|
IN MEMORIAM
Luc Engels
Op Stoapel medewerker en buizenlegger Boelwerf
24 maart 1953 - 5 december 2011
Wanneer een boot achter de horizon verdwijnt,
dan is hij niet weg, we zien hem alleen niet meer... (E. Kübler-Ross)
Als er één woord is dat ik zou moeten kiezen om Luc te typeren dan is het wel het woord ‘Passie’. We leerden hem kennen tijdens Verankerd, onze eerste tentoonstelling, Voor mij stond een Boelman die over de werf sprak met altijd een fonkeling in zijn ogen. Diezelfde ogen schoten ook meermaals vol tranen bij het aanschouwen van al die mooie herinneringen. Passioneel was hij bezig met die werf zoals alles waar hij zijn tanden in zette, zijn matchbox cars collectie, zijn muziek en zijn gitaren.
Ik kon bij hem altijd terecht met vragen over die talrijke schepen die hier in Temse zijn gebouwd, hij had het immers allemaal zelf meegemaakt. De gastankers, dat was zijn ding. De weemoed zonk in zijn schoenen als er weer eens zo’n schip voor de kust van Alang (Indië) werd afgebroken. Luc had zijn hart en ziel verloren op ‘zijn’ werf.
Hoewel hij eerder op de achtergrond opereerde in onze organisatie was hij van goud waarde. Hij overtuigde mensen om hun verhaal te vertellen en bracht ideeën aan die we verder zullen uitwerken. Zijn parate kennis was sensationeel. Hij bezorgde ons meermaals waardevol archief- en fotomateriaal. Bij een kop koffie met Cognac kon hij uren vertellen, meermaals kwamen mijn andere afspraken in het gedrang als ik weer eens bij Luc was langsgeweest. Ook als het eigenlijk niet meer ging bracht hij met Op Stoapel een bezoek aan de Belgica in oktober jl. Nadien zocht ik hem nog één keer op om in fotoboeken van de werf te kijken samen met zijn huisarts Dr. Van Dycke (kleindochter van Boelingenieur Franck Van Dycke) en zijn moedige vrouw Monique. Het waren lichtpunten, nostalgie naar vervlogen tijden, in de dagelijkse realiteit van zijn ziekte.
Je had zo graag nog zoveel willen doen voor ons en dat kwelde je. Maar Luc, wees gerust, we zullen je werk verder zetten en de herinnering aan jou werf levendig houden. Bedankt Luc voor alles wat je ons hebt gegeven, we zullen hetgeen je nagelaten hebt koesteren. Je ziel leeft verder in Op Stoapel en al de mensen die je liefhebben.
De zon is langzaam ondergegaan, het schip is vertrokken. Het ga je goed, beste vriend. Vaarwel!
Namens alle medewerkers van erfgoedorganisatie Op Stoapel
Op Stoapel
Lieven Muësen (coördinator)
|
