In het land van Bart De Wever is de koning blind Hij is gekomen, hij heeft gezien en hij is weggepest
17-02-2010
Boudewijn Bouckaert terug naar open VLD
Enkele maanden geleden ben ik gaan eten met Boudewijn Bouckaert. Wat mij toen opviel was het feit dat professor Bouckaert toen reeds met een zekere heimwee terugkeek naar de open VLD. Hij hoopte vurig op een verkiezing van Alexander Decroo en gaf de indruk meer open VLD-er te zijn dan LDD-er. Hij ergerde zich -misschien wel terecht- aan de soms overdreven agressieve stijl van Jean-Marie Dedecker.
Ondertussen blijkt LDD toch een beetje op haar terugweg. Inderdaad, Jean-Marie Dedecker heeft een slechte beurt gemaakt met zijn privé-dedective op Karel De Gucht. De mensen vergeten dat Karel De Gucht een zeer duistere figuur is met veel geheimen en ergeren zich eerder aan het feit dat iemand een privé-dedective zet op één van zijn politieke tegenstrevers. Ook het verhaal dat Jean-Marie Dedecker publiekelijk met zijn vrouw gevochten zou hebben is een zeer zwarte bladzijde voor de figuur van Dedecker. Wellicht is Jean-Marie Dedecker echt recht voor de raap, zoals vele Oostendenaars en West-Vlamingen, maar in de politiek verlangt de bevolking toch een zeker nuance, een zekere diplomatie. Het is wel eens plezant om een vloekende Van Rossem of ongezouten Dedecker bezig te zien, maar die mensen missen toch heel inhoud voor echte staatslui te worden. Zij worden als het ware een karikatuur van zichzelf en marginaliseren zichzelf politiek door hun gedrag. Een intelligente figuur als een Boudewijn Bouckaert ziet dat ook in.
Maar los van de stijl valt er inhoudelijk natuurlijk wel wat te zeggen over het feit dat de liberale flank hopeloos verdeeld is. We hebben lokale scheurlijsten, we hebben het LDD en dan de open VLD. De partijnaam "open" VLD is bijna cynisch, want er lijkt zich het voorbije decennia een heuse diaspora te hebben afgespeeld. Ik ken VLD-ers die naar het Liberaal Appel van wijlen Ward Beysen zijn gevlucht, anderen kozen voor Vlaams Belang en de laatste jaren werd het NVA steeds interessanter. Het fundamenteel probleem van de VLD was het feit dat een bende van een vijftal partijbonzen -zoals "de bende van vijf" in China- ongeveer alles besliste in een partij die zich uitgaf voor democratisch en liberaal. Wie waren de bendeleden. Natuurlijk de eeuwige Guy Verhofstadt en zijn politieke tweelingsbroer Patrick Dewael, hun loopjongen Bartje Somers en natuurlijk de logeman van Karel De Gucht. Onder deze partijtop bengelden steeds een paar Verhofstadtboys (of ook wel Dewaelboys) en een paar -bijna lettelijk- politieke hoeren. Iedereen die de VLD kent, weet wel over welke individuen ik het heb.
Je zou maar een ambitieus ideologisch individu zijn in zulke partij. Voor je het wist stond je buiten op de Melsenstraat. Als de leiders spraken, moest iedereen zijn mond houden. Zelfs als men een linkse koers begon te varen. Voor bepaalde politieke bitchen was dit geen enkel probleem. Zij betekenden voor de partij niets meer dan een excuustruus voor het minimumquotum van vrouwen en voor enkele partijbonzen een aangenaam vermaak in de saaie Wetstraat. En de vrouwen waren opgezet met hun titel van Volksvertegenwoordiger en hun mooie vergoeding. Spijtig genoeg hebben de vrouwen in de open VLD niet veel te zeggen. Ze moeten mooi zijn en volgzaam, maar dat ze aub hun mond niet open doen.
Guy Verhofstadt geraakte meer en meer links georienteerd onder invloed van een aantal figuren van het type Hugo Claus. Op een bepaald ogenblik duwde hij het migrantenstemrecht door de strot van de VLD-militant. Dat werd natuurlijk een aantal consequente VLD-ers zoals Ward Beysen teveel. Maar zelfs de heimelijke Karel De Gucht ageerde ertegen, hetgeen leidde tot een historische clash tussen Verhofstadt en zijn generatiegenoot De Gucht.
Ondertussen waait er een (beetje) een nieuwe wind in de open VLD met Alexander Decroo. Ik stel mij echter veel vragen of Decroo wel zal overeind blijven. Immers Decroo heeft de bende van vijf tegen zich. En die bende heeft wel al meer mensen (politiek) gekraakt. Maar het valt op dat Boudewijn Bouckaert het sprankeltje hoop aangrijpt om een brug te bouwen tussen LDD en de open VLD. Of is het plat opportunisme van de oude professor? Want 100% zeker is men in de politiek nooit.
di 16/02/2010 - 16:47Vlaams Parlementslid Boudewijn Bouckaert sluit een terugkeer naar Open VLD niet uit. Nu zit Bouckaert nog bij Lijst Dedecker, maar die partij is volgens de Gentse professor "haar drive kwijt". Dat zegt hij in een interview met het weekblad Knack.
Bouckaert was een supporter van het eerste uur van Jean-Marie Dedecker. Beide politici kennen elkaar van bij Open VLD en deelden de mening dat de partij zijn liberale roots had verloochend. De Oost-Vlaming volgde Dedecker drie jaar geleden naar Lijst Dedecker. Als professor in de rechten aan de Universiteit van Gent moest Bouckaert het inhoudelijke profiel van LDD versterken. Vorig jaar werd hij verkozen voor het Vlaams Parlement.
Maar de liefde voor LDD is duidelijk bekoeld, zo staat te lezen in het weekblad Knack. De partij van Dedecker doet het niet goed in de peilingen en dat is volgens Bouckaert geen toeval. "Peilingen zijn natuurlijk wat ze zijn, maar ik voel aan dat die tendens klopt. We zijn onze drive kwijt."
Onlangs kondigde LDD aan dat de partijnaam veranderd zal worden. Volgens Bouckaert "de enige optie". Volgende maand zijn er voorzittersverkiezingen bij LDD, waarna Dedecker waarschijnlijk met vlag en wimpel aan een tweede termijn kan beginnen. "Maar wel voor de laatste keer", laat Bouckaert verstaan. De politicus gelooft nog altijd in een toekomst van de partij, maar voor hem staat één doel centraal: "Ik wil streven naar een erg zelfstandig en liberaal Vlaanderen met een minimum aan overheid en regelneverij".
Terug naar Open VLD-stal?
Bouckaert sluit helemaal niet uit dat hij naar Open VLD terugkeert. "De verkiezing van Alexander De Croo tot partijvoorzitter heb ik met vreugde begroet. Het water tussen ons is veel minder diep dan sommigen denken. Een terugkeer sluit ik dus helemaal niet uit".
"Ik ben meer dan twintig jaar lang lid geweest van die partij. Ik heb er vijanden gemaakt, maar ik heb er ook nog altijd veel vrienden. Natuurlijk praat ik met hen over de toekomst van het liberalisme in Vlaanderen. Maar we beseffen allemaal dat een liberale hergroepering uitgesloten is vóór de federale verkiezingen van volgend jaar", aldus Bouckaert.
De denktank van Lijst Dedecker -Cassandra- gaat samen met de andere blauwe denktanken Nova Civitas en WorkForAll op in een brede, Vlaamse, liberale denktank met als naam "LIBERA!". De initiatiefnemers willen naar eigen zeggen zo de "versplintering van het liberale gedachtegoed in Vlaanderen tegengaan.
Boudewijn Bouckaert was zowel voorzitter van Cassandra als Nova Civitas.
Het is triestig hoe men in de politiek mensen afmaakt. Ik ben geen socialist, verre van, maar ik heb toch enige sympathie voor de intellectueel Frank Vandenbroucke die door de eigen partijtop wordt afgemaakt. Naar het schijnt was Frank Vandenbroucke te eigenwijs, te belerend voor de partijtop en moest daarom worden afgemaakt. Voor Caroline Gennez is dit haar eerste publieke karaktermoord. Zeer sympathiek is de "bitch" Gennez er zeker niet door geworden. De SPA is er overigens onder Gennez niet op vooruit gegaan. Vroeger waren bepaalde linkse intellectuelen à la Norbert De Batselier zeer welkom in de partij, nu wordt de SPA meer en meer terug een partij van tafelspringers, of moet ik zeggen tafelspringsters, alsof die meer succes zullen boeken bij de brede lagen van de bevolking. Ik zie de partij meer en meer wegdeemsteren en natuurlijk zal de kop van Gennez rollen na de volgende verkiezingen. Eigenlijk is het zonde dat de partij in deze economische crisis geen beroep doet op haar intellectueel potentieel, maar kiest voor platte stemmingmakerij met een aantal goedkope figuren in haar midden.
Met een ruim dertig bladzijden tellende analyse waarin hij de toekomst van onze welvaartsstaat tegen het licht houdt, zette Frank Vandenbroucke zich vorige week opnieuw in het middelpunt van het politieke debat. Maar zijn eerste concrete plan vindt geen navolging. In het VRT-programma De Zevende Dag pleitte Vandenbroucke gisteren voor een prijsverhoging van de dienstencheques voor tweeverdieners. Volgens de voormalige SP.A-minister werd de prijs van de dienstencheques in de startjaren bewust erg laag gehouden om zo het zwartwerk uit te roeien. Maar dat is niet houdbaar. Het systeem kost de federale overheid immers handenvol geld - in 2008 bruto ongeveer 1 miljard euro.
Vanuit politieke hoek krijgt Vandenbroucke echter geen steun. 'Een debat over de prijs van de dienstencheques is nu niet aan de orde', klinkt het afgemeten bij federaal minister van Werk Joëlle Milquet (CDH). Integendeel, Milquet herhaalt haar voornemen om werk te maken van dienstencheques tegen een verminderde prijs voor lage inkomens, wat Vandenbroucke trouwens een slecht idee vindt. Minister Milquet denkt aan een bedrag van ongeveer 4 euro.
Ook aan Vlaamse kant zijn de reacties op de ideeën van Vandenbroucke erg terughoudend. 'Tijdens de begrotingsbesprekingen hebben we afspraken gemaakt over de prijs van de dienstencheques in 2010 en 2011', zegt Open VLD-vicepremier Guy Vanhengel. 'Pas als blijkt dat de kosten de pan uit rijzen, moeten we nadenken over een aanpassing.' Bij CD&V schiet men het voorstel niet af, maar luidt het 'dat we moeten we oppassen dat we de consumptie van de mensen nu niet gaan afremmen'.
Bij Vandenbrouckes eigen partij was men dan weer verbaasd. 'We hebben hier intern immers nooit over gepraat', weet SP.A-kamerfractieleider Bruno Tobback. 'Een debat over de prijs van de dienstencheques is misschien best valabel, maar dit voorstel lijkt me toch nogal kort door de bocht. We moeten opletten dat we de mensen niet opnieuw naar de zwarte markt drijven.'
Volgens Jan Denys, arbeidsmarktdeskundige van Randstad, is er nog wel wat ruimte voor een verhoging van de prijs. Toch zou hij het veiliger vinden om eerst een einde te maken aan de fiscale aftrek van de dienstencheques. 'Dat komt financieel op hetzelfde neer, maar psychologisch ervaren mensen dat veel minder als een verhoging van de prijs.'
