Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben leen, en gebruik soms ook wel de schuilnaam anel.
Ik ben een vrouw en woon in west vlaanderen (Belg) en mijn beroep is Werkte vroeger in het ziekenhuis. (33 jaar) nu invalide.
Ik ben geboren op 19/04/1952 en ben nu dus 69 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Trainen met mij hond . Schilderen,kaarten maken, boeken lezen,.
Beoordeel dit blog
leven
26-03-2007
Vandaag voor de derde maal naar Kortrijk geweest, nog 28 keer ik tel ze af. Maar ik voel me niet goed , ik ben zeer moe en mij maag is ook dat niet hopelijk blijft dat niet heel de tijd duren? Ik heb eindelijk voor niets goesting. Maar als het een beetje gaat ga ik straks een beetje gaan trainen met de hond, een beetje verse lucht zal me goed doen. Maar ik voel me depri.
Aan allen een mooie zondag. En geniet van de zon. Vandaag moet ik zorgen voor het kleinste kleinkind, het is geboren verleden jaar 12 augustus, als het gaat gaan we een wandeling maken daar gaan we deugd van hebben, een beetje verstrooiing en verse lucht kan wonderen doen.
Een dikke knuffel en een mooi weekend. Gisteren avond chinees gaan eten, om mijn ventje een plezier te doen. Maar ik heb er ook van genoten. Nu ben ik soep aan het maken want hij eet dat zo graag. Mijn ma zal komen deze middag, maar eerst moet ik haar kapsel een beetje mooi proberen te maken, dat is iets dat ik iedere zaterdag doe al vele jaren. Mijn ma is 82 jaar alles wat ik nog kan doen voor haar zal ik zeker doen. Ik mag er niet aan denken dat er daar een eind aan kan komen. Maar een dag tegelijk we zien wel
Vandaag voor de tweede keer naar de bestraling geweest. Ik kan nu al aftellen nog 29 keer hopelijk heb ik niet teveel nevenwerkingen en kan ik gewoon verder doen met mijn leven. De verpleegsters zijn zeer vriendelijk waar ik moet gaan, en ze geven uitleg als ik iets vraag dat doet goed dat de mensen zo zijn ik weet dat ik verder moet. Ik heb ook geluk dat ik een zeer goede man heb die me steunt, en voor hem is het ook niet gemakkelijk. Deze avond gaan we gaan eten hij doet dat zo graag, ook al ben ik moe dat doe ik voor hem. Want ik zie hem graag, ik dank God dat ik zo een lieve man heb. Ook heb ik veel steun van mijn moeder, iedere middag tijdens de week ga ik naar mijn ma gaan eten en in het weekend komt ze bij ons eten. En zo verstaan we elkaar. Dank voor alles. Nu moet ik twee dagen niet gaan en kan ik wat tot rust komen. En volgende week opnieuw beginnen. Groetjes Anel PS ik weet niet hoe ik die smiley kan gebruiken?
Deze morgen naar de computerles geweest waar ik Publisher volg. Deze namiddag voor de eerste keer naar de bestraling geweest. Oef nu nog 30 keer ik kan nu al beginnen met aftellen, hopelijk gaat het vlug voorbij en heb ik niet te veel last van de bestraling en word ik niet te moe. Morgen moet ik daar om 9 uur zijn. Het leven gaat niet altijd zoals men wil, en ik weet ik moet er door. Dag na dag we gaan zien.
Het doet me goed iets te horen van iemand anders, dank voor de steun. Maar ik weet niet hoe ik kan bloggen bij iemand anders, ik ga dat nog moeten zoeken.
Dag allemaal. Mijn eerste blog, ik ben benieuwd wat dat allemaal zal zijn, want ik kan ook nog niet zoveel. Maar zoals ze zeggen we zijn nooit te oud om iets bij te leren.
Je ziet het aan de titel, mijn blog gaat over bortskanker.
Voor het moment zie ik het niet zo goed meer zitten. Want het is al de tweede keer dat ik borstkanker heb. De eerst keer dat was drie jaar geleden ben ik driemaal geopereerd aan de borst. Met als gevolg een bortsamputatie. Nu laatst in oktober heb ik een borstreconstrucie laten doen waar ik zeer gelukkig mee ben. En het is zeer mooi; Maar in januari moest ik op controle, Ik zei dat ik iets voelde boven de reconstrucie en ik moest zo vlug mogelijk gaan om verdere onderzoeken. (zoals mamoet schanner en nog andere) Maar daar was er niets te zien. Ik moest ook nog een echo laten nemen, maar in plaats dat de dokter keek naar de kant waar ik iets voelde, keek hij naar de andere kant. Ik zei dat het daar niet was, maar hij zei van wel en dat er daar een biopsie moest gebeuren. Natuurlijk schrok ik, na het onderzoek hebben ze gezien dat ik daar ook kanker had en dat het nodig was om dat stukje weg te nemen en de setenilklier en nog andere klieren waarvan er een was die ook al slecht was. Nu moet ik starten met bestraling 31 keer en dat zie ik voor het ogenblik niet zitten. Gisteren ben ik moeten gaan om dat te laten uit tekenen, en toen ik thuis kwam was ik vies van mijn lichaam. Het staat vol met lijnen in stift en zelf mijn bh en mijn t schirt waren helemaal vuil. ik heb het proberen van het uit te wassen maar dat gaat niet. Ik mag er niet aan denken dat ik nu tot mei zo moet lopen. Ik weet dat ik erdoor moet en dat er nog veel mensen zijn met nog meer problemen, maar het is maar als je het zelf mee maak dat je beseft wat het is. Ik voel me voor het moment niet goed in mijn vel. Hopelijk gaat dat vlug over.