NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • 540. op de werf
  • 539. een dialoog
  • 538. rondjes draaien
  • 537. intellueel
  • 536. poëziealbum II / II
  • 535. in de hitte
  • 534. ego
  • 533. poëziealbum I / II
  • 532. de kat of het ei
  • 531. travel
  • 530. prinsesje geboren
  • 529. drie generaties
  • 528. tuin vol junkies
  • 527. stomme hond
  • 526. vertypt
  • 525. scheepsverhaal
  • 524. dankbaarheid
  • 523. voetballet
  • 522. methode/techniek
  • 521. het herschrijven
  • 520. fiets, zusjes e.a
  • 519. de lettter S
  • 518. voetbalkleuter
  • 517. duiken II / II
  • 516. alle talenten
  • 515. duiken I / II
  • 514. sla zwieren
  • 513. over seks en zo ...
  • 512. juichen & huilen
  • 511. snorren & baarden
  • 510. moraliserend
  • 509. het tijdsbeheer
  • 508. rijbewijs na 70
  • 507. de Championettes
  • 506. on-hebbelijk
  • 505. zelfcontrole
  • 504. vaderdag
  • 503. sommige dagen
  • 502. niet rollen
  • 501. rondo van Rossini
  • 500. een soezieloezie
  • 499. liefde & chocola
  • 498. vroeg en nat
  • 497. het kleinkind
  • 496. de tafelen
  • 495. mullygatawny
  • 494. zijn paard
  • 493. Dinner for One
  • 492. hoe blij hij is
  • 491. woordjes
  • 490. haar opinietje
  • 489. ronde klokken
  • 488. feest in de wei
  • 487. schijnwerpers
  • 486. que será-será 02
  • 485. que será-será 01
  • 484. fruitrebellie
  • 483. al fietsend
  • 482. integer
  • 481. auto’s kijken
  • 480. Sultan & Jerom
  • 479. het logeetje
  • 478. gemengde salade
  • 477. papa op de bon
  • 476. hydrangeas II / II
  • 475. op zee >< aan zee
  • 474. hydrangeas I / II
  • 473. dollars en yen
  • 472. Fleming & Fleming
  • 471. slim zijn ?
  • 470. dames eerst
  • 469. straatwerken
  • 468. voornamen
  • 467. op oorlogspad
  • 466. trop is teveel
  • 465. blundersaus
  • 464. 'water' op de weg
  • 463. de maniop
  • 462. cata II / II
  • 461. linzensoep
  • 460. das knopen
  • 459. cata I / II
  • 458. bomen slapen
  • 457. rebellie
  • 456. ook met gebreken
  • 455. mama is zwanger
  • 454. Bon Voyage, Cdt
  • 453. pubers in huis
  • 451. moeder-vlek
  • 452. waterpret 1933
  • 450 pil, Joë Meulepas
  • 449. het moeder zijn
  • 448. het lego-laken
  • 447. van bil op perron
  • 446. een ontmoeting
  • 445. zelfonderzoek
  • 444. een muisje loos
  • 443. zijn eindwerk
  • 442. de koffiekaart
  • 441. 1956 Congo
  • 440. ze is 1,5 mm
  • 439. DNA en D&A
  • 438. alles wat ik heb
  • 437. mullygatawny
  • 436. overal Moeders
  • 435. over 'feuilleton'
  • 434. voldoening
  • 433. vreemd tafereel
  • 432. twee radijsjes
  • 431. uit Absurdistan
  • 430. qué ?
  • 429. BBQ met de buren
  • 428. hondentraining
  • 427. piston vervangen
  • 426. gladiolen-rust
  • 425. die 1ste mei
  • 424. lente in Drenthe
  • 423. vrolijke patserij
  • 422. een doosje
  • 421. de oude bekende
  • 420. Liszt & List
  • 419. Tante Sopraan
  • 418. buitenbonjoeren
  • 417. List - 1969
  • 416. vader & dochter
  • 415. kamer 315
  • 414. een stilte II / II
  • 413. kapsel
  • 412. een stilte I / II
  • 411. zonder afscheid
  • 410. foonboeken II / II
  • 409. ooit & nooit
  • ------ teveel ineens
  • 408. foonboeken I / II
  • 407. toen ook al
  • ------ 'twaalf volgers'
  • 406. Wijze Kleine Hen
  • 405. paasbest als kind
  • ------ de misantroop
  • 404. stilte dirigeren
  • 403. het paasei-land
  • ------ een fiets mét
  • 402. allemaal beestjes
  • 401. kip in wording
  • ------ levend / levendig
  • 400. keukenprioriteit
  • 399. schip in Korea
  • ------ nep op truck
  • 398. paasfilmpje 1934
  • 397. hunker
  • ------ optimisme à la LM
  • 396. de pianist
  • 395. Opa-Chocola
  • ------ boemsielielaa
  • 394. oudere heren
  • 393. Dhr ML uit A
  • ------ een blaaskasteel
  • 392. biechtgeheim
  • 391. een kalieperke
  • ------ golfjes
  • 390. station Wuppertal
  • 389. lady mondegreen
  • ------ Semianyki
  • 388. paaseieren
  • 387. de paaltjes
  • ------ huiselijk geluk
  • 386. paasboomtraditie
  • 385. zeesleper
  • ------ behulpzaam
  • 384. 1ste kerkbezoek
  • 383. eerste hulp
  • ------ geen goeie dag
  • 382. in 1 keer opeten
  • 381. mag ik méé?
  • ------ een huis vol
  • 380. empathisch
  • 379. recht op stilte
  • 378. muizenissen ?
  • 377. een transactie
  • 376. bezoek ? 04h17
  • 375. de autootjes
  • 374. waken
  • 373. meisjesgitaren
  • 372. woordenschat
  • 371. Biskaya
  • 370. man, hond, auto
  • 369. gesproken tekst
  • 368. tederheid, 2016
  • 367. Bach en Uma
  • 366. de klikspaan
  • 365. morsen en erger
  • 364. knorren & morren
  • 363. la Baker
  • 362. Bomans zwemt
  • 361. uitstelgedrag
  • 360. documentaires
  • 359. Martine Tanghe
  • 358. alzhumor
  • 357. Danny Ronaldo
  • 356. eens spijbelen
    'een heel jaar maart?'
    schrijfvloer 02
    10-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.444. een muisje loos

               Een muisje wou gaan varen op de woeste wilde baren.

           - Moe, ik wil het water op. Ik kies het ruime sop. 
           - Jong, da's meer iets voor een rat. Ratten doen vanalles en ook dat.
             Wij muizen doen gewoon. Wees redelijk, mijn zoon.

           Een puber, reedlijk, echt? De moeder vreesde zeer terecht.
           En wat komen moest dat kwam, wat haar de adem toen benam :    
           aan de oever van de vijver hing hij met vertoon van ijver
           aan een hoge wiebel-halm. Ogenschijnlijk was hij kalm.

                                                  Harvest Mouse: A harvest mouse balancing between two stalks of grass 

           't Bravoure-joch kwam toch naar huis, want 't blijft natuurlijk wel een muis.
           Maar ach, wat een moeder lijden mag! Dáárom is 't zondag Moederdag.

    m – HiH-05/2017, ongewijzigd - www.theguardian.com/science/gallery/2010/sep/22/animalbehaviour-animals  

    10-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.443. zijn eindwerk

    In de letteren heet het hartstocht, ook wel lust, en zeer vaak passie.
    Verbloemingen voor een ordinair hormonaal gebeuren, de drift, de neukjeuk.
    Dat het hormonaal gestuurd wordt krijgt iet-of-wat fysioloog in een wip uitgelegd.
    Niks romantisch aan, wel ingewikkeld, echt examenstof. En dit is het verhaal:

    In de zomer van '95 had de zoon van Rina (een zus van LM) een eindwerk te maken.
    Over noten. Voor Voedingsleer.
    Het werk kon ten laatste ingediend worden op 31 mei, een woensdag.

    Rina was in alle staten. Dat werk zou niet intijds af raken, en of we konden helpen.
    Dat was op 10 mei, ook een woensdag.
    We hadden nog drie weken. Tijd genoeg om af te werken, dacht ik. 
    Een beetje correctiewerk, een beetje bladschikking en printen. Dacht ik.

    Wanneer duidelijk werd dat er nog geen letter op papier stond
    zijn LM en ik in gang geschoten en we hebben nog iemand gemobiliseerd,
    het eindwerk was nu een kleine familiale onderneming.
    Toen de printer het liet afweten kwam nonkel R met de zijne de ploeg vervoegen.
    In die drie weken geen Neef te zien, geen enkele keer,
    hij moest 'studeren' voor het eindexamen.

    Op woensdag 31 mei 1995, om 12h parkeerde LM de wagen in de straat van Rina.
    De zoon liep op de stoep te ijsberen. Hij had ons zelfs niet zien aankomen.
    Tegen dat we uitgestapt waren had hij al vijf keer de gevelbreedte afgestapt.
    - Hij is nerveus, zei LM.

    We hadden drie exemplaren van het eindwerk bij,
    gelijmd, met een witte rug en 105 blzs dik tussen blinkende plastic buitenbladen.
    Het kraakte van de nieuwigheid.

    Neef nam het pak met twee handen aan,
    legde het binnen op het kastje in de hal en kwam buiten weer geagiteerd staan doen.
    Geen blik op het afgewerkt product, geen mercietje of danku
    voor 105 blzs, op drie weken tijd in de afgewerkte versie.
    De zenuwen hé, dacht ik, want wat lagen die eindwerken nu binnen te doen?

    - Neem een exemplaar en stap in, we rijden nu naar uw school, zei ik.

    Toen volgde er een uitleg dat iemand van zijn klas hem wel naar de school zou voeren,
    want ze hadden afgesproken.
    Jaja, maar dat was niet wat wíj hadden afgesproken,
    er was gezegd dat we nu naar zijn school zouden rijden
    om een exemplaar van het eindwerk binnen te brengen.
    - Komt Karolien? vroeg ik, dan kan ze meerijden hè.
      Want op haar brommerke rijdt ge toch niet met twee naar de stad zeker?
    - Jamaar, ze komt met de auto van haar broer.
    - Heeft Karolien nu een rijbewijs?
    Weer een vage uitleg, het was niet Karolien, het was iemand anders.
    Iemand met een rijbewijs. En met een broer die een auto had, dus.
    Dus hij was ons liever kwijt dan rijk, het werd duidelijk.

    Plots liet ik het hele project vallen. Voor mij stopte het toen en daar.
    Al mijn  gedrevenheid viel weg tegenover zoveel desinteresse.
    We waren onze belofte tegenover Rina nagekomen. Punt. LM & ik reden naar huis.
    Maar dat beeld op de stoep bleef in mijn achterhoofd hangen.

    Toen 's avonds het licht uitging kreeg ik een helder moment.
    - Weet ge wat?
    - Wat …
    - Hij was niet op zijn eindwerk of op ons aan het wachten.
      Hij wachtte op die vriendin.
      En ze gingen dat eindwerk niet samen binnenbrengen.
      Dat interesseerde hem zelfs niet.
      Hij had neukjeuk, dát was zijn agitatie daar op de stoep.
    - Kan zijn, mompelde LM. Gij met uw scenario’s ...

    Een paar weken later kwam het eindwerk ter sprake
    en ik vroeg aan Rina of het die woensdag nog intijds ingediend was.

    - Ja hoor, ik ben dat direct na 't werk gaan brengen.
    - Zijt gíj dat gaan brengen? vroeg ik een octaaf hoger
    - Ja, er lagen toch drie exemplaren op het kastje hé.
    - En was er toen nog iemand op school?
    - Nee, ik ben dat naar de leraar thuis gaan brengen hé.
    - Met de brommer helemaal naar Wilrijk?
    - Ja, 't ging over zijn eindwerk hé, da's belangrijk hé.

    Achteraf tegen LM:

    - Ik met mijn scenario's ?
      Dat manneke zijn agitatie op de stoep was gewoon platte neukjeuk.
      Hij was zelfs te tam om achteraf met zijn eindwerk nog naar de school te rijden.
      Rina heeft het 's avonds moeten in orde brengen in dat weer langs de Boomse Steenweg en ze weet niet eens …
      Hij had niet het fatsoen, geen greintje verantwoordelijkheidsgevoel, die lammetamme sukkel … 
    - Rustig, rustig, zei LM. Wees blij dat wíj geen kinderen hebben.

     m – HiH-04/2016, bijgewerkt -

    10-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    09-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.442. de koffiekaart

    "wat had u gehad willen hebben ?"

    Stel dat uw favoriete vakantiehotel onderstaande tekening gebruikt
    om te verduidelijken wat hun koffie-aanbod inhoudt.
    Hou voor ogen dat die koffie-kaart mogelijk geïnspireerd werd door het zaalpersoneel.
    Dit is hoe de mensen van de bediening de koffiedrinkers indelen.
    Qua generositeit. Fooigewijs, wil dat zeggen.

    Als ik deze uilenkoppen een voor een bekijk
    dan zou ik bij het ontbijt een décaf bestellen, wat me een ramp lijkt, décaf in de vroege ochtend.
    Maar heeft een mens de keuze? Hebt ge die andere koppen al eens goed bekeken?
    De décafdrinker is de enige met iets van een glimlach.
    Mogelijk omdat hij van twee taskes décaf nog niet wakker geworden is.

    Dave Mottram, Ohio-USA Afbeeldingsresultaat voor Owl coffee chart 

    Linksonder is er de Irish Coffee-drinker, die glimlacht ook. Breder en guller eigenlijk.
    Dan bestel ik na het avondmaal een Irish.

    Hoe komt men de dag door van ontbijt naar avondmaal … wel, ik weet het niet.
    Alle andere opties kan ik missen. Vooral die dubbele espresso.

    Och, misschien is 't opgelost als ik het van bij het ontbijt de hele dag hou op Irish.
    Die glimlacht toch zo genereus hé.

    m – HiH-05/2017, bijgewerkt -

    09-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.441. 1956 Congo

    Onze kolonie de Kongo ~ door Rocor, 05/2008

    “In 1956 werd ik als parachutist-commando op voorwacht gestuurd naar onze vroegere kolonie,
    om alles over te nemen van de lichting militairen die voor ons de daar verblijvende landgenoten moesten beschermen.
    Wat een uitzonderlijk mooi land, de natuur is ongelooflijk, dat overvalt je.
    Er zijn maar twee jaargetijden zon en regen, met niets dan vrolijke mensen die onbezorgd door het leven gaan.
    Daar gingen wij Belgen eens verandering in brengen, we zouden onze kennis eens ten dienste stellen van die arme negertjes.
    Toen we daar aankwamen na 23 dagen varen en een vliegtuigvlucht naar Kamina, Katanga
    kregen we een militair reglement toegestopt hoe we ons moesten gedragen tegenover de inlandse bevolking. 

    Gelooft ge wat ik nu ga schrijven? Ze waren niet te vertrouwen, we moesten niet met de vrouwen omgaan
    en zeker geen seksueel contact hebben, want gegarandeerd kreeg ge dan syfilis.
    We mochten geen vriendschap sluiten met die mensen, we mochten ze geen handdruk geven.
    Dat is me toen zo hard tegengevallen en het stoort me nog altijd,
    zodat mijn wereld waarin ik was grootgebracht in elkaar stortte.
    Zoiets was toch niet te verenigen, ik begreep uit die tekst dat we die mensen gewoon moesten negeren!
    Wij waren tenslotte toch in hun land, hier zegt men toch dat degene die naar ons land komt, zich moet aanpassen?
    Daar was het omgekeerd, wij zouden toch de taal van die mensen moeten leren
    en er werd Frans aangeleerd, zeker geen woord Nederlands.

    De zwarte medemensen woonden in hutten aan de rand van het militair domein,
    ik gaf wat ik kon missen aan de kinderen, ze moesten ons Bwana noemen (meester).
    We verbleven er 1 jaar en beleefden er mooie dingen, we plaatsten een brug, deden harde oefeningen, gingen op safari,
    sprongen met de parachute, trachtten 10 dagen te overleven in de brousse.
    Als beloning kregen we 14 dagen vakantie in de stad Kamina. Het deed deugd eens weg te zijn van dat strenge militair gedoe.
    Op de eerste dag, ik vergeet het nooit, ging plots een avondklok.
    De gekleurde medemens pakte zijn boeltje en verdween uit de stad, waar heen vroeg ik mij af?
    Ik ben gaan kijken, ze woonden in betonnen koten met golfplaten afgedekt, bloedheet, zoiets waar thuis onze steenkool in ligt.
    ‘s Avonds was de stad alleen voor de blanken, enkel de kelners moesten blijven om ons te bedienen en whisky-cola te brengen. 

    Wat ik me nu altijd nog afvraag: wat hebben die mensen van ons geleerd? Al die bemoeienis van ons heeft geleid tot niets,
    alleen de grondstoffen zijn van tel voor ons. De kolonialen moesten maken dat ze weg kwamen toen Kongo onafhankelijk werd.
    Er zullen waarschijnlijk ook wel mensen geweest zijn die echt wilden helpen en goed werk verricht hebben.”

    door Rocor, 05/2008 - http://blog.seniorennet.be/rocor/archief.php?startdatum=1209592800&stopdatum=1212271200 , https://nl.wikipedia.org/wiki/Kamina ligt in Katanga

    09-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    08-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.440. ze is 1,5 mm

    Vanmorgen, eigenlijk vannacht, heb ik hier afgestoft, met gepaste zorg.
    'k Heb een zachte verfkwast over alle fragiele apparatuur gehaald.
    Zo’n brede verfkwast op ultrakorte steel, made in China.
    Ik gebruik graag verfborstels om apparatuur af te stoffen.
    Dat heb ik geleerd van iemand die als trucker reed.
    Met een gelijkaardige kwast hield hij zijn dashboard stofvrij.
    Die jongen was een beetje maniakaal, wat zijn cabine betrof.
    Later heb ik dezelfde manier van afstoffen gezien aan boord, op de consoles in de ECR,
    de controlekamer van de machineruimte. Shipshape heet de propereteit daar.

    Zojuist was een klein spinnetje van anderhalve millimeter een web aan het weven
    tussen de twee kabels van mijn extern geheugen.
    Dat mag hoor, maar ik vind het verloren moeite.
    Dat klein spinnetje zal hier binnen nooit voldoende voedsel vinden om iet of wat spin te worden.
    Daarom heb ik het beestje met draad en al buiten gezet.
    Er was ooit een TV-documentaire waarin uitgelegd werd hoeveel energie het kost om een web te maken.
    Zodus, om haar energie te sparen, heb ik haar vanaf het begin van het web op het balkon gezet.
    Voor het ogenblik is ze daar aan het draad-zweven.
    Ze zal zich daar of elders installeren, ergens waar ze nuttig zal zijn voor de mensheid.
    Hier tussen de draden van mijn extern geheugen is ze dat niet.
    Ze zou maar verhongeren, met haar lijfje van anderhalve millimeter.

    Maar wat lees ik zojuist op een van de gezaghebbende spinnensites :

            "Als je een huisspin buitenzet, zal die ongelukkig worden en sterven.
             De huisspin zal er dus alles aan doen om weer naar binnen te komen."

    Dus ze komt terug?
    Dan is het vanaf nu uitkijken dat we er niet op trappen, op die anderhalve millimeter.

    m – HiH-05/2017, bijgewerkt & voorzichtig uitgekeken -

    08-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.439. DNA en D&A

    een audit aan boord

    Hier een typische vaudevillesituatie, een misverstand.

    DNA, die term moesten wij vanbuiten kennen, lang geleden.
    Wee degene die de term niet vlot kon aframmelen, want
    in ongeveer elke cursus dook DNA op, of werd het op zijn minst vermeld.

    Die term zit bij mij nog altijd ingebakken, zodanig
    dat ik er in 2008 zelfs last mee kreeg, met DNA, nu Desoxyribo Nucleine Acid.
    Indertijd mochten wij nog gewoon desoxyribonucleïnezuur zeggen.

    In 2008, aan boord van de tanker waar LM en ik toen gemonsterd waren
    was er weer eens een audit aangekondigd. In welke haven dat zou zijn weet ik niet meer.
    Er zou in elk geval een auditeur overgevlogen worden.

    In de dagen ervoor, op zee, hield de kaptein zelf al een interne audit als voorbereiding.
    Of dat de juiste aanpak was, vraag ik me nu nog af, want veel discretie was er niet bij. 
    Iets later hoorde ik echo’s over de resultaten van zijn voorbereidende audit.
    Via het roddelcircuit. 
    Men is soms verbaasd wie daar aan meedoet,
    of wie misschien zélf een gerucht verspreidt.

    Volgens een van die echo's was de tweede stuur absoluut niet voldoende op de hoogte van de D&A.
    Hospitaal en farmacie zitten in het takenpakket van een 2de stuur,
    maar DNA onderzoek zag ik aan boord nog niet gebeuren,
    dus lachte ik dat nieuwtje weg, tot ongenoegen van de informant.

    - Ge weet toch wat D&A wil zeggen? deed ze terloops.
    - DNA? Desoxyribo Nucleine Acid, rammelde ik vlot.
    Aan haar gezicht zag ik dat ik iets verkeerds gezegd had.
    - In 't Nederlands desoxyribonucleïnezuur, probeerde ik.
    Het bleef stil.
    - Gewoon genetisch materiaal, zei ik nog.
    Ze begreep me wel, maar ze vond de situatie duidelijk niet grappig.
    Ze verdacht me ervan dat ik een spelletje speelde en dat zou hogerop gerapporteerd worden, zag ik.
    Ik voelde dat ik plots op glad ijs zat en ik wist niet hoe dat kwam of waarom dat zo was.
    - Drugs & Alcohol, zei ze strak.
    En ze was weg.

    De D&A Policy! Nu pas viel mijn cent. Het D&A-beleid! Ja natuurlijk. Zero Tolerance!
    Niemand lacht met het beleid van de rederij, ge moogt gerust zijn … 
    Maar 'k was te laat hé, 'k had het verprutst. En ze was al weg. 
    En ik had écht DNA verstaan hoor. 

    m - EZW-08/2012 – HiH 10/2014, 05/2017 - bijgewerkt

    08-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    07-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.438. alles wat ik heb

    stereotiep 

    'k Ben een regelrechte reclame voor astrologie.
    Qua beroepskeuze, qua partnerkeuze, interessesferen,
    wat betreft de weke punten in de gezondheid, het-klopt-al-le-maal, helemaal. 
    Ik ben een wandelend stereotiep, een cliché. En dat vind ik erg.

    Een eerste ontnuchtering kwam ergens in '72, toen we cursus kregen van Bekaert, fysiologie.
    Hoe hormonen ons gedrag én ons innerlijk gedrag (ons denken) sturen.
    Die cursus ging over ongeveer alle hormonen, niet enkel over de vijf of zes klassiekers die we
    al eens terug vinden in een artikel dat we tegen beter weten in tóch lezen. 
    Worden wij dan helemaal gedicteerd door eiwitten?
    Wat bleef er over van de Vrije Wil? Van het Vrij Denken?
    En van Vrij Onderzoek! ('k was dan toch aan het jammeren)
    Dágen ben ik niet goed geweest van het besef van die dictatuur van een aantal eiwitten in ons lijf.

    Later wist een bereidwillige ziel voor mij een complete studie te maken
    op basis van mijn datum & plaats van geboorte -gratis, vanwaar die ijver?
    'k Weet niet of ik het uur van geboorte toen heb meegegeven. 
    Van het resultaat stond ik perplex,
    ik zag mezelf daar sterrebeeldig in kaart gebracht. Nul privacy.
    Ik was & ben compleet doorzichtig want alles klopte of zou later van kracht worden.  

    Gestuurd door hormonen ...
    Gestuurd door astro-logische krachten ... 
    En opgebouwd uit het DNA van twee anderen en al hun voorgangers, zelfs mijn namen komen van hen.
    Alleen mijn kippenvel is van mezelf ? 
    'k Vraag me af waarom ik nog geloof in individualiteit.

            klank aanzetten 
            https://www.youtube.com/watch?v=55AwTenIk7A 
            01min 56 

    m – EZW-03/2012, HiH-05/2017, bijgewerkt – LP = Goed voor een glimlach, 1971, Herman van Veen

    07-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.437. mullygatawny

    een Indische soep in Antwerpen

    'k Waag me al eens aan exotische recepten
    maar om te zeggen dat ik ze kan bereiden volgens de kunst, nee.
    Het blijft bij verdienstelijke pogingen.
    LM overleeft dat tot hier toe en hij vindt dat zelfs een lekkere afwisseling.
    Daarom blijf ik rustig verder knutselen.

    Winter 1993 - LM en ik waren pas getrouwd en zijn zussen bekeken de situatie met argwaan
    want ik was waarschijnlijk, zéér waarschijnlijk een goudzoekster.

    'k Had op een voormiddag een mullygatawny soep gereed staan op de kookplaat.
    Ttz, een restje soep, één portie. En nog zonder tomaat of linzen of andere afwerking.
    Die portie zou tegen de middag afgewerkt en opgewarmd worden voor LM.
    In de pot ernaast stond op een laag vlammetje visafval onder water om een fumet te laten trekken.
    Die zou ik na de middagboterham zeven en afwerken.

    LM's jongste zus kwam efkes langs, ze kwam me goeiedag zeggen in de keuken.
    Ze keek in het klein potteke.
    - Wat is dát? vroeg ze schril.
    - Dat is LM zijn soep voor vanmiddag, antwoordde ik, dat is mully …
    maar ze was de keuken al weer uit.
    Ze stond in de woonkamer en ik hoorde dat ze een octaaf hoger bleef spreken.
    Iets later was ze al weer weg.
    Geen tas koffie, niks willen drinken, ze had zelfs haar jas niet uitgedaan.

    Toen LM & ik aan tafel zaten had ik een vermoeden waarom ze zo snel weg was.
    Een portie koude mullygatawny van heldere bouillon,
    -zonder afwerking met tomaat of linzen of wat dan ook-
    met al die currypoeder onderin
    met daar bovenop iele reepjes kip, sliertjes groenten en een paar lepels gekookte rijst
    lijkt op een aangebrand  kookpotje waarin een paar centimeter water gezet is.
    Als men niet weet wat het is, is het absoluut geen appetijtelijk zicht.
    En daarnaast stond dan de pot met viskoppen en -graten
    die ik afdekte juist op het moment dat zij de keuken binnenkwam.

    Met welk van die twee brouwsels ging ik haar broer vergiftigen?
    Met het afwaswater of met het visafval?

    'k Vertelde het fornuistafereel aan LM.
    - Dan is ze nu de politie aan het bellen, zei hij laconiek.

    Er bestaan veel recepten van mullygatawny.
    Misschien evenveel recepten als er koks en huisvrouwen zijn in India. 

    Een afbeelding van een heldere, nog koude mullygatawny
    die op vies water lijkt, heb ik niet gevonden. Jammer.

    Wanneer we nu nog eens zo'n soep eten, warm natuurlijk, en met vis kan ook,
    dan serveren we daar sindsdien het lauw politie-grapje bij.
    Maar dat weet zijn zus niet. En dat houden wij zo.

    m - EZW-07/2012 – HiH-05/2015, 05-2017 – bijgewerkt - Afbeeldingen van mulligatawny soep

    07-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    06-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.436. overal Moeders

    'k Wor een watje. Een week-wollig-watje.
    Dat kan natuurlijk niet, watten zijn niet van wol, ze zijn van katoen.
    En zo'n watteponneke heeft niks weeks, het is zelfs sterk.

    Maar 'k wor wel een watje : 'k Kan 'Born on the 4th of July' niet meer kijken zonder tranen.
    Een jaar of drie geleden zou ik nog op het randje van de sofa gezeten hebben
    met gebalde vuisten tandenknarsend krachtige commentaren mompelend.
    Nu hing ik half achterover achter een kleenexke, snuffend met tuiten. 
    Dat lag niet aan het acteren van Tom Cruise. Ook niet aan de sofa.
    En gelukkig was het putteke nacht, 'k was al afgeschminkt. Met van die stevige watteponnekes.


    Tot een jaar of drie geleden kon ik helemaal meegaan in zo'n verhaal,
    naar daar waar de regisseur ons hebben wil. 
    Nu denk ik : wat moeten de Moeders van die jongens afgezien hebben.
    En nog altijd afzien, de Moeders van de snotters in Irak en Afghanistan, en Syrië, en Yemen.
    En overal, overal Moeders. 

    m – EZW-08/2011, HiH-05/2016 -

    06-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.435. over 'feuilleton'

    spraakverwarring van TP

    "Elke vrijdag, tijdens het laatste lesuur,
    worden er in het klasje van de kleindochter door de kinderen verhaaltjes verteld.
    Soms krijgen ze een thema aangereikt, kwestie hun fantasie de vrije loop te laten,

    die dag mochten ze een bepaalde gebeurtenis vertellen, dus ging ze aan de slag.
    Ons zoetje is verzot op zo’n weekafsluiters.

    Aan de schoolpoort gaf de leerkracht me een teken dat ze me wou spreken. Ik dus bij haar.
    Ons kleintje had met trots over haar pépé verteld, die heel slim was,
    die boeken had geschreven en voor haar alleen een erg speciaal verhaal had bedacht.
    Het was een lang verhaal en elke week keek ze uit naar de knotsgekke lotgevallen van
    de oude Margriet en haar tweelingbroer Filemon en straks zou pépé verder gaan met zijn vuile ton.

    “Ik heb uw kleindochter niet willen onderbreken, mevrouw, maar ik heb geen flauw idee
    waarom ze tot tweemaal toe over de vuile ton van uw echtgenoot spreekt?”

    Onderweg naar huis, ik langs de neus weg, toch even over de vuile ton van mio marito begonnen.
    Kleindochter was hoogst verbaasd.
    “Maar pépé heeft er zoveel geschreven in de krant, toen hij jong was.
    Hij heeft daar veel centjes mee verdiend en jij weet dat niet?”
    Uiteindelijk is mijn frank toch gevallen, natuurlijk heeft hij haar verteld over de talrijke feuilletons,
    die hij als bijverdienste voor de krant schreef tijdens zijn debuutjaren." TP

    Uit mijn kinderjaren herinner ik me twee uitspraken van dat woord, TP.
    Un Filletong (wat mijn moeder deed denken aan tongfilets) en
    Ne Fuile Ton, naargelang men Frans of Nederlands sprak.
    Zellik was toen al een beetje tweetalig. Of drietalig.
    Want er was de Vlaamse streektaal, er was het Frans en
    er was het Proper Vlaams, waarmee toen ABN bedoeld werd.
    Veel had dat allemaal niet om het lijf,
    in ons eigen wereldje waren wij allemaal even vlot polyglot.

    Op een keer vertelde Ma dat Betty was komen vragen of ze
    witte kaartjes mocht nemen voor haar visbak. En mijn Ma had geantwoord dat ze
    jammer genoeg geen witte kaartjes had, voor een visbak.
    En toen was Betty treurig naar huis gegaan.

    Ik zat perplex over zoveel onverstand. Onverstand bij mijn eigenste moeder dan nog!
    kauren = keien, kaurtjes = keitjes

    Betty had witte kaurtjes naar ABN vertaald en dat werden dan witte kaartjes.
    Ze had gevraagd of ze wat witte keitjes mocht nemen van de oprit
    voor de op bodem van een klein aquarium.
    Daarop zei Ma dat ze geen witte keitjes had? De oprit lag vol! Voor het oprapen!
    Tegen Betty … Tegen een speelkameraadje, iemand met wie ik de straat deelde,
    de plek waar een groot deel van ons kinderleven zich afspeelde.

    'k Weet niet of ik toen een keel opgezet heb of in tranen uitgebarsten ben,
    maar die avond nog mocht ik een bakje vol witte keitjes gaan afgeven bij Betty thuis.
    'Voor de visbak'.
    Ze lag al in bed, zeiden ze.
    En ik had ook al in bed moeten liggen.
    Maar voor één keer mocht ik na het avondeten nog buiten.
    Waarschijnlijk omdat mijn Ma zich even rot voelde als ik.

    Tot zover een plaatselijke versie van een spraakverwarring van toen.

    m – HiH- 05/2016, bijgewerkt – de tekst in het zwart is van TP

    06-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    05-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.434. voldoening

    Vind je nodige inspiratie in je eigen arbeidsvreugde,
    en geniet dan volop van het hier en nu. van P² 

    Geconcentreerd bezig zijn kan enorm veel voldoening geven, dat is een feit.
    Soms is het resultaat van die bezigheid zelfs bijzaak,
    het gaat om de bezigheid zelf, 'de voldoening van het volbrengen'. Of zoiets.
    Die voldoening is familie van vreugde en contentement
    en die twee vallen dan weer onder de hoofding ‘geluk’, in mijn ervaring.
    Geluk is een kasteel met héél veel kamers.

    Heeft geluk ook een kleur?
    Buiten het cliché van de roze wolk, heeft geluk een kleur volgens iemand?
    Misschien heeft elke vorm van geluk een eigen tint en helderheid ...

    "Elke kleur die je een goed gevoel geeft is de kleur van geluk." VDL

            Dat zinnetje is niet bruikbaar want het draait de vraagstelling om.
            Dan zou een simpele kleurencataloog van een verfmerk al voor extatische toestanden zorgen.
            Dan zouden we bij het stalenrekje van elke doe-het-zelf zaak geen fronsen zien
            maar uitsluitend gelukzalig glimlachende mensen.
            Een kleur die een goed gevoel geeft, geeft een goed gevoel.
            Of maakt blij. En meer is dat niet.

    Mijn vraag was niet  een kleur  --> geluk !
    Mijn vraag was wel  geluk  -->  een kleur ?

    Niet of bij een kleur zich een geluksgevoel aandient,
    wel of bij een geluksgevoel een kleur verschijnt.
    En welke tinten daar dan zijn, in het brein van de persoon in kwestie.
    Welke kleuren verschijnen op het ogenblik dat iemand zich gelukkig voelt?
    Bvb: gij houdt voor de eerste keer het eerste kleinkind in de armen,
    dat geluksgevoel, heeft dat een kleur?

    m – HiH-05/2016 - bijgewerkt

    05-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.433. vreemd tafereel

    een momentopname 

    Ach, een foto is maar een momentopname natuurlijk en waarschijnlijk dacht de fotograaf er ook zo over.
    Maar wat een vriendelijk aandenken moest worden lijkt mij een scène uit een Griekse tragedie of twee.
    Van links naar rechts staan
    de moeder van de bruidegom, de bruidegom, de bruid, de vader van de bruidegom.

            Afbeeldingsresultaat voor https://www.desiblitz.com/content/jaggers-celebrate-anoushka-sharma-and-james-jagger-wedding

    De moeder en de vader hebben gezien hun loopbaan camera-ervaring. Tonnen camera-ervaring allerlei.
    Daarom vond ik de foto zo eigenaardig. Voor beroepsposeurs bijna bizar.

    De moeder legt haar hand op de arm van haar zoon als om hem
    te beletten dichter bij zijn bruid te gaan staan. Of bij zijn vermaledijde vader.
    Is het een hand of is het een klauw?

    En wat denken van de vader die ongegeneerd
    tussen de schouder en de tiet van zijn schoondochter staat te leunen.

    De zoon reikt wel naar zijn vrouw, maar wordt zodanig tegengehouden door de moeder
    dat zijn jas ervan gaat gapen.

    De schoondochter lacht stralend naar de lens.
    Blij met haar echtgenoot of blij met zijn beroemde vader?
    Het lijkt wel alsof zij met de laatste het bruidspaar vormt.

    Heeft de fotograaf te vroeg afgedrukt ?
    Terwijl de mensen nog iets meer naar links en iets meer naar rechts aan het schuiven waren.
    Zo ja, waar is dan de definitieve versie van deze foto ?
    De versie waarop de moeder en de vader van James met iéts minder lichaamstaal poseren.
    Als die versie bestaat. Nee, ik vrees dat dit de definitieve versie is.

    De fotograaf van dienst was mogelijk geïmponeerd door wie er voor zijn lens stond
    en is niet gewend beroemdheden bij te sturen.

    Ik vond de foto zó eigenaardig, dat ik niet meer weet of ik hem grappig vind of zielig.
    Het is geen groepsfoto van kiekjeskwaliteit,
    hier staan vier individuen een eigen verhaal te vertellen.

            Jaggers celebrate Anoushka Sharma and James Jagger Wedding

            vlnr : Jerry Hall, James Jagger, Anoushka Sharma, Mick Jagger

    m – HiH-05/2016, bijgewerkt - https://www.desiblitz.com/content/jaggers-celebrate-anoushka-sharma-and-james-jagger-wedding

    05-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    04-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.432. twee radijsjes

    fietsparadijs

    Omdat de jongens nog wat moesten wachten op het middageten
    had Oma hen elk twee milde radijsjes gegeven,
    en ze weer de deur uitgestuurd, ze konden nog wat gaan fietsen op de koer.

    Stephanie Hartshorn, USA Stephanie Hartshorn, Mini Trike, oil, 5 x 7. Mini Trike

    De oudste at zijn radijsjes in twee happen op.
    De jongste stak ze in zijn mondje en knabbelde en kauwde.
    Twee minuten later had hij een aanrijding met een kiezelsteen en hij viel, met fiets en al.
    Uit zijn mondje vlogen de witte brokjes radijs de grond op.

    De oudste zag die rood-witte dingen op het beton liggen en stormde naar binnen : 
    - Omáá! Onze Ronnie is gevallen en al zijn tanden liggen er uit !

    Met de bloeddruk van Oma is het goed gekomenen
    de tandjes van Ronnie hadden niks natuurlijk.
    De stukjes radijs moest hij laten liggen. Tegen zijn zin, dus tranen.

    - Die stukjes zijn nu voor de vogeltjes. Oké?
    Dat droogde zijn traantjes. Voor de vogeltjes, dan was het oké.

    m – EZW-07/2014, HiH-05/206, bijgewerkt 

    04-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.431. uit Absurdistan

    ’k Was die dag met ingewikkelde constructies bezig over humor in de berichtgeving,
    gaande van milde ironie over satire in alle gradaties, tot regelrecht cynisme,
    maar al mijn gefilosofeer en geknutsel was niet meer nodig want zie,
    een van mijn engelbewaarders/sters zond een krantenkop :

                    Marc Dutroux eist hoger loon in de gevangenis, “want (zijn) werk is ongezond”

                       Het gevangenisregime van Dutroux is de laatste tijd versoepeld.
                    Hij leeft niet meer onder een zeer strikt regime en in volledig isolement.
                    Zo mag Dutroux één keer per week in de sportzaal praten met een medegevangene.
                    Sinds enkele maanden wordt Dutroux ook tewerkgesteld in de gevangenis.
                    Hij kuist elke zaterdagochtend diezelfde sportzaal,
                    en ruimt iedere dag de grote binnenkoer van de gevangenis op.
                    Zo’n zeventigtal gevangenen kan dan kijken naar Dutroux, die in een zak alles verzamelt
                    wat de gevangenen vanuit hun cel op de binnenkoer gooien.
                    Dutroux verdient tussen 0,75 en 0,99 euro per uur, goed voor minstens 24 euro per maand.
                    Dat geld gebruikt hij om in de kantine van de gevangenis gezond eten te kopen.
                    Dutroux moet al jaren om medische redenen een aangepast dieet volgen.
                    Hij heeft dat al vaak gebruikt om de meest waanzinnige zaken te eisen.
                    Maar Dutroux vindt dat hij meer moet verdienen.
                    Volgens hem is het schoonmaken van het plein een “ongezonde karwei”, en geen “technische karwei”,
                    en moet er dus een hoger loon tegenover staan, schrijven de Waalse kranten van Sudpresse.
                    Hij wil nu tussen de 1,1 en 1,99 euro per uur gaan verdienen. Het is nog niet bekend of Dutroux zijn zin krijgt.
                    Dutroux werd in 1996 opgepakt voor de ontvoering van en de moord op
                    Julie Lejeune, Mélissa Russo, An Marchal en Eefje Lambrecks en
                    de ontvoering van Sabine Dardenne en Laetitia Delhez.
                    In augustus (2016) zal het 20 jaar zijn dat Dutroux achter de tralies zit. 

    En wil meneer misschien betaald verlof ook?

    m, mijn allerste dank³ aan FIV, HiH-05/2016 - http://www.gva.be/cnt/dmf20160511_02283910/marc-dutroux-eist-hoger-loon-in-de-gevangenis-want-werk-is-ongezond     

    04-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    03-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.430. qué ?

    Een paar weken geleden hoorde ik op de radio een interview met een acteur, ik ben vergeten met wie, 
    en de man vertelde dat zijn zoontje tweetalig Engels / Nederlands opgevoed wordt.
    Het jongetje spreekt Engels met zijn Britse Moeder  en Nederlands met de Vlaamse Vader.

    Toen hij doorhad dat zijn ouders een verschillende taal spraken,
    als ik me goed herinner was dat in de laatste kleuterklas, begon hij thuis te vertalen.
    Wat niet nodig was, want de Moeder praat ook Nederlands,
    zelfs in zijn bijzijn aan de schoolpoort, maar om een of andere reden had hij dat nog niet door. 

    Zijn ouders vonden zijn vertalingen aanvankelijk schattig en ze lieten hem doen,
    tot hun cent viel dat hun zoontje écht niet besefte dat zijn ouders mekaar wel degelijk begrepen. 
    Mama spreekt Engels en ook Nederlands, Papa spreekt Nederlands en ook Engels. 
    Omdat hem dat helemaal duidelijk te maken hebben ze van taal gewisseld.
    Zij is Nederlands beginnen praten en hij Engels.
    Maar die nieuwe situatie en accenten brachten het zoontje in de war: wie had nu weer wat gezegd ...

    Nu doen ze weer als tevoren, en de kleine is weer op zijn plooi.
    Hij snapt ondertussen dat zijn ouders mekaar wel degelijk verstaan.
    Al kijkt hij soms nog op van zijn  bezigheden om te zien
    of de ene het wel begrepen heeft wanneer de andere iets zegt.

    -----

    'k Vond dit een mooi verhaal en
    toen dacht ik ineens : wacht tot hij groot genoeg is om te helpen in  & rond het huis. 
    Dan begrijpt hij geen Engels of Nederlands meer, dan is hij gewoon Oost-Indisch doof.
     

    m – EZW-11/2011, HiH-05/2017, bijgewerkt -

    03-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.429. BBQ met de buren

    We zaten in de tuin. 
    Alle buren waren ruim op tijd want er was het glas vooraf. Ruim vooraf.
    'k Was aan het werk met het menu op de laptop van de Oma. Klaar. Enkel nog printen.
    De Kleine kwam naast mij staan.

    - Gij drinkt geen wijn he.
    - Nee Meisje, enkel pils.
    - En water.
    - Water ook ja.
    - En koffie?
    - Soms koffie.
    - Maar geen wijn he.
    - Nee, geen wijn.

    Ze zoog nadenkend aan haar rietje.
    Ze keek naar mijn glas. Glaasje. 20cl.
    Ik drink pils uit een gekoeld dik mosterdglaasje van Amora en daar moet het dekseltje op.
    Een rood plastic dekseltje, tegen de wespen en tegen het verschalen want ik drink traag.
    Laat de fijne wijnen maar opwarmen in de dure dunne rijzige elegante glazen,
    mijn pils blijft koud in een plomp klein glas van meer dan een mm dik. Bijna 2mm.
    En zo staat er een tweede standby in de koelkast. Naast de reserve-pils.

    Ze keek ook naar de Smurfen op mijn glaasje.
    Een kinderglaasje met bier in, sommige ouwe vrouwen doen vreemd …

    Zo zien die glaasjes er ongeveer uit, maar de mijne zijn ouder.

                                

    'k Kopieerde het bestand naar de USB en hoopte dat ze
    iemand anders gezelschap zou gaan houden, maar helaas.

    - Waa-rôôm?
    - Waarom wat?
    - Waarom drinken ze wijn?
    - Omdat ze van wijn grappig worden. Kijk, zo grappig kan wijn zijn.

    En ik klikte de foto open die ik opgehaald had voor het menu.
    Ze keek. Ze keek nog eens, ze deed een stap achteruit, en brulde voor het hele verzamelde gezelschap :
    - Oma, niet drinken Oma, niet drinken! Wijn is pipi van jongens!

                        Gerelateerde afbeelding 

    Wist ik veel dat het kind nog te jong was voor beeldmateriaal met gedachtesprongen.
    Haar Oma is nochtans een spitante.

    m – HiH-05/2016, bijgewerkt

    03-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    02-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.428. hondentraining

    bij een hondenfluisteraarster thuis 

    “Ik ben hondentrainer van beroep en ik was er tamelijk ondersteboven van
    toen mijn eigen jonge puber-hond een vervelende gewoonte ontwikkelde. 
    Telkens wanneer ik de was te drogen hing,
    trok ze opgewekt de kledingstukken van de draad. 
    Dit vroeg om actie.

    Ik hing een rood-&-wit bedrukte keukenhanddoek aan de wasdraad en ik wachtte af.
    Telkens mijn hond de handdoek los trok, berispte ik haar.
    Na twee dagen wist ze dat dingen aan de wasdraad NEEN waren,
    maar ik bleef de handdoek ophangen, ter controle. En alles verliep naar wens.
    Ze verloor haar belangstelling voor wat daar aan de draad hing te wapperen.

    De volgende wasdag hing ik de was op
    en met een gerust hart ging ik boodschappen doen.
    Toen ik thuis kwam lag alle wasgoed op het gras
    maar de gestreepte keukenhanddoek had ze laten hangen. 
    Zoals haar was geleerd.”

    m,  naar een verhaal van RD – EZW-10/2013 – HiH-12/2014, 05/2017 - bijgewerkt - 

    02-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.427. piston vervangen

    Interessant verhaal, maart, maar die zuiger hoeft toch niet met mankracht eruit en er weer in getild te worden?
    Moet dat echt onderweg, want het lijkt me onveilig bij de minste golfslag ... SK

    zuiger/piston vervangen : 4 ton hijsen op mankracht?

    De rederij verkiest dat die werkzaamheden onderweg gebeuren.
    Ankeren kost geld en de boekhouders zijn baas.
    In haven tegen de kaai mag het niet, een zuiger vervangen want
    in haven moet een schip under power blijven om
    in geval van brand of ander malheur de kaai te kunnen verlaten.


    Natuurlijk gebeurt het hijsen van die 4 ton niet op mankracht.
    Alle hijswerk in de machineruimte  gebeurt met
    de monorail die over heel de breedte overhead, aan het plafond hangt.
    De monorail wordt elektrisch naar de juiste plek gestuurd. 
    Daar wordt de zuiger vastgemaakt en begint het millimeterwerk
    om het bakbeest van 4 ton
    te hijsen, te verplaatsen en neer te laten op de voorziene opbergplek. 
    Omgekeerd wordt zo de nieuwe zuiger naar de cilinder gebracht,
    per monorail dus, en eens ter plaatse laat men de nieuwe zuiger neer.

    De knoppen van het monorailsysteem bedienen
    is iets voor senior-officers, daar blijven de jonkies af.
    Het  bedienen vraagt aandacht, concentratie en ervaring.

    Wat aan de verplaatsing van de piston vooraf gaat en wat er op volgt
    dat is precies hetgeen fysieke inspanning, mankracht vraagt.
    Daarvan raken de overalls bezweet en doorweekt en 
    wordt de huid beschadigd door wrijving met natte kledij.

    Vooraf is er het ontmantelingswerk, de zuiger klaarmaken voor het hijsen, the dismantling.
    Na het neerlaten van de nieuwe zuiger moet de cilinderkop en alles er weer op,
    het weer ineen gezet worden, the re-assembly.
    Deze twee werkzaamheden beslaan een volledige werkdag,
    fysieke arbeid in de temperaturen van de machinekamer, tropical conditions heet dat.

    Wat veel energie kost in die warmte is onder andere
    het afdalen in de cilinder en daar het sleet van de cilinder meten.
    Precisiewerk in een koker van 4m diep, diameter 800 à 1000 mm, bij 50°C.
    Hoeveelheid ademlucht, geen idee, maar er worden twee industriële ventilatoren op gezet.
    Dan volgt het poetswerk. Ook adembenemend. Letterlijk.
    Vooral in het bovenste gedeelte van de cilinder, want daar hangt carbon.

    Heel het systeem, cilinder+zuiger+cilinderkop
    moet uiteindelijk geassembleerd worden, klaar om te functioneren.
    Alle pijperijen en darmen moeten weer aangesloten worden.
    Al dat gebeurt op mankracht, meestal in tropische temperaturen.
    Vandaar dat zweet en de doorweekte overalls.

    Van zo’n werkdag heb ik een heel fotoverslag
    maar vandaag las ik de foto’s niet in, dat is me nu efkes te bewerkelijk.

    In welke watergebieden dit soort onderhoudswerkzaamheden gebeurt,

    wordt beslist in samenspraak met de deckofficieren.
    Captain & C° zijn degenen die via de dagelijkse meteo-rapporten weten
    wanneer het schip in rustige watergebieden komt.
    Tot zover de inbreng van de brug.

    Nu weer naar de machineruimte.

    In geval dezelfde zuiger moet hergebruikt worden,
    ziet de werkdag er zwaarder uit, vanwege extra-poetswerk, 3hrs met 2 man.
    In geval er onregelmatigheden geconstateerd worden binnen in de cilinder,
    ziet de werkdag er nog zwaarder uit.

    Nu een rampscenario :
    in geval van zuiger-panne in druk bevaren wateren, dan wordt er helaas gesleept.
    Maar sleperij betekent kopzorgen voor boven, niet zozeer zweet voor de mensen in overall.

    We waren niet van plan te werken vandaag, maar neig bedankt voor de belangstelling.

    LM&m- HiH-05/2017 -

    02-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (1)
    01-05-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.426. gladiolen-rust

    haar moment van Zen

    Een jongen van 18 kwam thuis met een Porsche Cabrio.
    Zijn ouders stonden perplex.

    - Hoe komt ge aan die auto?
    - Vanmorgen gekocht voor 15€.
    - Wablieft? Van wie?
    - Van de nieuwe buurvrouw.
      Ik reed langs met de fiets en ze vroeg of ik de Porsche wou kopen.
      Ik had 15€ op zak en het was in orde. Papieren en al, grinnikte hij, dik in orde!

    Dit is niét in orde, dachten de ouders.
    De vader stapte onmiddellijk naar de nieuwe buurvrouw.
    Ze was in haar voortuin aan het werken, gladiolen aan het steken.

               Gladiolus Bed  Afbeeldingsresultaat voor gladiolus bed kent wallis   Kent Wallis, USA

    Hij stelde zich voor als de vader van de jongen van de Porsche van 15€
    en vroeg onrustig en bedrukt : waarom?

    - Wel, antwoordde zij rustig en sereen,
      vanmorgen mailde mijn man me dat hij dringend geld nodig had.
      Hij vroeg me om de Porsche te verkopen en hem het geld over te maken.
      Ik dacht dat hij op zakenreis was, maar een vriendin tipte me dat hij er met de secretaresse vandoor is.
      Dat heb ik gedaan, de Porsche verkocht. En ik heb hem het geld overgemaakt.
      Als ge me nu wilt excuseren Mijnheer, mijn gladiolen wachten. 

    m - EZW-04/2013, HiH-05/2017, via Hily 

    01-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.425. die 1ste mei

    het feest van den arbeid, 2007 

    Als overzees transportbegeleiders, zeelieden dus,
    hadden wij af en toe recht op iets feestelijks aan boord.
    Al minstens bij officiële feestdagen.

    Met de komst van bemanningsleden uit goedkope loonlanden
    hebben de Belgische feestdagen zo wat aan feestelijkheid ingeboet.
    Een Filipijnse kok kon wel bijgestuurd worden door de kaptein,
    op voorwaarde
    dat die kaptein belangstelling had voor de huishouding aan boord.
    Als een kaptein ongeïnteresseerd was en de huishouding op zijn beloop liet -en die zijn er!-
    dan was het menu die avond zonder extraatjes.
    Hoogstens kwam haastig een fles wijn op tafel en gegarandeerd
    moest dan nog wijnglazen gezocht worden ook. Wijnglazen die stoffig uit de doos kwamen.

    Zoiets is een afknapper,
    vooral voor de mensen van de departementen die die dag hard hadden moeten werken.

    Wat is hard werken?
    In tropische temperaturen een piston vervangen bvb, dat is zwaar werk.
    In goed algemeen scheeps heet het een piston 'trekken'.
    Dwz een zuiger uit een cilinder halen en de nieuwe zuiger in de cilinder laten zakken.
    Een zuiger weegt gemiddeld 4 ton.

    Er moet doorgewerkt worden want het schip wordt stil gelegd (is op drift)
    en dat mag niet veel langer duren dan 8 uren want tijd is geld en
    hoe verder het schip afdrijft van de koers,
    hoe meer brandstof het kost om weer op koers te raken.

    Zo om de twee uren moeten de mannen een droge overall aan, de vorige is doorweekt.
    Zorgen voor propere en droge overalls was die dag mijn job.
    De overalls moeten én gewassen en gedroogd zijn. Drogen alleen is niet genoeg,
    dan drogen de zoutkristallen van het zweet in het textiel.
    Wie in zo'n overall weer aan het werk gaat heeft scherpe kristallen in de stof zitten.
    En de huid is zo al geïrriteerd door overmatig zweten en frictie.
    Die kristallen kunnen ze missen want die kunnen de huid doen bloeden.

    'k Heb een paar foto’s terug gevonden.
    Niet van beschadigde of gekwetste huid, of van de werkzaamheden in de machineruimte
    maar een stilleven van 1 mei 2007, de laatste overall van de dag, die van LM.

             zie bijlagen voor foto 01.jpg & foto 03.jpg   

    De overall hangt te lekken van het zweet, daarom gaan de pijpen ín de doos.
    Onderin de doos ligt een opengesneden plastic zak met daarop
    lagen papier van oude tijdschriften, als absorberend materiaal. 

             zie bijlage voor foto 07.jpg

    We hebben vier contracten gedaan op dat schip.
    Alles samen geteld hebben we er meer dan een jaar gewoond.
    Die cabine kende ik door en door,
    aan een piep of een krak in het schot of in het meubilair
    hoorde ik dat we van toerental veranderd waren.

    Over wat op deze foto's allemaal te zien is kan ik nog veel vertellen.
    Maar dat is voor later misschien. Andere keer.
    In 2010 werd het schip ontmanteld.

    m – HiH-05/2017 - bijgewerkt


     

    Bijlagen:
    01 - kopie.JPG (87.4 KB)   
    03 - kopie.JPG (80.6 KB)   
    07 - kopie.JPG (85.7 KB)   

    01-05-2019 om 00:00 geschreven door maart


    >> Reageer (0)




    E-mail

    klik op knop om me te mailen


    Zoeken in blog


    Archief per maand
  • 06-2019
  • 05-2019
  • 04-2019
  • 03-2019
  • 02-2019
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!