Ik ben wie ik ben Soms een lach Soms een traan Soms is er hoop Soms ben ik bang Soms voel ik verdriet Soms kan ik genieten Soms ben ik wat stil Soms denk ik te veel Ik geloof in de mens zijn ras en cultuur Ik voel me heel klein bij de pracht van de natuur Ik ben dankbaar voor de liefde en de vriendschap die je me geeft
wolken klitten samen tot een donkerzwart benauwend drukkend gaat de wereld nu vergaan ?
het is alsof ze praten overdonderd luister je naar de taal sombere gedachten machteloos gevoel ze spuwen hun frustratie uit de wind neemt toe in kracht drijft de wolken uit elkaar
grijsblauw geeft je weer wat hoop nog even en de zon breekt door
Reacties op bericht (3)
09-06-2007
als
de zon door gaat breken is het gedaan met alle treurnis
daar kan niks tegenop )
09-06-2007 om 13:22
geschreven door klaproos
08-06-2007
Mooi gedichtje Merel
Ja, 't was weeral middag toen ik uit bed rolde, ga nog een paar weken genieten van mijn revalidatie, en dan is 't mooi leventje uit.
Maar maak er alvast nog een héél fijne vrijdag van!
Lieve groetjes.
08-06-2007 om 18:07
geschreven door hugo
mooi het onweder verwoord
maar gelukkig is hier nog de zon van de partij en hoop dat het zo blijft, dat de wolken hun frustraties maar elders spuien... hihi ben bang van onweer... dat is de reden
08-06-2007 om 15:12
geschreven door hartendame2
Je hebt iemand nodig stil en oprecht die als het er op aan komt voor je bidt of voor je vecht pas als je iemand hebt die met je lacht en met je grient dan pas kan je zeggen ik heb een vriend !
Toon Hermans
Een vriend is een parel op de bodem van ze zee
Geen druppel dauw wordt voor zichzelf geboren ook jij moet anderen niet jezelf toebehoren