Tot nu toe heb ik altijd mijn Apple-weetjes medegedeelt op deze blog. Spijtig gaat er hier stilaan verandering in komen. Voor al deze nieuwtjes ga ik jullie moeten verwijzen naar ons Forum.
Voor de twee zaken tesamen te doen word het wat veel voor mij. Ik zal dan ook nog maar sporadisch deze blog onderhouden.
Met juist geen 60.000 bezoekers en een
Gemiddeld aantal pageviews per dag:
25
Gemiddeld aantal bezoekers per dag:
18
voel ik mij vereerd. Nogmaals mijn dank een alle trouwe lezers.
AgileBits heeft 1Password 3.7 http://agilebits.com/products/1Password/Mac.2 uitgebracht, een kleine update van zijn app waarmee je wachtwoorden en identiteiten kunt beheren. De update was nodig voor een goede aansluiting met Mac OS X 10.7 Lion. Sinds versie 3.6.0 is gewerkt aan de compatibiliteit van 1Password met het nieuwe Safari 5.1. Daartoe werd het programma uitgebreid met een Safari-extensie en werd die in de recentste versie op verscheidene punten verbeterd. Daarnaast heeft AgileBits de diagnostische rapporten en de afhandeling van fouten verbeterd, vooral rondom draadloos synchroniseren. Tot slot omvat de update talloze bugfixes en snelheidsverbeteringen. ($ 39,99 nieuw, gratis update, 17,1 MB, toelichting <http://agilebits.com/products/onepassword/versions#v31075>)
*ExpanDrive 2.3*
ExpanDrive heeft versie 2.3 <http://www.expandrive.com/> uitgebracht van het gereedschap waar het zijn naam aan ontleend en dat ervoor zorgt dat FTP-, SFTP-, en Amazon S3-opslagruimte op afstand eruit ziet als lokale schijven. De enige belangrijke nieuwe eigenschap van deze versie is volledige ondersteuning voor Mac OS X 10.7 Lion, maar in de afgelopen paar updates is het bedrijf druk bezig geweest met het sneller maken van het bladeren en bewerken van bestanden, zijn cache-algoritmes af te regelen en talloze bugs te herstellen op het gebied van verificatie en op afstand synchroniseren. ($ 39,95 nieuw, gratis update
*OmniOutliner 3.10.2*
Nieuw van The Omni Group is OmniOutliner 3.10.2 <http://www.omnigroup.com/products/omnioutliner>, een update van zijn populaire software voor het ordenen van ideeën. Deze specifieke versie lost maar één kwestie op, maar het bedrijf heeft de afgelopen paar versies hard gewerkt om te zorgen dat het programma goed werkt onder Mac OS X 10.7 Lion. Met als resultaat dat OmniOutliner nu volledige ondersteuning biedt aan de functies Auto Save, Versies, Herstart en volledige-schermweergave van Apples nieuwste bureaublad-besturingssysteem. Verder zitten in de nieuwste versie zoals gebruikelijk een aantal bugfixes en snelheidsverbeteringen. ($ 39,99/$ 69,99 nieuw, gratis update, 16,4 MB, toelichting <http://www.omnigroup.com/products/omnioutliner/download/releasenotes/>)
*EagleFiler 1.5.5*
C-Command Software heeft EagleFiler 1.5.5 <http://c-command.com/eaglefiler/> uitgebracht, een update van zijn software om documenten te ordenen en te archiveren. In de nieuwe versie zijn talloze bugs hersteld en details verbeterd, voornamelijk in verband met het netjes draaien van EagleFiler naast andere apps onder Mac OS X 10.7 Lion. Deze bugs houden onder meer verband met Mail, volledige-schermweergave, het Tags-venster, en geheugengebruik. Enkele nieuwe eigenschappen zijn een script "Refetch Web Page" dat webpagina's automatisch kan downloaden en manipuleren als ze veranderen, en de mogelijkheid om een eigen stylesheet te gebruiken als je webdocumenten exporteert naar PDF. Het bedrijf heeft ook de documentatie van de app op een aantal punten verbeterd. ($ 40 nieuw, gratis update, 11,4 MB, toelichting <http://c-command.com/blog/2011/08/04/eaglefiler-1-5-5/>)
*MacScan 2.9*
SecureMac heeft MacScan 2.9 <http://macscan.securemac.com/> uitgebracht. Deze update maakt dit blokkeergereedschap compatibel met Mac OS X 10.7 Lion. De nieuwste versie van MacScan, met de recentste malware-definities, kan nu ook alle nog actieve browsers stoppen als hij een scan volgens rooster uitvoert, en controleert automatisch de eerste keer dat je het draait of er nieuwe updates zijn. ($ 29,99 nieuw, gratis update, 5,6 MB)
*Dragon Dictate 2.5*
Nuance heeft Dragon Dictate 2.5 <http://www.nuance.com/for-individuals/by-product/dragon-for-mac/dragon-dictate/> uitgebracht. In de nieuwste versie van de dicteer-software zitten enkele nieuwe functies, waaronder "getallen", Facebook- en Twitter-commando's, en samenwerken met de app Dragon Remote van hetzelfde bedrijf, waarmee iPhone-gebruikers hun handsets kunnen gebruiken als een microfoon op afstand. Bovendien kan Dragon Dictate nu met Microsoft Word 2011 werken, heeft het meer instellingen om automatisch te formatteren, en zitten er diverse nieuwe verhalen bij om het programma je stem te laten leren. De app kan ook zichzelf in slaap brengen als het langer dan 1 minuut geen invoer via de microfoon ontvangt. ($ 179,99 en meer nieuw, gratis update, 13,5 MB)
*QuickTime 7.7 (alleen Leopard)*
Vreest niet, Leopard-gebruikers, Apple houdt voor jullie nog steeds een oogje in het zeil. QuickTime 7.7 <http://support.apple.com/kb/DL761?viewlocale=nl_NL&locale=nl_NL> voor Mac OS X 10.5 Leopard dicht een flink aantal beveiligingsgaten <http://support.apple.com/kb/HT4826>. Zoals gebruikelijk hebben we geen idee hoe verontrustend deze kwetsbaarheden werkelijk zijn, maar het is waarschijnlijk de moeite van het updaten waard als je QuickTime in Leopard gebruikt. En als je Snow Leopard of Lion hebt draaien, loop dan door want er valt hier niets te zien. (Gratis, 68,85 MB)
*Default Folder X 4.4.3*
St. Clair Software heeft Default Folder X 4.4.3 <http://www.stclairsoft.com/DefaultFolderX/> uitgebracht, een kleine update van zijn gereedschap waarmee je snel bij bestanden en mappen komt binnen de standaard Open-en-Bewaardialoogvensters van Mac OS X. De update pakt kwesties aan die te maken hebben met Mac OS X 10.7 Lion, waaronder een probleem dat sommige recente Carbon-programma's, zoals BBEdit 10 en Filemaker Pro 11, liet crashen en bugs waardoor Default Folder X niet verscheen in apps die in volledige-schermweergave draaiden. Het bedrijf werkt nog verder aan sommige problemen rondom Lion. In het bijzonder werkt Default Folder X nog steeds niet met sommige apps, zoals Voorvertoning, Teksteditor en Safari. Bovendien kan Default Folder X door een incompatibiliteit met de manier waarop Lion met vensters omgaat momenteel niet draaien met zijn pictogram in de Dock. ($ 34,95 nieuw, gratis update, 10,6 MB, toelichting <http://www.stclairsoft.com/DefaultFolderX/release.html>)
*Path Finder 5.7.6*
Cocoatech heeft Path Finder 5.7.6 <http://www.cocoatech.com/> uitgebracht. In deze ondergeschikte update van de bestandsbrowser waarmee dit bedrijf de Finder vervangt zijn diverse kwesties gecorrigeerd die te maken hebben met Mac OS X 10.7 Lion, zoals een betere compatibiliteit met niet-HFS volumes en gemachtigde bestandsmanipulaties, het verwijderen van AirDrop uit de navigatiekolom van Path Finder en de eliminatie van dubbele onderdelen in de permissie-popupmenu's. ($ 39,95 nieuw, gratis update, 18,3 MB, toelichting <http://www.cocoatech.com/changelog>)
*DEVONagent Pro 3.0*
Nieuw van DEVONtechnologies is DEVONagent Pro 3.0 <http://www.devontechnologies.com/products/devonagent/>, een belangrijke upgrade van het gereedschap om resultaten van veel verschillende zoekmachines te verzamelen en te beheren. In DEVONagent Pro 3.0 zitten veel significante verbeteringen. Om te beginnen een herziene motor, met een algoritme om op meer natuurlijke wijze tekstfragmenten te vergelijken en met samenvattingen, compilaties en waarderingen van zoekresultaten. Hij heeft een nieuwe Plugin Assistant waarmee je eenvoudig zoek-plugins kunt maken en intern bewerken en testen. In DEVONagent zitten nu verscheidene nieuwe ingebouwde plug-ins en scanners voor populaire zoekbestemmingen zoals Bing van Microsoft, de App Store, en hun eigen DEVONthink Pro Office. Ook kan het programma uit de voeten met veel soorten documenten, zoals PDF, PostScript, OpenOffice, RTF en Microsoft Word. De nieuwe versie is ook op een aantal punten sneller en bruikbaarder geworden. DEVONagent biedt een rijkere gebruikerservaring, met dank aan de nieuwste technieken in Mac OS X 10.7 Lion.
Nieuw van Apple is Safari 5.1 voor Mac OS X 10.6 Snow
Leopard, een update die hun webbrowser optrekt naar de versie die op 10.7
Lion is geïnstalleerd. Safari 5.1 heeft verschillende nieuwe functies,
waaronder Leeslijst waarmee gebruikers een lijst kunnen maken van
webpagina's om op een later tijdstip te bekijken, Resume, die automatisch
alle open vensters en tabs opnieuw opent na herstarten van Safari, en een
Privacy-paneel waarmee gemakkelijker de lijst bezochte sites te wissen is.
Bovendien werkt Safari 5.1 met een nieuwe opzet waarin de
gebruikersinterface gescheiden is van weergave waardoor het geheel beter
werkt en stabieler is, vooral als hulpprogramma's van derden worden
gebruikt. Andere verbeteringen die Apple noemt zijn persoonlijke hulp bij
aanvullen, beter zoeken, sleur en pleur om bestanden uit het downloadvenster
te halen, verbeterde hulp voor moderne webtechnologieën zoals HTML5 en CSS3,
en nieuwe API's voor makers van extensies.
Daarnaast heeft het bedrijf ook Safari 5.0.6 voor Mac OS X 10.5 Leopard
gepubliceerd dat uitsluitend problemen oplost met weergave van
HTML5-bestanden, de lay-out van sommige websites en algemene stabiliteit.
(Gratis updates: Safari 5.1: 47,47 MB; Safari 5.0.6: 52,51 MB)
Migratie-assistent voor Windows in OS X Lion 1.0
Apple heeft
Migratie-assistent voor Windows in OS X Lion 1.0 gepubliceerd. Net als met
Migratie-assistent voor de Mac, kunnen gebruikers van Windows XP (met
Service Pack 3), Windows Vista en Windows 7 met deze nieuwe app hun profiel
en gebruikersgegevens van een pc overbrengen naar een Mac met Mac OS X 10.7
Lion. (Gratis, 2,78 MB)
iTunes 10.4
Apple heeft iTunes opgekrikt naar versie 10.4, die geen
nieuws inhoudt voor gebruikers maar nu wel een basis van 64 bits heeft om
optimaal te kunnen werken in Mac OS X Lion. Deze update bevat ook enkele
niet-gespecificeerde verbeteringen in prestatie en stabiliteit. Apple meldt
dat door de veranderingen in architectuur die nodig waren voor overgang naar
64 bits, sommige plug-ins van derden misschien niet meer werken in deze
versie van iTunes. Als dat gebeurt, neem dan voor hulp contact op met de
makers van de plug-ins zelf. (Gratis, 90,23 MB, toelichting)
Java voor OS X Lion
Mac OS X 10.7 Lion komt standaard niet met Java
runtime maar dat betekent niet dat gebruikers die Java-apps (zoals het
populaire CrashPlan) nodig hebben, nu pech hebben. Apple heeft Java SE 6
1.6.0_26 aangeboden als een aparte download, die het besturingssysteem
automatisch gaat installeren wanneer gebruikers een Java-app proberen te
starten of als die apart wordt gehaald van de support-site van het bedrijf.
Apple raadt aan om alle browsers te sluiten alvorens met de installatie te
beginnen. (Gratis, 62,53 MB)
iWork 9.1
Apple heeft iWork 9.1 gebracht, een betrekkelijk kleine maar
belangrijke update die zijn kantoorpakket beter geschikt maakt voor Lion.
Alle apps in iWork hebben een update gekregen om ze verschillende grote
Lion-functies te geven, waaronder volledig-schermweergave, Resume, Auto Save
en Versies (zie "Apple licht de sluier die over ligt Mac OS X Lion iets
verder op", 24 februari 2011). De nieuwe versie is afgerond met twee nieuwe
vormen voor Keynote-presentaties, een algemene verbetering in de aanpassing
aan Microsoft Office en enkele beveiligingen tegen kwaadaardige Excel- en
Wordbestanden. iWork 9.1 kan gratis met Software Update worden gedownload
maar updates voor Pages, Numbers, en Keynote zijn ook te krijgen bij de Mac
App Store. (gratis update, 90,2 MB)
Apple Remote Desktop 3.5 Admin
Apple heeft Remote Desktop 3.5 Admin
uitgebracht, een update voor zijn programma voor desktopbeheer op afstand,
dat verbeteringen in betrouwbaarheid, bruikbaarheid en compatibiliteit
invoert, tenminste enkele die verband houden met de recente Mac OS X 10.7
Lion en Mac OS X 10.7 Lion Server. Een hernieuwde versie van de begeleidende
Dashboard-widget van de app is ook verschenen. ($ 79,99 nieuw van de Mac App
Store, gratis update met Software Update of de Mac App Store, 25,27 MB)
SuperDuper 2.6.4
Nieuw van Shirt Pocket is SuperDuper 2.6.4, een update
voor het populaire backup- en schijfkopieerprogramma. Versie 2.6.4 is vooral
een onderhoudsversie die gaat over verbeterde aanpassing aan Mac OS X 10.7
Lion en brengt ook een stel correcties aan. Er zat een fout in waardoor het
kopiëren van actieve bestanden misging, en er was ook een slechte afstemming
tussen het Applescript-woordenboek van de app en Mac OS X 10.5 Leopard.
SuperDuper verhindert nu ook dat kopieerbestemmingen verwijderd worden
tijdens kopiëren. (Gratis voor basisfuncties, $ 27,95 voor aanvullende
functies, gratis update, 2,9 MB)
Things 1.5.0
Cultured Code heeft Things 1.5.0 uitgebracht, een kleine
update van zijn app voor organisatie van taken, die de aanpassing aan Mac OS
X 10.7 Lion verbetert. Sinds versie 1.4.5 van maart 2011 is de app op een
groot aantal punten verbeterd, variërend van vastlopers tot meer subtiele
zaken zoals synchronisatie met de tegenhangers van de software in iOS die in
de achtergrond lopen en sommige delen van de gebruikersinterface. Ook kunnen
met Cultured Code nu AppleScripts direct vanuit de software worden gestart.
($ 49,99 nieuw van Cultured Code of van de Mac App Store, gratis update, 8,0
MB, toelichting)
MenuMeters 1.5
Raging Menace van Alex Harper heeft MenuMeters 1.5
uitgebracht, een update van zijn gratis gereedschap waarmee de werking van
het systeem gevolgd kan worden. De enige duidelijke verandering in de nieuwe
versie is ondersteuning voor Mac OS X 10.7 Lion, wat betekent dat je
MenuMeters Kunt blijven gebruiken om de status van je Mac te volgen
inclusief het geheugen, schijf- en cpu-gebruik, net-activiteit en nog veel
meer. (Gratis, 883 KB)
Cyberduck 4.1
Het team van Cyberduck heeft versie 4.1 uitgebracht van het
gratis bestandsoverdrachtprogramma voor Mac OS X. Cyberduck 4.1 introduceert
navigatie met een trackpad, kan allerlei soorten bestanden naar Google Docs
uploaden en brengt verschillende correcties aan op de interface met S3 van
Amazon en CloudFront, vooral met betrekking tot opslag van gegevens in
verschillende datacentra en beter logboekbeheer. De versie rondt de
verbetering af met meerdere foutcorrecties, van instellen van de tijdstippen
van binnengekomen bestanden tot verwijderen van gewiste bestanden in Google
Docs. (Gratis, 22,9 MB, toelichting)
Sparrow 1.3.1
Sparrow heeft een update gebracht van zijn spartaanse
e-mailprogramma voor Mac OS X tot versie Sparrow 1.3.1. De kleine update
gaat vooral over een kritische fout die in versie 1.3 zat zoals het bedrijf
noemt in een blog, voert een aantal belangrijkere veranderingen in waaronder
volledige compatibiliteit met Mac OS X 10.7 Lion, verbeterde toegang tot
labels en mappen via het zijpaneel en een geïntegreerde "verzend en
archiveer"-functie. Daarbij heeft het team bij Sparrow alle animaties van de
app herschreven waardoor de gebruikersinterface soepeler en interactiever is
geworden. ($ 9,99 nieuw van Sparrow of van de Mac App Store, gratis update,
14,8 MB)
Fantastical 1.0.3
Flexibits brengt in het nieuwe Fantastical 1.0.3,
compatibiliteit met Lion voor het gewaardeerde agendaprogramma van het
bedrijf. De nieuwe uitgave maakt ook invoer met de trackpad mogelijk en
geeft een stel verbeteringen aan de gebruikersinterface, samen met een
aantal correcties van foutjes in de manier waarop de app omgaat met
tijdmelding in 24-uurformat en data uitgedrukt in niet-Gregoriaanse
kalenders. ($ 19,99 nieuw van Flexibits of de Mac App Store, gratis update,
7,5 MB, toelichting)
SpamSieve 2.8.6
Het meest recente product van C-Command is SpamSieve
2.8.6, een lichte update van het populaire programma dat spam filtert. De
nieuwe uitgave verbetert de werking van SpamSieve onder Mac OS X 10.7 Lion,
voegt ondersteuning toe voor Postbox 2.5 en verhoogt de precisie van
filtering. Bovendien heeft C-Command zijn documentatie aangevuld over
SpamSieve in Microsoft Outlook, MailMate en Postbox. Aanvullend werk is ook
gedaan aan de handleiding en de hulp voor de software. ($ 30 nieuw, gratis
update, 8,3 MB, toelichting)
Meer en meer wordt er over hackers en veiligheid gesproken. Wie doet zo iets en waarom ? Wat betekend dit?
De dag van vandaag worden hackers meestal in verband gebracht met slechte dingen. Stelen van gegevens, overnemen van je computer zonder dat je het weet, verspreiden van virussen enz. Heden krijgen hackers een (betaalde) opdracht om zaken op het internet te veranderen of stuk te maken. Dit is de zwarte kant maar er is ook een andere zijde.
Graag keer ik in de geschiedenis terug om hier wat uitleg over te geven. Vele hedendaagse gebruikers zijn niet meer op de hoogte van deze geschiedenis. Het begrip hackers wordt dan in vele gevallen te min en te onmin gebruikt.
1. Wie of wat is een hacker?
Onder veel leken worden hackers echter vaak ten onrechte met schadelijke computer criminaliteit geassocieerd. De grens tussen goed en slecht licht heel dicht bij elkaar. Vele beroemde hackers zijn na hun veroordeling en straf dikwijls werkzaam in veiligheidsstaf van een bedrijf
Volgens het standpunt van waaruit je het bekijkt zijn er verschillende bepalingen
a) Een persoon welke is gebeten door de informatica en welke zoveel mogelijk kennis wenst te vergaren ...
b) als een dergelijke persoon inbreekt in een systeem is dat enkel om op deze manier zaken bij te leren. Tevens zal een dergelijk persoon kennis delen met anderen ...
b) een briljant programma maker
c) Een hacker is een persoon die geniet van de intellectuele uitdaging om op een creatieve manier aan bepaalde beperkingen te ontsnappen of deze uit te schakelen. Over het algemeen worden voornamelijk personen die technologische beperkingen doorgronden als hacker aangezien.
d) Indringer of crimineel Iemand die tracht om via andere dan de officiële wegen een computersysteem binnen te dringen In deze laatste betekenis hebben hackers vaak een negatieve klank, er wordt door sommigen zelfs van 'terrorisme' gesproken. De hackers zelfs delen hun in, volgens de western geschiedenis, in 2 categorieën
- white-hat ( cowboys met witte hoed waren steeds de goeden) Bij het binnendringen wordt zelfs de eigenaar van het systeem geadviseerd het systeem veiliger te maken, en meestal ook meteen op welke manieren dat zou kunnen. Deze hackers doen hun handelingen vaak als uiting van creativiteit ('voor de kunst van het kraken') of als goedwillende handelingen (zoeken naar veiligheidslekken om deze later te kunnen dichten; veel bedrijven huren ook hackers in om de beveiliging van hun systemen te testen)
- black-hat of ook Crackers genoemd zijn hackers die binnendringen in systemen en schade aanrichten of zich toegang geven tot vertrouwelijke informatie, Deze Crackers handelen vooral uit crimineel of vernielzuchtig oogpunt. Het zijn ook krakers die een bepaald programma kraken om aldus het serial nummer te vinden
Zoals je ziet, het hangt er van af hoe je het bekijkt.
Velen profiteren van het werk van de hackers of het nu de goede (white hat) of de slechte zin (black hat). Dat internet bankieren veilig is is dikwijls de danken aan hackers die het systeem binnengedrongen zijn. Zij hebben de banken quasi gedwongen om hun systeem te verbeteren.
En wie heeft het nog niets een geprobeerd om een serienummer te vinden voor een bepaald programma? Of wie werkt er met een gekraakte versie van het dure Adobe CS en een illegale windows versie? "Wie zonder zonde is werpt de eerste steen" In deze laatste gevallen heeft de hacker wel "goed" werkt verricht. Maar een virus? Dat is van het goede te veel - Alles is zo relatief!
Tijdens mijn wilde computer jaren, begin de jaren 80 was inderdaad het kraken van een programma het bewijs dat je iets kon, bewijzen dat je iets wist over computers Mentor, een beroemde hacker, schreef toen hij zijn gevangenisstraf uitzat in 1986 zijn gekend manifest Hij vertelt hiermede wat , volgens hem, een hacker juist is
Mentor's laatste Woorden8 Jan 1986 De volgende tekst wordt herdrukt in eer en sympathie voor vele phreaks en de hackers die onlangs door de geheime dienst zijn gearresteerd.
Mentor´s Manifest: Het geweten van een hacker
Alweer werd er vandaag een aangehouden. De kranten staan er vol van. Tiener aangehouden in computer schandaal" Hacker word na bankinbraak gearresteerd Vervloekte teenagers, zij zijn allemaal gelijk.
Maar wat deed jijzelf tijdens deze jaren met je technohersenen? Nooit getracht zich in de plaats van een hacker te voelen?
Was je nooit benieuwd wat er hem toebracht om te tokkelen op zijn computer en welke krachten hem hebben gevormd ?
Ik ben een hacker, treed mijn wereld binnen Mijn wereld is er een die begint in de school... Ik ben slimmer als de meest andere leerlingen. De leerstof die ze ons voorschotelen verveeld mij. Vervloekte leraars! Zij zijn allemaal gelijk
Vandaag maakte ik een ontdekking, ik vond een computer. "Cool" Hij doet wat ik wil doen. Als hij een fout maakt is het omdat ik het verknoeide. Niet omdat hij niet van mij houdt of zich door mij verraden voelt, of denkt dat ik een wijsneus ben Niet omdat ik niet houd van leraars of dat ik hier niet op mijn plaats ben Vervloekte teenager. Al wat hij doet is spelen. Ze zijn allemaal gelijk
En toen gebeurde het. Een deur opende een wereld voor mij Rennend door de telefoonlijn zoals heroïne door de aders van een verslaafde, wordt er een elektronische impuls gestuurd, wordt er dagelijks een toevluchtsoord van incompetenties gezocht en een site wordt gevonden.
"Dit is het... dit is waar ik thuishoor" Ik ken iedereen hier... Zelfs als ik hun nog nooit heb ontmoet, nog nooit gesproken heb of nog nooit van hun gehoord heb. Ik ken ze allemaal Vervloekte teenagers, typend via de telefoonlijn. Ze zijn allemaal gelijk Je zou je er leven voor verwedden, dat we allemaal gelijk zijn.
Lepel per lepel kregen wij op school babyvoeding, terwijl wij lust hadden op een steak. Het beetje vlees dat wij kregen was voorgekauwd en smaakloos. Wij werden overheerst door sadisten of apathisch genegeerd. Weinig leraars vonden ons gewillige leerlingen. Hun aantal was gelijk de waterdruppels in een woestijn.
Dit is onze wereld nu... De wereld van de elektronen en schakelaars, de schoonheid van de Baud. Wij maken gebruik van een bestaande dienst, zonder te betalen voor iets wat spotgoedkoop zou kunnen zijn als het niet door woekeraars gemaakt werd.... en u noemt ons criminelen Wij onderzoeken ... en u noemt ons criminelen Wij streven naar kennis ... en u noemt ons criminelen Wij hebben geen vooroordelen tegen huidkleur, nationaliteit of godsdienst ...en u noemt ons criminelen U bouwt atoombommen, voert oorlogen, moord, bedriegt en liegt tegen ons U probeert ons wijs te maken dat het voor ons eigen goed is dat wij criminelen zijn
Ja ik ben een misdadiger Mijn misdaad is deze van nieuwsgierigheid Mijn misdaad is het beoordelen van mensen op wat zij zeggen en denken, niet op hoe ze er uitzien Mijn misdaad is van jou te willen overtreffen, wat je waarschijnlijk mij nooit zult vergeven
Ik ben een hacker en dit is mijn manifest U kunt deze individu tegenhouden maar je kan ons niet allemaal stoppen Want hoe dan ook, we zijn wij allemaal gelijk
2.Bekende en beroemde Hackers
a) USA
Gates en Allen Zij leren elkaar kennen op een soort kostschool, Lakeside. Die besluit met vooruitziende blik al in 1968 dat leerlingen met een computer moeten kunnen omgaan. In die tijd vullen computers een ruimte zo groot als een gymnastiekzaal. Dat valt buiten de begroting, zodat de school voor dik een halfjaar computertijd huurt bij General Electric. Gates is dan pas dertien, maar samen met een handvol medestudenten verbruikt hij binnen een paar weken alle gehuurde computertijd op. Allens moeder moet daarom 200 dollar dokken voor hij z'n diploma in ontvangst mag nemen. Enkele maanden later vinden de jongelui een truc uit waardoor de centrale computer hun gebruikstijd niet meer registreert. Zo vormen ze een van de eerste hackersgroepen ter wereld,
b) Australië :The Realm of the hackers (Het koningrijk van de hackers)
in de 80´jaren vonden 2 teenagers Electron en Phoenix toevallig bij het zoektocht op het net een lijst van veiligheidsmaatregelen die een firma vertrouwelijk had gestuurd. Met hulp van deze lijst konden ze inbreken in de meest beveiligde computers van de USA: Los Alamos, Space center, Visa ... Om met hun resultaten naar buiten te komen gaven ze een interview aan de New York Times. Met als gevolg dat de US Secret services massaal op zoek ging achter hun Het aanhouding gebeurde tamelijk een tijd nadien daar de onderzoekers nog niet de technische middelen hadden die de hackers wel reeds hadden.
Hetzelfde feit zien we ook bijna 20 jaar later met de Belgische hacker RedAttack, waar de Computer Crime unit 3 weken nodig had om hem op te sporen wegens verouderde apparatuur.
Hierover bestaat er een documentaire van de BBC In The Realm Of The Hackers
c) Duitsland
Hier had men de Chaos computer club ( CCC). Gesticht in Dec. 1981 stichting door de visionair Wau Holland. Met deze club wouden ze anticiperen tegen de sterke opkomst van de informatietechnologie en de communicatie middelen op de wereld
Zij werden wereldberoemd toen ze binnendrongen in het netwerk van "Bildschirntext" en er zo een overschrijving konden maken van 134.000 DM (67.000 €) De volgende dag werd dit geld in bijzijn van een deurwaarder en de pers terug overhandigd.
In 1989 kwamen ze terug in opspraak toen een afvallig lid Karl Koch ( Hagbard) werd gearresteerd voor inbraken in computers van de US regering en voor het verkoop van deze inlichtingen aan de sovjets. Koch word tevens beschouwd als de eerste trojan horse schrijver
Deze club is nog steeds actief werkzaam en heeft een uitgebreide website
d) België
Augustus 1999, VTM pakt uit met dit nieuws: De Belgische provider Skynet kreeg dit weekend het bezoek van een hacker. De man heeft kredietkaartgegevens, gebruikersnamen en wachtwoorden van Skynet-abonnees kunnen onderscheppen. Skynet geeft de fout toe en heeft de beveiliging verscherpt.'
Meteen na zijn ontdekking heeft ReDaTtAcK een fax verstuurd naar Skynet waarin hij de fout beschreef. Omdat het weekend was, duurde het even vooraleer de technici van de provider konden ingrijpen.
Redattack kraakt Generale Bank. Na Internetprovider Skynet was het de beurt aan de Generale Bank, onderdeel van Fortis-bank. Via de website van G-banking kunnen klanten hun bankrekeningen beheren. Daarvoor krijgen ze een login code en wachtwoord. Als je driemaal de verkeerde combinatie ingeeft, wordt de toegang geblokkeerd en komt je naam op een zwarte lijst te staan.
ReDaTtAcK slaagde erin de naam steeds weer uit de zwarte lijst te schrappen waardoor hij onbeperkt kon uitproberen. Daarvoor kraakte hij de computer van de helpdesk. Dat was erg makkelijk want de login code van die computer was "helpdesk" en het wachtwoord 'hlpdsk". Vervolgens schreef de hacker een programmaatje dat alle combinaties tussen logincode en wachtwoord uitprobeerde zonder op de zwarte lijst terecht te komen. Zo kon hij de rekeningnummers en transacties inkijken van alle klanten die gebruik maken van het online bankieren.
Kathleen Steel van de Generale Bank zegt dat de bank geen klacht indient tegen de hacker: "Zoals de hacker zelf zegt, wil hij alleen maar de veiligheid verbeteren. En zolang dat zijn doel blijft, ondernemen wij geen gerechterlijke stappen"
3. Veiligheid Visakaart
Neem nu het systeem van de VISA-kaarten. Het is haast om te lachen hoe mensen hun kaart zonder problemen toevertrouwen aan een ober, maar er als de dood voor zijn om het kaartnummer naar een Internetwinkel op te sturen. Terwijl in het laatste geval het nummer via een superveilige verbinding naar de verkoper reist. En die laatste kan het zich niet veroorloven om foute dingen te doen, want zijn naam staat op het spel.
Maar hoe vaak valt het niet voor dat dievenbendes kaartnummers in een restaurant kopiëren en daar later dure aankopen mee doen? Gecombineerd met het feit dat kaarthouders hun verantwoordelijkheid niet nemen om hun rekeningstand in de gaten te houden, geeft dat een bijzonder gevaarlijke situatie.
Honderd keer gevaarlijker dan een provider of een bank die enkel met speciale technieken te kraken zijn.
Kortom: het wordt tijd dat mensen beseffen dat ze vaak zelf aan de basis liggen van beveiligingsproblemen. Zodat duidelijk mag zijn dat het Internet wel veilig is, of althans veiliger dan vele andere situaties "in real life".
Bijkomende nota: Het eerste virus
Alhoewel er tot nu toe nog geen virus is op OS X lijkt het nu wel vreemd dat het allereerste computervirus ontstaan is op een Mac. Het werd geschreven door Richard Skrentaelk , een 15 jarige student, op een Apple II in 1982. Het kreeg de naam Elk Cloner: Telkens bij de 50ste opstart van het systeem kwam er een gedicht te voorschijn op het scherm:
Elk Cloner - Een programma met persoonlijkheid Het zal komen op al je disks Het zal infiltreren op al je chips Ja, het is a cloner
Je ziet dit was in die tijd een virus, zonder kwade bedoelingen
Uittreksel uit mijn document "De geschiedenis van de computer"
Voor het ogenblik ben ik aan het werken aan de 2de fase. De 1ste fase was het werk van Pascal Vyncke, nl. de forum software op de server plaatsen. In dit geval is dat de phpbb.
De 2de fase is alles nu gebruiksvriendelijk klaar maken en het forum voorzien van verschillende onderwerpen Hiermede ben ik nog een tijdje bezig ;-)
In feite gaat dit niet de Mailgroep apple_club vervangen maar gaat het een mooie aanvulling zijn. Bij de mailgroepen vinden wij dan ook de trouwste leden. Al is het soms wel een komen en gaan. Maar met 329 leden behoort de mailgroep Apple-club Bij de grootste van de 54 bestaande mailgroepen.
De voordelen van zo een mailgroep zijn duidelijk. Het is eenvoudig en men hoeft er zich niet te veel zorgen om te maken. Men stelt zijn vraag, klikt op verzenden en klaar is kees. Bij een forum moet men zich eerst de vraag stellen "In welke rubriek (onderwerp) hoort mijn vraag thuis?." Dan ga je eerst nog eens moeten opzoeken of je vraag nog niet door iemand anders ooit is gesteld - Daarvoor heb je op het forum een uitstekende zoekfunctie. Een deftige zoekfunctie, weer zo een voordeel t.o.v. de mailgroep.
Eens dat je op het forum geregistreerd bent en na een verkenning van de verschillende onderwerpen (mappen) ,hoef je nadien niet meer alles te doorlopen. Er bestaat een link "Nieuwe berichten" . Eens dit aangeklikt bekom je nog enkel de berichten te zien die geplaatst zijn na je laatste bezoek. Vind je een interessant onderwerp, dan kan jij je hierop abonneren. Telkens als er iets verandert krijg je een email toegestuurd met een link om dat onderwerp te gaan bezoeken. De eerste stap is waarschijnlijk " de angst " van " het onbekende " een beetje opzij te zetten.
Hoe gaat dit nu eigenlijk allemaal in zijn werk? Hierbij een voorlopig plan 1. Je registreren met je gegevens en deze verzenden. 2. Je bekomt automatisch een antwoord met een link waar jij je registratie kunt activeren. Waarom opnieuw registreren? Op het oude forum kon iedereen zich registreren, zelfs met een onbestaand adres. Door deze activatie wordt er gecontroleerd of het adres bestaat en of jij het daadwerkelijk bent die de registratie heeft aangevraagd.
3. Eens dit gedaan ben je " tijdelijk " lid. Je kunt alles lezen maar je kunt enkel schrijven in één map: nl " Voorstelling nieuwe leden " Nadat je hier enkele gegevens hebt achtergelaten, krijg je de toelating om in alle onderwerpen een vraag te stellen of om te antwoorden. Waarom? Hier worden de leden feitelijk een beetje gefilterd. Een raar woord, maar de bedoeling is dat personen die werkelijk geen interesse hebben in het Apple gebeuren zich niet verder aanmelden in het forum of zelf rare dingen gaan schrijven of opsturen. Zo houden wij het forum "proper".
4. Tevens word er ook gevraagd zo goed als mogelijk je gebruikersprofiel in te vullen. Sommige gegevens hiervan zijn verplicht andere weer vrij. Het handelt hier over gegevens van welke besturingssysteem of computer(s) je hebt, tot het invullen van je woonplaats. ( leer mensen uit je omgeving kennen, mogelijke samenkomsten organiseren …) Je iChat ( tenminste als je er eentje hebt.) invullen, kan ook erg interessant zijn. Hierdoor kan je online direct hulp vragen. Zelfs je scherm kan op afstand overgenomen worden!
De vraag die ik het meest hoor sinds de presentatie die Apple op de Worldwide Developer Conference (WWDC) hield, is of Mac OS X 10.7 Lion niet "saai" is. Dat is een terechte vraag. De laatste keer dat er een grote vernieuwingsoperatie op het vlak van de gebruikerservaring van Mac OS X plaatsvond, met het uitbrengen van 10.5 Leopard, werd de hele aanblik veranderd en werd een aantal programma’s en systeemelementen aangepast waar je als gebruiker de hele tijd mee werkt, zoals bijvoorbeeld de Finder. Daarentegen presenteerde Apple Snow Leopard vooral als een verzameling verbeteringen onder de motorkap, die de snelheid van het systeem moesten verbeteren en zouden zorgen voor een stevige basis voor toekomstige door-ontwikkeling. (Persoonlijk heb ik Snow Leopard nooit ervaren als een sterke editie van Mac OS X. Ik heb met de eerste versies veel problemen ervaren en nog steeds gebeurt het me vaker dat ik het systeem moet herstarten door onverklaarbare systeemfouten. Vaker dan ik ooit in Leopard of Tiger had).
Nu zit Lion wel tjokvol nieuwe leuke /dingetjes/: slimmigheidjes op gebruikersniveau, nieuwe manieren om iets te doen. Bij het testen van Lion merk ik dat Apple zelfs hier en daar iets heeft /weggehaald/ dat allang achterhaald was maar al jaren in Mac OS X was blijven hangen. (Welke dingen dat zijn, zullen we met meer detail bespreken na de lancering van Lion).
Maar in ieder geval zijn de meeste van de nieuwe mogelijkheden gericht op gebruikers die nooit eerder met een Mac (of überhaupt met een computer) werkten. Of ze zijn gericht op gebruikers die altijd een ingewikkelde relatie met computers hadden zoals die traditioneel werken. iOS is er in geslaagd die mensen aan zich te binden die eigenlijk geen computer willen: de iPhone en iPad confronteren hen niet met lastigheden, noch met dezelfde overdaad aan keuzes, waar een gewone desktop-computer dat wel doet.
Als je een iPad opstart, veeg je de unlock-knop om het scherm te openen en je ziet meteen een scherm met allemaal dingen die je kan doen. Het zijn apps, maar het zijn meestal ook allemaal heel specifieke acties, want de meeste apps doen maar één ding en Apple ontmoedigt zelfs de ontwikkeling van minder simpele apps die bestaan uit verschillende widgets. Als je daarentegen een Mac of Windows-computer opstart, dan zie je allerlei dingen en je wordt misschien overspoeld door de vele vormen van interactie met al die dingen. Zoals mijn schoonmoeder soms zegt: "Ik probeer dat ene ding in een ander ding te krijgen maar er gebeurt niks!"
De klassieke "bureaublad"-interface, die angstwekkend veel lijkt op een bureaublad in een kantoor in de vijftiger jaren (documenten in mappen, prullenmand) was voor veel mensen beter te hanteren dan de commandoregel interface van Unix. Terwijl dat alweer een grote stap voorwaarts was ten opzichte van eerdere methoden om computers aan te sturen (denk ponskaarten, schakelaars, draden). Voor diegenen die opgroeiden in de tachtiger jaren werkt de metafoor goed, hoewel het eigenlijk een rare combinatie is van abstracte en concrete dingen.
Het is nu duidelijk dat de bureaublad-interface niet voor iedereen werkt, hoe verfijnd die de afgelopen 30 jaar ook geworden is. Dat heeft niets te maken met intelligentie, mijn schoonmoeder is briljant en heeft tientallen jaren van werkzaam leven achter de rug. Ze gebruikt ook al meer dan 20 jaar een Mac. Toch is het voor haar niet logisch.
Het is duidelijk dat velen de gebruikersinterface van een besturingssysteem zo geïnternaliseerd hebben dat de interface bijna een uitbreiding van ons denkraam is. Veel anderen (misschien wel de meesten) zien de interface als een verzameling ongerelateerde voorwerpen die niet concreet zijn en zich ook nog eens niet voorspelbaar gedragen. Gevolg hiervan is dat alles uit het hoofd geleerd moet worden, met alle fouten van dien. Hoeveel mensen ken je die een notitieblok vol met recepten uit het hoofd kennen?
Dat is het punt waar iOS begint. Een gewoon besturingssysteem is voor velen overweldigend en iOS is dat niet. Het is niet dat iOS "eenvoudiger" is om te gebruiken; het kent alleen geen metafoor meer omdat alle objecten gelijk te gebruiken zijn. Dat brengt met zich mee dat je minder hoeft te onthouden. Het succes van de iPhone, iPod touch en iPad is niet aan één factor te koppelen, maar de simpelheid van het iOS heeft zeker geholpen.
Terug naar Lion. Lion heeft veel elementen die gericht zijn op veteranen. AirDrop zorgt ervoor dat je bestanden uit kunt wisselen zonder dat je een netwerk hoeft op te zetten. Een geweldig idee en maakt gebruik van een initiatief van de Wi-Fi Alliance, Wi-Fi Direct. Er komt een dag dat dit gaat werken met alle Wi-Fi-gecertificeerde apparaten. Verder zijn de visuele en gesprek-gebaseerde verbeteringen van Apple Mail, een betere Voorvertoning die Office en iWork documenten kan tonen, de mogelijkheden om per gebruiker vensters te delen en de verbeteringen van FileVault 2 erg welkom voor ervaren Mac-gebruikers.
Aan een aantal andere nieuwe mogelijkheden van Lion moeten we misschien even hebben, maar zullen waarschijnlijk wel goed gewaardeerd worden zodra ze veel gebruikt worden. Auto Save en Versions bijvoorbeeld zullen wel wat overschakeling vereisen, want je moet uitzoeken welke apps het ondersteunen en welke niet. Maar zodra bijna alle programma’s onze concepten automatisch gaan opslaan en ieder uur versies van werk-in-uitvoering gaan opslaan, zal ons werk waarschijnlijk veel efficiënter worden. Ik weet zeker dat ik een enorme fan ga worden van Resume, dat niet alleen een programma zal starten waar je het verlaten hebt (met dus dezelfde open documenten), maar dat er ook voor zorgt dat het hele systeem opstart met precies dezelfde status als je opnieuw moet opstarten (dat zal nog steeds wel eens nodig zijn).
En dan zijn er mogelijkheden die we makkelijk overslaan, zoals Launchpad. Een programma om programma’s mee te starten en de meeste ervaren Mac-gebruikers hebben daar geen problemen mee. We klikken op iconen in de Dock, dubbelklikken op iconen in de Finder, of gebruiken programma’s als LaunchBar om een programma via het toetsenbord te starten.
Ik ben wel enigszins enthousiast over deze mogelijkheden, maar sta niet te juichen. Voor ervaren gebruikers zitten verbeteringen vooral in de kleine letters, de verfijningen zoals Snow Leopard die bracht. Ze zijn niet zo betekenisvol als die in de komende iOS 5-uitgave, want daar vervangt of herziet Apple veel onderdelen en technologieën die of niet briljant waren (zoals de Camera- en Berichten-apps) of voortdurend voor veel commentaar zorgden (de afhankelijkheid van iTunes en berichtgeving).
Maar wij zijn niet iedereen. Diegenen voor wie Lion het meest interessant is zijn waarschijnlijk niet de mensen die dit artikel lezen. We raden je aan om straks met Lion eens naast een nieuwe gebruiker te gaan zitten, of een die al langer de Mac gebruikt maar altijd problemen heeft en ze te laten zien hoe je Launchpad start. Leer ze een paar vingerbewegingen, toon ze Mission Control als ze problemen hebben met een bepaald venster. Laat ze weten dat je een document eigenlijk maar een keer hoeft op te slaan (en we stellen ons voor dat Apple daar ook aan werkt). Let ze uit hoe hun veranderingen en back-ups automatisch op de schijf opgeslagen worden. Stel Time Machine in zodat alles opgeslagen wordt en realiseer je dat je je geen zorgen hoeft te maken dat ze vergeten om hun externe harde schijf aan te sluiten, omdat dat allemaal blijft werken.
Het is niet dat Lion leentjebuur speelt bij iOS. Het is veel meer dat Apple ontdekt heeft wat het iOS zo aantrekkelijk maakt voor mensen die de bureaublad-interface niet doorgronden. De meeste mensen dus. Het is mogelijk dat Lion de computerervaring van de gemiddelde niet-technische gebruiker net zo veranderd als dat iOS korte metten maakte met de "alleen leuk voor zakelijke gebruikers"-interfaces van de meeste smartphones. Het is zelfs mogelijk dat Lion maar een tussenstap is en dat we een versie van OS X gaan zien (zonder Mac ervoor) die zich nog verder in de richting van iOS ontwikkeld heeft.
Zoals gebruikelijk met toekomstvoorspellingen moeten we dat eerst nog maar eens zien. Ik ben een fan van het idee dat ik nieuwe gebruikers kennis kan laten maken met Lion zonder dat ik de verwarrende conventies van een bureaublad-interface hoef uit te leggen en dat ze hun iOS-ervaring ook op een computer kunnen gebruiken. Maar als een zware gebruiker die gewend is om alle mogelijkheden uit mijn Mac te persen, is het ook geruststellend om te weten dat ik alle nieuwe dingen kan omzeilen die me niet helpen om productiever te worden.
Tidbits door Glenn Fleishman : http://www.glennf.com/
Telkens als jij je ergens op het net wilt registreren wordt er hierna gevraagd
Maar soms staat er iets anders zoals Schermnaam, Nickname, screenname, bijnaam.
Zelfs het woord avatar komen wij tegen.
Hoe vinden wij ons daar terecht?
Laat ons eerst eens gaan kijken wat SeniorenNet zelf erover zegt
Aan de slag: Wat is een schuilnaam?
Een schuilnaam is een naam die u kiest om uzelf te identificeren t.o.v. de andere chatters. Een schuilnaam mag uw echte naam of voornaam zijn, maar dus ook een zelf gekozen naam. Als u regelmatig komt chatten, vinden de andere chatters het leuk dat u steeds dezelfde schuilnaam gebruikt, zodat ze u kunnen herkennen.
Een schuilnaam moet aan enkele voorwaarden voldoen: niet langer dan 32 tekens, minimum 1 teken, niet beginnende met een cijfer en ook geen "vreemde" tekens. Het gebruik van cijfers mag wel in het midden of einde van de naam, alsook de tekens - _ [ ] Voorbeelden van correcte schuilnamen zijn:
•jan
•fred001
•an_neke
•Dorien[tje]
•joke58
Deze bepaling is tamelijk correct maar persoonlijk kan ik er niet zo maar mee akkoord gaan.
"Een schuilnaam mag uw echte naam of voornaam zijn …." Natuurlijk kan men u niet verplichten.
Maar volgens mij verliest men hier de oorspronkelijke bedoeling uit het oog
Tevens het is niet enkel bij chatten dat dit gebruikt wordt
Toen ik half de jaren '80 begon met internet (het schijnt een eeuwigheid geleden) was er maar één enkel begrip "Chatname"
Er was toen wel geen chat programma, zoals wij nu kennen, maar het IRC Internet Relay Chat (Dit bestaat nog steeds, met meer mogelijkheden als de chat programma's die wij normaal kennen.
Verder was er een soort prikbord waar je naar toe kon gaan (niet surfen, want dat bestond nog niet) en een berichtje kon achterlaten.
Om te weten wie je bent moet je een naam achterlaten. Toen reeds werd de keuze van een voornaam afgeraden. Je moest een naam vinden die enig was op het toen bestaande internet. Een unieke voornaam heb je zelden,.
Je moet dan beginnen met er iets bij te voegen jozef007, jozef13, jef23 enz. om deze naam unike te maken
Origineel kan men dat niet noemen
Men raadde toen aan van een pseudoniem te nemen naar voorbeeld van schrijvers en kunstenaars. Zo een pseudoniem werd dan in de internet wereld later Chatname genoemd
Einde de '70 jaren was Tolkien reeds wereldbekend met zijn "Fantasy" boeken. Hij ontwikkelde een eigen taal, fantasievolle kaarten en een eigen wereld.
Ook ik was een fan maar toen ik opzoek ging achter een nicknaam die iets te maken had met de wereld van Tolkien waren die alleen reeds ingenomen (Bilbo, Gollum, Pipin,Frodo…)
Toen ben ik op Hobbit gekomen wat toen een unieke naam was
Toen het internet zich verder ontwikkelde kwamen er nog begrippen bij zoals: Screenname, Schermnaam, schuilnaam of bijnaam.
Begrippen die in de internet wereld feitelijk hetzelfde willen zeggen.
Bij senioren stoot dit soms op onbegrip als zij er de eerste keer mee in contact komen - Wat is dat nu weer?
Zij geven dan meestal hun voornaam in en moeten vastellen dat deze al in gebruik is. Er wordt dan niet al te veel nagedacht, men wil zo snel mogelijk geregistreerd zijn, en men voegt er dan maar een cijfer bij, dit tot de registratie aanvaard word.
Je echte naam zou ik zeker, wegens privacy, nooit aanraden (Google maar eens op je naam)
Ik heb er zelf al tegenkomen die gewoon hun mail adres als schuilnaam gebruikten.
Je dient je schuilnaam te zien als een pas geboren personage die zijn intrede doet in de internet wereld.
En je geeft je kleinzoon bij zijn geboorte toch een geen naam als Jefke13 of schattebout21
Graag had ik hier wat creativiteit gezien.
Neem je tijd om enkele en mooie pasende schuilnamen te vinden. Er zal er dan wel een bij zijn die nog niet voorkomt op net
Toen de grafische voordelen op computer werden uitgebreid kwam er nog het begrip "Avatar" bij
Een avatar is een kleine afbeelding, meestal tussen de 48x48 en 150x150 pixels groot (soms ook 100x100 of 100x200), die als gebruikersafbeelding op forums of bij chatprogramma's gebruikt wordt. Avatars staan meestal naast of onder de nickname van een lid.
Voor een goede avatar ga je dus op zoek achter een kleine prent of tekening die het best past bij je schuilnaam
Het begrip avatar is nu natuurlijk meer bekend geraakt door de 3D film Avatar
Schuilnaam of hoe je het ook willen noemen is een personage die jijzelf creëert. Een personage die rondwandelt in de wijde wereld van het internet. Zie het als een hergeboorte van je zelf op het intekent. Geef dit kind een deftige naam.
Eindelijk heb ik er toch eentje gekocht. Ik had het altijd maar uit gesteld, maar nu met de komst van OS Lion is het er toch toe gekomen.
Wat is dat nu zo een pad (volgens wikipedia) De Magic Trackpad is een multi-touchtouchpad, geproduceerd door Apple Inc. De Magic Trackpad is verschenen op op 27 juli 2010, en is het vergelijkbaar met de huidige touchpad op de MacBook, hoewel hij 80% groter is. De Magic Trackpad is bruikbaar op Apple Macintosh computers, Windows XP, Windows Vista en Windows 7. De Magic Trackpad verbindt zich met je computer door middel van Bluetooth en werkt op twee AA-batterijen. De Magic Trackpad heeft hetzelfde design als de Apple (Wireless) Keyboard. Hij werkt op de besturingssystemen Mac OS X 10.6 en hoger.
En volgens PC magazine:
Het einde van de muis? Met de aanraakgevoelige Apple Magic Mouse wist Apple de muizenmarkt een nieuwe impuls te geven, maar het Magic Trackpad gaat een stapje verder.
Eigenlijk is het niet zo vreemd dat Apple met een Magic Trackpad komt. Het apparaatje is eigenlijk niets meer of minder dan de Magic Trackpad van de recente MacBooks, maar dan als een op zich zelf staand invoerapparaat. En aangezien gebruikers sinds dag één lyrisch zijn over de ingebouwde Magic Trackpad, was het te verwachten dat ze dat ook over deze 'losse' versie zouden zijn.
De Magic Trackpad is, in tegenstelling tot veel tekentablets, geen toevoeging aan de muis-toetsenbord-combinatie. Nee, Apple's nieuwe speeltje vervangt de muis in zijn geheel. De cursor wordt vanaf nu met aanrakingen en gestures bestuurd. Bij het uitpakken wordt al een spoedcursus gegeven: de onderkant van de doos bevat een overzichtje met de belangrijkte gestures. De meesten spreken voor zich: drukken voor een muisklik, twee vingers van boven naar beneden (of links naar rechts) bewegen om te scrollen, met twee vingers draaien om een afbeelding te roteren en ook de pinch/zoom-beweging van de iPhone wordt ondersteund.
Er zijn ook een aantal minder voor de hand liggende gestures aanwezig. Maar dat betekent niet dat ze niet minder handig zijn. Druk je Ctrl op het toetsenbord in en beweeg je met twee vingers omhoog, dan zoom je op het venster in. Veeg je met vier vingers, dan activeer en deactiveer je Exposé. Drie vingers naar links of rechts is een pagina verder of terug in Safari of Fotos. Dat soort handigheidjes vereisen een kleine inwerkperiode, maar voelen daarna intuitief aan.
Sterker nog, na een week met de Magic Trackpad gewerkt te hebben willen we onze muis helemaal niet meer terug. Het werken op een aanraakgevoelig tablet is minder zwaar voor de polsen, waardoor rsi-patiënten er mogelijk ook voordeel bij hebben. Belangrijker is dat de hand veel kleinere afstanden aflegt over het bureau dan met een muis, zonder dat dit onnatuurlijk of beperkend aanvoelt.
Aanvankelijk waren we bang dat Apple een slechte keuze had gemaakt door de Magic Trackpad niet te voorzien van een usb-kabel. Nu moet er verbinding worden gemaakt met bluetooth en werkt het Trackpad op twee AA-batterijen. Onze vrees is echter ongegrond: het pairen met OS X is een peulenschip en na een week gebruik staat de accuduur nog op 99 procent. Eigenlijk is er maar één puntje van kritiek: de Magic Trackpad werkt officieel alleen onder OS X en een Bootcamp-installatie van Windows. Wie geen Mac heeft, zal moeten zoeken naar onofficiële drivers om het Trackpad aan de gang te krijgen.
Pluspunten
Minpunten
Conclusie
multitouchbediening
prettiger te bedienen dan muis
lange accuduur
iets minder nauwkeurig dan muis
De Magic Trackpad is wat ons betreft in één woord: geweldig.
Volgens mij? In elk geval een vreemde ervaring voor al wie niet werkt met een van de nieuwe laptops. één vinger, twee vingers zelfs met drie- of viervingers. Je moet het gewoon worden.
En het is zoo gevoelig. je denkt dat je met een één vinger beweging bezig bent en je vergat dat er nog dat je duim ook op het blad lag. Zonder dat je het wou heb je dan een ctl (rechtse) klik uitgevoerd. Het duurde dan toch enkele dagen tegen dat ik dit gewoon was.Dit is misscien wel een nadeel. Maar eens dat je dit onder de knie hebt...prachtig.
Nu zeker met de kost van Lion, dat het OS van de iPad samenbrengt met het OS X, zal dit een mooie aanvulling zijn. De bewegingen worden intuïtief (eens als je het gewoon bent om er mee te werken)
Hardware In essentie is de Magic Trackpad een hellend vlak in aluminium, met daarbovenop een glazen muisoppervlak. Het design is typisch voor Apple: de Magic voelt aan als een grotere versie van de trackpad die op alle recente versies van de MacBook en MacBook Pro gebruikt worden, maar biedt tachtig procent meer bruikbare oppervlakte. Het hellende oppervlak laat je de trackpad comfortabel gebruiken terwijl je handpalm op het werkblad ligt.
De bodem is uitgevoerd in wit plastic, maar vooral de uitstulpingen die in eerste instantie op voetjes lijken om het trackpad op zijn plaats te houden, trekken de aandacht. Bij nadere controle blijken dit de muisknoppen te zijn. Wanneer je druk uitoefent op de bovenkant van het oppervlak, hoor en voel je een klik, net als op de trackpads van de MacBook Pro.
De Magic Trackpad herkent tot vier aanraakpunten gelijktijdig. Met slechts één vinger kun je onder andere klikken en slepen. Scrollen door documenten, roteren, in- en uitzoomen en klikken met rechts zijn allemaal taken die je met twee vingers uitvoert. Met drie vingers kun je in programma's zoals Safari en iView terug- en vooruitgaan.
Met vier vingers ten slotte is het onder meer mogelijk om snel de desktop weer te geven of alle vensters te openen. Voor de beginnende gebruiker vraagt zo'n multitouchomgeving een behoorlijke gewenning. Maar als je eenmaal de bewegingen in de vingers hebt, worden ze al snel onmisbaar. Het trackpadcontrolepaneel in Mac OS X 10.6 toont filmpjes van alle bewegingen, en welke functies ze hebben.
De Magic Trackpad is een bluetoothapparaat dat op twee AA-batterijen werkt. De software voor de Magic Trackpad heeft de vorm van een automatische update voor Mac OS X. Je hoeft dus niets te installeren van cd of dvd. Onder Windows 7 (via Boot Camp) werkt de Trackpad in eerste instantie als een muis met maar één muisknop.
Een tijdje geelden kreeg ik een vraag van de Gezinsbond (Varsenare) of ik hun leden niet wat zou kunnen uitleggen over Apple of Mactintosch. Ik heb dit dan ook onmiddellijk aangenomen. Dan wat is er mooier als je passie, je hobby te kunnen uitleggen aan een publiek.
Dan pas begonnen de "problemen" Wat ga ik die mensen vertellen (tonen) op zo een korte tijdspanne 1 1/2 à 2u) Te veel technisch mocht het van de Gezinsbond niet worden. En een verkoop technische avond zag ik ook niet zitten. Uiteindelijk kwam dit uit de bus: - Apple? Mac? - Vooroordelen Pro & contra - Pause - Intermezzo - Apple producten - Apple Software - Praktisch gebruik & vragen Voor dit laatste gedeelte had ik wel hulp gevraag aan een 4-tal leden van de Apple Club. Deze hebben na de voordracht ontelbare vragen beantwoord Alleen had ik nooit geen 30-tal personen kunnen tevreden stellen Langs deze weg, nogmaals mijn hartelijke dank
Eens de keynote klaar werd het spannend. Wat zouden de reacties zijn? Waagde ik mij in het hol van de (windows) leeuw ? Van de 37 aanwezigen (een succes voor de Gezinsbons) waren er 6 die reeds een Mac hadden, 1 had geen computer en al de anderen waren windows gebruikers. Maar alles is prachtig verlopen. Iedereen was te vree !
Dit alles toen wel aan dat er veel veel computer gebruikers Apple een vreemd terrein is. Zij kennen het wel van naam, maar daar blijft het ook bij.
Velen zijn blij dat zij uiteindelijk een beetje kennis hebben opgedaan over hun computer en houden dan ook vast aan hun kennis. Als zij dan toch nog de overstap wagen naar Mac blijven zij aan deze kennis vasthouden. Ze denken er niet aan dat de Mac logisch werkt. Voor hun zou het beter zijn dat zij opnieuw van nul beginnen en windows vergeten. Maar dit niet zo eenvoudig. Men was al blij dat men er iets van kon.
Dit is het ook wat ik vastel op onze maandelijkse bijeenkomsten in Brugge. Zij zijn diegene die de meeste moeilijkheden en vragen hebben. Soms vraag ik mij af hoe het mogelijk is. Ik stel dan dikwijls eerst de vraag waarom wil je dat zo doen? Wat is je bedoeling hiervan.
Personen die al langer met windows werken en beter hiervan op de hoogte zijn hebben minder problemen om de overstap te doen.
Deze voordracht is met succes onthaalt geweest en ik was een ervaring rijker
Moest jij, als lezer van deze blog, een lokaaltje met beamer te beschikking kunnen krijgen en voldoende geinterresseerden vinden, zouden wij altijd eens kunnen overleggen om zo een voordracht in jou streek te geven - Wel niet aan de andere kant van het land
Bereid je voor op Lion - zoek je PowerPC-programma's
Bereid je voor op Lion - zoek je PowerPC-programma's
Artikel van Matt Neuburg
De ontwikkeling van de Mac was nooit zoals bij een plant die groeit en zich vertakt en bladeren en bloemen voortbrengt, maar meer als een reeks elastiekjes die worden uitgetrokken tot op het punt dat ze kapot springen. De 68000-processor werd vervangen en naderhand was de volledige 68000-processor familie aan de beurt om te worden vervangen door Macs met een PowerPC-processor.
Toen Mac OS X uitkwam, moesten alle programma's worden herschreven, op de gelukkige exemplaren die goed werkten in de Classic-emulator na.
Toen Macs werden uitgerust met Intel-processoren, was het afgelopen met de ondersteuning voor Classic. Klik!
Nu zou PowerPC worden geëmuleerd door middel van Rosetta. In Snow Leopard, de eerste versie van Mac OS X die alleen op een Intel-processor draaide, werd Rosetta niet standaard geïnstalleerd; de eerste keer dat je een PowerPC-programma startte, zou Rosetta automatisch worden gedownload en geïnstalleerd, maar de onheilstekens waren al aan de wand.
Het gerucht, dat is uitgegroeid tot kabaal, doet de ronde dat Mac OS X Lion geen ondersteuning zal bieden voor Rosetta.
De dag dat Lion finaal wordt, zal er geen onheil geschieden met je Mac. Je huidige hardware zal nog altijd opstarten. Je huidige systeem zal blijven werken. Je favoriete programma's zullen je favoriete programma's blijven. Maar laat ons nu zeggen, om even advocaat van de duivel te spelen, dat je wel eens wil upgraden naar Lion. En laat ons, nog altijd als advocaat van de duivel, ook zeggen dat er in Lion geen Rosetta meer zit. Wat kan het verlies van Rosetta dan voor jou betekenen?
Om dat te weten, moet je weten welke PowerPC-programma's nu voor jou belangrijk zijn.
De gemakkelijkste manier is met behulp van Systeemprofiel. Dit programma vind je in je map |/Programma's/Hulpprogramma's|, maar er is ook een snellere manier: kies Over deze Mac in het Apple-menu en wanneer het dialoog venster met een beschrijving van je systeem en hardware verschijnt, klik je op de knop Meer info om Systeemprofiel te starten. Dit kan nog sneller door op het Apple-menu te Optie-klikken en dan rechtstreeks Systeemprofiel te kiezen.
Systeemprofiel geeft de informatie weer in drie categorieën in een paneel links in het venster: Hardware, Netwerk en Software. Een volledige weergave van de categorieën krijg je met Weergave > Volledig profiel. Kies nu Programma's bij Software (klik zo nodig op de driehoek om de categorie te openen).
Ga nu nog maar een espresso maken, want het zou wel eens een tijdje kunnen duren voor er iets in het venster verschijnt.
Systeemprofiel doorloopt alle actieve harde schijven op zoek naar programma's en als jouw schijf ook maar iets weg heeft van de mijne, dan kan dit wel eens een lange tocht worden (een grote schijf met veel programma's). Wanneer Systeemprofiel eindelijk klaar is, bevat het venster een lijst met je programma's en enkele kolommen met informatie over deze programma's. De kolom die voor jou nu het belangrijkste is, is de kolom Soort (je kunt ze naar links verslepen naast de kolom Programmanaam als je de resultaten dan wat beter kunt interpreteren). In de kolom Soort staat een van vier items:
a) Classic: dit zijn 68K-programma's.
Ben je soms een soort sentimentele gek of zo? Deze programma's hebben misschien gedraaid onder Systeem 7 of op zijn meest recent onder Mac OS 9, maar onder Mac OS X is de enige manier waarop ze hebben kunnen draaien, /als/ ze ooit gedraaid hebben, in de Classic-omgeving. Als je nu Snow Leopard draait, of zelfs Leopard op een Intel-Mac, heb je geen Classic.
Dus waarom heb je die programma's nog?
Feitelijk zijn sommige van die programma's nog af en toe belangrijk voor mij en ik draai ze met behulp van SheepShaver, zoals ik uitlegde in "SheepShaver brengt Classic Mac OS naar Snow Leopard. Dus wie ben ik om kritiek te leveren?
b) Intel: dit zijn Intel-programma's.
Die zullen waarschijnlijk gewoon blijven werken onder Lion, hoewel er natuurlijk wel kleine problemen kunnen zijn bij de introductie van een nieuw systeem. Maar ze worden waarschijnlijk nog actief onderhouden, dus met een beetje geluk worden die problemen weggewerkt door hun ontwikkelaars.
c) PowerPC:
Aha! /Dit/ zijn de dingen waar we naar op zoek zijn. Ze bevatten PowerPC-code en /geen/ Intel-code. Dus als, zoals algemeen aangenomen wordt, Lion Rosetta niet ondersteunt, zullen deze programma's het moede hoofd neerleggen. Ze zullen de grote reis aanvaarden, naar een betere wereld gaan. Ze roepen nu zelfs "Ave Caesar! Nos morituri te salutamus!" Wat grofweg betekent "Steek me in mijn rug! Steek me in mijn hoofd! Vaarwel, Caesar! Dood dood dood!"
De lijst programma's die Systeemprofiel geeft kan erg lang en onoverzichtelijk zijn. Een manier om meer overzicht te krijgen is de lijst sorteren: klik op de Soort-kop bovenaan die kolom. Nu staan je PowerPC-programma's bij elkaar in alfabetische volgorde. Als je een gemakkelijker te doorzoeken versie van deze informatie wilt hebben, kun je een deel van de lijst kopiëren als een tekstbestand. Met de lijst gesorteerd op Soort klik je op het eerste PowerPC-programma om het te selecteren, en vervolgens Shift-klik je op de laatste om alle tussenliggende PowerPC-programma's te selecteren. Nu klik je op het beschrijvingspaneel onderaan in het Systeemprofielvenster, druk je op Command-A om alle tekst te selecteren, kopieer, schakel over naar je favoriete tekstverwerker, en plak.
Als je op mij lijkt, zul je ondervinden dat de oplossing niet zo somber is als je misschien had gedacht. Ik heb stapels en stapels PowerPC-programma's, maar de meeste heb ik in geen jaren meer gebruikt.
Het verhaal zal natuurlijk anders zijn voor andere gebruikers. Microsoft Office 2004 zal waarschijnlijk een serieus struikelblok zijn voor veel mensen, die zullen redeneren dat de overstap naar Office 2008 het verlies van Visual Basic betekent en dat de overstap naar Office 2011 tot het verlies van goeie ouwe bruikbaarheid zal leiden. Eveneens zal AppleWorks een probleem vormen
Tevens is Java Runtime niet meer (ook wel Java virtual Machine (JVM) genoemd aanwezig in Lion. wikipedia http://nl.wikipedia.org/wiki/Java_Runtime_Environment
Dus kijkt ook eens na welke applicaties je gebruikt die dit nodig hebben. Desnoods zou je het handmatig kunnen DL en installeren
Dus als je deze programma's werkelijk nodig hebt. Behoudt dan tenminste een opstartschijf met Leopard. Anderen hebben misschien nog wel ergens een PowerPC staan die zij in geval van nood kunnen gebruiken.
Apple toont preview van Final Cut Pro X: Nieuw, sneller en goedkoper door Lex Friedman
Vorige week heeft Apple op de National Association of Broadcasters-beurs in Las Vegas een preview van de volgende versie van zijn professionele videobewerkingssoftware getoond tijdens de Final Cut Pro User Group Network SuperMeet Final Cut Pro X is gebaseerd op een splinternieuwe, 64-bits codebase, heeft een nieuwe interface en kost veel minder dan de huidige Final Cut Studio.
Omdat het gebaseerd is op Apple's Grand Central Dispatch zal Final Cut X sneller werken dan zijn voorgangers door meerdere cores beter tegelijk te gebruiken, een verbetering die ongetwijfeld met applaus zal worden onthaald in een branche waar tijd geld is.
Het bewerkingsproces zal in de nieuwe versie op veel punten verbeterd zijn. Dankzij de introductie van wat Apple een "magnetische tijdlijn" noemt, zullen editors fragmenten kunnen verplaatsen zonder te vrezen dat de audio en video niet meer gesynchroniseerd zijn. Het primaire audiospoor van een fragment is er standaard aan gekoppeld en je kunt er ook secundaire sporen aan koppelen. Verdere bewerkingen worden nu uitgevoerd in de hoofdtijdlijn; het oude Viewer-venster behoort nu tot het verleden. Het beste is misschien wel dat Final Cut X een populaire functie van zijn consumentengerichte neef iMovie krijgt: background renderen.
Ook nog verbeterd in Final Cut X is kleurbeheer en -correctie, met een nieuw drijvende-komma lineair kleursysteem. De software zal resolutieonafhankelijke weergave bieden en automatisch, niet-destructief kleurbalanseren.
Andere nieuwe functies die Apple toonde zijn o. a. Compound Clips voor video nesting, Smart Collections voor het organiseren en taggen van fragmenten, automatisch opschonen van audio en meer sneltoetsen.
Apple zegt dat Final Cut X slechts $ 299 zal kosten en vanaf juni 2011 beschikbaar zal zijn in de Mac App Store. Momenteel is Final Cut Pro 7 beschikbaar als onderdeel van Final Cut Studio voor $ 999, maar dan krijg je ook Motion, Soundtrack Pro, Color, Compressor en DVD Studio; het is niet bekend of je bij Final Cut Pro X ook deze extra tools zult krijgen ofwel of ze ook afzonderlijk in de Mac App Store zullen worden verkocht. Apple zei ook niets over welke nieuwe functies in Final Cut Pro X hun weg zouden kunnen vinden naar Final Cut Express, of zelfs ook maar of er een nieuwe versie van die software op stapel staat.
Lemkesoft heeft GraphicConverter 7.2 uitgebracht. Tot de vele nieuwe mogelijkheden behoren een commando om de laatste selectie opnieuw te selecteren, extra filmopties voor massaconversies, WebP-import en -export, ondersteuning voor Apple-Touch-Icon-export en een optie om door openliggende vensters te stappen. Een volledige toelichting is te vinden op Lemkesofts website. (Gratis update, nieuw $ 39,95, 100 MB) *Boot Camp 3.2
Update voor MacBook Pro (begin 2011)* -- Volgens Apple corrigeert de Boot Camp 3.2 update <http://support.apple.com/kb/DL1371?viewlocale=nl_NL&locale=nl_NL> alleen een paar problemen voor MacBook Pro's uit 2011. De update lost problemen op met uitzetten, en met Japanse en Koreaanse toetsenborden op die Macs bij het draaien van Windows 7 via Boot Camp. (Gratis, 21,55 MB)
*ChronoSync 4.2/ChronoAgent 1.2*
-- Econ Technologies heeft ChronoSync4.2 en ChronoAgent 1.2 uitgebracht. Bij de nieuwe eigenschappen in deze versies van de synchronisatie- en back-upsoftware zitten nieuwe proefsynchronisatie-opties, waaronder extra bestandsstatistieken, schattingen van hoe lang het zal duren en opties voor het controleren en vergelijken van bestanden aan beide zijden van de synchronisatie. Ook heeft Econ Technologies de planningsopties verbeterd met Retry on Errors, waarbij een synchronisatie opnieuw uitgevoerd wordt als er fouten opgetreden zijn, en Sync Limits, dat het aantal synchronisaties dat tegelijkertijd kan worden uitgevoerd beperkt om te voorkomen dat er teveel tegelijk gaan draaien wanneer een Mac contact maakt met een netwerk. ChronoAgent heeft nu ook de mogelijkheid om ChronoSync Container-documenten in de planning op te nemen met de Sync When Available-optie. Er zijn volledige toelichtingen beschikbaar voor ChronoSync <http://www.econtechnologies.com/pages/cs/chrono_notes4.html> en ChronoAgent (Nieuw $ 40 voor ChronoSync, $ 10 voor ChronoAgent; gratis updates; 21 MB en 3,2 MB)
Als ik sommige leden hun bureelblad (desktop) dan staan deze dikwijls vol met allerlei documenten, nota's en zelfs aliassen van programma's. Meestal geef ik dan als commentaar "je komt zeker over van windows ?"
Inderdaad bij hun was dit min of meer een gewoonte.
Dikwijls gebruikte prog's plaatst je in het Dock Ook bij mij staat er soms veel op het bureelblad daar ik aan het werken ben en tussendoor zaken, die ik nodig heb effen sleep naar het bureelblad. Telkens komen er meer en meer bij afbeeldingen, teksten, URL's ...
Alles voor tijdelijk gebruik. Nadien stak ik ze in een mapje "Te bewaren of nog te doen" Deze map kwam dan in het Dock terecht
Toch nu is er een hulpmiddel, een programma dat dit voor jou doet. Nl "DesktoDay"
Na de installatie van de applicatie kun je met behulp van de OS X menubalk alle recente bestanden die zich bevinden op het bureaublad verplaatsen naar een alternatieve locatie. De locatie van de bestanden kun je met behulp van de applicatie voorkeuren zelf instellen, de map waarin de bestanden worden geplaatst zal worden voorzien van de actuele datum.
Het archiveren van de bestanden start je met behulp van de menu optie ‘Clear Desktop’. Desktoday is een eenvoudige applicatie die je kan helpen het bureaublad van je Mac opgeruimd te houden. De applicatie is zeker niet de ultieme oplossing en mist bijvoorbeeld een sneltoets om het opruimen te activeren. Tot het moment dat er een betere oplossing beschikbaar is deze applicatie een handig hulpmiddel
Hoe gebruiksvriendelijk en ergonomisch de apparaten en software van Apple ook zijn, we zitten allemaal wel eens met de handen in het haar. Hardware die niet meewerkt, vreemde boodschappen op het scherm, geen verbinding met internet: soms heb je even hulp nodig.
Een vraag stellen op het OMT-forum is natuurlijk altijd een optie en gelukkig hebben we hier vele ervaren Mac-enthousiastelingen die je graag uit de brand helpen. Maar ga ook eens terug naar de bron: op de supportpagina’s van Apple zelf is een goudmijn aan informatie te vinden. Dikke kans dat je daar antwoord op je vragen vindt. We hebben een aantal handige pagina’s voor je op een rijtje gezet.
Laten we beginnen bij het begin. Voor beginnende Mac-gebruikers, maar ook voor diegenen die eens wat meer willen weten over de basisbegrippen van de Mac en OS X, heeft Apple een uitgebreide documentatie opgezet. Heel compleet, maar handzaam opgedeeld in hapklare brokken: Het Mac ABC
Dan die dingen die niemand ooit leest: handleidingen. Handleidingen? Heb je die dan nodig bij je Apple-apparaat? Die dingen zijn toch zo gebruiksvriendelijk? Helemaal waar, maar toch zul je in de meeste handleidingen echt zaken lezen die je anders niet had geweten. Bovendien zijn de handleidingen van Apple erg duidelijk en goed leesbaar. Probeer het eens: Apple Handleidingen
Uitgebreide informatie over de verschillende versies van Mac OS X en de meegeleverde standaardprogramma’s vind je hier: Mac OS X Support
Op deze pagina vind je vele tips en info over alle andere software van Apple, zoals iWork, iLife en Final Cut Pro: Apple Software
Er is een speciale pagina met assistentie en allerhande weetjes voor iPhone-bezitters: iPhone Assistent
Heb je hardwareproblemen en zoek je een door Apple erkend bedrijf voor reparatie? Ga naar deze pagina: Adressen voor verkoop en service
Wil je weten hoe het staat met je garantie? Zoek je serienummer op en ga naar deze pagina: Garantie en service
Alle tot nu toe genoemde pagina’s zijn in het Nederlands. Als je een beetje thuis bent in het Engels, kun je ook eens grasduinen in de vele discussies op de supportforums van Apple. Door de enorme omvang van deze site kan het soms moeilijk zijn om de gewenste info te vinden, maar de volhouder zal vaak vinden wat hij of zij zoekt: Apple Discussions
Tenslotte is er natuurlijk ook altijd de mogelijkheid om contact op te nemen met Apple zelf. Vooral chatten met supportmedewerkers (dit is in het Engels) kan snel resultaat geven. Op deze pagina staan de verschillende contactmogelijkheden genoemd: Contact met Apple
Toch kan af en toe mijn slechte gehoor echt een probleem zijn, zoals vorig jaar toen ik met een vrouw omging van wie de stemfrequentie compleet in mijn "ik kan je niet horen"-gebied lag. Of onlangs nog, toen ik een gesprek had met een zachtsprekende Europeaan en 80% van wat hij zei miste.
Doorgaans beschuldigde ik mijn ex-vriendin, over wie ik het had in mijn CES-verslag, een halve vleermuis te zijn omdat zij dingen kon horen die ik helemaal niet kon horen. Maar het komt hier op neer: ik heb geen idee of mijn gehoor echt slecht is, omdat ik niet weet wat normale mensen kunnen horen. Zeker, onbewust liplees ik, heb ik een voorkeur voor films met ondertiteling en vraag ik vaak mensen om het nog eens te zeggen, maar ik weet niet of ik echt een probleem heb of dat ik gewoon van middelbare leeftijd ben.
Dit alles overdacht ik terwijl ik met mijn lawaai-onderdrukkende koptelefoon naar een podcast luisterde en bedacht dat het het gemakkelijkst zou zijn als ik op dezelfde manier met de echte wereld interactie zou kunnen hebben. Toen daagde het mij: natuurlijk kan ik dat. Het enige wat ik nodig had was een iOS-app die het microfoongeluid oppikt van mijn iPhone-koptelefoon en het real time laat horen.
Tien minuten later had ik Smudge Apps' Megaphone uit de App Store gedownload voor $ 1,99. Megaphone richt zich op mensen die hun iOS-apparaten als stemmicrofoon willen gebruiken via een versterker of de audio-uitgang van de radio, maar het werkt ook prima voor het doorgeven van geluid, opgepikt door de microfoon van de iPhone, naar mijn zwakke oor. Megaphone Free doet hetzelfde gratis, zoals je zou mogen veronderstellen, maar ten koste van reclame en "zeur"-ware om te upgraden.
Ik bereikte twee dingen: het ene bijna verbazingwekkend, het andere nogal eng. Het verbazingwekkende: het geheel werkt perfect. Ik hou het ene koptelefoondopje in mijn rechteroor en laat het andere bungelen. Dit voorkomt het visuele signaal dat ik naar iets aan het luisteren ben en niet met iemand wil praten. De microfoon pikt elk spraakgeluid in mijn richting op en Megaphone versterkt het voordat het het trommelvlies van mijn rechteroor raakt. Sinds ik deze truc heb geprobeerd heb ik nul problemen met het verstaan van mensen gehad.
Het enige nadeel: Megaphone maakt geen gebruik van de multitasking van iOS 4, dus als ik de app uitzet, verdwijnt ook mijn gehoorapparaat. (Als je met Megaphone Free per ongeluk op de grote upgradeknop tikt, gaat Safari aan en tegelijk de microfoon uit.) Het perfecte alternatief zou een app zijn die ik in de achtergrond kan laten lopen samen met de iPod-app, zodat ik tegelijk naar muziek kan luisteren en naar de wereld om me heen. Maar het is niet zo storend om Megaphone aan te zetten als een gehoorapparaat nodig is om een bepaald gesprek te voeren. Met mijn volgende experiment ga ik een Bluetooth-koptelefoon proberen die mij net zo cool maakt als die dudes die het de hele dag dragen. (Maar ik verwacht dat de hoofdreden om de gewone bekabelde oordopjes te blijven gebruiken, is dat ik geen extra batterijen hoef te verwisselen behalve die van de iPhone zelf.)
En dat brengt me op het griezelige. Als je Megaphone gebruikt met de normale oordopjes van de iPhone dan zit je microfoon net onder je kin; in dat geval hoor je alleen maar het geluid dat naar jouw gericht is. Maar verwissel je de iPhone-oordopjes voor de gewone van de iPod, die geen microfoon bevatten, dan gebruik je de nogal gevoelige ongerichte microfoon die ingebouwd is in de iPhone en in de iPod touch van de vierde generatie.
Ik heb dat voor het eerst geprobeerd toen ik buiten een Starbucks stond. Ik kon toen plotseling de /stappen/ horen van iedere voorbijganger. En flarden van een gesprek op zes meter afstand. Ik hoorde een sirene en zag tot mijn schrik drie blokken verder een ambulance langskomen. Verkeers- en omgevingsgeluid worden natuurlijk ook versterkt maar onze hersens hebben een kwart miljoen jaar de tijd gehad om te leren hoe belangrijke geluidsfrequenties uit te filteren en dat samen met mijn vaardigheden in het liplezen, maakte van mij een prima afluisteraar. Als je mijn Starbucks binnenloopt en me daar ziet met mijn oordopjes in en mijn iPhone met het scherm uit, dan denk je waarschijnlijk dat ik niets kan horen. Maar ik kan je bestelling vermoedelijk net zo goed verstaan als de koffiebarman.
Nee, ik kan niet je hele gesprek afluisteren vanaf de andere kant van de kamer maar ik denk dat ik die zin moet voorzien van "nog niet". Met wat meer ervaring in liplezen denk ik dat te kunnen. Meer specifiek: het zou kinderspel zijn met een andere app waarmee ik het frequentiespectrum meteen kan aanpassen aan een bepaalde stem of met een onopvallende richtingsgevoelige microfoon (in mijn bril misschien?).
Deze ervaring roept twee gedachten bij me op. Ten eerste dat ik voor twee piek een gehoorapparaat gekocht heb dat erg goed werkt. Ten tweede, bijna /iedereen/ die ik tegenkom heeft een iPhone, iPod touch, een Android-ding of iets dergelijks dat hiervoor gebruikt kan worden. Het zal vermoedelijk niet lang meer duren voordat het voeren van privégesprekken in een openbare ruimte een erg slecht idee wordt. En mischien is dat nu al zo.
Tot zover het artikel
Heeft er iemand dit in de praktijk zelf al eens getest laat het ons weten
Met de nieuwe Mailplane 2.3 gaat Uncomplex verder met zijn missie om de webinterface van Gmail tot de best mogelijke standalone e-mailclient te maken. Belangrijke veranderingen zijn onder meer de voorkeurinstelling Hide Ads die de gesponsorde koppelingen van Gmail verbergt en ondersteuning voor de plug-in 0Boxer die van "Inbox Zero" een spel maakt waarbij je punten krijgt voor het beantwoorden, archiveren of verwijderen van e-mail (registreren bij de 0Boxer-dienst verplicht). Minder belangrijke features: alle koppelingen waar je op Command-klikt openen in Mailplane in plaats van in je webbrowser, weergave van de URL in de statusbalk voor niet-Gmail content, en de accountnaam wordt weergegeven in de titelbalk van het venster van een nieuw bericht (handig wanneer je schakelt tussen meerdere accounts). De plug-ins TrueNew en Rapportive (die ook de advertenties van Gmail vervangt) werden ook geüpdatet, evenals de Franse, Roemeense en Spaanse localisaties. Enkele kleinere bugs zijn ook opgelost, onder meer eentje waardoor sommige bijlagen niet konden worden gedownload.
($ 24,95 nieuw, gratis update, 21,9 MB)
*DEVONthink en DEVONnote 2.0.7
DEVONtechnologies heeft een nieuwe reeks kleine updates voor alle versies van DEVONthink en DEVONnote uitgebracht. De updates voor DEVONthink en DEVONnote bieden nu meer opties voor het formatteren van tekst in het paneel Take Note, en kunnen nu de URL van het voorste venster van Microsoft Outlook 2011, PowerMail, en Postbox ophalen. Je kunt nu ook items via e-mail met Outlook sturen. Ook nieuw is ondersteuning voor de derde muisknop in Web-weergave, en de toevoeging van Help-knoppen in alle voorkeurpanelen. Een volledige toelichting vind je op de website van DEVONtechnologies.
Nuance heeft Dragon Dictate 2.0.2 <> uitgegeven [komma], als nieuwste update van zijn transcriptie- en dicteersoftware [punt]. Deze versie lost een probleem op waardoor letters in dicteerresultaten soms verwisseld werden. Dragon Dictate vereist een Intel-Mac en Mac OS X 10.5.6 of hoger. ($ 199,99 nieuw, gratis update, grootte 13,4 MB)
*1Password 3.5.4*
Agile Web Solutions heeft 1Password geüpdatet naar versie 3.5.4. Het wachtwoordbeheerprogramma ondersteunt nu de http-Basic Authenticatie-vensters waar Firefox 4 bèta mee werkt. Het programma gaat nu ook op automatische vergrendeling wanneer het scherm via Sleutelhangertoegang vergrendeld wordt, precies zoals dit gebeurt bij het automatisch opstarten van de screensaver. Een nieuwe optie genaamd Never Display In Browser biedt de mogelijkheid om bepaalde Identities en onderdelen in de Wallet (zoals creditcards) te verbergen zonder ze meteen te hoeven verwijderen. Je kan nu ook zoeken met sortering op de betrouwbaarheid van het wachtwoord, als je bijvoorbeeld zwakkere wachtwoorden wil opzoeken en aanpassen. En er is verbeterde ondersteuning voor VoiceOver. ($ 39,95 nieuw, gratis update. 20,3 MB)
*Things 1.4.4
De ontwikkelaars van Cultured Code kunnen weer een item van hun todo-lijst afvinken: Things 1.4.4 uitgebracht, check. In deze nieuwe versie van het taakbeheerprogramma is de programmatuur voor herhalende taken geheel herschreven. Herhalende taken synchroniseren nu met iOS-apparaten, herhalende taken die in de laatste week van het jaar gepland staan werken nu goed, evenals herhalende projecten. En je kan nu ook het venster voor herhalende taken bevestigen door eenvoudig op Enter te drukken. Problemen met het kiezen van een datum en de foutieve verschuiving naar bovenaan de lijst bij het afvinken van items zijn ook opgelost. ($ 49,95 nieuw, gratis update. 8,2 MB)
*Audio Hijack Pro 2.9.10*
Rogue Amoeba heeft Audio Hijack Pro 2.9.10 uitgebracht, de nieuwste versie van dit hulpprogramma om geluid van eender welke bron vast te leggen op je Mac. De software vereist nu minimaal Mac OS X 10.6 Snow Leopard. De component "Instant On" werkt nu beter dan ooit in het vastleggen van audio en het venster "Install Extras" moet nu makkelijker in het gebruik zijn. Diverse bugs zijn verholpen, onder meer problemen met opnemen die specifiek eigenaren van Logitech-hoofdtelefoons en Blue Snowball-microfoons trof. Ook zijn bugs opgelost waar het opnemen van AAC-bestanden een computer kon laten vastlopen, een probleem dat de sluimerstand van beeldschermen verhinderde en een probleem dat wekkers deed afgaan zelfs als de datum in het verleden lag. ($ 32 nieuw, gratis update, 5,7 MB)
*EyeTV 3.5.1*
Elgato heeft zijn video-opnamesoftware EyeTV opgewaardeerd naar versie 3.5.1. Na deze update worden op PowerPC gebaseerde Macs niet langer ondersteund. De software is nu alleen nog geschikt voor Intel-machines. Nieuw in deze versie is ondersteuning voor EyeTV Sat Free en EyeTV One voor Digitenne van KPN. Een dozijn bugs is verholpen, waaronder problemen met het streamen van video naar iOS-apparaten, prestatie en stabiliteit en opnames inplannen. Smart Playlists hebben nu een criterium "Day of the Week" om gemakkelijker te kunnen sorteren, en ondersteuning voor uitgaande audio via HDMI is ook verbeterd. ($ 79,95 nieuw, gratis update, 109 MB)
Hulp nodig bij een computerprobleem? Laat dan in de e-mail waarin je om hulp vraagt zien wat er op het scherm van jouw Mac staat. Dat kan met toetscommando's, maar ook met een programma.
Apple heeft je voor het maken van schermafbeeldingen het programma Schermafbeelding {Grab} gegeven. Het zit in de map Hulpprogramma's {Utilities}. Start dat programma, kies uit het menu Leg vast {Capture} de opdracht Selectie {Selection} en trek een rechthoek om het gedeelte van het scherm dat je wilt laten zien. Het gekozen schermgedeelte verschijnt als afbeelding in een venster. Sla de afbeelding op en verstuur het verkregen tiff-bestand als bijlage bij de e-mail naar degene aan wie je het probleem voorlegt.
b) Scherm afdrukken
"Ik ben sinds kort Mac-gebruiker, hiervoor heb ik met een Windows-machine gewerkt. Mijn vraag is: is er bij een Mac een 'prnt scrn'-knop?" Nee, die is er niet. Wel kun je een afbeelding maken van het scherm en die afdrukken.
Hoe maak je een afbeelding van het volledige scherm? Dat kan met het hulpprogramma Schermafbeelding {Grab}, maar ook met toetsen en je linkerhand. Houd de toetsen Command en Shift met duim en pink ingedrukt en druk dan eenmaal met je middelvinger het cijfer 3 in (op een azerty-klavier Command-Shift-"). De afbeelding wordt een bestand op je bureaublad. Selecteer dat bestand in de Finder door er eenmaal op te klikken en kies in het menu Archief {File} de menuopdracht Druk af {Print} om het af te drukken.
c) Deel van het beeldscherm als bestand
Staat er iets op je beeldscherm dat je als plaatje wilt hebben? Toets Command-Shift-4 en sleep om een rechthoek op het scherm aan te geven. Tijdens het slepen hebben enkele toetsen een speciale functie. Escape: afbreken, spatiebalk: selectie verplaatsen, Option: wijzigen vanuit het midden, Shift: horizontaal of verticaal vastzetten.
Druk je na Command-Shift-4 meteen op de spatiebalk in plaats van te gaan slepen, dan krijg je een camerasymbool waarmee je een venster kunt aanwijzen. Klik om er een afbeelding van te maken.
De toetsencombinaties werken enkel wanneer je de 4 boven de lettertoetsen gebruikt, en niet met de 4 van het numerieke toetsenblok. Mensen met een azerty-klavier gebruiken Command-Shift-'. De afbeelding wordt een bestand op het bureaublad.
d) Deel van het beeldscherm op klembord
Wat is de snelste manier om een plaatje van een deel van het scherm in een mailtje te krijgen? Houd de toetsen Command-Control-Shift ingedrukt en druk eenmaal op de 4 van de bovenste cijferrij (op een azerty-klavier ' in plaats van 4). De muisaanwijzer wordt een kruisje met coördinaten erbij. Sleep daarmee over het scherm om een rechthoek aan te geven. Laat je de muisknop los dan hoor je het geluid van een fotocamera. Het geselecteerde schermgedeelte staat nu op het klembord. Je plakt het in de mail met Command-V.
Voordeel van deze methode: er is geen bestand. Je hoeft dus niets vanuit de Finder naar je mailtje te slepen en je hoeft na verzending ook niets in de prullenmand te gooien om het te verwijderen.
e) Schermafbeelding van een dvd-film
De filmmaatschappijen - bang als ze zijn voor schendingen van copyright - hebben allerlei eisen gesteld waar computerfabrikanten als Apple aan moeten voldoen, zoals de regio-indeling en het onmogelijk maken van verschillende gebruikersacties. Zo kun je van een film die je afspeelt met het programma DVD-speler {DVD Player} van Apple geen screendump maken. Toetscommando's en het programma Schermafbeelding {Grab} werken niet.
Vanaf de website VLCkun je het gratis programma VLC downloaden. Het is een multimedia player voor allerlei soorten audio en video die verschillende beperkingen oplost: je kunt er snapshots mee maken en films mee afspelen vanaf een externe dvd-speler.
2. Simpele verdwijntruc
Sommigen mensen zijn wat angstig met hun computer. Tegen zulke mensen zeg ik altijd dat ze niets kapot kunnen maken door te klikken of op toetsen te drukken. Dat is waar, maar door onopzettelijk gedrag kunnen er wel onverwachte dingen gebeuren. Als je niet weet wat je hebt gedaan, is het soms lastig de weg terug te vinden. Helemaal als je het niet zelf was, maar de kat of een kleuter. Deze week gaan we wat handelingen uitvoeren met een vreemd resultaat, zodat je het herkent mocht je er in het echte leven tegenaan lopen.
Vandaag een simpele truc. Ik zal eerst stap 2 vertellen (je snapt zo meteen wel waarom): klik in het Dock op het symbool van het programma dat je nu gebruikt. Nu stap 1: Toets Command-H.
3. Scheiding tussen panelen in Mail
Hoe het venster van het Apple-programma Mail er bij jou uitziet weet ik niet, maar de normale situatie is als volgt. Links een kolom met de postbussen. Het rechterdeel bestaat uit twee panelen. In het bovenste paneel zie de lijst met mailtjes in de geselecteerde postbus. Klik je eenmaal op een regel, dan komt de inhoud van het mailbericht in het onderste paneel. Dubbelklik je op een regel, dan wordt de inhoud een apart venster. Lees je deze tip in Mail, dubbelklik dan op de betrokken regel, zodat je een apart venster hebt.
Tussen de twee panelen zit een scheidingsbalk met een 'putje' erin. Dubbelklik nu op die scheidingsbalk. Hij schuift helemaal naar onderen: je ziet alleen nog het bovenste paneel. Dubbelklik nog een keer en hij is weer terug op de oude plaats.
Je kunt de scheidingsbalk ook omhoog en omlaag slepen om de grootte van de panelen naar wens in te stellen.
4. Instellingen voor mensen met een handicap
Toets Control-Option-Command-8 (in België Control-Option-Command-!). Je hebt nu een functie aangezet die is bedoeld voor mensen met een visuele beperking. Toets nog een keer dezelfde combinatie.
Heb je de Function-toets fn op je toetsenbord, toets dan eens Command-Function-F5 en klik op het Apple-menu in de menubalk.
Heb je een muis met een scrollwieltje of een trackpad waarmee je kunt scrollen? Houd de toets Control ingedrukt en scroll naar boven (en weer terug).
Apple heeft in Mac OS X voorzieningen opgenomen voor mensen met een handicap. Je vindt ze bij het onderdeel Universele Toegang {Universal Access} van de systeemvoorkeuren. Daar kun je ze weer uitzetten als ze per ongeluk zijn aangezet. De functies Grendeltoetsen {Sticky Keys} en Toetsvertraging {Slow Keys} in de rubriek Toetsenbord {Keyboard} zijn bedoeld voor mensen die moeite hebben met het indrukken van twee toetsen tegelijk.
6. Symbool uit en in het Dock
Kijk eens naar de symbolen in je Dock. Zie je daar het symbool van Dashboard? Het stelt een wijzerplaat voor met een metertje. In de standaardversie van het Dock zit dit symbool naast dat van de Finder. (Heb je geen Dashboard-symbool, voer dan eerst het tweede deel van deze tip uit). Sleep het symbool van het Dashboard nu een paar centimeter van het Dock vandaan en laat het los. Het verdwijnt in een wolkje. Heb je nu iets belangrijks weggegooid? Nee, het Dock bevat alleen verwijzingen. Je kunt nooit iets weggooien door het te verwijderen uit het Dock.
Dashboard lijkt in Mac OS X een speciale functie, maar het is een programma. Het bestand ervan vind je in de map Programma's {Applications} van de Finder. Zoek het op in die map en sleep het symbool ervan terug naar zijn plaats in het Dock.
7. Ontsnappen aan beeldvullende weergave
Start het programma iTunes, zoek een leuk liedje uit en dubbelklik op de regel van dat nummer om het afspelen ervan te starten. Kies nu in het menu Weergave {View} de opdracht Toon visuele effecten {Show Visualizer} en daarna in het hetzelfde menu de opdracht Schermvullend {Full Screen}. Op het scherm verschijnt een lichtshow met kleurige, voortdurend bewegende lijnen. De dynamiek van de muziek beïnvloedt het verloop van de animatie; de beelden passen zich dus aan aan de muziek.
Nu is de menubalk verborgen en kun je geen menuopdrachten meer kiezen. Hoe kun je de beeldvullende weergave verlaten? De standaardmanier om uit een weergave te komen die het volledige scherm bestaat, is de toets Escape.
Photo Booth
a) Wat doet het programma Photo Booth?
Zo'n fotoautomaat, vaak op stations, waar je pasfoto's kunt maken heet een Photo Booth. Het is ook de naam van een programma dat Apple bij Mac OS X levert.
Als je Photo Booth start, wordt de camera van de Mac geactiveerd en zie je jezelf in het venster van het programma. Zo kun je kijken of je haar goed zit.
Onder het camerabeeld staan links drie symbooltjes: voor een gewone foto, voor vier foto's snel achter elkaar en voor een film. Klik op een van de symbooltjes en daarna op de ronde knop in het midden. Het programma telt af: 3, 2, 1. De filmopname stopt na een klik op de ronde knop.
b) Miniaturenstrook
Na een opname verschijnt onder in het venster van Photo Booth een miniatuur {thumbnail} van het resultaat. Klik op een miniatuur om de opname te zien.
Een film wordt eenmaal afgespeeld. Als je de muisaanwijzer op de onderkant van de film plaatst, zie je een tijdlijn met een start-stopknop aan het begin.
Heb je vier foto's in beeld, dan kun je elk daarvan afzonderlijk bekijken door erop te klikken.
De knoppenbalk bevat knoppen voor vier toepassingen voor een geselecteerde opname: Mail, iPhoto, iChat en als afbeelding bij je gebruikersaccount.
Klik op de ronde knop met de camera om van een opname terug te gaan naar het actuele camerabeeld.
c) Toetsen bij Photo Booth
Photo Booth telt 3, 2, 1 en neemt dan een foto of begint met filmen. Druk op Escape om tijdens het aftellen de opname af te breken.
Een opname starten kan zowel door op de rode knop te klikken als door te drukken op Return of Enter. Houd je daarbij de Shift-toets ingedrukt, dan maakt Photo Booth foto's zonder flits. Houd je de Option-toets ingedrukt, dan vervalt het aftellen. Allebei kan ook.
Heb je een groot aantal opnamen, dan kun je snel naar de eerste of de laatste gaan als je de Command-toets ingedrukt houdt terwijl je klikt op een van de pijltjes aan weerszijden van de miniaturenstrook.
Een foto of film kun je verwijderen door op de miniatuur ervan te klikken en op de toets Backspace te drukken
d) ·Menu-opdrachten
De menu's van Photo Booth zijn beperkt, naar bevatten misschien toch een paar functies waar je niet direct aan denkt.
Je kunt een opname afdrukken op je eigen printer, waarbij je onder meer een blad kunt maken met acht keer dezelfde foto erop.
Een foto kun je horizontaal omdraaien met de opdracht Spiegel foto {Flip Photo}. Je wisselt daarmee tussen een weergave als van een spiegel en weergave als door een camera.
Alle opnamen kun je beeldvullend in een voortdurende diavoorstelling bekijken.
Een filmopname en een groep van vier foto's kun je exporteren als een bewegend gif-bestand {animated gif}.
De opdracht Toon in Finder {Reveal in Finder} opent een nieuw Finder-venster met de map Photo Booth in de map Afbeeldingen {Pictures} van je thuismap.
e) Lachspiegeleffecten en achtergronden
In Photo Booth kun je een opname maken met een effect. Een fotografisch effect, een lachspiegeleffect of een exotische achtergrond. Vooral kinderen vinden dat prachtig. Je kunt die effecten ook gebruiken bij een filmpje en dan blijkt dat de sommige achtergronden bewegen. Je ziet dus mensen lopen langs de Eiffeltoren.
Op het vierde scherm met effecten kun je eigen achtergronden toevoegen. Dan kan ook een filmpje zijn zodat je een filmopname kunt maken met een bewegende achtergrond.
Op verschillende plaatsen kun je gratis extra effecten aanschaffen, bijvoorbeeld via de download-afdeling van Apple: www.apple.com/downloads/macosx/email_chat/moreichateffects.html. Alle geïnstalleerde effecten zijn ook meteen bruikbaar in het programma iChat.
iTunes, informatie over nummers
a) Gegevens over songs aanpassen
De metagegevens over nummers in iTunes worden 'ID3-tags' genoemd. Ze worden in het audiobestand zelf opgeslagen. Je kunt ze veranderen of ontbrekende gegevens toevoegen: klik in iTunes op een song en kies in het menu Archief {File} de opdracht Toon info {Get Info}.
Het Info-venster bevat zeven tabs voor verschillende soorten gegevens. De eerste tab Samenvatting {Summary} geeft een overzicht van de andere rubrieken en kan niet gewijzigd worden.
Gegevens die voor een aantal nummers gelijk zijn, zoals artiest, genre of jaar van uitgave, kun je in één keer wijzigen, dus allemaal tegelijk. Selecteer alle betrokken nummers in de iTunes-lijst en toets Command-I. iTunes vraagt voor de zekerheid of je de informatie voor al die onderdelen tegelijk wilt instellen (die waarschuwing kun je uitzetten). Zeg je Ja, dan kun je alles aanpassen in een soortgelijk dialoogvenster als bij een enkel nummer.
b) Cd-database van Gracenote
Als je in iTunes een audio-cd importeert en verbonden bent met internet, zoekt het programma in de database van het bedrijf Gracenote, de CDDB, gegevens als de naam van de uitvoerende artiest en de titel van de nummers voor je op. Van nummers die je via iTunes hebt geïmporteerd, kun je de gegevens later opvragen via de opdracht Vraag tracknamen op {Get Track Names} in het menu Geavanceerd {Advanced}. De gegevens worden aangeleverd door vrijwilligers en zijn daardoor niet altijd foutloos.
Je kunt een cd waarvan de gegevens ontbreken, toevoegen aan de CDDB. Selecteer de cd in de bronnenkolom, klik eenmaal op de naam Audio-cd {Audio CD} en geef hem de juiste naam. Selecteer alle nummers van de cd, toets Command-I en vul de gegevens in die voor alle songs gelijk zijn. Klik op OK. Selecteer elk nummer apart en vul na Command-I het tracknummer in en de naam. Kies uit het menu Geavanceerd {Advanced} de optie Verstuur cd-tracknamen {Submit CD Track Names}
c) Begintijd en eindtijd aanpassen
"Ik ben wat aan het iTunen en heb een track waar zowel een mooi adagio als een te luid allegro op staat. Kan dat laatste er ook af? 'Delen' is in de Help de vertaling van 'share' en op 'splitsen' reageert Help niet."
Het is lastig om informatie te vinden in de Help als je de juiste trefwoorden niet weet. Delen is van 'eerlijk delen', dus muziek uitwisselen. In iTunes kun je niet een bestand aanpassen, maar wel de weergave van een bestand.
Wil je het laatste stuk van een nummer niet horen, stel dan een andere eindtijd in. Selecteer het nummer door er eenmaal op te klikken en roep het Info-venster op (bijvoorbeeld via de rechtermuisknop). Bij het tabblad Opties {Options} kun je de begintijd en eindtijd aanpassen. Zo kun je bijvoorbeeld het stemmen of een lange aankondiging wegwerken.
d) Artiest en Albumartiest in iTunes
Als Barbra Streisand samen met Celine Dion een nummer opneemt, dan zijn ze samen 'de artiest'. De namen van de beide dames vul je in bij Artiest. Het duet staat op de cd Duets van Barbra Streisand. iTunes ordent in eerste instantie op artiest en binnen de artiest op album. Door de aanpassing van de artiest denkt hij dat er twee verschillende albums zijn die toevallig allebei Duets heten. Een album van Barbra Streisand en een ander album van Barbra Streisand en Celine Dion.
Om aan te geven dat het nummer bij Barbra Streisands album hoort, vullen we bij alle nummers van het album Duets haar naam in in het tekstvak Albumartiest {Album Artist}. Sorteer je daarna in iTunes op album, dan komen alle nummers bij elkaar, ook al is de inhoud van het vak Artiest {Artist} verschillend.
Het vak Albumartiest {Album Artist} kun je leeglaten als er bij een album overal hetzelfde in zou staan als bij Artiest {Artist}.
e) Hoe sleep je albumhoezen naar iTunes?
Via een sleepactie kun je een afbeelding toevoegen aan een of meer nummers in iTunes. Die afbeelding zal meestal de hoes van een album zijn, maar het kan elke afbeelding zijn. Een goede bron voor hoezen is de website www.amazon.com.
Selecteer het nummer of de nummers waaraan je de hoes wilt toekennen en toets Command-I. Je krijgt dan het Info-venster. Heb je slechts één nummer geselecteerd, dan moet je klikken op de tab Illustraties {Artwork} om het juiste tabblad in beeld te krijgen. Leg het Info-venster zodanig dat het minstens gedeeltelijk zichtbaar is naast het venster met de hoes (bijvoorbeeld een webpagina in Safari of een venster van de Finder). Sleep de hoes naar het zichtbare stukje van het geopende Info-venster. Laat los als onder de pijlaanwijzer een groen rondje met een plus verschijnt.
Om de illustraties in iTunes te zien klik je op vierde knop van links op de benedenbalk. iTunes gebruikt de afbeeldingen bij het afdrukken van hoesjes (Command-P).
Google, zoektermen
a) Meer dan één woord
"Iemand raadde mij het programma Amadeus aan. Waar kan ik dat vinden?" Vraag het Google, maar op een slimme manier. Tik je als zoekterm Amadeus in, dan krijg je websites over de film Amadeus, hotel Amadeus, uitgeverij Amadeus en niet te vergeten de componist Mozart. Interessant, maar niet wat je zoekt.
Kies bij voorkeur minstens twee woorden om met Google te zoeken. In dit voorbeeld is geschikt: amadeus mac. Hoe meer woorden, hoe specifieker de antwoorden die Google geeft. Omdat je het programma wilt downloaden kun je er als derde woord 'download' aan toevoegen: amadeus mac download. Google geeft voorkeur aan pagina's waarin zoektermen dicht bij elkaar staan.
b) Niet nodig om te typen
Google maakt geen onderscheid tussen hoofdletters en kleine letters. CinemaScope levert dezelfde resultaten als cinemascope. Je hoeft in je zoektermen evenmin accenten en trema's te typen. Andalusië en andalusie geven hetzelfde zoekresultaat.
Bestaat je zoekopdracht uit meer dan één woord, dan levert Google webpagina's waarop alle woorden voorkomen. Het is niet nodig om dat aan te geven. Typ dus niet romeinse + cijfers + klok of romeinse AND cijfers AND klok. Het is voldoende om de woorden achter elkaar te zetten: romeinse cijfers klok.
Algemene woorden (zoals van, de, en, het) en vaak gebruikte termen zoals http en com negeert Google. Ook losstaande cijfers en letters blijven buiten beschouwing, omdat die termen het zoekwerk kunnen vertragen.
c) Min en plus voor een zoekterm
Wil je een zoekterm uitsluiten, zet dan een minteken vóór een woord. Schrijf het minteken niet los, maar aan het woord vast. Het minteken moet niet aan het vorige woord vast, dus zet een spatie vóór het minteken, maar geen spatie erna. Zoek je met abbey road -beatles dan geeft Google webpagina's over Abbey Road die geen verband hebben met de Beatles. Met apple -mac krijg je pagina's over appels, met -apple mac krijg je informatie over andere dingen dan computers die Mac heten.
Gebruik het plusteken om stopwoorden die Google normaal gesproken negeert toch in je zoekbewerking op te nemen. Als je specifiek wilt zoeken naar 'Star Wars, Episode I' tik je star wars episode +I.
d) Tussen aanhalingstekens
Tik bij Google de volgende woorden in: welke dag is 19 augustus 1979. Je krijgt dan tienduizenden resultaten, maar bij eerste pagina's zie je het gezochte antwoord er niet bij staan. Je krijgt namelijk webpagina's waar 'welke' op staat en ook ergens '1979' en weer ergens anders 'augustus'. Je kunt aangeven dat je een aantal woorden als geheel wilt zien door er aanhalingstekens omheen te plaatsen. Zoek nog eens, maar dan met "19 augustus 1979".
Handig voor docenten die vermoeden dat teksten uit een werkstuk zijn gekopieerd van internet. Kies een bijzondere passage uit de tekst. Zet die tussen aanhalingtekens in het zoekvak van Google en je vindt 9 van de 10 keren de bron van de tekst.
e) Zoeken op een specifiek domein
Met de specificatie 'site:' kun je Google laten zoeken in een bepaald domein. Wil je weten wat er op de site van mac13 staat over iPhoto, dan tik je: iphoto site:mac13.nl. Met de volgende zoekopdracht krijg je wat er op de Nederlandse afdeling van Apple staat over Safari: safari site:apple.com/nl.
Stel dat je wilt uitzoeken of het woord 'wijzerzin' typisch Belgisch is of ook in Nederland voorkomt. Je tikt dan als zoekopdracht wijzerzin site:be en daarna wijzerzin site:nl. Je hebt dan niet alle pagina's in België of Nederland (er zijn ook Nederlandstalige sites in andere domeinen zoals .com, .org enzovoort), maar het geeft toch een goed beeld.
Activiteitenweergave
a) Wat is het programma Activiteitenweergave?
Activiteitenweergave {Activity Monitor} is een hulpprogramma dat weergeeft wat er binnen de Mac gebeurt. Het is geen programma waarmee je dingen kunt instellen. Het enige wat het programma echt kan doen, is een proces al dan niet geforceerd afbreken. Je kunt het programma dus rustig starten. Je kunt er niet per ongeluk iets verkeerds mee verrichten.
Het grote tekstveld in het venster van het programma geeft een overzicht van de lopende processen op je Mac. De belasting voor de processor van de computer, de chip die het eigenlijke werk doet, zie je in de kolom %CPU.
Onderaan kun je observeren hoe de computer gebruikmaakt van de CPU, het systeemgeheugen, de harde schijf en het netwerk.
b) Waar is mijn computer mee bezig?
"De aanwijzer van mijn 1,5 jaar oude/jonge iMac verandert bij elke handeling in een vrolijk gekleurd wieltje dat eerst z'n rondjes draait alvorens de actie uit te voeren."
Je Mac is niet lui, maar druk bezig. Met wat? In de knoppenbalk aan de bovenkant van het venster van het programma Activiteitenweergave {Activity Monitor} kies je in het venstermenu de optie Alle processen {All processes}. Klik op de kolomkop %CPU {CPU} zodat je bovenaan de meest actieve processen ziet. Als je weet waarmee de computer bezig is, kun je verder op onderzoek uitgaan.
De eerste stap bij het verhelpen van een trage computer is het herstarten van de computer. Maar als je dit probleem bijna altijd hebt, heb je misschien te weinig RAM-geheugen in je Mac.
c) Wat zijn al die processen?
Behalve de programma's die jij als gebruiker start, zijn er nog tientallen andere processen actief binnen je Mac. Zie je dat de processen mds en mdworker erg actief zijn, dan is Spotlight bezig met indexeren (md staat voor metadata - gegevens over de gegevens). Als Time Machine actief is, doet het proces backupd zijn werk.
Een computer doet niks uit zichzelf, er is altijd een programma nodig. Zo loopt er een achtergrondproces met de naam blued om te kunnen reageren als er een Bluetooth-apparaat wordt aangesloten. Als je een scanner hebt aangesloten, dan moet er een proces zijn dat in de gaten houdt of je hem aanzet. Ook als je iTunes niet hebt geopend, moet het programma reageren als je een iPod of iPhone aansluit. Het proces iTunesHelper is daarom altijd op de achtergrond aanwezig.
d) Gebruik van RAM-geheugen
Klik in het programma Activiteitenweergave {Activity Monitor} aan de onderkant van het venster op de tab Systeemgeheugen {System Memory}. Je ziet dan een taartdiagram met vier kleuren dat het RAM-geheugen voorstelt.
Geheugen dat momenteel niet wordt gebruikt is groen. Gegevens die in het RAM-geheugen moeten blijven en niet naar de harde schijf verplaatst kunnen worden zijn rood. Het gele gedeelte is momenteel in gebruik door lopende processen. Blauw is het geheugen dat recent gebruikt is, maar is vrijgegeven door een lopend proces. Het kan snel worden hergebruikt.
Zie je nog veel groen, dan heb je je computer sinds de laatste herstart nog niet volledig benut.
e) Activiteit in het Dock
Het programma Activiteitenweergave {Activity Monitor} is bij mij permanent geopend, maar ik zit er niet steeds naar te kijken. Apple heeft een hulpmiddel bedacht om de CPU-activiteit in de gaten te kunnen houden terwijl je met andere programma's bezig bent. Het programmasymbool in het Dock kan gebruikt worden voor een grafische weergave.
Kies in het programma Activiteitenweergave {Activity Monitor} in het menu Weergave {View} de regel Dock-symbool {Dock Icon} en uit het zijmenu Toon CPU-geschiedenis {Show CPU History}.
Als je nu merkt dat je computer opeens traag reageert, kijk je naar het Dock. Zie je daar veel groen of rood, dan weet je dat de Mac bezig is met een zwaar karwei voor jou (groen) of voor zichzelf (rood). Je kunt dan het beste even rustig aan doen.
Hierbij eens een andere kijk op de iPad ( art. uit Netties
Prachtig toestel, maar je moet er een toepassing voor hebben
In tal van jaaroverzichten, waaronder ook dat van onze favoriete podcasts Buzz Out Loud, Tech News Today en Tech45, neemt de iPad een prominente plaats in als hét toestel van het jaar.
Toegegeven, het is een prachtig toestel - stijlvol, klasse, gebruiksvriendelijk. Het gebrek aan ondersteuning voor Flash zullen we maar met de mantel der liefde bedekken - Steve Jobs heeft nu eenmaal iets tegen Flash, en als hij het in zijn hoofd heeft, dan moet iedereen eraan geloven. Tussen haakjes: de haat-liefde verhouding van Jobs met buttons is ondertussen ook algemeen bekend. Daarom dat er ook maar heel weinig buttons op de iPad staan. En die ene button die zo vaak gebruikt werd, die om het toestel in landschap modus te houden terwijl men al liggende iets leest, moest er bij de laatste update van het iOS aan geloven, en werd, onder zwaar protest, een button om de klank uit te schakelen. Indien het toch maar een kwestie is van software, waarom de gebruiker niet de keuze laten? Neen, Steve Jobs had zich iets in het hoofd gehaald, en alle gebruikers moesten maar volgen. Maar dit terzijde.
Zoals gezegd: de iPad is een zalig toestel. Maar je moet er wel een toepassing voor hebben. De meeste mensen die zo'n toestel hebben, zeggen dat zij het zo gemakkelijk vinden om bijvoorbeeld, in de zetel gezeten, naar de tv te kijken en dan toch af en toe eens iets te kunnen zeggen op Twitter, mail te controleren, enz. Maar dan moet je wel iemand zijn die 's avonds naar tv kijkt vanuit de luie zetel, en zo iemand ben ik niet. Voor mij is de iPad dus niet geschikt.
Maar hij is toch zo handig om mee te nemen en notities te maken bijvoorbeeld bij een vergadering, hoor ik sommige lezers meteen al opwerpen. Waarop ik meteen zal antwoorden dat blind typen niet kan op de iPad, omdat het een aanraakscherm is. Maar, zo staat diezelfde lezer dan al meteen klaar met een tegenargument, je kan toch gewoon een extern klavier aansluiten? En dan kuch ik fijntjes: tja, dan is mijn gewone laptop toch handiger voor op vergaderingen... Kortom: de iPad is handig, maar niet voor mij weggelegd, want ik heb er geen toepassing voor. Maar wie dat wel heeft, zal heel gelukkig zijn met zijn iPad.
De verkoopcijfers liegen er trouwens niet om. In de periode van 3 april 2001, de lancering van het toestel in de VS, tot 1 juni 2010 werden er wereldwijd 2 miljoen stuks van verkocht. Volgens analisten zal Apple er 100 miljoen van verkopen tegen einde 2012. Mooi voor Apple, vooral omdat het, naast de verkoop van het toestel zelf, ook een percentje ontvangt op alle apps voor de iPad, die in de speciale App store verkocht worden.
O ja, toch nog even dit nog. Apple was niet de enige om een tablet computer uit te brengen - de Franse fabrikant Archos deed dat al veel eerder, maar die heeft natuurlijk niet dezelfde naamsbekendheid als Apple. En in 2010 waagde ook Samsung zich aan een tablet, de Galaxy, die het niet slecht deed: in minder dan een maand tijd werden er 600.000 stuks van verkocht. Wij willen er toch wel even op wijzen dat dit laatste toestel het Android OS aan boord heeft, en dat je dus vrij allerlei apps kan toevoegen, zonder, zoals bij de iPad, aan de dwingelandij van één enkele app store gebonden te zijn.
Hopelijk voelt de lezer die zelf een iPad heeft, zich niet gekwetst door de milde kritiek op de iPad in dit artikel. Het toestel blijft een wonder van schoonheid en gebruiksvriendelijkheid. Maar het toestel is niet zaligmakend, niet geschikt voor alle toepassingen, en het is niet het enige tablet dat ooit uitgebracht werd. En dat mag ook gezegd worden.
Prachtig toestel, maar toch niet de verhoopte redder van journalistiek
Er zit nog een aspect aan de iPad, dat we toch even willen belichten. Velen meenden dat, toen de iPad uitgebracht werd, de journalistiek gered zou zijn. Een woordje van uitleg over die rol als grote heiland is op zijn plaats.
Waar de gewone burger best bereid is om voor zijn papieren krant 1 euro (of meer) neer te tellen, verandert zijn gedrag zodra het internet op de proppen komt. Op het web moet alles gratis zijn, inbegrepen het nieuws. Tal van kranten hebben geprobeerd om de gebruiker te overhalen om voor het nieuws te betalen, maar al die pogingen en experimenten om een betaalmuurtje, een paywall op te richten, zorgden enkel voor een verlies aan lezers, niet voor nieuwe abonnees.
En daar verscheen dus de iPad op het toneel. En die heeft niet alleen een aureool van klasse en stijl rondom zich, maar ook een uitzonderlijk bijverschijnsel: de mensen die een Apple toestel bezitten, of het nu een iPhone of een iPad is, zijn bereid om te betalen voor spulletjes, waar ze bij bijvoorbeeld een Android de vinger stijf op de knip houden. De uitgevers van kranten en magazines dachten dan ook verheugd dat de iPad hun uitgaven zou kunnen redden: eindelijk zouden zij geld kunnen vragen, en de gebruiker zou grif betalen.
De een na andere uitgever liet daarom door speciale agentschappen toepassingen ontwerpen voor de iPad. Sommigen waren prachtig, zoals Wired. Anderen zijn niet meer dan een veredelde PDF - een bedje waarin veel Vlaamse kranten die met veel tamtam hun iPad app aankondigen, ziek zijn. Maar nadat die tamtam uitgeroffeld was, bleef in vele gevallen de kater - dezelfde kater die de bedrijven en uitgevers te wachten stond toen zij vonden dat zij ook de boot niet konden missen met Second Life, en daar aanwezig moesten zijn, met een eiland of andere (duur betaalde) immobiliën: een lege doos, die niet door de gebruikers benut wordt eens de hype over is.
En kijk, nu blijkt het dat de magazines op de iPad toch niet zo'n succes hebben(2). Dat heeft niet eens met het al dan niet betalen van de content te maken, maar met andere factoren - iets waarop een erg interessant artikel bij MeasuringMeasures de vinger legt. De iPad is helemaal niet de redder van journalistiek. Internauten lezen niet éen enkelen krant op hun iPad, de tijd dat men zich tot één nieuwsbron beperkte is al lang voorbij. Zij lezen "het nieuws", op verschillende sites. Zij belanden op die sites via zoekmachines. En laat het nu toch zo zijn dat artikels in apps voor de Ipad niet alleen niet gedeeld kunnen worden, maar bovendien iet geïndexeerd worden door die zoekmachines? Bummer.
Zeg nou zelf: je leest een artikel op de app van De Standaard op je iPad. Je vindt het artikel interessant. Hoe kan je die link doorsturen naar je vriend, wanneer die geen iPad heeft? De uitgever zal dat delen tussen mensen die de app aangekocht hebben en anderen niet aanmoedigen - de ene betaalde voor de informatie, waarom zou de ander het gratis krijgen?
Maar lees zelf het artikel bij MeasuringMeasure, waarin heel wat zinnigs verteld wordt over wat de journalistiek dan wel kan redden.
Als je in Word dubbelklikt op een woord, wordt dat woord inclusief de spatie die erachter staat geselecteerd. Drie keer achter elkaar klikken {triple click} selecteert een complete alinea.
Om een lang stuk tekst te selecteren - bijvoorbeeld een aantal bladzijden - is de volgende methode handig. Klik eenmaal op het beginpunt van de te selecteren tekst om het invoegpunt te plaatsen (denk: vanaf hier). Breng het einde van de te selecteren tekst in beeld - bijvoorbeeld door te scrollen -, houd de toets Shift ingedrukt en klik op het eindpunt (denk: tot en met hier). Alle tekst tussen beginklik en eindklik zal worden geselecteerd.
···Tekst selecteren met toetsen
Om alle tekst te selecteren, plaats je het invoegpunt ergens in de tekst en toets je Command+A.
Om verschillende, niet-aaneengesloten stukken tekst te selecteren, druk je de toets Command in terwijl je een volgend tekstgedeelte selecteert.
Om tekst te selecteren met de toetsen van het toetsenbord zonder de muis te gebruiken, gebruik je een van de toetscombinaties om het invoegpunt te verplaatsen, maar dan met de toets Shift erbij ingedrukt. Om bijvoorbeeld alle tekst te selecteren vanaf het invoegpunt tot het eind van de regel toets je Shift+Command+pijltje-naar-rechts. Van het invoegpunt tot het begin van de alinea is Shift+Command+pijltje-omhoog.
···Anderhalve klik
Om een reeks aaneengesloten woorden te selecteren bestaat het volgende handigheidje. Klik tweemaal op een woord, maar houd de muisknop ingedrukt. Je maakt de dubbelklik dus niet af, vandaar dat deze methode 'anderhalve klik' wordt genoemd. Als je nu naar links of rechts sleept, dan wordt de selectie telkens met een woord uitgebreid.
Om een reeks aaneengesloten alinea's te selecteren gebruik je de methode 'twee-en-een-halve-klik'. Klik drie keer op de eerste alinea, maar houd de muisknop ingedrukt (de derde klik dus niet afmaken). De alinea wordt geselecteerd. Sleep vervolgens met ingedrukte muisknop naar boven of naar beneden en er komt telkens een gehele alinea bij de selectie.
···Voorkeursinstellingen
Bij de rubriek Bewerken {Edit} van de voorkeuren van Word kun je diverse aspecten van tekstbewerking aanpassen, zelfs naar een situatie die op een Mac niet-standaard en zeer ongebruikelijk is.
Zo kun uitzetten dat Word bij het selecteren van een alinea de alineamarkering aan het eind meeneemt in de selectie. Je kunt bepalen of bij het selecteren altijd het volledige woord plus de erna volgende spatie wordt geselecteerd, ook als je maar een paar letters selecteert. Je kunt ervoor kiezen dat typen na het selecteren van tekst niet die tekst vervangt, maar vóór de selectie plaatst. Je kunt een Overschijfmodus {Overtype mode} aanzetten waardoor je over tekst heenschrijft die niet geselecteerd is.
Photo Booth – 1 van 5
···Wat doet het programma Photo Booth?
Zo'n fotoautomaat, vaak op stations, waar je pasfoto's kunt maken heet een Photo Booth. Het is ook de naam van een programma dat Apple bij Mac OS X levert.
Als je Photo Booth start, wordt de camera van de Mac geactiveerd en zie je jezelf in het venster van het programma. Zo kun je kijken of je haar goed zit.
Onder het camerabeeld staan links drie symbooltjes: voor een gewone foto, voor vier foto's snel achter elkaar en voor een film. Klik op een van de symbooltjes en daarna op de ronde knop in het midden. Het programma telt af: 3, 2, 1. De filmopname stopt na een klik op de ronde knop.
···Miniaturenstrook
Na een opname verschijnt onder in het venster van Photo Booth een miniatuur {thumbnail} van het resultaat. Klik op een miniatuur om de opname te zien.
Een film wordt eenmaal afgespeeld. Als je de muisaanwijzer op de onderkant van de film plaatst, zie je een tijdlijn met een start-stopknop aan het begin.
Heb je vier foto's in beeld, dan kun je elk daarvan afzonderlijk bekijken door erop te klikken.
De knoppenbalk bevat knoppen voor vier toepassingen voor een geselecteerde opname: Mail, iPhoto, iChat en als afbeelding bij je gebruikersaccount.
Klik op de ronde knop met de camera om van een opname terug te gaan naar het actuele camerabeeld.
···Toetsen bij Photo Booth
Photo Booth telt 3, 2, 1 en neemt dan een foto of begint met filmen. Druk op Escape om tijdens het aftellen de opname af te breken.
Een opname starten kan zowel door op de rode knop te klikken als door te drukken op Return of Enter. Houd je daarbij de Shift-toets ingedrukt, dan maakt Photo Booth foto's zonder flits. Houd je de Option-toets ingedrukt, dan vervalt het aftellen. Allebei kan ook.
Heb je een groot aantal opnamen, dan kun je snel naar de eerste of de laatste gaan als je de Command-toets ingedrukt houdt terwijl je klikt op een van de pijltjes aan weerszijden van de miniaturenstrook.
Een foto of film kun je verwijderen door op de miniatuur ervan te klikken en op de toets Backspace te drukken.
··Menu-opdrachten
De menu's van Photo Booth zijn beperkt, naar bevatten misschien toch een paar functies waar je niet direct aan denkt.
Je kunt een opname afdrukken op je eigen printer, waarbij je onder meer een blad kunt maken met acht keer dezelfde foto erop.
Een foto kun je horizontaal omdraaien met de opdracht Spiegel foto {Flip Photo}. Je wisselt daarmee tussen een weergave als van een spiegel en weergave als door een camera.
Alle opnamen kun je beeldvullend in een voortdurende diavoorstelling bekijken.
Een filmopname en een groep van vier foto's kun je exporteren als een bewegend gif-bestand {animated gif}.
De opdracht Toon in Finder {Reveal in Finder} opent een nieuw Finder-venster met de map Photo Booth in de map Afbeeldingen {Pictures} van je thuismap.
···Lachspiegeleffecten en achtergronden
In Photo Booth kun je een opname maken met een effect. Een fotografisch effect, een lachspiegeleffect of een exotische achtergrond. Vooral kinderen vinden dat prachtig. Je kunt die effecten ook gebruiken bij een filmpje en dan blijkt dat de sommige achtergronden bewegen. Je ziet dus mensen lopen langs de Eiffeltoren.
Op het vierde scherm met effecten kun je eigen achtergronden toevoegen. Dan kan ook een filmpje zijn zodat je een filmopname kunt maken met een bewegende achtergrond.
Op verschillende plaatsen kun je gratis extra effecten aanschaffen, bijvoorbeeld via de download-afdeling van Apple: www.apple.com/downloads/macosx/email_chat/moreichateffects.html. Alle geïnstalleerde effecten zijn ook meteen bruikbaar in het programma iChat.
Schermafbeeldingen maken
···Hulpprogramma Schermafbeelding
Hulp nodig bij een computerprobleem? Laat dan in de e-mail waarin je om hulp vraagt zien wat er op het scherm van jouw Mac staat. Dat kan met toetscommando's, maar ook met een programma.
Apple heeft je voor het maken van schermafbeeldingen het programma Schermafbeelding {Grab} gegeven. Het zit in de map Hulpprogramma's {Utilities}. Start dat programma, kies uit het menu Leg vast {Capture} de opdracht Selectie {Selection} en trek een rechthoek om het gedeelte van het scherm dat je wilt laten zien. Het gekozen schermgedeelte verschijnt als afbeelding in een venster. Sla de afbeelding op en verstuur het verkregen tiff-bestand als bijlage bij de e-mail naar degene aan wie je het probleem voorlegt.
···Scherm afdrukken
Carl: "Ik ben sinds kort Mac-gebruiker, hiervoor heb ik met een Windows-machine gewerkt. Mijn vraag is: is er bij een Mac een 'prnt scrn'-knop?" Nee, die is er niet. Wel kun je een afbeelding maken van het scherm en die afdrukken.
Hoe maak je een afbeelding van het volledige scherm? Dat kan met het hulpprogramma Schermafbeelding {Grab}, maar ook met toetsen en je linkerhand. Houd de toetsen Command en Shift met duim en pink ingedrukt en druk dan eenmaal met je middelvinger het cijfer 3 in (op een azerty-klavier Command-Shift-"). De afbeelding wordt een bestand op je bureaublad. Selecteer dat bestand in de Finder door er eenmaal op te klikken en kies in het menu Archief {File} de menuopdracht Druk af {Print} om het af te drukken.
···Deel van het beeldscherm als bestand
Staat er iets op je beeldscherm dat je als plaatje wilt hebben? Toets Command-Shift-4 en sleep om een rechthoek op het scherm aan te geven. Tijdens het slepen hebben enkele toetsen een speciale functie. Escape: afbreken, spatiebalk: selectie verplaatsen, Option: wijzigen vanuit het midden, Shift: horizontaal of verticaal vastzetten.
Druk je na Command-Shift-4 meteen op de spatiebalk in plaats van te gaan slepen, dan krijg je een camerasymbool waarmee je een venster kunt aanwijzen. Klik om er een afbeelding van te maken.
De toetsencombinaties werken enkel wanneer je de 4 boven de lettertoetsen gebruikt, en niet met de 4 van het numerieke toetsenblok. Mensen met een azerty-klavier gebruiken Command-Shift-'. De afbeelding wordt een bestand op het bureaublad.
···Deel van het beeldscherm op klembord
Wat is de snelste manier om een plaatje van een deel van het scherm in een mailtje te krijgen? Houd de toetsen Command-Control-Shift ingedrukt en druk eenmaal op de 4 van de bovenste cijferrij (op een azerty-klavier ' in plaats van 4). De muisaanwijzer wordt een kruisje met coördinaten erbij. Sleep daarmee over het scherm om een rechthoek aan te geven. Laat je de muisknop los dan hoor je het geluid van een fotocamera. Het geselecteerde schermgedeelte staat nu op het klembord. Je plakt het in de mail met Command-V.
Voordeel van deze methode: er is geen bestand. Je hoeft dus niets vanuit de Finder naar je mailtje te slepen en je hoeft na verzending ook niets in de prullenmand te gooien om het te verwijderen.
···Schermafbeelding van een dvd-film
De filmmaatschappijen - bang als ze zijn voor schendingen van copyright - hebben allerlei eisen gesteld waar computerfabrikanten als Apple aan moeten voldoen, zoals de regio-indeling en het onmogelijk maken van verschillende gebruikersacties. Zo kun je van een film die je afspeelt met het programma DVD-speler {DVD Player} van Apple geen screendump maken. Toetscommando's en het programma Schermafbeelding {Grab} werken niet.
Vanaf de website www.videolan.org/vlc kun je het gratis programma VLC downloaden. Het is een multimedia player voor allerlei soorten audio en video die verschillende beperkingen oplost: je kunt er snapshots mee maken en films mee afspelen vanaf een externe dvd-speler.
Google, zoektermen
···Meer dan één woord
"Iemand raadde mij het programma Amadeus aan. Waar kan ik dat vinden?" Vraag het Google, maar op een slimme manier. Tik je als zoekterm Amadeus in, dan krijg je websites over de film Amadeus, hotel Amadeus, uitgeverij Amadeus en niet te vergeten de componist Mozart. Interessant, maar niet wat je zoekt.
Kies bij voorkeur minstens twee woorden om met Google te zoeken. In dit voorbeeld is geschikt: amadeus mac. Hoe meer woorden, hoe specifieker de antwoorden die Google geeft. Omdat je het programma wilt downloaden kun je er als derde woord 'download' aan toevoegen: amadeus mac download. Google geeft voorkeur aan pagina's waarin zoektermen dicht bij elkaar staan.
···Niet nodig om te typen
Google maakt geen onderscheid tussen hoofdletters en kleine letters. CinemaScope levert dezelfde resultaten als cinemascope. Je hoeft in je zoektermen evenmin accenten en trema's te typen. Andalusië en andalusie geven hetzelfde zoekresultaat.
Bestaat je zoekopdracht uit meer dan één woord, dan levert Google webpagina's waarop alle woorden voorkomen. Het is niet nodig om dat aan te geven. Typ dus niet romeinse + cijfers + klok of romeinse AND cijfers AND klok. Het is voldoende om de woorden achter elkaar te zetten: romeinse cijfers klok.
Algemene woorden (zoals van, de, en, het) en vaak gebruikte termen zoals http en com negeert Google. Ook losstaande cijfers en letters blijven buiten beschouwing, omdat die termen het zoekwerk kunnen vertragen.
···Min en plus voor een zoekterm
Wil je een zoekterm uitsluiten, zet dan een minteken vóór een woord. Schrijf het minteken niet los, maar aan het woord vast. Het minteken moet niet aan het vorige woord vast, dus zet een spatie vóór het minteken, maar geen spatie erna. Zoek je met abbey road -beatles dan geeft Google webpagina's over Abbey Road die geen verband hebben met de Beatles. Met apple -mac krijg je pagina's over appels, met -apple mac krijg je informatie over andere dingen dan computers die Mac heten.
Gebruik het plusteken om stopwoorden die Google normaal gesproken negeert toch in je zoekbewerking op te nemen. Als je specifiek wilt zoeken naar 'Star Wars, Episode I' tik je star wars episode +I.
···Tussen aanhalingstekens
Tik bij Google de volgende woorden in: welke dag is 19 augustus 1979. Je krijgt dan tienduizenden resultaten, maar bij eerste pagina's zie je het gezochte antwoord er niet bij staan. Je krijgt namelijk webpagina's waar 'welke' op staat en ook ergens '1979' en weer ergens anders 'augustus'. Je kunt aangeven dat je een aantal woorden als geheel wilt zien door er aanhalingstekens omheen te plaatsen. Zoek nog eens, maar dan met "19 augustus 1979".
Handig voor docenten die vermoeden dat teksten uit een werkstuk zijn gekopieerd van internet. Kies een bijzondere passage uit de tekst. Zet die tussen aanhalingtekens in het zoekvak van Google en je vindt 9 van de 10 keren de bron van de tekst.
···Zoeken op een specifiek domein
Met de specificatie 'site:' kun je Google laten zoeken in een bepaald domein. Wil je weten wat er op de site van mac13 staat over iPhoto, dan tik je: iphoto site:mac13.nl. Met de volgende zoekopdracht krijg je wat er op de Nederlandse afdeling van Apple staat over Safari: safari site:apple.com/nl.
Stel dat je wilt uitzoeken of het woord 'wijzerzin' typisch Belgisch is of ook in Nederland voorkomt. Je tikt dan als zoekopdracht wijzerzin site:be en daarna wijzerzin site:nl. Je hebt dan niet alle pagina's in België of Nederland (er zijn ook Nederlandstalige sites in andere domeinen zoals .com, .org enzovoort), maar het geeft toch een goed beeld.
De bekendste manier om tekst te selecteren is slepen. Plaats het invoegpunt aan het beginpunt van de te selecteren tekst, houd de muisknop ingedrukt en sleep tot het eind van wat je wilt selecteren. De selectie kan zo klein zijn als een enkel teken, maar kan ook een lange reeks alinea's omvatten.
Om in Word een hele regel te selecteren, ga je naar de marge aan de linkerkant van de regel. De muisaanwijzer verandert in een naar rechtsboven wijzend pijltje. Klik, en de regel wordt geselecteerd. Door daarna naar beneden of omhoog te slepen, selecteer je nog meer regels.
Woordenboek in Mac OS X
In programma's van Apple kun je de omschrijving van een woord opvragen. Plaats de muisaanwijzer op een woord en toets Control-Command-D. Er verschijnt een grijs venstertje met uitleg.
Je kunt ook rechtsklikken op een woord en Zoek op in Woordenboek {Look Up in Dictionary} kiezen uit het contextuele menu. Een derde manier is het programma Woordenboek {Dictionary} te openen.
Alle manieren gebruiken dezelfde brongegevens. Helaas niet beschikbaar in het Nederlands; de tip is bruikbaar voor Engelse woorden, maar ook bij steden en namen van personen.
Wma-bestanden converteren
Wma staat voor Windows Media Audio, een compressievorm die door Microsoft is ontwikkeld. Wma is een gesloten bestandstype waarvan de rechten bij Microsoft liggen. iTunes voor de Mac kan geen wma-audiobestanden aan.
Je zult zulke bestanden eerst moeten omzetten naar een andere vorm voordat je ze in iTunes kunt importeren. Er zijn een aantal programma's die wma-audio kunnen converteren, bijvoorbeeld Music Man 2.7 (shareware), EasyWMA 3.0.6 (10 dollar), de Pro-versie van de oude QuickTime Player van Apple en Switch Plus (40 dollar),
Valse voorwendselen: een Trojaans paard
Een computervirus is software die zichzelf ongemerkt installeert en verspreidt. Bestaat niet voor de Mac. Waar je wél voor moet oppassen is een Trojaans paard. Dat is een programma dat onder valse voorwendselen (bijvoorbeeld een ontbrekende codec om een filmpje van Britney Spears te kunnen bekijken) wijzigingen aanbrengt op je computer.
Geef dus niet klakkeloos je beheerderswachtwoord aan elk programma dat iets wil installeren. Win eerst informatie in (Google!) als je het niet vertrouwt. Het kwaad van een Trojan Horse blijft beperkt tot een computer, maar vervelend genoeg als het die van jou is.
Twitteren, hoe doe je daar aan mee?
Twitter is een internetdienst waarbij gebruikers berichtjes publiceren over hun doen en laten en over hun meningen, vondsten en bevindingen. Een bericht is kort, maximaal 140 tekens, precies het aantal tekens van de eerste zin van deze tip.
Het woord Twitter betekent kwetteren, zoals vogels doen. Het logo van Twitter is een vogeltje. Een twitterbericht heet een tweet. Twitter is in Nederland populair geworden door politici als Femke Halsema en Maxime Verhagen.
Waarom zou je dat twitteren niet eens proberen? Het is gratis en als het je niet bevalt, houd je er gewoon mee op.
Twitter-account aanmaken
Hoe word je twitteraar? Ga naar de website www.twitter.com. Die is Engelstalig, een beetje kennis van het Engels is wel vereist. Kik op de gele knop Sign Up. Je krijgt een venster met vier invulvelden.Vul je echte voor- en achternaam in bij Full name, liever geen pseudoniem. De Username moet één woord zijn. Veel mensen zetten voor- en achternaam aan elkaar. Onthoud het Password. Met gebruikersnaam en wachtwoord log je in op je eigen pagina. Op je e-mailadres ontvang je berichten van de Twitter-organisatie. Klik op de knop Create my account. Om te bewijzen dat je een mens bent, moet je twee woorden overtikken
Volgen en ontvolgen
Als twitteraar kun je aangeven wie je wilt volgen. De berichtjes van degenen die je volgt, komen onder elkaar in een zogeheten tijdlijn. Na het aanmaken van je account nodigt twitter.com je uit te zoeken naar interessegebieden en personen. Tik bijvoorbeeld politiek of wimdebie. Je krijgt een lijst met twitteraars.
Achter de naam staat een groene knop Follow. Klik op die knop als je iets interessants ziet. Bij een twitteraar die je volgt heet de knop Unfollow. Met een klik kun je dus stoppen met het volgen.
Klik op de knop Finish en je gaat naar je persoonlijke twitterpagina.
···Je profiel aanpassen
Na je aanmelding stuurt Twitter een bevestigingsmail met een link waarop je moet klikken. Het kan zijn dat die e-mail bij de ongewenste reclame terechtkomt.
Twitter maakt het ingewikkeld door op verschillende plaatsen een knop Profile neer te zetten. Op je Twitterpagina is er naast de knop Home een knop Profile die je Twitter-geschiedenis in beeld brengt. Op die pagina is er een link Edit your profile. Die leidt naar de pagina Settings met een rijtje knoppen waarvan er ook eentje Profile heet. Klik op die knop.
Als je wilt dat mensen je gaan volgen, helpt het als ze iets van je weten. Je kunt een fotootje uploaden, eventueel je website opgeven en achter Bio iets over jezelf vertellen. Veel mensen doen dat in de vorm van trefwoorden. Kijk bij anderen hoe ze dat doen.
···Tweets verzenden
Op je persoonlijke Home-pagina van twitter.com schrijf je in het tekstvak What's happening wat je kwijt wilt aan iedereen. Lees het nog eens na en klik dan op de knop Tweet.
Twitteraars worden aangeduid met hun gebruikersnaam, voorafgegaan door een apenstaartje: @andreehollander.
Aan je tweet kun je een 'hash tag' toevoegen, een woord of afkorting met een hekje ervoor, bijvoorbeeld #film, als een soort trefwoord. In tweets van anderen kom je veelgebruikte afkortingen tegen als #penw voor Pauw en Witteman.
Twitter is populair doordat mensen het overal kunnen doen met hun smartphone. Er zijn verschillende gratis apps beschikbaar, bijvoorbeeld de app die kortweg Twitter heet.
Stof verwijderen bij een iMac
Veel Mac-gebruikers zouden een helderder beeld op de wereld krijgen als ze hun beeldscherm zouden ontdoen van stof en vette vingers. Als je een iMac hebt, zijn er nog twee plaatsen waar je liever geen stof wilt hebben.
De smalle bovenkant van een iMac kan heel warm worden en door een stoflaag kan die warmte lastiger weg. Af en toe schoonmaken dus.
Aan de onderkant van een iMac zitten de luidsprekers. Die hebben een rooster waarin opwaaiend stof zich kan vastzetten. Vast nooit aan gedacht. Verwijderen met de kleefkant van een sticker of heel voorzichtig stofzuigen.
Programma's die je op de Mac niet nodig hebt
Op een Mac hoef je nauwelijks tijd te besteden aan het 'opschonen' van je systeem. Programma's voor defragmentatie heb je niet nodig, evenmin als antivirusprogramma's en programma's tegen spyware. Vooral switchers hebben de neiging allerlei extra systeem-tools te gaan installeren, maar die kunnen bij onoordeelkundig gebruik eerder kwaad doen dan goed.
Wil je opruiming houden, kijk dan in je thuismap wat je uit de mappen Bureaublad {Desktop}, Downloads, Documenten {Documents}, Films {Movies} en Muziek {Music} kunt weggooien.
iPhoto, afdrukken op eigen printer
···Aantal foto's op een blad
Selecteer een aantal foto's en kies in het menu Archief {File} de opdracht Druk af {Print}. In het dialoogvenster dat verschijnt zie je rechts hoe het afdrukblad eruit komt te zien. Onderaan in het dialoogvenster zie je vier venstermenu's, waaronder Afdrukgrootte {Print Size}. Staat daar Standaard {Standard} dan beslaat een foto één blad. Kies je in dat venstermenu bijvoorbeeld 8 x 13 {3 x5} dan passen er waarschijnlijk vier foto's op een blad.
Alles naar wens ingesteld? Klik op de knop Druk af {Print} en je ziet het standaardvenster voor afdrukken. Geef de afdrukopties op en klik op de knop Druk af {Print}.
···Foto met onderschrift
Selecteer de foto die je met een onderschrift erbij wilt afdrukken en toets Command-P om een printopdracht te geven. Kies een van de vijf thema's, maar NIET Contactvel {Contact Sheet}, dus bijvoorbeeld Enkel mat {Simple Mat}. Klik op de knop Pas aan {Customize}. iPhoto opent een afdrukweergave met een eigen knoppenbalk.
Een van de knoppen is Lay-out {Layout}. Het aantal keuzemogelijkheden onder die knop hangt af van het gekozen thema, maar er zijn van alle lay-outs twee versies: eentje met en eentje zonder onderschrift.
Klik op de knop Instellingen {Settings} om het lettertype en de lettergrootte voor alle onderschriften te wijzigen.
···Foto's toevoegen aan een afdruktaak
Klik je bij het afdrukken op de knop Pas aan {Customize} dan opent iPhoto een afdruktaak. In de bronkolom aan de linkerkant zie je die taak met de naam Afdrukken {Printing} staan onder het kopje Recent {Recent}. Wat is het nut daarvan? Dat je naar een andere bron kunt gaan en daarna weer kunt terugkeren naar de afdruktaak.
Om foto's toe te voegen aan de afdruktaak waar je mee bezig bent, klik je op een andere bron in de linkerkolom, bijvoorbeeld Gebeurtenissen {Events}. Je zoekt de gewenste foto's op, selecteert ze en sleept ze naar de afdruktaak in de bronkolom.
···Hetzelfde plaatje op 1 blad herhalen
Met iPhoto kun je op één blad een aantal malen dezelfde foto afdrukken: selecteer een foto, toets Command-P, kies in het venstermenu Afdrukgrootte {Print Size} de afmeting van één foto op het blad, bijvoorbeeld 5 x 8 centimeter {2 x 3 inch} en klik op de knop Pas aan {Customize}. Je komt dan in de afdrukweergave.
Klik op de knop Instellingen {Settings} op de knoppenbalk. Bij de optie Foto's per pagina {Photos Per Page} kies je Meermaals dezelfde foto per pagina {Multiple of the same photo per page}. Sluit het venster met een klik op de knop OK en klik op de knop Druk af {Print}.
···Blad met foto's uit iPhoto e-mailen
"Ik heb 30 foto's van hetzelfde formaat en wil ze in rijen van 5 bij 6 rangschikken. Het is de bedoeling dat het één afbeelding wordt die ik kan mailen. Hoe doe ik dat?"
Selecteer de 30 foto's, geef een printopdracht en kies als thema Contactvel {Contact Sheet}. Klik op de knop Pas aan {Customize} en pas het schuifje voor het aantal kolommen aan. Het hangt van de grootte van de foto's af hoeveel er op een blad passen bij een gekozen aantal kolommen. Klik op de knop Druk af {Print}. In het dialoogvenster voor afdrukken staat links een knop Pdf {PDF}. Dit is een menu. Kies daaruit de optie E-mail pdf {Mail PDF}.
Invoegpunt snel verplaatsen
Het knipperende streepje dat aangeeft waar je in een tekst bent, heet het invoegpunt. Met de pijltjestoetsen verplaats je het door de tekst per teken en per regel.
De pijltjes naar boven en beneden samen met Option brengen het streepje naar het begin en het eind van de alinea. Met de pijltjes naar links en rechts en Option verspringt het invoegpunt per woord.
De pijltjes naar boven en naar beneden samen met Command brengen het invoegpunt respectievelijk naar het begin en het eind van het document. Met de pijltjes naar links en rechts en Command springt het invoegpunt naar het begin of einde van een tekstregel.
"Achter sommige opdrachten in menu's staan drie puntjes. Wat betekent dat?"
Die drie puntjes geven aan dat de computer na het kiezen van de opdracht niet meteen een actie uitvoert, maar dat er eerst een dialoogvenster op het scherm zal verschijnen. Dit venster kan een waarschuwing of toelichting bevatten of een verzoek om aanvullende gegevens. Het venster bevat een bevestigingsknop (vaak OK) en meestal een knop Annuleer {Cancel}.
Een opdracht met puntjes erachter kun je veilig kiezen, want je kunt je altijd nog bedenken. Er is nog een extra actie nodig om iets te laten gebeuren.
Code met vervormde letters alleen voor mensen
"Bij het aanmelden op een website moest ik een code met kromme letters overtikken. Waar is dat goed voor?"
Om te voorkomen dat computers gebruikt worden voor massale aanmelding proberen eigenaren van websites iets te verzinnen dat mensen wél kunnen, maar computers niet. Ze laten je een eenvoudig vraag beantwoorden of vervormde letters overtikken.
Zo'n code wordt een 'captcha' genoemd. Dit zou de afkorting zijn van Completely Automated Public Turing Test to Tell Computers and Humans Apart (volledig geautomatiseerde openbare Turing-test om computers van mensen te onderscheiden).
Raak een beeldscherm nooit aan met je vingers. Als je een Mac koopt, krijg je er een doekje bij om het scherm schoon te maken. Heb je dat niet meer, gebruik dan een schone, zachte, pluisvrije doek. Bij aangekoekt vuil kun je de doek vochtig (niet nat) maken met alleen water. Niet hard drukken, maar gewoon afvegen.
Er bestaan ook spuitbusjes met beeldschermreiniger. Spuit daarmee nooit rechtstreeks op het scherm, maar vernevel de reiniger op een doek zodat deze vochtig wordt en reinig daar het scherm mee. Voorzichtig nawrijven met een droge doek.
Gebruik geen chemische middelen of glasreiniger.
Automatische defragmentatie in Mac OS X
Fragmentatie is de situatie dat een bestand in een groot aantal gedeelten op een harde schijf staat. Sinds versie 10.3 defragmenteert Mac OS X automatisch. Als een programma een document opent, controleert het besturingsysteem of het gefragmenteerd is en kleiner dan 20 megabyte. Is dat het geval, dan kopieert het de inhoud van het document naar een aaneengesloten geheugengebied en geeft de oude ruimtes vrij.
Een defragmentatieprogramma heb je dus alleen nodig, wanneer je met heeeel grote bestanden werkt waarbij snelheid van belang is, zoals bij realtime video-opnamen.
Wil je graag overzicht op je Mac terugkrijgen? Begin dan met het opruimen van je bureaublad. Het bureaublad. We kennen het allemaal. De metafoor naar een fysiek bureaublad is voor de meeste mensen ook niet zo moeilijk te leggen: het ligt namelijk vol met documenten, en het overzicht is snel kwijt. In de praktijk moet ik dikwijls vastellen dat het switchers zijn
Maar dat hoeft niet zo te zijn! Hoewel het erg makkelijk is alles hier te “dumpen” en het dan te “vergeten”, raak je eigenlijk snel afgeleid (“Hey, daar is die leuke video van die schattige puppy weer!”) en verlies je het overzicht. Je kan daarom het best met een leeg, of in ieder geval opgeruimd, bureaublad werken.
Dit doen we in een aantal stappen:
1. Al je overbodige, oude bestanden weggooien
De eerste stap in operatie “bureaublad opruimen” is alles wat je niet nodig hebt weg te gooien. Denk hierbij aan oude versies van documenten, DMG-bestanden van applicaties die je geïnstalleerd hebt, tijdelijke ZIP-bestanden en de typische, toch-niet-zo-grappige video’s van die ene collega.
Sleep ze gewoon allemaal naar je prullenbak en leeg daarna je prullenbak.
2. Applicaties van je bureaublad naar je applicaties-map verplaatsen
Nu je al wat meer overzicht hebt kun je alle applicaties verplaatsen naar je Programma’s-map. Deze vind je standaard in de zijbalk aan de linkerkant van Finder. Sleep gewoon alle programma’s hier naar toe.
De meeste applicaties zullen niet eens door hebben dat ze verplaatst zijn en gewoon blijven functioneren als vanouds. Als je merkt dat een programma toch ineens vreemd reageert kun je het altijd nog terugslepen naar je bureaublad om dit ongedaan te maken.
3. Documenten van je bureaublad naar je documenten-map verplaatsen
Als derde nemen we de grootste stap: het verplaatsen van je documenten. De meeste iconen op je bureaublad zijn waarschijnlijk documenten waar je nu aan werkt, of hebt gewerkt. De documenten die je echt niet meer nodig hebt heb je al weggegooid in de eerste stap, dus hier heb je geen last meer van.
Sleep al deze documenten voor nu maar even naar de Documenten-map. Daarna kun je er alsnog voor kiezen om ze verder te organiseren op een manier die jij prettig vindt.Iconen op het bureaublad verbergen
Misschien heb je nu nog enkele iconen over, bijvoorbeeld voor harde schijven (intern, extern en netwerk), iPods en DVDs. Deze kun je uitzetten in de voorkeuren van de Finder door de vinkjes weg te halen bij alle items in de Algemeen-tab.
4. Het formaat van alle iconen op het bureaublad vergroten
Ten slotte gaan we het formaat van iconen op je bureaublad erg groot zetten. Zo wordt de verleiding om veel dingen op je bureaublad te zetten automatisch kleiner, omdat je bureaublad veel eerder vol is.
Dit doe je door naar je bureaublad te gaan en de sneltoets CMD () + J in te drukken. Gebruik vervolgens de bovenste schuif om de iconen 128×128 pixels te maken en de onderste schuif om ze zo ver mogelijk uit elkaar te plaatsen. Als je de tekstgrootte dan ook nog wijzigt naar 16 kun je slechts een paar iconen kwijt.
Zo houd je je bureaublad opgeruimd en schoon!
Wat vind jij? Is een opgeruimd bureaublad fijner? Of heb je toch liever meer dan 100 iconen op je bureaublad?
Van een ander gedacht? reactie? Laat het mij weten
TweetDeck 0.36 is uit en zijn belangrijkste kenmerk is een livestream van Twitter-berichten die op je neerdaalt. Het is wat Twitter "real time streaming" noemt en het betekent dat nieuwe tweets in je Tweetdeck-tijdlijn verschijnen op het moment dat ze gepost worden, inplaats van dat ze pas verschijnen nadat TweetDeck de berichten peridiek bijwerkt. (Als je dat liever hebt is in de voorkeuren van TweetDeck de real-time functie uit te schakelen.) Ook toegevoegd is de ondersteuning voor Twitter's aanstaande wijziging in hoe Tweets achter de schermen worden opgeslagen. Alle Twitter-programma's zullen een update moeten krijgen voor het einde van november om de dienst te kunnen blijven gebruiken. De 0.36.1 versie herstelt een paar bugs uit de eerdere 0.36 update zoals de positie van retweets in de tijdlijn en een probleem met het posten op Facebook en "Antwoord allen"-functionaliteit.
(Gratis, vereist Adobe Air)
*Mac Pro EFI Firmware Update 1.5*
Apple heeft Mac Pro EFI Firmware Update 1.5 vrijgegeven, die aanbevolen wordt voor alle MacPro (mid-2010) modellen. De update herstelt een probleem dat verhinderde dat je een wachtwoord kunt invullen en een aantal meer esoterische punten waarbij de Boot Picker niet verscheen als je verbonden was aan een ethernet-netwerk zonder actieve DHCP-server. De instucties van Apple voor het installeren van de firmware-update verlangt dat je de computer uitschakelt na de update en dan de power-knop ingedrukt houdt tot het lampje begint te knipperen en je een lange toon hoort. Zoals altijd benadrukt Apple de computer niet van de stroom af te halen, niet af te sluiten, niet te herstarten en op geen andere manier je Mac te verstoren tijdens het updateproces.
(Gratis, 1,96 MB)
*Data Rescue 3.1*
Jazeker, iedereen zou een back-up moeten maken maar niet iedereen doet dat. Voor hen die ontdekken dat ze hun verloren gegevens moeten terugzoeken zullen blij zijn met de mededeling dat Data Rescue van ProSoft Engineering nu tot versie 3.1 is ge-update. De nieuwe versie bevat tal van nieuwe functies en een aantal reparaties. De software draait nu geheel in 64-bit op de Macs die daartoe in staat zijn en de Workspace- en Home Folder-werkwijzen zijn versimpeld, nieuwe bestandstypes worden herkend en een nieuw contextgevoelig menu biedt snellere toegang tot veelgebruikte functies. Oplossingen voor diverse bestandstypen, wissen en een paar crashes zijn inbegrepen.
(Nieuw voor $ 99, grais update, 13 MB)
*Adobe InDesign CS5 7.0.3*
De mensen die hun dagen doorbrengen met layouts zullen opgetogen zijn dat Adobe InDesign CS5 ge-update heeft tot versie 7.0.3. De nieuwe versie bevat dozijnen verbeteringen. Daaronder: InDesign werkt nu beter in het herkennen van bestanden die door anderen gebruikt worden in een gemengde Windows/Mac-omgeving, meerdere crashes zijn verholpen, zoeken naar hulp werkt nu weer goed en Photoshop invoer werkt zelfs nog beter. Veel meer verbeteringen kunnen worden gevonden in de publicatie opmerkingen in MacUpdate <http://www.macupdate.com/info.php/id/4524/adobe-indesign-cs5>. ($ 699 nieuw, gratis update, 24,5 MB)
*Logic Express 9.1.3*
In wat zeker muziek in de oren van Logic toegewijden zal zijn, Apple heeft Logic Express ge-update <http://support.apple.com/kb/DL1015? viewlocale=nl_NL&locale=nl_NL> naar versie 9.1.3. Apple zegt dat de update verbeterde stabiliteit en compatibiliteit levert, in het bijzonde voor Hyper-Threading. Ook opgenomen in de update zijn oplossingen voor diverse vraagstukken in verband met de recente 9.1.2-update, met inbegrip van crashes, een fout met bepaalde Effectpedalen en een onverenigbaarheid met TouchOSC Control Surface plug-ins. Behulpzaam, biedt Apple een gedetailleerde lijst <http://support.apple.com/kb/TS2567> van veranderingen aan. ($ 199 nieuw, gratis update, 139,68 MB)
*PopChar X 5.1*
Als je merkt dat je op jacht bent naar ongewone Unicode-tekens, heb je geluk, want Ergonis Software bracht PopChar X 5.1. <http://www.ergonis.com/products/popcharx/>. Deze nieuwste update van het eerbiedwaardige lettertype hulpprogramma introduceert ondersteuning voor Unicode 6.0. Ook opgenomen in de nieuwe versie zijn betere in-software upgrade-opties, een nieuw contextueel menu-iets voor het verwijderen van recente tekens, en het verwijderen van een aantal "irritante" consoleberichten (Ergonis term, niet de onze!). Een aantal reparaties is ook onderdeel van de 5.1-uitgave: problemen met het invoegen van tekens in Espresso en FileMaker Pro worden aangepakt, net als om middernacht ronddwalende piepjes, een probleem na het ontwaken van uw computer uit de slaapstand en een Mac OS X-fout die problemen veroorzaakt bij het kopiëren en plakken van bepaalde bitmap afbeeldingen. (€ 29,99 nieuw, update 2,3 MB gratis).
*TwitExport 2.0.1*
Met TwitExport <http://www.bluecrowbar.com/twitexport/>, heeft Blue Crowbar Software omgedoopt tot en gecombineerde iPhoto2Twitter en Aperture2Twitter export plug-ins, die je rechtstreeks laat twitteren vanuit iPhoto en Aperture, inclusief een geselecteerde foto als een link naar TwitPic <http://twitpic.com/> of Mobypicture <http://www.mobypicture.com/>. (Voor details, zie "iPhoto2Twitter maakt het tweeten van foto's gemakkelijk.De naamsverandering kwam tot stand <http://blog.bluecrowbar.com/post/898269132/twitexport> om de noodzaak aan Twitters naamgevingseisen te voldoen bij het omschakelen naar Twitter's OAuth-authenticatiemethode een paar maanden geleden. Blue Crowbar nam ook de gelegenheid waar om de gebruikersinterface een beetje te verfijnen. TwitExport kan nu ook installeren in zowel iPhoto (waar hij ook het delen van films ondersteunt naar Mobypicture) als Aperture. TwitExport werkt met iPhoto '08 en '09, samen met de net uitgebrachte iPhoto '11; met Aperture vereist TwitExport ofwel versie 2.1.4 of 3.0.3 en hoger. (5,90 dollar nieuw, gratis upgrade, 410 KB)
Apples aankondiging van iMovie '11 < schonk vooral aandacht aan de nieuwe mogelijkheid tot het maken van "Movie Trailers", verbeteringen in het bewerken van geluid en "One-Step Effects" voor het automatiseren van standaard-bewerkingen. Maar dat zijn enkel de grote wijzigingen. Hier zijn nog eens 15 nieuwe mogelijkheden van en weetjes over de nieuwste versie van iMovie
*Zie rechtopstaande foto's helemaal
Als je een rechtopstaande foto in je filmpje invoegt snijdt iMovie hem automatisch bij zodat hij in het horizontale formaat van je project past. Dat betekent dat je slechts het middelste derde deel van je foto te zien krijgt. Als je op de nieuwe knop "Allow Black" in de Viewer drukt krijg je de gehele foto te zien (met zwarte balken aan weerszijden).
*Foto's zijn nu zichtbaar in Viewer
Om nog even bij foto's te blijven, als je op een voorvertoning in de fotozoeker klikt krijg je nu een grotere afbeelding te zien in de Viewer. Daarnaast worden geïmporteerde foto's voorzien van een groen akkoord-teken.
*Een oplossing voor het bewegende-sluiter-effect*
Nog een nieuwtje dat van pas kan komen, afhankelijk van wat voor camera je gebruikt. Veel digitale (foto)camera's nemen beelden op met een CMOS-sensor, die een opname in banen van boven naar beneden opneemt, net alsof er een spleetsluiter gebruikt wordt. Als je met een dergelijke sensor bewegende beelden opneemt kun je last krijgen van het zogenaamde bewegende-sluiter-effect: bewegende objecten lijken flexibel te zijn omdat ze bewegen in de tijd die de sensor nodig heeft om het beeld van boven naar beneden op te nemen.
iMovie kan dit effect nu enigzins tegengaan. Klik dubbel op een clip, of selecteer hem en druk de I-toets in, om de "Clip Inspector" de activeren. Selecteer de keuzemogelijkheid "Stabilization: Smooth Clip Motion" om de clip te laten doorrekenen (als dat al niet automatisch gebeurd is). Als dat klaar is kun je de keuze "Rolling Shutter: Reduce Motion Distortion" selecteren, waarbij je via het Amount-venstermenu een van de vier mogelijkheden kiest (Weinig, Normaal, Veel, Zeer Veel).
Deze functie is geen wondermiddel; Apple claimt dat het vooral goed werkt in scènes waarin de camera van links naar rechts beweegt, of omgekeerd. Maar het is zo wel mogelijk om wiebelige filmpje die anders wellicht onbruikbaar zouden zijn op te kalefateren.
*Naast elkaar bewerken*
iMovie '09 bracht ons een Picture-in-Picture mogelijkheid, waarbij je twee clips tegelijkertijd kunt tonen, met één filmpje klein geprojecteerd in een kader in een hoek van het scherm. Met iMovie '11 is het nu ook mogelijk om, in Side by SIde modus twee beelden evengroot naast elkaar te tonen. Als je een clip naar een reeds in je project opgenomen clip versleept en er op loslaat krijg je een keuzemenu; als je Side by Side kiest krijg je beide clips naast elkaar te zien.
In de "Clip inspector" kun je kiezen of de toegevoegde clip aan de linker- of de rechterkant van het scherm te zien zal zijn en of het beeld vanaf de zijkant van het scherm naar binnen schuift.
*Blue Screen*
Een andere sterke bewerking is Blue Screen, wat blauwe gedeeltes van een video transparant maakt. iMovie '09 introduceerde Green Screen-mogelijkheden om dingen welke je gefilmd hebt tegen en groene achtergrond te vervangen en andere effecten, om de achtergrond te vervangen met een foto of ander materiaal uit iMovie. Het probleem is natuurlijk, dat alle groene voorwerpen in het beeld, zoals kleding, ook transparant worden. Blue Screen geeft je een andere mogelijkheid als je toevallig vaak groene dingen filmd.
*iMovie Drop Box*
In navolging van iTunes, heeft iMovie nu ook een iMovie Drop Box map, te vinden in |~/Movies/iMovie Events|. Als je veel video bestanden wil toevoegen in de finder, voeg ze toe aan deze map; de volgende keer als je iMovie opend, wordt je gevraagt of je deze video's wilt importeren.
*Alle titel- en overgangsaastijlen veranderen*
Als je besluit de stijl van een bestaande titel te veranderen, kun je een nieuwe stijl op de sectie laten vallen welke de titel bevat (de video kleurt licht blauw om aan te geven dat het om die selectie gaat). Nu, als je een titel stijl vervangt, vraagt iMovie of je alleen deze titel stijl wilt vervangen of voor het hele project. De zelfde optie geld ook voor overgangen
*Snel naar titels springen*
Als de geavenceerde gereedschap-optie in iMovie voorkeuren is ingeschakeld, worden de commentaar en hoofdstuk gereedschap zichtbaar in de rechterbovenhoek van de project verkenner. Als je op de naar-beneden-wijzende driehoek naast de knoppen klikt krijg je een lijst te zien met alle markering die je gemaakt hebt in jouw film en laat je snel springen naar deze secties. In iMovie '11, bevat deze lijst nu ook alle titels.
*Voorvertoning met stabilisatie*
Nadat je een fragment hebt onderzocht in de gebeurtenis-verkenner, zie je normaal gesproken niet het effect van de stabilisatie tot je het fragment aan je project toevoegt. Rechter-klik (of control klik) op het fragment in de gebeurtenis verkenner en kies afspelen met stabilisatie voorvertoning om te zien hoe je materiaal er uit zal zien.
*Aanpassen van filmtrailers*
De filmtrailers die je kunt maken zijn vrij rigide in het aantal fragmenten dat je kunt gebruiken, omdat de bewerkingen beperkt getimed worden aan de hand van de achtergrondmuziek. (Je kunt een filmtrailer converteren naar een regulier project en hem dan zo bewerken. Kies dan File > Convert to Project.) Een aantal van de trailer-sjablonen bieden aanpassingsmogelijkheden.
In de Huisdieren-trailer kun je kiezen of de trailer gaat over een hond, kat, paard of een /monster/, met bijbehorende afbeeldingen dus gebaseerd op je keuze.
In de Blockbuster-, Vriendschap-, en Reizen-trailers kun je tussen de twee en zes acteurs opvoeren en er zijn vijf verschillende muzieksporen, die je alle onafhankelijk kunt timen.
*Gemaakt met Morse*
Nu we het toch over trailers hebben: je kunt kiezen welk studiologo getoond wordt. In één van de trailers is de achtergrondmuziek zelfs Morsecode voor "Made with iMovie".
*Nog meer trailer-trivia*
Lijkt die rondraaiende globestudio niet vreselijk bekend? Om elk juridisch gedoe te vermijden zorgde Apple er voor dat je geen echte studionamen zoals Universal of Paramount in de beeldsequenties van het logo kunt typen; die namen worden vervangen door drie streepjes.
Ook wanneer je een trailerstijl kiest en je bekijkt de voorvertoning van de Action-trailer is de persoon van "Matt" eigenlijk de iMovie-ontwikkelaar Randy Ubillos.
*Snel dempen van een deel van het geluid*
Met iMovie '09 kun je snel een clip dempen: druk, met een hele clip geselecteerd, Command-Shift-M in om een heel spoor te dempen. Dat werkt ook in iMovie '11, maar je wilt misschien niet de hele clip dempen. In plaats daarvan selecteer je een gedeelte in de geluidsgolfvorm van een clip en druk je de Delete-toets in om het geluidsniveau naar nul te laten zakken. Het indrukken van de delete-toets bij een gedeelte dat bewerkt is, brengt de defaultwaarde terug.
*Bewolking voorspeld*
Wanneer je de Blue Marble Globekaart toevoegt, haal dan de Clip-inspecteur naar voren en schakel de Show Cloudsoptie in om een lichte wolkenlaag toe te voegen. Ook kan je, als je wilt, met de Show Route Line/Cities-optie de Indiana Jonesachtige reistrajectlijn en stedennamen uitzetten.
*Vermijd zwabberen bij skimmen*
Skimmen is eem integraal onderdeel van het werken met iMovie: telkens wanneer je muispijl in de projectbrowser verschijnt, verschijnt de afspeelkop en het huidige beeldkader in de Viewer getoond. Soms kan je pijltje op en neer zwabberen en uit een rij schieten terwijl je aan het slepen bent (tenzij je heel bewust je muis of je vinger op een trackpad perfect horizontaal beweegt). Als dit je vaak gebeurt, zoals bij mij het geval is, moet je de Option- en Shift-toets ingdrukt houden wanneer je aan het skimmen bent. De cursor blijft in het midden van de rij, zelfs als je zwabbert met je muispijl.
*Meer om te ontdekken* -- Dit zijn maar een paar van de belangrijkere veranderingen in iMovie '11. Er zijn veel meer kleine details met betrekking tot de werking van het programma, zoals geanimeerd open- en dichtgaan van panelen, de mogelijkheid om losse geluidssporen op te splitsen gebruikmakend van het contextuele menu en het rechtstreeks importeren vanaf een iPhone. Hoewel filmtrailers het gros van de aandacht hebben gekregen is deze versie van iMovie een behoorlijk serieuze update. (
Hierbij een bespreking van Photoshop Elements 9 (door Jeff Carlson uit Tidbits.com)
Photoshop is een van die uitzonderlijke producten welke zijn naamsbekendheid de oorsprong is voorbij gestreefd. Veel mensen die niet zo bekend zijn met computers behalve internet en email en dat ze voor het manipuleren van digitale foto's, "Photoshop" nodig hebben, zonder zich te realiseren dat ze het professionele Photoshop CS5 bedoelen.
De software is zelfs een werkwoord geworden in het populaire bewustzijn. Het is niet moeilijk om voorbeelden te vinden van afbeeldingen die slecht zijn "ge-photoshop-ped" .En als je het nog niet hebt gezien, moet je dit Photoshop Disasters , zeker bekijken.
Dus als een gemiddeld persoon gaat zoeken naar Photoshop als startpunt of opzoek naar gereedschap dat krachtiger is dan iPhoto, kun je de schok voorstellen van de beginprijs van $ 699 van Photoshop CS5. Adobe leerde lang geleden dat het uitbrengen van een consumentversie van hun vlaggeschip in beeldbewerking in een behoefte in de markt voorzag, maar eerdere versies waren alleen uitgekleede versies welke bij scanners werden geleverd. Nu, is Photoshop Elementsvolgepakt met functies en in de nieuwe versie 9, krijgt de software zelfs een paar belangrijke functies van Photoshop CS5 mee, maar dan voor de meer schappelijke prijs van $ 99.
*Photoshop Elements Basics
Waarlijk, als mensen denken dat ze Photoshop nodig hebben voor hun digitale foto's, denken ze meestal aan basisgereedschappen voor kleurcorrectie aangeboden door iPhoto, het lichter maken van onderbelichte opnamen, bijsnijden, het aanpassen van de kleurbalans en dergelijke. En natuurlijk, iPhoto maakt het eenvoudig om dergelijke bewerkingen toe te passen. Maar de correctiegereedschappen van iPhoto zijn algemeen en betreffen de gehele afbeelding. Photoshop Elements biedt extra lagen (letterlijk) van granulering voor meer specifieke bewerkingen.
Een van de sterke punten van Photoshop Elements is dat het geschikt is voor meerdere niveaus. Gebruikmakend van de Quick Edit-omgeving, bijvoorbeeld, kun je helderheid van een afbeelding, kleurverzadiging, en andere attributen aanpassen met behulp van de bekende schuifregelaars. Klik op het uitbreidingsdriehoekje aan de rechterkant van een schuifknop voor het laten zien van de Quick Fix-voorvertoning, klik dan een miniatuurbeeldje om de mate van bijregelig toe te passen. (Hier is een tip: Klik en sleep op een miniatuur voor fijnafstemming van de hoeveelheid.)
Maar wat als je niet wilt dat een aanpassing van toepassing is op de gehele afbeelding? De selectie-gereedschappen in de Full Edit-modus zijn eerste klas. Pak het Quick Selection gereedschap om een bepaald gebied van de afbeelding selecteren. In de afbeelding hieronder, heb ik "geschilderd" rondom de figuren en de hemel geselecteerd; die wil ik lichter maken maar de figuren moeten in silhouet blijven. Ik hoefde niet erg precies te blijven met het Quick Selection-gereedschap, want dat detecteert randen en springt naar ze toe als ik dichterbij kom.
Ik zou hier gemakkelijk een aanpassing van de heldeheid kunnen toepassen (door te gaan naar het menu "Verbeteren > Belichting aanpassen"), maar dat zou de pixelwaarden van de afbeelding veranderen. Zoveel als mogelijk is, wil ik de originele kleurwaarden behouden voor het geval dat ik me later bedenk. In plaats daarvan maak ik een nieuwe aanpassingslaag: van de onderkant van het deelvenster Lagen aan de rechterkant van het beeld, ik klik op de knop Maak aanpassingslaag Niveaus en kies Niveaus. De aanpassingslaag zit boven de afbeeldingslaag (de Achtergrondlaag) en veranderd het uiterlijk van het beeld zonder dat de pixelwaarden zelf veranderen.
Omdat ik een selectie gemaakt heb voor het creëren van de aanpassingslaag, zullen eventuele wijzigingen die ik maakte alleen het geselecteerde gebied betreffen, in dit geval de hemel. Ik kan dan spelen met de schuifregelaars in het deelvenster "Aanpassingen" om het resultaat te krijgen dat ik hebben wil. Als ik later besluit dat de hemel te fel is, kan ik de aanpassingslaag selecteren en de schuifregelaars weer veranderen. Nog beter, als ik in een compleet andere richting met de foto wil gaan, kan ik gewoon de aanpassingslaag verwijderen en nogmaals opnieuw beginnen, zonder verstoring van de oorspronkelijke pixels.
Dit klinkt als gevorderd Photoshop werk en in zekere zin is het dat ook, maar het is ook zeer toegankelijk (en, belangrijk, niet-destructief). Photoshop Elements-gereedschappen maken het gemakkelijk om aandacht te schenken aan wat er gebeurt met je beeld.
Aanpassingslagen zijn niet nieuw in Photoshop Elements 9, maar ze wijzen op een welkome nieuwe functie. Eindelijk ondersteunt het programma echte laagmaskers. Je kan een selectie maken en een masker, daarbij alles verbergend wat niet geselecteerd is. Laagmaskers zijn goed voor het maken van aanpassingen, maar ook uiterst nuttig bij het samenstellen van meerdere beelden, zoals bij een collage.
*Content Aware retoucheren
Een van de beste nieuwe mogelijkheden in Photoshop Elements is bijna onvindbaar als je niet goed kijkt. De Spot Healing Brush was altijd een fantastisch gereedschap voor het uitvoeren van reparaties als het verwijderen van vlekjes of stofplekjes. Nu gebruikt het de Adobes Content Aware-technologie, die eerder dit jaar werd geïntroduceerd in Photoshop CS5. Als je ooit enig reparatie- of retoucheerwerk aan foto's hebt gedaan, lijkt Content Aware echt op tovenarij. Het is slimmer bij het analyseren van een te repareren gebied om het met gelijkende pixels te vullen, waardoor het een veel sneller alternatief is dan de traditionele manier om zulke bewerkingen uit te voeren, het Clone Stamp-gereedschap.
In de foto hieronder, bijvoorbeeld, wil ik een elektriciteitsleiding weghalen die dwars door de Space Needle in Seattle gaat. Helaas gaat de leiding door een gebied met veel details.
Om de lijn weg te halen, sleep ik er /een/ keer over heen met de Spot Healing Brush. Dezelfde bewerking zou vroeger meer tijd gekost hebben met het Clone Stamp-gereedschap. resultaat
De implementatie van de Spot Healing Brush in Photoshop Elements is beperkt vergeleken bij Photoshop CS5, zoals te verwachten voor een consumentenprogramma. Zo kun je bijvoorbeeld in Photoshop CS5 een selectie maken en op de Delete-toets drukken, en het programma zal het gebied dan vullen met passende afbeeldingen. In Photoshop Elements kun je echter toch nog steeds vrijwel hetzelfde effect bereiken met een beetje moeite: verf over een groot gebied met de Spot Healing Brush en zie wat er gebeurt en hier
De technologie wordt ook gebruikt bij de Photomerge Panorama-mogelijkheid. Na het aan elkaar plakken van een panorama blijft er altijd wat dode ruimte over langs de randen, die er normaal gewoon afgeknipt wordt.
Maar nu krijg je de vraag of je die ruimte wilt vullen met de optie "content-aware". De resultaten wisselen nogal, afhankelijk van het bronmateriaal. Het werkt prachtig voor luchten, maar kan ook gebieden rommelig vullen met niet te identificeren objecten, zoals de grond in de versie hieronder.
*Photomerge*
Een van de dingen die ik zeer waardeer in Photoshop Elements is dat Adobe moeite heeft gedaan om fotografen te helpen om standaardproblemen op te lossen. Ja, er is gereedschap om donkere foto's te compenseren of locale afwijkingen te repareren, maar je moet vaak wel weten hoe dat moet. De Photomerge-eigenschappen pakken specifieke probleemsituaties aan.
Om een voorbeeld te geven, met Photomerge Scene Cleaner, geïntroduceerd in Photoshop Elements 8 op de Mac, kun je ongewenste elementen verwijderen uit een sc√®ne door meerdere gelijkende foto's te gebruiken. (Dit is een goed voorbeeld van waarom foto's maken in burst-modus nuttig kan zijn, waarmee je drie of meer foto's snel achter elkaar maakt.) De eigenschap was oorspronkelijk aangekondigd als Toeristen-verwijderaar, vanwege de mogelijkheid om omstanders uit foto's te verwijderen die zonder het door te hebben het kader binnengewandeld waren.
In het voorbeeld hieronder heb ik drie foto's geopend in de Photomerge Scence Cleaner-bewerker en de beste van de drie aangewezen als Definitieve afbeelding aan de rechterkant. Ik wil niet dat het meisje met de oranje broek erop staat, dus zet ik als Bron (links) een foto waarop het meisje niet langer op dezelfde plek staat.
Om haar uit het beeld te verwijderen, trek ik een lijn door haar heen aan de rechterkant: Photoshop Elements haalt de overeenkomstige pixels uit de Bron-afbeelding. Deze actie heeft hetzelfde effect als de eerder genoemde Spot Healing Brush, maar in dit geval vervangt het programma de pixels met oorspronkelijke overeenkomstige in plaats van ze kunstmatig te berekenen. hier en hier
Een nieuwe Photomerge-module in Photoshop Elements 9 is "Style Match", dat ontwikkeld is om de fotografische stijl van de ene foto naar een andere te kopiëren. In theorie kun je daarmee de sfeer van bijvoorbeeld een Ansel Adams-foto benaderen in eentje van jezelf. Adobe heeft een handjevol gestyleerde bronafbeeldingen, maar je kunt ook je eigen foto's gebruiken, of wat voor afbeelding dan ook.
In de praktijk vind ik dat de resultaten te sterk zijn: de hooglichten gaan steeds door het dak en daarom moet ik de Stijlintensiteit-schuif naar beneden halen. Net zoals het meenemen van een camera en statief naar Yosemite niet per se zal leiden tot foto's die er net zo goed uit zien als die van Ansel Adams, zal de "Photomerge Style Match" je foto's niet er ineens laten uitzien als die van een professionele fotograaf. Maar in beide gevallen zul je wel lol beleven aan het maken van de foto.
*De Planner*
Ik heb de grootste verandering voor het laatst bewaard omdat het door Mac-gebruikers verwelkomd of gewoon genegeerd wordt. Photoshop Elements 9 bevat nu de Planner (officieel de Adobe Elements 9 Organizer), een zelfstandig programma voor het beheer van een foto- of videobibliotheek. De planner is een gebruikelijk bestanddeel geweest van verschillende afleveringen van Photoshop Elements voor Windows en op de Mac vervangt het Adobe Bridge.
Net als iPhoto voert de Planner digitale foto's en videos in, rangschikt ze, organiseert die media in albums en geeft de mogelijkheid om ze te waarderen met een tot vijf sterren. Ik vond vooral de beeldvullende-modus prettig waarmee snel de foto's snel kunnen worden gesorteerd, gerangschikt naar voorkeur en geannoteerd.
Maar bij de modellen die ik heb getest, loopt de Photo Downloader (een apart hulpprogramma) vast als er verbinding wordt gemaakt met een iPhone 4 of iPhone 3GS. Adobe bestudeert het probleem.
De Planner heeft ook mogelijkheden waarmee je foto's kunt herstellen met eenvoudige correcties zodat je ze niet eerst met Photoshop Elements hoeft te bewerken. Het heeft ook mogelijkheden om foto's te delen met anderen op Flickr, Facebook, SmugMug, email, en zo voorts.
Ook maakt het veel gebruik van merklabels, die soms nuttig en soms storend zijn. Een functie waarmee media automatisch gekarakteriseerd worden als ze in de bibliotheek worden geplaatst, zet er slimme labels in die het eenvoudig maken om clips te verwijderen die onscherp, overbelicht of op een andere wijze niet goed genoeg zijn. Die functie staat aan als regel maar ik heb het uitgezet omdat het de computer vertraagt bij het werk (je kunt de Auto-analyzer met de hand weer aanzetten wanneer je dat wilt). Bij de karakterisering wordt ook naar de gezichten op de foto's gekeken zodat je ze kunt identificeren en de foto's kunt sorteren naar wie erop staat.
Maar in het algemeen zijn merklabels omslachtig. De labels staan in een lijst in een daarvoor bestemd paneel, met de corresponderende symbolen, hiërarchisch gerangschikt onder categorieën zoals Plaatsen en Gebeurtenissen. Je bent uiteindelijk bezig met slepen, bladeren en verzamelingen uiteenrafelen, om te organiseren wat eigenlijk alleen maar tekstdelen zouden zijn. Merklabels hebben een typisch /technisch/ karakter. De structuur en het proces is zinnig en je kunt je bijna het stroomschema voorstellen waarmee alles uitgelegd wordt. Maar het lijkt niet op hoe mensen de labels willen gebruiken. Als je labels op de juiste wijze toegepast wilt zien, kijk dan naar Photoshop Lightroom van Adobe of Aperture van Apple waar je de labels in tikt, ze scheidt met komma's, waarna ze in een lijst komen.
Een mogelijkheid die ik gebruik in elk grafisch programma dat het heeft, is die voor slimme albums. Bijvoorbeeld in plaats van een nieuw album te maken en gekozen foto's van een recente vakantie erin te slepen, maak ik een slim album dat automatisch alle foto's uit de vakantieperiode kiest die ik drie sterren of meer heb gegeven. Als ik nieuwe foto's toevoeg of ze anders waardeer, dan verandert daarmee ook de inhoud van het slimme album.
Het probleem is dat het niet gemakkelijk is om in de Planner een slim album te bewerken. Je kunt nadat het album is gemaakt, de voorkeuren ervan wijzigen (in de optieregel op de optieknop klikken en dan "Verander zoekcriteria" kiezen), maar daardoor bewerk je het slimme album niet. Je moet de nieuwe criteria opslaan als een nieuw slim album. Verschillende versies van de Planner voor Windows deden het zo; misschien bewerkt (of gebruikt) men nooit een slim album, maar het verbaast me dat de gegeven mogelijkheid zo rommelig is en dat het zo lang zo gelaten is.
Een paar mogelijkheden van de Planner zijn niet meegekomen bij de overgang van Windows naar de Mac: er wordt geen plattegrond getoond om geo-locatie toe te kennen en ook niet de mogelijkheid een diavertoning samen te stellen.
Als je de Planner niet wilt gebruiken om je bibliotheek te ordenen, kan je nog altijd Adobe's Bridge gebruiken (als je het geïnstalleerd hebt met een vorige versie van Photoshop Elements of als onderdeel van Adobe Creative Suite) of iPhoto. In Bridge, klik rechts of control-klik een foto en kies Photoshop Elements uit het "Open met"-submenu dat verschijnt. Ga naar Voorkeuren In iPhoto, klik "Algemeen" en kies "In de toepassing" in het pop-up menu bewerk de foto; kies daarna Photoshop Elements in de dialoog die dan verschijnt.
*Integratie met Photoshop.com*
Photoshop Elements 9 ondersteunt nu ook Adobe's Photoshop.com dienst, in de zin dat je de foto's naar Photoshop.com kunt publiceren, ze online kunt bewerken en ze weer met je eigen Organizer-bibliotheek kunt synchroniseren.
Bij aankoop van Photoshop Elements krijg je ook 2 GB aan online opslagruimte op Photoshop.com. Da's natuurlijk niet genoeg voor je hele fotobibliotheek (bij lange na niet), maar geeft je wel bijvoorbeeld de mogelijkheid om reservekopieën van je favoriete foto's elders te bewaren.
*Prijs en beschikbaarheid*
Photoshop Elements 9 kost $ 99, of $ 79 als je een kortingscoupon hebt. Het is ook verkrijgbaar als onderdeel van een bundel met Premiere Elements 9 en kost dan $ 149,99 (of $ 119,99 met kortingscoupon).
Voor een extra bedrag van $ 49,99 per jaar koop je een Plus lidmaatschap <http://www.adobe.com/go/buyphotoshop_elements_plus>, waarmee je je beschikbare opslagruimte op Photoshop.com vergroot tot 20 GB; bovendien krijg je als lid de beschikking over regelmatig ververste sjablonen en achtergrondmateriaal voor creatieve projecten als kalenders en boeken en stap-voor-stap lesmateriaal. Ook dit kun je als bundel kopen, Photoshop Elements 9 Plus voor $ 139,99, waarbij je tien dollar bespaart, of als Photoshop Elements 9 & Adobe Premiere Elements Plus voor $ 149,99, waarbij je 30 dollar bespaart.
(Het zal nu wel duidelijk zijn dat ik een grote fan ben van Photoshop Elements. Niet alleen omdat het de mogelijkheid biedt tot professionele fotobewerking tegen een acceptabele prijs, maar ook omdat Adobe er zeer wel in geslaagd is om fotografen die niet de hele dag met pixels in de weer zijn van de juiste gereedschappen te voorzien. Ik heb zojuist ook mijn boek "Photoshop Elements 9: Visual QuickStart Guide", uit te geven door Peachpit Press (in versies voor zowel Mac OS X <http://www.amazon.com/dp/0321741307/?tag=tidbitselectro00> als Windows <http://www.amazon.com/dp/0321741315/?tag=tidbitselectro00>), herzien en gezien mijn ervaringen de afgelopen maanden kan ik het programma van harte aanbevelen, zelfs met de merkwaardigheden die ik aantrof in Organizer, dat je overigens helemaal niet nodig hebt.
"Een zoekopdracht naar een mailtje in Mail, leverde geen resultaat op. Later bleek het bij de reclame te zitten. Zoekt Mail daar niet?"
Bij een zoekopdracht zoekt Mail wel in de prullenmand, maar niet de map met ongewenste reclame.
Je kunt wel specifiek in een postbus zoeken als je die eerst selecteert in de linkerkolom.
Wil je dat Mail bij het doorzoeken van Alle postbussen {All Mailboxes} ook inderdaad ALLE postbussen doorzoekt, dan moet je dat expliciet instellen. Ga naar de voorkeuren van Mail, klik op de knop Algemeen {General} en zorg ervoor dat er een vinkje staat bij Prullenmand {Trash} en Reclame {Junk}.
Versies van het besturingssysteem Mac OS X
De letter X in Mac OS X is het Romeinse cijfer 10, want het besturingssysteem is de opvolger van Mac OS 9.
De versies hebben een nummer en een dierennaam, aanvankelijk alleen intern binnen Apple gebruikt: 10.0 Cheetah (maart 2001), 10.1 Puma (september 2001). Versie 10.2 werd officieel aangekondigd als Jaguar (augustus 2002), Panther is 10.3 (oktober 2003), Tiger 10.4 (april 2005), Leopard 10.5 (oktober 2007) en Snow Leopard 10.6 (augustus 2009).
In oktober 2010 kondigde bestuursvoorzitter Steve Jobs aan dat in de zomer van 2011 de nieuwe versie van Mac OS X zal verschijnen met als codenaam Lion
Pagina's van pdf-bestanden samenvoegen in Snow Leopard
Hoe voeg je twee pdf's samen tot één pdf-bestand met het programma Voorvertoning {Preview} versie 5?
Open beide pdf-bestanden en maak indien nodig de zijkolom met miniaturen zichtbaar: Command-Shift-D. De zijkolom kan - anders dan in vorige versies - verschillende documenten bevatten: let op de tekst in de titelbalk.
Een pdf met verschillende pagina's heeft in de zijkolom een spiraalrandje en een gebogen pijltje waarmee je de losse pagina's kunt tonen en verbergen.
Sleep nu de miniatuur van het ene document bovenop dat van het andere, dus niet naar een lege plek in de zijkolom. Daarna opslaan.
Let op de systeemvereisten
Voordat je software aanschaft, is het verstandig de systeemvereisten te raadplegen. Zo heb je voor iLife '11 dat deze maand is uitgekomen minstens versie 10.6.3 van Mac OS X nodig.
Zonder Snow Leopard kun je de nieuwste versies van iPhoto, iMovie, iDVD, GarageBand en iWeb niet gebruiken. Nu zijn de vernieuwingen in iLife '11 niet erg opzienbarend. Waarschijnlijk is dat de reden dat Apple de prijs laag heeft gehouden: 49 euro.
Voor het besturingssysteem Mac OS X 10.6 gelden ook systeemvereisten. De belangrijkste is dat de Mac een Intel-processor moet hebben.
Zoeken in de geschiedenis van Safari
Safari bewaart de webadressen van pagina's die je bekijkt. Bij de voorkeuren kun je de tijdperiode instellen. Via het menu Geschiedenis {History} kun je een eerder bezochte pagina oproepen. Je kunt ook zoeken in de geschiedenis. Hoe?
Klik op het boekje op de bladwijzerbalk of kies uit het menu Bladwijzers {Bookmarks} de optie Toon alle bladwijzers {Show All Bookmarks}; kies dan in de linkerkolom voor Geschiedenis {History}. In de zwarte balk boven het rechterpaneel is een zoekveld verborgen. Na het intikken van een trefwoord verschijnt een knop waarmee je de zoekactie kunt beperken tot de geschiedenis.
Foto in iPhoto dupliceren
Na het aanpassen van een foto toont iPhoto de bewerkte foto. Het programma bewaart het origineel van de foto achter de schermen en je kunt altijd terug naar de oorspronkelijke, onbewerkte foto. Maar die oorspronkelijke foto is niet meer zichtbaar naast de bewerkte.
Wil je zowel het origineel als de bewerking zien in de bibliotheek, of wil je twee verschillende bewerkingen op een foto behouden, maak dan vooraf een duplicaat. Selecteer de foto en kies in het menu Foto's {Photos} de opdracht Dupliceer {Duplicate}. De foto staat na deze opdracht twee keer in het overzicht.
Klik boven of onder het schuifblok
Een venster waarin niet de gehele inhoud ineens past, laat schuifbalken zien. Om langzaam op te schuiven kun je de pijltjes gebruiken aan het uiteinde van de schuifbalk. Wil je snel naar een bepaald gedeelte dan gebruik je het gekleurde schuifblok.
Wil je een schermvol omhoog of omlaag, klik dan op de lege ruimte boven of onder het schuifblok. Deze laatste mogelijkheid moet je aanzetten in het onderdeel Weergave {Appearance} van de systeemvoorkeuren: Klik in de schuifbalk om naar de volgende pagina te gaan {Click in the scroll bar to jump to the next page}.
Klikken op een schuifregelaar
Op verschillende plaatsen op je Mac kun je schuifregelaars tegenkomen. Bijvoorbeeld bij het instellen van de helderheid van het beeldscherm bij het onderdeel Beeldschermen {Displays} van de systeemvoorkeuren, bij het wijzigen van het volume op de knoppenbalk van iTunes en het aanpassen van de grootte van symbolen in de Finder.
Zo'n schuifregelaar heeft een bolletje of schuifje dat de stand aangeeft. Om de instelling aan te passen hoef je niet per se het schuifje van zijn oude naar de gewenste plaats te slepen. Je kunt ook klikken op de gewenste plaats. Het schuifje springt er vanzelf heen
Mailbericht op een bepaald moment versturen
"Is het mogelijk met Mail een e-mail op een ander moment te versturen? Bijvoorbeeld om mijn nichtje in Amerika aan het begin van haar dag een verjaarsgelukwens te sturen of om mijn baas de indruk te geven dat ik tot laat in de avond werk."
In iCal kun je een script op een bepaald moment laten uitvoeren, maar dan moet je wel zelf zo'n script maken.
Andreas Amann heeft op zijn website homepage.mac.com/aamann een aantal Mail-scripts staan die je kunt downloaden.
De makkelijkste manier is waarschijnlijk niet via het programma Mail, maar via de website www.lettermelater.com.
Map toevoegen aan navigatiekolom
Via de navigatiekolom in elk venster van de Finder (en ook in de dialoogvensters bij openen en bewaren) kun je met één klik bij bepaalde mappen komen. Bijvoorbeeld je thuismap of de map Documenten {Documents}.
Gebruik je een bepaalde map regelmatig, bijvoorbeeld omdat je aan een werkstuk bezig bent, sleep die map dan naar de rubriek Locaties {Places} van de navigatiekolom. Zo maak je het jezelf makkelijk. Een map die je naar de linkerkolom sleept wordt automatisch een alias. Het is dus niet de map zelf die daar staat.
Is het werkstuk af, dan sleep je de map naar rechts uit de linkerkolom om hem te verwijderen.
Misverstanden over Time Machine
Time Machine maakt alleen een back-up van gewijzigde bestanden. Het lijkt alsof een ongewijzigd bestand elke dag is gekopieerd, maar dat is alleen dankzij een slim verwijzingssysteem.
Het is geen fout dat de harde schijf vol raakt, dat is juist de bedoeling! Time Machine gebruikt alle beschikbare ruimte. Die is daar toch voor?
Je hoeft niet zelf opruiming te houden. Time Machine gooit zelf verouderde versies weg (hij geeft eerst een waarschuwing, maar die kun je uitzetten). Het programma verwijdert alleen oude versies en bestanden die niet meer op de harde schijf staan. Het actuele bestand op de harddisk blijft als back-up bewaard.
Navigatiekolom weg in Finder-vensters
"De linkerkolom van Finder-vensters met de mappen Thuis, Documenten enzovoort is bij mij opeens weg. Bij het onderdeel Navigatiekolom {Sidebar} van de Finder-voorkeuren staat alles aangevinkt."
Rechtsboven in de titelbalk van elk Finder-venster zit een wit horizontaal 'tictacje'. Dit is een knopje waarmee je de titelbalk aan de bovenkant en de totale linkerkolom kunt verbergen en weer terugbrengen. In het Engels heet dit knopje de Lozenge.
Als je erop klikt met de Command-toets ingedrukt, wissel je tussen verschillende instellingen: met of zonder tekst, grote of kleine symbolen.
Pdf met kleur omzetten naar grijswaarden
Waarom wil je dat? Wil je het niet in kleur afdrukken om kleureninkt te sparen? Dan hoef je het niet om te zetten. Zoek goed bij de instellingen in het afdrukkvenster. Bijna altijd kun je daar kiezen voor iets als 'Afdrukken in grijstinten' of 'Print Color as Gray'.
Wil je het document echt omzetten, open het dan in het programma Voorvertoning {Preview} en kies in het menu Archief {File} de menuoptie Bewaar als {Save As}. In het venstermenu Quarz-filter kies je Gray Tone (bij Black & White krijg je alleen wit en zwart, geen tussentinten)
Rechte apostrofs vervangen door kromm
"Hoe vervang ik in een aangeleverde tekst alle rechte aanhalingstekens door de juiste gekromde drukkersaanhalingstekens."
Rechte apostrofs kunnen voorkomen als citaat, bij meervouden en aan het begin van speciale woorden. Voorbeelden: 'Hallo', baby's, 's avonds en 't. Een gekromde aanhalingsteken-openen (ao) heeft de vorm van een 6, de aanhalingsteken-sluiten (as) de vorm van een 9.
Met zoek-en-vervang maak je eerst van alle rechte apostrofs een as, daarna vervang je spatie-as door spatie-ao. Controleer daarna de tekst en vervang handmatig de uitzonderingen als 't en 's Hertogenbosch.
Rechte en gekromde aanhalingstekens
Bij professioneel drukwerk gebruikt men niet de rechte aanhalingstekens die op de toetsen van het toetsenbord staan afgebeeld, maar gekromde tekens. Die zijn verschillend voor aanhalingstekens-openen en aanhalingstekens-sluiten.
Op een Mac met qwerty-toetsenbord krijg je enkele gekromde aanhalingstekens met Option-] en Option-Shift-]. Dubbele gekromde aanhalingstekens maak je met Option-[ en Option-Shift-[.
Op een Belgisch azerty-toetsenbord zijn de toetscombinaties logischer: gebruik de toetsen met de rechte vormen en toets daarbij Option en Option-Shift.
Scheidingslijn in het Dock
Het Dock bevat een scheiding (een soort zebrapad) die het in twee delen verdeelt. Links van de streep (bij een Dock onderaan) of erboven (bij een Dock aan de zijkant) staan symbolen van programma's. Documenten, mappen en disks staan aan de andere kant, waar ook de prullenmand staat.
Als je de muispijl over de scheidingslijn beweegt, verandert de aanwijzer in een sleepsymbool. Trek of duw de verdeelstreep om het formaat van de symbolen in het Dock aan te passen.
Houd de Shift-toets ingedrukt en sleep de lijn naar het midden van de onderkant of het midden van de zijkant van het scherm om snel het Dock te verplaatsen.
Scrollen via het toetsenbord
Een document dat verticaal niet in het venster van een programma past, krijgt automatisch rechts een schuifbalk. Je kunt scrollen met de muis, maar ook met toetsen. Het toetsenbord bevat toetsen om een pagina verder {Page Down} en een pagina terug {Page Up} te gaan zonder daarbij het invoegpunt te verplaatsen.
Op een uitgebreid toetsenbord zijn het aparte toetsen. Het symbool voor Page Down is de pijl naar beneden met twee streepjes op zijn 'staart'. Bij Page Up wijst de pijl naar boven. Bij een smal toetsenbord gebruik je de gewone pijltjestoetsen naar boven en beneden terwijl je de toets fn ingedrukt houdt.
Visitekaartjes maken met Pages
In het kort.
Start het programma Pages en selecteer Visitekaartjes {Business Cards} in de linkerkolom van de sjabloonkiezer.
Dubbelklik op 'Visitekaartje - persoonlijk met foto' {Personal Photo Business Cards}. Je krijgt tien kaartjes op een blad met hulplijnen, snijlijnen en tekst die uit het programma Adresboek {Address Book} komt.
Pas eventueel daar de gegevens aan en sleep een regel uit de kolom Naam {Name} op de tekst van het Pages-blad. Alle kaartjes worden dan aangepast.
Klik op de knop Media op de knoppenbalk. Kies bij Foto's {Photos} een afbeelding en sleep die op de voorbeeldfoto. Doe dat voor elk kaartje.
Wat is in de Finder een alias?
Een alias is geen kopie, maar een piepklein bestandje dat verwijst naar een schijf, programma, bestand of map. Je kunt aliassen op een andere plaats zetten zodat je met één keer dubbelklikken bij het origineel bent.
Als je een alias in de prullenmand gooit, verwijder je alleen de alias; het oorspronkelijke voorwerp staat nog steeds op je harde schijf.
Gooi je het oorspronkelijke voorwerp weg, dan blijven de aliassymbolen verweesd achter op de harde schijf. Dubbelklik je op een alias waarvan het originele onderdeel weg is, dan krijg je een foutmelding en de mogelijkheid de alias te koppelen aan een ander onderdeel.
Wees voorzichtig met e-mailadressen verspreiden
Vandaag een mail ontvangen van iemand die verhuist. Gestuurd naar mij en 79 anderen!
Wil je een bericht naar een groep personen sturen, zorg er dan voor dat niet alle e-mailadressen zichtbaar zijn. Niet iedereen wil zijn e-mailadres openbaren en je vergroot er de kans op spam mee. Zet de adressen in het adresveld Blinde kopie {Bcc}. Dan zijn ze onzichtbaar voor de ontvangers.
Zet boven aan het bericht aan wie het gericht is (bijvoorbeeld: 'Beste vrienden' of 'Aan de deelnemers van de cursus Italiaans'). Zo is voor iedere ontvanger duidelijk waarom hij het bericht krijgt en dat hij niet de enige is die het ontvangt.
De functie Spaces in Mac OS X
Sommige mensen hebben een extra beeldscherm aan hun Mac. Op het ene scherm hebben ze bijvoorbeeld Mail en Safari open en op het andere Pages en Numbers.
Heb je maar een enkel scherm, dan kun je zo'n situatie simuleren via Spaces. Je maakt verschillende 'schermen' en geeft aan welke vensters je in welk scherm (in welke Space) wilt hebben. Met een muisklik of een toetscommando wissel je van Space. Zo kun je verschillende werkruimten hebben die elk overzichtelijk zijn.
Instellingen voor Spaces maak je in het onderdeel Exposé en Spaces {Exposé & Spaces} van de systeemvoorkeuren. Test het uit en kijk of het iets voor je is.
Heeft elke schijf een eigen prullenmand?
Een usb-stick gedraagt zich op de computer hetzelfde als een externe harde schijf. Op elke schijf is de prullenmand een onzichtbare map met de naam .trash. Als je iets naar de prullenmand sleept, dan verplaats je het naar de map .trash op de betrokken schijf.
Het prullenmandsymbool in het Dock is de verzameling van alle prullenmandmappen op de aangesloten schijven. Verwijder je een schijf met een gevulde prullenmand, dan zal de inhoud van de prullenmand veranderen. Leeg je de prullenmand dan maak je de .trash-mappen leeg van alle op dat moment aangesloten schijven.
Een ganse boterham over het programma iTunes dat meer en meer centraal komt te staan bij Apple. Neem dus je tijd om dit door te nemen. De eindbedoeling is dat jij je music die op één computer staat kunt gaan delen met alle andere gebruikers die aangesloten zijn op je netwerk. Dus niet direct iets voor beginners ;-(
Vanaf het begin af aan is iTunes een persoonlijke muziekspeler en organiser geweest. Dat 'persoonlijke' is belangrijk in dit verband: iTunes lijkt als het ware toegespitst op het beheren van iemands privé media-verzameling.
Standaard zal iTunes je media in de thuismap van je gebruikersaccount zetten in ~/Muziek/iTunes. In tegenstelling tot de talloze lettertypen in Mac OS X, is er geen corresponderende muziekfolder die beschikbaar is voor alle gebruikers van een bepaalde Mac. Hoewel iTunes zelf gedeeld kan worden tussen de verschillende gebruikers op een Mac (of onder Windows, dat is hetzelfde) heeft elke gebruiker een eigen iTunes map in de muziek map van zijn thuismap en elke draaiende iTunes kijkt slechts in de eigen iTunes map en toont alleen de inhoud van slechts één mediacollectie voor elke gebruiker.
Voor hen die een partner, kinderen, compagnons of ouders hebben met wie we huis en muzikale smaak delen werkt deze 'één persoon - één mediacollectie' niet bijster goed. En evenmin voor degene die, bijvoorbeeld, een computer in een kantoor aan huis en een andere in de woonkamer heeft staan en de muziekverzameling vanuit beide locaties wil kunnen benaderen. Wat we willen is een centrale iTunes bibliotheek die iedereen in een thuisnetwerk (of verschillende gebruikers op één machine) kan gebruiken als we allemaal iTunes draaien. Maar dat is niet wat Apple ons gegeven heeft.
Apples oplossingen voor Delen
Over de jaren heen heeft Apple in diverse versies van iTunes geprobeerd om het delen van muziek wat te verbeteren. Deze pogingen werden echter voor een deel verstoord door de platenlabels, die ook leverancier zijn in de Music Store van Apple (en die je het liefst laten betalen voor elke keer dat je naar hun muziek luistert).
Delen van cd's/: Dit is de oudste methode van muziekdelen die iTunes kent, en de meest beperkte. Je brandt een cd met muziek die je wilt delen. De nadelen van deze methode zijn bijvoorbeeld de kosten van de drager en de beperkte opslagcapaciteit. Wanneer je bovendien muziek met DRM deelt, is ook het aantal malen van kopiëren beperkt en moet de CD vervolgens geïmporteerd worden in de eigen iTunes bibliotheek.
Gedeelde bibliotheken/: Je kunt deze iTunes mogelijkheid gebruiken om je iTunes bibliotheek zichtbaar te maken over een lokaal netwerk voor alle andere exemplaren van iTunes die op je netwerk draaien. Het belangrijkste nadeel van deze methode is dat iTunes aan moet staan. Als je de aanbiedende computer afsluit, hem laat slapen of de account met iTunes afsluit, is de muziek niet langer beschikbaar. Uiteraard moet iTunes ook niet crashen. Diegenen die jouw bibliotheek gebruiken kunnen bovendien niet zelf afspeellijsten aanmaken, maar alleen die afspeellijsten gebruiken die jij hebt aangemaakt. Ook kunnen ze geen beoordelingen toekennen of bijhouden hoe vaak ze nummers afgespeeld hebben. Bovendien kunnen maar maximaal vijf andere gebruikers ingelogd zijn gedurende 24 uur.
Thuis delen/: Dit is de nieuwste poging van Apple om het delen via iTunes mogelijk te maken (die deels voortbouwt op wat er al mogelijk is). Met het inschakelen van thuisdeling sta je toe dat andere iTunes gebruikers op je lokale netwerk iTunes media kopiëren. Je kunt iTunes ook zo instellen dat materiaal wat je in de iTunes Store aanschaft meteen naar meerdere computers gesynchroniseerd wordt: dan is muziek of zijn films meteen beschikbaar op die computer.
Dat is ook meteen de beperking: thuisdeling synchroniseert alleen de aankopen in de iTunes Store. Al je andere muziek moet je handmatig kopiëren. Andere nadelen zijn dta je naar iedere computer moet gaan en je Apple-ID en -wachtwoord moet inkloppen, nog steeds beperkt zijn tot slechts vijf computers en het feit dat de items niet echt gedeeld worden maar gekopieerd en dus ruimte innemen op iedere computer.
Merk ook op dat thuisdelen de media deelt van een iTunes Store-account naar meerdere Macs, maar niet over meerdere iTunes Store-accounts. Dat brengt eigen problemen met zich mee. Stel je een ouder voor, laten we hem Richard noemen, die zijn iTunes Store-media deelt met drie tieners. Als een van deze tieners (Sophie bijvoorbeeld) een app op haar iPod touch aanschaft met haar eigen iTunes Store-account en vervolgens die app wil delen met haar familieleden moet thuisdelen eerst uitgeschakeld en dan weer ingeschakeld met de iTunes Store-account van Sophie in plaats van die van Richard. En dat is alleen nog maar de oorspronkelijke versie van de app: iedere keer dat de ontwikkelaar een bijgewerkte versie uitbrengt moet een ieder die de app van Sophie overgenomen heeft het wachtwoord van de iTunes Store-account van Sophie ingeven. Als Sophie haar wachtwoord wijzigt kan niemand de app bijwerken, tenzij ze haar nieuwe wachtwoord deelt ("Pap-a-a-a-a! Sophie wil niet dat ik mijn Fashion Guide app bijwerk!"). Wanneer je echter afstapt van de ingebouwde oplossingen van Apple kun je wellicht je eigen iTunes mediaserver bouwen. Dan moet je netwerk dat wel aankunnen. Sommige kleine nadelen zullen blijven bestaan en bepaalde menselijke gewoonten moeten in de gaten gehouden worden, maar dan deelt iedereen uit je gezin dezelfde basis. (Wel hopen dat het werkt: lees vooral ook het eind van dit artikel voor de problemen die je tegen kan komen.)
Om te beginnen een kleine zijstap. Er zijn een paar oplossingen voor dit probleem van andere fabrikanten. Dat is echter een apart artikel waard. Het zal nog wel even duren voor we daar tijd voor hebben. Tot die tijd raden we je aan naar het boek "Sync your iTunes libraries <http://www.macworld.com/article/133881/2008/07/syncitunes.html>" bij MacWorld te kijken, geschreven door onze eigen Joe Kissell.
En nu terug naar jullie stoelen voor de rest van de opvoering.
De iTunes-map en wat erin zit*
iTunes "vereist" de aanwezigheid van de iTunes Library in ~/Music/iTunes. We schrijven dus /Library/ niet /library/. De iTunes Library is een /bestand/ dat zich bevindt op het hoogste niveau van ~/Music/iTunes. Het bevat alle gegevens van de muziek en de andere media in jouw iTunes verzameling, met daarnaast jouw afspeellijst informatie en andere gegevens van huishoudelijke aard.
Er zijn ook nog andere bestanden in ~/Music/iTunes, zoals iTunes Library Genius.itdb, waar gegevens staan met betrekking tot de iTunes Genius functie. iTunes zoekt naar al deze bestanden in ~/Music/iTunes, en maakt ze ter plekke aan als ze er niet zouden zijn.
Deze bestanden bevatten echter niet jouw feitelijk iTunes-mediaverzameling (die we jouw "iTunes library" - kleine "l" noemen). Al je muziek, video, podcasts, boeken, iOS-apps en andere media, vanaf de iTunes verzameling gestart door iTunes 8, zit in je iTunes Media-map. Dit is de map die je nodig hebt om je eigen iTunes-mediaserver op te zetten.
*Niet zo snel! Welke iTunes Media map?*
Zeker weten dat sommigen van julie reeds je ~/Music/iTunes map hebben geopend en daar geen iTunes Media map hebben gevonden. Waarschijnlijk zag je dan wel andere mappen, zoals een "iTunes Music"-map. Zo ja, dan gebruik je iTunes reeds een heel aantal jaren en je iTunes verzameling is in mappen opgeslagen op de manier die vereist werd door de iTunes versies van voor iTunes 8. iTunes 8 en later kunnen nog steeds draaien met deze oude manier van mappenopslag en dat is de reden dat je de iTunes Media map niet ziet.
Toch, je zult je iTunes-map opnieuw moeten inrichten om al je media in de iTunes Media map te consolideren en organiseren, als je tenminste deze map wilt gebruiken voor een iTunes media server. (Deze stap is niet voor iedereen vereist; als alle copieën van iTunes in jouw familie op deze oude iTunes manier zijn georganiseerd, kunnen ze allemaal doorgaan met de oude iTunes map organisatie in plaats van te zoeken in de nieuwe iTunes Media map. Maar hier ga ik er even van uit dat je ervoor kiest om de nieuwe iTunes Mediamap hiërarchie te gebruiken.) Het volgende deel van dit verhaal vertelt je hoe je de iTunes map opnieuw inricht, met aandacht voor de mogelijke consequenties van deze grote en niet terug te draaien stap. Heb jij je iTunes Media mappen reeds gereorganiseerd, dan kun je dit deel overslaan.
*Map iTunes Media ordenen*
De iTunes-verzameling ordenen kan een gigantische opdracht zijn omdat het om een grote hoeveelheid materiaal gaat, maar veel moet je eigenlijk niet doen omdat iTunes al het zware werk doet:
1. Kies Archief > Bibliotheek > Orden bibliotheek.
2 In het dialoogvenster Orden bibliotheek moeten zowel "Verzamel bestanden" als "Werk bij naar iTunes Media-indeling" aangevinkt zijn en klik dan op OK.
iTunes verplaatst dan alle mediabestanden in je map ~/Music/iTunes naar hun juiste plaats in de map iTunes Media en kopieert mediabestanden die eventueel elders op je Mac stonden maar toch ook in je bibliotheek stonden (je wist toch al dat dit kon?) naar de map iTunes Media. Zelfs voor een mediaverzameling van 100 GB neemt dit proces normaal maar enkele minuten in beslag.
Deze functie heeft enkele gevolgen:
De naam van de map iTunes Music verandert soms niet/: In sommige gevallen verandert de naam van je map iTunes Music niet in iTunes Media. Maak je geen zorgen hierover; de naam is niet belangrijk. Wat wel belangrijk is, is dat de inhoud van de map goed wordt geordend. Wanneer we in de rest van dit artikel verwijzen naar de map iTunes Media, dan bedoelen we ook deze geherordende-maar-niet-hernoemde map iTunes Music.
De vrije schijfruimte kan afnemen/: Dit proces kan veel schijfruimte vereisen als je elders op je harde schijf grote bestanden had staan die deel uitmaakten van je iTunes-mediaverzameling, omdat deze functie deze bestanden niet /verplaatst/, maar wel /kopieert/. Michael heeft bijvoorbeeld enkele grote filmbestanden elders op zijn Mac staan, maar ze staan ook in zijn iTunes-bibliotheek. Wanneer hij de bibliotheek verzamelt, wordt elk van deze films naar zijn map iTunes Media gekopieerd. Als de ruimte op je schijf wat te krap wordt, moet je genoeg ruimte op je schijf vrijmaken voor deze kopieën alvorens je begint te herordenen.
Ruimte voor Time Machine wordt kleiner/: voor Time Machine is de ge-herordende map iTunes Media een nieuwe map en het zal een back-up maken van de volledige inhoud. Het kan een goed idee zijn om je oudere iTunes-backups van je schijf voor Time Machine te verwijderen voordat je begint te herordenen als Time Machine wat te weinig ruimte heeft.
Zie de nota van Apple support, "iTunes 9: een goed begrip van de iTunes Media-indeling <http://support.apple.com/kb/HT3847>" voor meer informatie over wat waar komt.
*Een gedeelde Mediamap instellen*
Hier is de oplossing om je eigen iTunes-mediaserver te maken: voor iTunes geeft het niet waar de map iTunes Media staat of wat de naam ervan is. Zolang je de instellingen van iTunes instelt (opgeslagen in ~/Bibliotheek/Preferences/com.apple.itunes.plist, als dit je interesseert) zodat iTunes de mediamap kan vinden, zal iTunes die map gebruiken. De databasebestanden (waarin, zoals we hebben gezegd, dingen zoals je afspeellijsten staan) blijven in ~/Music/iTunes ongeacht waar je muziek en andere media staat. Als je de map iTunes Media dus op een gedeeld volume of op een bestandsserver op je netwerk zet, kunnen meerdere personen deze gebruiken en nog altijd hun eigen afspeellijsten en alle andere informatie hebben die uniek is voor hun weergave van de iTunes-bibliotheek. (Je kunt de map iTunes Media gewoon met hand in de Finder verplaatsen of kopiëren, maar Apple beschrijft in het supportartikel ook een ingewikkelder manier om een map iTunes Media te verplaatsen, "iTunes voor Mac: uw map iTunes Media verplaatsen <https://support.apple.com/kb/HT1449?viewlocale=nl_NL>".)
In het volgende scenario gaan we ervan uit dat je je map iTunes Media naar een bestandsserver op je thuisnetwerk hebt gekopieerd en de bevoegdheden van de map zodanig hebt ingesteld dat andere gebruikers op het netwerk van die map kunnen lezen en ernaar schrijven. Eén gebruiker (waarschijnlijk jijzelf) zal de hoofdpersoon zijn die media toevoegt aan de map iTunes Media. Je kunt deze gebruiker beschouwen als de officiële Mediabibliothecaris. Het is geen ramp als andere gebruikers lees- en schrijfbevoegdheden hebben en media toevoegen, maar het blijft eenvoudiger om de mediaserver te gebruiken en te onderhouden wanneer één persoon het meeste werk doet.
Je hebt misschien opgemerkt dat we nogal vaag waren over de "bestandsserver op je thuisnetwerk" en hoe je er de bevoegdheden van kunt instellen. Dat hebben we helaas opzettelijk gedaan: we weten niet welke apparatuur je hebt, zodat we niet kunnen zeggen wat het precies is of hoe je het moet instellen. Het kan een oudere ongebruikte Mac zijn die je hebt ingezet als bestandsserver. Het kan een externe USB-schijf zijn die is aangesloten op een AirPort Extreme basisstation. Het kan een of andere NAS-schijf zijn. Al deze mogelijkheden /kunnen/ werken (evenwel zonder garantie: zie hierna, "Wat kan er verkeerd gaan?"), maar de details voor de installatie van de server en het instellen van de gepaste bevoegdheden kan verschillen.
Als je daarentegen de iTunes-map van /jouw/ Mac wilt delen met de anderen moet je er een gemeenschappelijke map van maken met behulp van het Info-scherm voor die map:
1. Verhuis de iTunes-map naar de Publieke map van je account. Dat is eigenlijk niet strikt noodzakelijk maar als het daar zit wordt het toegankelijk voor andere accounts op je Mac en het helpt je herinneren dat de iTunes-map nu openbaar geworden is.
2. Selecteer de map en kies Archief > Toon info.
3. Klik Gedeelde map in de afdeling Algemeen van het Info-scherm.
4. Klik het slotje onderaan in het Info-scherm voor toegang en geef dan iedereen toestemming om te lezen en te schrijven. Dat is nodig om de anderen mee te laten doen aan de podcasts en voor andere abonnementen (dat type gegevens opent wel een blik kronkelende wormen zoals hieronder wordt beschreven in "Podcasts en andere intekeningen").
5. Kies in het actiemenu (het tandwiel-symbool onder in het Informatiescherm), "Pas Toe op ingesloten onderdelen" en klik OK in het toestemmingscherm. Nu krijgen andere gebruikers als gast toegang tot je publieke map en wat erin zit.
Als je je iTunes-map aanbiedt aan anderen vanuit je Mac moet je met twee dingen rekening houden. Ten eerste moet je Mac aanstaan en wakker blijven zodat andere gebruikers op het netwerk toegang krijgen tot je map. Je Mac /is/ nu een server geworden. Ten tweede ben je nu de Media-bibliothecaris geworden die we hierboven hebben genoemd. Je mag nu best een toog gaan dragen en een masker opzetten.
Je moet nog een ding doen voordat de anderen in je iTunes-map kunnen komen: de media "stempelen" met de namen van wie ze gebruiken. Waarom? Omdat dit later helpt de media te identificeren. Om alle typen media (dat wil zeggen muziek, films, TV-uitzendingen, Epub-boeken, deze stap werkt niet bij PDF's of apps) die je met anderen wilt delen, te "stempelen" moet je alles selecteren met Command-A, dan Command-I kiezen voor een info-dialoog voor meer exemplaren en in het veld voor opmerkingen de namen zetten van allen die de map gaan gebruiken, gescheiden door spaties (zoals "Adam Tonya Tristan").
Nu moet elke gebruiker op elke Mac de volgende stappen nemen om toegang tot de gemeenschappelijke map te krijgen:
1.Kies in de Finder onder Gedeeld in de zijkolom van een van de Findervensters de server die de iTunes-map bevat. Als je die server niet in de zijkolom kunt vinden, gebruik dan het menu Ga > Verbind met server. Als je de map aanbiedt vanuit je Publieke map kan je deze stap voor jezelf overslaan.
2. Maak contact met de server met de correcte account. Als je de map deelt vanuit je Publieke folder kunnen de anderen contact leggen als gast. Zelf hoef je niet in te loggen.
3. Kies Voorkeuren in iTunes en klik op Geavanceerd. <http://db.tidbits.com/resources/2010-10/iTunes-Advanced-preferences.png>
4. Klik op Wijzig, rechts van de locatiemap van de iTunes-media, navigeer naar de gemeenschappelijke iTunes-map en kies daar de lokatie op de server die je zonet hebt geactiveerd (als je je eigen folder deelt gan dan alleen maar daarheen op je eigen Mac).
5. Kies zowel "Werk map 'iTunes Media' bij" als "Kopieer bestanden naar 'iTunes Media' bij" toevoegen aan bibliotheek. Hierdoor komt alles in de gemeenschappelijke iTunes-map terecht.
6. Open de gemeenschappelijke iTunes-map In de Finder, kies alle media-mappen die erin staan die /geen/ inhoud hebben waarvoor een intekening nodig is (zoals met name podcasts of misschien ook TV-shows) en sleep ze naar het iTunes-venster om ze te importeren. Op deze manier kan je geen PDF's naar de boeken-folder brengen om een of andere reden; ze moeten apart geactiveerd en binnengesleept worden. Als je je eigen iTunes-map aanbiedt, sla deze stap dan over want iTunes kent de bestanden al die in je iTunes-collectie zitten (grote "L").
Bij de hierboven genoemde stappen wordt aangenomen dat elke deelnemer, afgezien van de iTunes-bibliothecaris, een lege iTunes-collectie heeft. Als dat niet zo is en waarschijnlijk is dat niet zo, dan moet de iTunes-bibliothecaris met elke gebruiker samenwerken om de media vanuit de persoonlijke mediacollectie van elke gebruiker over te zetten naar de gemeenschappelijke iTunes-map. Een map als gemeenschappelijke basis is waarschijnlijk de meest efficiënte manier om meerdere collecties samen te voegen en beschikbaar te maken.
(Tussen haakjes: als je recente versies van iTunes start terwijl je Optie-toets ingedrukt houdt, dan verschijnt een vraagvenster waarmee je een nieuwe lege iTunes-collectie aan kan maken of een bestaande kiezen. Zo kan je tussen twee iTunes-collecties schakelen als dat nodig is.)
Als het eindelijk zover is, heeft iedereen de gemeenschappelijke media in haar of zijn iTunes-collectie. Vet!. Op deze wijze een iTunes-map gemeenschappelijk maken heeft een groot nadeel: elke keer dat iemand nieuwe media toevoegt (bijvoorbeeld door een nieuwe cd te rippen of iets uit de iTunes-winkel te kopen) moeten alle andere gebruikers de bestanden met de hand invoeren door ze naar iTunes te slepen. Dat geldt echter niet voor media waarop je ingetekend hebt zoals podcasts. Zie hieronder bij "Wat zou er mis kunnen gaan?" voor tips.
Het is verder de taak van de Media-bibliothecaris om iedereen te laten weten of er iets nieuws zit in de gemeenschappelijke iTunes-map, zodat de andere gebruikers ze kunnen binnenhalen naar iTunes op hun computers. Helaas is dit gemakkelijker gezegd dan gedaan, vooral als er nogal wat media verzameld zijn door de bibliothecaris sinds de laatste aanvulling.
Hoe kan je zien welke nieuwe media net zijn binnengekomen? Je zou hun datum kunnen vergelijken maar dat werkt niet goed want de datum van verandering en de datum van aanmaak zijn niet altijd representatief, omdat ze afhangen van de afkomst van het bestand. Er zijn twee manieren om dat te doen; een gemakkelijke manier die voorgesteld is in een opmerking van een beoordelaar en goed werkt maar die we nog niet grondig hebben getest; en een manier die wat lastiger is en wat handwerk eist.
Voor de eenvoudige benadering download de "Music Folder Files Not Added <http://dougscripts.com/466>" AppleScript-toepassing van Doug's AppleScripts voor iTunes. Start die en klik op de knop Zoeken om te zoeken naar bestanden die bestaan in de iTunes Media-map die niet in de huidige iTunes Library aanwezig zijn. De eerste keer dat je het draait, zou je wat rariteiten kunnen waarnemen veroorzaakt door sporen die hun links hebben verloren naar het bijbehorende bestand (verwijder ze gewoon uit iTunes en laat het gereedschap ze terugbrengen) en door duplicaten (deze moet je handmatig herstellen). Als dit voor je werkt, hoef je je geen zorgen te maken over de "stempel"-stap hierboven of de alternatieve benadering hieronder. Als je geen gebruik wenst te maken van het de functionaliteit van de map "Voeg automatisch toe aan iTunes" in de map "iTunes Media-bestanden", of het werkt voor de een of andere reden niet bij jou, hier is een andere, hardere benadering (dat is omdat je door de media "stempelen" oefening hierboven ging). Wanneer iemand media toevoegt (muziek, films, tv-programma's, of EPUB-boeken; met apps werkt het niet) aan de gedeelde iTunes Mediamap, zou die persoon de volgende stappen moeten nemen: <http://db.tidbits.com/resources/2010-10/MFFNA-window.png>
1. Selecteer alle nieuw toegevoegde items en type Command-I om een Meervoudige items-Informatievenster te openen.
2. Type in het Commentaar-veld, de naam van de persoon die de media heeft toegevoegd. Bijvoorbeeld, het typen van Adam geeft aan dat Adam's iTunes Bibliotheek-bestand "weet" over de toegevoegde media.
3. Voor elke andere Mac open je de gedeelde iTunes-Mediamap in de Finder en in het Finder-venster zoekveld, typ "opmerking:" gevolgd door de naam van de persoon die de media eraan toevoegde , gevolgd door een koppelteken en de naam van de persoon wiens Mac het is, zoals in "comment: Adam-Tonya" (zorg er ook voor de iTunes Media knop te selecteren in de Zoek werkbalk; zoeken in Deze Mac zal de resultaten scheeftrekken).
4. Sleep een of alle gevonden zaken naar het iTunes-venster om ze toe te voegen aan de iTunes-bibliotheek voor die Mac.
5.Sorteer het iTunes-venster op de kolom "Opmerkingen" of de kolom "Toegevoegd", selecteer de pas toegevoegde dingen en druk op Command-I om het Meervoudige items-Informatievenster te openen.
6. Pas het Commentaar-veld aan zodat de de naam van de persoon die de media toevoegde /eraan toegevoegd/ wordt (niet vervangen); bijvoorbeeld, veranderen van het commentaar veld naar "Adam Tonya" wijst er op dat deze bestanden toegevoegd werden aan Tonya's iTunes-bibliotheek.
Helaas, hoewel de Commentaar-metagegevens voor elk bestand nu "Adam Tonya" in dit scenario zal bevatten, de iTunes-bibliotheek van de Adam gebruiker (die de muziek om mee te beginnen invoerde) zal die verandering niet tonen totdat Adam een liedje speelt of andere metadata verandert. Er lijkt geen enkele manier te zijn om iTunes te dwingen om de metadata die binnen de mediabestanden bestaan, te vernieuwen.
Merk op dat gebruikers van de mediaserver ieder afzonderlijk kunnen kiezen welke gedeelde mediabestanden ze willen importeren, dus als je er geen behoefte aan hebt om de Justin Bieber songs van je dochter in je iTunes bibliotheek aan te treffen, kun je ze gewoon negeren. Nog een voordeel van het onderscheid tussen iTunes media en de iTunes bibliotheek zie je bij de metadata van individuele gebruikers zoals afspeellijsten, waarderingen en het aantal keren dat een bestand is afgespeeld. Omdat iTunes al deze informatie in de iTunes-bibliotheek van een individuele gebruiker opslaat kan elke gebruiker zijn of haar eigen metadata hebben, terwijl ze toch allemaal gebruik maken van dezelfde mediabestanden. Normaliter is dat ook wat je wilt, want je hebt vast geen behoefte aan de afspeellijsten van je dochter, noch aan het aantal keren dat zij een bestand heeft afgespeeld, omdat dat onverwachte consequenties kan hebben voor je eigen slimme afspeellijsten die van die gegevens gebruik maken.
Aan de andere kant, als je je muziek en andere bestanden zelf op meerdere machines wilt gebruiken (stel, je hebt een Mac in je werkkamer op zolder en een Mac mini om muziek af te spelen via de stereoinstallatie in de huiskamer), wil je die afspeellijsten waarschijnlijk /wel/ delen. In dat geval kun je wellicht beter je hele iTunes map op de server zetten, om die vervolgens expliciet te selecteren door bij het opstarten van iTunes de optie-toets ingedrukt te houden. Daarbij is het ook van belang dat elke afzonderlijke iTunes de juiste iTunes Media map gebruikt. Nadelen van deze werkwijze zijn dat het iTunes bibliotheekbestand niet door twee iTunes-kopieën tegelijk geopend kan zijn (je kunt dus maar één iTunes tegelijk gebruiken) en dat je mogelijk vertragingen zult gaan ondervinden als je iTunes-bibliotheekbestand erg groot is.
*Maar wat kan er dan misgaan?*
Nou, heel wat. Merk op dat Apple de afgelopen tien jaar spitsroeden heeft moeten lopen om er voor te zorgen dat iTunes en de complexe infrastructuur die het ondersteunt werkt en blijft werken op alle apparaten en met alle mogelijke toepassingen die Apple ondersteunt. Een doe-het-zelf iTunes mediaserver wordt door Apple niet verboden, maar zeker ook niet toegejuicht.
Wat volgt is een aantal knelpunten die je er van zouden kunnen weerhouden om zelf een iTunes mediaserver in elkaar te knutselen en je zouden kunnen doen besluiten om je te beperken tot de ondersteunde oplossingen die we eerder beschreven onder "De oplossingen van Apple".
* /NAS probleme/: Network-Attached Storage apparaten (netwerkschijven) zijn een soort minimale computers, wier enige doel is om bestanden te kunnen delen tussen andere apparaten op een netwerk. Meestal draaien zij op een uitgekleed besturingssysteem, vaak gebaseerd op Linux- of een FreeBSD-versie, geoptimaliseerd voor het delen en beheren van bestanden. Als je dat leest zou je wellicht denken dat een NAS een perfecte oplossing is voor het delen van iTunes bestanden. En in theorie klopt dat ook wel; theoretisch is er ook geen verschil tussen theorie en praktijk, maar in de praktijk is dat verschil er helaas wel…
Velen hebben geprobeerd om NAS apparaten te gebruiken om iTunes bestanden te delen, maar slechts weinigen zijn er in geslaagd. Problemen variëren van ongemakken als het niet kunnen delen van platenhoesafbeeldingen tot majeure zaken als, ja inderdaad, het absoluut niet werken van een en ander. Waarom een NAS-systeem niet werkt is vaak niet duidelijk en we hebben al veel theorieën, noodoplossingen en configuratie-adviezen langs zien komen die in sommige gevallen wel, maar in andere ook niet werken.
* /Podcasts en andere abonnementen/: Podcasts en andere zaken uit de iTunes Store waar je op geabonneerd bent vereisen een complexe interactie tussen je iTunes bibliotheekbestand, de internet-bron van de podcast en je iTunes Media map. Je kunt niet zomaar een podcast die door iemand anders gedownload is op je iTunes-applicatie slepen: iTunes krijgt namelijk ook informatie van de podcast server die niet in het bestand zelf is opgeslagen, zoals welke afleveringen je al ontvangen hebt, welke je hebt verwijderd en welke je nog moet ophalen. Het is dus niet voldoende als de Mediabeheerder van je doe-het-zelf mediaserver zich op een podcast abonneert en jou vervolgens vertelt dat die podcast beschikbaar is: op die manier zullen de podcasts in jouw overzicht nooit de noodzakelijke informatie bevatten die nodig is om op zinvolle wijze je abonnement te beheren.
Het komt er op neer dat alle gebruikers zich zelf moeten abonneren op hun favoriete podcasts en TV-programma's; ze kunnen zich daarvoor niet verlaten op de Mediabeheerder waarna ze zelf met bestanden gaan schuiven. Als meerdere gebruikers zich op dezelfde podcast abonneren, zullen de betreffende podcast bestanden dan ook meermalen gedownload worden; omdat elke afzonderlijke iTunes zelf bijhoudt wat gedownload en beluisterd is en omdat de bestanden intern allemaal een unieke naam krijgen, zou dat echter geen probleem op moeten leveren.
* /Copyright zaken/: Een van de redenen om je iTunes Mediamap te delen in plaats van Thuisdeling te gebruiken, naast het dupliceren van data, is dat gebruikers niet allemaal dezelfde iTunes Store machtiging hoeven te gebruiken. Op dit moment wordt tenslotte in de iTunes store ook geen muziek met beveiliging meer verkocht, dus recent aangeschafte muziek kan door iedereen beluisterd worden. Voor mediabestanden die nog door FairPlay, Apples DRM-systeem worden beschermd (zoals oudere muziekbestanden of films en TV-programma's uit de iTunes Store) moet je je machtiging delen, zelfs al gebruik je een gedeelde iTunes Mediamap. En met FairPlay kun je je bestanden maar met maximaal vijf personen delen. Als je meer dan vijf gebruikers op je thuisnetwerk hebt kunnen sommige gebruikers in het geheel geen FairPlay-beschermde media afspelen vanuit de gedeelde iTunes Media map.
* /iOS-apps gekocht met een iApparaat/: Als je een app koopt op je iPod touch, iPhone of iPad, synchroniseert het de eerst volgende keer als je het apparaat aansluit terug naar je iTunes-mediamap. Dat is prettig en als andere gebruikers de app willen delen (tot vijf), kan het handmatig worden toegevoegd vanuit de Finder naar iTunes net als elke andere media. Dubbele aankopen zijn geen probleem, omdat de bestanden unieke namen krijgen, Maar, als een app gekocht door een persoon ge-update wordt door een ander persoon dan heeft hij het iTunes Store-wachtwoord van de ander nodig.
* /Reizigers/: Dit is een duidelijke valkuil maar geen grote. Als je een laptop gebruikt met een gedeelte iTunes mediamap op een lokale server, heb je er geen toegang toe als je op reis bent. De beste oplossing is om een tweede iTunes-bibliotheek te maken op de laptop, reset de lokatie van de iTunes-mediamap in de geavanceerde voorkeuren en kopieer een gedeelte van je media voor wanneer je op reis bent. Onthoudt, je kan iTunes starten met optietoets ingedrukt om een tweede bibliotheek op je laptop te creëren en heen en weer schakelen dus de gene welke naar de gedeelde iTunes mediamap kijkt en de iTunes-mediamap op je laptop; je moet ook elke keer de lokatie van je iTunes-mediamap opnieuw instellen, omdat deze is opgeslagen in ~/Bibliotheek/Preferences/com.apple.itunes.plist en niet in het iTunes Library-bestand. Deze aanpak vereist dat je bij houdt welke media je waar hebt opgeslagen. En het betekend ook dat het aantal keren afgespeeld en afspeellijsten tussen de twee iTunes-bibliotheken zullen verschillen.
* /Vogels die uitvliegen/: Media delen tussen gezinsleden is geweldig. Tot een van deze leden, zeg, opgroeit en op kamers gaat. Het is een vergelijkbaar probleem als dat van de reizigers die een gedeelde iTunes-mediamap hebben, maar een probleem dat maar een keer opgelost hoeft te worden: de vertrekkende gebruiker moet een nieuwe iTunes-bibliotheek aanmaken, de lokatie van de iTunes-mediamap resetten naar de lokale harde schijf en de media welke ze wil kopiëren van de gedeelde iTunes-mediamap. Er blijven natuurlijk probleempjes met beschermd materiaal wat gekopieerd wordt. En natuurlijk, weer, aantal keren gespeeld, afspeellijsten, waarderingen worden niet overgenomen: de vertrekkende gebruiker moet hier mee weer vers beginnen.
Maar, als geen van het boven genoemde te problematies is, kun je nu al van een gedeelde iTunes-mediaserver genieten en hoef je niet te wachten op die glorieuze dag in de ver toekomst dat Apple en alle mediabedrijven waar het mee samen werkt, eindelijk toestaat om een Apple-ondersteunde iTunes-mediaserver te ontwikkelen. Voor meer over wat daar voor nodig zou zijn, zie Kirk McElhearn's gedachten tijdens Macworld in "Opinion: Apple needs an iTunes Server version <http://www.macworld.com/article/154570/2010/10/itunes_server.html>".
MacGourmet 3.0 <> is uitgebracht door Advenio en MacGourmet Deluxe 3.0 door Mariner Software (die laatste is hetzelfde programma, maar dan gebundeld met de optionele Cookbook, Mealplan en Nutrition plug-ins, die $ 9,95 kosten).
MacGourmet 3.0 heeft een compleet nieuwe interface, met meer controle over het merken van recepten in de overzichtsweergave als gemaakt, met vlaggetjes of sterren of nog anders en met meer thema's en grotere flexibiliteit in hoe een thema eruit ziet. Naast nog wat andere wijzigingen <http://www.macgourmet.com/faq/mg3-whats-new> kun je nu afbeeldingen hebben tussen de bereidingsstappen, en kan een recept nu als ingrediënt gebruikt worden in een ander recept. Chefweergave (de volledig-schermmodus om te gebruiken tijdens het koken) ondersteunt nu stemcontrole en de Apple Remote en kan het recept hardop aan je voorlezen. De recepten-importassistent, een van krachtigste eigenschappen van MacGourmet, kan nu importeren van willekeurig welke website. Ten slotte verandert aanpassing van het aantal porties niet langer het originele recept. De 3.0.1 update voegt nog wat nieuwe thema's toe, repareert een fout die crashes veroorzaakte bij het importeren vanuit AllRecipes.com, plus nog wat andere fouten.
Advenio maakt ook een iOS-app die MacGourmet touch heet en synchroniseert met de bureaucomputerversie van MacGourmet. (MacGourmet 3.0: $ 29 nieuw, $ 10 upgrade, gratis updates bij aankoop na 1 juli 2010, 12,7 MB. MacGourmet Deluxe 3.0: $ 49,95 nieuw, $ 24,94 upgrade, $ 34,95 upgrade vanaf MacGourmet, 26,5 MB. MacGourmet touch: $ 4.99 nieuw.)
Een aanrader voor al wie recepten bij houdt. Het programma is wel in het Engels, maar je kan vele begrippen aanpassen
*LaunchBar 5.0.3*
Elf maanden na zijn laatste update wordt LaunchBar opgewaardeerd naar versie 5.0.3. De nieuwe versie behelst een mix van functies, verbeteringen en oplossingen voor bugs. LaunchBar biedt nu ondersteuning voor Firefox bladwijzermappen, verbetert de integratie met iTunes, introduceert ondersteuning voor het browsen van Aperture's recente bibliotheken en biedt meer opties voor Adresboek voorkeuren. Een paar verfijningen betreffen Launchbar's geïntegreerde calculator: je kunt nu de letter "a" gebruiken om het laatste calculator-resultaat op te roepen en er is ook een nieuwe optie voor afronden. LaunchBar heeft nu ook Bing, Bing Images en Linguee zoek-sjablonen. DObjective Development's website.
($ 35 nieuw, gratis update, 2,22 MB)
*Postbox 2.0.1
Het op Thunderbird gebaseerde email-programma Postbox is nu bij versie 2.0.1. De update verbetert Growl meldingen, zodat die nu nieuwe onderwerp-regels kunnen bevatten. Ook nieuw is ondersteuning voor 1Password en het zojuist geüpdate SpamSieve 2.8.4 <http://db.tidbits.com/article/11664>. Diverse kleine problemen zijn ook verholpen, waaronder verkeerde lettertype-groottes in uitgaande HTML-berichten, URLS's die niet automatisch de juiste koppeling bieden en andere.
(MacUpdate heeft de volledige toelichting <http://www.macupdate.com/info.php/id/30531/postbox>.)
($ 39,95 nieuw, gratis update, 12 MB)
*Microsoft Office 2008 12.2.7/Office 2004 11.6.1
Microsoft heeft beveiligings-updates uitgebracht voor Microsoft Office 2008 Beide updates verhelpen veiligheidslekken die toelieten dat aanvallers op afstand code konden uitvoeren wanneer je een met kwade intenties vervaardigd Excel of Word bestand zou openen. Microsoft zegt dat de update voor Office 2008 ook de stabiliteit verbetert in Excel 2008 en problemen verhelpt in Entourage 2008 met Kerberos authenticaties en onoplettende duplicatie van items in Exchange 2007 mailboxen. De Office 2008 update vereist Mac OS X 10.4.9 Tiger of later, terwijl de Office 2004 update Mac OS X 10.2.8 Jaguar of later nodig heeft. (Gratis updates; de Office 2008 updater is 333 MB en de Office 2004 updater is 16 MB groot.)
*Logic Pro/Express 9.1.2
Apple heeft haar professionele muzieksoftware Logic Express en Logic Pro geüpdate naar versie 9.1.2. De geüpdate versies verbeteren de compatibiliteit met 6- en 12-core Mac Pro systemen, en ondersteunen REX bestanden in 64-bit mode. Daarnaast ondersteunt de software nu iOS-controle apps die gebruik maken van het OSC-protocol en is de compatibiliteit met bepaalde Audio Unit invoegtoepassingen verbeterd. (Gratis updates, Pro: 193,01 MB, Express: 139,67 MB)
*FotoMagico 3.6*
Boinx Software heeft FotoMagico uitgebracht, de nieuwste update van deze software voor het maken van diapresentaties. De nieuwe versie biedt integratie met iMediaBrowser, zodat de foto-, film- en muziekpanelen nu een wat Boinx noemt "gelikte nieuwe stijl" hebben. Ook nieuw is ondersteuning voor het browsen en benaderen van Flickr foto's vanuit FotoMagico. En een nieuwe audio-functie laat je muziek koppelen aan bepaalde dia's. De update behelst ook talrijke andere verbeteringen en oplossingen voor bugs.
($ 149 nieuw, gratis update, 57,9 MB)
Een aanrader voor al een diashow geeft met zijn foto's
*SpamSieve 2.8.4
C-Command Software komt met SpamSieve, een update naar versie 2.8.4. Dit spamfilterprogramma werkt nu samen met Outlook 2011 voor de Mac, wat Microsoft binnenkort uitbrengt en ook met Postbox 2, het nieuwe mailprogramma op basis van Thunderbird. SpamSieve 2.8.4. claimt nog scherpere filtering, vergroting van het lerend vermogen in Apple Mail en verbeterde localisering. Wij zijn het eens met David Pogue and John Gruber, die stellen dat SpamSieve het op de Mac het beste werkt om je inbox vrij van spam te houden, in ieder geval als je niet van het Gmail-geloof bent.
($ 30 nieuw, gratis update. 7,8 MB)
*MacBook/MacBook Pro SMC Firmware Update 1.4
Apple brengt een aantal firmware-updates uit, die problemen verhelpen met het opladen van MacBook- en MacBook Pro-laptops uit 2007 en 2008. MacBook Pro SMC Firmware Update 1.4 <http://support.apple.com/kb/DL1311?viewlocale=nl_NL&locale=nl_NL> en MacBook SMC Firmware Update 1.4 <http://support.apple.com/kb/DL1312?viewlocale=nl_NL&locale=nl_NL> zorgen ervoor dat ook deze oudere laptops succesvol opgeladen kunnen worden met de nieuwste 60 en 85 watt MagSafe-adapters <http://support.apple.com/kb/TS3499>. Apple waarschuwt dat de ventilatoren tijdens het installeren van deze firmware-update extra veel lawaai zullen maken, maar dat alles daarna weer normaal is. Om de update te installeren moet de batterij tenminste voor 25% geladen zijn, of je kan tijdens de installatie de stroomkabel aansluiten. De update vereist minimaal Mac OS X 10.5.8 of 10.6.4. Zonodig kan je een ouder OS X-systeem wel opstarten vanaf een (externe) schijf met 10.5.8 of 10.6.4, vervolgens de firmware-update installeren, en tenslotte weer opstarten in het oudere systeem. De update is gratis, en meet 880 KB.
*PDFpen/PDFpenPro 5.0.2
Smile heeft updates uitgebracht voor PDFpen en PDFpenPro hun software voor het maken en bewerken van PDF-documenten. De updates gebruiken minder geheugen bij grote documenten en kennen een koppeling met AppleScript en OCR. Ook lopen de programma's niet langer vast bij het combineren van PDFs en worden een aantal aandere technische problemen opgelost. Een uitgebreid overzicht van de veranderingen vind je in het persbericht
($ 59,95/$ 99,95 voor nieuwe versies, gratis update, 41 MB)
Adobe heeft updates uitgebracht voor Adobe Acrobat Hiermee wordt een aantal gaten in de beveiliging gedicht. Er zijn verbeteringen bij het creëren van pdf's, het gebruik van profielen voor het werken onderweg en er zijn diverse andere fouten opgelost. (De volledige uitgave-opmerkingen De twee gerepareerde beveiligingslekken verhinderen onder meer dat een externe gebruiker een systeemcrash gebruikt om je Mac over te nemen. Adobe stelt dat er berichten zijn "dat deze kwetsbaarheid in het veld daadwerkelijk uitgebuit wordt", en raadt ons dus aan (o, verrassing) om onmiddellijk een update uit te voeren, ofwel vanuit het huidige programma, ofwel via de Adobe product-updatepagina http://www.adobe.com/downloads/updates
Het Twitterprogramma TweetDeck, dat draait op het Adobe AIR-systeem, is ge-update naar versie 0.35.2. Er is een aantal fouten gerepareerd, waaronder problemen met ingeplande updates volgens schema, inloggen op Facebook, en de retweet-functie. Nieuw in deze versie is ondersteuning voor t.co-links in de tijdlijn [deze links vormen een beveiligingssysteem dat Twitter gebruikt, nvdv], Twitter-trends, universeel inloggen via Twitter (bij het creëren van een gratis Tweetdeck-account) en beeldmateriaal uploaden naar Posterous. (En een snelle 0.35.3-update repareert nog een paar overgebleven foutjes).
Raging Menace heeft MenuMeters ge-update naar versie 1.4 en dit is de eerste update sinds januari 2006. MenuMeters biedt een verzameling hulpprogrammaatjes voor het monitoren van CPU- en geheugengebruk, schijfruimte, en netwerkactiviteit. Deze update is volledig compatibel met Mac OS X 10.6 Snow Leopard. Het is nu mogelijk desgewenst meer grafiekjes weg te laten als desbetreffende onderdelen inactief zijn. Ondersteuning voor IPv6-adressen is toegevoegd. Er wordt een aantal fouten hersteld, die onder meer te maken hebben met het instellen van voorkeuren, VPN's beheren en het tonen van schijfruimte.Gratis update, 880 KB.
Het team van Growl heeft Growl 1.2.1 uitgebracht, een update van zijn Mac OS X-programma dat je via subtiele berichten op het beeldscherm op de hoogte houdt. Deze update bevat een verzameling kleine herstelreparaties, onder meer voor de ondersteuning van plugins, gesproken notificaties en snelheids- en prestatieproblemen. Na de update van de GrowlSafari-plugin kan je weer klikken op de mededeling "download beëindigd" om naar het juist gedownloade bestand te gaan. De geüpdatete GrowlTunes plugin functioneert nu beter onder Mac OS X Snow Leopard 10.6.
Volglijst: belangrijke software-updates, 4 oktober 2010
*Premiere Elements 9.0
Adobe heeft Premiere Elements 9.0 <http://www.adobe.com/products/premiereel/> vrijgegeven, waarmee voor het eerst een versie voor Mac OS X is geïntroduceerd van het tot voor kort alleen voor Windows beschikbare videobewerkingsprogramma voor amateurs. Premiere Elements biedt de mogelijkheid om rechtstreeks AVCHD te bewerken zonder het eerst te moeten vertalen, heeft een Sceneline-modus om videos eenvoudiger te bewerken dan in een complete Timeline-modus, kan eenvoudig samenwerken met het nieuwe, bijgevoegde Adobe Elements 9 Organizer programma waarmee je je mediabibliotheek kunt beheren, kan zelf dvd-menu's maken en dvd's branden en nog veel meer. Premiere Elements 9 is vanaf nu beschikbaar als een te downloaden installatieprogramma (tevens demoversie) of als installatieschijf. (Voor een uitgebreide bespreking van Premiere Elements 9 wordt verwezen naat het artikel van Jeff Carlson in Macworld <http://www.macworld.com/reviews/product/671492/review/premiere_elements_9.html>.) (Nieuw $ 99, 1,71 GB)
*Photoshop Elements 9.0*
Adobe heeft een nieuwe versie uitgebracht van Photoshop Elements <http://www.adobe.com/products/photoshopel/>, het beeldbewerkingsprogramma voor amateurs. Deze nieuwe versie is beter vergelijkbaar met de Windows-versie van het programma en bevat nu ook op de Mac het programma Adobe Elements 9 Organizer om je mediabibliotheek te beheren. (Deze Organizer komt in de plaats van Adobe Bridge, dat eerder deze taken waarnam.) Met deze versie is het voor het eerst mogelijk om laagmaskers te maken, is het plaatselijke reparatiepenseel uitgebreid met intelligente technologie om nog eenvoudiger reparaties te maken en is er een nieuwe Photomerge-optie genaamd Style Match waarmee het programma automatisch de stijl van een geselecteerde foto kan analyseren en op een andere foto kan toepassen. Aan de gereedschappen voor stapsgewijze begeleiding zijn enkele Fun Edits-instellingen toegevoegd om weerspiegelingen, pop-art effecten, een Lomo-effect en stappen om portretfoto's te verbeteren. Photoshop Elements 9 is beschikbaar als een te downloaden installatieprogramma (tevens demoversie) of als installatieschijf.
(Nieuw $ 99 dollar, 2,01 GB)
*GraphicConverter 7.0
Lemke Software heeft GraphicConverter 7.0 <http://www.lemkesoft.com/> geïntroduceerd. Het is een belangrijke verbetering van dit populaire beeldconversie en -bewerkingsprogramma. De nieuwe versie biedt sinds lange tijd ook een nieuw uiterlijk; het Classic voorkomen van het programma is vervangen door een moderne interface geënt op Cocoa. Naast deze facelift introduceert GraphicConverter 7.0 ook een aantal nieuwe mogelijkheden. Zo kan het de geodata in beeldbestanden, mits aanwezig, op een kaart laten zien, is er een nieuw venster om meerdere bestanden tegelijk te converteren, kunnen voorvertoningen traploos gezoomd worden, is het voorkeurscherm overzichtelijker geworden en worden computers met meer dan één processor beter ondersteund. GraphicConverter 7.0 vereist Mac OS X 10.5 Leopard of beter.
Een verzameling van Eudora programmeurs van het eerste uur heeft na lang wachten Eudora OSE 1.0 <https://wiki.mozilla.org/Eudora_OSE>, een open-source e-mail programma gebaseerd op Mozilla's Thunderbird <https://wiki.mozilla.org/Thunderbird> vrijgegeven; er zijn functies en bedieningsmogelijkheden aan toegevoegd die zijn ontleend aan het ooit populaire en veelgebruikte Eudora. Eudora stamt oorspronkelijk uit het eind van de jaren '80, maar Qualcomm, de uitgever van het programma, trok 4 jaar geleden, bij versie 6.2.4 de stekker uit de commerciële versie van het programma (zie "Eudora wordt opensource met Thunderbird <http://www.tidbits.com/tb-issues/lang/nl/TidBITS-nl-851. html#4>", 16 oktober 2006). De voortgang met Penelope, zoals de open source-versie van Eudora in de ontwikkelfase werd genoemd, was traag; de eerste beta-versie kwam pas een jaar later beschikbaar (zie "Penelope-project begint levering Eudora 8.0.0b1 <http://www.tidbits.com/tb-issues/lang/nl/TidBITS-nl-896. html#8>", 5 september 2007) en de definitieve versie liet daarna nog drie jaar op zich wachten. Veel trouwe Eudora-gebruikers hebben inmiddels de overstap gemaakt naar een ander e-mailprogramma, maar voor hen die daar toch niet helemaal gelukkig mee zijn, en voor degenen die in afwachting van een nieuwe versie nog steeds Eudora 6.2.4 gebruiken, is Eudora OSE zeker het overwegen waard. De ontwikkelaars raden gebruikers die overstappen van de beta-versie naar Eudora OSE om reservekopieën te maken van mailbox en voorkeursbestanden alvorens deze nieuwe versie te installeren.
(Gratis, 21,1 MB)
*Postbox 2*
Postbox, Inc. heeft versie 2 van hun e-mailprogramma Postbox <http://www.postbox-inc.com/> vrijgegeven. Ook dit programma is gebaseerd op het open-source project Thunderbird en biedt een hagelnieuw interface en een aantal geavanceerde functies. Met Postbox 2 kun je account-groepen aanmaken; dit zijn gecombineerde in-boxen waar alle post van geselecteerde accounts in terecht komt. Ook nieuw is een functie die Postbox "Conversation View" noemt; voor Gmail-gebruikers zal dit niet onbekend zijn. Hiermee kun je alle berichten in een berichtenwisseling groeperen. Verder is er de functie Quick Reply, waarmee je een antwoord op een bericht kunt formuleren zonder het oorspronkelijke bericht te hoeven sluiten. Je kunt onder het lezen al een korte reactie versturen. Postbox 2 kun je gratis 30 dagen uitproberen; er zijn ook gezinslicenties beschikbaar. Postbox, Inc. maakt ook het gratis Postbox Express <http://www.postbox-inc.com/express_features>, dat een aantal functies <http://www.postbox-inc.com/editions> van zijn grote broer moet ontberen, maar waarmee je onbeperkt kennis kunt maken met de standaardfuncties van Postbox.
(Nieuw $ 39,95, upgrade $ 19,95, 12 MB)
*Thunderbird 3.1.4
Mozilla heeft Thunderbird 3.1.4 <http://www.mozillamessaging.com/thunderbird/> uitgebracht, de nieuwste versie van zijn open-source e-mailclient. Versie 3.1, die eerder in september uitkwam, maakte het gemakkelijk om over te schakelen naar Thunderbird, zowel van een oudere versie van de software als van een andere e-mailclient, dankzij de nieuwe Migration Assistant. De nieuwe versie heeft nu ook bladeren in e-mails via tabbladen, die in webbrowsers al een populaire functie zijn. Andere nieuwe handige functies zijn bewerken met één klik van het Adresboek, een bijlageherinnering (die je waarschuwt wanneer je geen bijlage toevoegt en je in je bericht toch een bijlage vermeldt) en een Quick Filter-zoekbalk om sneller berichten te zoeken. De 3.1.4 onderhoudsupdate lost enkele bugs op in verband met de stabiliteit en de interface van het programma.
StuffIt Deluxe 2011 is één van de vele compressie- en archiveer en programma's. Hierbij een beschrijving geplaatst op tibits.com
Smith Micro blijft goed op schema met het uitbrengen van StuffIt Deluxe 2011 <http://www.StuffIt.com/mac-deluxe.html>, de nieuwste versie van het zeer bekende pakket van compressie- en archiveersoftware. Natuurlijk blijft de kerntaak hetzelfde: het creëren van archieven in een aantal formaten en daarnaast het uitpakken van nog veel meer soorten archieven.
*StuffIt Destinations*
De meest opvallende vernieuwing in StuffIt Deluxe 2011 is de toevoeging van de applicatie StuffIt Destinations. De StuffIt Archive Manager die in 2006 met StuffIt Deluxe 11 verscheen gebruik je nog steeds om archieven op je harde schijf te vinden als je ze nodig hebt, maar StuffIt Destinations geeft je nu de mogelijkheid om archieven te creëren en uit te pakken via een soort Dock waar je dingen naar toe kan slepen. <http://db.tidbits.com/resources/2010-10/StuffIt-Destinations.png>
Maar eigenlijk klopt dit niet.
Mensen denken in het algemeen niet: "Ik wil dit bestand comprimeren en het vervolgens via e-mail verzenden". We denken eerder: "Ik wil dit spul naar een collega mailen". De hele stap van het comprimeren is handig als je heel grote bestanden hebt en het is noodzakelijk als je een aantal bestanden tegelijk wil verzenden, maar (heel eerlijk gezegd) niemand wil nog over dit soort details hoeven nadenken. In ieder geval biedt StuffIt Destinations dus een zwevende dock met een aantal knoppen, die je kan bewerken, en waaraan je een specifieke bestemming koppelt. Zo bepaal je waar bestanden naartoe gaan als je ze erop dropt. Bij elke knop kan je de doellocatie instellen, maar ook hoe het ingepakt wordt. En je kan een aantal "uitpak"-knoppen met verschillende instellingen configureren. <http://db.tidbits.com/resources/2010-10/StuffIt-Destinations-edit-profile.png>
Zo'n bestemming kan een bestand op je computer zijn, een cd of dvd,of een schijfkopiebestand. Ook een nieuwe e-mail kan dienen als bestemming. Op dit moment kent het programma hierbij alleen Apple Mail, maar Matthew Covington van Smith Micro vertelde mij dat de volgende kleine update het mogelijk zal maken om met ieder mailprogramma te werken dat je als standaard ingesteld hebt. Sommige bestemmingen zoals MobileMe, FTP en SendStuffNow vereisen een aantal extra instellingen, zoals inloggegevens en een doelmap.
Wat betreft de inpakmogelijkheden van het programma: elke knop kan bestanden archiveren als StuffIt X-, Zip- (al of niet versleuteld), tar- (via bzip2) of schijfkopiebestand. Je kan een bericht via Growl <http://growl.info/> of een e-mail krijgen wanneer de taak voltooid is.
Na configuratie van je bestemmingsknoppen is het gebruik van StuffIt Destinations simpel. Je dropt bestanden of mappen op de knop van je keuze, of je klikt op een knop en om ze te kiezen in een dialoogvenstertje. Als je de volgorde van de knoppen in het Destinations-dock wil wijzigen, dan kan je dit doen door te slepen met de Commandtoets ingedrukt. Op YouTube staat een demonstratievideo <http://www.youtube.com/watch?v=xcbIzTQTxQc>
Er is nog een extra slim instellinkje dat je bij iedere knop kan gebruiken.
Als je een knop Control-klikt kan StuffIt Destinations een filter toepassen bij het archiveren, wat zorgt dat het programma een selectie maakt uit de bestanden die erop gedropt worden. Je kan op deze manier bijvoorbeeld een archiveer-filter maken dat bestanden met de extensie .txt negeert. Als je dan op de knop met deze instellingen een map dropt met jpeg- en tekstbestanden, dan wordt een nieuw archief gecreëerd met alleen de jpeg's. <http://db.tidbits.com/resources/2010-10/StuffIt-Destinations-filter.png>
StuffIt Destinations kan een zeer welkome aanvulling zijn op je werkwijze, als je vaak grote ladingen bestanden naar ontelbaar veel bestemmingen verspreidt. En als je scherm dan niet zo groot is dat je alle knoppen steeds kunt laten staan, dan kan je ook een droplet creëren die de functie van één specifieke knop overneemt. Zoals bij het instellen van het compressie-filter moet je hiervoor Control-klikken op een StuffIt Destinations-knop, en daarna kies je voor Creëer Droplet. Overigens zijn droplets uit eerdere versies van StuffIt niet te gebruiken binnen StuffIt Destinations: die zul je zonodig opnieuw moeten maken.
Wat ik mis in deze hele beschrijving van StuffIt Destinations is de mogelijkheid om het programma te gebruiken op andere dan de ingebouwde manier. Zo heb ik bijvoorbeeld een aantal complexe Automator-acties gemaakt om Take Control e-boeken te hernoemen, te zippen en te uploaden naar verschillende online-bestemmingen. Ik zou StuffIt Destinations pas werkelijk uitgebreid gebruiken, als Automator-acties een onderdeel konden zijn van de instellingen van Destinations-knoppen. (Overigens kan een doorgewinterde Automator-gebruiker de meeste functies van StuffIt Destinations eigenlijk al uitvoeren met Automator-macro's).
*Andere nieuwe mogelijkheden
Hoewel StuffIt Destinations het nieuwe uithangbord is voor StuffIt Deluxe 2011, heeft het daarnaast ook andere opmerkelijke wijzigingen.
StuffIt Deluxe 2011 heeft nu installers voor zowel Mac OS X als Windows en geeft een licentie voor drie gebruikers. Dus als je StuffIt Deluxe op Windows wilt gebruiken op je werk of in een virtuele omgeving, hoef je niet nog een exemplaar te kopen.
Betere en snellere compressie. Smith Micro zegt dat de verbeteringen in de bestandsindeling van StuffIt X zorgen voor een beter resultaat en snellere compressie als je werkt met grote bestanden op computers met meerdere processoren. Omdat StuffIt X een gesloten programma is, kan het beter alleen in interne situaties worden gebruikt.
Support voor 64 bits. Duidelijk is dat 64-bitsondersteuning het werk iets sneller maakt, vooral als er veel kerngeheugen beschikbaar is, maar het is er eigenlijk in aangebracht om in de pas te lopen met de ontwikkelingen van Mac OS X.
Systeemvereisten en bekende problemen*
StuffIt Deluxe 2011 werkt met Mac OS X 10.5 Leopard of later, de plug-in voor uitvoer naar iPhoto heeft iPhoto 8.0 of later nodig (die staat bekend als iPhoto '09) en de de plug-in voor uitvoer naar Aperture eist Aperture 2.0 of later. Om MacFUSE <http://code.google.com/p/macfuse/> te gebruiken of Growl-berichten moet men de betreffende plug-ins installeren.
Er zijn echter een paar blunders.
Smith Micro vond een probleem op OS-niveau waardoor sommige delen niet goed werken in Leopard, waaronder de plug-ins van StuffIt voor het contekstuele menu, Spotlight, en Snelle weergave. Smith Micro werkt samen met Apple om het probleem op te lossen en ze brengen zo spoedig mogelijk een gecorrigeerde versie uit. Voor het zover is, kan men zich wenden tot Smith Micro voor een aanpassing die hoort te werken.
In Mac OS X 10.6 Snow Leopard werken de contekstuele menu's niet, dus StuffIt heeft ze niet meer, maar Magic Menu in de menu-balk biedt dezelfde mogelijkheden. *Alles op een rijtje*
Zoals altijd al de gewoonte was bij StuffIt, zijn er drie gradaties.
StuffIt Deluxe biedt alles voor $ 49,99 terwijl updates van oudere versies $ 29,99 kosten. Daarbij vergeleken <http://www.stuffit.com/mac-compare.html>, heeft de StuffIt <http://www.stuffit.com/mac-stuffit.html> van 29,99 (die vroeger StuffIt Standard Edition heette en $ 14,99 kostte om op te waarderen) alle basisfuncties, inclusief StuffIt Destinations, maar niet de mogelijkheid om in gecomprimeerde archieven te kijken, daar bestanden aan toe te voegen of weg te halen, namen te veranderen van bestanddelen erin of ze afzonderlijk te decomprimeren, online-diensten te gebruiken en compressie van MP3- en PDF-bestanden te optimaliseren. Er zit ook geen iPhoto en Aperture-uitvoer plug-in bij en ook niet de mogelijkheden Automator te gebruiken. Tenslotte blijft StuffIt Expander <http://www.stuffit.com/mac-expander.html> gratis beschikbaar voor wie alleen gecomprimeerde en versleutelde StuffItbestanden en vele andere formats uit wil pakken.
Toen ik het probeerde, werkte StuffIt Destinations zoals het hoort en de kern van StuffIt Deluxe blijft ook goed werken. Is de nieuwe versie dus waard om aan te schaffen? Nauwelijks voor wie alleen af en toe werkt met gecomprimeerde bestanden maar zulke gebruikers kopen waarschijnlijk StuffIt toch al niet. Voor mensen die elke dag vele malen met StuffIt werken om te comprimeren en te decomprimeren is het vermoedelijk waard de nieuwe versie aan te schaffen als StuffIt Destinations een paar minuten tijd wint bij het comprimeren en verzenden van archieven.