De stenen korenwindmolen in Ertvelde werd omstreeks 1798 gebouwd en is nog steeds maalvaardig. Hij is sinds 1970 een beschermd monument. In 1986 werd deze molen gerestaureerd. De molenaar maalt nog op de oude traditionele wijze alle inlandse graansoorten, zowel voor bakkers als voor boeren: baktarwe, voedertarwe, rogge, gerst, haver en maïs. De stenenwindmolen met bijbehorende rosmolen is uniek in Vlaanderen en kan nog steeds bezichtigd worden. Die rosmolen is een molen om graan te malen wanneer het windstil is. De molen draait rond een staande as door het dak en wordt in beweging gebracht door een paard. De rosmolen bestaat uit een gebouwtje met acht zijden
Naast de 18e eeuwse herberg ‘Oud Gemeentehuis’ staat op het Dorpsplein de arduinen schandpaal van Evergem. In een rond perkje afgebakend met arduinen stoeppaaltjes. De schandpaal werd in 1698 heropgericht. Sinds 1947 is hij beschermd
Knesselare
Knesselare
De Sint-Willibrorduskerk dateert uit 1892-1893, na de sloop van de oude kerk
De pastorie, vroeger omgracht, is gedateert 1779, en werd in 1858 vergroot. De omgeving van de pastorie, de pastorietuin en de kerk zijn als dorpsgezicht beschermd.
De Kapel Onze-Lieve-Vrouw-Voorspraak of Grote Kapel dateert uit 1735
De Pietendriesmolen, een houten staakmolen.
Een hoeve in de Langedonkstraat is beschermd als monument. Het boerenhuis dateert uit de 17de eeuw.
Het Drongengoed (bos + hoeve).
Lovendegem
het Kasteel van Lovendegem, één van de vijf kastelen in de deelgemeente Lovendegem
Sint-Laureins
Het landschap in de gemeente Sint-Laureins kenmerkt zich door uitgestrekte polders, dijken, stille kreken en ruisende populieren langs de kanalen.
Door de talrijke overstromingen zijn de kreken ontstaan. Eén van de grootste overstromingen is de Elisabethvloed uit 1376. Die spoelde 18 dorpen weg en eiste heel wat mensenlevens.
Assenede blijkt in veelvuldig onderzoek één van de oudste gemeenten van Vlaanderen te zijn, met reeds geschiedkundige vermeldingen in de tiende eeuw.
Assenede is bekend als mosseldorp - in het centrum bevinden zich enkele gewaardeerde mosselrestaurants die tijdens het hoogseizoen op gasten van ver buiten de gemeentegrenzen mogen rekenen.
Op het grondgebied van Assenede liggen enkele kreken van het Meetjeslandse krekengebied, waaronder de Rode Geul en de Grote Geul. In het noorden heerst het polderlandschap met z'n vruchtbare kleigrond (dit was zee tot het zo'n 1000 jaar geleden werd ingepolderd). Het zuiden is van oudsher houtland, voornamelijk droge zandgrond. De gemeente kent van noord naar zuid een niveauverschil van om en bij de acht meter
Eeklo
In het hart van het Meetjesland, net buiten Eeklo, ligt de Huysmanhoeve. Het complex vindt zijn oorsprong in de 13de eeuw. Het poortgebouw en het woonhuis werden aangekocht en gerestaureerd door de Provincie Oost-Vlaanderen. In het oude woonhuis vond het Bezoekerscentrum een onderkomen. De restauratiewerken herstelden het interieur van de hoeve zoals het er in de 18de eeuw uitzag. Het sprak dan ook voor zich dat er bij de inrichting van het bezoekerscentrum hiermee zo veel mogelijk rekening werd gehouden. In het bezoekerscentrum krijgt de bezoeker informatie aangeboden over de geschiedenis, de natuur, het landschap en de cultuur in het Meetjesland.
Kaprijke
Hoewel Kaprijke al sinds eeuwen geen stad meer is, wordt het gemeentehuis nog altijd Stadhuis genoemd, waarmee herinnerd wordt aan de stadsrechten die Kaprijke in 1240 kreeg. Van het oude schepenhuis is al sprake in 1425. Toen stond het wel nog aan de andere kant van de kerk. In 1663 werd het huidige stadhuis gebouwd. Amper 30 jaar later werd het zoldergedeelte platgebrand door de Fransen. De schade werd hersteld, maar in 1881 werd het gebouw alweer door brand getroffen. Hierop volgde een grondige heropbouw. In 1932 werd het stadhuis nog eens gerestaureerd en in 1936 geklasseerd als monument. Tot 1970 werd de onderbouw van het stadhuis nog als herberg uitgebaat. Na de sluiting van dat café werd het gebouw in verschillende fasen gerestaureerd, waarbij het ook binnen in zijn oorspronkelijke staat hersteld werd. Daarbij werden ondermeer op de benedenverdieping de prachtige kruisgewelven opnieuw blootgelegd.
Het MEETJESLAND, een regio tussen Gent en Brugge, is misschien wat minder bekend, maar zeker een bezoek waard. Naast prachtige kreken en uitgestrekte bossen vind je er ook pittoreske dorpjes tussen grote gemeenten zoals Aalter, Eeklo en Maldegem.
In het noorden grenst het Meetjesland aan het Nederlandse Zeeuws-Vlaanderen, in het westen aan de provincie West-Vlaanderen en in het oosten en zuiden aan de regio Gent. Het is één van de officieel erkende Vlaamse regionale landschappen.
De streek heeft een uitgesproken agro-voedingskarakter en kenmerkende cultuurlandschappen. In het noorden vind je polders met talrijke waterlopen en in het zuiden bosrijk gebied
De oorsprong van de naam Meetjesland is voor heemkundigen al een mooie kluif geweest. De benaming werd voor het eerst teruggevonden in een achttiende-eeuws document. Rond de afstamming of etymologie ervan circuleren verschillende legendes en mogelijke verklaringen. Pastoor Duvillersschrijft de herkomst van het woord toe aan Keizer Karel die op doorreis de oude, spinnende vrouwen uit Zomergem meetjes noemde. De twee meest voorkomende verklaringen gaan enerzijds terug naar de Middeleeuwse turfgraverij (waar de blokken land voor ontginning ingedeeld werden in maten of meten) en anderzijds naar de achttiende eeuw, toen de streek gekend was voor zijn lijnwaad (métiers-land: het land der weefgetouwen).
Reizen door Birma is ongetwijfeld teruggaan in de tijd. Een tijd die anders loopt. Voor een lange periode sloot het land haar grenzen voor buitenlanders en slechts met mondjesmaat kwam hierin verandering. Sommige landsdelen werden nog niet zo lang geleden opengesteld voor bezoekers, maar veel verschil is nog niet merkbaar. Als laatste land van Zuidoost- Azië toont het schoorvoetend haar trots, waar het recht op heeft. Myanmar is zo verrukkelijk ‘anders’. Alles verwijst naar de verfijning van het rijk historische erfgoed dat dit volk met zich meedraagt. Gouden tempels schitteren in een land, waar Boeddha alomtegenwoordig is. Archeologische ruïnesteden imponeren door hun omvang en rijkdom aan kunstschatten.
Door de meer dan honderd verschillende etnische groepen, treft men hier een schatkamer van culturele verscheidenheid aan. Birmanen zijn een lieflijk en oprecht vriendelijk volk, dat zich beweegt in een broos evenwicht van hoop en volharding. Hier is men als ‘toerist’ nog welkom en ontvouwt zich tegelijk een land dat aan originaliteit nog niet veel heeft ingeboet.
Meer en meer mensen ontdekken het mysterieuze Myanmar, het vroegere Birma. Dit prachtige land van pagodes en tempels is één van de laatste ongerepte parels van de Orient.
Doordat het land jarenlang van de buitenwereld afgesloten bleef, werden de rijke cultuur en tradities ongeschonden bewaard. De Shewadon-pagode in Yangon, het Mahamuni-klooster in Mandalay of de imposante Golden Rock, slaan zelfs de meest ervaren Azië-reiziger met verstomming.
Uit een meer recent verleden dateren brede boulevards en oud-koloniale gebouwen. De Britten hebben onmiskenbaar hun stempel gedrukt op het stadsbeeld van het bont wemelende Yangon.
Langs de rivieren en in het laagland maakt u kennis met een zeer gastvrije en vriendelijke bevolking die hunkert naar contact met het Westen. Boeddhistische monniken wijden zich in prachtige kloosters aan studie en gebed. In de bergen leven authentieke etnische stammen voor wie de tijd is blijven stilstaan...
Een reis naar Myanmar is een stap terug in de tijd, naar het Azië van decennia geleden met het comfort van vandaag
