Foto's Alle foto's worden in de mate van het mogelijke nagezien op copyrights, soms is het echter niet te achterhalen, indien ik dus ongewild een foto op mijn blog heb staan waar u eigenaar van bent en geen toestemming heeft verleend, zal ik deze op verzoek onmiddellijk verwijderen, ofwel kunnen we de copyrights regelen en na het schriftelijk akkoord van de originele eigenaar de foto laten staan. Gelieve me dus te verontschuldigen indien dit zou gebeuren met een foto waar geen toestemming voor is doordat de eigenaar niet te achterhalen was. De foto's (overgenomen van het internet) onder bronvermelding Bent U het met plaatsing van een foto "niet" eens, reageer dan via mijn email.
Copyright
Photos All photos are as far as possible checked on copyright, it is sometimes impossible to get, so if I inadvertently have a photo on my blog are you own it and not have the authorization, I will immediately remove them upon request or we can arrange the copyrights after the written agreement of the original owners leave the picture. So please excuse me if this was done with a picture where no authorization is that the owner was not to find out. Are you 'not' agree with the placement of a picture, please reply andromeda@scarlet.be
Is een samenwerking tussen gemeentebestuur Temse, Wase Videoclub, Academie Temse, Erfgoedcel Waasland, ACV, ABVV, Basisschool Sint-Amelberga, De Barst, ex-werknemers B o e l w e r f , e r f g o e d l i e f h e b b e r s , kunstenaars....
Boelwerf is weg, maar veel werknemers niet, nog minder de geschiedenis van deze mensen. De bedoeling is mensen en geschiedenissen te verzamelen op dit blog. Het verzamelen van gegevens verhalen enz, bleek een grote taak, groter dan ik me ooit had voorgesteld, gelukkig is het blog nu het aanspreekpunt op het internet geworden van de erfgoedvereniging "Op Stoapel" waardoor nu een ploeg gemotiveerde mensen die hun krachten hebben gebundeld om het Erfgoed van de Boelwerf zijn plaats te geven die het verdient.
03-02-2010
Watererfgoed Vlaanderen
Beste leden en sympathisanten van Watererfgoed Vlaanderen,
graag herinneren wij u nog even aan de start van de Belgian Boat Show op Flanders Expo te Gent en de aanwezigheid van Watererfgoed Vlaanderen aldaar op stand 2444 (hal 2) vanaf nu zaterdag 6/2. Op deze stand van 220 m² brengen wij u graag in contact met de activiteiten en interesses van onze leden. Met dank voor de realisatie aan Artexis, VDAB, Monumentenwacht varend erfgoed en vele vrijwilligers.
U kan de beurs en onze stand bezoeken tot zondag 14/2.
Speciaal uw aandacht voor :
- de opening van onze stand op zaterdag 6/2 met een zeer interessant lezingenprgramma vanaf 14u (zie bijlage)
- een speciale filmnocturne op vrijdag 12/2 om 20u. Dan presenteert de Belgische Zeevaartbond op onze stand uniek filmmateriaal met onder andere opnames van de gebr. Lumière ; de film 'Dock & Dockers', een verzameling van 13 films over de zes Belgische zeehavens zoals vastgelegd door verschillende filmmakers in de voorbije 100 jaar .
Natuurlijk bent u van harte welkom op onze stand !
Wenst u regelmatig op de hoogte gehouden te worden van de activiteiten van Watererfgoed Vlaanderen, kijk dan op onze website en meld u eenvoudig aan voor onze nieuwsbrief 'Getijden'. -- met vriendelijke groeten, Dirk Ramakers Watererfgoed Vlaanderen vzw Provinciale site Scheepswerven Baasrode St Ursmarusstraat 141 9200 Baasrode www.watererfgoed.be
Julien De Clercq en Celina De Wilde 60 jaar getrouwd
Julien De Clercq en Celina De Wilde 60 jaar getrouwd
maandag 18 januari 2010
TEMSE. Gisteren, zondag 17 januari, vierden Julien De Clercq en Celina De Wilde in restaurant de Sonne hun diamanten huwelijksjubileum. Ze kregen uit handen van burgemeester Luc De Ryck attenties namens het gemeentebestuur en het Koninklijk Paleis. In zijn toespraak weidde hij uit over de jaren ;50 en ;60, toen hij in de Gasthuisstraat de naaste buurman was van het echtpaar. Beide jubilarissen werden geboren in Temse: Julien op 30 mei 1926, Celina op 7 augustus 1928. Julien was monteerder op de Boelwerf. Celina had een groentenwinkel en werkte nadien nog 10 jaar op GAF. Het koppel trad op 31 december 1949 in het huwelijk. Ze hebben een zoon en een dochter, 4 kleinkinderen en 4 achterkleinkinderen. (mb)
Helaas neen! Neen beste lezer, want ik had het in "schrijfsel 8" over het China syndroom. Ik heb het geprobeerd maar het is mij niet gelukt: - het lepeltje van de Chinese soepkom past niet in mijn mond - het eten met stokjes is helemaal een ramp: niettegenstaande alle instructies vallen de stukjes kip, varkensvlees enz van tussen de stokjes, idem voor de noodles die ik moet op zuigen en de rijst is helemaal een ramp: geen enkel korreltje wil tussen de stokjes blijven! Maar het zal allicht aan mij liggen want Chinees eten is (zeer) lekker, zeker met het vertrouwde bestek: mes, lepel en vork. En van de chinese krant die ik wil consulteren op de PC versta ik helemaal niets! Ik vraag me af hoe Marco Polo en onze Vlaamse missionaris Fernandus Verbiest (1623-1688) het in China hebben klaargespeeld? Deze laatste is interessant om eens op te zoeken, want Vlaanderen miskent soms zijn zonen. Je vraagt je waarschijnlijk af: wat heeft dat nu in godsnaam met de maritieme wereld te maken? Rechtstreeks niets, maar het was/is om in mijn geval terug naar het verleden te gaan. En dus nog een verhaaltje, deze maal over het waarom en hoe ik beginnen varen. Ter info: mijn grootvader was kustvisser, mijn vader zeeloods, de 1ste man van mijn grootmoeder is verdronken met het lichtschip in 1913, die omver gevaren was enz, de rij is te lang. Men schrijve 1958, het jaar van de eindexamens aan het Atheneum Oostende. Men had pas, modern willen zijn, het PMS = Psycho Medisch Sociaal Centrum voor de scholen opgericht. Ieder leerling moest dus een gesprek voeren met de psycholoog, om je te helpen met kiezen van een studierichting; ik noem ze "headshrinkers"! Toen ik hem zei dat ik naar de HZSA zou gaan, hoorde hij het precies donderen in Keulen en bekeek hij me meewarig en zag hem denken: "sukkelaar, dat is veel te moelijk". Hij had, waarschijnlijk zoals velen, nog nooit van die school gehoord, je moet niet vragen hoe "seaminded" men in Belgie was en nog steeds is! Nu, na lang zeveren liet hij me verstaan dat ik met veel geluk landmeter zou kunnen worden (met alle respect voor de landmeters). Dat is een van de reden waarom ik nooit heb geloofd/geloof in die zever, ben ik ouderwets? Na het ingangsexamen en gezien het groot aantal gegadigden, werden we verdeeld over drie vaartuigen: 1. het o/s "Mercator" 2. de "Gouverneur Galopin" van de rederij CMB 3. de "Louis Sheid" van Armement Deppe
Op 12.11.1958 aangemonsterd als leerling-kadett a/b van het m/s "Gouverneur Galopin". Het schip kwam van een lange reis naar de Perzische Golf en moest eerst naar droogdoek; daar werden o.a. de passagiershutten voor ons wat aangepast. Daar mijn vader de directeur van de visserijschool John Bauwens goed kende (om de hoek waar wij woonden) heb ik dan een 5tal weken maritieme lessen gevolgd, tussen de 12jarige knapen, een goede ondervinding! Voor we vertrokken, hebben we wel eerst 5 dagen tegen de kaai gelegen wegens dik van mist: scheepradars voor de koopvaardij waren nog in hun prille jeugd. Een mini anecdote: terwijl we daar lagen moesten we met een paar man de "brug" kuisen; een van mijn collega's die van de boerenbuiten kwam keek eens rond en zij me: "ik zie geen brug!". Alhoewel, hij is later een goede zeeman en loods geworden! Kapitein en dekofficieren waren toffe gasten. En de reizen: meestal Antwerpen - Matadi - Pointe Noire - Bremen - Hamburg. Lading voor Congo: van alles en nog wat, ook locomotieven: de Congolezen aan boord sleepten van alles mee: strijkijzers, naaimachines, zetels enfin, te veel om op te noemen. Terugreis: enorme boomstamen van Pointe Noire voor Duitsland (hoe ze die in de ruimen kregen was kunstwerk!). Van Matadi: koperen baren, palmolie, maniokmeel enz. Nog een anekdote? Bij de vleet, ik pik er eentje uit. Toen we eens in Pointe Noire lagen, kwam het splinternieuw frans passagiersschip, de "Jean Mermoz" aanmeren, het was de "maiden trip". Het schip werd in 1999 verkocht, voer onder de naam "Serena" en werd in mei 2008 verkocht voor schroot. Onze kapitein en 1ste stuurman waren 's avonds geinviteerd aan boord voor het galabal. Om het kort te maken, wij met drie man ons wit tropenuniform aangetrokken en met stoute schoenen er naar toe. Aan de gangway werden wij met alle egards begroet en naar een tafeltje begeleid in de balzaal! Wat (gratis) eten, drinken en nu en dan een dansje met de dames. Onze kapitein en 1ste stuurman hadden het gauw in de gaten maar lieten ons begaan, vermoedlijk om het feest niet te storen en om geen gezichtsverlies te lijden, en vermoedelijk beleefden zij binnenpret omdat wij dat durfden! En ja, 's anderdaags op het appel: 2 dagen de houten dekken "brieken" met een zware zandsteen en zeewater. Och, het was een zeer mooie en leerrijke tijd. Voor we Hamburg binnenliepen was er een soort examen (iedereen geslaagd!) en kregen we van de rederij CMB als prijs: - 1 grote doos koeken Delacre (werd aan de wal verkocht!) - 1 slof sigaretten - 1 briefje van 50 frank, goed voor veel pintjes - van de kapitein: 3 dagen vrijaf! Zo, geloof het of niet, mijn brein begint de geest te geven en het is tijd voor de aperitief; ach, waar zijn de tijden? Vroeger waren het ijzeren mannen op houten schepen, nu zijn het nog houten mannekens op ijzeren schepen! Ik heb jullie geduld weer op de proef gesteld. Ik was van plan om nog iets te pennen over mijn tijd in de HZSA maar ja, misschien is jullie geduld op en hoeft het niet meer. Ik zou zeggen: proost!
Was getekend:
Kapitein F. FONTEYNE
Nota van webmaster: (Freddy nog van dat, deze verhalen zijn schatten aan info en geven een beeld van hoe het was om te varen vroeger, onvergetelijk net als bij ons als scheepsbouwers!! Ik ben zeker dat we allemaal met veel ontzag deze verhalen smaken en er van genieten.)
Jef De Leenheer en Liliane Bressinck 60 jaar getrouwd
zaterdag 09 januari 2010
TEMSE. Op donderdag 7 januari vierden Jef De Leenheer en Liliane Bressinck hun diamanten huwelijksjubileum. Het koppel werd door schepen Freddy Verbeke ontvangen op het gemeentehuis. Beide jubilarissen werden geboren in Temse: Jef op 3 maart 1927, Liliane op 27 november 1925. Ze werden op 6 januari 1949 gehuwd door schepen Kamiel Van Schaverbeeck. Jef was tekenaar op de Boelwerf, Liliane huisvrouw. Samen hebben ze hebben 6 kinderen. (mb)
Nadat ik de verschillende filmfragmenten had geplaatst over een stuk sociale geschiedenis, en nadat ik ze voor de zoveelste maal terug bekeken had, bekroop me weer die sfeer van verlatenheid, van pijn, verdriet en open vragen.
Beseffende dat veel dingen veranderen, blijft toch steeds een stuk onafgewerkt sociaal leven en werken achter, verloren op de werf, op de schepen, in de refter, en tussen je collega's. Het had nooit mogen gebeuren, maar als mensen verworden tot pionnen, tot statistieken, en beurscijfers en aandelen, moeten we beseffen dat we uiteindelijk deze keer een nog grotere prijs zullen moeten betalen, en reeds bezig zijn om de gevolgen te ondergaan.
Je mag nooit de hoop verliezen, maar je kan wel de hoop verliezen dat jezelf nog nieuwe tijden zal meemaken, want daar ben ik me ook terdege van bewust dat dit niet meer voor onze generatie zal zijn. In bepaalde kringen hoor ik gelukkig 'nog wel heel stil' geluiden van heropstanding, van een nieuw denken. Hopelijk laten ze de fouten liggen waar onze generatie noodgewongen teveel tijd in moest steken.
Arbeid herbezien in het licht van die mens die het moet waar maken, zou een van de belangrijkste zo niet de belangrijkste drijfveer moeten zijn. Willen we een wereld bouwen waar ieder zich ten volle kan ontplooien. Het kan, de middelen zijn er, alleen de mens moet het middel in gang (willen) zetten.
We kunnen als ouweren de jeugd alleen nog tonen, dat werk een middel is en geen doelstelling op zich, het is een middel om zinvol te kunnen bezig zijn, het kan een middel zijn tot zich begrepen voelen, maar mag nooit een middel zijn om anderen te bagatelliseren, te ontwrichten of te degeneren tot een leven zonder zin.
Tot slot, als we zien tot wat de mens in staat is om te creeren, wordt het dan niet stilaan tijd om datzelfde vuur, te gebruiken om ons geestelijk te ontwikkelen, want op dat vlak blijven we steevast achterop hinkelen, denkende dat het wel vanzelf zal komen. Nee, het komt niet vanzelf, het wordt de grootste uitdaging waar de mens ooit heeft voorgestaan, en deze kans laten gaan is vervallen in wat alle grote beschavingen hebben gekend, namenlijk ten onder gaan. Dit is de taak die we nu allemaal ter harte moeten nemen, ons terugvinden als bewogen en meelevend mens, bezig met anderen ter meerdere glorie van iedereen
Geef je e-mail adres op en klik op onderstaande knop om je in te schrijven voor de mailinglist.
U krijg geen bevestiging van deze inschrijving, maar wees gerust de nodige stappen worden gedaan.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Er is moderatie voorzien op het Gastenboek, dus onbetamelijke berichten gaan er uit.
