrary%2Fmarc%2Fvlacc%7C2745278

    07-02-2019 om 04:05 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    06-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.258. dienaangaande

    Nog één keer slapen en morgen begint de aanloopweek naar Valentijn.
    Dit jaar valt Valentijn op een donderdag. Die dag duurt zoals andere dagen 24hrs,
    ongeacht waar men zich bevindt op de aardbol.
    Tijdsverschil mag dus geen excuus zijn om geen mailtje te sturen.

    Zelf zijn LM en ik niet valentijnerig aangelegd, de commercie is teveel aan.
    Elk geschenkidee wordt daardoor al gauw een prul, hoe duur ook.
    De waarde zakt naarmate de prijs hoger ligt. Of zoiets.
    Maar ik volg graag wat er in de rand gebeurt. Heel graag.
    Rond Valentijn staat het Net vol nieuwe anekdotes dienaangaande.
    En Valentijnperikelen vind ik enorm interessant. Waarom weet ik niet.
    Omwille van de broosheid van de instandhouding van een verstandhouding? 

    In de States ziet men Valentijn breder dan bij ons.
    Ginds kan men oma & opa een valentijnskaart sturen. Of vrienden. Of vriendinnen. Zomaar.
    Om hen te laten weten dat zij belangrijke personen zijn in het leven van de afzender. 
    ’k Zeg nu wel de States, maar misschien is dat in nog een aantal landen ook zo hoor,
    dat Valentijn ruimer bekeken wordt. Misschien kan het in België ook al eens ?

    Er is vooral de romantische trend natuurlijk. Dan speelt Valentijn tussen liefdespartners.
    Daar is de commercie het grootst volgens mij. Gewoon de betaalkaart bij hebben en het komt in orde ...? 
    Maar stel dat hij of zij op do-14/02 de moeite doet om in stilte vroeger op te staan en
    die speciale havermoutpannekoeken te bakken, en men wordt wakker met die geur …
    Daar kan geen bankkaart tegenop ook al ligt het cadeau te wachten naast het bord. 

    m – HiH-02/2016, bijgewerkt - 

    06-02-2019 om 03:43 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.257. John Crombez

    te gast bij Wim Helsen, John Crombez met een fragment uit
    'Samen door één deur' van Guillaume Van der Stighelen

           Ooit was het eenvoudig

           De gezondheidszorg was gestoeld op een heel eenvoudig principe:
           er waren geen ongezonde mensen, want wie niet gezond was, ging dood. [...]

           Vergelijk dat met vandaag. [...] We leven langer? We worden niet meer bedreigd door roofdieren?
           Het is al zeventig jaar geleden dat er in ons land een wereldoorlog woedde?
           Was de laatste klimaatconferentie dan geen redelijk succes?

           Juist. En toch zitten we niet goed in ons vel.
           We voelen ons bedrogen en we worden ongemakkelijk bij het zien van de ellende in de wereld.

     John Crombez probeert coalitievorming in Oostende uit impasse te krijgen

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Crombez in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a51/ 
    10min36

    Over John Crombez : https://nl.wikipedia.org/wiki/John_Crombez 

    Over Guillaume Van der Stighelen : https://nl.wikipedia.org/wiki/Guillaume_Van_der_Stighelen 

    Over het boek, "Samen door één deur: hoe wij, kinderen van de verlichting, onze samenleving moeten beschermen"
    Een moderne handleiding voor al wie Europa zijn thuis wil noemen, van vluchtelingen tot verwarde Europeanen zelf.

    Nu de westerse seculiere waarden belaagd worden door religieuze fanatici en door onze eigen gemakzucht,
    steekt Guillaume Van der Stighelen zijn licht op bij actuele denkers en geestelijke leiders
    voor de belangrijkste reclameopdracht van zijn leven: een eigentijdse aanprijzing van onze verlichte waarden.

    Iedereen wordt gelijk behandeld, iedereen is vrij en iedereen zorgt voor elkaar.
    De bekroonde reclamemaker en columnist keert terug naar zijn roots
    om vol overgave een 'klant' met een ongelukkige merknaam te verdedigen: de seculiere samenleving.

    Wie kent nog de Franse verlichtingsdenkers die de lont aan het vuur staken van een samenleving waarin
    kerk en staat gescheiden zijn en iedereen gelijk is?

    En wie weet nog dat België als een van de eerste landen een grondwet op basis van diezelfde verlichte idealen kreeg?
    En nog veel belangrijker: waarom liggen die gedachten aan de basis van ons geluk en dat van onze kinderen?
    Hij breekt daarbij met de gedachte dat de seculiere samenleving alleen maar een 'tolerante' samenleving is
    waarbij levensbeschouwingen elkaar maar moeten leren verdragen. Hij ziet ze als een 'prikkelende' samenleving
    waarin verschillende gedachten elkaar uitdagen en wakker houden.

    06-02-2019 om 03:41 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    05-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.256. schoofzakken

    Toen men nog schoofzakken maakte ~ door Rocor, 03/2007

    We waren thuis met 4 kinderen en die gingen uit werken samen met onze vader.
    Ons moeder maakte dus om 5 uur 's morgens 5 knapzakken met de nodige koffie erbij.
    In die tijd was er nog geen gesneden brood, dus ons moeder drukte die 5 broden tussen haar borsten,
    tikte met het broodmes er een kruisteken op, en sneed die broden precies allemaal op dezelfde sneedikte.
    Soms eens met een uitschieter met als gevolg dat die boterham veel dikker was.
    Ik vond dat brood snijden een hachelijke onderneming.
    Zo dicht met dat scherpe mes bij ons moeder haar borsten, was niet zonder risico.
    Het is nooit tot een ongeval gekomen maar iedere morgen 5 broden snijden is niet niets.
    Misschien heeft dat kruisteken daarvoor gezorgd.

    De keuze van het beleg was kaas of hesp en een boterham met confituur of in betere tijden een reep chocolade.
    Een appel was er altijd bij. Het was feest als ze spek met eieren bakte om mee te nemen.

    Het huis geurde dan naar dat vers gebakken spek. Het ei maakte dan uw brood vochtig en rond de middag
    was het juist van "trok": koud en mals. Ondertussen kookte de 'moor' op de Leuvense stoof en
    er werden 3 scheppen koffie in de zak gedaan, zeg maar beuzze (beurs). Dat werd overgoten met kokend water.
    Er stonden 5 aluminium koffiebussen klaar met een gazet er rond om warm te blijven.
    Er werd toen nog aan de teut gedronken dat was toen nog niet onbeleefd !
    Moeder aan de haard was een lieve vrouw die vroeg opstond en haar kinderen een schoofzak klaarmaakte en ze uitwuifde.
    Ze zei dat we voorzichtig moesten zijn en ze riep: "tot vanavond"

    Ondertussen 50 jaar later, bij de bakker (ik ga iedere dag om 7 uur ‘s morgens naar de warme bakker), stond ik in de rij
    met 7 MAN vóór mij. Een ongewassen bouwvakker vroeg 2 smosjes, 1 met kaas en “heps” en nog een martino.
    Een broodje werd opengesneden er werd gul préparé tussen gesmeerd, men legde er komkommers op en ajuin.

    Men spoot er ketchup tussen en het dreef er aan de zijkant uit.
    Hij vroeg nog een worstenbrood, 2 koffiekoeken en 2 colablikjes, moest rond de 350 frank betalen en was weg.
    Afgezien van het feit dat het € 8,50 kostte vraag ik mij af waar is die moeder of zijn vrouw of zijn lief ?
    Hij was zeker niet uitgewuifd, zijn werkbroek was gescheurd, en hij had een vieze stoppelbaard …
    Misschien was hij wel een goede werker?! Maar toch, moet dat nu zo?
    Als ik goed begrijp worden er dus geen schoofzakken meer gemaakt,
    mij niet gelaten maar waar blijft dan de gezelligheid van het ontbijt?
    Nu valt men uit bed en loopt men naar de bakker… Als ik uit werken ga botert men mijn brood met beleg,
    er zit een appel bij, ik heb een thermoskan bij, af en toe een toetje,
    een kommetje met rijstpap en een beetje bruine suiker! Goed hé ?

    Ga eens na hoe het bij uw kinderen verloopt ? 

    door Rocor, 03/2007 -  van zijn blog geplukt - http://blog.seniorennet.be/rocor/archief.php?ID=17

    05-02-2019 om 03:11 geschreven door maart


    >> Reageer (2)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.255. Imke Courtois

    te gast bij Wim Helsen, Imke Courtois met een tekst van
    Álvaro de Campos (Fernando Pessoa)


    Foto: Verrassende uitblinker gespot:


    Sigarenwinkel

    Ik ben niets.
    Ik zal nooit iets zijn.
    Ik kan ook niet iets willen zijn.
    Afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld.
    Wat weet ik van wat ik zal zijn, ik die niet eens weet wat ik ben?
    Zijn wat ik denk te zijn? Maar ik denk zoveel te zijn!
    En er zijn zovelen die denken hetzelfde te zijn dat het er nooit zovelen kunnen zijn!
    Genie? Op dit moment wanen honderdduizend breinen zich in droom genie als ik.

     

    De knop voor de ondertiteling staat rechts onderaan, de =-knop.
    Courtois in gesprek met Helsen,
    https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/winteruur/4/winteruur-s4a50/ 
    10min55

    Over Imke Courtois : https://nl.wikipedia.org/wiki/Imke_Courtois
    Over Fernando Pessoa : https://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa 
    Over Álvaro de Campos : https://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa#Heteroniemen

    05-02-2019 om 03:03 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    04-02-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.254. supermaan

    'k Heb nog maar twee keer écht de maan zien opkomen op zee.
    Meestal zijn we met iets bezig of worden we verondersteld aan tafel te verschijnen. 
    Die Moonrise was twee keer spectaculair.

    De tweede keer zag er ongeveer uit zoals op de onderste foto (van het Net geplukt)
    maar de maan was die keer niet zilverig, wel stevig donkergeel. Ongeveer deze kleur :

    foto = wiki  File:Moon Rise.jpg

    Het was een reusachtige maan, groter dan de twee patrijspoorten samen en die zijn elk 50cm op 80cm.

    van 't Net  
          
    LM en ik zijn De Maan boven gaan bekijken, op de wing. In haar volle glorie.
    Ze was zo groot dat ik dacht dat ze het schip zou verzwelgen.
    En het was zo licht dat we langs buiten naar boven konden gaan.

    'k Vroeg me af of de stuurman van wacht wel de navigatielichten van andere schepen kon zien,
    want zo helder was de donkerte. Het was ter hoogte van Borneo. Daar moesten we gaan laden.
    'k Kan me niet herinneren of er al land in zicht was, maar we konden het al wel ruiken. 
    Het rook niet zoals land op onze breedtegraden.
    Dat ruikt als pas afgereden gras. Of als vers omgeploegde grond. Of als mos. 
    Dit land geurde als specerijen.
    Het was niet de Mediterrane lucht die kruiderijen draagt. 
    Het was niet het droge vleugje dat we ruiken wanneer thuis een keukenkast opengaat. 
    We voeren door een immense koepel van levende exotische geuren,
    die versterkt werden door de tropische vochtige warmte. We proéfden die lucht.

    Dat enorme maanlicht, die adembenemende warmte,
    de bedwelmende aroma's en het stil geruis van het boegwater daar beneden ...
    Dan denkt men van alles te denken maar toen dacht ik eigenlijk niks. Het was te overweldigend.

    m - EZW-12/2011, HiH-02/2015, bijgewerkt -
    van 't Net : Wanneer de Maan in het perigeum staat, staat deze dichter bij en heeft een grotere schijnbare diameter (Grieks: peri: (dicht)bij, Gaia: Aarde).
    Wanneer een perigeum van de Maan (bijna) samenvalt met Volle Maan wordt dit wel een supermaan genoemd. (Wiki, denk ik)

    04-02-2019 om 05:32 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.253. dunderklumpen

    via andermans fantasie

    Het woord 'bergbouter' in een vertelling van SK bracht me terug naar midden jaren '70,
    naar een verhaal waarin een vriendelijke berg voorkomt die af en toe wakker wordt.
    Jorm is niet echt een bergbóuter, hij is de berg in zijn geheel.
    Maar toch was er in die jaren iets met berg. En misschien ook met bouter. De 70tiger jaren dus.

    We hadden een klant, Mr.RR, die jazz verzamelde.
    Nu was er een platenwinkel op wandelafstand van bij ons, die gespecialiseerd was in het genre.
    Die baas kon Mr.RR niet helpen, ook al kon die winkelbaas als veterane kenner
    én als Brussels jazz-monument rechtstreeks in de States bestellen.

    Voor die ene speciale bestelling werd de klant naar ons doorverwezen.
    Aangezien Mr.RR voor andere muziekgenres bij ons klant was,
    zouden wij die jazzplaat wel efkes bestellen voor hem.

    Dat 'efkes' heeft maanden geduurd -mogelijk zelfs een jaar- want voor de detailhandelaar
    ging toen nog alles via de groothandelaars en die hadden behalve voor platen van ABBA
    zeer weinig contact met Zweden, want van daar moest de LP voor Mr.RR komen.
    Elke zaterdag kwam hij langs om zijn wekelijkse portie muziek te kopen
    en elke keer moesten we hem zeggen dat naast zijn aankopen klassiek,
    zijn speciale bestelling jazz nog niet 'binnen' was.
    Tot op een dag … ik denk dat we toen gezamenlijk een snik van opluchting lieten horen.
    Mijn pa heeft Mr.RR gebeld om te zeggen dat de bestelling toegekomen was en dat hij de plaat wou brengen,
    maar dat was nu ook weer niet nodig, Mr.RR zou zaterdag wel langs komen.
                             
                               platenhoes LP, 1977 Afbeeldingsresultaat voor dunderklumpen LP

    Een jaar of twee later werd de film in België vertoond en ik vroeg me af of  Mr.RR zou gaan kijken.
    Ik ging, ik vond dat ik na zoveel zorg en kommer om een speciale bestelling die film moest gezien hebben.

    -----

    Zó jazz was de muziek niet, Toots Thielemans schreef ook andere dingen.

    Het fluiten dat met hoort is Toots hemzelve. De gitaar ook.
    De eerste proefopname van de begingeneriek en het leidmotief van Dunderklumpen :
    https://www.youtube.com/watch?v=YEqLIigJoVI
    04min34

    We zijn nu een 40 jaar later en ik vind het staptempo nog altijd mooi en ook
    heel uitnodigend voor jonge kinderen.

    Dunderklumpen film, 1974

    Midzomernacht, Zweden - stille weidse natuur.
    Het goedhartige tovermannetje Dunderklumpen voelt zich eenzaam en gaat op zoek naar nieuwe vrienden.
    In de slaapkamer van de kleine Camilla vindt hij knuffels.
    Zodra Dunderklumpen de knuffels aanraakt, worden ze levend. Hij neemt ze mee in zijn tas.
    bij het pratend huis   Afbeeldingsresultaat voor dunderklumpen

    Hij neemt ook het schatkistje mee.
    Jens, het broertje van Camilla hoort de knuffels roepen.
    Hij gaat hen achterna, samen met zijn geitje Steroog en met
    een tekening (Malte) die, door de betovering van de midzomernacht, levend is geworden.
    Papa Beppe, die hulp krijgt van een hommel, volgt hen.                                 

    Het wordt een avontuurlijke expeditie vol muziek en plezier.
    Bizarre wezens vrolijken de tocht op
    en bedrieger Eénoog zorgt voor spanning. (scène op het houttransport - :o)

    Kinderfilmklassieker die animatiebeelden combineert met acteerwerk.
    Het verhaal wordt knap ondersteund  door (fantastische) muziek van Toots Thielemans.

                       alles weer oké  Gerelateerde afbeelding


    De film in zijn geheel, voor wie af en toe tijd en zin heeft:

    Originele versie, prima weergave,
    Engelse ondertitels activeren via het tandwieltje rechtsonder in het filmschermpje.
    https://www.youtube.com/watch?v=2KRfOpw7sic&t=43s
    93min15

    Nederlandstalige versie – geen ondertitels, manke geluidskwaliteit
    https://www.youtube.com/watch?v=q9NJwpRtQvM
    78min39sec

    m– HiH-01/2017, bijgewerkt – 

    04-02-2019 om 05:31 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!