Ik ben E.Baert,geboren 16/11/47 te Hamme-Zogge wonende in Scherpenheuvel,ik ben één van de zonen van Michel Baert de rode draad van mijn blog,woon in Scherpenheuvel.
September is voor ons hier in Scherpenheuvel,een maand die ons extra doet stilstaan bij jullie en dat zal altijd zo blijven,wij missen jullie nog elke dag.Als wij naar boven kijken zien we dat jullie ster nog steeds glinstert aan de hemel.Bedankt voor alles wat jullie voor ons hebt gedaan.Marc zorg daar boven goed voor ons vader en moeder.
Op de laatste dagen vóór Kerstmis, haastte ik me nog naar de stad om cadeaus te kopen waar ik nog niet in geslaagd was.
Terwijl ik aan het kijken was op speelgoed afdeling, merkte ik een kleine jongen op van ongeveer 5 jaar.
Hij hield een pop tegen zijn borst gedrukt streelde haar en keek heel droevig. De kleine jongen draaide zich om en vroeg aan de oude vrouw naast hem:'Oma, weet u zeker dat ik niet genoeg geld heb De oude dame antwoordde:'Ik weet zeker dat je niet genoeg geld hebt om deze pop te kopen mijn beste kind.
Toen vroeg zij hem om hier 5 minuten te blijven staan terwijl zij even rond ging kijken. De kleine jongen hield de pop nog steeds in zijn handen en snikte. Toen ik naar hem toe liep en hem vroeg voor wie hij die pop wilde kopen,vertelde hij snikkend:´het is de pop die mijn zus zo graag wilde hebben voor kerstmis, Ze was zo zeker dat de Kerstman ze aan haar zou geven.
Ik antwoordde hem dat de Kerstman hem misschien wel zou brengen. Maar hij antwoordde droevig: 'de Kerstman kan hem niet aan haar geven waar zij nu is. Ik moet de pop aan mijn moeder geven zodat zij hem aan haar kan geven wanneer zij daarheen gaat.
Zijn ogen waren zo droevig terwijl hij dit zei:'Mijn zus is naar God toe gegaan en papa zegt dat mama ook spoedig naar God zal gaan. Dus ik dacht dan kan zij de pop aan mijn zus geven.
Dan toonde hij me een zeer aardige foto van hem waar hij aan het lachen was. Hij zei: 'ik wil ook dat ze deze foto meeneemt zodat ze mij niet vergeet. Ontdaan van dit verhaal keek ik snel in mijn portemonnee en gaf de jongen wat geld. Ik gaf hem nog wat extra geld omdat hij eigenlijk ook nog een witte roos bij haar wilde leggen.
Toen ik thuis kwam herinnerde ik me een lokaal krantenartikel van 2 dagen geleden,wat melding maakte over een dronken chauffeur in een vrachtwagen die een auto raakte waar een jonge vrouw en een klein meisje in zaten.
Het kleine meisje stierf gelijk, en de moeder werd in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht en was in coma. Was dit de familie van die kleine jongen.
Twee dagen na deze ontmoeting met de kleine jongen, las ik in de krant dat de jonge vrouw ook was overleden. Ik kon het niet laten en ging een bos witte rozen kopen, en ging naar het mortuarium waar het lichaam van de jonge vrouw was opgebaard.
Zij lag daar, in haar doodskist, hield een mooie witte roos vast. Ook lag er een foto van de kleine jongen en de pop op haar borst.
De liefde die deze kleine jongen voor zijn moeder en voor zijn zusje had is toch heel duidelijk. EN IN EEN FRACTIE VAN EEN SECONDE had een dronken chauffeur dit alles van hem afgenomen>/div>
Vandaag 16 november 2007, tram '5' is gestopt en buiten dienst gesteld,ben overgestapt op tram '6'om verder te gaan,er is géén weg terug.Hopelijk ben ik daar welkom en kan ik nog 10 jaar meerijden met 'Tram '6'.Dit vanwege de maker van dit blog,onderaan ben ik te bewonderen in mijn jonge jaren.Mooi toch met mijn pardesu aan.(de mode in de jaren 50tig.)
Allerheiligen. wij staan hier extra stil bij onze dierbaar overleden familieleden en vrienden
Alvorens toe te leven naar het nieuwe jaar
Komen wij nog even samen bij elkaar
Met bloemen, de chrysanten, met prachtige kleuren,
Gaan wij begraafplaatsen van geliefden opfleuren.
Zij die niet meer zijn, staan die ene dag centraal
Wij herinneren ons en aanhoren hun levensverhaal
Over hun liefde, geluk, het lijden, het gaan
En zoveel meer dat in onze herinnering blijft bestaan
Men kan, of moet, zich dan ook afvragen
Als men moet wachten op die speciale dagen
Is die ene speciale dag met al die mooie bloemen
Uit liefde of om ons met het geweten te verzoenen
Wandelend op het kerkhof van zerk tot zerk gaan
hier en daar eens, bij familie of vriend, blijven staan
een graf zonder bloemen krijgt het meeste commentaar
maar velen weten niet dat daar bloemen staan het hele jaar.
Een regelmatig gebedje, een lach en een traan
Per jaar enkele keren naar het kerkhof gaan
Het zich herinneren van een geliefde op bepaalde dagen
Dat….. dàt zijn momenten die een bezoekje of een bloemetje vragen!!.
Ventron,in het zuiden
van de Vogezen,op zo'n 27 km van de populaire Gérardmer,is de ideale verblijfplaats voor wie rust en ontspanning hoog in het vaandel draagt.Dit charmante dorpje nodigt u uit de sporen te volgen van Frére-Joseph langs de vele wandel en orientatiepaden rond "L'Ermitage".Maar ook met andere sporten(zoals mountenbiken of tennissen)vindt u géén tijd uw vitaliteit terug.Als u door het dorp kuiert,loop dan even langs in het"Maison artisanale"(open tijdens de schoolvakanties)waar u typische voorwerpen kunt bewonderen die door de bewoners van Ventron werden gemaakt.Het textielmuseum leert u alles over spinnen en weven vanaf de 18e eeuw tot op heden.
Sport en ontspanning:
sportterrein,tennis,minigolf,90 km uitgestippelde wandelwegen,verhuur van mountainbikes,hengelen
4 restaurants en 5 bars.Voor liefhebbers van wintervakanties,prachtig ski gebied.Hotel 'Les Buttes',heel goed hotel,prachtig gelegen,heel rustig,romantisch en gelegen aan de liften van het skigebied,één echte aanrader voor een geslaagd verlof.
Aan mijn ouders,
MichelBaert,geboren te Hamme-Zogge op 29 october 1920,oud-strijder 1940-1945,gestorven te Opwijk op 16 september 2006.
Godelieve Vercammen,geboren te Hamme-Zogge op 13 april 1920,gestorven te Opwijk op 27 september 2001.
Miljoenen sterren staan aan de hemel,maar de mooiste sterren met hun fonkelende stralen dat zijn jullie!!En weet je waarom?....Net als alle sterren aan de hemel zijn jullie met geen pen te beschrijven.Mochten we het toch proberen,wordt het vast en zeker een heel dik boek vol mooie herinneringen en wijze levenslessen.Jullie waren het levende bewijs dat vriendschap en liefde heel wat kunnen overwinnen.Ondanks tegenslagen,ziekte en ondragelijke pijn bleven jullie vol levenslust terugvechten.Nooit hebben jullie de moed opgegeven,in alles probeerden jullie het positieve te zien.Omringd door jullie kinderen,familie en vrienden voelden jullie je gelukkig en gingen tot het uiterste om bij ons te blijven.
Dank je vader en moeder,jullie waren onze grootste'Schat',en hebben zoveel liefde gegeven.Altijd konden we bij jullie terecht,jullie stonden steeds voor iedereen klaar met een bemoedigend woord en goede raad.We hebben echt veel van jullie geleerd en zullen proberen om jullie voorbeeld te volgen.
Nu jullie niet meer bij ons zijn kunnen we nog altijd naar de hemel kijken,we moeten enkel naar de 2 mooiste sterren zoeken en dan voelen we jullie warmte en liefde.
Bedankt dat jullie onze ouders waren en ons het leven hebben geschonken.Wij kunnen jullie nooit vergeten
Baron Cyriel Van Schoorbak de Grooot mag mee met Fridolin 'n zeetochtje maken op zijne grote vissersboot.De baron is zot van mechaniek en hij interesseert hem ten zeersteaan Fridolins moteur. Fridolin zegt hij,hoe weet ge hoeveel toeren dat uw moteur draait? - 'Is simpel,zegt Fridolin,loopt mijne moteur 1200 toeren,dan davert mijne mast.Loopt hij 1500,dan beeft mijn schip.Loopt hij 2000 toeren,dan begint mijn gebit te kletteren.
Ik ben een dierenvriend,zelf heb ik een' Lhasa Apso',hij is 2,5jaar oud.De lhasa is een echte vriend voor kinderen,wil iets méér vernemen over deze ,klik dan op foto.
Michel Baert,geboren te Hamme-Zooge op 29 october 1920,en overleden te Opwijk op 16 september 2006,hij was een zeer gewaardeerd schilder-decorateur,in menige woningen hangen diverse schilderijen van deze meester.
Trouwfoto van Michel Baert en zijn echtgenote Godelieve Vercammen
Foto zoon ' MARC ',verongelukt te Lebbeke in april 1970 op 17 jarige leefdheid,was een geliefd en gewaardeerd leider bij de ' scouts 'te 'Grembergen'(o-vl)
Michel Baert was 'Laureaat van de Arbeid('Patroons'),goud,zilver en brons
Een van zijn zoons(maker van dit blog),Eddy,met zijn partner
Fijn om zien 
