James Joseph Brown (Barnwell, 3 mei1933 — Atlanta, 25 december2006) was een Amerikaanse zanger. Hij was een van de belangrijkste muzikanten van de 20e eeuw en had een belangrijke invloed op de ontwikkeling van gospel en rhythm and blues in soul en funk. Zijn bijnaam was de "Godfather of Soul". Brown zou geboren zijn in Barnwell in 1933, maar sommige bronnen noemen 1928 als zijn geboortejaar en Pulaski (Tennessee) als zijn geboorteplaats. Hij groeide op in een bordeel, in de crisisjaren '30 in Augusta (Georgia). Op 16-jarige leeftijd werd hij veroordeeld voor een gewapende overval. Na drie jaar werd hij op voorspraak van Bobby Byrd
vrijgelaten op voorwaarde dat hij zich niet meer in Augusta zou laten
zien en dat hij een baan zou zoeken. Na een korte sportcarrière in boksen en baseball zocht hij zijn heil in de muziek.
Gedurende zijn carrière heeft hij veel muzikanten beïnvloed. In de jaren '60 werd hij door andere artiesten geïmiteerd. Halverwege de jaren '70 verlieten diverse muzikanten zijn band en gingen meer de funkkant op, à la George Clinton. In de late jaren '70 en jaren '80 was Brown een inspiratiebron voor rap, breakdance en hiphop, dj's als Grandmaster Flash gebruikten veelvuldig samples van Browns werk. Met de Egyptische zanger Hakim zong hij 'Leila' (2004).
James Brown werd ook wel The Godfather of Soul, Soul Brother Number One en Mr. Dynamite genoemd. Hij was vier keer gehuwd; hij trouwde met zijn huidige vrouw Tommie Rae Hynie in 2002 na het overlijden van zijn derde vrouw Adrienne Rodriguez, met wie hij twaalf jaar getrouwd was geweest. Daarvoor was hij al tweemaal getrouwd geweest, met Deidre Jenkins en met Velma Warren (1954 - 1969).
In december 2004 bleek hij ziek te zijn, er werd prostaatkanker geconstateerd. James Brown overleed op 73-jarige leeftijd op eerste kerstdag 2006 om 07:45 uur CET, nadat hij een dag eerder in het ziekenhuis was opgenomen met een longontsteking. De doodsoorzaak was congestief hartfalen
veroorzaakt door de longontsteking. In maart 2007 werd bekend dat het
lichaam van James Brown bijgezet is in een crypte bij het huis van een
van zijn dochters in Columbia (South Carolina).
Kenners noemen de stem van Günther ‘doorleefd’. Wel, ze hebben gelijk. Want voor hij aan de top stond, heeft Günther gezongen in muffe repetitielokalen, geschreeuwd tegen te luid afgestemde gitaren, geknokt om lallende toogklanten te overstemmen. Hard gewerkt dus.
Walter’s Verjaardagsshow
Günther begint zijn carrière in 1985 bij een bigband als percussionist. Al snel staat hij zelf achter de microfoon. Rond 1990 combineert hij de muziek met zijn andere passie: auto’s. Hij werkt als verkoper in een grote garage. “De manager wist dat muziek mijn zwakke plek was: als ik niet genoeg verkocht, nam hij de radio uit mijn auto”, lacht Günther. Maar als na een opgemerkte passage in ‘Walter’s Verjaardagsshow’ plots platenfirma’s en artiesten aan zijn deur staan, doet Günther de sprong. Hij neemt bij Polygram de single ‘Ik laat me gaan’ op en schiet meteen naar de Vlaamse top tien. ‘Hier in dit land’, zijn eerste full cd, bewijst dat hij er staat: zelden werden pop, jazz, bigband, funk en ballad zo mooi tot één brok Vlaamse power samengesmolten. De plaat wint in geen tijd goud. De tweede cd, ‘Stop de tijd’ (1993), bevat ‘Koud is de pijn’, ‘Ik blijf bij jou’ en ‘Meer dan een vriendin’. Voor de tekstschrijfster wordt dat laatste ook realiteit: Tanja Van Sebroeck, de liefde van Günthers leven, wordt mevrouw Neefs.
Günther op speciale aanvraag
In 1994 is Günther genomineerd voor “Het Gouden Oog”, de verkiezing van de meest verdienstelijke media-en showbizz-persoonlijkheden. Tijdens de live-uitzending stelt hij zijn derde album “Tien miljoen dingen” voor. “Special Request I” is een selectie van 14 tijdloze grooves en ballads van blanke en zwarte stemmen uit diverse genres. De cd haalt moeiteloos platina; de tournee wordt een ongezien succes en de smaakvolle tv-special met Kerst een topper in de kijkcijfers van dat jaar. Een opvolger kan niet uitblijven. Onder het oog van duizenden enthousiaste toeschouwers, wordt “Special Request II” in september 1997 aan de wereld voorgesteld. Günthers innemende versies van “The Sun Ain’t Gonna Shine Anymore” en vooral “Satisfaction Guaranteed” worden dikke radiohits. In het Casino van Beringen wordt opnieuw een swingende tv-special ingeblikt. Voor het nieuwe millennium aanbreekt, doet Günther het internationale avontuur nog één keer over. In 1999 verzamelt hij, op algemeen verzoek, de meest romantische smaakmakers uit eerdere liveshows. Op “The Love Album” versmelt zijn warme stem met 14 klassiekers uit de 3 voorafgaande decennia: van “Cry me a river”, over “Just the way you are” tot “Laughter in the rain”. Met een uitgelezen ploeg filmers trekt Günther naar Cyprus voor de opnames van een bijbehorende tv-show. De cd kampeert intussen verscheidene weken in de Top 5 van de albumcharts.
Van Engels naar Nederlands en terug
Met zijn zesde album “Bij jou” keert Günther terug naar het Nederlandstalige oeuvre. De plaat swingt de zomer in. Voor de titelsong ontvangt hij tijdens Zomerhit 2000 de prijs voor het beste Nederlandstalige lied.
Ook in 2000 brengt Günther, met o.a. Raymond van het Groenewoud, Rob de Nijs en Toots Thielemans, eerbetoon aan zijn vader op de cd “Louis Neefs 20 jaar later”, met een indrukwekkend concert in het Antwerpse Sportpaleis, vereeuwigd in een tv-special die zelfs op de Nederlandse televisie druk werd bekeken. In 2002 borrelt Günthers heimwee naar the big band feeling weer op: met een keur aan sessiemuzikanten duikt hij de studio in voor de plaat “Swing is the thing”. Topproducers als Steve Willaert en Bob Porter tekenen voor de frisse arrangementen van 14 evergreens uit pop, soul en rock. Günther verrast zelfs zijn trouwste fans met onverwachte versies van “I want you to want me”, “Route 66” of Blondie’s “Call Me”. De cd prijkt maandenlang in de nationale lijsten en de liveoptredens bieden een stomende set swingplezier op een goedgevuld podium. Sedertdien komt Günther nog enkele keren verrassend uit de hoek. Wanneer hij met Stef Bos de bijna olympische hymne “Goud, zilver en brons” schrijft, bijvoorbeeld. En wat dan gezegd van “As gau paust”, Günthers meest onwaarschijnlijke hit ooit? Een onzinnige tekstlap van Günthers kornuit Mark Uytterhoeven, bovendien in ongekuist Mechels. De reacties na zijn live-optreden in “De laatste show” waren zò overweldigend, dat de grol op cd-single werd gereleast.
My Soul
Met de 4Band, een compact en veelzijdig kwartet vrienden-muzikanten, rijgt hij in het jubileumjaar 2005 de optredens aan mekaar. Eind augustus, wanneer de voorbereidingen voor het grote feest stilaan hun climax bereiken, verschijnt “Laat liefde regeren”. In een handomdraai haalt de single de hoogste rotatie bij diverse Vlaamse radiozenders. Als hoogtepunt van dit feestjaar zijn er de meer dan succesvolle verjaardagsconcerten door Vlaanderen en de release door Universal België van de dubbel CD + DVD ‘15’ met alle Nederlandse en Internationale muzikale hoogtepunten uit Günther’s carrière.
In januari 2008 verschijnt ‘My Soul’, Günthers tiende full cd. Günther brengt indringende versies van ‘I’ll Be There’, ‘Ain’t No Mountain (High Enough)’ en ‘I Heard It Trough The Grapevine’. Als artiest is hij compleet geworden: zijn stem klonk nooit beter. En de warmste stem van Vlaanderen heeft nog grote plannen voor de toekomst: “Muziek brengt mensen bij mekaar. Huidskleur, taal, religie spelen geen rol. Ik kan niet functioneren zonder muziek.”
Shirley Bassey rust uit in haar huis in Monaco, nadat ze vorige week
werd geopereerd aan haar onderbuik. Verwacht wordt dat de 71-jarige
zangeres binnen korte tijd weer helemaal de oude is, zo meldt een
woordvoerder aan het Britse BBC News.
Waarvan Bassey last had,
blijft onduidelijk. Als ze spoedig herstelt, staat de diva eind
volgende maand weer op het podium in het Londense Hyde Park. Bassey
hoort bij de artiesten die 27 juni optreedt tijdens een concert ter
gelegenheid van de negentigste verjaardag van Nelson Mandela.
De
artieste scoorde hits met nummers als 'Big spender' en 'History
repeating'. Ze zong de titelsongs voor drie James Bond-films:
'Goldfinger', 'Diamonds are forever' en 'Moonraker'.
De internationale media kunnen niet wachten tot Angelina Jolie is
bevallen van haar tweeling. Dat bleek vrijdag, toen de Amerikaanse
zender Entertainment Tonight van de daken schreeuwde dat de actrice
twee meisjes had gebaard.
Een woordvoerder ontkende het
gerucht al snel. Jolie vindt het geen probleem om nog even rond te
lopen met een dikke buik. "Ik vind het heerlijk", zegt ze in het
julinummer van Vanity Fair. "Het is fantastisch om een beginnend leven
in je te voelen."
Partner bepaalt Dat ze
lekker in haar vel zit, heeft volgens de 32-jarige filmster te maken
met haar vriend Brad Pitt. "Ik denk dat sommige vrouwen het anders
beleven door hun partner", vertelt ze in het Amerikaanse maandblad, dat
vanaf volgende week in de kiosk ligt. "Ik ben toevallig met iemand
samen die zwangerschap heel sexy vindt. En daardoor voel ik me dan weer
heel sexy."
Kinderen zonder ouders In het
openhartige interview, waarvan Vanity Fair enkele delen openbaar heeft
gemaakt, praat Jolie ook over de adoptie van haar kinderen Maddox (6),
Pax (4) en Zahara (3). "Toen ik opgroeide wilde ik al adopteren, omdat
ik me ervan bewust was dat er kinderen waren zonder ouders", legt ze
uit. "Het is geen humanitaire daad, omdat ik het niet als een
opoffering zie. Het is een geschenk."
Wonderlijke keizersnede In
2006 kregen Jolie en Pitt hun eerste biologische kindje, dochter
Shiloh. Die gebeurtenis staat in het geheugen van de 'Tomb
Raider'-actrice gegrift. "We waren in een klein ziekenhuis in Afrika
toen Shi werd geboren", vertelt ze. "Ik kreeg een keizersnee en ik vond
het fascinerend." Het lijkt erop dat de actrice de beschikking had over
goede pijnstillers. "Ik vond het geen pijnlijke ervaring maar een
wonder".
Kasteel Jolie en Pitt namen
onlangs met hun kinderen intrek in een villa in het zuiden van
Frankrijk. Het sterrenkoppel bezocht deze maand samen het filmfestival
van Cannes.
Holly Hunter is vereeuwigd in de bestrating van Hollywood Boulevard.
Vrijdag werd haar ster onthuld op de Hollywood Walk of Fame. De
Oscarwinnares vond het een 'ongelooflijke eer' om haar naam te zien op
een plek waar ook filmgrootheden als Marlon Brando en Steven Spielberg
vermeld zijn.
Spielberg
was bij de ceremonie aanwezig. Hij regisseerde Hunter in de romantische
dramafilm 'Always'. De 50-jarige actrice won in 1994 een Oscar voor
haar rol in 'The piano'. Ze heeft ook films als 'Copycat', 'Crash' en
'Thirteen' op haar naam staan.
Hunter is de 2363e persoon die is onderscheiden met een ster op de befaamde boulevard in Hollywood.
Haar artiestennaam is bijna een echte naam geworden, want de naam
staat bij de burgerlijke stand geregistreerd. Ze heet daar: Willy
Albertina Verbrugge, zich noemende Willeke Alberti.
Eind 1965 trouwde Willeke met Joop Oonk, basgitarist bij The Jumping Jewels. Uit het huwelijk werd een dochter geboren, Daniëlle, die later zou trouwen met voetballer John van 't Schip. Het huwelijk van Alberti en Oonk eindigde in 1974. Later, (op 24 juli1976), huwde ze met John de Mol, uit welk huwelijk op 12 januari1979 zoon Johnny de Mol werd geboren. Ook dit huwelijk hield niet lang stand en strandde uiteindelijk in 1980. In 1983 trouwde ze met met de Deense voetballer Søren Lerby, uit welk huwelijk opnieuw een zoon, Kaj, werd geboren. Lerby en Alberti gingen in de jaren negentig uit elkaar.
Op 11-jarige leeftijd debuteerde Alberti in de musical Duel om Barbara. Haar eerste plaatje dateerde uit 1958, Zeg pappie ik wilde u vragen. Alberti zong daarop een duet met haar vader. In 1963 verscheen haar eerste hit: Spiegelbeeld, goed voor een gouden plaat. Dit nummer is een bewerking van een nummer van George Jones genaamd "Tender years".
In de jaren zestig was Alberti vooral bekend als zangeres. Hits als De winter was lang en Mijn Dagboek klonken door de Hollandse huiskamers. Morgen ben ik de bruid, uit 1965, kan autobiografisch genoemd worden.
Van 1965 tot 1969 had zij samen met haar vader een eigen televisieshow.
In 1970 speelde Alberti een rol in de televisieserie De kleine waarheid, een succesvolle Nederlandse productie van regisseur Willy van Hemert. Zij speelde de titelrol in de speelfilm Rooie Sien (1975). Daarin zingt ze o.a. " Telkens weer".
Nadat zij een aantal jaren uit de schijnwerpers was, keerde Alberti in 1987 terug, en opnieuw werden haar platen met goud bekroond. Een hit uit deze tijd was "Samen zijn", een liedje uit de kinderserie "Pompy de Robodoll". Ook verscheen Alberti weer op televisie en had zij een eigen theaterprogramma. Alberti werkte samen met onder andere Paul de Leeuw, André van Duin en Jos Brink. Alberti deed in 1994 mee met het Eurovisie Songfestival, met het lied Waar is de zon. Ze eindigde zo laag, dat Nederland het jaar daarop alleen mocht toekijken.
In 2004-2005 toerde Alberti met Jos Brink in de musical Hello Dolly door Vlaanderen en Nederland. In hetzelfde jaar kreeg ze de Radio 2 zendprijs uitgereikt in theater Carré.
Begin 2008 maakte Alberti bekent dat ze vanaf 26 mei te zien zal zijn in de langstlopende soapserie van Nederland, Goede tijden, slechte tijden. Ze vertolkt hierin de rol van Josephine van Wickenrode. Het is niet bekend hoelang Willeke te zien zal zijn.
CHIC is een Amerikaanse disco/funk band die in 1976 werd gevormd door gitarist Nile Rodgers en bassist Bernard Edwards. Ze zijn vooral bekend geworden door hun disco songs, waaronder Dance, dance, dance (Yowsah, yowsah, yowsah) (1977), Everybody Dance (1977), Le Freak (1978), I want your love (1978), Good Times (1979) en My forbidden lover (1979).
Nile Rodgers en Bernard Edwards ontmoetten elkaar in 1970. Al snel vormden ze een rock band, The Boys geheten (later The Big Apple Band).
Ondanks veel interesse voor hun vroege demo's kregen ze geen
platencontract. Platenmaatschappijen haakten af zodra ze erachter
kwamen dat de bandleden zwart waren; in die dagen werden zwarte
artiesten niet geacht rockmuziek te spelen.
Onverschrokken gingen Edwards en Rodgers door. In 1977 werd Tony Thompson, voormalig drummer van LaBelle en Extacy, Passion & Pain
gevraagd om deel uit te gaan maken van de band. Een tijdlang speelden
ze als trio voornamelijk covers op kleine optredens. Tot enige tijd
later Norma Jean Wright
zangeres van de band werd. Zij zong vanaf dat moment op de demo tapes,
en op alle nummers van het later dat jaar verschenen eerste album
(simpelweg "Chic" geheten).
Het debuutalbum en de singles Dance Dance Dance en Everybody Dance
werden onmiddellijk een succes, en Chic trad op als kwartet tot
februari 1978. Rodgers en Edwards dachten dat een tweede zangeres zowel
visueel als geluidstechnisch beter zou zijn voor de live optredens, en
op suggestie van Wright werd haar vriendin Luci Martin in de vroege lente van 1978 lid van de band.
Meteen na de sessies voor hun debuut album werkte Chic aan Norma
Jean Wright's eerste solo album. Dit werd uitgebracht in 1978 en het
nummer Saturday werd een hit in de Clubs. Het solo project was
bedoeld om naast haar Chic werk te doen, maar contractproblemen
(Wright's solo album was uitgebracht voor een ander platenlabel)
noopten haar de band te verlaten.
Tegen het einde van 1978 bracht de band het album C'est CHIC uit, met daarop het nummer Le Freak.
Dit nummer werd als single uitgebracht en was een enorm succes. Het
haalde de eerste plaats in de Amerikaanse hitlijsten en er werden meer
dan 6 miljoen exemplaren van verkocht.
Het daarop volgende jaar bracht de groep het album Risqué uit, en de single Good Times,
een van de belangrijkste singles uit die tijd. Samples van het nummer
werden onder meer gebruikt door Grandmaster Flash in "Adventures on the
Wheels of Steel" en door de Sugarhill Gang in hun single "Rapper's
Delight", die de doorbraak van de hiphop betekende. Het nummer is later
nog talloze malen gesampled door diverse hiphop en dance acts.
In de tachtiger jaren werden nummers van de band weinig uitgezonden
op de radio, hetgeen uiteindelijk leidde tot het opheffen van de groep.
Rodgers en Edwards produceerden afzonderlijk platen voor een groot
aantal artiesten. Zo was Rodgers in 1983 de producent van David Bowie's zeer succesvolle album "Let's Dance" en Madonna's doorbraakalbum "Like a Virgin" (1984). Edwards produceerde in 1985 het album van de supergroep Power Station, waarin Thompson drumde en die verder gevormd werd door Duran Duran leden John Taylor en Andy Taylor en zanger Robert Palmer (wiens solo album Riptide
het volgende jaar ook door Edwards geproduceerd zou worden). Ook
Rodgers was zijdelings betrokken bij het Power Station project. In 1986
produceerde hij (en speelde gitaar op) het album "Notorious" van Duran
Duran.
Na een verjaardagsfeest in 1992, waar Rodgers, Edwards, Paul Shaffer
en Anton Fig oude Chic nummers speelden voor een dolenthousiast publiek
organiseerden Rodgers en Edwards een reünie van de band. Ze namen een
nieuw album (CHIC-ism) en single (Chic Mystique) op die beide de hitparades haalden en toerden over de hele wereld, met zowel kritische bijval als zeer enthousiaste fans.
In 1996 werd Rodgers geëerd als "Top Producer in de wereld" door Billboard Magazine. Dat jaar trad hij samen met Bernard Edwards, Sister Sledge, Simon Le Bon en Slash
op in een serie herinneringsconcerten in Japan, die een overzicht van
zijn werk gaven. Helaas overleed Edwards gedurende de reis aan een
longontsteking. Chic toerde wel verder, met nieuwe muzikanten.
In 2002 overleed ook Thompson, aan kanker. Hij werd 48 jaar oud.
Free Souffriau, de populaire actrice die de rol van superheldin Mega
Mindy vertolkt, en componist en muzikant Miguel Wiels zijn de trotse
ouders geworden van hun eerste kindje, Wolf. Dat heeft productiehuis
Studio 100 bekendgemaakt. Souffriau is bevallen "van een flinke
jongen". Hij weegt 3,720 kilogram en is 51 centimeter groot.
Moeder
en kind stellen het zeer goed, en papa Miguel Wiels is helemaal in de
wolken met zijn zoontje. "We hebben allebei erg uitgekeken naar dit
moment en zijn dan ook totaal overdonderd door het intense geluk dat
zo'n klein wonder met zich meebrengt. Dit is ongetwijfeld het mooiste
wat ons ooit overkomen is", aldus de trotse ouders.
Amy Winehouse heeft haar Portugese fans vrijdag een halfuur laten
wachten. Nadat de Britse zangeres eindelijk op het podium was
verschenen van het festival Rock in Rio Lisboa, speelde ze een set van
55 minuten en kwam niet meer terug voor een toegift. Het optreden in
Lissabon was haar eerste sinds haar meest recente opname in een
afkickkliniek.
Toen
ze uiteindelijk haar gezicht liet zien, excuseerde ze zich tegenover de
negentigduizend toeschouwers voor haar schorre stem. De 24-jarige
Winehouse zong enkele van haar hits, waaronder 'Rehab', en
verschillende soulklassiekers en reggaenummers.
Naast
Winehouse zijn op het vijfdaagse Rock in Rio Lisboa, dat vrijdag van
start ging, artiesten te zien als Alanis Morissette, Bon Jovi,
Metallica en Rod Stewart.
Angelina Jolie is in Frankrijk bevallen van een tweeling. Dat stelt
althans de website van de Amerikaanse zender Entertainment Tonight. "De
baby's zijn er goed aan toe en de moeder ook", meldt een anonieme bron.
Details over de bevalling zijn nog niet beschikbaar.
De
geruchten spoken al de hele dag door de media, maar de woordvoerder van
Angelina Jolie ontkent. Volgens hem is de actrice nog niet bevallen.
Enkele weken geleden bevestigde Jolie op het filmfestival van Cannes
dat ze een tweeling zou krijgen. Jolie en haar vriend Brad Pitt hebben
al vier kinderen: Maddox (6), Pax (4), Zahara (3) en Shiloh (2).
Maddox, Pax en Zahara zijn geadopteerd.
Ze werd geboren als tweede in een gezin met zes kinderen. Dochter van Fred Ross (overleden, 19 november 2007). Samen met Mary Wilson, Florence Ballard en Barbara Martin vormde ze The Primettes in 1959. Nadat ze in 1960 een contract kregen bij Motown, veranderden ze de naam van de groep naar The Supremes in 1961. Barbara Martin verliet de groep kort daarna. In 1967 werden ze Diana Ross and the Supremes. Florence Ballard verliet de groep, waarna Cindy Birdsong erbij kwam en ze weer weer een zingend trio vormden. De groep nam 12 grote hits op in deze periode.
In oktober 1969 verliet Ross de groep en begon aan een solocarrière die ook succesvol bleek. Haar eerste grote hit was het lied Ain't No Mountain High Enough in 1970. Daarna speelde ze in een verfilming van het leven van Billie Holiday, Lady Sings the Blues en kreeg een Oscarnominatie voor die rol.
Ze bracht een album met duetten uit met Marvin Gaye in 1973, met de titel Diana and Marvin en scoorde een aantal grote hits. In 1975 kwam ze terug op het witte scherm in de film Mahogany en de titelsong Do You Know Where You're Going To werd een nummer 1 hit. Haar tweede, zelfgetitelde album kwam in de top 10 terecht.
Haar duet met Lionel Richie, Endless Love, uit 1981
bleek de bestverkopende single uit haar carrière te zijn en was haar
laatste hit op het Motown label. Ze had hierna een contract met RCA
en na een paar succesvolle, en wat minder succesvolle albums keerde ze
eind jaren '80 weer terug naar Motown, waar ze tot 2001 een contract
mee had.
Lipps Inc was een studioband die bekend is van één grote hit, Funkytown uit 1980.
De groep was opgericht in Minneapolis door Steven Greenberg,
die ook alle muziek van de groep componeerde en produceerde. Daarnaast
speelde hij verschillende instrumenten. Zangeres van de groep was Cynthia Johnson. De samenstelling van de rest van de groep wisselde.
De groep werd populair in het disco-tijdperk eind jaren '70. Hun enige hit Funkytown bereikte in onder meer de Verenigde Staten en Nederland de nummer 1-positie. De groep wist hierna geen hits meer te scoren, maar bleef nog enkele jaren actief.
Martha & The Vandellas, ook wel Martha Reeves & The Vandellas genoemd, was een Amerikaanseband die vooral populair was in de jaren zestig. Ze waren lid van platenlabel en hitmachine Motown. Ze werden in 1995 geïntroduceerd in de Rock & Roll Hall Of Fame. Rond het einde van 1960 ontmoette toekomstig leadzangeres van één van Motowns grootste hitmakers Martha Reeves één van de twee toekomstige bandleden. Dit was Rosalind Ashford. Deze twee meiden werden uitgenodigd door Gloria Williamson en Annette Beard om bij hun in de groep te komen zingen. Zo ontstonden de Del-Phis. Toen de meiden geen hits produceerden verliet in 1961
Williamson de groep. Het over gebleven drietal veranderde hierna hun
naam in The Vells. Nadat ze op zoek waren gegaan naar een nieuwe
platenlabel werden ze door William "Mickey" Stevenson
gevraagd om bij Motown te werken. Daar kreeg Reeves een baantje als
secretaresse aangeboden. Toen op een gegeven moment er
achtergrondzangeressen nodig waren voor singles voor het platenlabel
werd het drietal hiervoor gevraagd. Ze wilden wel meewerken en zo begon
hun zangcarrière bij Motown. Ze fungeerden als achtergrondzangeressen
bij onder andere Marvin Gaye en Mary Wells.
Toen de laatste genoemde er een keer niet was voor een opname werd het
trio gevraagd het nummer "I'll Have To Let Him Go" in te zingen. Toen
dit gebeurd was, was Motown er zo blij mee dat ze een professioneel
contract als een van de belangrijkste groepen van de maatschappij
aangeboden kregen. The Vells accepteerden dit en veranderden hun naam
in Martha & The Vandellas. The Vandellas is van twee namen
afkomstig. "Van" is de naam van een straat die in de buurt van de
straat van Reeves lag. "Della" is afgeleid van Della Reese, Martha's favoriete zangeres. In 1963 begon het succes voor Martha & The Vandellas. Hun productieteam was het drietal Holland-Dozier-Holland. Het eerste nummer geproduceerd door hun was "Come And Get These Memories". Het haalde nummer 29 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 6 op de R&Blijst. Hun volgende hit was "(Love Is Like A) Heatwave". Dit nummer haalde nummer 4 op de Amerikaanse Toplijst en nummer 1 op de R&Blijst. Zo voegden ze zich bij The Marvelettes, Mary Wells en Marvin Gaye als hitsellers. In 1964 verliet Beard de groep, omdat ze zwanger en was en ging trouwen. Ze werd vervangen door Betty Kelley, ex-zangeres van The Velvelettes. Na deze personeelsveranderingen ging de groep wel door met hits maken. Hun grootste hit was "Dancing In The Street" uit datzelfde jaar. Het haalde de nummer 2 positie op de Amerikaanse Toplijst, nummer 4 op die van het Verenigd Koninkrijk en nummer 8 op de R&Blijst. Het nummer is onder andere gecoverd door Mick Jagger
en wordt sommigen gezien als het beste nummer ooit geproduceerd door
Motown. Dit liedje was overigens geen HDH-productie maar geproduceerd
door Mickey Stevenson en eveneens geschreven door hem samen met Marvin
Gaye en Ivy Jo Hunter. Na dit grote succes volgden nog hits als "Nowhere To Run", "Jimmy Mack" en "I'm Ready For Love".
Echter, rond het eind van de jaren zestig nam de populariteit van
girlgroups af en dus ook dat van Martha & The Vandellas.Betty
Kelley verliet de groep en werd vervangen door Martha's zus Lois
Reeves. De naam van de groep werd toen veranderd in Martha Reeves &
The Vandellas. Even later verliet ook Ashford de groep. Zij werd
vervangen door Sandra Tilley. Vanaf de jaren 70 maakte de groep zo goed
als geen hits meer. In 1973 werd de groep opgeheven en ging Reeves
verder met een solocarrière. Deze was echter ook niet zo succesvol als
de hitjaren Martha & The Vandellas.
Dido Florian Cloud De Bounevialle Armstrong (Londen, 25 december1971) is een Britsezangeres. Ze staat bekend onder haar artiestennaam Dido (door haarzelf uitgesproken als Daaide).
Dido begon haar muziekcarrière toen ze 5 jaar was met het stelen van een blokfluit van school. Een jaar later werd ze toegelaten tot de Guildhall School of Music in Londen. Toen ze 10 was, speelde ze naast blokfluit ook al piano en viool. Haar tienerjaren waren een mix van het stelen van haar broers platen en het toeren door de UK met haar klassieke muziek-gezelschap.
Toen ze 16 was was ze helemaal gek van Ella Fitzgerald. Ze begon in verschillende bands in en rondom Londen te zingen, ondanks dat haar broer Rollo (DJ en producer bij de succesvolle groep Faithless)
haar zei niet haar dagelijkse baan op te geven, en was te horen op het
debuutalbum van Faithless in 1995. De volgende 2 jaar toerde Dido met
Faithless, en elke keer als ze terug in Londen was, nam ze ook demo's
van haar eigen liedjes op.
Zo begon de opname van haar debuutalbum No angel. De
combinatie van Dido's liefde voor warme akoestische klanken en haar
broers fascinatie voor beats en alles wat elektronisch is maakt het
album zowel nieuw als klassiek tegelijk. De grote doorbraak bereikte ze
toen Eminem een gedeelte van haar nummer Thank you gebruikte voor zijn hit Stan. Hierna bereikten ook enkele singles van No angel de hitparades. Haar nummer Here with me werd gebruikt als themamuziek voor de televisieserie Roswell High.
In 2003 kwam Dido terug met haar album Life for rent. Dit album werd nog succesvoller dan het vorige en ging wereldwijd miljoenen malen over de toonbank. De eerste singles White flag en Life for rent werden grote hits. Ook de singles Don't leave home en Sand in my shoes kwamen van dit album, maar werden minder grote hits.
In 2004 maakte Dido bekend dat ze in 2005 een jaar rust zou nemen, maar ze was toch weer te zien op het Live 8-festival. Dido is al een tijd in Los Angeles
bezig met de opnames en het schrijven van nummers voor haar derde
album. Op Dido's officiële site vertelt ze dat dit album in 2008 uit
zal komen.
Modehuis Christian Dior maakt voor haar Chinese reclames geen gebruik
meer van de diensten van Sharon Stone. Dat heeft het donderdag
bekendgemaakt. Daarnaast bood Dior haar excuses aan voor de
"overhaaste, ondoordachte opmerkingen" van de actrice.
Karma In
een interview op de rode loper in Cannes had Stone de verwoestende
aardbeving in China "karma" genoemd. Door de Tibetanen te onderdrukken
zou de Chinese overheid de ramp over zichzelf hebben afgeroepen.
De
Chinese provincie Sichuan werd op 12 mei getroffen door een zware
aardbeving. Hierbij kwamen ongeveer 70.000 mensen om het leven.
Toni Braxton heeft al haar optredens geannuleerd die ze de komende
maanden in een hotel in Las Vegas zou geven. De met
gezondheidsproblemen kampende zangeres zou haar shows na een
rustperiode volgende week vrijdag hervatten, maar daar is ze nog niet
aan toe. Begin vorige maand werd de 40-jarige Braxton met pijn in haar
borst opgenomen in een ziekenhuis.
Hartkwaal Braxtons
huidige gezondheidstoestand is niet bekendgemaakt. Wel is bekend dat ze
in het verleden behandeld is voor pericarditis, een ontsteking van het
hartzakje.
Twee jaar De zangeres, die haar
bekendheid dankt aan nummers als 'Breathe again', 'Unbreak my heart' en
'He wasn't man enough', staat sinds vorig jaar zes avonden in de week
in hotel Flamingo met haar show 'Revealed'. In augustus loopt haar
tweejarige contract met het hotel in de gokhoofdstad af.
Hier is ze dan: Patricia Govaerts, de vlam van Ignace Crombé
Hier is ze dan: Patricia Govaerts, de vlam van Ignace Crombé
Patricia Govaerts (25) is de geheime liefde van miss belgian
beauty-organisator Ignace Crombé (51). Ze is (meestal) blond en een
vaste waarde in het missencircuit. De Miss Mol van 2004 nam in 2006
deel aan de verkiezing van Leie-ambassadrice, gepresenteerd door
Crombé.
Ambras in Mol In
2004 trad Patricia voor het eerst uit de anonimiteit met haar
verkiezing tot Miss Mol, de gemeente waar ze op dat ogenblik woont met
haar vriend. Lang genoot ze niet van haar titel, het kwam tot een
vlammende ruzie met de organisator en Patricia zou nog hetzelfde jaar
haar kroontje weer inleveren.
Nog meer ambras Pittig
detail: voorgangster van Patricia als Miss Mol is Anne-Marie Ilie.
Dezelfde Anne-Marie die later verkozen zal worden tot Miss Belgian
Beauty 2007 en op wie Ignace Crombé hopeloos verliefd is geworden. Als
de miss niet ingaat op de avances van Crombé, begint hij haar te
stalken, tot de hele zaak eindigt in een verschrikkelijke ruzie.
ODeCy Maar
terug naar Patricia, die na haar verkiezing als Miss Mol niet stilzit.
Samen met haar vriend Dennis Vos richt ze in 2004 een muziekgroepje op
onder de naam ODeCy. Het flopt. Toch blijft Patricia niet bij de pakken
zitten. Ze neemt in 2005 deel aan de Fashion Model Contest en in 2006
aan de verkiezing van Leie-ambassadrice, waar ze tegen Crombé aanbotst.
Hij is er PR-verantwoordelijke en presentator.
"In het begin was het niet meer dan vriendschap hè" "Maar
in het begin was het niet meer dan vriendschap", garandeert Dennis Vos,
de ex van Patricia met wie ze dan nog samenwoont in Mol. "Pas in de
zomer van 2007 loopt de relatie stuk en trekt Patricia bij haar ouders
in Turnhout in."
Ex-vriend Dennis Vos benadrukt dat Patricia hem
niet verlaten heeft voor Ignace Crombé, maar uit de getuigenis van
Crombé klinkt het dat ze al anderhalf jaar een relatie hebben. Dus ook
al toen ze nog bij Dennis was en hem verliet.
Back to school Patricia
werkte drie jaar lang als arbeidster in verschillende bedrijven, in
2005 ging ze terug naar de Handelsschool van Turnhout voor een zevende
jaar algemene administratie. Sindsdien werkt ze als bediende in de
Kempen.
"Wij zijn gewone werkmensen, wij willen dit niet" "En
hopelijk mag dat zo blijven", zucht haar vader, die bepaald verveeld
zit met de aandacht die nu over hem heen valt. "Wij zijn gewone
werkmensen, mijnheer, wij willen dit niet. Maar wat moeten we doen? Het
is onze dochter haar leven, het is haar keuze in de liefde. Ondanks het
leeftijdsverschil, ja. En dan al die verhalen over Ignace Crombé, die
zullen wel overdreven zijn, zeker?"
Ambras, part 3 Gisteren
raakte bekend dat Ignace Crombé en zijn vrouw Myriam gaan scheiden.
Dinsdagavond moest de politie nog bemiddelen bij een huiselijke ruzie
tussen de Crombés. Er zouden geen klappen gevallen zijn, maar het
koppel was wel verwikkeld in een hoogoplopende discussie.
Eurythmics (vaak maar onterecht The Eurythmics genoemd) is een in de jaren '80 zeer succesvol Britssynth pop-duo bestaande uit Annie Lennox en Dave Stewart. Lennox (een student aan de Royal Academie of Music in Londen) en Stewart ontmoetten elkaar aan het eind van de jaren '70. Al snel kregen ze een verhouding en richtten ze de groep The Catch op, samen met Pete Coombes. In 1979 werd The Catch omgedoopt tot The Tourists. De groep scoorde enkele hits in Groot-Brittannië, waaronder een cover van Dusty Springfields I Only Want to Be With You.
In 1980 ging de relatie tussen Stewart en Lennox over, maar ze besloten als muzikaal duo verder te gaan onder de naam 'Eurythmics'. Hun debuutalbumIn the garden uit 1981 werd door critici goed ontvangen, maar verkocht slecht.
In 1983 kwam het tweede album uit, Sweet Dreams (Are Made of This). De titelsong werd een nummer 1 hit in onder meer de Verenigde Staten en geldt anno 2006 nog steeds als een klassieker, vele malen gecoverd en geremixt. Dave Stewart bekende later dat hij de bekende baslijn in dit lied per ongeluk ontdekte toen hij een ander lied probeerde achterstevoren te spelen. Annie Lennox verscheen op de cover van het Rolling Stone magazine. Nog in datzelfde jaar kwam het album Touch uit. Wederom scoorde de band top 10-hits, met Who 's That Girl, Right By Your Side en Here Comes The Rain Again. Melody Maker en NME riepen beide albums uit tot een van de beste van 1983.
Het volgende jaar maakte Eurythmics de soundtrack van de film1984. De regisseur van de film weigerde echter veel van de muziek te gebruiken: alleen het nummer Julia is vlak voor het einde van de film te horen. De single Sexcrime werd een hit in Europa, maar in de VS werd het nummer verboden vanwege de titel.
Het vierde album Be Yourself Tonight kwam uit in 1985. Na de elektronische albums van de voorgaande jaren was dit een meer rock/soul georïenteerd album. Op Be Yourself Tonight is een duet met Aretha Franklin te horen. Het nummer There Must Be An Angel (Playing With My Heart), de enige nummer 1 hit die het duo in thuisland Groot-Brittannië wist te scoren, staat op dit album. Het albums doet het zeer goed, zowel bij critici als het publiek. Vier nummers van dit album worden hits.
Het commerciële album Revenge uit 1986 verkocht in de Verenigde Staten teleurstellend, maar deed het goed in Europa. Eurythmics ging op een uitgebreide tournee om het album te ondersteunen en tot op de dag van vandaag is Revenge wereldwijd het best verkochte album van de groep.
Vanaf 1987 ging Dave Stewart zich meer toeleggen op het produceren van werk voor anderen, onder wie Tom Petty en Bob Dylan. Desondanks verscheen in dat jaar nog wel het album Savage, een terugkeer naar de elektronische roots en volgens veel fans het beste Eurythmics-album. Het album ontvangt echter wisselende kritieken.
Twee jaar later verscheen het album We Too Are One. Het album verkocht teleurstellend in de Verenigde Staten, maar goed in Groot-Brittannië. In 1991 werd het verzamel-album Greatest Hits uitgebracht, een enorm succes in Europa, in Groot-Brittannië zelfs één van de 10 best verkochte albums van de jaren '90.
In 1990 besloten Lennox en Stewart enige tijd uit elkaar te gaan na jarenlang intensief te hebben samengewerkt. Annie Lennox kreeg een baby en legde zich toe op een succesvolle solocarrière. Dave Stewart ging vooral produceren voor anderen. Zijn soloalbums flopten. Tussen 1990 en 1997 hadden Lennox en Stewart vrijwel geen contact, tot ze elkaar weer ontmoetten op de begrafenis van een gemeenschappelijke vriend.
In 1999 verscheen Peace, het eerste reguliere album van Eurythmics sinds 1989. In enkele landen in Europa wordt dit licht teleurstellende album een succes.
In 2005 kwam het Ultimate Collection album uit, met daarop twee nieuwe nummers I 've got a life en Was it just another love affair?. Het album is nauwelijks een toevoeging op het Greatest Hits album uit 1991. Tegelijkertijd verschijnen alle Eurythmics-albums opnieuw met daarop extra nummers zoals b-kantjes en 12"-versies van singles.
In 2003 deed Udo mee aan de eerste editie van Idool, maar in zijn halve finale moest hij de duimen leggen tegen Chris D. Morton en Tom Olaerts die beiden naar de finale doorstootten. In 2005 waagde hij zijn kans in X-Factor. Dit betekende voor hem de doorbraak. Hij won dit programma op overtuigende wijze in december 2005.
Sindsdien bracht hij het album "U-turn" uit (dat enkele weken op #1 stond in de Album-charts), en scoorde hij een nummer #1 hit met zijn debuutsingle "Isn't it time". Zijn eerste gouden plaat (meer dan 20.000 verkochte exemplaren van 'U-Turn') mocht Udo in ontvangst nemen tijdens het programma Tien om te zien (4 juli 2007).
Van het album U-turn volgden nog de singles "Winter In July", "Back Against The Wall" en "Eyes Of A Stranger".
2006 leverde Udo verder nog een TMF Award voor "Beste Nieuwkomer" en de Radio 2 trofee voor "Doorbraak van het Jaar" op!
Op 30 maart 2007 won hij het liedjesprogramma 'Zo is er maar één' op de Vlaamse tv-zender één. Hij won dit programma met het liedje 'Ik mis je zo' van Will Tura. De trofee die hij hiermee behaalde was een kunstwerk van 50 cm hoog, met een hart van brons en ontworpen door de Antwerpse kunstenares Hélène Jacubowitz. Het nummer 'Ik mis je zo' bracht Udo op single uit op 19 april 2007, met als b-kant het nummer 'Tu me manques à mourir', de Franstalige versie van Ik mis je zo. Hiervoor ontving hij een gouden plaat tijdens Tien om te Zien (uitzending van 5/09/2007).
Als eerbetoon aan Clouseau nam hij het liedje "Heb ik ooit gezegd" opnieuw op. Dit lied staat op de tribute cd "Braveau Clouseau".
Een eerste "Udo Live!" (met 6 bandleden) had plaats op 28 maart 2007 in De Zuiderkroon in Antwerpen. De live-band bestaat uit : David Demeyere (drums), Jan Samyn (keys), Roberto Mercurio (bas), Chris Van Nauw (gitaar), Marva Nielsen en Dany Caen (backing vocals).
Met de zangeres Sofie zong Udo het duet "Love will keep us alive" een paar keer tijdens haar concerten. Doordat het publiek het zo beviel, is deze versie als B-kant terug te vinden op haar single "Ordinary People", die eind 2007 werd uitgebracht.
In februari 2008 wordt Udo's tweede album verwacht. 2008 wordt ook het jaar van een eerste theatertournee, in samenwerking met de Zuiderkroon. De première van deze Soul Sessions on Tour is op 19 februari in de Zuiderkroon in Antwerpen. Deze tournee staat meer dan ooit in het teken van feel good music waaronder soul en funk. Udo zal zich tijdens de theatertour laten omringen door minstens veertien topmuzikanten, onder leiding van Hervé Martens.
Rod Stewart eist een zuurstoftent om zich door zijn wereldtournee te helpen. De 63-jarige rocker wil dat hij tijdens zijn optredens ten alle tijde backstage kan gaan indien hij extra zuurstof nodig heeft. Vorige vrijdag vroeg Stewart in Noorwegen de organisatoren twee eerste hulp zuurstofkits met maskers. Stewart eiste ook 48 witte voetballen, maat 5 die hij later in het publiek trapte tijdens het Ruten festival. Verder voor 10.000 voedsel per dag voor hem en zijn ploeg, een presidentiële suite in een tophotel, drie limousines en Britse kranten.
Rod Stewart is niet de eerste rockster die een zuurstoftent eist. Mick Jagger had er al een tijdens de Stonestournee van 2006 en ook Axl Rose van Guns N' Roses ademt pure zuurstof voor hij opgaat.
De Britse schrijfster J. K.Rowling komt dan toch nog met een nieuw
Harry Potter-verhaal op de proppen. Voor een liefdadigheidsveiling
heeft ze een verhaal van 800 woorden geschreven, waarin ze het leven
van Harry Potter beschrijft vóór hij naar Zweinstein vertrok. Het
verhaal kan beschouwd worden als een proloog van de zevendelige
boekenreeks over de tovenaarsleerling.
Op 10 juni wordt het
verhaal in Londen verkocht op een liefdadigheidsveiling, samen met nog
twaalf verhalen van andere bekende auteurs en illustratoren. Onder hen
zijn Doris Lessing, Irvine Welsh, Nick Hornby en Margaret Atwood.
De
verhalen komen in augustus in één boek op de markt. De opbrengst gaat
naar de schrijversvereniging English PEN en een stichting tegen
dyslexie.
Ignace Crombé en zijn vrouw Myriam gaan scheiden, zo schrijven onze
collega's van de krant. De Miss Belgian Beauty-organisator (51), die
dit jaar in het nieuws kwam met verliefde mails die hij naar twee
Missen had gestuurd, heeft een relatie met een 25-jarig meisje uit
Turnhout en kiest volop voor die relatie. Dinsdagavond moest de politie
nog bemiddelen bij een huiselijke ruzie tussen de Crombés. Er zouden
geen klappen gevallen zijn, maar het koppel was wel verwikkeld in een
hoogoplopende discussie. Als reactie op die ruzie meldde het paar dat
ze er na 25 jaar huwelijk een einde aan maken.
Vernederd Begin
dit jaar kwam het huwelijk van Crombé al onder zware druk te staan,
toen de organisator van Miss Belgian Beauty tijdens een persconferentie
-geflankeerd door zijn vrouw- toegaf verliefd te zijn geworden op twee
van zijn Missen. Myriam bleef haar man aanvankelijk steunen, maar
krijgt nu ook nog de verhouding van Ignace met een 25-jarig meisje uit
Turnhout te verwerken. "Ik voel me vernederd. Verlaten ook", aldus
Myriam in Het Laatste Nieuws. "Ik heb het nooit kunnen geloven. Een
touw doorknippen na 25 jaar huwelijk, dat valt zwaar. Ignace heeft
iemand anders, ik niet."
lucht bestaat uit jou en mij uit onze adem die water wordt kijk maar naar de groenten op het bord want ik eet graag met jou aan mijn zij
en elke steen is een kei met wat hulp van wat de dieren doen elke kleur wordt in de natuur groen want ik slaap graag met jou aan mijn zij
het doet er niet toe of de maan geel is of wit bruin rood blauw groen grijs zwart of paars misschien ik voel me bij jou als een kip die draait aan het spit ik wordt duizelig van jou zoals je kunt zien
laat geschreven staan op een stenen lei een kleur verschilt zoals die wordt belicht maar zoals ik schrijf in dit gedicht is de kleur die van jou aan mijn zij
Mary Jane Blige (New York, 11 januari1971) is een Amerikaanse soulzangeres. In 1992 brak zij door met het nummer You Remind Me van haar debuutalbum What's the 411?. Grote hits waren As, met George Michael (1999), Family Affair (2001) en No More Drama (2001). In 2003 is Mary getrouwd met Kendu Isaacs.
Ze wordt ook wel de "Queen of Hip-Hop Soul" genoemd.
Pa Lohan niet enthousiast over lesbische relatie Lindsay
Pa Lohan niet enthousiast over lesbische relatie Lindsay
Michael Lohan is ervan overtuigd dat zijn dochter Lindsay een relatie
heeft met dj Samantha Ronson. Het is volgens hem 'overduidelijk voor
iedereen die zelfs maar één hersenhelft heeft' dat er iets moois is
opengebloeid tussen de twee dames. Dat schrijft hij in een e-mail aan
het Amerikaanse tijdschrift 'Us Weekly'.
Geknuffel De
21-jarige Lohan en de 30-jarige zus van hitproducer Mark Ronson zijn al
langere tijd onafscheidelijk. Tijdens het filmfestival van Cannes
vorige week werd het duo knuffelend op de gevoelige plaat vastgelegd.
De vader van Lindsay, die tegenwoordig als devoot christen door het
leven gaat, lijkt niet erg enthousiast over de lesbische relatie van
zijn oudste dochter. "Linds is mijn dochter en er zijn dingen die een
vader niet wil zien of horen, of ze nu waar of niet waar zijn", stelt
Michael. "Maar mijn dochter is een grote meid en ze kan haar eigen
keuzes maken. Daarna is het alleen tussen haar en God."
Dochter Ali De
48-jarige Michael mag zich dan niet zo druk maken over het liefdesleven
van zijn oudste dochter, zijn 14-jarige dochter Ali baart hem meer
zorgen. Het meisje, dat een carrière als die van haar zus ambieert,
staat centraal in een reallifesoap die sinds eergisteren te zien is op
de Amerikaanse zender E!. In 'Living Lohan' is te volgen hoe moeder
Dina haar dochter begeleidt in haar loopbaan.
"Goed voorbeeld" Michael
is niet enthousiast over het programma van zijn ex-vrouw, dat door
critici werd neergesabeld. "Ik wil een goed voorbeeld zijn voor mijn
kinderen en hen niet verraden en uitbuiten", vindt de voormalige
alcoholist, die een celstraf uitzat wegens mishandeling en rijden onder
invloed. "Toen we nog een gezin waren, werd er nooit negatief over ons
geschreven. Moet je zien wat er sinds de scheiding allemaal is gebeurd."
Eerst trouwen en dan pas samenwonen voor Witherspoon
Eerst trouwen en dan pas samenwonen voor Witherspoon
Reese Witherspoon weigert onder een dak te leven met haar verloofde
Jake Gyllenhaal vooraleer de tortelduifjes elkaar effectief het
ja-woord gegeven hebben. De Oscar-winnares en de Brokeback
Mountain-ster gaven recent in Californië nog vier miljoen uit voor een
ranch, maar kiezen in aanloop naar hun nakende huwelijk nu duidelijk
voor een soberdere levensstijl. "Reese wil niet niet samenwonen met
Jake tot ze getrouwd zijn. Daar is ze heel traditioneel in", weet een
bron. "Ze kiest vooral voor Jake omdat hij wonderwel in het gezin past.
Hij heeft een goede invloed op haar twee kinderen (die ze overhield aan
haar huwelijk met Ryan Philippe) en ze hebben gewoon een heel stevige
relatie."
"Het
is allemaal heel snel gegaan tussen hen", vertelt een andere vriend dan
weer in het Britse 'Now Magazine'. "Een beetje onverwacht eigenlijk na
het liefdesverdriet die ze overhield aan de breuk met Philippe, maar we
zijn dolgelukkig voor haar. Jake is iemand die evenveel om haar
kinderen als om haar zelf geeft en zo iemand zocht ze echt. Hij is heel
volwassen voor zijn leeftijd en zit niet zoals de rest van de jonge
Hollywood-acteurs de hele tijd in nachtclubs. De perfecte partner voor
haar, kortom."
Patrick Swayze probeert kanker zoveel mogelijk te vergeten
Patrick Swayze probeert kanker zoveel mogelijk te vergeten
Patrick Swayze en zijn vrouw Lisa Niemi leiden een druk bestaan,
ondanks dat in maart alvleesklierkanker bij de acteur werd
geconstateerd. "Lisa en ik reizen op en neer naar New Mexico om te
genieten van de lente en van de pasgeboren kalfjes", vertelt de
55-jarige acteur in het Amerikaanse tijdschrift 'People'.
Swayze,
die wereldberoemd werd door zijn rol in de film 'Dirty dancing',
reageert goed op de behandeling die hij ondergaat. Hierdoor voelt hij
zich fit genoeg om zich met andere zaken dan zijn gezondheid bezig te
houden. "Afgelopen weekeinde hebben we in Reno doorgebracht, waar we de
verjaardag van Lisa hebben gevierd met een stel vrienden", aldus de
filmster. "Daar heb ik haar meegenomen naar een juwelier waar we iets
heel moois voor haar hebben gevonden. Ze heeft het verdiend."
Sheryl Crow Om The Deepest te bekijken druk op de foto.
Sheryl Suzanne Crow (Kennett (Missouri), 11 februari1962) is een Amerikaansblues- en rockzangeres, gitariste en liedjesschrijfster. Haar vroege werk wordt gekarakteriseerd door haar focus op de slidegitaar. Na een uitstap in 2002 naar de popmuziek keert ze in haar latere werk terug naar haar roots als singer/songwriter. Haar bekendste liedjes in Nederland zijn All I Wanna Do, A Change Would Do You Good, If It Makes You Happy, Everyday Is a Winding Road, My Favorite Mistake, en Soak Up The Sun..
Ze begon haar muzikale carrière als achtergrondzangeres van Michael Jackson tijdens zijn Bad-Tour in 1988. Gezien haar muzikale talenten kwam ze al snel met andere artiesten in contact wat uiteindelijk resulteerde in haar eerste album Tuesday Night Music Club en de hit All I Wanna Do. Ze kreeg in 1994 een Grammy voor Record Of The Year en Best New Artist. Ook haar tweede en derde albums (Sheryl Crow en The Globe Sessions) leverden haar lovende kritieken en enkele awards op. In 1999 verschijnt een live-album (Live from Central Park) waarop ze speelt en zingt met grootheden als Eric Clapton, Keith Richards en Stevie Nicks.
Na drie succesvolle albums kampt Sheryl in 2000 en 2001 met een writers' block. Na veel bloed, zweet en tranen (en hulp van collega's als Lenny Kravitz en Stevie Nicks) verschijnt in 2002 het 'poppy' album C'mon C'mon. Na het verschijnen van een succesvol Greatest Hits-album in 2003, keert Sheryl in 2005 terug naar haar roots als singer/songwriter met het grotendeels akoestische album Wildflower. Op dit laatste album staat ook het duet "Always on your Side" met Sting, dat in V.S. de hitparade haalde.
Nog steeds heeft Sheryl Crow veel aanzien bij andere artiesten. Lenny Kravitz zei ooit over haar: "Je hoeft maar een instrument in haar handen te duwen en ze weet het te bespelen."
Sheryls nieuwe album, Detours, verschijnt in februari 2008. De eerste singles Shine Over Babylon (alleen digitaal verkrijgbaar) en Love Is Free worden hits in de Verenigd Staten. De tour ter promotie van het album brengt Sheryl sinds lange tijd weer naar Nederland: op 29 juni 2008 staat ze op het gratis festival Parkpop in Den Haag.
Crow heeft onder andere relaties gehad met gitarist Eric Clapton en met Amerikaans wielrenner Lance Armstrong.
In 2005 werd in een vroeg stadium borstkanker bij Sheryl geconstateerd. In juni 2006 startte ze alsnog haar uitgestelde tour door de Verenigde Staten en Canada, samen met zanger John Mayer.
In 2007 komt Sheryl in het nieuws door andere zaken dan haar muziek, namelijk door haar oproep om ten bate van het milieu zuiniger te zijn met toiletpapier, en de adoptie van een jongetje dat ze Wyatt Steve noemt.
Neil Leslie Diamond (New York, 24 januari1941) is een Amerikaansezanger. Neil begon in 1958, maar werd vooral populair in de jaren '60 en '70. Hij treedt nog steeds met veel succes op en heeft in 2005 de album 12 songs uitgebracht. Op 24 en 25 mei 2008 treedt Neil op in Ahoy Rotterdam en op 29 mei 2008 komt hij voor de 1ste keer naar België: Neil Diamond treedt dan op in het Sportpaleis in Antwerpen. Op 9 mei verscheen zijn nieuwe album Home Before Dark. Op 1 oktober verschijnt een boek over Neil Diamond: He is...I say, geschreven door David Wild. Hij heeft meer dan 130 miljoen albums verkocht als singer/songwriter en daarnaast miljoenen als uitsluitend songwriter.
Op 14 mei 2008 komt zijn album Home Before Dark op #1 binnen in de The Billboard Top 200, het is pas zijn eerste Amerikaanse nummer 1 album.
Christopher Cross (San Antonio (Texas), 3 mei1951) is een Amerikaanse zanger. Voor zijn werk ontving hij onder andere een Oscar en een Golden Globe, vanwege zijn werk voor films.
Eerst speelde Cross met een coverband uit San Antonio met de naam Flash, voordat hij een solocontract kreeg van Warner Bros. Records.
Hij bracht zijn debuutalbum uit, waarmee hij vijf Grammy's won. Hij is
de eerste en enige artiest die alle "Grote Vier" Grammy's (Beste
opname, nummer, album en nieuwe artiest) won in hetzelfde jaar. Het
debuutalbum van Norah Jones, Come Away With Me won ook deze awards, maar de award van "Nummer van het Jaar" ging naar de schrijver van het nummer, die zij zelf niet was.
Zijn tweede album, Another Page, kwam uit in 1983. Hierop stonden nummers als Think of Laura en All Right. Het album verkocht redelijk, al maakte het de hoge verwachtingen na het debuutalbum niet echt waar.
Het derde album, Every Turn of the World werd uitgebracht in 1985. Het album bracht geen top 40 hits
voort, en werd niet goed verkocht. Hij maakte nog drie albums in de
jaren '90, maar ook daarmee werd de massa niet bereikt. Ook bracht hij
in 2002 een Greatest Hits album uit.
In 2007 werd een compleet kerstalbum uitgebracht door iTunes. Momenteel werkt hij aan een nieuw album, dat in 2008 uit zou moeten komen. Tegenwoordig treed hij zo'n 100 keer per jaar op.
Recentelijk is ook zijn dochter Madison zangeres geworden.
De 34-jarige zangeres Alanis Morissette wil voor haar veertigste een
gezin oprichten en sluit adoptie niet uit. "Ik overweeg dat. Niet
meteen vandaag, maar over enkele jaren. In mijn ideale wereld zou ik
voor mijn veertigste getrouwd zijn en aan kinderen beginnen, hoewel ik
niet in een conventioneel huwelijk geloof. Maar er is veel voor te
zeggen om je aan iemand te binden en daar in door te gaan". Morissette
onthult ook dat ze een nieuwe vriend heeft, een advocaat. In februari
splitte ze van acteur Ryan Reynolds, die nu de lakens deelt met
Scarlett Johansson. Alanis en Ryan waren twee en een half jaar samen.
"Mijn nieuwe vriend is advocaat. Na mijn relatie met Ryan ben ik wat
verlegen geworden. Ik wil de naam van mijn nieuwe vriend niet
verklappen, voor zijn welzijn. We willen de zaak buiten de media
houden".
Media en journalisten moeten Hollywood-ster Tom Cruise veel kritischer volgen. De vindt de Britse schrijver Andrew Morton, die onlangs een 'ongeautoriseerde' biografie over de acteur schreef. Het boek gaat vooral in op de rol die Cruise speelt in de spraakmakende Scientology Kerk. "Hij vertegenwoordigt een zeer controversiële religie", aldus Morton. "Maar in tegenstelling tot bij die van politici, worden er niet genoeg vraagtekens bij zijn opstelling gezet. Omdat hij een succesvolle filmster is."
Carrière In zijn boek beschrijft Morton de glansrijke carrière van Tom Cruise, die met zijn rollen in films als Top Gun, Rain Man en Jerry Maguire een grenzeloze sterrenstatus verwierf. Maar ook gaat de schrijver kritisch in op de groeiende toewijding aan de Scientology Kerk en hoe Cruise daarom in opspraak raakte. Hoe de actieheld de moderne psychiatrie veroordeelde als een nazimethode, hoe hij actrice Brooke Shields aanviel over het gebruik van antidepressiva tijdens haar postnatale depressie en hoe hij springend op de bank bij Oprah Winfrey zijn liefde aan Katie Holmes verklaarde.
Gevaarlijk De leer van Scientology heeft de acteur volgens Morton gevormd tot "een welkome, maar gevaarlijke gast, omdat hij de normen en waarden van een geloof uitdraagt dat zowel bespot als gevreesd wordt". Cruise is een complex persoon, zegt de schrijver. "Hij ziet alles alleen zwart of wit. Er is geen ruimte voor twijfel." Morton waarschuwt dat Cruise met zijn sterrenstatus zelfs presidenten en politieke leiders, zoals de Franse leider Nicolas Sarkozy, beïnvloedt om de leer van Scientology te verspreiden.
Morton Andrew Morton kreeg in de jaren negentig wereldwijde faam met zijn biografieën over prinses Diana en Monica Lewinksy. Een paar jaar geleden besloot hij filmster Tom Cruise onder de loep te nemen, vooral omdat die een fanatieke aanhanger is van de Scientology Kerk. Hoe kon een geslaagde man als Cruise veranderen in een fanatiek sektelid, vroeg Morton zich af.
Ongeautoriseerd Het moest een 'ongeautoriseerde' biografie worden. "Elk boek over Tom Cruise of Scientology dat wel geautoriseerd is, ontbeert alle geloofwaardigheid." Direct vanaf dag één stuurden advocaten van Cruise dreigbrieven naar Morton over gerechtelijke stappen, maar de schrijver kreeg evengoed vele oud-vrienden, collega's, bekende sterren en Scientology-leden te spreken over de acteur.
Zeer accuraat "Het was verfrissend om te zien hoeveel mensen me wilden spreken", zegt Morton. "Sterker nog, veel mensen uit Hollywood en van Scientology vertelden me dat het een zeer accurate biografie is geworden. Ze kwamen zelfs met nieuwe verhalen over Cruise op de proppen nadat ze het boek hadden gelezen."
Dreigementen Ondanks de dreigbrieven is een rechtszaak tegen Morton zelf achterwege gebleven, maar de angst voor schadeclaims is wel zo groot dat de biografie niet in het Verenigd Koninkrijk, Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika is verschenen. De uitgevers in deze landen vrezen dat ze worden aangeklaagd voor laster als ze het boek toch uitgeven. "Ik heb verhalen gehoord dat Tom Cruise en Scientology ze willen aanklagen voor 100 miljoen dollar als het toch gebeurt", zegt Morton. Van vrijheid van meningsuiting, zelfs in zijn thuisland, is volgens hem dan ook geen sprake. "Terwijl mijn biografie wel in landen als China en Vietnam wordt uitgegeven."
Intellectuele arrogantie Scientology stuurt volgens de schrijver wel "agressieve en vijandige" brieven naar uitgevers in landen waar zijn boek wel verschijnt. Het zal Mortons mening over Cruise niet veranderen. Zijn invloed zal alleen maar groter worden in de toekomst, waarschuwt de Brit. "Als baas van een filmstudio zal hij het populaire entertainment mede vormgeven." De boodschap van Scientology zal daarin doorklinken, zegt Morton, die het geloof verafschuwt. "Ze denken de oplossing te hebben voor elk probleem in de wereld. Het is een vorm van intellectuele arrogantie."
De Amerikaanse regisseur en Oscar-winnaar Sydney Pollack is gisteren op
73-jarige leeftijd overleden. Hij leed al een tijdje aan kanker en
overleed thuis in Los Angeles.
Zijn bekendste film was 'Out of
Africa', die in 1985 maar liefst zeven Oscars kreeg waaronder die voor
beste film en beste regie. Andere bekende films van zijn hand waren
'Tootsie' en 'The Way We Were'. Als acteur speelde hij onder meer mee
in 'The Player' en 'Eyes Wide Shut'.
T'Pau is een Britse popgroep rondom zangeres Carol Decker. De oorspronkelijke bezetting (van 1987 tot 1991) bestond ook uit Ron Rogers. De band scoorde eind 1987 een wereldwijde nummer 1-hit (waaronder in Nederland) met het nummer China in Your Hand.
De naam is afgeleid van de naam van een Vulcaanse priesteres uit de oorspronkelijke serie van Star Trek, zie T'Pau.
In 1991 ging de groep uit elkaar. Wel kwam in 1993 nog een Greatest Hits
album uit. In 1997 besloot Carol Decker zelf T'Pau weer nieuw leven in
te blazen als solo-project. Carol Decker nam een nieuw album op en trad
op op het tribute-concert voor prinses Diana.
Soms kronkelen gedachten waar ze niet mogen gaan, Soms gaan tranen waar ze niet moeten zijn Op dagen waar ze niet welkom zijn, Als het zomer moet zijn.
Soms schrijf ik kromme zinnen waar ze niet passen, Soms gaan dromen waar ze niet moeten zijn, In nachten waar ze niet welkom zijn, Als het met jou moet zijn.
Soms doe ik dingen waar ze niet horen, Soms gaan verlangens waar ze niet moeten zijn, In tijden waar ze niet welkom zijn, Als het heilig moet zijn.
Soms vallen woorden waar ze niet mogen vallen, Soms gaan schokken waar ze niet schrikken, In kringen waar ze niet welkom zijn, Als het een ander moet zijn.
Anouk kreeg het muzikale van huis uit mee: haar moeder is zangeres
in een bluesband. Anouk kwam na haar veertiende in tehuizen terecht,
leerde zingen, en werd in 1994, zonder theoretische kennis, aangenomen op het conservatorium met als vooropleiding Mavo 3. Ze kon niet aarden op het conservatorium en stopte na twee jaar met de opleiding.
Anouk zong op bruiloften, feesten en festivals met de soul en R&B band Shotgun Wedding. Via haar toenmalige echtgenoot leerde ze Barry Hay van de Golden Earring kennen. Deze was enthousiast over haar zangkwaliteiten en bood aan materiaal voor haar te schrijven. Dit leidde tot de song Mood Indigo die samen met Earringlid George Kooymans was geschreven en geproduceerd.
Toen Anouk Bart van Veen leerde kennen, schreven ze samen wat nummers, waarna op 5 september 1997 haar tweede single werd uitgebracht. Nobody's wife
werd Anouks grote doorbraak. Het nummer stond wekenlang hoog in de
hitlijsten. Internationaal is het tot nu toe haar grootste hit. Na de
single kwam ook haar debuut-cd Together Alone uit en door het succes van de single verkocht dit album ook goed. Barry Hay en George Kooymans produceerden het album, en zo stonden deze twee voormannen van de Golden Earring aan de wieg van haar carrière. Later dat jaar kwam de single It's so hard uit, welke een minder groot succes werd.
In de zomer van 1998 speelde Anouk op veel festivals, waaronder Pinkpop (waar ze met eieren werd bekogeld) en Parkpop.
In november 1999 kwam het tweede album uit, getiteld Urban Solitude. De eerste single R U kiddin' me zorgde ervoor dat het album op nummer één kwam in de album top 100.
Anouk ging vervolgens naar Amerika voor nieuwe opnames. Dit liep
niet goed af. De eerste onderhandelingen met Anouks Amerikaanse label
eindigden in slaande ruzie. Ze keerde terug naar Nederland en ging
samenwonen met haar vriend The Anonymous Mis van de band Postmen. Haar nieuwe single Don't kwam uit en ze begon aan de 'AA Tour-Semi Acoustic tour' die vanaf februari 2001 door Nederland trok.
Eind maart 2001 verscheen Lost Tracks, een album met niet eerder uitgebrachte nummers, waaronder duetten met zangeres Sarah Bettens van K's Choice
en The Anonymous Mis, alternatieve en akoestische versies van oude
nummers en alle tot dan toe gemaakte videoclips inclusief een niet
eerder getoonde 'forbidden version' van Sacrifice.
De gitarist van haar begeleidingsband schnabbelde bij bij de band Kane,
tot onvrede bij Anouk. Omdat de rest van de band partij koos voor de
gitarist ontsloeg Anouk in 2001 al haar toenmalige bandleden.
Op 6 november 2002 verscheen het nieuwe album Graduated fool. De eerste single van het album was Everything, en als tweede single werd I Live For You uitgebracht. De bijzondere clip erbij werd gemaakt door Rosto, die ook al de clip voor de single The Dark
maakte. In de clip is Anouk weinig verhullend naakt onder water te
zien. Deze clip won een prijs op het filmfestival van Utrecht. Toch
werd de clip alleen op The Box gedraaid en flopte de single. MTV en TMF boycotten de clip vanwege onenigheid met het management.
In 2004 verscheen de cd Update, waarop Anouk bestaande nummers akoestisch zingt. Tegelijkertijd kwam ook Close up uit, een dvd met o.a. live-optredens van festivals en een bonus-cd. Eind 2004 verscheen haar album Hotel New York, dat op #1 binnenkwam in de albumhitlijst. Vooral de single Girl
was een doorslaand succes, de groostste hit voor een solo-zangeres
ooit. Het nummer behaalde hoge airplay. Van het album kwam een jaar
later een 2cd-versie uit.
Eind april 2006 bracht Anouk de live-dvd Anouk is Alive uit en kondigde ze een festivaltour aan. Op 16 april stond ze als eerste op Paaspop in Schijndel. Ook speelde Anouk met Koninginnedag voor 280.000 mensen op het Museumplein te Amsterdam. Een optreden op Pinkpop
viel echter in het water door onderhandelingsproblemen. Jan Smeets
meldde op 5 juni 2006 in een interview met 3voor12 vernomen te hebben
'dat ze daar dikke spijt van had'. Wel stond ze o.a. op Bospop, Rock Werchter en Lowlands.
Ook zong ze op enkele tracks van het album Green van haar man (Postman), dat in mei uitkwam.
Ook het buitenland scoorde Anouk in 2006. Na de Benelux is ze
populair in Israël en Turkije. In de hitlijst van Albanië bereikt ze
zelfs begin februari de nummer 1 positie met One Word. Eind
2006 probeerde Anouk in Canada voet aan de grond te krijgen door HNY
daar ook te lanceren met een extra nummer geschreven met Dan Hill genaamd "With You", dit werd tevens de single maar succes bleef uit.
In de zomer van 2007 nam Anouk haar vijfde studioalbum op met Amerikaanse muzikanten en de producer Glen Ballard.
Begin oktober verbrak ze echter de samenwerking met haar
begeleidingsband (Hans Eijkenaar, Martijn van Agt, Michel van Schie,
Ronald Kool en Leendert Haaksma). De bandleden, die overigens niet het
nieuwe album hadden ingespeeld, zouden kritiek hebben geuit op het
nieuwe werk van Anouk toen ze het hun liet horen. Voor Anouk, die zich
al eerder aan hun kritiek had geërgerd, was dit de druppel die de emmer
deed overlopen. Zonder band zag ze zich wel genoodzaakt om de optredens
rondom de albumrelease uit te stellen.
Eind oktober kwam het daarnaast tot een kort geding tussen Anouk en
haar manager Cees van Leeuwen, die ze in augustus ook al aan de kant
geschoven bleek te hebben.
Op 2 november 2007 kwam de eerste single genaamd Good God van Anouks nieuwe album uit, en later een spraakmakende clip van de hand van Jonas Åkerlund. De single ging op 15 oktober in première op 3FM en werd 3FM Megahit
en TMF Superclip in Nederland en België. De single en videoclip kenden
een wat moeizame start op radio en tv, Wat ook z'n effecten had op de
singleverkoop. Het album zelf, Who's your Momma,
volgde op 23 november. Het album werd zeer goed ontvangen, overal
gingen er geluiden op over Anouks mogelijke doorbraak met het
internationaal georiënteerde album mede dankzij de beroemde
showbizzblogger Perez Hilton die Good God op zijn site plaatste en Anouk bestempelde als de nieuwe Amy Winehouse.
Op 28 januari 2008 kwam de tweede single van haar nieuwe album uit genaamd I Don't Wanna Hurt]].
Bij de single verschijnt geen videoclip omdat Anouk het te druk had met
optredens en voorbereidingen op haar (stadion)concerten, die ze in
maart gaf onder de naam Who's Your Momma Tour in het Sportpaleis in Antwerpen (19 en 21 maart) en het Gelredome in Arnhem (28 en 29 maart). Alle kaartjes waren al binnen enkele dagen uitverkocht. Aan deze concerten gingen try-outs vooraf in De Oosterpoort in Groningen, het Paard van Troje in Den Haag en de Melkweg in Amsterdam.
In maart heeft ze in Los Angeles haar videoclip voor de derde single "Modern World" opgenomen met regisseur Melina Matsoukas. De videoclip kwam uit in april en dezelfde dag stond de video op de site van Perez Hilton. Het is de grootste clip van Anouk ooit, Anouk zingend en dansend als een Amish vrouw in verschillende settings. De single komt begin mei uit in drie verschillende versies met allerlei extra's.
Begin mei duikt op internet het nummer With You op. Dit nummer
schreef ze samen met de bekende songwriter Dan Hill (die ook meeschreef
aan I Don't Wanna Hurt), speciaal ter promotie van Hotel New York in Canada. Giel Beelen draait het nummer een aantal keer in zijn radioprogramma op 3FM, maar na ingrijpen van Anouk's platenmaatschappij EMI Music, wordt geprobeerd verdere verspreiding van het nummer te voorkomen.
Nadat Anouk tot 1998 een relatie heeft gehad met Edwin Rutgers (op dat moment haar songwriter) krijgt ze een relatie met Remon Stotijn (The Anonymous Mis), zanger van de rapformatie Postmen. Hij werd later ook de vader van haar twee kinderen, Benjahmin Kingsley (18 april2002) en Elijah Jeremiah (5 december2003). Op 16 maart2004 trouwen de twee met elkaar, waarna ze op 3 juni2005 nog een derde kind, een dochter krijgen met de naam Phoenix Ray.
In 2004 kwam Anouk negatief in het nieuws doordat ze haar moeder uit
haar huis wilde laten zetten, omdat ze voor een verhuizing naar de Verenigde Staten
veel geld nodig had. Ze had het huis in het begin van haar carrière
gekocht toen haar moeder in scheiding lag met haar tweede man. Ze liet
haar moeder er jaren (gratis) wonen. Toen Anouk haar moeder vroeg te
verhuizen en zelfs een behoorlijk geldbedrag bood voor de verhuizing,
weigerde haar moeder dit.
Anouk verhuisde in december2005 naar de Amerikaanse staat Ohio, en deed het huis dat ze met haar man eerder kocht in Los Angeles
weer van de hand. Als belangrijkste reden voor de verhuizing geeft
Anouk aan dat ze in Nederland niet meer met haar drie kinderen de
straat op kon zonder te worden lastiggevallen. Ze houden hun
Nederlandse huis in Zwijndrecht wel aan. Ondanks de uitspraak definitief weg te gaan, keerde het stel al in de herfst van 2006 weer terug naar Nederland.
Op 5 mei 2008 werd bekendgemaakt dat het stel gaat scheiden.
Britney Spears heeft naar verluidt een nieuw vriendje. De 'gelukkige',
publiciteitsagent Jason Trawick, vergezelde haar zaterdag op het
vijftigste verjardagsfeest van Christian Audigier, de eigenaar van
modemerk Ed Hardy. Dat was de eerste formele openbare verschijning van
de zangeres sinds maanden.
Brave vent Jason
kent Britney volgens bronnen al jaren en de nieuwe romance heeft de
zegen gekregen van Britneys papa Jamie, die in Jason een
"stabiliserende invloed" voor zijn dochter ziet. Een bron in de Daily
Mirror: "Jamie denkt dat Jason een goede partij is voor Britney. Ze
heeft altijd een boon gehad voor ruige kerels, maar nu beseft ze dat
een brave vent ook aantrekkelijk kan zijn".
Michael Jackson Wie
papa Jamie niet in de buurt van Britney wil, is Michael Jackson. Uit
schrik dat de zanger een slechte invloed zou hebben op Britney, verbood
hij Jackson tegen haar te praten op het verjaardagsfeest.
Het glamoureuze koppel Madonna en Guy Ritchie lijkt steeds verder uit
elkaar te drijven. Dat meldt de Britse krant Daily Mail. Zo oogde het
echtpaar niet heel blij toen ze naast elkaar op de rode loper
verschenen op het filmfestival in Cannes. "Guy wilde het liefst over
zijn nieuwe project praten, maar Madonna corrigeerde hem en zei dat het
om haar draaide", zegt een aanwezige.
Vent in de kroeg Geruchten
over een huwelijkscrisis doen al een poosje de ronde. De tien jaar
jongere Guy lijkt zijn tijd vooral in de kroeg te willen doorbrengen,
wat Madonna dwarszit. Toen een tv-presentatrice de zangeres vroeg
waarom haar man niet aan haar arm verscheen op de loper, reageerde de
Queen of Pop geïrriteerd. "Hij zit vast in een bar ergens. Terwijl ik
werk, is hij aan het spelen."
Ruzie over adoptie De
'4 minutes'-zangeres heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze
moeilijk is om mee samen te wonen. Daarnaast zou Guy er moeite mee
hebben dat hun zoon Rocco en Lourdes, de dochter van Madonna, zo lang
op tournee zijn geweest met hun moeder. Verder zou hij in woede zijn
ontstoken door het voorstel om een Indiaas meisje te adopteren.
Relatiecrisis door mediacircus Het
koppel nam in oktober 2006 het Malawische kindje David Banda mee naar
huis, waarvoor de adoptiezaak nog steeds loopt. Madonna vertrok
meerdere malen naar het Afrikaanse land Malawi en nam daar de
documentaire 'I am because we are' op, die tijdens het festival in
Cannes werd vertoond. "Het mediacircus dat het koppel omringde door de
controversiële adoptiezaak heeft een deuk in hun relatie achtergelaten.
Een tweede kind adopteren ziet Guy niet zitten", zegt een anonieme bron
tegen de krant.
Alleen op stap De geruchten
over de slechte relatie staken de kop op nadat de regisseur zijn vrouw
niet vergezelde toen zij een plekje kreeg in de Rock and Roll Hall of
Fame, eerder dit jaar. Ook tijdens het Tribeca filmfestival, waar 'I am
because we are' in première ging, bewandelde Madonna de rode loper in
haar eentje.
"Gelukkig getrouwd" Een
officiële verklaring van een woordvoerder voor het koppel, die in maart
werd uitgegeven, ontkende dat de twee in een dalletje zitten. "Dat
Madonna en Guy zich niet zo vaak in het openbaar hebben vertoond,
betekent niet dat hun zevenjarige huwelijk op de klippen is gelopen. Ik
kan bevestigen dat meneer en mevrouw Ritchie gelukkig getrouwd zijn."
Angelina Jolie en Brad Pitt hebben hun droomhuis in de Provence
gevonden. Het gezinnetje wil naar verluidt na de geboorte van hun
tweeling enkele jaren intrekken in Château Miraval in het Zuid-Franse
plaatsje Brignol. Dat schrijft de Franse krant Le Parisien.
Het
stel heeft een huurcontract van drie jaar ondertekend. Het nieuwe
optrekje van het showbizzkoppel is bovendien niet minder dan
spectaculair.
Twintig fonteinen Château
Miraval telt 35 slaapkamers en staat op een immens stuk grond. Het
landgoed behoort toe aan de Amerikaanse industrieel Tom Bove en is erg
geliefd onder de sterren. Jolie en co zullen kunnen uitrusten in een
eigen wijngaard en bos, en op een eigen meer. Ook zijn er nog een
binnen- en buitenzwembad, biljartkamers, fitnessruimtes, een sauna en
jacuzzi, en twintig fonteinen.
Pink Floyd, The Cure en Oasis Er
is ook een studio in Château Miraval, waar Pink Floyd meerdere nummers
voor het album 'The Wall' heeft opgenomen. Ook The Cure, Sade en Oasis
hebben al genoten van het idyllische karakter van het landgoed.
Tijdens haar studie aan de Universiteit van Arizona ontmoette ze gitarist Bob Kimmel. Samen trokken ze naar Los Angeles, waar gitarist en songwriter Kenny Edwards zich bij hen aansloot. Gedrieën vormden ze de folkgroep The Stone Poneys. In 1967 nam de groep hun eerste album op. Met het nummer "Different Drum", geschreven door Michael Nesmith, hadden ze hun eerste hitsingle.
In 1968 begon Ronstadt een solo-carrière. In 1971 kwam haar derde album uit, Linda Ronstadt. Haar begeleidingsband bestond uit een groep muzikanten die later The Eagles zouden vormen. In 1974 brak ze door toen ze in de Verenigde Staten een reeks hits scoorde, allen afkomstig van het album Heart Like a Wheel. De single "You're No Good" (een cover van een hit van Betty Everett) werd ook in Europa een hit.
Haar grootste succes kwam met het album Simple Dreams, uit 1977. Het album bevatte onder andere de hits "It's So Easy" (oorspronkelijk van Buddy Holly) en "Blue Bayou" (oorspronkelijk van Roy Orbison). Ook bevatte het album enkele nummers, geschreven door Warren Zevon, en een versie van "Tumbling Dice" van The Rolling Stones. Het jaar daarop bracht ze het album Living in the U.S.A. uit, waarop meer new wave-invloeden te horen zijn, wat onder andere blijkt uit het feit dat er een cover van "Alison" van Elvis Costello op te horen is.
Eind 1986 keerde ze terug naar de popmuziek. Ze nam met James Ingram de hit "Somewhere Out There" op voor de soundtrack van de tekenfilm Een Avontuur Met een Staartje (An American Tail). Het jaar daarop nam ze samen met Dolly Parton en Emmylou Harris het album Trio op, die enkele Grammys won, een vervolg opleverde (Trio 2 uit 1999) en de hit To Know Him is to Love Him voortbracht. Datzelfde jaar bracht ze een album uit met daarop traditionele Mexicaanse liedjes (Canciones de Mi Padre). In 1989 nam ze het popalbum Cry Like a Rainstorm - Howl Like the Wind op, waarop enkele duets stonden met Aaron Neville. Dit album bracht onder andere de hit "Don't Know Much". Een ander opmerkelijk album is Dedicated to the One I Love uit 1996, waarop enkel kinderliedjes staan.
Op 15 juli2004 zorgde ze voor enige controverse, toen ze aan de krant The San Diego Union-Tribune vertelde dat de aanwezigheid van een Republikein of een fundamentele Christen
in het publiek een schaduw kan werpen over haar plezier in het
optreden: "It's a real conflict for me when I go to a concert and find
out somebody in the audience is a Republican or fundamental Christian.
It can cloud my enjoyment. I'd rather not know."
Linda Ronstadt heeft relaties gehad met enkele beroemdheden, waaronder Jerry Brown, destijds gouverneur van Californië, en filmregisseur George Lucas, maar ze is nooit getrouwd.