Bazar Ledeganck (deel 4)

Graag bespreek ik een van zijn kinderen, daarom niet de belangrijkste maar destijds
wel de bekendste zoon van René Martens en Jozefa verstraete.

Wie kent deze bijzondere volksman nog: Jantje Martens.

Op oudejaarsnacht 1997, zes dagen na zijn 66 ste verjaardag overleed Jan aan de
gevolgen van een slepende ziekte.

Jan (1.28 meter groot) was niet alleen een bekende Eeklonaar omwille van zijn kleine gestalte,
maar ook omdat hij enorm guitig uit de hoek kon komen, met een aanstekelijk relativeringsvermogen.
Jan Martens was een optimist, die hield van lange fietsritten, rechtopstaand op zijn damesfiets,
van reizen naar Lioret de Mar en van een praatje slaan en een pintje pakken.

Enkele zaken die Jan ooit naar voor bracht tijdens een interview waren de volgende:
" Ik ben trouwens geen dwerg, want bij mijn geboorte was ik de grootste en zwaarste baby van ons gezin.
Maar rond mijn vijf jaar is mijn groei plots geremd. Ik ben graag bij de mensen en wie mij graag heeft,
neemt me zoals ik ben. Natuurlijk zijn er de kinderen die verrast opkijken als ze me zien. En ik heb liever
dat die mij 'klein meneerken' dan 'klein ventjen' noemen. Waarom? Een 'meneer' klinkt toch
veel beter dan een 'vent'...? Jan had geen contact met mensen van zijn gestalte.
Ik volgde de lagere school bij de Broeders, tot en met het achtste studiejaar en daarna ging ik voor
twee jaar naar het college. Maar dat was niet voor mij, ik kwam er in de omgekeerde wereld terecht!
Je moest naar het Lof en de Vespers, je mocht niet op café gaan, je mocht niet roken, je mocht niet met
meisjes uitgaan, je mocht niet naar de cinema gaan.
Ik kon bij mijn vader als mandenmaker aan de slag maar ik wou niet want telkens pa het vroeg
zei ik dat mijn handjes daar voor te klein waren!" 

Veel plezier maakte Jan! Een echte volksman was Jantje! Hier zie je hem met vriend Romain Coemelck
in voorbereiding voor een acte de presence op de Markt.

Wou nog eens vertellen van deze wondere kleine man!! 

(door Jan Martens)