Dagelijkse belevenissen, bedenkingen, reacties ... Hier kan je mijn babbels lezen, over wat er zoal in mijn leventje gebeurt, bizare krantenknipsels en wat maar in mijn hoofdje opkomt.
07-10-2008
volg de linkjes
Op deze blog zullen niet vaak meer berichtjes komen. De meeste gebeurtenissen in mijn dagelijkse leven, mijn bedenkingen, en mijn babbels zijn steeds te lezen in mijn blog BABBELS. Mijn reisverhalen en reisdagboeken met foto's van de reizen worden verder bijgehouden in mijn REISBABBELS. Alle linkjes naar mijn reisverhalen, fotoalbums online, ea. kan je vinden op mijn persoonlijke site ANNIE EN ALAIN Iedereen is van harte welkom op deze sites, en kan er gerust eens rondneuzen.
Hier zijn we dan terug van onze Scandinavische rondreis. Wij zijn 36 dagen op weg geweest en we hebben 11377 km afgelegd door Denemarken, Zweden, Finland en Noorwegen.
We hebben zoveel gezien en zoveel indrukken verwerkt, dat het moeilijk is om een samenvatting weer te geven.
Een eerste hoogtepunt was heel zeker ons bezoek aan de Zweedse hoofdstad Stockholm, een heel bijzondere stad bestaande uit 14 eilandjes onderling door bruggen verbonden.
Van Zweden is mij bijgebleven: de vele bossen en meren, de oneindigende natuur, de mooie houten kerkjes, het houten stadje Säter, het kerkhuttendorp Gammelstad en nog veel meer...
Van Finland hebben we maar een stukje gezien. In Rovaniemi was het Artikum-museum bijzonder interessant, en het Santa village waar de Kerstman huist, was gewoon leuk. En ik mag natuurlijk het feit niet vergeten dat wij ons daar vlak op de Poolcirkel bevonden.
Van onze wandelingen in Finland was de voettocht naar de wildeniskerk van de Sami in Pielpajarvi toch heel opmerkelijk. In Finland zagen wij de eerste rendieren onderweg.
En dan kwam het verste punt van onze reis: de Noordkaap in Noorwegen. De weg er naartoe was schitterend en het was een belevenis om met honderden toeristen toe te kijken hoe de zon haar laagste punt (nog ver boven de horizon) bereikte om 0h22 's nachts. Aan het feit dat het niet donker wordt, waren we intussen al gewoon geraakt.
Als we dan terug zuidwaarts reisden, langs de vele schitterende fjorden in een berglandschap met besneeuwde toppen, langs prachtige kustplaatsjes met kleurige vissershuisjes, kwamen we ogen tekort.
De Vesteralen en de Lofoten, de eilandengroepen met de visserplaatsjes met de vele droog- rekken voor stokvis, waren ondanks het koude weer, vele uitstapjes waard.
We hebben vooral genoten van de zeehonden- en vogel safari.
Met de ferry kwamen we terug op het vasteland, waar de getijdenstroom in Saltstraumen onze aandacht weerhield. En ook hier in Noorwegen moeten we weer over de poolcirkel, in omgekeerde richting dan.
In Noorwegen waren zoveel dingen die ons boeiden: de fjorden, de enorme watervallen (soms met zalmtrap), de besneeuwde kale hoogvlakte, de rendieren in het noorden, de vissersdorpen, de houten staafkerken, de bergen en de grote ijsvlakte Jostedalbreen met zijn verschillende gletcherarmen. We hebben trouwens een heel mooie wandeling gemaakt naar de Briksdalbre, een van de gletschers van de grote ijsvlakte.
Ik mag ook de beroemde Flam-spoorlijn tot Myrdal niet vergeten, toeristisch heel terecht een topper.
Terug in Zweden bezochten wij het eigentijdse Goteborg en in Denemerken sloten we af met een bezoek aan Kopenhagen.
Het is een veelzijdige, unieke reis geweest, waar we nog lang aan zullen terugdenken.
Tijdens onze rondreis door Kroatië hebben we Istrië overgeslagen, omdat we Istrië een 10-tal jaren terug al bezochten.
De rest van dit mooie land is ons heel goed bevallen.
Wij bezochten heel wat mooie steden, zoals Dubrovnik, Trogir, Zadar, Split, Novigrad…
Van deze mooie steden zijn vooral Dubrovnik en Split mij bijgebleven en hebben mij het meest bekoord.
Absolute toppers waren ook het stadje Mostar in Bosnië en Kotor in Montenegro.
De nog overgebleven sporen van de onafhankelijkheidsoorlog begin de jaren 90, en de waarschuwingsborden voor mijnen, stemmen tot nadenken en laten ons die nare gebeurtenissen niet vergeten.
De nationale parken van Plitvice
en Krka
zijn van een ongeëvenaarde schoonheid, maar ook de bijzonder mooie kusten van Kroatië en Montenegro waren een genot voor het oog.
We bezochten verder het pure, ongerepte natuurgebied rond het Skadarskomeer in Montenegro.
Het eiland Krk waar wij een paar dagen verbleven, één van de vele eilanden voor de Kroatische kust, is toeristisch erg in trek, ook alweer omwille van zijn mooie ongerepte natuur en leuke kustplaatsjes.
Op een paar dagen na hadden wij de hele tijd zonnig weer.
Kroatië en Montenegro zijn prachtige landen. Heel binnenkort komt het reisdagboek met de dagelijkse versalgen van de reis op mijn blogje "Reisbabbels": http://blog.seniorennet.be/molleannie
Omstreeks half april zijn wij voor enkele dagen met de caravan naar de Haute Normandie getrokken. Er werd mooi weer voorspeld en we hadden er zin in. Ons uitstapje is een aangename verrassing geworden. Het is een werkelijk heel mooi gebied, en dat slechts 350 km van thuis verwijderd is.
Wij zijn de woensdagmorgen op 18.4 vertrokken en kwamen kort na de middag aan in Fécamp. De terrasvormige camping kijkt uit op de zee en op de haven van Fécamp.
Wij kunnen makkelijk tevoet vanaf de camping wandelen tot bij de haven en het lange keienstrand.
En we gaan ook een kijkje nemen bij het magnifieke "Palais Benedictine" waar een kunstmuseum en de destilleerderij van Benedictijnenlikeur is ondergebracht.
Donderdag doen we de hele dag aan sightseeing. Wij beginnen bij Yport, een schitterend badplaatsje met op het strand gestreepte badshuisjes netjes op een rij.
Wij rijden verder naar Etretat, waar je vanop de dijk de monumentale "Porte d'Aval" kunt zien, een natuurlijke rotsboog. Er is markt in Etretat en natuurlijk gaan we ook daar een kijkje nemen.
Wij maken een twee uur durende wandeling hoog op de kliffen en we zien heel wat meeuwen en andere zeevolgels die zich op de rotsen nestelen.
Als laatste bezoeken we Honfleur, een gezellig stadje aan de monding van de Seine. De oude haven met het gouverneurshuis, de oude draaimolen, de in hout gebouwde Eglise St. Katherine, de massief houten klokketoren en de oude vakwerkhuizen, en de vele kunstgalerijen maken Honfleur heel speciaal.
Een etentje in een visrestaurant in Fecampt is een mooie afsluiter van onze dag.
Vrijdag gaan we opnieuw op verkenning. Eerst nog een stukje kust en daarna toeren we door enkele valleien en door het platteland van Caux. De kustplaatsjes zijn mooi, maar hebben niets meer te bieden dan gisteren.
Landinwaarts komen we voorbij het 18de eeuws kasteel van Sassetot
In de nabijheid van Auberville zien we een mooi oud kasteel, nog bewoond (niet vermeld in de Michelin), met prachtige toegangspoorten en oude bijgebouwen. Dit was voor mij een van de mooiste plekjes.
We rijden door mooie glooiende, kleurrijke landschappen, met prachtige boerderijen, bossen in fris groen en mooie bruin gestreepte huisjes.
In Valmont doen de promenade du Vivier die ons langs de rivier voert, weeral een schilderachtige omgeving.
De vrijdag was heel vlug voorbij.
Zaterdagvoormiddag doen we nog een ritje naar de vallei van de Ganzeville
In de namiddag wandelen we naar de haven van Fécamp en naar de St.Etiennekerk. We slenteren door de winkelstraatjes naar de Abdij van Hr. Drievuldigheid en naar de vlakbij gelegen ruines van het hertogelijk paleis.
Het is een lange wandeling terug naar de camping.
De rest van de dag bregen we door met een boek in de zon.
Daarmee is ons verblijf hier ook afglopen.
Zondagmorgen zijn we terug naar huis vertrokken.
Zoals altijd kan het reisverhaal dag per dag nagelezen worden op REISBABBELS.
Het nieuwe jaar wordt steevast ingezet, met gezelligheid, met feesten, de tafel mooi gedekt, met lekker eten en een glaasje wijn, kan er nog iets beters zijn ? want wat heb je aan een grote zak met goud, als er niemand is die van je houdt? liefde, geluk, er zijn voor elkaar, dat wens ik iedereen het komend jaar, een goede gezondheid, weinig zorgen, weinig pijn, dat 2007 een vreugdevol jaar mag zijn.
Traditiegetrouw gaan mijn man en ik vandaag, met een bloemetje, de graven van onze overleden dierbaren bezoeken. In mijn geval zijn dat mijn ouders, en mijn oudste zus, en bij mijn man is dat zijn vader. Elk jaar zie ik daar als een berg tegenop, omdat er als je voor die met bloemen versierde zerken staat, een aantal herinneringen boven komen, er emoties loskomen. Telkens vraag ik mij dan af: waarom doe ik dit ? Waarom kom ik hier ? Maar het is nu eenmaal traditie en ergens heb ik het idee dat mijn ouders dat van mij verwachten, en ik ze niet kan teleurstellen. Ik ben dan ook altijd blij alsdeze dag weer voorbij is.
Sedert zondag zijn wij terug uit Corsica. Het is een heel aangename schitterende reis geworden. Mijn man en ik, mijn schoonbroer en schoonzus zijn vrijdag 15 september met de auto vertrokken voor 14 dagen Corsica. In Genua zijn wij overgevaren naar Bastia en dan was het nog 3 h rijden tot Calcatoggio waar wij een appartementje hadden gehuurd voor een week. De locatie waar wij verblijven is vlak aan zee. Wij ontbijten 's morgens op ons terrasje op 20 m van de zee, met het ruisen van de branding als muziek.
Van daaruit maken we verschillende uitstappen. Wij bezoeken o.a. Corté, een heel mooi bergstadje en les Cascades des Anglais.
Op zondag bezoeken wij Ajaccio: de citadel, de mooie haven, het standbeeld van Napoleon en even buiten de stad de begraafplaats van Tino Rossi .
Ook de Sanguinaires-eilanden vlakbij Ajaccio staan op ons programma die dag, onder een dreigende hemel en met een woeste zee.
Op maandag 18.9 gaan we toeren in het binnenland.We rijden o.a.naar de Col de Vergio en we doen een wandeling naar "Les Bergeries de Radules" waar de herders in de zomer hun hutjes hebben om te slapen en te schuilen.
We gaan ook een kijkje nemen bij de watervallen van Aitone.
De volgende dag doen we een flinke wandeling in de Gorges de Spelunca .
In de namiddag brengen wij een bezoek aan Porto.
Op woensdag gaan wij de wonder-mooie "calanches" van Piana verkennen, onder een stralende zon. en ook Capo Rosso is niet te versmaden.
Vandaag 21.9 wordt mijn man 60 jaar, een bijzondere verjaardag dus. Wij gaan Bonifatio bezoeken en daar ook de verjaardag vieren.Wij beginnen ons bezoek met een boottochtje dat ons van op het water het ommuurde Bonifatio en de mooie inhammen en zeegrotten toont. Een stralende blauwe hemel, de diepblauwe zee en de wit-grijze kliffen: het is prachtig.
We gaan daarna lekker eten op een terrasje en bezoeken dan het oude Bonifati
Vrijdag is opnieuw een stralende dag. Wij blijven bij ons appartementje zonnen, zwemmen en wandelen en besluiten de dag met een barbecue.
We velaten vandaag Calcatioggio en verhuizen naar een residentie in Lumio in Noord- Corsica. De Col de la Croix ligt op onze weg en van daar hebben we dan ook schitteren- de uitzichten. Ons nieuwe verblijf ligt een 300 m van de zee. Er is een zandstrand en een keienstrand. Opnieuw een mooie locatie.
Het mooie stadje Calvi, dat niet ver van Lumio ligt, is vandaag zondag het doel van onze uitstap en ook de Pointe de Revelati, een schiereiland even buiten Calvi, en de kapel van Notre Dame de la Serra. in Lumio zelf lopen we ook even rond.
Maandag ziet de lucht er dreigend uit en we doen en tocht met de auto naar de oude dorpjes in het binnenland. We bezoeken Nonza en St. Florent.
Dinsdag is nog somberder dan maandag en we gaan kijken naar de golven die tegen de rotsen beuken. In de namiddag bezoeken we nog een paar dorpjes o.a. Pigna, San Antonio en Speluncata. Stuk voor stuk juweeltjes. Maar vandaag hebben we wel onze regenjassen nodig.
Woensdag is de zon weer van de partij. Wij brengen een bezoek aan Ile Rouse, een mondain stadje en gaan dan naar het strand van Ostriconi. In de namiddag wandelen ij naar het verlaten dorp Occi, waarvan alleen het kerkje is gerestaureerd.
Op onze voorlaatste dag hier in Corsica doen wij een bijzonder zware wandeling: "Le sentier de Spasinata" in het keteldal Bonifato. We doen er uiteindelijk 8h30 over en hebben een hoogteverschil van 700 te overbruggen.
Vrijdag is onze laatste dag, want morgen moeten we de boot nemen terug naar huis. We slenteren nogmaals door Calvi, zonnen aan ons strandje en gaan 's avonds nog eens lekker uit eten.
Zaterdag-morgen brengen we onze laatste uren in Corsica door in Bastia, een schitte- rende havenstad.
De vakantie is deugdoend en ronduit fantastisch geweest. Corsica is een betoverend eiland. Er is een grote verscheidenheid in de natuur: mooie witte zandstranden, rotsstranden, de beschutte baaien met kiezelstrandjes, de met maquis bedekte heuvels en het ruwe hooggebergte, er zijn de liefelijke havenstadjes en de oude bergdorpen met hun smalle straatjes.
Wij zijn eigenlijk een erg reislustige familie. Onze dochter is nog maar net terug van een weekje vakantie in het zuiden van Frankrijk waar ze met twee vriendinnen-collega's Les Gorges du Verdon heeft verkend en wat later hebben ze rondgetoerd aan kust in de buurt van Marseille. Mijn zoon en zijn vrouw zitten momenteel in de Dordogne. En onze valiezen staan ook weer klaar, want morgen vertrekken wij naar Corsica met de auto (mijn man en ik, mijn schoonbroer en schoonzus). Een paar jaar terug waren wij ook al eens in Corsica. Ik vind het een fantastisch eiland en kom er graag terug. Wij rijden tot Genua (I) om daar de ferry naar Bastia te nemen zaterdagmorgen. Dan nog een paar uurtjes rijden tot Calcatoggio (tussen Cargèse en Ajaccio) waar we voor een weekje een appartement gehuurd hebben. De volgende zaterdag verhuizen we dan naar de noordkant van Corsica, naar Lumio waar we eveneens een weekje zullen verblijven. Op 1 oktober hopen we dan gezond en wel weer thuis te komen en op mijn blogje http://blog.seniorennet.be/molleannie komt dan weer een nieuw reisverhaal.
Al surfend op het net kwam ik op de site "blogthings". daar kan je allerlei testjes doen en krijg je scriptjes om op je blogje te zetten. Op een van die testjes ontdekte ik mijn Celtisce horoscoop.
You Are A Fig Tree
You are very independent and strong minded. A hard worker when you want to be, you play hard too. You are honest and loyal. You hate contradiction or arguments. You love life, and you live for your friends, children, and animals. A great sense of humor, artistic talent, and intelligence are all gifts you possess.
Mijn celtische teken is een vijgenboom. Vrij vertaald staat daar het volgende: "jij bent erg onafhankelijk en hebt een sterke geest. Jij kan hard werken als je wil, en je kan ook hard zijn. Jij bent eerlijk en trouw. Jij haat tegenspraak en argumenteren. Jij houdt van het leven, en jij leeft voor je vrienden, kinderen en dieren Een goed gevoel voor humor, artistiek talent, en intelligentie zijn allemaal gaven die je bezit."
Wel het klinkt allemaal lovend, en ik wil graag zeggen dat het grotendeels klopt, maar dat artistieke talent is bij mij ver te zoeken
Eindelijk kan ik weer eens iets in dit blogje schrijven. Ik heb het wat verwaarloosd, want ik zat de hele tijd geplaagd met "Active X pop-ups". Sedert gisteren hebben wij een nieuwe PC, dus voor het ogenblik geen problemen meer. De reden voor deze aankoop is dat manlief die altijd prachtige vakantiefilms maakt, deze digitaal wil bewerken en opslaan. Onze oude PC was daarvoor niet krachtig genoeg. Steeds als wij terug zijn van een van onze vele reizen, maakte mijn man een mooie reportage op VHS met muziek en al. Maar plotseling was het mengpaneel om de muziek op de VHS te zetten stuk. En zo kwam de beslissing om videobewerking te doen op PC en dan DVD's te branden. Vandaag hebben wij de software geinstalleerd en een en ander uitgeprobeerd. Het is niet zo simpel, en zo weten wij weer onze dagen gevuld. Een nieuwe hobby dus, vooralsnog met kopbrekens. Zo houden wij onze hersens jong.
Wat is het heerlijk om van deze mooie dagen te genieten, buiten te eten, vrienden te ontvangen enz.. alleen wat moet je op zo een warme dagen op het menu zetten. Barbeque en koude schotels zijn de eerste zaken die in mijn hoofd opkomen. Zaterdag kwamen de kinderen eten en toen ik mijn dochter vroeg of zij een lekkere barbeque zag zitten was het antwoord: "liever niet, want ik moet de laatste dagen van de ene barbeque naar de andere". Dus dan koos ik voor het alternatief: een lekkere koude schotel met gekookte en gerookte zalm, tomaten met garnalen, meloen met parmaham, gevulde eitjes enz... En of het lekker was ! Zondagnamiddag waren we uitgenodigd wij de broer van mijn man en tegen de avond kregen we allen een lekkere koude schotel als avondmaal: een bord met tomaat met garnalen, zalm..... Wij moesten na het eten nogal vlug vertrekken, want vrienden van ons hadden ons diezelfde avond uitgenodigd voor een hapje en een drankje omdat ze 40 jaar getrouwd waren. Na het aperitief, dat we ondanks het late uur nog buiten op het terras konden drinken, kregen wij... jawel een koude schotel bestaande uit tomaat met garnalen, zalm, meloen met parmaham, gevulde eitjes..... Vandag kwam mijn zus op bezoek om dan in de namiddag te gaan fietsen. Van mijn oorspronkelijk plan om een koude schotel klaar te maken heb ik afgesien en in de plaats daarvan hebben wij een lekkere barbeque gehouden !
We zijn alweer een paar dagen terug in (het hete) Belgenland. En het is weer mooi geweest. Onze eerste reisetappe was in Zwitserland in Cinuos-Chel niet ver van St. Moritz. We komen daar op 9.6 aan. We zitten op 1600 m hoogte, dus de temperatuur loopt niet zo hoog op, maar het is zonnig. De combinatie van de blauwe lucht, de besneeuwde bergen en de groene bergflanken overgoten met een stralende zon, maken de omgeving wondermooi. Een uitstap naar de Stelvio-pas, een ritje naar het taksvrije Liviogno, een wandeling rond het Silvaplana meer, en de dagen vliegen voorbij.
Na vijf dagen vertrekken wij naar Lavena aan het Lugano-meer. Laveno licht eigenlijk op de Zwitsers-Italiaanse grens, maar behoort tot het italiaanse grondgebied. Van hieruit doen wij ons campinginspectiewerk. Wij bezoeken 28 campings in de regio Tessin (Zwitserland). Tussen de campingbezoeken door genieten wij van het mooie Lugano meer, brengen een bezoekje aan Lugano zelf, doen een paar flinke bergwandelingen.
Onze dagen zijn dus goed gevuld. Op 23 juni vertrekken opnieuw naar andere oorden: wij gaan naar Castellane in Frankrijk.
Hier zouden wij vrienden ontmoeten en enkele dagen samen optrekken, maar wij kregen bericht dat mijn vriendin een dubbele beenbreuk heeft opgelopen bij een val, en dat hun reis dus niet doorgaat. Dat is jammer natuurlijk, maar hier in de mooie Gorges du Verdon zijn heel mooie wandelingen en uitstapjes te doen. We wandelen o.a. een stukje van het bekende "Sentier Martel" en nog een paar andere zware wandelingen.
We bezoeken het mooie Castellane en Moustier St. Marie, Le Lac de Castillon, het prachte dorpje Trigance en nog veel meer. We zien benji-springers hun duizelingwekkende sprong van 160 m wagen aan de Pont 'Artuby en we zien wandbeklimmers langs loodrechte wanden. Het is echt een zalige vakantie. En de hele tijd schijnt de zon. Als we op 1.7.06 terug tuis komen hebben wij slechts 1 avond regen gehad.
Het volledige reisdagboek komt in mijn blog Reisbabbels
Vandaag moet ik nog een beetje bekomen van het meer dan geslaagde huwelijksfeest van mijn zoon.
Het huwelijksfeest begon met een plechtigheid die volledig door het jonge koppel zelf in elkaar was gezet. Er werd verteld hoe ze elkaar leerden kennen, en hoe het en waar het huwelijksaanzoek had plaatsgevonden. De twee getuigen een vriend van mijn zoon en een vriendin van zijn vrouw brachten elk een zeer mooie getuigenis over hund vriendschap en over het koppel zelf. Dan kwam het ringmoment. De beloftes en verklaringen naar elkaar toe kwamen recht uit het hart en daar had ik het even heel moeilijk om mijn emoties in bedwang te houden. Tussendoor werd door het orkestje waar ook mijn zoon in speelt muziek ten gehoren gebracht. Enkele heel mooie gedichten rondden het gebeuren af. Daarna was er de receptie voor zo een 150 genodigden. Ook de zon was van de partij en de receptie kon dan ook in openlucht worden gehouden.
Het avondfeest begon rond 19 h voor 120 familieleden en vrienden. Over de prachtig gedekte tafels, de vele kaarsen, een zeer lekkere maaltijd bestaande uit een drie gevarieerde buffetten als voorgerecht, lamsvlees als hoofdgerecht en een subliem dessert van aardbeien en ijs was iedereen vol lof.
De ouders werden in de bloemetjes gezet. En na de maaltijd begon het dansfeest dat tot in de vroege uurtjes is doorgegaan.
Het was een dag waar ik nog lang, en met trots en vreugde aan terug zal denken.
Het volgende heb ik ergens gelezen en opgeslagen, ik weet niet precies meer vanwaar het komt: " Computeren voor een gezonde geest Kinderen worden slimmer achter de computer. En bij ouderen kan het aftakelen van de hersenfuncties voorkomen of zeker vertraagd worden! "
Ik veronderstel dat bloggen daar ook bij behoort. En als je hier op seniorennet ziet hoe massaal er wordt geblogd en hoe actief de senioren achter de computer zijn, dan mag ik veronderstellen dat onze hersenfuncties flink getraind worden! Ik probeer er dus werk van te maken om regelmatig iets op mijn blogje te schrijven. Dat houd ook in dat ik overal wat ga rondneuzen in de blogjes, en elders op het net aan het surfen ben, m.a.w. ik hou mijn hersenfuncties alert. Het zal nodig zijn, want mijn man die tijdens onze reizen of bij speciale gebeurtenissen steeds een videofilpje maakt, heeft besloten deze filmpjes voortaan digitaal op de PC te gaan bewerken en dan op DVD te branden. Vroeger werd het filmpjeop een videocasette gezet, voorzien vn muziek via een simpel mengpaneeltje. Wij zijn dus aan het lezen geslagen van oe je dat moet doen, welke programma's enz... Het is niet simpel, we worden om de oren geslagen met termen zoals firewall, firewire, videoCD, SVDC, namen van bewerkingspaktten enz.. Het wordt dus voor ons als leek een serieuze uitdaging !
We zijn terug uit Marokko sedert eind verleden week, en het is een fantastische reis geworden.Ik heb nooit gedacht dat onze rondreis door Marokko mij zo een cultuurshock zou bezorgen.
Marokko met zijn mooie steden met prachtige moskeeën en paleizen, zijn leven-dige souks en medina's, zijn veelkleurige tapijten en mozaieken,
met zijn prachtige natuur zoals het ruige Atlasgebergte, de groene oases met palmen in de woestijn, de woeste kloven, de middeleeuws dorpjes, de zwaarbeladen ezeltjes en boerenkarren,
de schrille contrasten, dit Marokko kan alleen maar fascineren.
Al van bij de ontscheping in Tanger is merkbaar dat je in een andere wereld terechtkomt. Het eerste gedeelte van onze omzwerving door Marokko loopt langs de kust. Na Moulay-Bousselham, een groot vissersdorp, zijn Rabat en Casablanca de eerste grote steden die wij bezoeken.
Daarna komt El Jadida aan de beurt. Wat ons vooral opvalt is dat je overal mensen ziet: in de velden, op de wegen, in de grachten, in de souks en de medina's, in de kasbahs (ommuurde dorpjes), overal zie je mensen die zich te voet verplaatsen, of, vooral op het platteland dan, op ezeltjes en op boerenkarren die als taxi dienst doen. Een bezoek aan een boerenmarkt onderweg geeft ons het gevoel dat we in een middeleeuws filmtafereel zijn terechtgekomen.
Essaouira is een bijzonder mooie havenstad met veel grote visserschuiten en kleine blauwe bootjes en massa's rondcirkelende meeuwen.
Hierna trekken we landinwaarts naar Marrakech. Deze bruisende stad laat een onvergetelijke indruk na. Met paardenkoetsjes bezoeken we de voornaamste bezienswaardigheden. Een avond op het Jema-el-Fna plein met zijn kunstenmakers, slangenbezweerders, waterdragers, muziekanten, eetstalletjes en bedelaars, en duizenden bezoekers, leert ons dat hier het kloppend hart van de stad is.
We trekken verder door de hoge Atlas naar Ouarzazate, een heel mooie tocht door een brok puur natuur. We zijn nu in het gebied van de 1000 kasbahs en van de berbers. De kleurige klederdracht, de blauwe tulbanden, de duizenden dadelpalmen langs de rivier, en de dorre woestijn, het is een tafereel uit 1001-nacht.
We maken een uitstap door de Draa-vallei die een groen lint van palmen en kleine akkers vormt in het woestijngebied. Vanuit Tinighir worden met 4x4 jeeps de gorges-du-Toudgha en de Dades-kloof verkend, waarbij wij over een bergpas van 2600 m moeten. De schoonheid van deze tocht is niet te beschrijven. Tijdens deze uitstap zien we nomaden die met hun vee vanuit de Sahara de koelte van het gebergte opzoeken. Hier en daar zien we hun donkere tent, en komen hun verlegen kinderen iets afbedelen.
Vanuit Erfoud wordt, eveneens met 4x4 voertuigen, een rit door de woestijn ondernomen tot waar de steenwoestijn overgaat in zandduinen. En hier gaan wij nog een stukje verder op de rug van dromedarissen, een hele belevenis !
Via Midelt gaan we dan naar Fes en vandaar naar Meknes. Fes en Meknes vormen samen met Rabat en Marrakech de vier keizerlijke steden die door hun rijke verleden en hun pracht de bezoekers veel te bieden hebben. Na Meknes staan Volubilis en Moulay-Idris en vervolgens Asilah (weer aan de kust) op ons programma, en zo terug naar Tanger.
De 4 weken durende rondreis door Marokko heeft op mij een diepe indruk nagelaten. Het is een land vol contrasten, zowel wat betreft het landschap, als de bevolking en hun leefwijze. Er is de mooie kust, daar zijn de woeste bergmassieven, de dorre vlaktes en de woestijn met de groene palmoases. Wat de bevolking betreft heb je de arabieren, de berbers, de afstammelingen van de vroegere slaven (met een zwarte huidskleur), en ook nog de marokkaanse joden. Er zijn heel grote contrasten tussen stad en platteland, tussen arm en rijk. Er is grote armoede en analfabetisme (40% van de bevolking !) op het platteland en bij de nomaden. Daar heersen echt nog middeleeuwse toestanden. De steden hebben meestal een oude kern met medina's en souks, maar ze hebben ook een gedeelte met prachtige paleizen en moskeeën en rijkversierde medersa's (koranscholen) en een deel waar duidelijk de europese invloed aanwezig is, maar er zijn ook armoedige vervuilde sloppen.
Ik heb heel wat afgewinkeld de laatste twee weken, alles in het teken van het huwelijk in juni. Maar iedereen heeft nu een gepaste outfit. Zelfs mijn dochter heeft in één namiddag alles gevonden, dit is inclusief schoenen (want dat is voor mijn dochter steeds de moeilijkste opgave. Het trouwkostuum van mijn zoon, een kostuum voor mijn man, mijn eigen kledij, dat alles maakt dat mijn spaarvarkentje een hol gevoel heeft. Maar voor mij is het een hele geruststelling dat alles klaar is. De rest van de voorbereidingen voor het huwelijk wordt grotendeels door het paar zelf gedaan. Volgende week vertrekken wij met een gerust gemoed voor 6 weken op vakantie(waarvan 4 weken Marokko). Toch blijft het nog steeds druk. Vanavond en morgenavond hebben wij vrienden over de vloer. Zaterdag zijn we zelf op stap. Een volgende week moet alles voor de reis klaargemaakt worden. Druk, jawel, maar dan voor allemaal aangename zaken en dat is het voornaamste.
Deze week hebben wij ons een simpele DVD-speler aangekocht. Wij hebben nogal wat foto's op CD gebrand en als we die nu aan vrienden of familie willen tonen kan dat dus gewoon op de TV, en mijn dochter kan al eens een DVD huren, want volgens haar staan de recentste films alleen nog maar op een DVD en niet meer op een videocasette.
De DVD speler was alleen in het zilvergrijs te verkrijgen en staat daar nu te blinken tussen de zwarte stereo-keten en de zwarte videorecorder. Netjes op een rij liggen er niet minder dan vijf afstandsbedieningen: eentje voor de TV, eentje voor de stereo-keten, eentje voor de Videorecorder, eentje voor de CD-speler en nog eentje voor de DVD-speler. Vaak hebben wij dus de verkeerde afstandsbediening vast en vragen ons dan af wat we nu weer verkeerd doen. Voor veel zaken (in mijn geval voor het instellen van de videorecorder) moet ik steeds de handleiding er even bij nemen. Het wordt er allemaal niet gemakkelijker op. Toen wij op onze nieuwe DVD speler even een Foto-CD oplegden heeft het dan ook een tijdeje geduurd voor we begrepen hoe dat nu allemaal zat met die menu's en die schermformaten en wat JPEG en WMA en DVD + en CD-r en Cd-W enz.. allemaal te betekenen hadden. Maar het was toch leuk om dan naar onze reisfoto's op TV te kijken. Mijn man heeft het heel kort samengevat: hoe meer je hebt, hoe meer kopzorgen je hebt.
De dagen zijn weer eens voorbijgevlogen We zijn een paar keer op stap geweest op zoek naar geschikte kledij voor de bruiloft en wat mezelf betreft, ik heb iets naar mijn smaak gevonden. Nu nog manlief en dochter in het nieuw en we zijn er klaar voor. Ondertussen is na onze warmwaterboiler ook onze koelkast stuk. Het was even zoeken om een een nieuwe koelkast te vinden die past in de inbouwkast in onze keuken, en waarschijnlijk zullen de kastdeuren niet meer kunnen teruggeplaatst worden, maar dat vind ik niet zo erg. We zijn ook naar het vakantiesalon geweest en hebben er massa's dokumentatie meegebracht over verschillende bestemmingen . Maar vooral documentie over Marokko trok onze aandacht omdat wij eind volgende maand reeds vertrekken met een groep van vakantiegenoegens voor een rondreis met caravan door Marokko. Verleden zaterdag is de groep samengekomen om de nodige instructies te krijgen en even met elkaar kennis te maken. Het is een volzette reis d.w.z. dat er 25 caravans of mobilhomes meereizen. Wij kijken er erg naar uit, want Marokko moet een prachtig land zijn. Het blijft nog een poosje plezierig druk: verdere voorbereidingen voor de trouw, want we willen zoveel mogelijk klaar vooraleer wij op reis vertrekken, er is een bijeenkomst van onze damesclubje, mijn zus komt op bezoek, verder nog een verjaardagsfeestje en ook nog een koffietafel met familie. Zolang we dat allemaal kunnen blijven doen, hoor je ons niet klagen.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
E-MAIL MIJ !
Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.
Over mijzelf
Ik ben Annie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Annielice.
Ik ben een vrouw en woon in West-Vlaanderen () en mijn beroep is bruggepensionneerde bediende.
Ik ben geboren op 17/12/1950 en ben nu dus 61 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Reizen, lezen, wandelen.
Ik ben een boogschutter, 1,68 m groot, 69 kg, bruin haar (met rode gloed uit het flesje),bruine ogen. Ik ben gehuwd en heb een zoon en een dochter.
Mijn man en ik gaan heel vaak op reis, meestal met de caravan. We genieten zoveel we kunnen.
.
Ik ben Annie, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Annielice.