.

Espen Lind (Oslo, 13 mei 1971) is een Noorse zanger, songwriter en producer.

Espen Lind werd geboren in Oslo. Toen hij vijf jaar oud was, verhuisde zijn familie naar Tromsø in Noord-Noorwegen. Op zijn vijftiende ging hij in een opnamestudio werken. In 1993 verhuisde hij naar Los Angeles. Twee jaar later bracht hij onder de naam Sway zijn nummer Yum Yum Gimm Some uit. Zijn debuutalbum, MMM Prepared to be Swayed, verscheen in september 1995. In 1996 kreeg hij een platencontract van Universal Music in New York. Een jaar later kwam zijn tweede album Red uit, met de hitsingle When Susannah Cries. Zijn derde album This is popmusic, met de single Black Sunday, kwam in oktober 2000 op de markt. Het was een succes in Noorwegen, maar niet in de rest van Europa. Dit geldt ook voor zijn vierde album April (2005).

Daarna is hij ook nummers gaan schrijven. Zo schreef hij met Lene Marlin de Noorse liefdadigheidssingle Venn voor de slachtoffers van de tsunami in 2004, waarop o.a. Kurt Nilsen meedeed. Ook heeft hij onder meer voor Beyoncé en Atomic Kitten nummers geschreven.

.

Won Ton Ton is een Belgische popgroep die eind jaren '80 van de 20e eeuw een grote hit scoorde in België en Nederland met I lie and I cheat.

Won Ton Ton is de opvolger van de groep Chow-Chow, die halverwege de jaren '80 actief was. Nadat de groep uit elkaar was gegaan, bleef zangeres Bea Van der Maat in de belangstelling staan. Dit leidde tot een nieuw platencontract voor de groep in 1987 onder de naam Won Ton Ton. Hun eerste single I lie and I cheat werd een top-10 hit in België en een top-20 hit in Nederland. De volgende singles Hey Marlene en Can I come near you scoorden veel minder. In 1989 verscheen het debuutalbum van Won Ton Ton, Home.

.

Aretha Louise Franklin (Memphis (Tennessee), 25 maart 1942) is een Afro-Amerikaanse gospel-, soul- en R&B-zangeres.

Als kind zong zij met haar zusters, Carolyn and Erma, in de baptistenkerk waar haar vader dominee was. Haar eerste plaatopnames maakte ze toen ze 14 jaar oud was. Aretha Franklin werd ontdekt door John Hammond en sloot een contract met Columbia Records.

Begin jaren zestig maakte ze een paar liedjes die populair werden, met name "Rock-a-bye Your Baby with a Dixie Melody". Op 3 januari 1987 werd zij de eerste vrouw die een plaats kreeg in de Rock and Roll Hall of Fame.

Na haar vertrek bij Columbia Records sloot ze een contract met Atlantic Records. Haar producer werd Jerry Wexler waarmee ze een paar zeer invloedrijke R&B opnames maakte, zoals "I Never Loved a Man (The Way I Love You)". De stijl van dit lied had veel meer "soul" dan haar eerdere werk. Tegen het eind van de 60er jaren kreeg Aretha Franklin de bijname "The Queen of Soul", omdat ze zo beroemd was geworden en tevens een rolmodel voor de Afro-Amerikaanse gemeenschap.

Aretha Franklin had veel top 10 hits, waaronder covers van andere beroemdheden, zoals The Beatles ("Eleanor Rigby"), The Band ("The Weight"), Simon and Garfunkel ("Bridge Over Troubled Water"), Sam Cooke en The Drifters.

Andere belangrijke hits waren "Chain of Fools", "Natural Woman", "Think", "Baby I Love You", "The House That Jack Built" en "Respect".

Begin jaren tachtig lijkt het alweer voorbij met haar carrière, totdat ze een cover maakt van de Doobie Brothers-hit 'What A Fool Believes'. Vlak daarna is ze te bewonderen in de klassieke John Belushi-muziekfilm 'The Blues Brothers'. Het duurt daarna nog zeven jaar voordat ze de hitlijsten weer haalt, maar dat doet ze dan ook met de gigantische hit 'I Knew You We're Waiting For Me', een duet met George Michael die wekenlang nummer 1 stond in de Top 40. Het nummer werd geschreven door Simon Climie van Climie/ Fisher. In 1994 zong ze nog 'A Deeper Love' voor de bioscoopkraker Sister Act.

.

The Pretenders is een Britse rockgroep rond de Amerikaanse zangeres, gitarist en songwriter Chrissie Hynde, die met een mix van punk, New Wave en popmuziek (voornamelijk in de jaren tachtig) een reeks hits scoorde, waaronder "Brass in Pocket", "Back on the Chain Gang", het kerstnummer "2000 Miles", "Don't Get me Wrong" en "I'll Stand By You".

Chrissie Hynde verhuisde eind jaren zeventig van de Verenigde Staten (Ohio) naar Engeland, waar ze in 1978, in de nadagen van de Britse punkbeweging, the Pretenders oprichtte. De band bestond toen uit Hynde, gitarist James Honeyman-Scott, bassist Peter Farndon en drummer Martin Chambers.

De band nam een versie op van "Stop Your Sobbing" van Ray Davies, geproduceerd door Nick Lowe. Het nummer werd in Groot-Brittannië een hit, evenals de twee volgende singles, "Kid" en "Brass in Pocket". Begin 1980 kwam het debuutalbum uit, Pretenders, dat zowel in Groot-Brittannië als in de Verenigde Staten een grote hit werd. "Brass in Pocket" groeide uit tot een wereldwijde hit.

In de lente van 1981 bracht de band een EP uit, Extended Play, gevolgd door een tweede album, Pretenders II, in de zomer van dat jaar. Toentertijd werd het album niet goed ontvangen door de critici, maar door enkele hitsingles verkocht het album vrij goed. In juni 1982 werd bassist Peter Farndon door Hynde uit de band gezet, vanwege zijn drugsproblemen. Twee dagen later, op 16 juni 1982, stierf gitarist Honeyman-Scott aan een overdosis cocaïne. Farndon stierf in 1983 aan een overdosis, vlak nadat Hynde was bevallen van haar eerste kind met Ray Davies.

Hynde vormde een nieuwe band, bestaande uit haarzelf, Chambers, bassist Malcolm Foster en gitarist Robbie McIntosh (voormalig lid van Manfred Mann's Earth Band). In deze nieuwe samenstelling brachten the Pretenders december 1983 een nieuwe single uit, het melancholische kerstnummer "2000 Miles", gevolgd door een nieuw album, Learning to Crawl, begin 1984.

In 1985 traden the Pretenders op op Live Aid. Hynde zelf was dat jaar te horen op UB40's versie van Sonny & Cher's "I Got You Babe". Op Get Close uit 1986 waren enkel Hynde en McIntosh te horen, de andere bandleden werden ontslagen en ingeruild voor sessiemuzikanten. De single "Don't Get me Wrong", afkomstig van Get Close werd een wereldwijde hit.

Packed!, het album uit 1990, werd geen succes. In 1994 kwam de band weer terug met het commercieel succesvolle Last of the Independents, mede door de goed ontvangen ballade "I'll Stand By You", die veelvuldig op de radio te horen was. Na het live-album The Isle of View uit 1995 werd het stil rond de band. In 1999 keerde de band terug met het album Viva el Amor. In 2002 kwam er weer een nieuw album uit, Loose Screw, op Artemis Records. In maart 2006 is de boxset Pirate Radio uitgekomen.

In 2005 zijn the Pretenders opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

.

Paolo Giovanni Nutini (Paisley, 9 januari 1987) is een Schots singer-songwriter. Zijn vader is van Italiaanse afkomst, uit Barga, Toscane en zijn moeder komt uit Glasgow.

Zijn muziek heeft invloeden van onder andere David Bowie, Rod Stewart, Damien Rice, Oasis, The Beatles, U2, Pink Floyd en Fleetwood Mac.

Nutini, die geen muziekles heeft gehad, dacht zijn vader op te volgen in de "fish and chips"-business. Hij werd als eerste aangemoedigd om te gaan zingen door zijn muziek-liefhebbende grootvader en een leraar die talent in hem zag. Hij is van school gegaan om als roadie te gaan werken, en om T-shirts te gaan verkopen voor Speedway (band), hij heeft drie jaar lang de muziek-business leren kennen door middel van live-optredens, alleen en met een band, en heeft gewerkt in Glasgows Park Lane Studio.

Zijn grote doorbraak kwam toen hij aanwezig was bij een concert van David Sneddon in zijn geboorteplaats Paisley aan het begin van 2003. Sneddon was vertraagd, en als winnaar van een popquiz, werd Nutini de kans gegeven om wat liedjes te spelen op het podium terwijl er werd gewacht op Sneddon. De zeer positieve reactie op het optreden van Nutini maakte indruk op iemand uit het publiek en die vroeg aan Nutini of hij zijn manager mocht worden.

Een journalist van Daily Record, John Dingwall, zag het optreden van Nutini op het Queen Margaret Union en vroeg hem om live op te treden op Radio Scotland. Hoewel hij pas 17 was, vertrok Nutini naar Londen, om daar op te treden in de Bedford pub in Balham, terwijl hij zelf nog niet eens legaal alcohol mocht drinken. Meerdere radio- en live-optredens volgden, waaronder twee akoestische live optredens en support-acts bij Amy Winehouse en KT Tunstall. In 2006 was hij onder meer support-act van The Rolling Stones in Wenen.

.

Marianne Faithfull (Hampstead (Londen), 29 december 1946) is een Britse zangeres, die ontdekt is door The Rolling Stones. Ze begon haar carrière in 1964 met het nummer As Tears Go By (geschreven door Mick Jagger en Keith Richards). In Nederland scoorde ze in die tijd (1965) met Summer Nights.

Al snel had ze een relatie met Mick Jagger. Nadat deze relatie uitging, stopte Marianne Faithfull tijdelijk met de muziek om van haar drugsverslaving af te komen. In 1979 kwam ze terug met Broken English, met daarop haar tweede en grootste Nederlandse hit The ballad of Lucy Jordan. In 1981 kwam een derde en vooralsnog laatste single uit: Sweetheart.

In 1994 kwam de autobiografie Faithfull op de markt. Ze was in 1997 te horen op het nummer The Memory Remains van Metallica, waarin ze de achtergrondzang voor haar rekening nam.

In 2002 kwam ze weer met een soloalbum, getiteld Kissin' Time. Dit album werd gevolgd door het album Before the Poison uit 2004. Hits in Nederland leverde deze albums niet op.

Op 14 september 2006 werd bekend gemaakt dat Marianne Faithfull borstkanker had en daarom haar tournee moest afbreken. Op 11 oktober 2006 werd ze geopereerd in Frankrijk. Omdat de ziekte in een zeer vroeg stadium werd ontdekt, was verdere behandeling niet nodig. Inmiddels is ze weer hersteld en heeft ze ook al concerten gegeven in Nederland. Op 26 april 2008 keert ze terug voor een concert in MC Frits Philips in Eindhoven.

Brahim Attaeb (Torhout, 24 februari 1984) is een Belgisch-Marokkaanse zanger.

Brahim werd bekend toen hij meedeed aan Idool 2003. Daar was hij één van de favorieten en uiteindelijk strandde hij op een verdienstelijke 4de plaats en kreeg hij een platencontract.

Het verwachtte succes bleef echter uit en zijn platencontract raakte hij kwijt. Hij schreef zich in voor Eurosong 2006 met het lied P.O.W.E.R.. In de eerste voorronde werd hij 2de na Katerine. In de halve finale had hij het lied wat veranderd, in plaats van een intro begon hij direct met het refrein en dat werd gesmaakt door het publiek. De vakjury was erg lovend en gaf hem een 2de plaats, de kijkers gaven hem een 3de plaats maar door de andere jury's werd hij minder gesmaakt waardoor hij 4de was en niet rechtstreeks naar de finale mocht. De vakjury had echter nog een wildcard en gaf die aan Brahim. In de finale gaf de vakjury zelfs de volle pot aan Brahim maar ook nu speelden de andere jury's hem parten, waardoor hij opnieuw op de 4de plaats strandde.

Met Turn the music up en Didi had Brahim zelfs hits in Marokko.

In 2007 was hij het boegbeeld van de Damiaanactie waarvoor hij de song Lamuka (Wake Up) schreef. In de zomer van 2007 nam hij een nieuw nummer op So into you.

In 2008 nam hij opnieuw deel aan Eurosong met het nummer 'What I like about you'. Hij werd tweede in de eerste voorronde. Hij bleef steken in de halve finale, maar de jury had nog een wildcard uit te delen. Deze gaf de jury aan Brahim. Hiermee ging hij door naar de finale, waar hij uiteindelijk vierde werd.

.

Maria Isabel (Belle) Perez (Neerpelt, 29 januari 1976) is een Vlaamse zangeres met Spaanse wortels. Ze is vooral bekend door haar Spaans getinte, opzwepende nummers. De Vlaamse Latin-diva kent behoorlijk succes in Nederland, Vlaanderen en in Duitsland.

Ze werd bekend dankzij haar deelname aan het VRT-programma Eurosong, de Belgische voorselecties voor het Eurovisiesongfestival, met het liedje "Hello World". Ze werd reeds twee keer net niet geselecteerd voor het Eurovisiesongfestival, maar bouwde wel een solocarrière op. Na haar eerste optreden met Honeybee werd ze opgemerkt door VTM en werd ze geselecteerd voor de presentatie van het allereerste online internet-tv programma in Vlaanderen, Channel E. In 2003 presenteerde ze Zones.tv samen met presentator Jan Bosman op de Vlaamse zender LibertyTV. In 2005 zetelde ze in de jury van Star Academy, een muziekprogramma dat op zoek gaat naar de ideale zanger(es). Ze presenteert samen met Jan Smit voor de Tros het programma Trosmuziekfeest. In 2006 deed ze opnieuw een gooi naar een songfestivalticket met het liedje "El Mundo Bailando". Ze won de laatste voorronde en werd zowel in de halve finale als in de finale derde. Ze moest toen La Sakhra en Kate Ryan laten voorgaan.

Hoewel ze in het begin van haar carrière zich voornamelijk richtte op het Engelse repertoire, maakte Belle met haar derde album, Baila Perez, de overstap van pop naar latin. Het bleek een zeer goede zet, want vanaf dat moment gingen zowel singles als albums stukken beter over de toonbank dan daarvoor. Ook in Nederland werden er meerdere malen singles van Belle uitgebracht, maar deze deden vrij weinig in de hitlijsten. Toen het duet "Me & You" met zanger Jody Bernal verscheen waren de verwachtingen hoog, maar een echte doorbraak voor de zangeres bleef uit. Pas in 2005 wist Perez ook het Nederlandse publiek voor zich te winnen. Het nummer "Que Viva La Vida" behaalde de Top 10 van de Nederlandse hitlijsten en van het (speciaal voor Nederland gemaakte) gelijknamige album werden 50.000 exemplaren verkocht, wat goed was voor goud.

Belle Perez won al vijf jaar op rij, de Radio 2-zomerhit met "Me and you", "Light of my life", "Enamorada", "Que Viva La Vida" en in 2006 met "Ave Maria", een prestatie die weinig mensen haar nadeden. Ook werd ze met de "Que Viva La Vida" en "Ave Maria" verkozen tot publiekslieveling door de Radio 2-luisteraars.

In de zomer van 2006 verscheen het album Gotitas de Amor. Naast de Eurosonghit "El Mundo Bailando", de zomerhit "Ave Maria" en de single "Gotitas de Amor", stond er nog meer nieuw materiaal op dat Perez ook al tijdens de Mega Latino Concerten in het Sportpaleis zong. In oktober trad de zangeres op in de Heineken Music Hall te Amsterdam. In november 2006 verscheen een dvd met een volledige live-registratie van haar concert in het Sportpaleis. In de eerste maanden van 2007 deed ze een theatertour door Nederland. Op 5 en 6 mei 2007 liet Belle Perez het Sportpaleis van Antwerpen weer vollopen met Mega Latino Concerten. Op 13 oktober 2007 stond Belle voor de eerste keer in een uitverkocht Ahoy' in Rotterdam.

Ook poseerde ze tweemaal voor het mannenblad FHM. In 2008 hebben Belle Perez en haar echtgenoot Mario Winters na bijna acht jaar huwelijk een streep getrokken onder hun relatie.

In 2007 werkte Belle Perez samen met de Nederlandse zanger en presentator Erik van der Hoff aan een buurtlied voor een speciale Douwe Egberts actie, de burendag op 15 september.

Eind 2007 begon Belle aan haar theatertour GIPSY doorheen Vlaanderen. Na de verschillende culturele centra in Vlaanderen aangedaan te hebben, ging de tour van januari 2008 tot april 2008 verder in Nederland. Volgend op deze theatertour volgt er op 16 mei een nieuwe single "Dime que tu quieres". Eind juni komt het nieuwe album uit, dat de naam GIPSY meekreeg. Dit album stelt Perez dan in een exclusief optreden in zowel de Heineken Music Hall in Nederland en de Lotto Arena in Antwerpen voor aan het publiek.

In de zomer gaat Belle op de baan met een nieuwe zomertour.

In het najaar verschijnt er dan een boek over het tienjarig jubileum van de zangeres Belle Perez. Het zal aan de hand van foto's terugblikken op tien jaar Belle Perez.

.

De Time Bandits waren een electro-disco-funk band van Nederlandse bodem onder leiding van lead-zanger Alides Hidding.

Hidding had in 1980 een solohit met het nummer "Hollywood Seven" uitgebracht door Polydor. Een jaar later scoorde hij met zijn nieuw opgerichte band Time Bandits een eerste top-10 hit met "Live It Up".

Vele hits volgden met als grootste hit "I'm Specialized In You" in december 1982, waar ze uiteindelijk de tweede plaats in de Nederlandse top 40 mee behaalden.

Alides werkte nog samen met de zanger Dan Hartman en verdween daarna van het hitfront. Tegenwoordig (2004) treedt hij nog regelmatig alleen op onder zijn oude groepsnaam.

.

The Corrs is een internationaal bekende Ierse band uit Dundalk. The Corrs bestaat uit Jim Corr (gitaar) en zijn zussen Sharon Corr (viool), Caroline Corr (drums) en Andrea Corr (zang en tin whistle). Andrea beschrijft The Corrs als een band met een keltische pop-rockstijl. Het zijn vooral de tin whistle, de viool, en in het bijzonder de stem van Andrea die het Ierse geluid aan de muziek van The Corrs geven. Deze broer en drie zussen, die nu in Dublin en Belfast wonen, deden ooit auditie voor de film The Commitments, waar zij ook in spelen. Later kregen ze een platencontract. The Corrs hebben ook enkele nummers opgenomen met Bono van U2. Deze zei een keer: "Great songwriters - in concert the loudest whisper I have ever heard, don't miss them."

Op 14 juni 1990 traden de drie zusjes Sharon, Caroline en Andrea samen met hun broer Jim Corr voor het eerst op tijdens de audities voor de film ‘The Commitments’. Daarvoor waren ze alle vier al actief bezig met hun muzikale carrière. Soms maakten ze muziek met elkaar of met hun ouders die ook een eigen coverband hadden. In 1994 werden ze door de Amerikaanse ambassadeur, die hen toevallig had ontdekt in een pub, uitgenodigd om op te treden tijdens de ceremonie van een wedstrijd van het WK voetbal in Boston. Daar werden ze al snel achtervolgd door platenbonzen, die hen een contract aan wilden bieden. Uiteindelijk kozen ze voor producer David Foster, die inmiddels al 14 Grammy's voor zijn producties in de wacht had gesleept.

In 1995 kwam hun eerste album, Forgiven, Not Forgotten, uit. De single Runaway daaruit werd een bescheiden hit. In andere landen, waaronder Ierland, hun land van herkomst, en Groot-Brittannië, had de single meer succes. Ze verkochten wereldwijd meer dan twee miljoen stuks van hun debuutalbum. In 1996 speelden ze tijdens de Olympische Spelen in Atlanta, en meteen daarna sloten ze zich als voorprogrammaband aan bij de wereldtournee van Céline Dion. Hun tweede album, Talk On Corners, werd een doorslaand succes, en daardoor kwam ook hun debuut opnieuw de albumlijsten binnen. In 1999 brachten ze het live-album Unplugged album uit, waarmee ze eindelijk doorbraken in Nederland (met het nummer Radio). In 2000 doken The Corrs weer de studio in om een nieuw album op te nemen.