In het land van Bart De Wever is de koning blind Hij is gekomen, hij heeft gezien en hij is weggepest
14-03-2010
Onze Congopolitiek op een keerpunt
Gisteren kwam in het nieuws dat Crembo Congolese militairen te Brussel zou laten meestappen in het defilee van de nationale feestdag. Weer een zot idee van een doorgedraaide minister. Ondertussen werd bekend dat ons staatshoofd aanwezig zal zijn in Kinshasa bij de feesten ter gelegenheid van de 50 jaar onafhankelijkheid. Het is duidelijk dat België na Karel De Gucht een andere richting wil inslaan ten opzichte van haar ex-colonie. De Congopolitiek van de Belgische regering is altijd al controversieel geweest. Voor sommigen was er te weinig interactie en voor anderen veel te veel.
Eén ding is duidelijk. De Congopolitiek van de Belgische regering is een grote ramp geweest en dit niet alleen na de onafhankelijkheid van het land. Leopold II wordt verguisd voor al hetgeen hij in zijn kroonkolonie heeft uitgestoken. De inboorlingen werden als slaaf gebruikt voor de plantages. Niet zelden werden zwarten hun handen afgehakt. De foto's van gekwelde zwarten zijn genoegzaam bekend. Maar men mag het kind niet met het badwater weggooien. België heeft veel goed gedaan voor het land. Het heeft grote infrastuctuurwerken uitgevoerd, scholen en ziekenhuizen gebouwd. Congo was in de jaren 50 op vele vlakken één van de beste landen van het continent. En nu vindt men het bijna niet meer terug in de brousse. Wat is er dan fout gelopen? Groot-Brittannië opteerde voor een systeem van indirect rule. Zulk systeem liet toe dat de eigen politieke elite van het land een belangrijke rol bleef spelen tijdens de kolonisatie. Na de onafhankelijkheid verdween er een tussenniveau, die van de Brits gouverneur en zijn staf, maar het land viel niet in een zwart gat. Ik geef toe dat na de dekolonisering er etnische verschillen de kop op staken, maar de meeste landen verwerden niet tot een zielige rimboe. België volgde eerder de politiek van Frankrijk en dat was er een van direct rule. De kolonisator die alles regelt en die de lokale stamhoofden weinig betrekt bij de besluitvorming. Ook na de onafhankelijkheid hebben deze stamhoofden geen politieke invloed gekregen en dat is een gemiste kans. Men had perfect een soort van senaat kunnen creëren waarin deze stamhoofden zetelden. Maar ja, België wou de Westeuropese democratie opleggen aan een land dat totaal geen ervaring had met deze instellingen en er ook totaal niet rijp voor was. Wil men zo'n Westers systeem exporteren dan moet je er ook een omkadering voor hebben. En dat betekent: Voldoende geschoolde politici, ambtenaren etc. Congo bezat bij haar onafhankelijkheid een 100-tal hoger opgeleiden. Dat was bijna niets en totaal onvoldoende om zo'n groot land te leiden. Als je een ongeschoold publiek hebt, krijg je de meest populistische leiders. Zo'n maatschappij is de ideale broeihaard voor staadsgrepen en militaire dictaturen. En inderdaad met Mobutu kreeg het land haar rechtse dictator. Tijdens de koude oorlog kreeg de Congolese leider voldoende krediet vanuit de Verenigde Staten en België om overeind te blijven. Maar toen het ijzeren gordijn viel en Mobutu oud en ziek werd, waren zijn kansen verkeken. Ondertussen was het land volledig afgetakeld en in oorlog. Met Laurent Kabila kreeg het land een nieuw leider dat manu militari de macht had gegrepen. Kabila had de tronie van een gangster, een duister verleden, maar dat was blijkbaar geen probleem voor het Westen. Toen Kabila door een lijfwacht vermoord werd, stelde de internationale gemeenschap opnieuw geen vragen. Zijn zoon Joseph volgde hem op. Enkele jaren later kwamen dan op vraag van het Westen de eerste democratische verkiezingen.
Wij moeten stoppen met een Westerse bril naar Afrika te kijken. Waarom moeten wij ons democratisch systeem exporteren naar de rest van de Wereld? Bovendien zijn we niet consequent. Voor Congo eisen we democratische verkiezingen, in China zijn we maar al te blij als het ondemocratisch regime ons wil ontvangen. Onze Congopolitiek staat op een keerpunt. Ofwel zien we in een samenwerking met de oud-kolonie een win-win situatie waar we allemaal beter van kunnen worden ofwel trekken we de deur definitief dicht. Maar contacten verbreken is nooit goed, niet voor personen en zeker niet voor landen. België zit in een economische crisis. We moeten elke opportuniteit aangrijpen om onze economie te helpen. Congo is qua grondstoffen één van de rijkste landen van de wereld. We hebben de brains, de know how, zij hebben de grondstoffen. Wij kunnen het land helpen ontwikkelen tot één van de grootste nieuwe markten van de wereld. Maar we moeten er durven in geloven. We moeten voldoende visie hebben. Maar wie is er momenteel een echt visionair aan de top van de regering. Het lijkt mij zo waar een zootje ongeregeld. Neen, het is niet Crembo met zijn militaire samenwerking die het allemaal zal doen. Neen, we hebben een regeringsleider nodig met visie, een goed minister van Buitenlandse zaken en ontwikkelingszaken. En dan zal automatisch het bedrijfsleven volgen. Door een duurzame samenwerking kunnen we voor een deel onze werkloosheid exporteren. Maar ja, wie van onze excellenties heeft de moed, de durf en het inzicht om een nieuw ondernemend Congobeleid uit te werken? Kent U er één?
Eerst dacht ik, hij is wel leuk, die Pieter De Crem. Ik heb er zelfs ooit naast gezeten op een tribune en toen gaf hij mij nog een redelijke indruk. Maar nu weet ik het zeker. Pieter De Crem is zo zot als een achterdeur. De man wilt absoluut scoren al is het met een goal in eigen doel. Belachelijk zijn zijn meeste tussenkomsten. Hij probeert overal in the picture te komen al is het dikwijls uiterst belachelijk wat hij doet.
Enkele weken geleden ging hij zich in de VS opdringen, maar de Amerikaanse minister van defensie had geen tijd voor zijn gelul. Dan maar bij de vice-minister proberen en ja Pieter De Crem kwam voldaan buiten bij de tweederangs onderminister met de woorden dat de Verenigde Staten "verheugd waren met de Belgische militairen in Afghanistan". Hoeveel Belgische militairen er zijn? Niet moeilijk doen hé! België heeft maar liefst 30 militairen in het oorlogsgebied. Belachelijk dus! Dat een minister van defensie zo bij de media zit te hengelen naar een beetje aandacht voor een scheet in een fles en dat onze reporters zulk gezever slikken...
Pieter De Crem voldoet dus niet aan de verwachtingen en maakt zich enkel en alleen belachelijk. Belachelijk omdat hij zich in Amerika bezatte en het nadien in een doofpot probeerde te steken. Het enige waarvoor deze excellentie goed is, is het rondvliegen met Belgische militaire vliegtuigen naar de meest domme en onbelangrijke plaatsen in de wereld om zich daar dan even belangrijk te voelen. De man is totaal onbelangrijk in het onbelangrijke Aalter, laat staan dat hij iets te betekenen zou hebben in de wereld. Nu maakt hij zich belachelijk in het kader van een Congolese delegatie bij het Belgisch defilé bij de nationale feestdag. Wellicht zullen deze bevriende militairen met Belgische kostuums mogen defileren, want van het Congolese leger moet men bijna niets verwachten. Ach, Pieter De Crem is een zielig figuur die best zo snel mogelijk wordt vergeten...
Congolese soldaten op Belgisch militair defilé
Congolese militairen zullen op 21 juli in Brussel aan het militair defilé deelnemen. Dat is minister van Defensie Pieter De Crem (CD&V) met zijn Congolese ambtsgenoot overeen gekomen. Belgische militairen gaan bovendien op 30 juni in Kinshasa mee opstappen tijdens de viering van 50 jaar onafhankelijkheid van de Congo.
De aanwezigheid van beide legers op elkaar militaire defilés moet de militaire samenwerking tussen België en Congo in de verf zetten. Experten van het Belgische leger begeleiden al jaren de vorming van Congolese legereenheden, zoals het 321ste Bataljon. Dat herwon in december een stad in het noordwesten van Congo op opstandelingen.
De domeinnaam www.belgium.com is gisteren voor 75.000 euro te koop gezet. Niemand hapte toe, ook de Belgische overheid niet. "We hebben voor belgium.be amper 3 euro betaald", meldt de webmaster van de FOD Kanselarij van de Eerste Minister vandaag.
500.000 dollar Als sinds 1995 is de domeinnaam www.belgium.com in handen van eNom, een Amerikaans bedrijf uit Washington dat meer dan 90 miljoen domeinnamen in zijn portefeuille heeft. Het is daarmee een van de grootste domeinnaamverkopers te wereld. Via de Britse veilingwebsite voor domeinnamen Sedo werd belgium.com de afgelopen dagen - nog eens - te koop aangeboden. Het hoogste bod was uiteindelijk zo'n 75.000 euro. Maar de verkoop ging niet door omdat eNom denkt er tussen de 100.000 en 500.000 dollar voor te kunnen krijgen.
3 euro De Belgische overheid deed geen bod en is dat ook in de toekomst niet van plan. "Om u een idee te geven: voor www.belgium.be, het officiële Belgische portaal, hebben we welgeteld 3 euro betaald", zegt webmaster Bart Van Herreweghe van de FOD Kanselarij van de Eerste Minister. "We hebben ooit wel met de eigenaars onderhandeld om ook belgium.com te mogen overnemen. Maar met die mensen waren niet echt goede afspraken te maken."
Vrouwen kunnen heel veel, zoniet bijna alles. We kunnen sowieso alles dat we willen kunnen. En toch... toch zijn er een paar dingen waar vrouwen niet sterk in zijn, waar we steken laten vallen of die we gewoonweg niet kunnen. Daar is niets mis mee, maar sommige dingen zou je wel moeten kunnen, of je zou tenminste moeten weten hoe. Zoals...
1) Een platte band vervangen Iedereen die met de auto rijdt heeft het wel eens voor, vrouwen dus ook. Meestal kunnen ze alleen hulpeloos naar hun man/vader/vriend bellen of meteen de wegenwacht inschakelen. Makkelijk is het niet, maar onmogelijk is het ook niet.
Trek eerst je fluovestje aan, plaats de gevarendriehoek en gebruik je knipperlichten. Check of je een reserveband bijhebt, die geschikt is om mee te rijden. Draai de bouten los (meestal het moeilijkste stuk), installeer de krik, en krik de auto op. Neem de bouten en de band van de as, zet de nieuwe erop en draai de bouten (niet te strak) aan. Laat de auto weer zakken, en draai de bouten strak aan (je kan eventueel op de sleutel gaan staan).
Je houdt er vuile handen en een goed gevoel aan over. Let wel: een reserveband is niet geschikt om lange afstanden mee te rijden, zeker niet als de band kleiner is dan je andere. Ga dus zo snel mogelijk naar een garage.
2) Bedankbriefjes Een bedankbriefje is niet echt meer van deze tijd. Maar een mailtje, sms'je of muurberichtje om iemand te bedanken voor een heerlijk maal of een toffe babbel, dat is toch niet teveel gevraagd?
3) Accepteer een compliment Gedaan met de valse bescheidenheid, vrouwen moeten leren een compliment te aanvaarden. Doe dit met een stralende glimlach en een gemeend dank je wel, meer hoeft dat niet te zijn. Neen, je moet jezelf niet verklaren of uitleggen of verklappen hoe weinig die mooie schonene maar gekost hebben. Zeg gewoon dank je, met de glimlach en meen het. Simpel, toch? 4) Ongelijk toegeven Niemand is perfect, ook jij niet. Je ongelijk toegeven, je veronstchuldigen voor een gemene opmerking, een venijnige grap of een beledigende toon, dat is maar zo beleefd. Doe het zo snel mogelijk, en doe het oprecht, anders telt het niet. 5) Iets koken dat mannen lekker vinden Een maaltijd kunnen koken die een man imponeert én smaakt: het klinkt gemakkelijker dan het is. Toch hoef je het daarom niet heel moeilijk (of te simpel) te maken, less is more (behalve wat de porties betreft dan). 6) Een cadeautje inpakken Okee, het papiertje er min of meer netjes rond doen, dat lukt nog wel. Maar je kan het cadeautje ook pimpen, met een mooie strik en een bloemetje of lolly. 7) Van seks genieten Elke vrouw zou moeten weten wat haar bevredigt en wat ze leuk vindt, en, belangrijker, hoe dit aan haar partner duidelijk te maken. Seks hebben zonder dat je er van geniet, dat is tijdverlies. 8) Een knop naaien Natuurlijk verliest je favoriete bloes wel eens een knopje op de foute plek. Dit terug aannaaien kan niet zo moeilijk zijn, maar hoeveel jonge vrouwen kunnen en doen het nog? Leer het van je moeder, je zal er geen spijt van krijgen. 9) Een lief dumpen Geen leuke bezigheid, en het moet ook geen hobby worden, maar soms is het de enige juiste beslissing. Waarom? Omdat iemand aan het lijntje houden niet beleefd en redelijk egoïstisch is. Je wil hem niet kwetsen, maar toch is de korte pijn te verkiezen boven een verzurende relatie waarin je hem gebruikt en zijn kansen op geluk verkleint. Hij verdient iemand die hem wel graag ziet, dus het is beter voor jullie beiden om het uit te maken. 10) Nieuwe vrienden maken Het wordt minder gemakkelijk als je ouder wordt: vrienden maken. Daar moet je tijd en energie in investeren. Stel vragen, plan activiteiten samen en ga niet in een hoekje zitten! (edp)
Australische vrouw (92) slaat haar man van 98 dood
In Australië is een 92-jarige vrouw in staat van beschuldiging gesteld voor moord op haar 98-jarige echtgenoot. Dat heeft de politie van Syndney vandaag bekendgemaakt.
Moord Buren hadden de politie opgeroepen. Toen de agenten ter plaatse kwamen, vonden ze de levenloze man in het luxe-appartement met verwondingen aan het hoofd. De vrouw werd beschuldigd van moord nadat ze door de speurders via een tolk was verhoord. Over een motief deed de politie geen mededelingen.
Walmart beschuldigd van racisme omdat zwarte barbie goedkoper is dan blanke
In de Verenigde Staten is een rel ontstaan omdat warenhuisketen Walmart zwarte barbiepoppen voor minder geld verkoopt dan blanke barbiepoppen. Los van de huidskleur, zijn de poppen identiek, en dus gaat het om racisme volgens een aantal belangengroepen. Walmart ontkent: volgens de keten is het prijsverschil perfect te verklaren.
Theresa en Ballerina In zuidelijke staat Louisiana verkoopt Walmart de zwarte barbiepop Theresa voor 3 dollar en de blanke barbiepop Ballerina voor 5,93 dollar. "Beide poppen hadden in het begin dezelfde prijs", aldus een Walmart-woordvoerster, "maar eentje is afgeprijsd vanwege de lagere verkoopcijfers."
Volgens haar uitleg is het in de detailhandel normaal dat het management beslist soortgelijke producten voor verschillende prijzen aan te bieden. "Bovendien is op het prijsetiket boven de pop duidelijk te zien dat het om een actie gaat", zegt Wallmart
CD&V wil 70 km per uur buiten bebouwde kom CD&V wil 70 km per uur buiten bebouwde kom
BRUSSEL - CD&V wil op de meeste wegen buiten de bebouwde kom de snelheidsbeperking verlagen van 90 naar 70 km per uur. Enkel op wegen met twee of meer rijstroken per rijrichting, waarbij de rijrichtingen louter door wegmarkeringen zijn gescheiden, zou 90 km per uur de regel blijven.
Buiten de bebouwde kom mag nu maximaal 90 km per uur worden gereden, tenzij een verkeersbord 70 aangeeft. 'Maar niet alle wegen zijn geschikt om 90 km per uur te rijden', vindt CD&V-Kamerlid Luc Peetermans.
Daarom werkte hij een wetsvoorstel uit dat de snelheidsregels 'logischer en meer verantwoord' maakt. 'De snelheid gaat in opgaande lijn van 50 km per uur in de bebouwde kom, 70 km per uur op binnenwegen, 90 km per uur op de verbindings- en gewestwegen met minstens twee rijstroken en 120 km per uur op autosnelwegen.'
Daarmee komt er niet alleen meer eenvormigheid, volgens Peetermans zou de nieuwe wegcode ook toelaten om heel wat verkeersborden weg te halen. Bestuurders zullen zich ook makkelijker aan een bepaalde snelheidslimiet houden al ze die ook logisch vinden, meent Peetermans. 'Het gebrek aan logica, eenvormigheid en leesbaarheid van de weg leidt tot verwarring en ergernis.'
