|

Herfst oude vrouw zuchtte koel.Op zoek naar afscheid en warme blik.Ze gooide de bladeren van zichzelf af en veegde het spinneweb weg met een ruig net.Ten slotte werden we opnieuw geraakt door dezonnestraal van de nazomer.Het geschreeuw van de ganzen vliegt voorbij weg van de grond degene waar ze werden opgewarmd. De lucht blies met wind de geurige geur van de rook van vlammende bladeren.Mist dreef langs de rivier.In de binnenwateren, zoals de hemelse hoogten.Een oude vrouw bungelde de oorbellen aan de lijsterbes.Krullen van kastanjebruin geweven krullen.Het werd in het bos op de een of andere manier stil en doof.Er wordt geen bedrieglijke koekoek meer gehoord.Druppels stroomden eindelijk langs de lucht ruisende herfst de oude aarde bedekt met gebladerte,als een deken.Ze wenste ons een goed afscheid.



27-09-2021 om 08:08
geschreven door Fernand De Coen.
|