Ik ben Arnouts jozef
Ik ben een man en woon in (België) en mijn beroep is op rust.
Ik ben geboren op 22/11/1943 en ben nu dus 66 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - tafeltennis - vogels beloeren - fietsen.
Start van 8,OO tot 15,00 uur - einde , sluiting startzaal om 18,00 uur
Zondag 14
februari 2010 te Wilrijk:
27ste
Geitentocht bij de Sinjorenstappers (A031)
Wie er al eens ging wandelen kan dit beamen: Wilrijk
is werkelijk de moeite waard om zich wat verder te verplaatsen. Zoveel moois,
zoveel pracht, zoveel afwisseling!
Zelfs al ben je zelf woonachtig in prachtige
wandelgebieden, toch zul je merken dat het hier anders is, een charmante streek
op een andere manier, zoals nergens anders.
Kom genieten, beste wandelaar, in een streek zoals
geen ander, met zo vele unieke bezienswaardigheden!
De benaming
“Geitentocht” ?
Werd
geinspireerd door een situatie rond vorige eeuwwisseling (1895). Toen bestond
de Wilrijkse bevolking enerzijds uit welgestelde (veelal ingeweken) burgers,
die de zogenaamde “Hoven van Plaisantie” en de burgershuizen bewoonden en
anderzijds uit armere bewoners van de kleine schrale huisjes, waar velen nog
een geit hielden om aan melk en vlees te geraken. De geit was dan ook gekend
als “de koe der armen”.
Tijdens vele woelige politieke debatten, toendertijd,
werden deze laatsten dikwijls smalend “Geitekoppen” genoemd. Een uitdrukking
die bleef hangen, aanvankelijk een scheldnaam, die doorheen de geschiedenis
evolueerde tot een soort eretitel voor elke zichzelf repecterende Wilrijkenaar.
Zo werd Wilrijk
hét Geitendorp. En omdat de
Sinjorenstappers er van bij hun ontstaan (1984) vertrekken werd al vlug een
benaming gevonden voor deze wintertochten.
Hoewel zo dicht bij dat grote Antwerpen veel bebouwing
aanwezig is, zowel voor bewoning als voor industrie, blijft men zich hier
verbazen over het vele groen, grotendeels te danken aan de vroegere militaire
aanwezigheid van de uit 1860-64 daterende fortengordel rond Antwerpen en aan de
zogenaamde “Hoven van Plaisantie”, buitenverblijven van rijkere Antwerpenaren
uit de 18e en 19e eeuw, waarvan een 15-tal bekend en nog
enkele bestaan.
Al deze erfgoeden waren nog in privé bezit toen er
grote vraag was naar bouwverkavelingen, waardoor men elders ging bouwen en
waardoor zij ruimte vrijwaarden voor de huidige openbare parken.
Vandaag bieden de Sinjorenstappers iedereen een
boeiende en afwisselende tocht doorheen de Antwerpse districten Wilrijk,
Antwerpen en Berchem en doorheen buurgemeente Edegem, langs parken en andere
groene zones, rustige straten, lanen en pleinen.
De
wandelingen:
Naargelang wat men onderweg wil zien (ook afhankelijk
van de lichamelijke conditie), kan men kiezen uit een zestal wandelafstanden,
gaande van 5km tot 26km, die allen langs minstens één rustpost gaan.
De 5km
wandeling gaat vooral doorheen de voormalige domeinen “Den Brandt” en
“Vogelzang”, nu deel uitmakend van het Nachtegalenpark (80ha).
De 8km
wandeling gaat daarbovenop nog via het Parkkwartier (knappe chique villa’s)
langs het domein “Middelheim”, bekend om zijn beelden en jazzbiënnale.
De 11km
wandeling bestaat uit het 5km traject met een extra omloop naar de Berchemse
Schans.
De 16km
wandeling volgt grotendeels het 11km traject en doet ook de forten 5 (Edegem)
en 6 (Wilrijk) aan. De omloop langs de Berchemse Schans is er hier niet bij,
maar wordt wel opgenomen in de 21km
wandeling.
De 26km
wandeling, tenslotte, is de 21 km wandeling, aangevuld met wandelen naar Edegem
(rond “Ter Linden” en de beide “Molenvelden”).
Bereikbaarheid
startpunt en info:
Openbaar vervoer met buslijnen 17, 31, 25 of 26 vanuit
Antwerpen, halten Rozenkransplein of Eglantierlaan; buslijn 500 vanuit
Antwerpen of Boom, halte Hof van Mols; tramlijnen 2 of 6 vanuit Antwerpen,
halte Olympiade. (zie www.delijn.be )
Vandaag verplaatsen we ons naar Vlaams Brabant, en gaan voor de 22 km
tocht. We zien onmiddellijk dat dit geen simpele wandeling zal worden. Vanuit
basisschool de Winge ging het naar de Glabbeekse steenweg, langs rusthuis
dommelhof en Vlaaistraat. Hier ging het steil omhoog, wat zo snel na de start,
amper een honderd meter, ons naar adem deed snakken, gelukkig was de ondergrond
goed begaanbaar, een rustige betonbaantje doorheen een holle weg, en tussen de
boomgaarden, waar de fruitboompjes er maar triestig bij stonden. Langs de
Leuvense baan en motbroek trekken we
richting natuurgebied Walenbos, een mengeling van boomsoorten, zoals Eik, Berk
en nog een aantal bramen, en zoals we verwacht hadden, gebeurde. Steil en lang
was de klim, en dit tot we terug in de bewoonde wereld belanden, maar eenieder
weet, dat wanneer je geklommen hebt, er ook een dergelijke afdaling komt, wat
tot gevolg had dat we even de handrem moesten aantrekken om de maximumsnelheid
niet te overschrijden. Ondertussen zijn we reeds in Tielt Winge, en volgen we
voor een groot gedeelte de Gemperroute en de Alsberg tot aan controle 1. Twaalf
uur, en tijd om de magen te vullen. We hebben nu ongeveer een achttal km
afgelegd, en zullen nu in deze omgeving een lus van weer een dikke zeven km
lopen. Hier ontdek ik het mooie gemeentehuis, de bib en de jongensschool van
Tielt-Winge, verder langs de Ralisweg, waar het geroffel van de Grote bonte
Specht duidelijk hoorbaar is, maar het beestje zelf is niet waarneembaar. De
volgende steile straat, en bovendien zeer slijk, lacht ons toe. Tussen Bos en
grasland, gaat het over een smal padje, langs feestzaal Dennenhof, Dorpstraat,
het containerpark, de sporthal en de plaatselijke begraafplaats komen we bij
controle twee, waar we in grote getallen de wandelaars van Schelle ontmoeten,
naar eigen zeggen zijn zij met een 64 wandelaars aanwezig, ik vraag hen niet te
vergeten dat onze club nu zondag ook een wandeldag inricht, waarop er toch
enkele bevestigend knikken (afwachten)De laatste zeven km gingen over de postweg, de Dag en Nachtstraat, met
aan het einde de mooie Sint Martinuskerk, Huize hageland, en de Alsberg met
uitzichtpunt, na thuis opzoeking op mijn GPS gedaan te hebben, blijken we hier
op een honderd meter boven de zeespiegel te zitten, wat dus gezien de vrij
korte klim, geklasseerd mag worden bij de stevige kuitenbijters. Nog even op de
tanden bijten, en via Kastanjeweg, Puttestraat, Halense Baan, bereiken we terug
het rusthuis Dommelhof en de basisschool van waaruit we een paar uur eerder gestart
waren. Met dank aan de Globetrotters voor deze mooie wandeldag, daarbij mochten
zij 2037 deelnemers noteren. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/sint-joris_wingen
Vandaag begeven we ons letterlijk op glad ijs tijdens een tocht van 21
km te schaffen. We vertrekken vanuit de gilden zaal welke in het centrum gelegen
is, en tevens de laatste dagen veel in de media werd vernoemd. Het eerste wat
we tegen komen is het oorlogsgraven monument, en tevens de begraafplaats van
Schaffen, We stappen er langs, en gaan over een verharde weg met een steile
klim, die een venijnige kuitenbijter blijkt te zijn, en zeker ook niet de
laatste tijdens onze trip. De Molenstraat en Hezenheiweg brengen ons in
Zelem-halen. Via de Molenstraat trekken we de bossen in, ook hier is het nog
glad, en het pad moeilijk te belopen, maar geen nood, na enkele km stappen gaan
we dan door de Broekstraat, om vervolgens het natuurreservaat de Zwarte beek
door te lopen, om uiteindelijk op het grondgebied van Lummen onze tocht voort
te zetten. Goerebeek en Sint Annastraat brengen ons tot de éérste controle,
namelijk in het Sint Anna, gilde lokaal. Een goede warme tomaten - groente soep
met balletjes (kan je het ruiken) lepelen we naar binnen. Voldaan trekken we
verder om een lus van ongeveer zeven km te stappen, langs Raiterstraat, met
dagcentrum ’t hoeveke en de Sint Annakapel, de lange Mellaertstraat met de geur
van een varkenskwekerij, hier zou men niet zeggen dat een stuk spek zo
smakelijk kan zijn. Een holle weg met een naam als Kwezelstraat, brengt ons
gedurende lange tijd in de Limburgse bossen. Hier is het lopen over veel sneeuw
en tussen de pracht van groene dennen. Het is stappen tot we via een tunnel onder
de autostrade in de Streukenstraat en Goeslaerstraat komen, en controle twee
bereiken, zelfde zaal, ditmaal drink ik een streekbier uit Diest, iets te zoet
naar mijn gevoel, maar wat wil je, als je een goede Leffe gewoon bent. Na eten
en drinken, maken we nog kennis met een drievoudige wereldkampioen, namelijk
een Finse Laphond, mooie beestjes en gehoorzaam. Nu trekken we terug via natuurgebied,
en de zwarte beek, ook hier is het moeilijk stappen, en krijgen we er nog een
stevige kuitenbijter bovenop, wat aan verscheidene wandelaars te merken is. We
moeten nog langs FC Polyte (voetbal) Hezestraat en voorbij het café bij den
Polle, om tenslotte terug in de Gildezaal van Schaffen te komen, einde van ons
lijden, deze tocht lijken geen 21, maar 30 km, het was meer schuiven dan
wandelen.Toch dank aan wandelclub VOS-Schaffen vzw.
De Zanglijster is iets kleiner dan de Merel, ze zijn ongeveer
drieëntwintig cm groot en wegen om en bij de zeventig gram, de voornaamste
kenmerken zijn, een bruine rug en een gevlekte borst, die iets roestkleurig
heeft, de beide geslachten zijn gelijk. Men treft ze in parken, tuinen en
bossen, tijdens hun zang vallen ze onmiddellijk op omdat ze tot driemaal toe hetzelfde refrein
herhalen, ergens hoog op de top van een boom gezeten. Hun voedsel bestaat
voornamelijk uit slakken, bessen en wormen. Broeden doen ze van april tot
juli, waarbij het aantal eieren tot zes stuks kan bedragen, de broedtijd zelf
bedraagt ongeveer dertien dagen, waarna de jongen nog twee weken in het nest
blijven, jonge vogels die men ergens ontdekt, kan men het best laten waar ze op
het moment zijn, de ouders weten ze wel te vinden, meerdere broedsels per jaar
zijn niet uitgesloten, en tenslotte, een gedeelte van deze vogels zijn
standvogels, en blijven bij ons, de overige trekken vanaf eind augustus weg, om
dan rond maart terug te komen, en ons tijdens de zomermaanden vroeg uit bed te
fluiten.
Het wandeljaar goed inzetten
doe ik reeds vanaf de 2de
Nieuwjaarsdag, en wel in Poederlee. Hier richt de Herentalse wandelclub haar 19de
Driekoningentocht in. Ik vertrek thuis over licht besneeuwde en bevroren wegen,
en kom in volledige duisternis bij de voetbalplein van VC Poederlee aan, waar
de tocht start, inschrijven en
vertrekken. Na een tweehonderdtal meter stappen bevind ik me reeds in het bos,
uitkijken hier in het halfduister voor uitstekende wortels, de Heggekapel waar
ik reeds in klaarlichte dag heb kunnen bewonderen staat er maar triestig bij,
eveneens zoals de plaatselijke begraafplaats, dewelke hier rustig in het bos
gelegen is. Ik ga verder, even klimmen, om daarna dan weer te dalen, wat goed
is naar het schijnt voor de bilspieren, hier verlaten de 5 km stappers me
reeds, ik stap het parcours van de 21 km langs groencreatie Luc Tops en
Zittaart, Zittaartse heide, Kastanjelaan en tussen weilanden tot aan de éérste
controle in de kantine van FC De Kroon. Afstempelen verder langs Berkelheide, met
de Berkelhoeve en even verder de Proosthoeve, Vorselaar bereik ik over de
Dennenlaan, die dan weer over gaat in een brede beukenlaan, en waar het kasteel
van Vorselaar tussen de bomen tevoorschijn komt, waarvan de eerste steenlegging
zou dateren uit het jaar 1356, nu trek ik naar de veertien kappellekens die
zouden opgericht zijn in 1860 door een landbouwer, en eigendom zijn van de
kerkfabriek. Het dressuurparcours van de Lindenruiters, Maashoek en Zegbroek
brengen me tot controle 2 bij VK zegbroek. Een heerlijk warme tas tomatensoep
brengt me terug op krachten om de volgende negen km te doorstaan, het gaat
langs landerijen en bevroren akkers, waar er op dit moment de jacht op wild
volop bezig is, het ene geweerschot volgt onmiddellijk het andere op, en dit
ondanks alle beste wensen voor het nieuwe jaar, wat waarschijnlijk voor deze
dieren niet van tel is, in Vispluk zie ik de Leeuwerikhoeve en de Heykenshoeve,
hier loop ik richting controle 3 met rechts van me de bosbeek, welke ik dan ook
een honderdtal meter verder via een brug oversteek, en zo in de lokalen van FC
de kroon kom. Er resten me nog een vijftal km te gaan, natuurpunt komt ook aan
de beurt met een domein dat beschikt over een paar prachtige vijvers, maar ook
met een niet begaanbare weg wegens wateroverlast, en nu omgevormd tot een
schaatsbaan, nog enkele straten doorlopen zoals, broekhovestraat, broekzijstraat,
herentalsesteenweg, en hieraan kan men vaststellen dat het einde van de tocht
nadert, omdat men immers altijd terug in het startlokaal aankomt.Met dank aan
de Herentalse wandelclub. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/2-01-2010
We gaan onze buren van over ‘t water vandaag een bezoekje brengen,
namelijk te kalken. Het vertrek vond plaats in lokaal Harmonie, bij de
luchtklievers. Ondanks de mooie wandelwegen, zou ik dit blad zonder moeite vol
met straatnamen kunnen, zetten, zelfs een wegeltje wat een verbinding tussen
twee straten als doel heeft, is van een naambord voorzien. Drieëntwintig
kilometer stappen begint in de Mouterijstraat, Kerkakker, J.V.de Veldestraat,
hier hebben ze voor de jeugd een skatepleintje voorzien waar gretig gebruik van
gemaakt wordt. Op het Reigerspad krijgen we een splitsing, en stappen Wetteren
binnen langs Meerkens, Kalkensteenweg, en tenslotte over een onverharde weg
doen we de eerste rustplaats aan, in de leefschool Eureka waar we als bewijs
onze inschrijving laten afstempelen. Eten of drinken is er op dit moment niet
bij, we profiteren van het beetje zonneschijn dat er vandaag is, en trekken
onmiddellijk verder, Parklaan, Vennestraat, die wegens protest tegen een nieuwe
rooilijn volledig te koop staat, wat verder zien we een oude hoeve die de naam
’T schapershof mee kreeg, taverne pick-up en een phalaenopskwekerij, waar we
wegens ongezonde toestanden snel voorbij stappen. Het parcours gaat verder
tussen weilanden en over onverharde maar tamelijk droge wegen. Ook de
industriezone van Laarne ontsnapt niet aan ons oog, en daar het zondag is kan
men het drukke wekelijks leven niet opsnuiven. De Cooppallaan, en hier zijn we
dan weer in Wetteren, toont ons de vakschool van het Scheppersinstituut, hier
kan men blijkbaar meer dan één stiel leren, en te zien aan de koperen beelden
zit het daar goed. Via een zogenaamde verbindingsweg wandelen we na een paar
honderd meter de tweede rustplaats binnen, nu eten en drinken we wel, tenslotte
zijn we ook maar van vlees en bloed. Nadat we de laatste kruimels brood om de
mond hebben verwijderd, gaat het verder, langs en naast de schelde, het water
zuiveringsstation RWZ1 overschelde, langs Kasterstraat en de kalkense meeren,
beheerd door natuurpunt, gaat het voor de derde afstempeling naar de KAJ lokaal.
Afstempelen en verder voorbij het plaatselijk voetbalplein, om toch nog in het
verhoopte groen te stappen, echter niet voor lang, we belanden op een drukke
baan en zien hier de Bleu-Moon, café de Schorpioen, en omdat de laatste loodjes
zwaar wegen, mogen we nog over de overblijfselen van de Romeinen lopen
(kasseien) dit schijnt dan ook het laatste wapenfeit van vandaag te zijn, want
even verder zien we lokaal harmonie, en zit de tocht er op, 2085 betalende
wandelaars waren omstreeks drie uur ingeschreven. Met dank aan wandelclub
Postiljon. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/13-12-09
Algemene Vergadering , gevolgd door een Wokfestijn.
Zaterdagavond was het weer zover , zoals ieder Jaar had de vergadering
plaats in Café de Kroon , daar waar de Sinjorenstappers zich thuis voelen. Er
was een plaats van Secretaris beschikbaar , en deze werd me met algemeenheid van stemmen en
applaus toegewezen , zo , vanaf nu voelt het iets anders aan voor mij om bij de
Sinjorenstappers te horen. De andere punten werden afgehandeld , waarover ik
hier niet ga uitwijken , alleen kan ik zeggen dat ieder van jullie in onze
vereniging meer dan welkom is , dus als je U geroepen voelt , niet inhouden zou
ik zeggen. Dan het wokken zelf werd door beroeps gedaan , zodat we niet meer te
doen hadden dan ons bord aan te reiken , en zeggen hoe we het graag opgediend
kregen. Er was keuze uit zalmfilet , tilapia, roze garnalen , kipfilet en
rundsvlees , daarbij konden we Thaise kerrie , black bean , zoet zuur of kokos
als sauzen nemen. De Groenten bestonden
uit sojascheuten , maïs , erwtjes , paprika , broccoli en bloemkool , en
dit alles was beschikbaar tot in de late uurtjes. Het is zoals men zegt in de
club , bij de Sinjorenstappers komt het woord verveling niet in je woordenboek
voor. Op bijhorende foto zie je me met smaak eten , en nu op weg naar de
kaasavond volgend Jaar. Ik kan nog meegeven dat we op 14/2/2010 onze 27é
Geitentocht houden met vertrek vanuit zaal Rozenkrans en op 9/5/2010 onze 26é
Lange Wappertocht.
Het Atheneum van Schilde , waar ik ook al meermaals tafeltennis gaan
spelen heb , is vandaag de startplaats van mijn 20 km wandeling. Vanuit de
Hoevedreef gaat het naar de Speelhofdreef waar de visvijver van de venneput
vissers zich bevindt. Even verder loop ik rond de begraafplaats en de kerk van
Sint Guibertin , in de Puttenhoflaan zie ik dan weer de kapel van O.L.V
bijstand en het gebouw voor gezinsopvang “ het poortje “.Ik volg nu het Renier
Smiederpad dat door loopt het bos , en nog enkele bunkers verbergt. Verder gat
het langsheen de gemeentelijke openbare speelpleinen , waar de weg stilaan een
slijkbad geworden is door de vele regen van de laatste dagen. Ik trek verder
door Gescheurde Heide en Knotbaan , deze laatste zal ik nog meermaals kruisen.
Het anti tank kanaal volg ik even , om aan de visput van de Rietvissers , en
achter de kantine rechts het kanaal via een brug over te stappen. Even voorbij
de John Kennedylaan en Schuurblok krijg ik aan mijn linker zijde de kerk van
Ranst en stap ik Controle 1 binnen , het blijkt de zaal van Orka te zijn , ook
hier heb ik het tafeltennis reeds beoefend , doch zonder veel succes. Na even
te rusten , ga ik een lus van ongeveer 6 km maken , het gaat via de molen van
Oelegem , die reeds dateert van het jaar 1845 , verder stap ik naast het Albert
kanaal gedurende verschillende
honderden meters , en vooral uitkijkend voor een ander sport welke op het
moment over het ganse wandeltraject plaats heeft , met name het mountainbike ,
eens dit heuvel verholpen maak ik even kennis met de E 34 en de Zandhovese
steenweg , om dan de ander kant van het anti tank kanaal te bewandelen richting
Controle 2 welke hetzelfde lokaal is van de éérste controle , spijtig dat ik om
dit te bereiken volgens mijn gedacht minstens twee kilometer over een eerder
gelopen stuk weg moet , zoiets vind ik persoonlijk niet gezellig. Eten ,
drinken , en terug op weg , nog zes km resten mij , en die loop ik door de
Muizenheuvelstraat ,Rundvoortstraat en Oudstrijdersstraat. Een landhuis met de
gepaste naam “ pluk de dag “valt me onmiddellijk op. Louis Ecranlaan en
everhoek , langs deze straten beland ik weer naast het Albertkanaal waar men
met de kayak 8 + stuurman aan het oefenen is. Aan de Creybochlaan verlaat ik
het jaagpad , om via pleintjes en veldwegels het natuurgebied en domein
Shildehof te doorlopen , en zo terug aan het Atheneum te komen. Met dank aan wandelclub Olympic Deurne voor de geleverde service.
De stroboeren namen vandaag de verantwoordelijkheid op hun schouder om
ons wandelaars een aangename wandeldag te bezorgen , iets waar ze duidelijk in
gelukt zijn. Onmiddellijk lopen we voorbij de parking en stoten zo op de kerk ,
die eigenlijk nog half verdonkerd is , en zich dus minder goed laat bewonderen.
De Kloosterstraat en Hofakker als eveneens Venwei leiden naar een prachtige en
verharde dreef met aan onze rechter zijde de Grote Beek , hier krijgen we een
splitsing , en gaan de negen km lopers hier links weg , wij stappen verder
langs Ginhoven en de Weilandroute. Aan de A. Blommaertstraat trekken we even
via een houten brug door het kleine parkje , en laten we het Stella Matutina
Instituut achter ons. Controle 1 bereiken langs de slijkstraat en de Sportlaan
waar KAN 10 voor de wandelaars was opengesteld. Na een frisse drank genuttigd
te hebben , trekken we terug naar de grote baan , waar enkele hoeves uit 1946 en
1942 onze aandacht trekken , misschien dat onze eigen leeftijd hier wel even in
gedachten naar boven komt. Nu hebben we wel enkele straten te verteren , wat op
zich niet abnormaal is , zo krijgen we BV: Buisloop en Veldvoort , Steertheuvel
waarin zich een groot varkensbedrijf bevindt , verder gaat het richting
Mastendreef , Molenheide met de Heideroute , en tennisclub molenheide. Door bos
en weilanden bereiken we controle 2 , deze is voorzien in een grote
dansgelegenheid met name danscenter Vision en gelegen op de Kalmthoutse
Steenweg. Nu is het tijd om ook iets te eten en te drinken , kwestie om de
suikers op peil te houden. Na al deze plichtplegingen , gaan we richting
Kalmthout , en ook tijd om alleen verder te trekken , wegens een weerbarstige
knie lijken me 18 km genoeg. Ik trek naar de Zavelbergen , Brekelse Beemdenweg
, Beersgat en de Moerkensbeek. Een prachtig bos en een klein meer aan mijn
rechterzijde , dit alles moet ik nog trotseren om dan via de Schaapsdijk ,
korte Gasthuisstraat met haar pracht van een grot en hoeve Lily terug aan de
start en aankomstzaal te komen.Met dank aan de Stroboeren , zij mochten om 13 uur 1181 betalende
wandelaars noteren. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/01-11-09
Vandaag met de eerste koude dit jaar zetten we ons op weg naar zoersel
waar ik een zeventien km ga stappen. Met een groepje van een zevental man en
dame , vertrekken we vanuit het ziekenhuis Bethanie , waar er het laatste jaar
enorme veranderingen gebeurt zijn , en nog schijnbaar niet ten einde zijn , van
uitbreiding gesproken. We gaan onmiddellijk
door de Jagersweg en voorbij de mooi en rustig gelegen B&B noodrust.
Hier lopen we richting Westmalle , met haar zeer bekende Abdij en haar sterk
Trappistenbier. Het Molenbos met haar lange dreef die aan beide kanten afgezet
is met hoge eiken , loods ons tot aan de brouwerij , waar we de geur van het
bier opsnuiven. We komen in zone 2 ( ik weet hier de bedoeling niet van ) langs
het bos leerpad en zone 4 , hier bevindt zich het vroeger sanatorium Lizzie
Maisily , en tegenwoordig als verpleeginrichting De Dennen door gaat. In de
Sporthal is de eerste controle of rustplaats , we drinken een koffie omdat de
soep op dit moment nog onderweg schijnt te zijn , om even later een lus te
stappen van een zestal km. Het gaat voorbij de afdeling van de kunstnier , om
daarna het bos in te stappen , waar mijn medestappers hun hart ophalen aan het
rapen van Kastanjes. Verder over het Jukschotpad met zijn prachtige Populieren
, om even verder dan weer voorbij de plaatselijke begraafplaats te gaan ,
blijkbaar is het nergens gezond wonen of leven zo te zien aan de vele
grafzerken. Schilde doen we aan via de E. Delbeukestraat en de waterstraat om
daar door zone 6 te lopen en richting controle Twee , welke dezelfde is als de
eerste. Even rusten , en nu volgen we de 17 km - 2x wat voor ons gewoon
rechtdoor gaan betekent. We maken gebruik van het natuurgebied welke beheerd is
door natuurpunt , om via E. Vermeulenstraat
en de sportvelden van Sint – Antonius over de Bethanielei en Jukschot terug
richting centrum te gaan. Nog even rond de tuin van het ziekenhuis , en de klus
zit er op voor vandaag , met dank aan de natuurvrienden zoersel , zij hadden
het genoegen om rond 13 uur 730 ingeschreven wandelaars te tellen , en bij mijn
vertrek naar huis waren het blijkbaar nog zeker niet de laatste.
De grote Bonte Specht ( Dendrocopus Major ) meet ongeveer tussen de 23 à
25 cm groot , en weegt rond de 80 gram. Deze mooie vogel is goed herkenbaar aan
de zwarte baardstreep die doorloopt tot achter de kop , ook opmerkelijk en
gemakkelijk herkenningsteken zijn de grote witte schoudervlekken en de witte
buik , de onderstaart dekveren zijn vuurrood , en bij het mannetje de
opvallende rode vlek op het achterhoofd , terwijl deze bij het vrouwtje niet
voorkomt. Jonge spechten zijn te verwarren omdat deze immers allemaal een
volledige rode kruin hebben. De grote Bonte Specht zal men in tegenstelling tot
de Groene specht zelden op de grond waarnemen , maar het snelle roffelen op
boomstammen is dan weer tot ver hoorbaar en dan kan het zoeken beginnen , wat
zeker niet gemakkelijk is. Het doel van het geroffel is het beschermen van hun
territorium , zo ongeveer een 60 ha groot. Deze vogel kan men vinden in parken
en tuinen met tamelijk dikke bomen. Het voedsel bestaat voornamelijk uit
levende insecten , vogeleieren en zelfs jonge vogels , noten worden gebruikt
als voorraad voor de winter die tussen openingen in de boomschors geplaatst
worden ( Spechtensmidse ) om dan weer in
voedselarme tijden aangesproken kunnen worden. Als holenbroeders hakken ze ieder
jaar nieuwe holen en dit meer als een , zo hebben ze BV: enkele om te
overnachten en één om te broeden , men kan ze helpen door nestkasten op te
hangen , deze hebben dan de volgde maten , Diepte ongeveer 30 cm – breedte 15
cm en een invlieggat van 5 cm doorsnede en het ophangen gebeurt het best op 5 à 6 meter hoogte. De broedperiode begint al in April tot Juni , de vijf tot
zes witte eieren worden gedurende een 12 tal dagen bebroed , waarna de jonge
vogels nog een 20 tal dagen in het nest verblijven en na het uitvliegen nog een
13 tal dagen door de ouders van voedsel worden voorzien. Bijhorende foto is
genomen tijdens een wandeling in England.
Een uitstapje naar de Cotswolds , Gloucestershire & Ross-On- Wye in herefordschire en de Engelse West Midlands , dit alles had ik in gedachten toen we via Eurotunnel de overtocht aanvingen. Gemakkelijk en vlug rijden we de auto op de trein , om amper dertig minuten later op Engelse bodem te staan. Ons einddoel is Churchdown , een klein dorp welke we bereiken via de M20 , M25 , M4 en tenslotte de A417. Via het internet had ik al snel een wandeling uitgestippeld , maar op dag één trek ik met de vrouwtjes naar Ross-On-Wye om dit stadje eens van nabij te bekijken , en uiteraard en in het bijzonder de winkels. De vrouwen tevreden , en ik goede punten gehaald , dus kan ik gerust dag twee aan mijn wandeling beginnen. Ik vertrek vanuit Snowdon Gardens en volg voor een stuk de drukke Cheltenham Road East , het golfterrein van Brickhamton court en hondenkennel B.J zijn hier gevestigd. na een km steek ik deze baan over , nu niet eerst links en rechts kijken , maar wel rechts en links , kwestie van ons aan te passen aan de engelse tradities. IK kom in een prachtig stuk natuur , waar vogelliefhebbers hun hart kunnen ophalen , de mooiste vogel die ik hier zie in het wild is de grote Bonte Specht. Ik Loop hier evenwijdig met het vliegveld Staverton , waar men een opleiding tot piloot kan volgen , het is een landen en terug opstijgen als oefening vandaag , gelukkig beschermd het vele groen rondom de plein mijn gehoor , door een tunnel onder de A40 kom ik in een weide terecht waar de koeien rustig verder grazen , maar een fors gebouwde stier heeft toch niet voor de volle honderd procent vertrouwen in mij , en ik niet in hem , gelukkig blijven we beide kalm ( goed voor hem ) en vervolg ik mijn weg. Ik kom terug in de bewoonde wereld , een hondenweide , sportvelden en volkstuintjes , dit alles loop ik voorbij tot ik het centrum van Churchdown bereik. Ik noteer hier het Communty Centre , de sociaal club , op parton ( straat ) laat zich een villa uit 1900 bewonderen. Sint John Evangelist met er omheen de begraafplaats waar ik een overleden vriend bezoek , wat zeer raar aanvoelt. Nog even via de plaatselijke pub ( Hare & Lounds ) en Appe Tree Close , om dan het eerste gedeelte van de tocht af te sluiten. Over het tweede gedeelte is minder te vertellen , het begint langs het zelfde vertrekpunt , om wat verder naar links door en over het golfterrein te lopen , een mooi natuurgebied , en kilometers groot , via een houten brug komt er een einde aan en loop ik nu langs de straten terug , zo is er Frog Furlong en de militaire basis van de R.A.F waar mooie dingen te zien zijn , maar waar het absoluut verboden is om te filmen of te fotografen op straffe van boetes en gevangenis , ik heb het dan ook maar wijselijk gelaten , een cel lijkt me nu niet de ideale hotelkamer.
De wandeling van vandaag bestond uit twee lussen , een van ongeveer elf
km en de ander rond zes km , en als je de omgeving een beetje kent , weet je op
voorhand dat je voortdurend in de bossen zal vertoeven. Ik begin aan de elf km
via schoterheide om reeds aan huisnummer 125 links de bossen in te stappen. Het
is een brede weg tussen een verscheidenheid aan bomen zoals , de Spar – hoge Dennenbomen – Eik – Varens en bramen ,
wat verder zie ik dan weer dat men de dennenbomen aan het kappen is , en er
grote zandvlaktes ontstaan , waar men waarschijnlijk dan weer een goede reden
voor heeft. Het wandelpark waar ik nu door trek bestaat uit een verharde weg ,
met rechts een piste waarop men te paard kan rondjes draaien veronderstel ik.
En holle weg en een stevige heuvel , dit alles krijg ik onder de voeten
geschoven. Uiteindelijk verlaten we even langs Heuvelkem en Streekbossenstraat
het machtige bos. Wat me opvalt , en daar bedoel ik niets mee , er lopen hier
veel muilezels rond ? Wat verder staan er een paar geiten klaar om me te
begroeten , zouden ze misschien weten dat ik van het geitendorp Wilrijk ben? Ik
stap verder over een helling die kan tellen, en kom naast akkers waar ik nog
niet kan vaststellen wat hier ooit uit de grond zal schieten , wel zie ik
rechts dat het bos goed voorzien is van jonge Eiken die de ganse bodem
bedekken. Natuurreservaat Houterenberg – Pinnekensvijver en het Jagershuis
komen we bijna op ieder wandeling in deze streek voorbij , en af en toe dient
de visvijver van Gerhagen ook als controleplaats. Aan de vijver trek ik rechts
over het rolwagenpad en heggenbossenweg naar de zavelberg , het bosmuseum en de
VVV toren is me ook goed bekend van vorige wandelingen , hier gaat het verder
naar Gerhees , waar de schoolkinderen als leerstof blijkbaar met de natuur
kennis moeten maken. De grot op het kruispunt van enkele boswegen en een smal
pad naast een maïsveld brengt me aan het einde van de éérste lus van elf km. Ik
trakteer me zelf op een lichte Leffe en een clubsandwich om op krachten te
komen , en terug op weg te gaan voor de zes km. Vertrek is in dezelfde richting
, doch op het kruispunt gaat het rechtdoor , en verdwijn ik snel in de bossen ,
over een moeilijk begaanbare weg. Wat verder blijf ik een half uurtje verdekt
staan om een aantal vogels te beloeren , zo is er de zwarte mees , een kleine
bonte specht , koolmees en boomkruiper; Plots kom ik tot het besef dat ik nog
wel een stuk moet stappen , en maar best mijn weg vervolg. Het gaat nog wat
links en rechts door het bos tot ik het einde van deze tocht nader , waar
wandelclub Sporton Diest om 13 uur 444 wandelaars over de vloer gekregen
hadden.
Elke wandeling heeft ergens een vertrek en aankomst , dit keer is school De Zonnebloem in Stekene – Koewacht van de partij. Doordat mijn wandelvrienden iets vroeger waren dan wat we doorgaans gewoon zijn , is het snel inschrijven en op weg. Als éérste gaan we over de Koewachtsteenweg , de Abelendreef met de plaatselijke begraafplaats , om vervolgens over een verharde weg en tussen maïsvelden onze weg verder te zetten , de Bergstraat en Barlebuis met het pittoresk huisje dat de naam Anaschoren draagt. We naderen de E 34 / A 11 door over een moeilijk te belopen zandweg te stapppen , na een honderdtal meter langs deze lawaaierige autostrade te hebben gelopen , gaan voor een half uurtje lopen rechts het bos in , om uiteindelijk terecht te komen tussen aardappel en maïsvelden , waar men op dit moment ijverig aan het rooien is , ik zou zeggen , aardappelen genoeg om een heel leger mee te voeden , over de prijs valt waarschijnlijk nog te discussiëren. We stappen verder richting éérste controle , maar niet voordat we voorbij de Vliegershoeve en de vlashoeve gepasseerd zijn. Controle 1 / is gelegen in de Woutery – hoeve , en wel in het lokaal van de Vlaamse vlegeldorsbeweging , waar ik me met een frisse Ice Tea in de zetel plof. Mooie liedjes duren niet lang , we moeten verder , tussen bos en moestuin gaat het naar Overslag , en een betonweg die tussen weideland en kreken ons naar de oude zeedijk brengt , hier zien we de éérste grenspaal , en weten we dat we vanaf nu ons op Nederlands grondgebied bevinden. De zeer lange Kloosterweg , de grote kreek en Kruisstraat laten ons genieten van camping Rode Sluis. De Polderstraat in Moerbeke , daar stappen we onmiddellijk naast de kreek , om even later via dezelfde Polderstraat , maar nu op een verharde weg controle 2 te bezoeken , hoeve Polderzicht is hier van dienst , mijn sofa van vorige rustpost ontbreekt me hier , maar de frisse en smakelijke blonde Leffe maakt alles goed. Na voedsel en drank trekken we verder en dieper nederland in. Zo zien we het Ferdinandshof , lopen over de Provinciale steenweg , Kloosterweg , Nieuwe Karnemelkstraat ( waar halen ze het ) Kruispad , en terug in via de Grenstraat België binnen , er rest ons nog enkel de Kerkstraat vooraleer we ons terug aanmelden in school Zonnebloem , waar we een 20 km vroeger vertrokken waren. Met dank aan wandelclub De Smokkelaars Stekene. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/27-08-09
Na een reeks van omleidingen , en ik heel Sint-Job reeds gezien had kom ik eindelijk in de Bethaniëlei aan , waar we van start gingen voor een tocht van 21 km , deze totale afstand bestaat uit drie lussen , telkens van om en bij de 7 km. In de Kristus Koningschool was het inschrijven geblazen , waarna we doorheen het prachtig park van de school trokken , om even later een zeer gevaarlijke baan over te steken die ons verder door en langs het golfterrein Rinkven laat trekken. Hier kan men rustig een aantal km wandelen tussen de verschillende holes , zowel links als rechts van ons is zijn de groenen zoden golfbanen. De volgende bezienswaardigheid is het Antitank kanaal , hetgeen ons vroeger enige bescherming moest bieden tegen aanrukkende vijandige tanks , nu op dit moment staat het waterpeil zo laag , dat men er bijna te voet zou over kunnen. Ook hier is het goed vertoeven , tot we via de Nieuwgoeddreef op de Sint-Jobsesteenweg komen , deze oversteken , en weer via bos langs het sportveld en de manege lopen. De kaaistraat en een veldwegel brengen ons voorbij de Campus Sint-Rafaël , en tot onze eerste controle , zelfde zaal van vertrek , tot zover lus 1. Voor de volgende lus gaan we richting parking , hier zien we de mooie taverne Keysershoeve en stappen hier de Brechtse heide op. De prachtige en rustig in de Dekheidelaan gelegen landhuizen vallen dadelijk in het oog , hier wonen is leuk , maar zo denk ik , te stil voor mij. De lange Sint-Jobsebaan , met haar vele bossen die ons een beetje besherming bieden tegen de inmiddels fel brandende zon , laat dan weer de prachtige Vraeghoeve zien.Door dicht bos gaat het dan verder tot de startzaal voor controle 2 en einde van lus 2. Lus 3 en laatste , hier gaan we rechts af langs metserslaan en terug de bossen in , waarvan er een deel bestaat uit Eik , Den , Vogelkers , berk , en nog vele andere soorten , teveel om op te sommen. Een pracht van kapel duikt uit het niets op en draagt het volgend opschrift: Caterskapel , Mathilde De Caters 1869. De laatste loodjes….., Je weet wel , brengen ons via de Mathildedreef en Grovedreef terug op prive domein , om enige tijd later ons voorbij de tuinbouwlaan en wasserette van de school deze tocht te doen beëindigen. Met dank aan wandelclub St Michielstappers Brecht . http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/19-08-09
Wandelclub Iris Puurs richt
dit weekend een driedaagse wandeltocht in , op één ervan moest ik toch deelnemen , en dat heb ik dan ook vandaag gedaan , voor de volle 22 km. In
cultureel Kollebloem was de inschrijving , snel gedaan en op weg , langs de watertoren
en door het natuurdomein Tekbroek waar ik de vliet , welke een samenloop is van
het West Brabantse waternet , overstak , en langs natuurborden een degelijke
uitleg kreeg over den bodem en de dieren die men hier in het Tekbroek kon
aantreffen. De kapel van O.L.V van Overheide Puurs , calsterhoeve uit 1360 en
het voormalig gemeentehuis zijn prachtige gebouwen. In Oppuursdorp is de éérste
controle , na amper een 4 tal km gelopen te hebben laat ik mijn inschrijving
gewoon afstempelen en trek verder door een smalle straat , die me tot aan FC
Oppuurs brengt , wat me opvalt is dat ieder gemeenten waar ik wandel , in het
bezit is van een kerk en sportvelden. Iets verderop ga ik de spoorweg over ,
waar de wegwijzers voor de fiets dodentocht al aangebracht zijn. De Boskant met
zijn weilanden en machtige preivelden , ’T Hoogste , waar het geblaf van meer
dan één hond me laat vermoeden dat er een hondenschool in de buurt is , maar
uiteindelijk gaat het hier om het hondenhotel ’T Hoogstehof. Branst – Bornem
bereik ik via de Riddermoerstraat waar ik een beetje bos opmerk , het echte bos
volgt al snel en draagt de naam Hoogerheide Bos en natuur. In de Anemonelaan
heeft men de bakens voor de aanstaande dodentocht reeds uitgezet , witgekalkte
pijlen en volle witte strepen moeten volgende Zaterdag de deelnemers de juiste
weg aangeven. Controle 2 is in zaal Kloosterheide in Bornem , namelijk zeer
dicht bij de abdij , hier drink een Ice tea en neem wat tijd om terug op
krachten te komen. Na gedronken en gegeten te hebben , gaat het richting Guil en Barelstraat , waar
de kinderboerderij en het landbouwleerpad
‘t leembroeck gelegen is. Ik profiteer van de gelegenheid om hier een
goed en gezond ijsje te eten , al smullend ga ik verder voorbij taverne De
Casteleyn , het ford van Bornem met haar prachtig chaletpark en mooi viswater.
Wat ik vaststel is dat de terugweg naar Oppuurs toch gedurende ettelijke
kilometers langs een drukbereden baan liep , zo kom ik aan de derde controle ,
waar ik ook de éérste maal ben geweest. Afstempelen en verder langs de
Voortstraat en frituur achter ‘hoekske , over een veldweg met links en rechts
grote vlakten die als landbouwgrond gebruikt worden. Turkenhofdreef , welke er
zeer rustig bij ligt en gezellig om te bewandelen is brengt me tenslotte in
Liezele , een deelgemeente van Puurs , Taverne Hof Ter Broeck passeer ik langs
de achterzijde , welke zo te zien men vroeger via een vlot langs de achterzijde
kon bereiken. Ik nader het beroemde Fort van Liezele , welke in 1908 gebouwd is
en sinds 1979 eigendom van de gemeente geworden is. Ook hier is controle 4 ,
met nog amper 1,4 km te stappen laat ik gewoonafstempelen en trek verder, om
via de Kimpelberg , Palingstraat en Violetstraat terug in de Kollebloem te
belanden , waar om 13 uur de club 1207
betalende wandelaars ingeschreven hadden , Nog een belegd broodje en een glas vedett
naar binnen spelen , en ook tenslotte nog een bedankje aan de Iris wandelclub
en de weergoden voor deze prachtige dag. Voor wielerliefhebbers heb ik nog volgende tip , namelijk is het Maandag jaarmarkt in Wilrijk , met in de namiddag , beroepsrenners achter derny's , ik zal er zeker zijn , het is iets anders dan wandelen , maar gelukkig moet ik me met deze mensen niet meten;
Dit was er te
lezen bij een trotse eigenaar van een ezel tijdens een van mijn wandelingen.
Een ezel is niet lui , dom of koppig en wordt niet gedresseerd of
afgericht , maar opgevoed. Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen
, maar wel tien keer aan het menselijk vooroordeel. In tegenstelling tot het
paard , dat heftig is en onstuimig en vurig kan zijn ,is de ezel zachtaardig ,
nederig en geduldig. Hij ondergaat berustend de zwaarste behandelingen , maar
toont echte liefde voor wie hem goed behandelt , hij herkent zijn baas al van
verre en weet hem van andere mensen te onderscheiden. ‘En dan geeft hij uiting
aan zijn vreugde. Hij herkent ook de plaatsen en de straten waar hij vaak komt.
‘Bij het werk is de ezel taaier dan het paard en ook meer bestand tegen
vermoeienissen. Daarbij komt hij zonodig ook met minder voedsel toe. Het is
daarom wel vreemd dat dit nuttige en zo aan de mens gehechte dier de faam heeft
verworven van dom en koppig te zijn , ‘terwijl lofuitingen van het prachtige
volbloedpaard niet van de lucht zijn , krijgt de bescheiden ezel slechts spot
en stokslagen te verduren. ‘Tegenover de ezel maakt de mens zich schuldig aan
grove ondankbaarheid.
Tot zover het idee over de ezel door zijn baas , en een vingerwijzing naar de mens toe.
Ieder wandelt daar waar hij het naar zijn
zin heeft , maar wie vandaag niet in Rumst Vosberg was heeft toch een zeer
mooie wandeling gemist. De organisatoren hadden zelfs extra paadjes gemaakt om
ons toch maar ieder stukje groen wat Rumst bezit te tonen. De start was in de
ruime feesttent achter het plaatselijk schooltje. Na even nadenken besluit ik
toch maar de 24km aan te vatten. Even naar rechts , en via een kerkwegel naar
de Lage Vosbergstraat. Inmiddels is het reeds 7.45 uur en de zon doet al flink
haar werk , wat trouwens door onze nationale weermannen(vrouwen) was voorspeld.
De politiehond , hondenschool ,Hoveniersstraat en een grote serre vol met
paprika’s brengen mij gedurende een lang stuk over de oude spoorwegberm. Hier
is het oppassen geblazen , en moet je regelmatig je hoofd buigen wil je het
ongeschonden bewaren. Notmeir ( straatnaam ) daarin bevindt zich aan de AWW een
moderne Vogelkijkhut , en is misschien wel interessant voor mensen die graag
het doen en laten van deze dieren volgen. Verder trek ik door de Eekhovenweg
tot de Mechelsesteenweg , waar de eigenlijke ingang van de AWW ( Antwerpse
waterwerken ) gelegen is. Via een fraaie brug trek ik de Nete ( rivier )
over en volg deze gedurende een 100 tal meter , om dan rechts een veldweg
af te dalen richting controle 1/ in een chalet en een extra tent op het terrein
van de visclub. Afstempelen en verder langs de Weverstraat , met de Weverhoeve
, Baron Coppenslaan , brengen me tot het Bos en Landschapgebied Battenbroek ,
en hier is het dat de mensen van de Vosbergstappers een extra pad gemaakt
hadden , van moed gesproken !!! Enige hindernissen , zoals omgevallen bomen die
de weg versperren moet ik overwinnen , en het lukt hier aardig , eens dit
voorbij kom ik in de Spildorenlaan , met zijn kasteel Emmaus , welke op dit
ogenblik een opknapbeurt krijgt. Het fort van Walem is ook dit keer van de
partij , en ook het verlaten van dit bolwerk gebeurd zoals gewoonlijk langs een
veldweg tot in Hogevelden ( straat ) de minicreche de spruitjes , de tuintjes van
een volkswijk en het speelplein , laten vermoeden dat ik hier nog in
kindvriendelijke buurt rondloop. Ook nu mag de plaatselijke begraafplaats niet
op de kaart ontbreken. De Liersesteenweg , de Lange zandstraat en netedijk
brengen me tot controle 2/ welke in dezelfde visclub gelegen is. Nu voorzie ik
een rustpauze met een frisse Hoogaarde , en kom ik ook enkele wandelmakkers
tegen die later vertrokken waren , even een babbel , een foto maken , en verder
, nu heb ik een stuk van ongeveer 8 km voor de boeg , het begint langs Domein
Roosdaal , en verder door de Kloosterstraat tot ik me tussen struiken , brem en
sparren begeef , en weer moet ik vaststellen hoeveel moeite deze club voor ons
gedaan heeft om het ons aangenaam te maken. Langs de A. DE Taeyestraat kom ik
nogmaals in Battenbroek , maar ditmaal gaat het rechtdoor en via een tunnel
onder de E-19 richting de grote en gekende waterplas , waar men aan het
waterskiën is , prachtig om te zien. Rond deze plas kan men wel een tijdje
stappen , en met de felle zon is het zweten geblazen. Het Zennegat en de drie
rivieren met hun machtige bruggen , met even later het prachtig vernieuwde park
van rumst loodsen ons richting oerwoud ( naar belgische normen toch ). Eens ik
dit verlaten heb , gaat het terug via een tunnel onder de E-19 naar de
Kapellenlei , met controle 3/ in TC De Zwaluw. Nog 2 km te stappen , ik besluit
om onmiddellijk verder te trekken , langs de Mechelsesteenweg en Doornlaarlei ,
en met het Angelus van twaalf uur door de kerkklokken aangegeven , komt er een
einde aan deze trip van 24 km. Met dank aan de Vosbergstappers , zij hadden om
12 uur over de 500 inschrijvingen , wat zeker niet slecht is voor een nog zo’n
prille club.
Een flinke bries bracht me vandaag bij wandelclub de Cracks te wolvertem
, waar ik geplant heb om de 22 km te stappen. Zaal Van Hoorebeeck , een gewezen
dierenstal die mooi omgebouwd is tot een zaal waar men zeker een feest kan in
organiseren. Bij het vertrek ga ik rechts , taverne ’t Neerhof en taverne den
Haas komen het eerst in de kijker , waarna ik de lange Slozenstraat richting
splitsing doorloop , hier ga ik aan de gemeentegrens van Rossem naar rechts de
Pluimenneststraat in , en waar de maïs reeds tot twee meter hoog staat , goed
nieuws voor de boeren zou ik denken , Over De Beeck ( straatnaam ) stap ik
Steenhuffel binnen , waar ik enkele weken terug nog gewandeld heb , zoals langs
De Grote Dries en Kleine Dries. Ik volg hier een stuk van het Eddy Merckx
fietspad en denk bij mezelf , wanneer
zal er een wandelpad naar mij genoemd worden, waarschijnlijk nooit hé ,
gedaan met dromen , verder gaat het langs Achter De Hoven en Stoeterij , beide
onvoorstelbare straatnamen , tot aan het restaurant Hof Ter Imde , en de
boskapel. Via een asseweg loop ik voorbij FC Imde voetbal tot aan de eerste
controle , welke plaats vindt in zaal Van Hoorebeeck. Hier zie ik Gust , een
makker wandelaar , we drinken iets en besluiten samen de overige kilometers af
te leggen , al babbelend lopen we over een kerkwegel , iets wat je hier nog kan
tegenkomen tot Cattemansdreef en Schuurveld. Londerzeel biedt zich aan via de
Polderstraat , Burchtlaan en Damveld , vermits we maar 3,5 km moesten afleggen
tot de 2é controle hebben we deze ook vlug bereikt , en kunnen we rustig
genieten van een lichte leffe in de serre van een bloemist. Na een tiental
minuten besluiten we om verder te trekken , via Londerzeel Centrum ,
Kattestraat belanden we tussen weilanden , om enkele honderden meters verder het
kasteel van Londerzeel te zien opduiken , langs een brede landweg en Diepensteyn doemt
het kasteel van brouwerij de palm voor ons op , ook hun bekende brabantse
trekpaarden kan men bewonderen , al moeten we even gewennen aan de lange staart
, daar waar het vroeger maar om een kort stuk ging. Het ’t Leineken waar men
een oud treinstel als restaurant kan huren oogt ook mooi , het brengt ons tot
SK Steenhuffel ( voetbal ) en watermolenstraat. De 3é controle is gelegen bij
dezelfde bloemist als vorige , even rusten bij een smakelijke ……, er resten ons
nog 2,600 km te stappen, langs de plaatselijke begraafplaats en containerpark ,
het wandelpad pluimennest , en door al ons gebabbel heen , bereiken we vooraleer we
het goed beseffen , het einde van onze tocht. Met dank aan wandelclub de Cracks
, ze mochten rond 13 uur bijna het getal van 500 deelnemers noteren.
Wiekevorst is volgens de heemkundige kring
aldaar in 1976 een fusiegemeenten van Heist op den berg geworden , het telde in
2008 ongeveer 3582 inwoners , en over een oppervlakte van 11,27 vierkante
kilometers beschikken , het grenst aan de volgende gemeentes , Herenthout –
Morkhoven – Heultje – Hulshout en Itegem , en daar ga ik vandaag wandelen , ik
kies voor de afstand van vierentwintig kilometers. De feesttent voor de
hoevefeesten is het vertrek en aankomstpunt , het gaat over de weide , welk als
parking perfect geschikt is met een stevige ondergrond en waar men geen angst
hoeft te hebben om vast te rijden , wat niet altijd het geval is. De Leistraat
is een flinke kasseiweg , zo een welke men niet veel meer tegenkomt , hier kom
ik zonder problemen door , en kom onmiddellijk in de Haagstraat en Heidestraat
, waar massa’s rode kool het veld kleuren. In de Glazenstraat zie ik dan weer
mooie en minder mooie chalets , maar hier zijn het toch de zanglijster en de
vinken die mijn aandacht trekken door hun gezang. Even voorbij de Zonnedauwlei
stap ik door wat een klein bos moet voorstellen , om via de Peerdekeshofstraat
, en een veldweg echt bos in te gaan. Een Vos steekt hier gans onverwacht de
weg over , ik had dit dier graag op plaat vastgelegd , maar waarschijnlijk
heeft hij mijn taaltje niet verstaan , en kon het niet vlug genoeg de overkant
bereiken. Ik stap verder , met aan mijn linkerzijde een maïsveld en rechts een
berkenbos in verval. Aan de Wiekevortsesteenweg ga ik rechtsaf over een landweg
, hier komen een viertal Jack Russells me trachten bang te maken , blijkbaar
ben ik bij die beestjes onbekend , ongestoord zet ik mijn weg verder en hoor
boven mijn hoofd het geronk van een modelvliegtuigje , even verder bevindt zich
de club ( mash ) waar men deze hobby kan uitoefenen. Taverne ’t goor hofke ,
Witte Gracht ( straatnaam ) en moesweg brengen me tot de eerste controle bij
een hovenier. Hier kom ik enkele wandelvrienden tegen , vanaf hier zullen we
dan samen stappen richting aankomst , maar niet voor ik iets gegeten en
gedronken heb. We treden westerlo - Morkhoven binnen via de spoorwegstraat ,de
mooie berteneindehoeve en leefdaelhoeve hebben blijkbaar de ouderdomsjaren goed
doorstaan , even verder krijgen we een pracht van een waterloop met de Wimp als
naam. Nu trekken we door enkele straten zoals Valleistraat , Herenthoutseweg ,
Bel en Webstraat waar de stal van Horbeeck gelegen is. Controle twee is in het
lokaal van de KLJ ( Katholieke landelijke jeugd ) waar inderdaad de jeugd drank
en spijs bezorgde aan de wandelaars. Na de nodige rust stappen we voorbij SC
Wiekevorst ( voetbal ) en hondenschool de Wimpelse hondenvrienden , nog enkele
veldwegen en kasseiwegen moeten we verteren vooraleer we in de verte de blauwe
feesttent kunnen waarnemen , deze zijn Heerweg met tuincentrum Baeten , Bennum
en Wortellaan. Op enkele regendruppels na is de ganse tocht droog verlopen ,
waarvoor mijn dank , ook wandelclub de wiekevorstsestappers hebben
waarschijnlijk het beste van zichzelf gegeven om van deze dag iets moois te
maken.
Vandaag neem ik jullie mee naar Diest – Molenstede om er 21km te wandelen.
De temperatuur was bij vertrek noch aan de milde kant , wat we om 13,30 uur
niet meer konden zeggen , met 32 graden sloten we de wandeling af , en gelukkig
maar , want de organisatoren besloten om geen wandelaars nog over het traject
van 21km te laten vertrekken wegens de hitte. Nu het echte werk , we vertrokken
vanuit de kantine van KFC Diest , langs
de sportvelden heen , die goed besproeid werden met water , nu rechts , onder
de beschuttende bomen tot de Kruisstraat , Diesterestraat en Liebrechtsveld met
villa Dennenrust, aan de cauberg krijgen we een eerste slitsing , hier gaat de
vier km naar links , en wij gaan hier rechtdoor , via een veldweg lopen we door
een gebied van natuurpunt met als naam Dassenaarde. Het is hier goed lopen
tussen de rietstengels enerzijds en het maïsveld aan de andere zijde , een
Karakiet laat zich horen , maar zoals geleerd in de school , krijgen we hem
niet te zien. Aan de prinsendreef krijgen we een nieuwe splitsing , hier gaan
de zeven km stappers ook links en wij trekken hier naar rechts , langs de Witte
Weyerstraat , door het Prinsenbos en de drukke Engsbergseweg over , nu belanden
we op het gebied van Tessenderlo en moet ik vaststellen dat hier toch in tegenstelling
met wat sommige natuurkundige beweren , er toch nog veel vlinders
rondfladderen. We belanden aan de eerste controle in de kantine van VC okselaar
, waar men de rode loper voor ons uitgerold heeft ( denk ik ). Een frisdrank
is hier de aangewezen drank om het verder parcours af te werken. Ondertussen
zijn we in Averbode , hier maken ze reclame voor hun bos en heide , ook de
feestzaal ( het laer ) lopen we voorbij om in Achterheide het bos in te stappen
, hier zien we Hauterenberg en pinnekensvijver. Controle 2 is dezelfde als de
éérste controle , nu maak ik kennis met een diest streekbiertje , niet slecht ,
maar toch niet mijn smaak , snel nog een frisdrank achterna om af te koelen ,
de drukkende warmte laat zich reeds goed gevoelen. Na de rustperiode trekken we
over het grondgebied van Scherpenheuvel-zichem en natuurgebied van natuurpunt.
Eikelenberg en Witte Weyerstraat zijn nog enkele straten die we doorlopen , om
enkele meters verder op spelende kinderen in Dassenaerde te stoten , prachtig ,
spelend en zonder zorgen. Nu krijgen we eigenlijk nog een lange straat ,
namelijk Asdonckstraat , om uiteindelijk rond 13 uur het vertrek en
aankomstlokaal te bereiken , Het was een mooie wandeling , maar ook een waar we
veel vocht bij verloren hebben. Met dank aan wandelclub VOS schaffen , ook voor
hen zal het een uitzonderlijk warme dag geweest zijn.
Tafeltennis gezien door het oog van een ploegmaat.
De B-ploeg van het
SKB tafeltennis.
En hoe zou het met die gasten van de ping pong zijn? Awel
nie slecht, da ga wel.
Het is lang geleden dat we nog iets in het krasseleerke
hebben gelezen van de tafeltennis afdeling. Was het laksheid of een te druk
leven ? Doet er niet toe, we zijn er weer. Tijd voor een balans op te maken van
seizoen 2008-2009.
Vooreerst hebben we op het einde van vorig seizoen een oude
bekende terug in onze rangen gesloten. Jozef Arnouts kwam de B-ploeg vervoegen.
Ne speciale kerel, diene Jef. Op zijn blog (http://blog.seniorennet.be/arnouts2/)
stelt hij zichzelf voor:
“Ik ben Arnouts jozef
Ik ben een man en woon in Wilrijk (België) en mijn beroep is op rust.
Ik ben geboren op 22/11/1943 en ben nu dus 65 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen-tafeltennis-vogels beloeren.”
Tijdens het seizoen hebben we mogen ervaren dat Jef een
emotierijke pingponger is. Iemand die ervoor gaat; hoog of laag geklasseerd,
maakt hem niet uit. Hij neemt zijn kans. Daarbuiten is Jef ook een
gepassioneerde wandelaar. Misschien iets dat we binnen Berkenrode nog missen
zo’n wandel-afdeling. Als ge de Jef wil trakteren doet ge dat met een blonde
Leffe.
De Willy is die andere zestiger van de B-ploeg. Hij beschikt
eigenlijk over de beste techniek en kan redelijk goed smashen. Zijn smash
rechtdoor met zijn forehand op de backhand van de tegenstander is zijn
handelsmerk; wij noemen het een “Wilieke”. De Willy is ook heel goed in rekenen
(overblijfsel van zijn vroegere job op het stadhuis?). En dat is heel handig
als op het laatste van de match “de feuille” moet ingevuld worden. De Willy
drinkt na de match altijd zijn Plamke. Juist…, der wordt wa kalm van.
Den Eddy is den derde van de B-ploeg, en dat is meer het type van den
taaie verdediger. Hij speelt met een “anti-top” lap op zijn backhand, waarmee
hij alle effect-ballen of smashen van de tegenstander mee kan terug brengen.
Eigenlijk zien de minder beheerste aanvallende spelers hem niet graag komen.
Als ze de terugkerende bal terug durven aanvallen, valt die nog al eens dikwijls
in het net. En dat wekt frustratie op en werkt op het gemoed: “Ze zouden dat
moeten verbieden die jongens. Den Eddy, die drinkt altijd water, voor al zijn
zweet te compenseren.zwarte lap, godver…”. Probeer er dan maar eens zelf mee te
spelen hé . Ziezo , tot zover de wijze woorden van mijn ploegkapitein , ik hoop dat we volgend seizoen ergens midden in de rangschikking belanden ( of hoger ) en uiteraard nog een bedankje aan onze sponser JAVEBO .
De Brandgans is eigenlijk bij ons een wintergast , toch heb ik het geluk
gehad dit exemplaar te kunnen vereeuwigen tijdens een van mijn wandelingen. Hun
grote bedraagt ongeveer een 69 cm , wat het gewicht snel laat oplopen tussen de
1500 tot 2300 gr. De buik is witachtig en de rug heeft zwart-witte banden, hun
kop is zoals bij de Canadese gans eveneens zwart-wit. Als voedsel lusten ze
grassen , twijgen – knoppen van zaden en zelfs schaaldieren. Broeden gebeurt op
steile rotsen aan zee samen met andere zeevogels , het nest bevindt zich tussen
stenen en eventueel op de grond in een kuil , het wordt bekleed met mossen en grassen en verfraaid met dons , het is gemakkelijk te
herkennen aan de cirkel van
uitwerpselen eromheen. De 4 tot Zes eieren hebben een geelachtige kleur , en
worden gedurende 24 dagen door het vrouwtje bebroed , de jongen blijven daarna nog een zevental
weken op nest.
De feesttent in Zaffelare is mijn doel vandaag , ik ga er éénentwintig
km wandelen en de zon heb ik ieder geval al aan mijn kant . De eerste vier km
doen we wel wat straten aan zoals , Oosteinde – Kluizestraat – Ranonkelweg en
een buurtpleintje met basketpleintje en klimrekken. We schakelen over naar
rustige aardappel en tarwevelden , zodat we toch de betonwegen achter ons laten
, hier zie ik een pracht van een paardenstal met als naam Hof Ter Wilde , en
ook letterlijk en figuurlijk de oude maalderij , die naar mijn mening tamelijk
vervallen lijkt. Via Beeweg en Leemstraat ( zeer lang stuk ) kom ik aan de
éérste controle in café Boerenhof , afstempelen , een gratis appel , en verder
richting slotdreef met ingang naar het provinciaal domein Puyenbroeck , waarvan
dit jaar de 40 verjaardag gevierd zal worden met gratis gebruik van alle uitbatingen.
De wandelaars van de 23 Km lopen nu door de bloementuin , langs de vijvers en
de roeivijver. Controle twee , hier bekomen we een gratis fruitdrankje , maar
spijtig zijn er niet al te veel zitplaatsen voorzien , en denk ik dat deze club
geluk heeft dat het niet regent , ik kan me niet voorstellen wat ze de voorbije
week zouden gedaan hebben met hun tentjes , maar goed , nu ging het wel en is
het ook aangenaam. Afstempelen en verder , door open natuur verlaten we dit
groot domein , om via de Kalvebrug ( weer lang stuk ) langs de moervaart te
stappen , in de schaduw van de bomen bereiken we dan taverne De Brugge , en
controle drie , in door ons nu al bekend tentje , een gratis wafel was dit maal
de hoofdschotel , maar je moet het toch maar doen , drie controles en ieder
keer een gratis versnapering , misschien iets voor andere clubs om dit ook in
te voeren. De gemeente Moerbeke en Terwesttragel ( dreef ) voorzien van mooie
lindebomen brengen me naar de kasseien van Etbos , hier volgen we een stuk van
de Isegrim en zuidlede route. Na ongeveer achttien km gestapt te hebben gaan we terug het provinciaal domein in , hier
hebben alle wegen ook daadwerkelijk een straatnaam zoals , Santvoortdam –
Putjeshoekdam en Bosdam , het plaatselijk dierenparkje moeten we volgens de
inrichters ook gezien hebben , hier worden we wat rondgeleid en krijgen we
schapen – kippen en geiten te zien , het is eens wat anders en we moeten toch
aan de voorziene kilometers komen , dus stappen maar.Uiteindelijk verlaten we het
domein Puyenbroeck en lopen we richting feesttent waar we de paters van
Westmalle nog iets laten verdienen. Al bij al , was het een mooie wandeling ,
we bedanken de inrichtende club voor de geleverde inspanning , en misschien tot
volgend jaar.
Een van de mooiste , maar zeker ook een van de zwaarste wandelingen die
ik ooit gemaakt heb. Opwijk Mazenzele , daar in de Sint Pieterszaal was de
inschrijving , ik besluit voor de 24 km lange afstand te gaan. Onmiddellijk
naar links , langs de zottegemstraat ,
even verder kom ik al via een smalle landweg tussen akkergrond en bos , het is
hier goed lopen in de schaduw , want ondertussen doet de zon al goed haar best
( gelukkig maar ). De éérste steile helling dient zich al aan , en laat me
vermoeden dat ik vandaag mijn benen extra had moeten insmeren. Zo loop ik dan
toch gedurende een vijftal km tussen de mooiste loofbomen welke men kan
bedenken , Beuk en Eik zijn hier zeker geen uitzondering. Na meer dan een uur
in dit woud gelopen te hebben , krijg ik de eerste huizen en straten onder de voeten
, en weet ik dat de controle niet meer ver af kan zijn. Deze is gelegen in Asse
en wel in het Ascanusinstituut , afstempelen en verder voor de volgende zes km.
Al klimmend ga ik langs aardappelvelden en velden met jonge maïsplantjes , de
stijging blijft aanhouden , maar eens op de top , is het uitzicht eens te
mooier. Richting controle twee passeer ik nog het containerpark en volgende
straten , Koensborre , grondgebied Asse, Broekweg en Kruisborre , ook een paar
vijvers , de ene nog wat meer voorzien van water dan de ander. Controle twee ,
aan de kerk van asbeek en in het café ’t boerken , nu drink ik toch een cola ,
voor bier lijkt het me te warm , en ik heb nog twaalf km te lopen. Even een
babbel , en terug op gang trekken , aan kespier ga ik rechts tussen tarweveld en
voorbij hoeve ’t withof. Het houd niet op , bos en open natuur , al klimmend of
dalend volgen elkaar op , zo is er Puttenberg met kasteel Putberg , ook hier
schijnt aan het klimmen geen einde te komen , om dan weer links het veld in te
duikelen , hier is het dan weer dalend , en moet ik alle zeilen bijzetten om
niet aan het lopen toe te komen. Ik nader controle drie , welke in dezelfde
locatie is als de éérste. Een fris drankje doet deugd , ik nuttig dit langzaam
, zodat mijn benen ook wat van de geleverde inspanningen kunnen herstellen.
Verder langs oost-kouter ( Asse ) Woestijnweg , en weer de natuur in , waar de
geur van een BBQ me tegemoet komt , taverne den notenbalk en café kravaalbos
bij stinne , laat ik aan mij voorbij gaan , om me volledig in het Kravaalbos te
begeven. We zijn bijna aan het einde van de tocht , nog even de Huizekenstraat
( Meldert ) met uitloper tussen de bomen , waar ik een bouwaanvraag zie om twee
Amfibiepoelen aan te leggen. Zo kom ik terug in de Zottegemstraat en in zaal
Sint Pieters , ik drink hier nog een frisse pint van Affligem en noteer dat
wandelclub W.S.V Horizon om 13 uur 1404 wandelaars heeft mogen begroeten. Met
dank aan deze club , en aan de mensen van de streek zou ik zeggen , bescherm
het groen in de streek want het is van onschatbare waarden.
Anders dan anders trekken we niet de bossen in , maar maken we een citytrip naar Lille ( Rijsel – Frankrijk ) We logeren in hotel Lille Europe , voor een twee sterrenhotel gewoon goed , proper en een goed ontbijt. Inchecken en de gevraagde garage zoeken , wat niet eenvoudig was , en toch nodig bleek vermits het hotel zich in een voetgangerszone bevond , tussen de twee treinstations in , namelijk Gare de la Flandre en Gare Lille-Europe. We beginnen de stad te verkennen en gaan langsheen het machtige zakencentrum eurallille , je kan je geen winkel indenken of het is hier ook gehuisvest. Even de TGV bewonderen in Gare de la Flandre , en nu moet ik vaststellen hoe mooi ons eigen Centraal station in Antwerpen eigenlijk wel is , vergeleken met dit. Verder gaat het via Place de Gare , waar men een hele reeks engelen en demonen heeft geplaatst. We begeven ons naar het Palais Rihour , waar de toeristen alle informatie kunnen inwinnen , en eveneens voor tien € een Citytour kunnen boeken , welke elk uur van start gaat. Wij gaan natuurlijk dit alles met de voettram afleggen , zo stappen we tot Place du Genéral de Gaulle , genoemd naar de gekende franse president , die naar ik me heb laten vertellen , een man van Lille was. Verder hebben we op hetzelfde plein nog La Voix du Nord , dit is een prachtig gebouw , ook nog het beeld de la Déesse , een aandenken van de weerstand tegen de Oostenrijkers. We lopen nu over de Place de la Réplubliek , het paleis van schone kunsten en de préfecture , hier moet ik mij terug even oriënteren , want we zijn intussen zowat een eindje uit het centrum beland , geen nood , de GPS brengt ons tot op het Place du Théatre met haar beursgebouw en handelskamer , ook de opera is hier aanwezig , stuk bij stuk mooie gebouwen. We bezoeken nog in de omgeving van Reu de la Monnaie, waar prachtige huisgevels te bewonderen zijn , de Zondagsmarkt , en vergelijken wat prijzen van bij ons , we besluiten het maar bij onze markt te houden. Als laatste , bezoeken we nog de Kathedraal N D de laTreille , waar veel oppoetswerk aan is , maar waarschijnlijk de nodige Euro’s voor het uitvoeren nog ontbreken. De vermoeidheid slaat nu toe , en we besluiten een stukje te gaan eten , we hebben verschillende mogelijkheden , ik neem iets wat Thais blijkt te zijn , verder moet je me er niets over vragen , eigenlijk weet ik dus niet wat ze me voorgeschoteld hebben , we gaan richting kamer , maar niet zonder nog een terrasje te doen , genieten van de nog aanwezige zon , en bij ons in België nog nooit gezien , een groot glas bier van Affligem , een halve liter , en ja , het heeft me gesmaakt. We gaan de laatste nacht in , en goed uitgeslapen nemen we een stevig ontbijt om de terugweg naar België goed te doorstaan ( grapje) want na amper één uur en twintig minuten auto rijden zijn we terug thuis , en tellen af naar de volgende uitstap.http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/rijsel
De Canadese Gans is hier wel de grootste in haar soort , ze meet tussen
de 90 en 102 cm groot , ze heeft een gewicht van ongeveer tussen 35OO en 5400
gr. Haar opvallende lange zwarte hals en kop steken vel af tegen het wit van
haar borst , keel en wangen. Ook de witte vlek aan de wang is een goed
herkenningsteken , de rug is volledig bruin en de poten zwart. In vlucht zijn
ze altijd hoorbaar door hun trompetgeluid , tijdens de broedtijd leven ze
voornamelijk in familieverband , en zoals de bijgevoegde foto aantoont is de
kweek dit jaar zeker gelukt. Men kan ze aan zoetwaters vinden , hun nest bouwen
ze op de grond , en het liefst tussen struikgewas. De vijf tot zes eieren
worden gedurende een dertigtal dagen bebroed , daarna blijven de jongen nog
ongeveer een negental weken ter plaatse. De foto is genomen aan het meerdonck
in Berlare. Nog even vermelden dat de beide geslachten aan elkaar gelijk zijn ,
zodanig dat men op zicht geen onderscheid merkt.
Vandaag gaan we voor de zesentwintig km in Wilrijk , onze eigen club is
als inrichter voor deze tocht aangewezen. Het zal oppassen geblazen worden om
niet verkeerd te lopen vermits we hier gisteren nog negentien km gestapt hadden
voor de Edegemse wandelclub de spuiters , en de afpijling nog niet verwijderd
is. Vertrekken doen we vanuit de kleine zaal in de nabijheid van het
neerlandhof. Onmiddellijk langs de volkerenlaan en de kleine doornstraat , het
universiteitscomplex en fort zes worden zoals gewoonlijk ook doorlopen , hier
speel ik een beetje voor gids , ik ben hier immers maar op enkele tientallen
meters van huis verwijderd. Zo kan ik vertellen over het studentenhome welke we
naderen en waar de eerste controle gevestigd is , deze bereiken we via Dr. Donnyplein
en het park van wilrijk , we hebben nu ongeveer vijf km afgelegd en in het KWB
lokaal ( controle ) kom ik weer enkele bekende tegen uit mijn jeugd , we
drinken een koffie en babbelen wat over hoe het vroeger was , en hoe we ons
tegenwoordig voelen , en ik moet vaststellen dat iedereen tevreden is. Verder
trekkend door wat we de slijkhoek noemen , en voorbij hoeve Janssens tot de
wandeltunnel die ons op de elsdonck brengt. De Mezenlaan , Ferdinant
verbiestlaan , Parklaan en Armand-Preudomplein , zijn enkele straten die we
doorlopen om uiteindelijk op fort vijf te komen , hier waren we gisteren ook
voor de wandeling van de spuiters. Controle twee is in het lokaal van de
minirijders , eten en drinken , verder langs Donck en rusthuis Immaculata ,
hier steken we de drukke straat over om richting domein mussenburg te gaan ,
waar ik in een ander leven verscheidene nestkastjes voorzien had om de kweek
van enkele vogelsoorten te bevorderen. In de Hovestraat ( Edegem ) kunnen we
dan de Basiliek bewonderen , als men bedenkt met welke middelen de bouwvakkers
zich vroeger moesten behelpen , is dit toch een kunstwerk. Door Edegem centrum
en langs kasteel ter linden gaan we richting controle drie , taverne de schrans
had deze taak op zich genomen , onder een stralende zon , en op een gezellig
terras , drinken we hier een trippel
van westmalle , kwestie om de paterkes te steunen in al hun goede werken die ze
doen. Na het ledigen van onze glazen stappen we richting Drie Eikenstraat ,
Groeningen en kontichhof. De enkele landerijen en open velden brengen ook hier
weer herinneringen uit mijn jeugd naar boven. De Pierstraat in kontich en
bloemen vanuytsel is ons volgend doel , en eens deze voorbij , gaan we naar de
Kleistraat waar de laatste controle plaats heeft , taverne het dolfijntje op
het sportcomplex van aartselaar , afstempelen , even rusten , en de laatste
drie en een halve kilometer aansnijden. De Groeningelei met kasteel , de
kontichsesteenweg , de doornstraat en een stuk neerland , welke zeer
ingewikkeld is omdat ze ver reikt , en eigenlijk moeilijk te vinden is voor mensen
niet eigen aan de buurt , brengen ons toch stilaan naar het einde van de tocht
, benieuwd waren we naar het resultaat van
de trekking der prijzen hetwelk elk uur had plaats gehad. We danken de
vrijwillige medewerkers voor de gedane inspanning om ons een mooie dag te laten
beleven , zij hadden om 15 uur 1016 ingeschreven wandelaars.
Na vrijdag 1 Mei 32 kilometer gestapt te hebben in Rumst , gaan we
vandaag 30 km in Vosselaar bijeen sprokkelen. Het vertreklokaal lag op nog geen
twintig meter naast de plaatselijke begraafplaats , even verder lopen we dan
weer langs de politie van Vosselaar , de basisschool heilig graf en het
voetbalplein van KVV Vosselaar. Nu komen enkele straten aan de beurt zoals ,
veestraat , vosstraat , frans-vosstraat en de burgemeester Strobantstraat , de
riante villa’s mogen we ook bekijken alvorens we het gierle bos betreden , even
in ronddwalen , de beersebaan oversteken, en terug via een zanderige weg het
gierlebos in , om tenslotte naast de camping van de lilse bergen te lopen. Hier
zien we prachtige houten chalets , en blijkbaar zijn er tijdens het verlengde weekend veel bezoekers van de camping aanwezig. De eerste controle krijgen we pal
in het bos , namelijk in het chiro lokaal , we rusten hier even , en verbruiken
een tas warme soep. De tocht gaat verder en dieper de bossen in , een eekhoorn
laat zich niet verleiden om vereeuwigd te worden , vooraleer mijn fototoestel
in positie is , heeft het beestje al het eekhoornpad gekozen. Verder gaat het
naast de E-34 richting Vlimmeren en de achtzaligheid boom , waarbij volgens
mijn bescheiden mening het beste er reeds lang af is. We krijgen een mooie
lange dreef , varendreef en manage stal Herman , de lilse golf & country ,
controle 2 dient zich aan , hetzelfde chiro lokaal , nu nemen we toch maar een
leffe en ons eigen boterhammetjes. Na alles verwerkt te hebben stappen we
verder , de FL5 vlaamse fietsroute volgen we gedurende een honderdtal meter ,
tot een onverhard pad ons in de vinkenstraat ( gierle ) brengt , de lorkenlaan
en torenlaan loodsen ons dan weer richting gierlesebaan , deze steken we over ,
en wandelen nu naast het farmabedrijf van de fam. Jansens. We trekken over de
merellaan en turnhoutsebaan naar controle 3 , deze is in het clubhuis van de
Voskes, namelijk berkenmei , waar al menig maal het vertrek plaats vond. Er
resten ons nog 5,3 km te gaan , en deze verlopen meestal over verharde wegen
zoals , stoksbaan , kapelstraat , looy en tot slot de niet verharde
wilgentakjesdreef. We sluiten rond drie uur de dertig km wandeling af , de club
had toen al 1067 wandelaars over de vloer gekregen , niet slecht wanneer men
weet dat ook in Zandhoven en Sint-Katelijne-Waver wandelingen waren. Alvast een
bedankje aan wandelclub de Voskes , het was een mooi parcours.
De evenementenzaal in het armenstraatje te Zandvliet was vandaag de
uitvalbasis voor een tocht van vijfentwintig kilometer stappen. Zoals
gewoonlijk moeten we eerst enkele straten doorlopen vooraleer het mooiste van
de natuur aan de buurt komt. Hier enkele opsommingen , de kalmthoutse baan en
antwerpse steenweg met enkele mooie en gezellige huisjes , in Achter ’t hof
lopen we nu tussen de velden over een verharde landweg , die dan weer over gaat
op kasseien , Conterscherp met taverne de volle ton , en taverne in
‘tjagersrust brengen ons tot de eerste controle , bij Chez Chef ,hier hadden
we amper een goede twee km gestapt , wat weinig om al moe te zijn en we besluiten
om maar verder te trekken , langs Zoute dijk , nog meer kasseien , gaan we
richting schelde , voorbij het lokaal van de Seascouts Kludde , het jaagpad op
en nu belanden we in de echte natuur , even zoeken naar de juiste afpijling ,
en nog snel een aankomend vrachtschip op beeld vastleggen , over het groen van
Zandvliet gaat het verder naar het Reigersbos in Berendrecht , door de
Reigersbosdreef en dorpstraat tot aan de volgende controle , deze is in de zaal
de koerel. Hier zal nu koffie , thee en chocomelk gedronken worden , dus voor
ieder wat wils. Een vijftien minuten later stappen we alweer verder door de
oude Papenstraat en schouwvegerstraat , de groenvoorziening van Berendrecht
ligt hier aan onze linker zijde en in de booswegher( straatnaam ) kan men de
aanplantingen waarnemen. Een plaatselijke wandelaarster in ons gezelschap weet
ons nu te vertellen dat het water hetgeen ik wil fotograferen tot het antitank
kanaal behoort , dus noteren we het voor waarheid. Via een viaduct gaan we
onder de A12 tot we Stabroek bereiken. Hier lopen we via bos naar controle drie
, camping de watertoren is nu van dienst , rust en drank zijn nu welkom om een
lus van vijf km aan te snijden in de beste omstandigheden. We lopen nu over een
zandweg en letterlijk op de grens met Nederland , de volledige lus die ons
terug brengt tot aan controle drie verloopt volledig in de bossen. Er resten nu
nog een dikke zeven km te gaan , en ook nu verlaten we de bossen op nederlands
gebied niet , zo gaan we door de Markiezat en Brabantse wal, terug in België
krijgen we nog een mooi stuk ruige heide , de terminus voor de bussen van de
lijn laten ons vermoeden dat de laatste kilometers er aan komen , nog de Zandvlietse
dorpstraat en terug bij het vertrek in de armenstraat waar de wandelclub om 14
uur 814 wandelaars hadden geteld. Met dank aan de dauwstappers uit Edegem , die
het ver van huis zeker niet slecht gedaan hebben.
Foto van een merelnest genomen in mijn tuin , de eieren zijn blauwachtig
, en voorzien van bruine of roestachtige stippen. Deze bevat vier eieren , maar
dat kan oplopen tot zes stuks , het nestkom zelf is ongeveer vier cm diep , het
nest zelf gaat tot een vijftien cm doorsnede en rond de acht cm hoog , het gaat
hier wel over dit exemplaar van de foto , afwijkingen zijn natuurlijk altijd
mogelijk. Bij een vroegere ontleding van een oud nest kwamen we de volgende
bestandsdelen tegen , papier – koord – takjes – mos en gras , mooi om zien
hoeveel nestmateriaal deze vogels soms in hun bek nemen , en dit om hun nest te
bouwen , wat op zich al prachtig werk is. Tenslotte , laat ons zeggen als
afwerking , zal het langs de binnenzijde met vochtige aarde verstevigd worden. De
merel kan tot drie legsels per jaar hebben , en de plaats om het nest te bouwen
zal door beide geslachten bepaald worden.
De Japanse Nachtegaal ( Leiothrix Lutea ) is van oorsprong een vogel van
de Himalaya tot zuid China , Het is een zangvogel die een zeer grote
verscheidenheid aan kleuren bezit , zo heeft het een gele kin , borst oranje –
rood , de vleugels zijn ook voorzien van oranje – geel en zwart , de rug gaat
van olijfgroen tot grijs , eveneens de buik is olijfgroen , verder nog een mooi
rood snaveltje en zwarte staart. De Japanse Nachtegaal meet ongeveer vijftien
cm groot. Hun voedsel bestaat voornamelijk uit meelwormen , fruit , granen en
zaden. Zoek ze hier niet als wilde vogel , het zijn vogels die hier in een
voliére gekweekt en gehouden worden. Ik had het geluk , ook al door mijn
belangstelling voor de vogels , om door de kweker te worden toegelaten tot zijn
erf , en ook tot aan de voliére , wat naar zijn zeggen nooit aan iemand
toegestaan werd. Akkoord , ik hoor het al zeggen , deze dieren kennen geen
vrijheid , maar de zorg die deze kweker aan zijn vogels geeft is indrukwekkend
en legaal , zonder dit alles zou de Japanse Nachtegaal voor ons onbekend
blijven. Verder heb ik nog meegekregen dat beide ouders voor nestmateriaal
zorgen , maar alleen het mannetje zou voor de afwerking zorgen , het is ook een
zeer eigenaardig nest , je kan het je voorstellen als BV : een plat bord , het
vrouwtje legt een viertal lillakleurige eieren die voorzien zijn van
bruinachtige vlekken. Broeden doen ze afwisselend gedurende een veertiental
dagen , de jongen verlaten op hun beurt ook na een tweetal weken het nest. Nog
even meegeven dat de marktwaarde van deze vogel kan oplopen tot 170 € , ook dit
feit alleen al is een goede reden tot de beste verzorging van de Japanse
Nachtegaal. Zoals gezegd is bijhorende foto genomen tijdens een van mijn wandelingen , ik
bedank de kweker voor zijn deskundige uitleg , en neem nog enkele foto’s van
ander exemplaren. Ik was even de tijd vergeten , maar nu moet ik toch echt
verder stappen , er resten me nog ongeveer vier km te gaan , blij om wat ik
gezien , en om wat ik weer over het vogelrijk heb bijgeleerd.
Vanuit zaal KBG in de schoolstraat vertrekken we voor een twintig km
stappen , we steken onmiddellijk een zeer drukke baan over , om dan via een
gezellig steegje naar de splitsing te gaan , we slaan hier links een weg in ,
die ons de moestuintjes van de plaatselijke bewoners laat bewonderen. De
Castelreweg brengt ons in nederland , namelijk in Baarle – Nassau, hier heeft
de boer zijn handen vol om de akkers te bemesten en om te ploegen , terwijl wij
een schijnaanval van de kievit proberen af te slaan , trekken we verder door
schootshoek , dit is een brede aarde weg die ons langs boerderijen brengt
, tussen weiland en bos gaat de tocht
verder , de Hoogstratense baan dienen we over te steken om in de schoorstraat (
nl ) een mooie vijver te ontdekken , en om enkele meters verder onze neus een
beetje op te halen voor de doordringende varkensgeur. Nu stappen we door Hal
straatnaam richting blauwbossen , 9,40 uur , en de eerste regen van vandaag
maakt ons een weinig nat , maar ook zie ik hier de eerste boerenzwaluw dit
jaar. Controle één , de plaatselijke petanqueclub doet hier dienst , een beetje
te warm hier , verder trekken is de boodschap , een lange dreef met viswaters ,
die nadien overgaat in een zanderige weg leiden , ons voor het eerst vandaag
het bos in. De vele nestkastjes springen onmiddellijk in het oog , alleen , en
dit is persoonlijk , vind ik het jammer dat ze maar op één meter van de grond
hangen , hopelijk laat men die beestjes in alle rust broeden. Langs nederland
en de schans lopen we terug over de mark ( waterloop ) richting vertrek , waar
we dan nog een apart stuk van zes km zullen lopen. Voor de zes vertrekken we
over hetzelfde eerste stuk , tot de splitsing , hier gaan we nu rechtdoor over
het watermolenpad. Hier zien we een mooie kapel , gebouwd in 1650 door Waltman
Van Dijck , broer van de beroemde schilder staat er vermeld , wat verder
hebben we de Laermolen ( watermolen ) welke eerst een houten molen was , maar
in 1586 tijdens de 80 jarige oorlog werd afgebrand , later in 1615 verstenigd ,
en gestopt met werken in 1911, nu doet hij terug dienst om koolzaad tot olie te
malen. Allemaal mooi , maar we moeten verder , de Molenstraat , Bosuil en een
lange dreef brengen ons voorbij de instelling van Wortel. Nog een weinig groen
zoals de markvallei liggen nog voor onze voeten , om later kasten van villa’s
te bewonderen , en om het contrast groter te maken , belanden we een half uur
later tussen de sociale woningen , het kerkhofpad , waar de begraafplaats is
gelegen , is zowat een van de laatste te stappen kilometers , we bedanken
wandelclub K.V.G Hoogstraten voor hun geleverde inspanning , maar spijtig waren
er niet al teveel wandelaars vandaag , 130 personen waren er om 12 uur geteld.
De klinkkaerttocht van wandelclub de kleitrappers was vandaag bijzonder
gewijd aan hun recent overleden voorzitter Andre Van heuckelom , een mannetje
doe al voor zijn club , van afpijling tot zelfs de kantine open
houden of poetsen , niets was te veel voor Andre. Als vriend wou ik dan vandaag
zeker niet ontbreken op deze tocht. We vertrekken van het gezellig clublokaal ,
en gaan voor de volle 21 km. Het park van Terhagen en de Piet Van Aken route
leiden ons tot op het jaagpad naast de rupel , waar we de bergeenden kunnen
waarnemen ,en zelfs de fuut een thuis gevonden heeft. De kleistraat en hoek ,
brengen ons tot in de schorre , waar circus Pauwels zijn tenten heeft
opgeslagen. De regen heeft zijn werk gedaan , dit betekend dus modder , en dat
krijgen we dan ook , meer dan ons lief is. Via s’heerenbaan en kerkhofstraat
belanden we aan de eerste controle , café nieuw park is hier vandaag van dienst
, we drinken een tas warme koffie en besluiten om toch maar onze poncho aan te
trekken want een weersverbetering schijnt er niet onmiddellijk in te zitten.
Verder gaat het richting reet , de kleine landeigendom , ook monikkenhofstraat en het Frans Bruynzeelpad belopen we alvorens reet centrum aan te
doen , hier nemen we de Kerkelei , een smal verhard padje dat even verder zal
uitmonden in een echt modderige veldweg , en waar de grachten het overvloedige
water van de laatste dagen niet meer
binnen hun oevers kunnen houden. De schoolstraat en de schorre met haar houten
en vandaag glibberige wandelpaden brengen ons tot de tweede controle , de
garage van mazda was hier voor voorzien , hier lopen we nog bekende wandelaars
tegen het lijf , even bijkletsen tussen pot en pint om daarna aan de laatste ronde te
beginnen. Deze loopt een groot gedeelte door de natuur , die ondertussen , dank
zij de nu wel aanwezige zonnestralen , veel mooier toont. We hebben blijkbaar
nog het aantal gewenste kilometers niet gelopen dus ! ! Laat men ons het dorp
Terhagen langs de andere kant bewonderen , we lopen door de vele straten , die
ik hier nu niet ga vermelden , om vervolgens via mooie natuur naar het hoogste
punt van de streek te trekken ( uitzichtpunt kleiput ). Het uitzicht is hier
prachtig , de Sint Romboutstoren van mechelen , de kerk van Rumst en vele
andere monumenten kan men van hieruit bewonderen. We gaan verder via een niet
gemakkelijke afdaling door deze natuur , voorbij het viswater van de lustige
vissers , om via de veldstraat terug bij het clublokaal van de kleitrappers te komen
, einde tocht , met dank aan deze wandelclub trekken we terug huiswaarts.http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/28-03-09
De Vink is goed herkenbaar aan het blauwgrijs van de bovenkop en hals ,
het mannetje ( foto ) heeft een roestbruine buik , de witte strepen op de
vleugels is nog een kenmerk , ook de olijfgroene stuit , het vrouwtje is minder
opvallend gekleurd , doch daarom niet minder mooi. De zang sluit altijd af met het gekende suske –wiet.
Het is een broedvogel die je kan vinden in bossen , parken , tuinen , maar ook
zoals dit exemplaar gewoon in de steden. Hun voedsel bestaat voornamelijk uit
insecten , spinnen en zaden , beukennootjes zijn dan weer een lekkernij ,
daarom misschien de naam beukvink.
Broeden doen ze op drie tot zes lichtblauw / tot roodbruin gevlekte eieren van
April tot Juli , dit neemt een veertien dagen in beslag , twee broedsels per
jaar zijn mogelijk , naargelang het aanbod van voedsel , het nest is te vinden tamelijk
laag in bomen en struiken.
We wandelen vandaag te Kwaadmechelen , alhoewel we het grondgebied van
Oostham het meest onder onze voeten geschoven kregen. Het vertrek gebeurde
vanuit de mooie cafetaria van KFC ham united. Eens dit voetbalplein verlaten
lopen we op een weg voorzien van houtvezels , niet gemakkelijk te stappen vind
ik , de tennisclub van ham ligt er verlaten bij , waarschijnlijk zijn hun leden
nog actief op de arbeidsmarkt , en niet gepensioneerd zoals wij , vol houden ,
dan komt dat wel . In de merelstraat krijgen we een splitsing , hier slaan we
links af , richting twintig km , nu belanden we voor een vijftal km in de
bossen , waar we een aantal weekendchalets bewonderen. We naderen via de hamse
hofstee , vaartstraat , sparrenweg en pastoriestraat , de eerste controle , en
dit op grondgebied Oostham. Afstempelen en verder voor een lus van acht km ,
een stukje industriegebied aan onze rechterzijde en een landweg sturen ons
terug door de bossen , hier heb ik de indruk dat men ons langs rechts een
aantal km laat stappen , om ons na een vijftal km een draai te
laten maken , en links terug naar controle te stappen , en inderdaad , zo
gebeurt het ook. We hebben de tweede controle , zelfde als de eerste , weer
afstempelen en verder , eerst een verharde weg ,om later over een zandweg te
lopen tussen bomen en langs weilanden , hier is het wel slijk wegens werken en
door de grote graafmachiene is dit gedeelte niet te belopen, maar ook dit heeft
de wandelclub goed opgelost , door een mooi dennenbos en berkenbos komen we
tenslotte aan het kanaal , hier stappen we nog één km over het jaagpad , nu
resten ons nog een paar straten te passeren zoals , Hollestraat ,
Populierenwijk , vinkenstraat en dwarsstraat , het einde van een geslaagde
wandeldag komt in zicht , het was een mooi en goed uitgestippeld parcours ,
met dank aan wandelclub blijf jong genebos.
Wie het Hageland kent weet ook dat , als je er gaat wandelen dat het klimmen en dalen kan worden , en dat was het ook. We vertrokken vanuit de voetbalarena van KFC Diest , langs het recreatiedomein de halve maan , café de zwaan en de begraafplaats , verder over de vervoortplaats , O.L.V Van den hooge wijngaard , bevrijdingsstraat en het rusthuis Sint –Augustinus , hier stappen we de bossen in , en een beetje slijk kan ons niet tegenhouden , de zeer steile helling daarentegen laat zich wel gevoelen , naar mijn mening klimmen we hier naar een van de hoogste punten van Diest , en zien we het nakend dorp in de diepte liggen , al bij al geen simpel padje. In de Reustraat zien we het winkelcentrum , waar men nog volop aan het uitbreiden is , de leuvense steenweg steken we hier over en komen in de galgeveldstraat , waar men met de straatwerken de handen vol heeft. Nu klimmen we richting Kaggevinne ( diest ) en krijgen een zeer moeilijk begaanbaar pad onder de voeten , waaronder kasseien overdekt met modder. Hier ontdek ik dat we niet alleen op stap zijn , gepakt en gezakt lopen onze para’s hier ook rond , we groeten elkaar vriendelijk , en even denk ik met heimwee terug naar mijn soldatentijd . Een zeer steile , maar korte klim brengt ons richting controle in lokaal de keten genaamd. We stempelen af , en gaan verder voor een lus van ongeveer acht km. Aan de kerk slaan we links in de ketelwinningstraat en zeven zillenerf , het speeltuintje voor de jongste laten we links liggen en naderen de open vlakte, welke we toch vele kilometers doorlopen , en nog eens ondervinden hoe mooi , maar ook hoe steil het hier is. Hier ruik ik de varkensstallen al van op afstand , we stappen via een zeer lange weg die de naam Grootveld meegekregen heeft naar controle twee , dezelfde als tijdens de eerste controle , nu iets eten en drinken. Nog zes km resten ons nog tot het einde , deze stap ik in gezelschap van twee schellenaars , waarvan één , een gewezen werkcollega is. Het vredegerecht rechts van ons , mooi gebouw , is na controle de eerste bezienswaardigheid , nu de Diestestraat door , we zijn hier op grondegbiet van scherpenheuvel-zichem , het waterwinningsgebied , verscheidene km naast de Demer , zichemseweg , kanonlaan , citadellaan , keelstraat , allerheiligenberg , en het hotel de france , dit alles moeten we nog achter ons laten , om dan tenslotte moe , maar voldaan de aankomst te bereiken. Met dank aan wandelclub vos schaffen. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/12-03-09
Veerle-Heide-Laakdal , daar werden we door wandelclub sporton diest
uitgenodigd om een fikse wandeling door de bossen te beleven. Het vertrek was
zoals gewoonlijk in feestzaal het buurthuis. Men kon kiezen uit drie
verschillende omlopen , We beginnen met de 10,800 km , aan het plaatselijk
schooltje slaan we links af , veerleheide heeft dit straatje als naam mee
gekregen. Na een vijftigtal meter stappen komen we al onmiddellijk tussen de
bossen , en merk ik dat er veel nestkastje geplaatst zijn , zodat de vogelpopulatie
er gemakkelijker kan uitbreiden. Even verder stappen we nog steeds tussen de
bossen over verharde weg , en merken hier aantal chalets op , zoals dennenhof
en bosrand , hier valt me ook het grote aantal vinken op die zich hier
bevinden. De Grensstraat , is een verharde weg midden in het bos , maar voor hoe lang nog?Hier is men deftig bezig met het omhakken van de naaldbomen , en
naar ik me liet vertellen , zou er heide in de plaats komen zoals het vroeger
moet geweest zijn , ik persoonlijk hoop op nieuwe jonge bomen. Taverne de eik ,
hier steken we de drukke baan over , richting Averbode bos en heide , beheerd
door natuurpunt. Hier dolen we wel een tijd rond , vooraleer we het speelbos en
de begraafplaats van Averbode passeren. De Norbertijnenabdij , beter gekend als
de abdij van Averbode , is voor de gelegenheid open gesteld , en hier noteerden
we het volgende : De eerste steenlegging van de kerk was in 1664 , en wel op 31
juli , de bouwwerken waren zes jaar later voltooid , namelijk in 1670 en in 1672
werd ze voor het eerst in gebruik genomen , het poortgebouw dateert uit de 14é
eeuw , en is opgetrokken uit ijzerzandsteen , in 1910 werd het gerestaureerd ,
alsook in 1988 en 1989. We verlaten dit prachtig en rustig klooster langs de
grote poort , en bevinden ons nu op de grens van Limburg en Vlaams brabant ,
via een dreef wandelen we Schoot-Tessenderlo binnen , en wanneer we ons hoofd
nog eens naar links draaien , dringt de pracht van de abdij nog sterker tot ons
door. We wandelen nog gedurende een vijfenveertig minuten al klimmend en dalend
door het Averbode bos , om uiteindelijk het vertrek en aankomst te bereiken ,
waar we ons de trappist van tongerlo laten smaken.De zes km lopen we bij de aanvang gedurende een km over hetzelfde
parcours als van de tien km einde bos gaan we naar rechts , via Vispoel (
straatnaam ) en hier zijn we dan in herselt aangekomen , krijgen we rechts van
ons weiland en links dennenbos. Dit parcours schuift ons wat meer beton voor de
voeten tot Blauberg herselt waar we dan weer in een door natuurpunt beheerd
natuurgebied lopen nog even voorbij de waterloop DE RODE LAAK , nog een
ommetje tot in de zandstraat en ook tot het einde van deze zeer mooie
wandeltocht. Met dank aan wandelclub sporton diest , om 13 uur waren er meer
dan 800 wandelaars ingeschreven ,niet slecht voor een dag in de week.
Dat de emoe de tweede grootste vogelsoort is , met een gewicht dat kan oplopen tot zestig kg , en een hoogte van ongeveer twee meter. Een nadeel voor dit exemplaar is dat het niet tot vliegen in staat is door zijn enorme afmetingen en gewicht , zodat het eigenlijk een loopvogel is , en tijdens korte afstanden een snelheid van om en bij de vijftig km per uur kan bereiken. In het wild leeft deze vogel in Australië , waar ze dan ook over een groot gebied kunnen beschikken om hun voedsel te vinden , uit studies blijkt dat ze eigenlijk gans de dag al lopend op pad zijn , hun territorium bedraagt ongeveer een 30 km² , en meestal zijn ze hier ook alleen te vinden. Als voedsel doen ze zich te goed aan kleine knaagdieren , vruchten , zaad en bessen. In gevangenschap kunnen ze hun leeftijd bijna verdubbelen , In het wild levende vogels komen maar aan een leeftijd van om en bij de tien jaar. Tijdens hun derde levensjaar worden deze vogels geslachtsrijp , het nest bestaat vooral uit gras , takjes en bladeren , het vrouwtje zorgt voor een zevental eieren ( één ei weegt ongeveer zeshonderd gram ) om daarna door het mannetje bebroed worden gedurende een vijftigtal dagen , door hormonale veranderingen , zal de man gedurende de broedtijd niets eten of drinken. De kuikens zijn donkergrijs en gestreept , en winnen zo ongeveer één kg per week aan gewicht bij , om na een vol jaar volwassen te zijn , maar zoals in ieder nest vallen er hier ook slachtoffers , en worden er gemiddeld maar de helft groot. Deze foto kon ik tijdens een van mijn wandelingen vastleggen , wat dus zeker het voordeel van wandelen is , men komt overal , en we zien iets meer.
Een nationale wandeldag , daar mag je toch iets extra van verwachten
dacht ik , maar dat was blijkbaar verkeerd gedacht. Ik trok naar Puurs , daar
werden toch de wandelaars uit Antwerpen verwacht , spijtig , de achttien km
bleken niet meer te zijn dan een doodgewone straatwandeling , met hier en daar
een veldweg , en zeer vele te volgen spoorwegen , al of niet nog in gebruik.
Voor de mensen die in deze streek goed bekend zijn , wil ik hier toch een
poging doen om de trip een beetje te beschrijven. De start was in de
gemeentelijke evenementenhal , deze verlieten we langs de theaterzaal , de
palingstraat , hoogstraat , voorbij brasserie puurs hof en café het slachthuis
, eigenlijk was de wandeling een evenbeeld van een vroeger in ’t jaar gehouden
wandeling , honderden meters naast de spoorweg , de aspergeroute , controle in
zaal plaza , hier zijn we ondertussen in Sint-Amands terecht gekomen , het
rusthuis de schelde, café de waggel , en oeps , daar hebben we weer die ijzeren
rails van den ijzeren weg , het mag allemaal , maar teveel is teveel. Gelukkig
mogen we de laatste km nog voorbij calsterhof gaan , deze dateert uit 1938 , en
de mooie kapel van O.L.V van overheide puurs , gebouwd in 1854 , herbouwd in
1938 , en hersteld in 1971. over het natuurleefpad , wat wel mooi is, sluiten
we deze dag af.Ik weet dat de beste stuurlui aan de wal te vinden zijn , maar ik heb
zeker al veel mooier gewandeld in puurs , er is groen , maar straten afpijlen
gaat natuurlijk sneller en is gemakkelijker , spijtig , ik denk dat dit een
verloren kans was om puurs te promoten als groene gemeenten. Toch aan alle
medewerkers een bedankje. Om 12 uur waren er meer dan vierduizend wandelaars
vertrokken. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/22-02-09
Vandaag viert onze wandelclub DE
SINJORENSTAPPERS hun 25 jarig bestaan door de wandelaars een flinke
wandeling voor te schotelen, wij gaan voor de 26 km. Om te beginnen moet ik
zeggen, dat het een mengeling zal worden tussen een stad en natuurwandeling, Wilrijk
is niet zo erg rijk aan natuurlijk groen, dus roeien met de riemen die men
heeft. We trekken door de Heistraat en Kruishofstraat richting Boomsesteenweg.
In de sparrenlaan komt het eerste groen tevoorschijn, we zien hier de lokalen
van de scouts 411, en de voetbalpleinen van de beerschot ( jeugd ) nu verder
tot de dikke mee, een naam die aan deze plaats gegeven is, en hier stappen we
dan het nachtegaal park binnen, langs de verharde weg komen we al na een
drietal km aan de eerste controle, de Renaissance deed hier dienst, het is het
clublokaal van de wipschieters, afstempelen en verder, langs de Floraliënlaan
gaan we richting Berchem, waar we de kerk op de grote steenweg al waarnemen, in
park brilschans zitten we toch tussen het groen, waar natuurpunt zo blijkt zorg
voor draagt, nu is het wel het stadsgedeelte dat het overwicht krijgt, enkele
straatnamen zoals, Wapenhaghestraat, oud buitengoed, en de school heilige
familie, verder nog Jozef wautersstraat en Marie-Jose laan, zo komen we aan de
begraafplaats van berchem, waar oud internationaal Ludo Koeck na zijn spijtig
ongeval op de E 19 zijn laatste rustplaats heeft. We zijn in controle twee en
drinken iets, verder richting park den brandt , maar even ervoor worden we naar
links gestuurd over de middelheimlaan en tenslotte tot het bekende ziekenhuis
zelf. Hier steken we via een landweg door naar het Rucaplein, met taverne
groenborg, piusX plein. Een tunnel aan de spoorweglaan brengt ons tussen de
villa’s van den Elsdonck, we moeten de Prins Boudewijnlaan oversteken, en
wandelen over de oude spoorwegberm, welke nu een mooi wandelpad is. We lopen
richting fort 5, waar de derde controle is, in het lokaal van de minirijders.
Drinken, en verder richting ziekenhuis Immaculata , waar ze zo te zien aan het
uitbreiden zijn, in de terlindenlaan zien we het onze lieve vrouw van lourdes
college. Controle vier is in café volkslust, nog zo een waar iedereen, iedereen
kent. Na controle trekken we naar kasteel ter linden, waar ik in een ander
leven nog nestkastjes had hangen, zodat de vogels rustig konden broeden, het
gaat verder via de villawijk naar de tunnel die ons naar fort 6 en park
steytelinck zal leiden, hier hebben we dus veel straten, die ga ik gewoon
allemaal niet vernoemen, al zijn ze dan ook weer niet oninteressant. In het
lokaal van de KWB is dan de vijfde en laatste stop, hier ontmoet ik vele
bekende (ik woon hier niet ver af) en na wat babbelen over hoe het vroeger was
en nu, trekken we verder voor de laatste drie km. Kerkhofstraat en Jules
Moretuslei zijn de voornaamste straten, ook park den brandt met zijn oude
oorlogsbunkers zullen we nog passeren, om tenslotte het einde van deze tocht te
bereiken. We danken het bestuur en vrijwilligers voor het berenwerk dat ze
verzet hebben om deze dag te laten slagen, ze werden beloond met droog weer en
met 1135 ingeschreven wandelaars.
Voor één dag VIP , dat is mij vandaag overkomen , dank zij osmo , en
gazet van Antwerpen ben ik vandaag flink in de watten gelegd. Ik was
uitgenodigd om het veldrijden te Lille ter plaatse te volgen , de vele BV die
aanwezig zouden zijn maakte me toch een beetje nerveus , maar eens ter plaatse
was er een hartelijke ontvangst , en voelde ik me dadelijk thuis tussen het
select groepje , er waren Eric de Vlaeminck , Johan Musseuw , Gella vandecaveye
en nog vele andere. De juniors hadden de eer om de start te openen , hier werd
de wereldkampioen 2é en de wedstrijd werd gewonnen door Bosman. De beloften
zorgden dat wij ons niet verveelde , en starten onmiddellijk hun wedstrijd.
Hier was de winnaar de westvlaming denuwelaere , en wereldkampioen hield het
bij de 2é plaats , hij had zijn regenboogtrui te fel gevierd zo luid het. De
vrouwen treden nu aan , en het gaat er fel aan toe , maar ook hier kan de
wereldkampioene niet winnen , de 1é plaats gaat naar Daphny Van Den Brand.Nu komen de grote kanonnen , Nys en Albert maken er onmiddellijk een man
tot man deul van , Niels Albert loopt eerst een 10 tal sec uit , maar moet een
paar ronden later toch het gezelschap van ’S ven Nys dulden. Tenslotte zal op
de eindmeet , op een banddikte na Niels Albert het van Nys halen. Dat over de
wedstrijd , en ondertussen mochten wij in de VIP tent genieten van spijs en drank , zoals tomatensoep met balletjes , aardappelen , pasta , witloof en
verschillende vleessoorten. Ik dank
hier dan ook de mensen die het mogelijk gemaakt hebben om mij deze
onvergetelijke dag te laten beleven.
Verleden zaterdag stapten we in Oostvlaanderen , vandaag gaan we in
Antwerpen Olen stappen. Het vertrek was aan de voetbalplein van FC Gedoviba ,
waar de clubkantine door middel van een tent vergroot was , en wat zeker
niet overdreven leek. We gaan door een koude en bijtende wind voor de twintig km.
Het eerste wat ons opviel was de minnekeshoeve en demerhof , in doffen lopen we
tussen de weilanden , en eens de geelsebaan overgestoken stappen we recht op
het Albertkanaal toe , even verder gaan we het bos in , waar hier en daar nog een
bunker te bezichtigen valt , langs een landelijke weg komen we in dikberd , en
het dikberd bedrijvenpark , om dan iets verder voorbij hondenschool Sint-Bavo
te gaan. Enkele kilometers hebben we nodig om het Albertkanaal via een brug (
gelukkig ) over te steken , waar we een zeer smal pad onder onze voeten
geschoven krijgen , Het paradijs , dit is de straatnaam voor een
landelijke weg , en hier gaan we voorbij reuningshof , waar men zich
gespecialiseerd heeft in hoeveijs. We stappen voorbij het geboortehuis van deken Jozef Laurerijs (1896 ). De eerste
controle bereiken we via schaatsbergen en een ex militair domein , teunenberg
hal 14 , waar we al meermaals gestart zijn voor een uitstapje. Na wat rust ,we
hebben inmiddels 10 km gestapt , gaan we verder over het gewezen militair
domein , dit neemt wel een half uurtje in beslag , maar het is mooi , en
ondertussen heeft de zon al aan kracht gewonnen. De Kroonstraat ,) loofven en
de Sint Michielstraat brengen ons in Oevel , Taverne Lindehof , bij Nancy in de
lindenstraat. Iets anders is de begraafplaats , in het bos kan men de graven
zien , rustig en ingetogen moet ik deze niet alledaagse , en allerlaatste
rustplaatsen van deze mensen nader bekijken , mijn besluit !! Het ziet er
vredig en rustig uit. Wij gaan verder voorbij transport rovetra , wat verder
stappen we over een prive spoorweg , en lopen nogmaals naast het Albertkanaal
en onder de brug hoogbuil olen. De water en jetskiclub V.V.W olen – haven vzw
ligt ook op onze weg , niet veel verder krijgen we controle twee , visclub het
rutske ( wat dialect is voor een voorn ) doet hiervoor dienst , en waar we nog
vaststelden dat de mensen hier koffie uitschonken , gemaakt op grootmoeders
wijze. Na controle stappen een mooi stuk natuur in , om later het Albertkanaal
terug over te steken , Lammerdries ,molenstraat , boskant en het voetbalveld
van KAC Olen , dat alles brengt ons richting vertrek , nog even de
rademakersstraat , gerheiden en de schranshoeve brengen ons terug daar waar we
vertrokken zijn. Met dank aan wc gedovida voor deze prachtige dag.
Niet elke wandeluitstap zet ik op mijn blog , maar deze van vandaag in
oosteeklo is de eerste maal dat ik daar aan deelneem , daarom wil ik deze even
in het daglicht plaatsen. We beginnen alvast met een lus van een achtal km ,
voorbij de kerk met een prachtige kruisweg omheen , ’t achter kwartier , waar de politie de wandelaars een veilige wandeling wensten ,
bosstraat , en zo richting N 49 , we volgen deze gedurende een honderdtal meter
, en slaan links af , om tussen de weilanden te vertoeven. De te belopen wegen
waren wel lang , maar daarom niet minder interessant , hier heb ik intussen het
gezelschap gekregen van een wandelaar uit de streek , die me bijzonder
aangenaam meeviel , en we al snel over allerlei zaken onze mening aan elkaar
kwijt konden. Verder wandelen via de rijkestraat
, zoetelucht en duivelsgoed , wat verder zien we de braenhoeve , en voor we het
echt beseffen zijn we al terug in de Koning Albertstraat aangekomen , nog even
voorbij de pluim , welke een duivensportlokaal blijkt te zijn , en zo krijgen
we de eerste controle. Iets drinken ,
en verder voor de vierentwintig km , welke er uiteindelijk vijfentwintig zullen
worden , vertrek gaat over een honderd meter langs dezelfde weg als de eerste
lus , om daarna naar rechts af te buigen , langs de muikemstraat , en via een
veldweg , gaan we voorbij bloemisterij Gino & Ann , de drukke
ertveldesteenweg ( N 448 ) brengt ons bij dhaese – azelia’s voor de tweede
controle , in een pracht van een serre genieten we van een streekbier , er
worden wat foto’s genomen , en trekken verder over de N 448 , weilanden en een
landelijke dreef brengen ons tot in ertvelde – evergem , bijsterveld en de
voornoemde dreef loodsen ons tussen de serres terug naar controlepost drie (
zelfde als de 2é ) afstempelen en verder stappen , gooiken ,
kloosterakkerstraat , terras de dreven , tennis de dreve , de meetjeslandse
hondenschool en de basisschool de kamelion , dit alles lopen we nog voorbij ,
om tenslotte , zoals iedere wandeling terug bij het vertrek te komen , welke we
’s morgens rond negen uur hadden verlaten.Met dank aan wandelclub de kwartels , zij hadden om 14 uur 1295
wandelaars ingeschreven. http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/oosteeklo
De kokmeeuw , goed te herkennen in de zomer aan hun chocolade bruine
kopkleur , en in winterkleed is de herkenning het duidelijk zwart vlekje aan
het oor. Trouwens de meeuwen die we hier in het binnenland zien zijn voor 90%
of meer kokmeeuwen. Verdere herkenningspunten zijn de donkerrode bek en rode poten ,
er is tussen de beide geslachten geen verschil , ook niet wat het broeden
betreft , dit werkje verdelen ze netjes onder elkaar. Zoals de foto laat zien ,
hebben ze ook zwarte handpennen en een witte vleugelonderkant. Het nest bestaat
uit een ondiepe kuil , bekleed met wat de natuur ter plaatse te bieden heeft.
Jonge meeuwen bouwen hun nest meestal aan de rand van de kolonie , De drie
olijfgroene eieren hebben ook een herkenningspunt , namelijk enkele donkere vlekken.
Het broeden neemt ongeveer vierentwintig dagen tijd in beslag , waarna de beide
ouders de jonge nog gedurende een dertigtal dagen voeden. Als voedsel doen ze
zich tegoed aan allerlei kevers , vis , kleine zoogdieren,vogeleieren en afval.
Zoals gezegd treft men ze aan in het binnenland , maar ook in moerassen ,
zandbanken en laagveenzones. Tenslotte nog meegeven dat deze vogels ongeveer achtendertig
centimeter meten , en een gewicht halen van om en bij de tweehonderdzestig gr.
Twintig km stappen , welke op het einde van de tocht tweeëntwintig
bleken te zijn , daarvoor gaan we naar limburg , bij wandelend paal in tervant.
Bij een glad wegdek stappen we door en voorbij de kerkhofstraat , graustraat en zaal de
kring , de school en kerk van tervant loodsen ons over een grindweg ( koers
noord ) vervolgens zien we de hoevenbeemdenvliet ( een waterloop ) en stappen
door bos , waar het protest tegen nieuwe industrie duidelijk aanwezig is ,
langs een smal bospad komen we dan in het huidig industriepark. De rijselstraat
en verder via de brug over de E 313 , waar we dan langs het golfterrein
millenniumgolf lopen. Zeven km gestapt , en langs irissenlaan en de steile
dahlialaan bereiken we de eerste controle in het lokaal van de
sint-sebastiaangilde , afstempelen en verder voor een lus van zeven km ,
schaarkensweg , parkstraat met sporthal ’t park , watertorenstraat , deze
bevindt zich in de bossen van de klitsberg , waar het klimmen en dalen is.
Uiteindelijk stappen we dan terug de bewoonde wereld in , via de kleine
heerbosstraat en een leuke dreef. Nog een waterloop is de breelaanvliet , die
ons terug naar de klitsberg brengt , om deze langs zijn andere zijde te
beklimmen. Eens dit weer verwerkt , komen we in de sint jorisstraat , waar onze
aandacht volledig naar een altijd terugkerend legervliegtuig gaat , om even
later vast te stellen dat de para’s hun sprong aan het oefenen zijn. Controle
twee , zelfde locatie als de eerste , hier drinken en eten we wat om de
inwendige mens te versterken , we trekken verder , terug de E 313 over , de
tervantstraat , schapenstraat , pannenstraat en papenhof , nu nog een stuk
langs het kanaal lopen , om tenslotte via bos en lijsterstraat terug bij het
vertrek en aankomst te komen , en zo ook het einde van deze mooie wandeling op
een zonnige winterdag. Met dank aan wandelclub wandelend paal.http://fotoalbum.seniorennet.be/arnouts2/beringen
Dertien graden onder nul wijst de buitentemperatuur in mijn auto aan ,
en toch gaan we vandaag wandelen in lier. Vertrekken doen we vanuit zaal de
lispenaar , welke zich recht tegenover het voetbalstadion van lierse bevindt.
Via de voetbalstraat en bernadijnenlaan ontdekken we de mooie brasserie ‘d oude
lier , waar ik in de warme zomermaanden al eens een terrasje doe. Verder naar
het netekanaal , waar de ijsschotsen stilaan het kanaal inpalmen , wat de
laatste jaren niet meer het geval was. We ontdekken steenbeemden , een
natuurgebied dat onder de bevoegdheid valt natuurpunt , we wandelen nog altijd
in lier , langs de bist , en via bos naar zandbijen , ook dit gebied valt onder
de bescherming van natuurpunt. We trekken nu door de vredestraat richting kessel
statie , links langs lijsterweg , voorbij kleine nete , en netekanaal , waar
café taverne badhuis voor ons opdoemd. Nog één km zegt de GPS tot aan de eerste
controle , hier doet de kantine van de sasvrienden dienst als opvang voor
verkleunde wandelaars , die na zich tegoed hebben gedaan aan een tas hete
groentesoep met balletjes , hun weg verder zetten. Even de waaghals uithangen
om op het voorgeschreven parcours te komen ( glad ) en we zijn vertrokken
richting emblem , via de dorpstraat en uitgerekend de stapstraat steken we de
drukke oostmalse steenweg over. Emblemsesteenweg , bremstraat en heidestraat
passeren we , om vervolgens de oude engelse legerbasis voorbij te lopen , deze
doet nu dienst als opvangcentrum voor asielzoekers. Controle 2 bereiken we via
de van den nestlaan en vremdenhoeve. nog een echte volkscafe met sigarettenrook
en al de andere ingridienten erbij moest de controle verzorgen. Café de vier
gemeenten , hier drinken we een leffe , en stappen verder door de hondstraat ,
met hondenschool pallieter , handboogweg ( wie bedenkt het allemaal ) via een
veldweg krijgen we nog een paar boerderijen zoals , de schranshoeve en de
suikerhoeve. Het einde van de tocht nadert , nog even voorbij het algemeen
klinische labo, hagenbroeksteenweg,
pannenhuisstraat en voetbalstraat. EINDE van een 21 km verkwikkende wandeling.
Met dank aan wandelclub de dauwstappers , die om 13 uur 511 wandelaars hadden
ingeschreven.
Buizerden zijn zeer variabel , van zeer licht ( bijna wit ) tot
donkerbruin , bovenzijde vooral is
donkerbruin en kan de buik zoals gezegd van donkerbruin , naar bruin en zelfs
wit gaan. Het is een zwaar uitziende roofvogel , meet ongeveer tussen de 50 à
55 cm , en heeft een gewicht tussen de 600 à 900 gr. Wanneer de vleugels
gespreid zijn kan de spanwijdte wel tot 1,30 reiken , De cirkelende glijvlucht
kenmerkt deze vogel , waar dan weer vooral de brede vleugels en korte afgeronde
staart opvalt , de staart heeft een donkere eindband en een zestal smalle en
donker dwarsbanden , het verschil tussen mannetje en vrouwtje bestaat er in dat
het vrouwtje een klein beetje groter is. Het aantal waarneembare buizerden
hangt van het voedselaanbod en omgeving af , zo voeden ze zich vooral met
muizen en andere knaagdieren , welke ze vinden in weilanden en akkers ,
waarneembaar langs autostrades , zittend op paaltjes , zodat hij de omgeving
kan afzoeken naar voedsel. Vanaf hun derde levensjaar zijn ze in staat zich voort
te planten , en blijven bij elkaar voor de rest van hun leven. Vanaf februari
maken ze het elkaar het hof , om rond april het eerste ei te leggen. 2 tot 3 stuks , met een broedtijd
van ongeveer 35 dagen , waarna de jongen er nog een 50 tal dagen overdoen om
het nest te verlaten.
Gedaan met feesten , we gaan de extra kilo’s er aflopen in poederlee. Vertrek was in de feestzaal de kouter , en we kiezen voor de 22 km, die later volgens de GPS 23 km zouden blijken te zijn. Het gaat richting kerk , waar de kerststal in de buurt velen hun aandacht trekt. Langs café in den hemel lopen we een steegje door , en steken een speelplein over. Hulsbos , den bosuil , berkenlaan en beukenlaan , brengen ons het bos in , waar men volop dennenbomen aan het kappen is , hopelijk met een gegronde reden , we hebben in vlaanderen zeker geen bossen teveel. Even voorbij roesthoef krijgen we controle in een veel te kleine voetbalkantine ( in de kroon ) we drinken iets , en trekken verder over een brede en goed begaanbare landweg , om via bos in natuurgebied beheerd door natuurpunt te stappen , en waar de poelen van een goede laag eis voorzien zijn , wat voor sommige diersoorten een harde tijd betekent.Over zeer brede wegen trekken we verder , en komen nu in vorselaar terecht , met de zwaluwhoeve en het plein. Controle twee , ook te klein en niet waterdicht blijkt ,het is de voetbalkantine van VK zegbroek. Na de controle stappen we door de klissenstraat , waar we gewaarschuwd worden dat de jacht op bosduiven vandaag plaats zal vinden , en mogelijk vallende hagel te verwerken krijgen , wat gelukkig niet gebeurde. De groenstraat ,maashoek , en nog wat bossen loodsen ons naar de 14 kapelletjes , welke we al meermaals tijdens andere wandelingen gepasseerd zijn. Ook de meuldershoeve en keykenshoeve kennen we reeds uit vroegere wandelingen. Controle drie , zelfde als de eerste , zit nu ( 12 uur ) nog voller , en we besluiten dan maar om de laatste vier km verder zonder rust af te leggen , al stappend tussen de weilanden en bossen , ruiken we een varkenskwekerij , waarschijnlijk omdat we stadsmensen zijn , komt het ons niet aangenaam over. Zittaart en café bierhoeve zien we nog voor we aan een steile klim beginnen , en enkel om even verder de begraafplaats te bereiken. We weten dat het einde van de tocht nadert wanneer we de heggekapel voorbij gaan , hier noteren we de volgende tekst , heggekapel 1412-1997 , 30 Augustus , de maagd en de duivel , als er iemand de betekenis van weet , mag je het me altijd doormailen. We danken de herentalse wandelclub , die om 13 uur 1050 wandelaars ontvangen hadden.
Wandelen in puurs , het begon voor de meeste wandelaars met een vals
vertrekadres , in de marching stond wel degelijk molenstraat , maar
waarschijnlijk hebben we het veranderd startadres ergens gemist de enige
troost is dat ik zeker niet alleen in dit geval verkeerde. Nu de wandeling zelf
: Eens voorbij de theaterzaal gaan we de begijnhofstraat door , met naar haar
naam genoemde campus , een weinig verder steken we de vliet over om enkele km
de aspergeroute te volgen , via
knooppunt 13 belanden we in oppuurs met het verlaten station. Nu volgen we wel
enkele km de spoorweg , de kattestraat , nijverdries , en onze eerste controle
, een koffie drinken , en verder via de grote baan , die we snel wisselen voor
een wegel door een afgereden maisveld , hier zien we ook het vandalisme dat
aangericht is aan de plaatselijke kapel , ruiten zijn hier dus ook niet veilig.
Sint-Amands ligt nu voor onze voeten , koningsvelden en broekstraat brengen
controle twee , zaal vreugdegalm bleek weer te klein om de massa wandelaars te
ontvangen , dus stappen we maar verder zonder rust , voorbij de basisschool van
lippelo en de sportvelden. Oppuurseweg met hoeve ‘d hoef , en weer moeten we
een afgereden maisveld als wandelpad gebruiken tot aan de provinciale steenweg.
Buggenhout is de volgende gemeente die we onder de voeten geschoven krijgen ,
met zijn middelpunt van vlaanderen lijkt het me een gewichtige plek , verder
langs kruisheide , lippelostraat en kasteel hof-ter-melis. Vermits de
controlezaal te klein was , besluiten we een stop te houden in cafe de
wandelaar , waar de we door de baas werden uitgenodigd , en zelfs ons eigen
brood mochten eten. We trekken verder via een landweg richting controle drie ,
zelfde kleine zaal , en dus trekken we gewoon verder voor de laatste zes km; We
zien nog het vogelopvangcentrum , de begraafplaats , achterheide , meir waar we
een gratis boullon te drinken kregen , nu resten ons nog tussenheide , campus
hof-ten berg , hooiveld , wat tevens ook het einde betekende van onze 26 km
tocht. Met dank aan wandelvriendenclub puurs , zij mochten om 15 uur fier zeggen
dat er zich 3095 wandelaars hadden ingeschreven. Foto's op