Uw Liefde en mijn falen, Uw Waarheid en mijn dwalen.
Uw Geven en mijn nemen, Uw Warmte en mijn kilte.
Uw Verhaal vol van Liefde, mijn gedicht, ja als echo.
Tony Hutsebaut 28.12.2009
VOL VAN GENADE ( Manu Verhulst pr. )
Het was een wonder compliment. Hij zegde niet: '' Gij hebt een knap verstand. '' of '' Ge zijt heel en al gevoel. '' Hij zegde alleen maar: '' Gij zijt vol van genade. '' '' Genade ' is een woord dat niet meer thuishoort in ons menselijk jargon. Genade is... gelijk de warmte van de zon. Zij komt van heel ver en is toch zo dichtbij. Een mens kan er in baden, zich in wentelen en keren, kan er zich aan overgeven met de ogen dicht, weerloos, bloot als een kind.
Zo kan een mens zich koesteren in God, zo ver en zo nabij. Dan smijt hij alles van zich af, wat is bezwaard door 't stof van elke dag. Hij doet zijn ogen dicht en leeft van binnen uit. En heel zijn lichaam wordt een grote, open hand, weerloos, vragend als een kind.
Maria is een vrouw, die 't wonder heeft beleefd. Haar lichaam was een openhand naar God, een hand die werd gevuld, zo weelderig vol dat Gods warmte doorheen haar lichaam voelbaar werd, voor elk van ons.
'' VOL VAN GENADE ''... Zolang wij vol zijn van onszelf zullen wij dit woord wel nooit verstaan. Maar eenmaal uit onszelf bevrijd en, weerloos als een kind, worden wij open hand als zij, door God gevuld met teer geluk om zijn aanwezigheid.
De Samaritaanse en ik...
Ik zie Hem zitten, daar, aan de put, oog in oog met de vrouw...
Ik hoor Hem vragen, daar, aan de put, woord voor woord aan de vrouw...
Ik hoor Hem zeggen, daar, aan de put, ' waar is waar ' 't écht verhaal...
Ik hoor haar denken, daar, aan de put, nu of nooit, levensvraag...
Ik zie mij zitten, hier aan de put, uur na uur, dag na dag...
Kijk ook Gij mij aan zoals weleer, door en door, 'LEVEND WOORD !'
Tony Hutsebaut 01.04.1993
GELOVEN...
't Is dansen op een koord, wandelen op het water, gedragen door Zijn Woord...
't Is dwalen door woestijn, zich laven aan Zijn Bron, zo blij te mogen zijn...
't Is 't volgen van Zijn Licht, zich warmen aan Zijn Vuur, de sfeer van een gedicht...
't Is een adelaar gelijk, in ijle zuivere lucht, steeds dichter bij Zijn Rijk...
't Is graven naar de ader, 't Is zoeken naar de schat, thuiskomen bij de Vader...
't Is stil worden en stil zijn, luisteren naar Zijn Roep, Zijn Bloed zien in de wijn...
't Is vallen en weer opstaan, de ' Via dolorosa ' kordaat ten einde gaan..
Tony Hutsebaut 07.03.1994
GEVOELIG BLIJVEN...
niet aftakelen niet verkillen niet verschrompelen
gevoelig blijven voor het hoogste het diepste
het allerliefste - leven dat oplaaide leven dat mens werd
die ene mens mens als nooit tevoren mens als nimmermeer
niet verkillen niet verschrompelen zelf mens blijven
open blijven staan voor het meest verwonderlijke...
( uit: Goed dat je er bent - Hans Bouma & Dessens - cfr Adem-Tocht )
EEN VRIEND is iemand die alles van je weet en toch niet ongelukkig wordt als blijkt dat hij lang niet alles van je wist.
EEN VRIEND is iemand die begrijpt waarom ik vandaag zo gelukkig ben en mij die ( kleine ) vreugde van harte gunt, een vriend is iemand die mij met een knipoog zegt: ik merk dat het licht in je hart weer is opgegaan en dat de storm is gaan liggen en ik ben er blij om.
EEN VRIEND is een tochtgenoot die me zegt in de woestijn: de oase kan niet ver meer zijn, een vriend is een tochtgenoot die me zegt bij de oase: het beloofde land zal nog veel mooier zijn, een vriend is een tochtgenoot die weet wanneer ik in ademnood verkeer en dan met trage stap wil verder gaan...
( Eugeen Laridon pr. )
DE GOD VAN HET VERBOND
De God van de christenen is niet simpelweg een God, Maker van meetkundige waarheden en van de orde van de elementen.... Hij is geen God die zijn voorzienigheid uitoefent over het leven van de mensen, om wat jaren van geluk te geven aan diegenen die Hem aanbidden... De God van Abraham, de God van Isaak, de God van Jacob, de God van de christenen, is een God van liefde en troost; het is een God die de ziel en het hart vervult van hen die Hij bezit; het is een God die hen van binnenuit hun ellende en zijn eindeloze barmhartigheid laat voelen; die zich met hen verenigt in de diepte van hun ziel: die haar vervult van deemoed, vreugde, vertrouwen en liefde:; die hen onbekwaam maakt om een ander doel te hebben dan Hemzelf.
( uit: Pensées nr.556 van Blaise Pascal )
ZACHEUS
Hij zag hem zitten in die boom en voor Zacheüs was 't geen droom.
Hij sprak hem rechtstreeks aan en wou bij hem aan tafel gaan.
Als je zo de Heer hoort spreken, moet je wel het brood gaan breken.
Dan wordt je hart grenzeloos vrij en wordt je ' ik ' een gastvrij ' wij '.
Laat me ook op 'd afspraak zijn, vul mijn glas met belegen wijn.
Laat mij trillen van 't geluk, grijp me vast en weg die kruk...
Tony Hutsebaut 14.09.1995
FRANCISCUS VAN ASSISI (Vermaning 27 )
Waar liefde is en wijsheid, daar is geen vrees en geen onwetendheid. Waar geduld is en deemoed, daar is geen toorn en opwinding. Waar armoede is en vreugde, daar is geen begerigheid en hebzucht. Waar rust is en bezinning, daar is geen bezorgdheid en geen ronddwalen...
DAT UUR...
Daar zaten wij, oog in oog, op zoek naar het juiste woord.
We zeiden wat gezegd moest worden en dat zonder meer.
We deelden de- zelfde zorg en zochten dezelfde troost.
Diep in ons hart leefde de hoop, gesteund door ons geloof.
Want dààr zat je kracht en je moed om fi- naal door te gaan.
Weet, dat ik stil, trots, op je ben, want Zijn Oase wordt jouw rust...
Tony Hutsebaut 27.07.2006
GETUIGEN VAN HET LICHT
Een kaarsvlam is zo pover. Haar vlam is zo vlug gedoofd, een windruk volstaat maar een kinderhand is voldoende om haar te beschutten.
Een kaarsvlam is levend en speels. Zij is niet dood en strak als een neonlicht.
Een kaarsvlam is als een verhaal, schept verbondenheid en een warmte die niet kan weergegeven worden in kalorieën.
Jezus is de kaarsvlam in deze tijd: voor velen zo gemakkelijk uit te blazen... zo onnozel en zo volledig uit de tijd.
Maar een kinderhand kan die vlam beschutten. Een ongerepte blik, niet misvormd door macht of geld, kan geboeid geraken door Zijn verhaal dat verbondenheid schept en het wonder tot stand brengt dat mensen elkaar weer gaan verstaan.
Manu Verhulst pr.
TEMPUS FUGIT... (De tijd vervliegt)
Daar zaten wij dan in de fauteuil van ons leven.
Verzonken, verdiept, in de kelder van onze geest.
Dacht jij, wat ik dacht, zag jij nog licht in de tunnel ?
Je drang tot leven, vibreerde in je hese stem.
Daar zaten wij met een chartreuse, zoete afdronk ?
Maar weet je, er was daar nog iemand, Hij dronk stil mee...
Tony Hutsebaut 04.02.2005
GOUDKORREL ---------------------
Wacht niet op zorgeloze dagen om gelukkig te zijn, want altijd zal een probleem je bekommernis geven.
Wacht niet op waardering van iedereen om gelukkig te zijn, want altijd zal er iemand kritiek op je hebben.
Wacht niet tot iedereen vriendelijk voor je is om gelukkig te zijn, want altijd zal er iemand jaloers op je zijn...
Valeer Deschacht pr.
GO(E)DHEID
God, hengel me wiegend uit de zee
zwem met me mee en laat me liever lief in stilte met Je zijn.
Blijf voor altijd. Heel me. Geef me een golf
van je goedheid.
Lindsay Van den Abeele
KLEINE WONDER ( Albe )
Naar Gods woord en wil werd zij verkoren: een roze zonder doren.
Geen blad verschraalde in haar groei, geen dauw beschaduwde, haar morgenbloei.
God zelve zocht en vond er dit verborgen kleine wonder.
Zijn wijze zorg leidde haar groei in zon en guurte. En zie haar avondbloei:
doorrijpt en schoon in geur en gloren was zij een roze van bloed en doren.
( uit: Omdat ik U bemin/Maria dichter-bij )
OVERWEGINGEN BIJ DE ' OUDE DAG '
Een ietsje vermoeider als de avondzon daalt, wat minder verstoord als een plannetje faalt, wat minder geneigd om een oordeel te vellen, wat meer om de deugden der naasten te tellen.
Wat minder beangst voor effect en goud, wat meer berusting met wat men aanschouwt, wat breder van blik en wat zuiverder van geest, bij veel wat hen vroeger zo eng is geweest.
Met meerdere liefde voor anderen vervuld, wat minder hoog woord wat geen tegenspraak duldt, wat zachter gestemd waar 't gevallenen geldt, wat minder op praatjes en nieuwtjes gesteld.
Wat minder gejaagd, wat meer tijd om te dromen, wat minder beangst om wat na hen zal komen, wat dichter bij hen die hen die hen voor zijn gegaan, en zo dierbaar hen waren in 't aardse bestaan.
DE BIJBEL OVER GODS WIJSHEID
'' O onpeilbare rijkdom van Gods wijsheid en kennis ! Hoe ondoorgrondelijk zijn zijn beslissingen, hoe onnaspeurbaar zijn wegen ! Wie kent de gedachte des Heren ? Wie is zijn raadsman geweest ? Wie kan vergoeding eisen voor wat hij God heeft gegeven ? Want uit Hem en door Hem en voor Hem zijn alle dingen...
( Paulus aan de christenen van Rome 11,33-36)
VROUWE KERK
Vergeet je oorsprong niet - goddelijk zaad in mensenakker - ondanks misgroeide takken aan de boom die al te machtig werd.
Vergeet de boodschap niet - licht verdrijft de duisternis - ondanks de storm die schade aanricht aan jouw huis van eeuwen.
Vergeet het Woord van Leven niet - Ik zal er zijn voor jou - ondanks ontsporing, dwaling, ontrouw, ja, ondanks de dood.
Vergeet je roeping niet - Gods tederheid gestalte geven - ondanks je falen en je onmacht en het leed je aangedaan.
Vergeet niet kerk te zijn - gemeenschap naar Gods hart - in eenvoud, deemoed en in hoop. Zo heeft Hij jou gewild en gaat Hij met je mee.
Vrouwe Kerk, geloof dat in jouw zwakheid Gods kracht volkomen wordt.
( Zuster Caritas Van Houdt, St. Trudoabdij te Male in Brugghelinge, 14e jaargang nr.1, sept.2010 ) cfr Adem-Tocht 31e jaarg.nr.1/ sept. okt. 2011
LIEF ZIELTJE... ( Bert Roebben )
Lief zieltje, lief lijntje met mijn Schepper, blijf me nabij en beziel me creatief, mild, eenvoudig, tevreden, warm en hartelijk.
Als ik je ergens moet thuisbrengen, is het in mijn middenrif, tussen mijn buik en mijn hart en longen. Daar hoor je te zijn, daar ben je in voeling met mijn levenssappen enerzijds en mijn verlangen om te leven en te ademen anderzijds.
De ziel zit ergens in het middenrif: waar de buik en de longen elkaar raken - waar het vuur uit de schoot schiet en de longen lucht geven aan dat vuur.
Lief zieltje van mij, ik wil je ruimte geven, voldoende ruimte, om wat zich bij mij aandient, te verhelderen en vruchtbaar te maken, tussen dampende begeerte en verlangen naar helderheid. De ruimte in mijn buik is voor jou. Ik wil ze in ere houden en koesteren. Want als ik van jou wordt losgekoppeld, ga ik dood of droog ik uit. En dan heeft miemand nog iets aan me.
( uit: De speelruimte van het geloof, Davidsfonds, Leuven p.35 )
SAGRADA FAMILIA ( Als eerbetoon aan Antonio Gaudi/1852-1926)
Als teken aan de wand, staat Uw Tempel dààr geplant.
Als loflied aan de Heer, blikt Hij op ons leven neer.
Als hemels Jeruzalem, voert g'ons mee, dicht bij Hem.
Als CREDO, geloofsproces, doorleefd gebed, levensles.
Tony Hutsebaut 02.05.2002
DE ZWERVER ( Martin Buber )
Een zwerver wil een kerkdienst bezoeken, maar wordt door de koster tegengehouden. De man maakt er nogal een punt van, hij wil per se naar binnen.De pastoor wordt erbij gehaald, en die zegt: " Komt u maar terug als u gedoucht hebt en schone kleren aan hebt. " "Ik weet niet waar ik dat kan doen en heb geen andere kleren, " antwoordt de zwerver, " maar ik wil graag de dienst bijwonen. '' " Het spijt ons, " zegt de pastoor, " U zou te veel overlast veroorzaken, " en hij trekt de kerkdeur voor zijn neus dicht. De zwerver blijft op de stoep zitten en er komt een man bij hem staan. Het is Jezus en Hij zegt: " Ach, maak er maar geen punt van. Ik probeer ook al jaren binnen te komen. " Wie slechts geloof heeft, loopt gevaar een kwezel te worden. Wie slechts humor heeft, dreigt cynisch te worden. Wie geloof en humor heeft, vindt het evenwicht waarmee hij in het leven rechtop kan blijven.
( Martin Buber( Wenen,08.02.1878- Jeruzalem, 13.06.1965 ) ( was een Joods-Oostenrijks- Israëlisch godsdienstfilosoof )
JEANNE d' ARC ( La pucelle au grand coeur )
Dat landschap van Domrémy, daar is't dat ik haar schaduw zie...
Ze kon het niet geloven, die Stemmen van Daarboven...
Te midden van de schapen, wist Hij haar te raken...
Jeanne moest zich geven en 't betalen met haar leven...
Negentien en dan vermoord, maar ' Jezus ' was haar laatste woord...
Geef mij ook wat van uw moed, als ik Hem ooit eens ontmoet...
Tony Hutsebaut 18.02.1994
CITAAT ( Etty Hillesum )
JE MOET MEER LEREN VERTROUWEN OP JE EIGEN ERVARINGEN EN WAARNEMINGEN EN INTUÎTIE EN NIET DENKEN DAT JE ALLES UIT DE BOEKEN MOET HALEN.
ALSOF... ( Kathleen Boedt )
Alsof een grote steen is weggerold tussen nacht en dag, duisternis en licht, tussen wanhoop en hoop, angst en durf. Geen chaos en verleden meer, alleen nog toekomst en hemel, ook hier en nu. Zo sterk is de kracht van wie het hoofd opricht en opstaat uit gebrokenheid. Zo radicaal als de dood vernietigd, zo onstuitbaar en nieuw breekt precies dàn het leven door en gaat de mens een weg die niet doodloopt, nooit meer. Zo is leven: eeuwig, zo intens en altijd weer.
( op een bezinningskaartje van het V.S.K.O. )
DE ZOMER VOORBIJ...
De laatste stralen op het watervlak als flonkerende diamanten.
Vijf ganzen drijven statig voorbij en maken zich op, zij vormen de wacht.
Wat weemoedig ge- nesteld op een bank, sprakeloos ontroerd bij zo'n schoonheid.
Ach, Heer, leer me zien, leer me begrijpen, de kern van dit, Uw scheppend Wonder.
Maak me klein, bij al deez' milde grootsheid, subliem beeld van Uw Waarachtigheid.
Tony Hutsebaut 29.10.2006
'' Vrijheid is de zuurstof van de ziel " ( Moshe Dajan )
IN NAAM VAN DE VRIJHEID ( Jean-Paul Vermassen )
Als elke godsdienst nu eens God in zijn mysterie zou respecteren.
Als alle godsdiensten nu eens in naam van God elk geweld zouden bannen.
Als alle gelovigen nu eens andersgelovigen en andersdenkenden ruimte van geloven en denken zouden schenken.
Als niet-gelovige humane denkers nu eens gelovigen en godsdiensten verdraagzaam zouden bejegenen, in de mate dat ze de mensenrechten eerbiedigen.
Als niemand in naam van de eigen humane of godsdienstige waarheid anderen zou minachten, uitsluiten of vernietigen.
Als God nu eens eindelijk God zou mogen worden, gehuld in een wolk van niet-weten.
Als mensen nu eens eindelijk mensen zouden blijven, beseffend dat dé waarheid groter is dan hun eigen waarheid.
Zou dat niet het best Gods wil benaderen? Zou dat niet een droom van een wereld worden?
BARTIMEÜS ( naar Marcus 10, 46-52 )
Daar zat hij, langs de weg, blind, droef en verstoten.
Daar kwam Hij, de Christus, de redding, laatste hoop.
Luidkeels riep hij midden het gewoel: '' Zoon van David '.
Hij wierp zijn mantel weg en snelde naar Hem toe.
Jezus keek hem diep aan; terstond kon hij weer zien.
Rabboeni, ik volg in Uw schaduw; Gij zijt 't Licht.
Tony Hutsebaut 15.09.2009
TROOST - IN - NOOD
Lieve Vrouwe, sinds eeuwen lang, met groot geduld, aanhoor ons schuld.
Ons bede klein, Uw Genade groot voor wie hier knielt in levensnood.
Oord van troost voor menig mens die uitzichtloos, bidt, zich tot U wendt.
Wees ons voorspraak bij uw Zoon als Middelares, als Troosteres.
Ook vandaag nog is Uw Hart zo groot, steeds attent voor wie U kent.
Tony Hutsebaut 22.09.2011
( n.a.v. de heropening na restauratie van kapel O.L.VROUW-TROOST-IN-NOOD ( anno 1681 ) op 25 mei 2011 te Edegem) ( bezoek mogelijk dinsdagvoormiddag van 9 u tot 12 u )
IK GELOOF IN DE HEILIGE GEEST ( Karl Rahner )
Ik geloof dat Hij mijn vooroordelen kan afbreken. Ik geloof dat Hij de sleur kan doorbreken. Ik geloof dat Hij mijn onverschilligheid kan overwinnen.
Ik geloof dat Hij mij vindingrijk in de liefde kan maken. Ik geloof dat Hij mij kan waarschuwen voor het kwaad. Ik geloof dat Hij mij de moed tot het goede kan geven.
Ik geloof dat Hij mijn droefheid weet om te buigen. Ik geloof dat Hij mij liefde voor het woord Gods kan geven. Ik geloof dat Hij mijn minderwaardigheidsgevoelens kan wegnemen.
Ik geloof dat Hij mij kracht kan geven in het lijden. Ik geloof dat Hij mij een broeder kan geven die mij steunt. Ik geloof dat Hij mijn wezen kan doordringen. Amen.
INTROSPECTIE
In de stilte van de avond, aan het heldre rimplend water als aan de rand van Uw krater.
In het centrum van mijn wezen kom ik U al hupplend tegen, als een kind, wat verlegen.
In Uw schoot vind ik erbarmen, als een zon is Uw omarmen, aan Uw vuur kan ik mij warmen.
In de stormen van mijn leven voel ik mij met U verweven, houdt mijn hand als ze moet beven.
In het zoeken en het trachten, wil ik U geheel verwachten, stuur en sterk deez' gedachten.
Tony Hutsebaut 02.10.2001
ZIEKENDAG ( Jozef Vandromme )
Als een lentebloesem zo fijn en zacht voel ik elk woord van jou, mijn vriend, wanneer de avond op mij wacht.
Wanneer we dan samen kunnen praten mijn vriend, van zorgen die iedere mens omringen, van pijnlijke en nare herinneringen,
dan weet ik, mijn vriend, dat de kracht van jouw woord elk moment van leed en pijn doet vergeten, zoals de nacht die langzaam sterft in het licht van iedere morgen.
GOUDKORREL ( Dag Hammarskjöld )
IK WEET NIET WIE OF WAT DE VRAAG STELDE. IK WEET NIET WANNEER ZE GESTELD WERD. IK HERINNER ME NIET DAT IK ANTWOORDDE. MAAR EENS ZEI IK JA TEGEN IEMAND OF IETS. VANAF DAT OGENBLIK HAD IK DE ZEKERHEID DAT HET HELE LEVEN ZINVOL IS EN... EEN DOEL HEEFT. VANAF DAT MOMENT HEB IK GEWETEN WAT HET WIL ZEGGEN ' NIET OM TE ZIEN ' OF ' ZICH NIET TE BEKOMMEREN OM DE DAG VAN MORGEN '.
p.s. was secretaris-generaal van de Verenigde Naties van 1953 tot 1961
ANECDOTE ------------------
Zegt de jonge, progressieve onderpastoor: - ik ben ten einde raad ! Er komt bijna geen volk meer naar de kerk. En toch doe ik alles om het ze naar de zin te maken: comfortabele stoelen, korte missen, geen preken over huwelijksmoraal, plichten van ouders of kinderen, elke week een mis met ballet en orkest, regelmatig toespraken van leken over maatschappijkritiek, milieubescherming, alternatieve opvoeding en Christenen voor het socialisme... Wat kan ik in 's hemelsnaam nog meer doen ? De oude pastoor: - Als je nu eens begon met wat godsdienst ?
ONGEHUWD OM GOD ( Paul Vanderghote s.j. )
Ik heb geen huis, ik heb geen kind, ik heb geen mens die mij bemint, die ik mijn enige kan noemen.
Mijn tent staat in Gods witte woestijn, maar 't bloed van zijn hart is mij water en wijn, ik dorst naar geen andere bronnen.
Bij Hem is alle geven mateloos, voor Hem is alle liefde weergaloos, voor Hem blijft alle danken woordenloos.
Er zijn mensen met tijd, mensen zonder tijd en mensen die de tijd vergeten. We hebben allemaal een tijd: een tijd om te leven, een tijd om tijd te maken en tijd om tijd te nemen. Sommige mensen zijn tijdloos, zij lijken wel zo goed als mens bezig dat zij de tijd overstijgen. Hun tijdelijk bestaan grenst aan de heiligheid. Als goedheid tijd heeft gekregen om zich te ontwikkelen in het leven, dan neemt dat leven iedere mens met zich mee op zijn eigen tijd naar een wereld vol eeuwige goedheid. Daar bestaat geen tijd. Daar zal men genieten van Gods goedheid in eeuwigheid. En op Gods goedheid en eeuwige heiligheid past geen enkele tijd.
( cfr Adem-Tocht 31e jaargang nr.2 )
MEMENTO... ( Allerzielen 1991- Opgedragen aan moeder )
De zon was daar, bescheen de steen...
En ik stond daar met bloem en traan...
Mijn hart was daar, een kelk vol pijn...
Mijn geest was daar in jou vergaan...
Mijn ziel sloeg daar een brug naar jou...
En jij was daar en keek me aan...
Ben ik misschien halfweg gegaan ...?
Tony Hutsebaut 02.11.1991
ALLERZIELEN ( Jan Coghe pr. )
Terwijl jij dood bent gaat het leven door... Men zegt wel dat 'het went'. Ik vind niet het goede woord ervoor... Want, ach, je hele leven en je naam zijn nooit te wissen - ik zal je altijd, elke dag verwachten en toch missen... Daarom vraag ik onhoorbaar zacht of jij me toch wil geven een teken, bijna niet te zien, dat je nog bent nà dit leven.
GEBED ( Felix Timmermans )
'k Zocht U achter d'hemelrondten, in der sterren harmonij, in profeten, in 't doorgronden
en in 't zoeken wat de boeken en de wijzen ons verkonden.
'k Zocht U altijd buiten mij, tot het leven mij verwondde, en ik U, o zaalge stonde in mij zelven heb gevonden !
ZO IS LIEFHEBBEN... ( Kris Gelaude )
Zo is liefhebben:
beschutten zonder vast te houden ruimte scheppen voor eeuwigheid en daarom loslaten en zeggen doe maar ga maar zo lang zo ver als nodig is kijk maar niet om IK WACHT IK BLIJF...
Alle nachtelijke noden en eenzaamheden van een lijdende mensheid trekken nu plotseling met een weeë pijn door dat éne kleine hart van mij. Wat ben ik toch van plan deze winter op me te nemen? Later wil ik gaan reizen door de verschillende landen van jouw wereld, mijn God, ik voel die trek in me, die over alle grenzen gaat en die in al jouw verschillende en elkaar bevechtende schepselen over de gehele aarde toch iets gemeenschappelijks ontdekt. En over dit gemeenschappelijke zou ik willen spreken, met een heel klein en zacht stemmetje, maar ononderbroken en overtuigend. Geef mij de woorden en de kracht. Ik wil eerst midden aan de fronten en onder de lijdende mensen zijn. Maar dan zal ik toch ook recht van spreken hebben? Het stijgt steeds opnieuw als een kleine, verwarmede golf in me op, steeds weer, ook na de moeilijkste opgenblikken: wat is het leven toch mooi. Het is een onverklaarbaar gevoel. Geef me één kleine dichtregel per dag, mijn God, en wanneer ik hem niet altijd zal kunnen opschrijven, omdat er geen papier meer zal zijn en geen licht, dan zal ik hem zachtjes zeggen tegen jouw grote hemel, 's avonds. Maar geef me één kleine dichtregel af en toe. ( 24 mei 1942 )
Het waaide wild die dag, ik stond toen aan uw graf...
De regen gutste neer, ik voelde dat niet meer...
Van ver klonk een klaroen, uw foto en mijn zoen...
De bloemen lagen neer, besmeurd, ze treurden mee...
Mijn voeten kleddernat, mijn hart door- weekt van smart...
Een traan gleed langs mijn wang, ik boog mijn hoofd en sprak:
'' Leidt Gij mijn schreden, Heer, over graf en doden heen... ''
Tony Hutsebaut 12.11.1992
HUID AAN HUID ( Manu Verhulst pr. )
Mensen geven elkaar de vrede huid aan huid, zonder woorden slechts door adem gewiegd. Dat is het uur dat geen mens nog bang kan zijn of vragen stelt. Het is het uur dat 'vrede' heet.
Als God een mens Zijn vrede geeft - het kan een zondaar zijn die toch zijn handen openhoudt -. Als God zijn vrede geeft dan is Hij heel nabij. In 't ruisen van de bomen hoor ik Hem. In de stilte van de avond. Zijn voetstappen, onverwacht in 't kloppen van het eigen hart zo rakelings nabij. Gij, God, huid aan huid. Dan veegt Gij alle angsten weg en alle vragen worden klein en onbeduidend. Dat is het uur dat 'vrede' heet, en één moment volstaat om U nooit meer te vergeten, een leven lang.
Uittreksel uit ' DOOD EN DAN? ' van Wim Weren:
'' Een laatste vraag is of deze God niet louter het product is van onze fantasie of verbeelding. Verbeelding is inderdaad wezenlijk voor religie. Zonder verbeelding kan geen religie floreren. Vandaar ook de nauwe band tussen kunst en religie. Maar betekent dit dan dat al onze beelden van God door onszelf verzonnen zijn ? Het antwoord op deze vraag is tweeledig. Ja,want ze zijn helemaal door ons geconstrueerd; nee, want deze beelden zijn tegelijk ook een respons op iets of iemand door wie wij ons ten diepste aangesproken weten. De echo's van bijbelse stemmen in de moderne cultuur hebben me scherper doen zien hoezeer leven en dood een paradoxale eenheid vormen en hoe ambivalent ze zijn. Als ik dit nu combineer met de twee bijbelse stemmen die het sterkste tot mij spreken, kom ik tot de volgende slotsom. Door de dood belanden wij niet in een eindeloos bewustzijn maar in een eindeloze leegte. De dood is zo leeg, omdat ook God zich dan aan ons lijkt te onttrekken. Elke bodem lijkt ons te ontvallen. Maar door deze leegte heen kunnen wij een volheid ervaren, een presentie die zich voor ons verbergt en zich tegelijk aan ons toont. Of zoals Huub Oosterhuis zegt: VAN U IS DE TOEKOMST - KOME WAT KOMT. ''
( cfr bijlage bij Adem-Tocht november 2011 Guido Debonnet )
BEZOEK AAN KAMER 43 ( Jozef Vandromme )
Ze is karig met woorden nu wij onverwacht haar kamer binnenkomen. Met ogen vol dankbaarheid kijkt ze ons aan. In een rolstoel draagt ze de last van voorbije jaren. Veel bezoek krijgt ze niet, zucht ze. Enkele foto's bij het raam. Op een tafeltje naast haar bed een pillendoos en een fles water. Haar wekker houdt stipt de tijd bij. Een druk op de cassetterecorder voor het slapengaan. Ze volgt trouw de paternoster. Alleen bidden lukt niet meer. Na een laatste kruisje slaapt ze in. Morgen wacht weer een lange dag...
BODE DIE ZIJN WEG BEREIDDE ( Piet Thomas )
Bode die zijn weg bereidde, stem die riep in de woestijn dat men God een weg moest banen. Zou Hij de Messias zijn ?
Schreeuwend en gebaren makend stond hij daar als een asceet, vroeg hij 't leven dat men leidde af te leggen als een kleed.
Helemaal opnieuw beginnen, niet meer zondigen voortaan. Anders leven, anders denken, kunnen wij die droom wel aan ?
Schuld bekennen, ons bekeren, kiezen voor een nieuw bestaan ? En gedoopt worden in water om herboren heen te gaan ?
Jezus heeft die stem vernomen. Hij is in de rij gaan staan. Hij wou ook dan men Hem doopte, Hij daalde in de Jordaan.
Zie het Lam, zei toen de doper, de Messias die ons redt. En een duif kwam toegevlogen. Wie heeft daar toen op gelet ?
UIT DE WOLKEN KLONK HET TEDER: '' DIT IS MIJN BEMINDE ZOON. '' EN NOG STOND DE HEER IN 'T WATER IN HET MIDDEN VAN DE STROOM.
IN MIJN HART ZAL IK JE DRAGEN (Thomas Holvoet)
ZE HEEFT ZOLANG GEWACHT. ZE HEBBEN ER ZOLANG OP GEWACHT ZE HEEFT ALLES IN GEREEDHEID GEBRACHT. MET EN ZONDER AANWEZIGE VADER IS HET HUIS NU ' WELKOM ' VOOR DIE KLEINE, VREEMDE ANDER .ZO SPANNEND MAAR ZO VERWACHT IS HAAR BLIK EN VOL VAN LIEFDE. EEN OVERMACHT AAN ONGEDULDIG KIJKEN NAAR HAAR LICHAAM: HAAR LICHAAM DAT BULKT VAN LEVENSADEM EN HOOP VOOR EEN TOEKOMST DIE HEN TOEKOMT. EEN VROUW SCHENKT ZICHZELF NIET ENKEL EEN KIND. MAAR OOK EEN MOEDER, WAT BETEKENT DAT NIEMAND BIJ HET KIND OOIT ZO DICHT WAS EN ZIJN ZAL, ZOALS ZIJ DAT WAS. KERSTDAG IS MOEDERDAG. MET OF ZONDER HERBERG IN ZICHT. MET OF ZONDER WERELD DIE OP WACHT STAAT VOOR EEN KIND. MET OF ZONDER VADER DIE MEE ZOEKT EN ZUCHT EN HET HUIS HELPT BOUWEN. MET OF ZONDER TOEKOMST IN EEN LAND MET OF ZONDER VREES, MAAR EEN DING STAAT VAST: MET EEN MOEDER IS EEN KIND, IS DE WERELD OPNIEUW GEBOREN.
VADER MOEDER GOD ( Zr. Caritas Van Houdt )
Gezegend ben Jij om de zegen van het leven van ieder mensenkind.
Gezegend ben Jij om de zegen van ieder ouderschap, de lieve zorg van oma's, opa's, zussen, broers en zoveel toegewijden.
Gezegend ben Jij omdat de kleine mens, benadeeld en geschonden door het lot, zegen kan zijn voor al wie hem omringt, een heel klein beetje God.
Hij leert ons wie Jij bent: een huis van tederheid, zegening voor tijd en eeuwigheid, JIJ, VADER MOEDER GOD.
( uit ' PAREL ' Lannoo nv, Tielt, 2000 )
KERSTMIS MET LUCAS ( Anton van Wilderode )
Alleen in mijn kamer en kerstmis op til. Ik lees Lucas de evangelist en ploseling hoor ik de avond zo stil als een landschap onder de mist.
Romdom mij staan boeken in het gelid met hun bladzijden angst en verdriet, maar Lucas bezweert mij: Luister naar dit bevel van de engel: vrees niet.
Ik lees: Zacharias ontstelde zeer en Maria verschrok in haar huis, de herders lagen bevende neer maar de hemel werd luid van geruis.
Zacharias, Maria, herders, vrees niet zei de engel van Lucas tot u. Ik weet dat zijn vrede over u is geschied, maar geldt dat voor hier en nu ?
Want twijfelzucht, onrust en overmoed namen beurtelings van mij bezit en hoe wordt de wereld van morgen, hoe wordt de donkere wereld nog wit ?
Een kamer verstilt in een kleine stad en een hart in de kamer verkilt, de sneeuw van papier en van lamplicht dat op mijn schrijvende handrug trilt.
De donkere wereld wordt buiten wit tot een schielijke heldere bres van de wassende maan die verbogen zit in de nok van een dunne cipres,
het dreigende teken van angst aan een wand vol boeken wordt uitgewist door de hand van de engel en door de hand van Sint Lucas de evangelist.
( uit: tijdschrift van de Adem-Tocht 31e jaargang nr.3 )
DRIEKONINGEN ( Nikolaas Devynck o.s.b. )
De apostel Matteüs beklemtoont dat de Messias niet alleen gekomen is voor het volk van Israël, maar ook voor de heidense volkeren, zij die uit het oosten komen. De wijzen knielden neer en haalden hun schatten tevoorschijn. Goud, symbool van geld en macht, en wierook, symbool van overgave en gebed,zijn de geschenken bij uitstek voor de Messias. Matteüs voegt er nog een derde geschenk aan toe, mirre, de geurige olie waarmee de doden worden gebalsemd. Met Herodes en heel Jeruzalem als vijand kan de weg van dit Koningskind niet anders dan een lijdensweg zijn.
ALS GIJ BESTAAT ( Huub Oosterhuis )
Als Gij bestaat, bewerk ons dan. Herschep ons hart en ons verstand dat wij ontvankelijk worden voor Uw Naam. Die ons verschenen zijt in mensenwoorden verstaanbaar, zwijg niet in alle talen, verberg Uw Aangezicht niet. Gij die boven mensen uit genoemd wordt ' GOD ' geroepen ' GIJ ' - gezegend om Uw Naam, ' IK- ZAL- ER - ZIJN ' .
( uit tijdschrift van Adem-Tocht 31e jaargang nr.3 )
WOORD ( G. Florisoone Pr. )
God, levenwekkend Woord, deze dag hebben wij lang verbeid, alsof wij uitgeput van de verstrooiing, verteerd door stof en zon, naar een fris glas water happen, dat wij van elkaar kunnen krijgen, delend de lenigheid van het leven.
Wat is het goed elkaar weer te vinden in de kamer van Uw Woord, waar de haard van onze gedachten wordt gestookt met het hars van uw bomen,
waar wij samen de slordige hoeken van ons hart ruimen en de vreugde als kaarsen aansteken in elkaars ogen.
GOD, WAT IS HET GOED SAMEN TE KOMEN ROND DE TAFEL VAN UW WOORD.
( uit: Schrijven in het zand )
SIMEON
Messias was zijn naam, Gezalfde, Levend Heil.
Daarop had hij gewacht; het werd de hoogste tijd.
Dan was het toch ècht waar, hij raakte 't teder aan.
Geduld werd zo beloond; het Vlees ge- worden Woord.
Kom ook bij mij, Gij, Heer, uw schaduw is genoeg.
Ik wacht wel op die dag; mijn hart staat afgesteld.
Tony Hutsebaut 10.02.1992
CITAAT --------
NEEM RUSTIG JE TIJD OM GELUKKIG TE ZIJN. TIJD IS GEEN SNELWEG TUSSEN DE WIEG EN HET GRAF, MAAR RUIMTE OM TE PARKEREN IN DE ZON. MENSLIEF, IK HOU VAN JOU !
( Phil Bosmans smm / + 17.01.2012 )
GEBED ( Thomas Morus / 1478-1535 )
Heer, geef ons een goede spijsvertering en ook iets om te verteren. Geef ons gezondheid van lichaam en de wijsheid om ervoor te zorgen zoals het hoort.
Geef onze ziel een beetje heiligheid opdat we nooit de droom van goedheid verliezen. Maak dat wij ons niet door de zonde laten afschrikken maar de middelen vinden om orde te herstellen.
Geef ons een geest die zich nooit verveelt, die niet mort en zich niet laat verleiden tot geklaag.
Laat niet toe dat wij ons teveel bezighouden met onszelf. Geef ons zin voor humor, Heer, en de genade om scherts te verstaan, opdat wij op aarde wat geluk kennen en er geven aan anderen. Amen.
( gebed op vastenavond )
GOUDKORREL --------------------
Schoonheid in ons leven brengen is geregeld een mens ontmoeten in wie een goedheid leeft die al zijn of haar doen en laten doordringt en hem of haar heel beminnelijk maakt. Dat doet in ons het verlangen groeien een beetje te worden zoals hij of zij. Als we van hem of haar heengaan, zijn wij een beter mens geworden. Zo ervaren we duidelijk dat ware schoonheid alleen door een innerlijke rijkdom wordt gedragen.
Valeer Deschacht pr.
ASWOENSDAG ( Emmy Swerts )
Als eens mijn ogen zich blind en zielloos sluiten en ik in duisternis verzink, een marmeren beeld gelijk, mijn handen zonder gevoel, gesloten mijn oren, mijn hersens uitgedoofd, mijn voeten stijf en lam, mijn mond van spraak beroofd, en ik zo ontwaken kan in heerlijkheid, o, dat dan wat op deze wereld tastbaar overblijft van mijn bestaan, van mijn voelen, zien en horen, van mijn spreken, gaan en denken, een spoor mag zijn, een afspiegeling, van wat ik dan gevonden heb in al haar zuiverheid: de onvolprezen Liefde !
GAAN... ( Remco Campert )
Ik zal gaan, o, met genoegen zal ik gaan, met diepe vreugde en trompetgeschal, ik zal gaan...
Als Jij roept zal ik gaan, mijn werk, mijn eten en mijn handen zal ik laten staan, als jij roept, zal ik gaan..Als Jij roept in de morgen, in de middag, in de avond, in mijn dromen, in mijn waken, als Jij roept, zal ik gaan...
Ik zal gaan, al breken ze mijn benen, al moet ik kreupel gaan, engelen binden dan mijn wagen, vleugels aan...
Ik zal gaan...
( uit: Een standbeeld opwinden. A'dam, De Bezige Bij,1952 ) cfr Tijdschrift Adem-Tocht 31e jaarg.nr.4
P A S E N
Geen Pasen zonder lijden, geen leven zonder sterven.
Geen uitkomst zonder inzet, geen kruisdood zonder nagels.
Zijn Woorden blijven waarheid, gezaaid, dààr op Golgotha.
Heer, til mij op, bevrijdt mij uit de afgrond van mijn twijfels.
Onderweg naar Emmaüs, wees ook Gij mijn metgezel.
Wellicht dat ook mijn ogen, dat wonder mee aanschouwen ?
Tony Hutsebaut ( 1992 )
IK BEN MIJN ZONDE MOE ( J.Van Der Waals )
Ik ben mijn zonde moe en mijn berouw, ik ben mijzelf moede en ik ben het zoeken moe naar God, dien ik niet ken, en die ik toch zo gaarne kennen zou.
Ik ben mijn zwakheid moe en mijn verdriet, mijn arbeid en mijn hoop en mijn genot, maar bovenal het zoeken naar mijn God ! - Ik ben het zoeken moede - maar God niet.
Hij ziet en kent mijn zonde en vergeeft ze zeventig maal zeven maal en meer. Hij wil niet, dat mijn ziele sterft maar leeft. O, wonderbare goedheid van de Heer, die naar zo moedeloos een ziel nog vraagt, die alle dingen en ook mij verdraagt.
( uit: Gensters in het licht - Halewijn - belicht door pater Paul Vanderghote s.j. +)
DE OCHTEND... ( Iny Driessen )
De ochtend is nog pril, de zon gaat op in pastelkleuren als Maria van Magdala doet wat haar hart haar ingeeft: de man balsemen die zij bemint.
Wat haar daar overkomt blijkt met geen woorden te beschrijven: ze zoekt en vindt Hem niet, de steen is weggerold, ze ziet een tuinman, maar herkent Jezus pas als Hij haar naam noemt. Maar ze weet het in haar hart: Hij leeft ! En ze begrijpt: hiervan moet ik getuigen.
'' Vader, als Jezus ons als levende op een of andere dag aanraakt, help ons dan geloven dat de steen die alles duister en kil maakte, is weggerold ! Help ons om Hem te herkennen in wie dicht bij ons leven. Open ons innerlijk opdat wij zouden horen wanneer Hij ons roept bij onze naam. Laat ons begrijpen: Jezus is de levende, niet zomaar een hoofdrolspeler met een blijde boodschap in een treurig verhaal. Hij is de Verrezene die tot ons zegt: ' Sta nu op en ga ! Getuig van Gods oneindige liefde die de dood overwint en het ware Leven geeft ! '
WERELDWIJD VERBONDEN ( Jan De Roeck
Ik zit e op een zachte lentedag met mijn neus in de zon achter een frisdrank. En ik laat even die grote wereld maar verder bollen met zijn wedloop om meer winst.
De krant die voor mij ligt herinnert mij nog maar eens aan al de rampen die onze wereld kunnen overspoelen.
Moet ik mij nu schuldig voelen ? Want ik doe ook wel mee aan het verspillen en ik ben gehecht aan mijn auto die liters benzine slikt.
Oververzadigd is de markt, terwijl ergens in Latijns-Amerika een boer kleine zaadjes in de grond stopt voor een nieuwe toekomst.
Ik kan het allemaal niet helpen, maar toch voel ik mij betrokken.
Betrokken bij het leed dat wij aarde en mensen aandoen. Gelukkig ook betrokken bij die vele kleine mensen die vandaag zaaien om later te kunnen oogsten.
Het is een groot woord, maar toch... Ik wil vandaag wereldwijd verbonden zijn !
( uit: Kiezen en Delen, een avontuur van 40 dagen / Kleopas )
TIJD IS LIEFDE ( Hans Bouma )
'' Als je maar ziet wat er te zien valt.
Als je maar niet vervreemdt, langzaam dichtslibt.
Ogen heb je, ogen in je hoofd, ogen in je ziel.
Als je maar verwondert. Het licht, de bomen, alles had er ook niet kunnen zijn.
Je verwondert. Zolang je je verwondert leeft je, ben je mens. ''
DE MOERBEITOPPEN RUISTEN ( Nicolaas Beets )
De moerbeitoppen ruisten; God ging voorbij; Neen, niet voorbij, hij toefde, Hij wist wat ik behoefde, en sprak tot mij:
Sprak tot mij in den stillen, den stille nacht; gedachten, die mij kwelden, vervolgden en ontstelden, verdreef Hij zacht.
Hij liet de vrede dalen op ziel en zin. 'k Voelde in zijn vaderarmen mij koestren en beschermen, en sluimerde in.
De morgen die mij wekte, begroette ik blij, ik had zo zacht geslapen, en Gij, mijn Schild en Wapen, waart nog nabij.
( uit. Gensters in het Licht/ 80 gedichten uit de Lage Landen belicht door Pater Paul Vanderghote s.j. / Halewijn )
Een christelijke geloofsbeweging voor alle jonge en minder jonggepensioneerden
Je geniet van je nieuwe leven na je actieve loopbaan. Je bent lid van een sociale, culturele of sportvereniging. Je maakt al eens een mooie reis en hebt een gevarieerd ontspanningsleven. Maar… soms mis je een diepere dimensie.
Je bent op zoek naar een houvast in je leven, naar zin en vervulling, maar …je weet niet juist in welke richting te zoeken.
Je hebt als christen vragen bij je geloof, bij de gang van zaken in onze samenleving, in de wereld en in de kerk, maar… je vindt niemand om er eens over te praten.
ADEM-TOCHT …. een tocht op God’s adem voor wie zoekt naar zin in de herfst van zijn leven
ADEM-TOCHTbrengt mensen samen die wat meer tijd willen inruimen
om in te gaan op de vraag naar zin, levensvervulling, innerlijkheid…
om hun geloof als innerlijke spirituele levensbron en als krachtveld voor de samenleving meer punch te geven
om vanuit hun beleving, met elkaar te spreken over hun geloof en christen-zijn in het leven, de cultuur en de wereld van vandaag…
om als christen bewust, weerbaar en geëngageerd in de wereld te staan…
“Welke thema artikels brengt ons tijdschrift in het werkjaar 2011-2012 ''
September
DE KERK VAN DE TOEKOMST
Oktober
DAT ENE ONTBREEKT ER BIJ U ( Over rijk zijn en Jezus volgen )
November
LIJDEN, DOOD EN HOOP
December
GODS TEDERHEID AANWEZIG IN DE ZACHTE BRIES
Januari
HISTORISCHE KIJK OP DE BIJBEL
Februari
VERGIFFENIS
Maart
HET RIJK GODS ACTUEEL
April
DE DROOM VAN DE EERSTE CHRISTENEN
Mei
PRIESTER ZIJN VANDAAG EN MORGEN
Juni
RELATIEPASTORAAL
ADEM-TOCHT
helpt je in je streven naar een diepe relatie met de levende Christus
DIENSTBAARHEID
Adem-Tocht wil mensen helpen om gelukkig ouder te worden en om hun levenskwaliteit te verhogen
Adem-Tocht wil mensen, naar het woord van Jezus, sterken om positief in het leven te staan en om het leven te vieren als een gave van God
Adem-Tocht wil antwoorden helpen zoeken op de spirituele, religieuze, intellectuele, culturele en sociale vragen en noden van de mens in de samenleving en in de kerk van vandaag…
ADEM-TOCHT laat elkeen vrij om te beslissen om, op basis van ieders talent en mogelijkheid, zich waar en wanneer ook ten dienste te stellen in familie, inbewegingsverband of waar ook
VRIENDSCHAP
in Adem-Tocht spreken mensen met elkaar over wat er echt toe doet in het leven. Dat is ook de sleutel van hun samenzijn in waardering, respect en vriendschap…
in Adem-Tocht proberen zij de liefde voor God, de mensen, de kerk, de wereld daadwerkelijk en solidair te beleven en voor te leven…
in Adem-Tocht vinden zij vreugde in het samenzijn met anderen, in het delen van levenservaring en geloofswijsheid met elkaar, in het ondersteunen van elkaars christen-zijn
ADEM – T0CHT laat je niet in de kou staan. Je vindt er vrienden, die samen met u de tocht maken.
Gaat samen met het abonnement op Adem-Tocht en bedraagt 12€ per werkjaar
Een 2e of 3e gezinslid kan aansluiten tegen 5€. Bankrekening bisdom Antwerpen: IBAN BE64 4190 1330 1152 Adem-Tocht, Spoorweglaan 137,2610 Wilrijk. Tel. 03/ 448 11 10 Wens je meer informatie? Wend je dan tot het secretariaat van het bisdom op voormeld adres
Verklarende notities bij het maandthema worden voortaan niet meer in gedrukte vorm meegestuurd met het tijdschrift. Ze kunnen gedownload worden op volgend adres: http://www.bloggen.be/adem_tocht/archief.php?ID=792679
xml:namespace prefix = o />ADEM-TOCHT (Bisdom Antwerpen )
Verslag van onze Vormingsdag op 15 maart 2012
Alle aanwezigen kunnen getuigen dat deze namiddag in een warme, gezellige en geanimeerde sfeer is verlopen. Om 14.30 u. kwamen we allen bijeen in zaal S2 waar voorzitter Ludo iedereen verwelkomde, in het bijzonder onze interd. voorzitter Eric Bruneel. Wij danken hem voor zijn aanwezigheid in ons midden. Daarna werd het woord gegeven aan mevr. RIA GROMMEN, dr. in de psychologie, die ons een klaar overzicht gaf wat er allemaal komt kijken bij '' actief luisteren ''. Een meer gedetailleerd verslag volgt afzonderlijk in een bijlage. Na de interessante uiteenzetting van Ria Grommen en het ' vragenuurtje ' was het aan onze secretaris Hugo, die enkele praktische punten onder de aandacht bracht: o.a. werd aandacht gevraagt vr de toegankelijkheid van sommige artikelen in ons tijdschrift en eveneens een rondvraag te doen in de kringen om thema's aan te brengen, welke belangrijk zijn en die leven bij de mensen. Het pas verschenen mooie boek '' Gensters in het licht '' van pater Paul Verghote werd nogmaals onder de aandacht gebracht. Het kan nog steeds besteld worden aan 15 Euro + 1 Euro portkosten. Ook aandacht vr de Ontmoetingsdag op 15 mei in het T.P.C.. In het najaar zal eveneens de Bezinningsdag doorgaan te Westmalle op dinsdag 6 november. De prijs zal 23 Euro bedragen. Dit is in een notedop de bijzonderste informatie.
JAARLIJKSE ONTMOETINGSDAG OP 15 MEI 2012 IN HET T.P.C.
Het doet steeds deugd mensen, die hetzefde doel voor ogen hebben, te ontmoeten in een andere omgeving dan in de strikt eigen kring. Die mogelijkheid bieden wij u oo 15 mei a..s. Iedereen die wenst te komen wordt verwacht rond 14 u. in de eetzaal voor een tasje koffie of thee en een gezellige babbel. Om 14.30 u. zal mevrouw Maria Servaes getuigenis afleggen van haar bekering tot het christendom en wat dat voor haar betekend heeft: geloven in woord en daad. Rond 16 u. komen wij bij elkaar in de kapel H. Pater Damiaan, waar we samen de Eucharistie zullen vieren. De deelnameprijs werd iets verhoogd wegens de verhoogde huurprijzen, van 5 Euro naar 7 Euro. Om alles zo goed mogelijk te laten verlopen vragen wij uiterlijk voor 3 mei de deenemers mede te delen.
Ludo Looverie Hugo Van Aken Voorzitter Secretaris Tel. 03 218699 Tel. 034481101
Ga nooit heen zonder groeten, ga nooit heen zonder een zoen. Wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen. Ga nooit heen zonder te praten, want dat doet een hart zo'n pijn; wat je 's morgens hebt verlaten, kan er 's avonds niet meer zijn!
GIJ BADT OP ENE BERG ALLEEN...
Gij badt op ene berg alleen, en... Jezus ik en vind er geen waar 'k hoog genoeg kan klimmen om U alleen te vinden: de wereld wil mij achterna alwaar ik ga of sta of ooit mijn ogen sla; en arm als ik en is er geen, geen een, die nood heb en niet klagen kan; die honger, en niet vragen kan; die pijn, en niet gewagen kan hoe zeer het doet ! O leer mij, arme dwaas, hoe dat ik bidden moet !
Guido Gezelle
VAN HART TOT HART
Spreken van hart tot hart kan woordeloos in een luchtbel van stilte.
C.Blommaaert-Meyssen
VAN VOREN AF AAN...
Nooit komt er een ogenblik waarop je zeggen kunt:: ' ik heb goed gewerkt en morgen is het zondag '. Zo gauw je bent opgehouden, begin je weer van voren af aan. Je kunt een schilderij wegzetten en zeggen dat je er nooit meer aankomt. Maar je kunt nooit het woord einde er onder zetten...
Pablo Picasso
LIEFDE VOOR HET WOORD
Liefde voor het woord daarom luisteren wij.
Liefde voor het woord daarom zwijgen wij.
Liefde voor het woord daarom spreken wij.
Liefde voor het woord daarom dichten wij.
Liefde voor het woord daarom zingen wij.
Liefde voor het woord daarom dienen wij.
Liefde voor het woord daarom vieren wij.
Liefde voor het woord daarom danken wij.
( uit: Kom naar buiten / Frans Van Steenbergen pr.)
MOEDER, LIEVE VROUW
Ik ben bij U altijd genode, tussen uw rode beuken in uw schamele nis. Ik luister, nu de dag moet sterven, naar U... Uw stilte wordt belevenis.
Ik luister graag omdat ik weet: het kind in mij wil toch nooit sterven. Ik voelde het zo goed eenmaal bij een begrafenis.
Weet: biddend ben ik opgevoed en leerde hoe Gij Moeder zijt van alle... alle moeders.
In mijn verbeelding liefkoost Gij toch ieder zoekend mens. En met een hand vol goedheid geeft Gij van Uw Zoon, de Hoop als laatste wens.
( uit: ' Omdat ik U bemin ' A. Suenaert )
De grot van Edegem, werd door Peter-Jan van Aelst in 1884 op zijn grond opgericht naar het voorbeeld van de grot van Massabielle in Lourdes, 26 jaar na de verschijningen daar. Op 1 mei 1933 werd de aanpalende O.L.VR.Van Lourdeskerk, nu basiliek, door Kardinaal Van Roey plechtig ingewijd. ( cfr boek ' De basiliek van Edegem ' van André Mens en Pierre Hens )
Op 28 juni 2009 om 16 u. ging bisschop Johan Bonny voor in de plechtige erkenningsviering van de basiliek te Edegem. Deze speciale plechtigheid omvat o.a. de zegening van ' conopeum ' en ' tintinnabulum '.
HOE MEDITEREN ?
Ga naar de berg en kijk hie hij bidt...
Hij staat daar.
Ga naar de klaproos en kijk hoe zij bidt...
Wiegend in de wind.
Ga naar de oceaan en kijkt hoe hij bidt...
Op het ritme van eb en vloed...
Ga naar de vogel en kijkt hoe hij bidt...
Sierlijk en vrij...
Ga naar de mens en kijkt hoe hij bidt...
Levend van de belofte.
(uit: 'Kom eens naar buiten van Frans Van Steenbergen pr.)
ONRECHT...
Men moet onrecht kunnen slikken en zichzelf niet verstrikken.
Men moet soms leed echt verdringen en het hooglied blijven zingen.
Men moet de pijn stil verbijten, moeder tijd zal dat doen slijten.
Men moet alsnog hoger mikken en naar Christus Kruis opblikken.
Heer, laat Uw Woord tot balsem zijn, wees mijn dokter, Gij heelt de pijn...
Tony Hutsebaut 13.02.2001
PSALM 104, 19-24
De maan schiep Ge, getijden ontstonden, de zon weet wanneer ze moet dalen; als Gij duister gebiedt valt de nacht, in de dieren des wouds komt er onrust. Jonge leeuwen brullen roofgierig om hun voedsel te vragen van God; gaat de zon op dan trekken ze af, ze legeren zich in hun holen, en de mens gaat op weg om te werken naar zijn arbeid tot aan de avond. Ongeteld zijn uw werken, Heer, Gij schiep ze alle met wijsheid. Van uw rijkdom vervuld is de aarde.
GOUDKORREL --------------- Geluk zit in hele kleine dingen, in flarden van herinneringen: wat vreugde na een stil verdriet, waarvan men dan intens geniet.
Het blijft wel even rustig hangen in fijne schijfjes van verlangen, die vormen een festijn van hoop en zoetjes smaken naar siroop.
Geluk krijgt men soms zonder vragen, in een gevoel van welbehagen: een glimp van blijdschap in 't verschiet, maar die, verdoken, niemand ziet...
( Roger Pylyser )
ZE MOESTEN...
Ze moesten mensen dwingen één uur per dag languit op de grond te liggen
een half uur op hun buik om naar de bloemen het gras, de mieren te kijken
een half uur op hun rug om de hemel de vogels, de wolken te zien
ergens moet God zijn en goed...
(Francine Rijkegras )
TEDERHEID ( A.Buckinx-Luykx )
Sla weer je mantel om mijn schamel hart, Hij kan de wonden bergen die als boze dwergen in mijn dagen staan. Kom, sla je mantel om mijn hart, dan plooien de wolken open, en bundels licht op ons gericht verbannen kille weerloosheid van droefheid en verdriet en eenzaamheid.
( uit: Omdat ik U bemin - Maria dichter-bij )
ALS JE OOIT...
Als je ooit op zoek naar leven een plek vindt waar mensen - godvergeten ongeweten - elkaar dragen, weet dan, dit is Bethlehem vandaag. Als je ooit, een samenleven mag ervaren waar de stomgemaakte stem krijgt en de blinde uitzicht, waar de kleingehouden mens wordt grootgemaakt en de verslaafde vrij, weet dan: hier staat de ster stil. Als je ooit een mens ontmoet die zich oefent in rechtvaardigeid en die vrede maakt tot tweede natuur, zeg dan maar: hier komt God tot leven.
Carlos Desoete pr.
GEBED ( Huub Oosterhuis )
Voer mij terug naar de oase van Uw Woord.
Haal mij weg uit het land van doem en noodlot.
Wordt in mij waakzaamheid, geduld, geheugen, rede en trouw.
Maak mij naar Uw Beeld een toekomst-mens.
Eeuwige, leer mij de taal waarin ik U versta.
Voer mij terug naar de oase van Uw Woord.
MEDITANISSIMO ( J. Weyns )
Tussen eeuwigheid en tijd uit mijn voorlopiheid van heel nabij verstild kleur ik de onmacht leegte van mijn hand met geur van vlagen bloeivermoeide rozen.
Sterven heeft zoveel gezichten dat het bijna went en wat je bent is wat er overblijft: de hoop dat er een nieuwe morgen is de pijn het blijvend vragen zoveel waar je nog niet aan verstorven bent.
Leven is een steeds weer groeiend sterven een traagzaam erven van wie je nog niet bent ontwaken aan de grenzen van de hoop waarin je hebt geloofd en wachten op het schuchter strelen van die andere volkomenheid zoals een oud verhaal ons had beloofd.
Eens zal ik doodgaan aan mijn sterven jouw verbazing proeven bij de angst van afgebroken dagen hoe sterven moeilijk kan zijn. ( Zal jij het me vragen ?)
Fluister sluiers stilte rond mijn open taalverstomde mond adem mij in woordeloze symfonieën de namen van de liefde die wij kozen tussen tijd en eeuwigheid als lentebloesems schichtig openblozen.
JOHANNES DE DOPER
De woestijn kende hij door en door, maar nu stond hij ergens anders voor...
De Jordaan, daar stond hij midden in, wat nu begon was slechts een pril begin...
De Christus, daar kwam hij eindelijk aan en ging in 't rimplend water staan...
Het water vloeide rijklijk neer, nu wist hij 't plots, dit was de Heer...
Een Stem klonk uit de wolken neer: '' Mijn Welbeminde ", hij sloeg zijn ogen neer...
De weg was nu gebaand, het kon nu écht beginnen, ons en Zijn Verhaal...
Tony Hutsebaut 13.12.1994
WOORD VAN ONZE INTERDIOCESANE VOORZITTER VAN ADEM-TOCHT ERIC BRUNEEL:
" Onze kringbijeenkomsten zijn een dynamisch gebeuren van mensen ' onderweg ', voortgestuwd en gedreven door ' de tocht ' die we voelen als de adem in onze nek. We zijn samen op weg, op tocht om meer mens te worden naar anderen toe. Onze tocht biedt kansen tot ontmoeting, tot gesprek, tot inleving, tot ontdekking van boeiende tochtgenoten en van de ' Eeuwig Aanwezige '. Onze levensweg gaan is een rusteloos zoeken, studeren, handelen en bidden, een dynamiek die tot geloofsverdieping leidt. Wij willen onze beweging en ons tijdschrift voortaan met de naam ' ADEM-TOCHT ' benoemen. Zo kan de inspiratie en de bezieling die we aan anderen willen doorgeven hoorbaarder en zichtbaarder worden. Zo kan de oproep om meer senioren ' op tocht ' te krijgen, gestuwd door de Geest, de levenskrachtige adem, luider klinken en hopelijk wervend werken. Het nieuwe geluid zal ons niet ' ademloos ' maken, wanneer we voldoende zuurstof inademen tot aan onze laatste ademtocht. Samen met velen kunnen we in onze beweging een ' adembenemend ' avontuur beleven, gevoed door de boeiende artikels van ' ADEM-TOCHT '. ''
STILTE...
De dreef met de rechte bomen waar de stilte in kan dromen...
De plas met de snater-eenden en de wilgen die daar weenden...
De bank met 't verweerde hout, de plek waar ik zoveel van houd...
De wind in de hoge bomen, de reiger die zijn prooi ziet komen...
De dauw droomt op 't groene gras, alsof 't een nevelzee was...
De stilte als zachte zegen; hier kwam ik Uw voetstap tegen...
Tony Hutsebaut 05.01.2003
ECONOMIE DER GENADE ( Kurt Marti ds / Vert. Piet Thomas )
hebben en delen
weinig hebben meer uitdelen
minder hebben meer uitdelen
niets hebben veel uitdelen
in de woestijn de vrolijke economie
waar het woord waard geworden is
tot alles is verdeeld en allen gehad hebben
KONINGIN VAN DE VREDE ( Joh.Paulus II )
Koningin van de vrede, spreek voor ons ! Naar U kijken wij met steeds diepere zorg, naar U komen wij met nog groter vertrouwen in deze tijd, die door heel wat onzekerheden en vrees gekenmerkt is, op grond van het tegenwoordige en toekomstige noodlot van onze planeet. ( ... ) Luister naar de kreet van pijn van de slachtoffers van de oorlogen en de vele vormen van geweld die de aarde met bloed bevlekken. Verdrijf de duisternis van de droefheid en de vereenzaming, van haat en van de wraakzucht. Open het verstand en het hart van allen voor het vertrouwen en de vergeving !
Koningin van de vrede, spreek voor ons ! Moeder van de barmhartigheid en de hoop, geef aan de mensen van het derde millennium het waardevolle geschenk van de vrede; vrede in de harten en in de families, in de gemeenschappen en onder de volkeren; vrede in het bijzonder voor de naties waarin mensen dag voor dag verder strijden en sterven. Mogen de mensen van alle rassen en culturen Jezus ontmoeten en Hem opnemen, die in het mysterie van Kerstmis op aarde gekomen is, om ons ' zijn ' vrede te schenken. Maria, Koningin van de Vrede, schenk ons Christus, de ware vrede van de wereld !
( uit: Een jaar met Joh. Paulus II dr. Tom Zwaenepoel )
DAT GOD.... ( Manu Verhulst pr. )
Dat God van stenen brood zal maken, dat Hij ons behoeden zal voor elke ramp en tegenslagen uit de weg zal ruimen... Hardnekkig leeft dit godsbeeld voort tot in het eerste bidden van ons hart. Maar dit is heidendom, ruikt naar bezwering en magie.
Het leven van zijn teerbeminde Jezus was niet vrijgesteld van leed en pijn. Hij heeft het onvermogen aangevuld van kleine mensen in verdrukking de beklemmende onmacht gekruisigd te zijn in zijn sterkste ledematen. En God kwam Hem niet te hulp, speelde nier voor dépanneur. God bleef zwijgend hem nabij zoals een geliefde doet die mee-lijdt en woorden overbodig vindt. God bleef doorheen de pijn en de ontreddering, bleef hem dragen tot in de dood, tot aan de overkant.
Dat God van stenen brood zal maken... dat heeft de duivel uitgevonden. MAAR DAT WIJ VOOR ELKAAR BROOD ZOUDEN BREKEN EN PIJN ZOUDEN DELEN... DAT HEEFT JEZUS ONS GELEERD !
NIEUW PERSPECTIEF...
Met Hem de berg bestijgen uit het dal van de duisternis, uit de dodende sleur van elke dag.
Met Hem de hoogte zoeken en de ijle lucht: de nieuwe gedachten en de andere kijk.
Door Hem de spanning aandurven tussen plicht en visioen, tussen wet en profeet, tussen vandaag en morgen.
Bij Hem zijn en niet meer bidden, niets meer vragen, enkel weten en gelukkig zijn.
Met Hem weer afdalen naar de vlakte, naar de zorg, het leed van elke dag.
Maar zijn geheim bewaren in het hart om nooit te vergeten.
ZIJN LICHT ONTSTEKEN OM HET NOOIT MEER TE DOVEN.
CITAAT ( Antoine de Saint Exupéry )
OM WEER HELDER TE KUNNEN ZIEN, HOEF JE VAAK ALLEEN VAN PERSPECTIEF TE VERANDEREN.
REFLEKS...
De einder kleurde rood, mijn hart was stil ontroerd...
Het lichtte als een flits; ben je Mij vergeten...?
Zo kniel ik telkens weer; daal in mijn wezen neer...
De langste tijd is om; mijn hart, om- floerste trom...
De tijd is rijp, och kom, vervul Uw Woord aan mij...
Wat smeult wordt nu weer vlam, wordt gloed en innigheid...
Tony Hutsebaut 18.10.1992
BINNEN IN ME... (Etty Hillesum)
Binnen in me zit een heel diepe put. En daarin zit God. Soms kan ik erbij. Maar vaker liggen er stenen en gruis voor die put,dan is God begraven. Dan moet Hij weer opgegraven worden. Ik stel me voor dat er mensen zijn die bidden met hun ogen naar de hemel geheven. Die zoeken God buiten zich. Er zijn er ook die het hoofd buigen en in de handen verbergen, ik denk dat die God binnen in zich zoeken.
Soms is het me of er in me een grote werkplaats is,waar hard gewerkt wordt, gehamerd en god weet wat. En soms is het me of ik van binnen van graniet ben, een stuk rots en er beuken onophoudelijk sterke waterstromen tegen die rots en hollen haar uit. Een granieten grot, die steeds meer uitgehold wordt en waar contouren in gebeiteld worden en vormen. En misschien staan de vormen op een goede dag kant en klaar met scherp omlijnde omtrekken en hoef ik alleen naar na te tekenen, wat ik in me vindt.
een dag als duizend dagen maar in de diepe stilte van zijn licht hoor ik de ziel van alle dagen klaren nu ik de schaduw mag ontwaren in de plooien van je aangezicht moeder die mij leerde leven lijdzaam maar moedig en met de ogen naar het zuivere goud van de zon gericht.
GOUDKORREL ----------
Het leven is een kans, grijp ze. Het leven is schoonheid, bewonder ze. Het leven is zaligheid, geniet ervan. Het leven is een droom, maak hem waar. Het leven is een uitdaging, ontwijk ze niet. Het leven is een plicht, vervul ze. Het leven is een spel, speel het. Het leven is kostbaar, draag er zorg voor. Het leven is een rijkdom, bewaar hem. Het leven is liefde, bemin ze. Het leven is mysterie, tracht het te doorgronden. Het leven is een belofte, realiseer ze. Het leven is droefheid, overstijg ze. Het leven is een hymne, zing ze. Het leven is een avontuur, durf het aan. Het leven is een strijd, aanvaard hem. Het leven is leven, verdedig het.
Moeder Theresa
GEBED ( Sytze de Vries )
Voor uw gemeenschap bidden wij: vervuild, traag geworden, verzand; laat de bron waaruit zij ontsprong ook voor ons onuitputtelijk zijn, tot levend water worden. Dat wij elkaar te drinken durven geven. Dat er steeds weer mensen zijn die de energie hebben en de moed om te putten, die de tijd nemen om te schenken en die de zorg en liefde te over hebben om te laven. Dat ook wij zelf hier die mensen zijn, die ons laven aan U en de dorst van anderen herkennen.
DE BASILIEK ( Edegem )
Die groene koepel tussen groen, dààr heb ik mee te doen.
Het is het Huis van God, de Heer, Hij roept op, keer op keer.
Het orgel nodigt feestlijk uit, gouden licht, lief geluid.
Zijn woorden worden weerom waar, raken de zielesnaar.
Zijn Lichaam komt tot leven weer als teken en veel meer.
Ach mens, je weet niet wat je mist; als je dat maar eens wist.
Breng diepgang in je leven, dat gevoel kan Jezus geven.
De Hemel raakt de aarde hier; Zijn deur staat op een kier.
Tony Hutsebaut 06.09.1993
n.b. De feestelijke erkenningsviering vond plaats op 28 juni 2009. Bisschop Johan Bonny ging voor. Op 14 november 2008 werd te Rome de tekst ondertekend die aan Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes-kerk, officieël de titel ' BASILICA ' aanreikte.
VLUCHTHEUVEL
Bij de stille plas alsof 't een stukje hemel was.
Bij het koeren van de duiiven, die 't bladerdak instuiven.
Bij de onrust van mijn zorgen, hoop ik op een nieuwe morgen.
Bij U, Heer, van stil aanhoren, wordt weer zekerheid geboren.
Bij U, in stille kracht verbonden, en weer opnieuw gezonden.
Heer van het Kruis en Heer van het Licht, blijf, verdwijn niet uit mijn zicht.
In mijn zwakte blijkt Uw Kracht; in mijn broosheid, Gij, mijn trouwe Wacht.
Tony Hutsebaut 30.07.2002
We zijn de 21de week van 2012
ALS JE VAN IEMAND HOUDT... ( Dietrich Bonhoeffer )
Als je van iemand houdt en je bent van hem gescheiden, kan niets de leegte van zijn afwezigheid opvullen. Je moet dat niet proberen, je moet eenvoudig aanvaarden en volharden. Dat klinkt erg hard, maar het is ook een grote troost, want zolang die leegte werkelijk leeg blijft, blijf je daardoor met elkaar verbonden.
Het is fout te zeggen: God vult die leegte. Hij vult haar helemaal niet... integendeel. Hij houdt die leegte leeg en helpt ons zo de vroegere gemeenschap met elkaar bewaren, zij het ook in pijn. Hoe mooier en rijker de herinneringen, des te moeilijker de scheiding. Maar dankbaarheid verandert de pijn van de herinnering in stille vreugde. De mooie dingen van vroeger zijn geen doorn in het vlees, maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt.
ALS ENE ROOS... ( Paul Verbruggen - 1955 - Verzen )
Als ene roos nog lang de zoen bewaart die zij bij' t dauwen van de zon ontving en nog een lichte streep van rood vertoont op hare bruine blaartjes als zij aan 't verwelken is, zo draagt uw ziek gezicht een enkle sprenkel nog van 't gouden licht dat ons die morgen gaf...
ZO TEDER IS DE GODHEID ( Kurt Marti - Vert. Piet Thomas )
Zegt de ene: '' Alles wat je over God kunt zeggen is God. '' Zegt de andere: '' Alles wat je zeggen kunt is God niet. '' Zegt meester Eckhart: '' Beiden spreken de waarheid. '' En ik denk: Zo teder is dus de Godheid ! De klemmen van de logica vatten ze niet.
( uit: Adem-Tocht 31e jaargang nr.2 )
CITAAT ( Mia Doornaert )
Het tegengestelde van de hoop is niet de wanhoop maar de berusting. Dat schreef de Franse historicus Marc Bloch, en dat zegt meteen ook wat de hoop is. Hoop is niet de vlucht in een droom, hoop is de kracht die mensen vooruit helpt. Hoop gaat over de toekomst, en sluit ook andere mensen in. Hoop is wat mensen overeind houdt in een verschrikkelijk heden en ze tegen alles in doet geloven dat er een betere toekomst is.
Graag, maar dan zonder dat sterven vooraf, zonder ' nederdaling ter helle ', zonder aftakeling en beschaming, zonder grafsteen die alles afgrendelt voorgoed.
Wat beeld ik mij in ? Is verrijzen soms een zalig zweven in een kleurrijek ballon ver van de grauwe aarde daar beneden, met haar gerimpelde gelaat, haar schurft en kale plekken, terwijl ik, hoog boven mijn Pegasus getild, ronddraaf in de prikkelend frisse ozonlucht ?
Verrijzen met Jezus veronderstelt de gedeelde opmaat van zijn aardse bestaan, de scheve en smalle kanten ervan niet ontlopen: om mij heen kortzichtigheid, onbegrip, gelijkhebberij, binnen in mij onhandigheid, onmacht, de moedeloos makende muren, de angst voor verminking en vermindering, het zuigende zwarte gat.
Ondanks, nee, door dat alles heen toch verrijzen: mij overgeven aan Jezus' belofte, hopen tegen beter weten in, en, minder pathetisch, smaak vinden in geringe onschuldige genoegens: een geur, een kleur, een melodietje dat blijft hangen, vriendschap voeren en vieren met toch-ook-maar-mensen-zoals-ik. NIET HET MINSTE: EEN ONVERHOOPTE GELIEFDE MET ALLELUJA IN HAAR STEM.
(Vdgh ) uit: Adem-Tocht 31e jaargang nr.2/2011
MOED HOUDEN, EENVOUDIG VOORTGAAN... ( Herman Andriessen)
Moed houden, eenvoudig voortgaan, als je kunt. En als je niet kunt, niet meer kunt, wachten; of uitrusten bij een vriend, als die er is. En als die er niet is, toch wachten; - dan maar alleen - wachten tot het weer gaat: straks.
Eenvoudig voortgaan; de weg nemen zoals die komt met zijn voor en tegen; je oog helder als een lamp die je lijf verlicht. Doen wat ter hand is. Antwoorden geven als die er zijn. En intussen voelen de tik van je stok; niet te veel omzien - een enkele keer soms - want de weg gaat dwars door je hart - niet te veel omzien en niet te veel vooruit.
Eenvoudig voortgaan en weten: deze weg is niet alles, en is niet van deze wereld alleen. De wolken zien die aandrijven uit eeuwige verten - wie trok hun grens ? - en je hart voelen inkloppen op de eeuwige heuvels - wie heeft ze gegrond ? _ En van de dingen de stille kant zien, waar ze grenzen aan Hem.
PELGRIM ( Frits Litmaath )
Leven is een pelgrimstocht op weg naar een houvasthuis, een reis, de tegenwind voorbij.
Op tocht gaan, ontvankelijk zijn voor warmtebronnen, veelstemmig licht zijn, vuur ontsteken.
Lichtdrager worden voor de ander.
Het doel van een ieder is toch mens te worden, daartoe te avonturen ?
EEN BESCHUTTENDE MANTEL ( Manu Verhulst pr. )
God, als ik verdwijn in de massa der mensen, onderduik in de kleurloze stad: een nummer zonder naam, een silhouet zonder gezicht. God, als niemand om mij geeft, onverschillig voor mijn leven of sterven. Of ik ril van de koorts of huiver van angst... Wie kan het schelen ? Wie trekt het zich aan ?
God, als ik verdwijn in de massa der mensen dan komt Gij naar mij toe. Gij vindt mij. Gij raapt mij op van de straat. Gij slaat Uw liefde om mij heen als een beschuttende mantel, waaronder wij schuilen, wij beide. Gij leidt me door regen en wind langs alle hoge huizen, fier en gesloten, naar Uw tafel. Gij, het brood en de wijn. Gij, mijn licht en mijn vuur. Gij, mijn weg en mijn leven. Voor U ben ik ' iemand ' altijd.
DE DAGEN KRIMPEN MET ZACHTE VAART ( R.Tachelet)
Er gebeurt nu wat met licht en tijd, de dagen krimpen met zachte vaart, ik zie met spijt dat aan kop en staart zwarte uren worden aangebreid.
Het ongastvrij gras kleurt geel en bruin onder 'n tapijt van dode blaren, vogels en bloem die er waren zijn gehaast verdwenen uit de tuin.
Zo verstillen ook de snelle jaren die ons onverdraagzaam droegen, we kregen meer dan we hoopvol vroegen, geschenken om dankbaar te bewaren.
( uit: ledenblad KAV St. Jozef- Edegem )
ONZE SENIOREN ( Valeer Deschacht pr. )
We onthouden de oude wijsheid: voor alles is een tijd gegeven, een tijd van komen en van gaan. Zo laten we de dingen los vooraleer ze ons loslaten.
Wie na ons komen, geven we alle kansen om zich te ontplooien. We verheugen ons over wat zij nu tot stand brengen, wellicht heel wat beter dan wij.
Als we tijdig aan de zijlijn staan, kunnen we in schoonheid eindigen. Meewarig zal men niet op ons sukkelen neerkijken. Er wachten ons nieuwe kansen voor een goede wending in ons leven die we niet verloren laten gaan.
( uit: Herfsttij, een enig mooi seizoen - Uitg. Muurkranten vzw )
VONKJES HOOP ( KERSTMIS ) - Kris Gelaude -
Zalig die als de nacht het donkerst is durven vertrouwen op die ene star.
Zalig die met een onbevangen geest verwachting blijven koesteren.
Zalig die speuren naar vonkjes hoop om ze als een fakkel aan te steken.
Zalig die woorden spreken waaraan velen zich verwarmen.
Zalig die mateloos goedheid tonen waarin je mag wonen.
Zalig die in huizen van vrede mensen nader brengen.
Zalig die met zachte moed vriend en vreemde tegemoet gaan.
Zalig die bewogen knielen naast wat nietig is in deze wereld.
Zalig die Gods weerloosheid herkennen in de ogen van een pasgeboren kind.
ZALIG DIE MET KERSTLICHT IN DE OGEN DAG AAN DAG MEER MENS WORDEN.
KAN HIJ KOMEN ?
Nevelslierten, kille dagen en de mensen, klagen, klagen...
Oorlog, haat en blind geweld, is dat alles wat nog telt, nog telt...?
Is ' t geen tijd om te weten dat slechts liefde haat kan breken...?
Vier weken heb je nu de tijd; breek met d' on- verschilligheid...
De Vredesvorst staat voor je deur, ontwaak, sta op en beken kleur...
Laat Dat kind je nu bekoren om Dat Licht weer aan te boren...
Stille Nacht, Heilige Nacht, dek alles toe, de aarde wacht...
Tony Hutsebaut 23.11.1992
DAT ONZE HOOP WORDT HERBOREN... ( Jean-Paul Vermassen ) ( Vrij naar Willem Vermandere, In de donkerste dagen ) Okra magazine )
Voor mensen die hun vuur voelen doven, hun ploeg laten staan, niet meer verder kunnen gaan. Dat hun kracht wordt herboren.
Voor mensen die niet meer durven vertellen, niet meer kunnen genezen, geen raad meer weten. Dat hun levensmoed wordt herboren.
Voor mensen die geen huis meer durven bouwen, niet meer kunnen zingen, geen dankgebed meer kennen. Dat hun spirit wordt herboren.
Voor onszelf, dat het licht in onze ogen blijft glinsteren, onze vriendschappen ons bezielen, onze vrede weer aanwakkert.
Dat het kind in die donkere stal onze hoop doet herboren worden dat het met de wereld beteren kan.
KERSTMIS MIJMERIJ...
De natte kou doordringt mijn bot, ik hoor dat Kindje in de grot.
Het weent en strekt zijn handjes uit, naar jou en mij, en mij.
Staat mijn hart wel afgesteld op 't juist kanaal of dwaal ik maar ?
Ben ik verblind door valse schijn en verdoofd door wanklank ?
Roep me weer naar Sichar's bron, hoor me aan als toen met haar.
Doorbreek mijn trots, laat me knielen bij je kribbe, héél en al, vrede...
Tony Hutsebaut 22.12.2005
STERREN...
Voor elke tocht is er een ster, een woord, een teken, een weg, een uitweg, een terugweg als het moet.
Voor elke tocht is er een ster, een vriend, een hand, een huis, een boek, een beeld, een lied misschien.
Voor elke tocht is er een ster, voor ieder mens, voor jong en oud, voor iedereen die zoekt naar redding en naar recht.
VOOR ELKE TOCHT IS ER EEN STER, ZOEK HAAR NIET TE VER.
( uit: Wereld-Missiehulp - Boechout/ jaarg.20, 4e trim.)
GEBED ( Thomas Holvoet )
Moge Gij, Eeuwige, oplichten in de vrucht van ons leven en werken, in onze inzet om deze aarde beter te maken en in het ontspannen samenzijn met elkaar. Moge Gij in dit samenzijn van delen, van zoeken, twijfelen en zien soms even, aanwezig komen als vuur van genade en hoop. AMEN.
VAN HARTE EEN ' ZALIG KERSTMIS ' TOEGEWENST AAN IEDEREEN ! DAT ER MEER ' VREDE ' MAG ZIJN IN ONZE WERELD EN OM TE BEGINNEN IN ONS EIGEN HART !
Adem-Tocht / Bisdom Antwerpen
LUISTER NAAR... ( Frans Mispelaere )
Luister naar de stilte, koester de natuur, verdwenen alle kilte, gezondheidskuur. Ach luister... Maar... luister toch ! Zo stille, zo uniek, 't is hemelse muziek.
AAN IEDEREEN VAN HARTE EEN GEZEGEND 2012 TOEGEWENST !
ADEM - TOCHT BISDOM ANTWERPEN
GELUKKIG NIEUWJAAR !
Ik wens je geen overmaat van dingen, ik wens je alleen wat de meeste mensen niet hebben, ik wens je tijd... tijd om te genieten en te lachen, tijd om na te denken, tijd, niet alleen voor jezelf, maar ook voor de anderen. Ik wens je tijd, niet om je te haasten en te rennen, maar tijd om tevreden te kunnen zijn en om je te verbazen. Ik wens je tijd om naar de sterren te grijpen, om te groeien en te rijpen, te hopen en lief te hebben. Ik wens je tijd voor jezelf, tijd om elke dag, elk uur als geluk te ervaren. Ik wens je ook tijd om schulden te vergeven, ik wens je tijd om te leven !
VERDER DAN DE LAATSTE EINDER... ( Manu Verhulst pr. )
Hoe ver is de laatste einder ? Hoe ver is de laatste ster ? Hoe lang duurt de tijd en de krans der dagen ? Leven is toch meer dan geboren worden en naar eten vragen ?
Er loopt een weg onder het milde licht van de volle maan. Een weg naar huis: brood op de tafel, het licht is nog aan en alle vragen zwijgen, het hart is voldaan.
Zou die weg niet verder lopen even veilig en vertrouwd, verder dan de laatste einder, verder dan ons hart kan gaan ? Zou die weg niet over alle wolken van verbeelding naar de hemel gaan ?
Leven is toch meer dan alleen maar adem geven. Leven is naar God verlangen - als naar thuis - en in dat verlangen de weg tot het alleerlaatste einde gaan...
( uit: LEVEN VOELEN IN KLEINE DINGEN )
GIJ ZIJT ALTIJD LENTE ( J. van den Broeck s.j. )
Gij zijt, Heer, altijd lente. In U wordt alles leven. In U sterft niets de dood, is alles rijk begin, is alles geven - verlies, gewin, - is alles voedend brood. En de verrassend - ongekende, de mens, gaat bloeien in Uw Zijn, wordt in U vrucht, wordt brood, wordt wijn, wordt mens een mens gegeven.
( uit: In Gebed - Brepols- Kbs )
CITAAT ( Heilige Augustinus )
' Ik heb de aarde een vraag gesteld en zij gaf als antwoord: ' Ik ben niet jouw God. ' Alles wat erop leefde, gaf mij hetzelfde antwoord. Ik heb de zee en haar bewoners dezelfde vraag gesteld en zij zeiden: ' Wij zijn niet jouw God, zoek hoger. ' Ik heb de wind de vraag voorgelegd en hij antwoordde: ' Ik ben niet jouw God. ' Daarna kwam ik bij de hemel, de zon, de maan en de sterren. Allen antwoordden: ' Wij zijn niet de God die je zoekt. ' Toen heb ik ze allemaal gevraagd: ' Als jullie mijn God niet zijn, zeg mij dan iets over mijn God. ' En met hun krachtige stemmen hebben zij geschreeuwd: ' Hij heeft ons gemaakt. ' Om een vraag te stellen hoefde ik ze slechts aan te kijken en hun schoonheid was hun antwoord. '
PSALM 23 ( Hertaling )
De Heer is mijn vriend, ik hou van zijn naam, Hij zal mij zijn wegen tonen. De Heer zal met mij langs de grenzen gaan, ik mag in zijn aandacht wonen.
Hij geeft mij een land, waar ik rusten kan, waar de twijfel mij niet kan raken. Daar bouwt Hij een stad voor de nieuwe mens, God wil mij gelukkig maken.
De Heer is mijn vriend, nu kom ik tot rust, zijn vreugde doorademt de dagen. Hij zingt in mijn hart, nu het avond wordt, nu mijn honger Hem brood komt vragen.
De Heer brengt mij thuis, Hij heeft mij gezalfd, Hij zal mij geliefde noemen. De Heer is mijn vriend, als de dood mij grijpt, zal zijn mond mij tot leven zoenen.
Homilie opgesteld door Pater Phil Bosmans n.a.v. zijn uitvaart op 17.01.2012.
''God heeft ons niet gemaakt voor de dood. Wij zijn kinderen van het licht, kinderen van de dag. Wij behoren niet aan nacht en duisternis, niet aan de dood. God brengt ons allen over en door de dood heen naar een land, waar de tijd stilstaat en de liefde geen grenzen kent. De dood kan ons niet scheiden. Alleen de dood van de liefde breekt alle banden. Waar de liefde sterft, komt de dood in huis en hart. Waar de liefde sterft, worden de demonen wakker en komen mensen in de hel, hier en nu elke dag opnieuw, zoals we zien om ons heen en 's avonds op tv. Daarom moeten we ten koste van alles verhinderen dat de liefde sterft. Zoals een golf langzaam uitdeint in de zee waaruit ze ontstaan is, zo ben ik in stilte teruggekeerd naar de grote zee van Gods liefde, met op mijn lippen een laatste gebed. Lieve God, Gij had mij zo lief. Ik was kind aan huis bij U. Met twee handen hield Ge me vast. Ja, Heer, Gij hebt mij bemind zoals ik was en met een oneindig geduld bewaard in Uw dienst. Ik was maar een heel klein stukje glas zo dikwijls door de sleur van het leven met stof overdekt en in storm en wind door slijk besmeurd. Maar telkens opnieuw hebt Gij het gewassen, zeventig maal zeven maal gewassen, in de warme regen van Uw barmhartigheid en weer opgenomen in Uw zachte zon om stralender dan ooit terug te keren in dat eeuwig liefdespel met U en de mensen. Lieve God, van scherven maakt Gij spiegels van Uw liefde. Lieve God, alles hebt Ge mij gegeven. Geef me één ding: EEN DANKBAAR HART ! ''
PASEN IN DE MORGENDAUW ( Eugène Laridon pr. )
Er is de liefde en ook het onbehagen, de onmacht om elkaar te dragen.
Er is het leven beloftenrood en ook het sluipen van de dood.
Er is de droom vrij, voluit te gaan en het liggen, vastgeplakt aan d' aarde.
Er is de trouw en het gegeven woord en al wat ons opvrijt en bespookt.
Er is God, de hoop en de moed en de twijfel die ons overspoelt.
En ze vechten met elkaar tot diep in de nacht ons leven lang.
Pasen is het morgenlicht, dat toont wie uit die nacht als overwinnaar treedt.
Pasen is lente en lied, voor God, de Heer; de zegeklok luiden.
GOD IS DE MORGENDAUW, GOD BLIJFT HET LEVEN GETROUW
( cfr tijdschrift Adem-Tocht 31e jaargang nr.4 )
ADEM-HALEN ( Dorothée Sölle )
Misschien hebben wij het ons te eenvoudig voorgesteld toen wij destijds vertrokken voor de lange tocht door de woestijn om betere methoden te vinden voor het leven met elkaar. We dachten: ' O Heer, maak ons tot werktuig van uw vrede. ' Maar toen kwam de moeizame strijd met de autoriteiten die orde wensten en geen vrede; het dagelijkse zwoegen om kleinigheden, het onzettend alleen gelaten worden. Wij hebben de langste adem. Wij hebben de betere toekomst nodig. Bij ons horen de mensen met ergere pijn, de slachtoffers van het kapitaal. Bij ons heeft al eens iemand brood verdeeld dat voldoende was voor allen. Wij hebben de langste adem. Wij bouwen de menselijke stad. Onze bondgenoten zijn mensen zonder rechten in instellingen, mensen zonder land in steden. Bij ons horen de doden van de Tweede Wereldoorlog die eindelijk gerechtigheid te eten willen hebben. Bij ons is al eens iemand opgestaan uit de doden.
( uit: ' Adem halen ' een uitgave van Broederlijk Delen )
GEBED
God van licht, wij bidden om Uw aanwezigheid, Uw tegenwoordigheid van Geest in ons doen en laten. Licht op in onze duisternis, inspireer ons tot een nieuw elan, weg uit sleur, moedeloosheid, oppervlakkigheid en kortzichtigheid. Moge het worden zoals Gij hebt gewild God: licht dat niet dooft, liefde die blijft. Herschep de rust die wij hier zoeken tot nieuwe onrust, vanwege de mensen in het donker, vanwege hun plannen die geen kansen krijgen. Mogen wij doen zoals Gij hebt gewild, God: licht zijn dat niet dooft, liefde die blijft. Maak het gebed om ons nooit te laten vallen tot bereidheid om elkaar niet los te laten. Houd de ziel in ons lijf, het hart bij ons hoofd, de droom bij de daad. Zodat het kan worden zoals Gij hebt gewild, God: licht dat niet dooft, liefde die blijft. AMEN.
STILTE... ( Paula Copray )
Zet de muziek nu eens af, maak het even stil; misschien hoor je dan wat ik jou zo graag vertellen wil.
In de stilte, maar een half uur lang, vlucht het oude weg, komt het nieuwe op gang.
Als jij durft zwijgen, is het een vruchtbare daad: het wordt nu mogelijk dat een ander spreken gaat.
Want, wat ik jou, lieve mens, zeggen ga, houd ik stil; ik behoed de waarheid die je horen kunt, als je dat wil.
( uit: Gensters in het licht / gedichten belicht door Paul Vanderghote s.j. (+ ) Uitg. Halewijn )
TEDERHEID ( A. Buckinx-Luykx )
Sla weer je mantel om mijn schamel hart, Hij kan de wonden bergen die als boze dwergen in mijn dagen staan. Kom, sla je mantel om mijn hart, dan plooien de wolken open, en bundels licht op ons gericht verbannen kille weerloosheid van droefheid en verdriet en eenzaamheid...
( uit: Omdat ik U bemin / Maria dichter-bij )
't ROZENKRANSKE
't Rozenkranske, vastgestrengeld rond een blanke kinderhand, als een snoer van zachte zegen, als een pad met rozen op.
't Rozenkranske, vastgeknepen in een oude moederhand, als een troost voor traan en lijden, als een wond met balsem op.
Stralend, sterkend, stevig steunend, lavend, lichtend, luide lovend, Jezus Naam, Maria's Roem, o, zo diep, zo hoog, zo goed.
Het licht verdwijnt; gegrepen nu naar d' Avondster met gouden glans, die 't hart doorpriempt, doordrenkt, die rozendauw doet dalen, dààr.
