NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Lieve lezer/es, ik ben ALEYDIS en heet je WELKOM !
Over mijzelf
Ik ben Aleydis van Geysteren, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Aldis of Disje.
Ik ben een vrouw en woon in het Pajottenland (BelgiŽ) en mijn beroep is zaakvoerster.
Ik ben geboren op 19/06/1966 en ben nu dus 50 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: fotograferen, dansen.

Zoveel keer werd mijn blogje al bezocht:

Inhoud blog
  • Internationale vrouwendag
  • Carnaval…
  • Fotograferen
  • Even een voorwoordje…
    Archief per week
  • 06/03-12/03 2017
  • 27/02-05/03 2017
  • 13/02-19/02 2017
  • 06/02-12/02 2017
    Aleydis van Geysteren
    vertelt over gewone, ongewone en buitengewone dingen
    12-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Internationale vrouwendag
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zondag, 12 maart 2017.

    Lieve lezeressen en lezers,

    Vorige woensdag, 8 maart, was het internationale vrouwendag.

    Mijn lieve seksgenote, wat heb jij bij die gelegenheid toen gedaan, gedacht, gehoopt? Of misschien liet het je onverschillig of wist je het niet eens?

    En jij, mijn beste meneer, hoe heb jij gereageerd? Of dacht jij misschien dat het een soort Moederdag is voor alle vrouwen, ook voor die geen kinderen hebben? Of is het van je koude kleren afgegleden?

    Waarom 8 maart? Omdat op 8 maart 1908 in New York de eerste staking door vrouwen plaats vond. De staking was gericht tegen de slechte arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. In België vieren we die dag zelfs twee keer, want sinds 1971 viert een deel van de Belgische Vrouwenbeweging ook op 11 november een nationale Vrouwendag…

    Of het veel uithaalt?

    We merken wel enige vooruitgang, maar er is nog heel veel te doen. En vooral de mentaliteit moet veranderen.

    Vandaag de dag is de oorspronkelijke waarde van de internationale vrouwendag min of meer vervaagd. Wel worden er nog steeds congressen, manifestaties en lezingen gehouden om de problemen van vrouwen aan de kaak te stellen en te proberen de publieke opinie ontvankelijk te maken voor verschillende problemen met betrekking tot de vrouw. In onze radioprogramma’s hebben we die dag bijna uitsluitend vrouwenstemmen gehoord. In sommige restaurants zijn er speciale vrouwenmenu’s en er worden hier en daar wel bijeenkomsten gehouden waar over bepaalde thema’s wordt gesproken en gedebatteerd. Sommige mannen geven hun vrouw of hun lief een bloemetje, maar veel meer moet je van de meesten niet verwachten… Internationale vrouwendag wordt beschouwd als een gelegenheid om zonder het gezin een avond uit te gaan met vrouwelijke collega's of vriendinnen.

    En dat is wat ik vorige woensdag gedaan heb samen met mijn vriendin Jana en Bernadette, de secretaresse van mijn lieve partner Tom. Ook Dennis, mijn secretaris, hebben we in onze kring toegelaten, gezien zijn verleden en ongewone levensloop. Hij weet, beter dan vele anderen, wat een vrouw kan meemaken en voelen, als ze niet met zichzelf tevreden is. Ikzelf ben blij dat ik een gelukkige vrouw geworden ben; en dat heb ik voor een groot gedeelte te danken aan mijn vriendin Jana, die een uitzonderlijke vrouw is.

    We hebben met ons vieren een bijzonder geslaagde avond beleefd en over allerlei gepraat, waarvan de meeste mannen geen enkel benul hebben. Ik ga je niet vertellen waarover wij het allemaal gehad hebben. Denk niet dat het politieke of zwaarwichtige gesprekken waren. Neen! We hebben echter wel in een leuk gezellig restaurantje gegeten en ons goed geamuseerd en veel gelachen.

    Toen we heel laat thuiskwamen waren we wel een beetje in de wind. Gelukkig hebben we niet in het zakje moeten blazen. Want we hadden geen “Bob” voor die avond…

    Lieve groetjes en een knuffel voor wie het wenst van je

    Aleydis. 

    12-03-2017 om 00:00 geschreven door Aleydis


    >> Reageer (0)
    28-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Carnaval…
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Carnaval…

     

    Dinsdag 28 februari 2017

     

     

    Lieve lezer/es,

     

    Het is weer eens carnaval geweest en ook wij hebben meegedaan!

     

    Zaterdag in de voormiddag zijn wij vertrokken: mijn partner Tom en ik. De rit naar Keulen verliep tamelijk goed en na iets minder dan drie uur rijden parkeerden wij in de ondergrondse parkeerplaats van het hotel.

     

    In de namiddag hebben we een “Schaufensterbummel” gedaan. En natuurlijk ook wat gewinkeld. ’s Avonds gegeten in een gezellig restaurantje aan de Heumarkt. Na een drankje in de bar van het hotel : gaan “slapen”. Nou ja…

     

    Zondag. We hebben het rustig aan gedaan. ’s Avonds gastronomisch diner in het hotel. Daarna uitrusten. Nou ja...

     

    Maandag. Hoogdag voor carnavalvierders. En wij waren erbij! Na het ontbijt trokken wij naar onze kamers om onze carnavalkledij aan te trekken. Ik had Tom niet verklapt hoe ik mij ging verkleden en hij had mij ook niet verraden hoe hij er ging uitzien. Ik nam mijn valiesje en ging mij in de badkamer omkleden. Zoals voorzien trok ik eerst enkele schaarse frivole sexy dingetjes aan… en daarover een lang onderkleed en een warme nonnenpij. Want ik ging - o heiligschennis – een carnavalvierende non worden. Maar ik wist dat Tom mij vanavond zou uitkleden... Zou nonnenlingerie er zo uitzien? Ik had vooraf al binnenpretjes als ik me voorstelde hoe Tom zou reageren…

     

    Toen ik vroom en zedig uit de badkamer kwam viel Toms mond open van verbazing. Toen barstte hij in een geweldige schaterlach uit. “Moeder Overste, Moeder Overste, Moeder Overste!!!” herhaalde hij en kletste op zijn dijen van plezier.

     

    “Wat valt er daarmee toch zo te lachen? Is mijn vermomming belachelijk?” vroeg ik.

     

    "Nee, maar je zal straks wel zien waarom ik zo reageer," wurgde Rik er tussen twee lachbuien uit. "Wacht op me in de ontvangsthal, en je zal wel zien…. Haaa, hahahaaa!"

     

    Tien minuten later kwam Rik naar mij toegehuppeld: een duivel, helemaal in rode maillot, het aangezicht rood geverfd, horens op het hoofd, lange staart, drietand in de vuist en een zwierige rode mantel om de schouder.

     

    "Kom mee, Moeder Overste, kom mee dat ik je verleid en je uit je bestoft suffig klooster haal. Ik leer je wat leven is! Maar eerst sleur ik je mee in het verderfelijk gewoel van het zondige, levendige carnaval!"

     

    En hij trok me naar buiten. Ik deed wat weigerachtig. Maar in werkelijkheid vond ik het super. De toevallige toeschouwers in de hal keken geamuseerd toe. We liepen naar buiten en verdwenen in de massa carnavalisten.

     

    De hele dag hebben we allerlei zotte toeren uitgehaald. Ik voelde mij weer heel jong. Ik was verliefd op mijn duivel. Die verzekerde mij dat hij mij straks voor zulke zondige begeerten zou laten bezwijken dat ik nooit meer naar het klooster terug zou willen!

     

    Tegen de avond hadden we een plaatsje gevonden in een bomvol restaurantje, aten en dronken nog een en ander, dronken nog wat, en dronken weer nog wat… en waggelden eindelijk terug naar ons hotel. De dag was vermoeiend geweest. En dan slapen? Ho maar…!

     

    Mijn duivel simuleerde een vrolijke overwinningsroes omdat hij een Moeder Overste had kunnen verleiden en begon mij uit te kleden. Toen mijn pij en onderkleed op de grond gegleden waren en hij mij daar, hoerig uitdagend, verhullend naakt zag staan, rukte hij ten slotte de kap van mijn hoofd, scheurde zijn duivelspak van zijn lijf, duwde mij op het bed en viel over mij heen…

     

    Veel moet ik nu niet verder vertellen, maar ik was verbaasd dat Tom nog zulk uithoudingsvermogen heeft… Wanneer wij in slaap gevallen zijn, weet ik niet.

     

    Dinsdag. Wij zijn nogal laat opgestaan.

     

    De terugreis verliep goed en snel. Tom reed vlot en rustig. We herkauwden onze herinneringen, schoten af en toe nog in een lach, en voelden toch een beetje weemoed omdat het allemaal weer voorbij was…

     

    Lieve groeten van

     

    Aleydis

     

     

    28-02-2017 om 00:00 geschreven door Aleydis


    >> Reageer (0)
    18-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fotograferen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Fotograferen

     

    Lieve lezer/es,

    Hou jij ook van fotograferen? Ik doe het graag en betrekkelijk veel. Tegenwoordig is het veel gemakkelijker en zeker goedkoper dan vroeger. Nu kunnen we erop los fotograferen, en als het resultaat ons niet aanstaat dan vegen we de mislukte of minder goede foto gewoon weg. Vroeger ging dat niet, want de filmrolletjes waren niet goedkoop en elke mislukte foto was verloren geld en moeite.

    Zelf word ik ook graag gefotografeerd... Waarom dat zo is? Dat kan ik zelf ook niet goed uitleggen. Misschien zie ik mezelf wel graag? Op mijn foto's zie ik me een beetje als in een spiegel. Ik heb meestal binnenpretjes als ik een foto in handen heb waarop mijn haar anders is gekapt, of waarop ik eens overdadiger geschminkt ben of een of andere pruik op heb… Ook bewaar ik graag mijn foto's om achteraf eens te kunnen zien hoe ik eruit zag met die of die jurk of schoenen aan. En soms zijn er foto's bij waarop een ondeugende en frivole Aleydis sexy probeert te zijn... Vroeger meer dan nu, maar toch... Zo voel ik me jonger, en dat is niet slecht.

    Ik houd ook van mooie landschappen, vooral van berglandschappen. En van bloemen! Ik heb honderden foto's van bloemen. Wanneer ik met vakantie ben, loop ik altijd rond met mijn fototoestelletje(s) en laat me verrassen door mooie vergezichten en bloemen als die er zijn.

    En jij, wat denk jij daarover? Maar laten we eerlijk zijn: als jij, lieve lezer/es, een mooie foto in de hand krijgt, blijf jij er dan niet even wat langer naar kijken? En vooral, als het een foto is waar jij op staat en waarop je er goed uitziet, voel je je dan niet een beetje gevleid?

    Lieve groeten van

    Aleydis

     

     

     

    18-02-2017 om 00:00 geschreven door Aleydis


    >> Reageer (0)
    08-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Even een voorwoordje…
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Even een voorwoordje…

     

    Dag lieve mensen,

     

    Verschillende vrienden en mensen die mij kennen hebben mij gevraagd waarom ik sommige van mijn belevenissen en ervaringen niet zou opschrijven. Waarom zou ik daarvoor geen blogje aanmaken? Want ik heb interessante en zelfs buitengewone dingen beleefd, zeggen ze. Veel mensen zouden er zeker genoegen in vinden mijn teksten te lezen en mijn foto's te bekijken. Men voegt er dan meestal wat vleierig aan toe dat ik toch geen gewone vrouw ben.

    Dat is in zekere zin waar, alhoewel ik niets liever heb dan als een doodgewone vrouw te leven, te kunnen gaan winkelen, wandelen, reizen enz. En de mensen die mij niet kennen behandelen mij ook als dusdanig.

    Ik zal dus af en toe voor mijn laptop gaan zitten en je een en ander vertellen. Ik doe het ook om misverstanden en vooroordelen wat weg te kunnen werken. Ik hoop dat het voor je interessant genoeg is. En als het je niet aanstaat, dan surf je gewoon maar naar iets wat je meer interesseert.

    Toch zou het me plezier doen als je soms eens wil reageren. Als het kan positief en dan zal ik er zeker rekening mee houden.

    Liefs van

    Aleydis.

     

    08-02-2017 om 00:00 geschreven door Aleydis


    >> Reageer (1)





    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Laatste commentaren
  • Kom even een zoekje brengen (Dirk)
        op Even een voorwoordje…
  • E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!