|
Gilbert Desmet wordt 90 jaar
Op 3 februari 2021, vierde Gilbert Desmet zijn 90ste verjaardag.Een speciaal moment, maar daar stopt het niet bij: Smetje wordt immers ereburger van zijn gemeente.
2021 zal in Lichtervelde in het teken staan van de oudste nog levende Belgische geletruidrager in de Tour.
“Het is allemaal oké, zolang je goed bent. Dat is bij mij gelukkig nog altijd het geval, net zoals bij mijn vrouw.
We mogen niet klagen.” Wij zochten Smetje en zijn vrouw Maria Devos coronaproof op in hun appartement
in de Statiestraat en blikten terug aan de hand van tien sleutelmomenten.
Het WK in Moorslede
In 1950 werd de 19-jarige Gilbert Desmet geselecteerd voor het WK op de weg voor liefhebbers in Moorslede.
In eigen streek behaalde de talentvolle Roeselarenaar een vijfde plaats. “Een WK in eigen streek, dat was
speciaal en zeker op die leeftijd. Er was een echte volkstoeloop en een dag na onze koers behaalde Briek Schotte
de wereldtitel bij de profs. Dat seizoen won ik 21 koersen. Ik was één van de beste liefhebbers in België en dus
mocht ik het WK betwisten. Eerst moesten we één grote ronde over de bergjes van het Heuvelland afwerken.
In de plaatselijke rondes waren er enkele stroken vals plat. Toen we in Moorslede aan de bevoorrading kwamen,
wilde de renner voor mij zijn musette aannemen. Alleen miste hij die en viel ik erover. Toch kon ik nog terug-
keren en in de finale was ik er zelfs bij toen elf man wegreed. Ik heb nog een paar keer geprobeerd, maar de
rest zat meteen op mijn wiel. In de sprint werd ik vijfde. Meer zat er niet. De coureurs op het podium waren
sprinters en eindigden vele meters voor me. Ik werd zuiver geklopt.”
 (Gilbert en zijn vrouw Maria Devos)
De oudste nog levende Belgische geletruidrager
Gilbert Desmet maakte als renner vooral naam en faam door zijn prestaties in de Tour. Zowel bij zijn debuut in
1956 (twee dagen) als in 1963 (tien dagen) droeg hij de gele leiderstrui. Vooral in 1963 stond hij er heel goed
voor. Hij greep de macht in de individuele tijdrit in Angers, gewonnen door Jacques Anquetil, overleefde vlot de
Pyreneeënetappes over de Aubisque en Tourmalet, maar door een voedselvergiftiging – yoghurt die over
datum was – zag hij een zekere podiumplek door zijn vingers glippen. “Journalisten stelden me toen
voortdurend de vraag: denk je dat je de Tour kan winnen ? Als geletruidrager word je in zo’n belangrijke koers
nooit met rust gelaten. Maar ik kon daar vlot mee om. Als de aankomst om vier uur was, lag ik een uur later in
mijn bed te slapen tot ik gemasseerd moest worden. Dat was mijn karakter: rustig. Als ronderenner is dat een
gigantisch voordeel.” Smetje wordt nog vaak aangesproken over zijn Tourverleden. “Elk jaar als de Tour begint,
gebeurt dat. Altijd weer gaat het over de Tour.
Die tien dagen in het geel, daar praten de mensen het meest over.
Veel meer dan over mijn zeges in Parijs-Tours en de Waalse Pijl.
|
Ik ben Everaert Albert, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Awbeir (Eeklo's voor Albert).
