Foto's Alle foto's worden in de mate van het mogelijke nagezien op copyrights, soms is het echter niet te achterhalen, indien ik dus ongewild een foto op mijn blog heb staan waar u eigenaar van bent en geen toestemming heeft verleend, zal ik deze op verzoek onmiddellijk verwijderen, ofwel kunnen we de copyrights regelen en na het schriftelijk akkoord van de originele eigenaar de foto laten staan. Gelieve me dus te verontschuldigen indien dit zou gebeuren met een foto waar geen toestemming voor is doordat de eigenaar niet te achterhalen was. De foto's (overgenomen van het internet) onder bronvermelding Bent U het met plaatsing van een foto "niet" eens, reageer dan via mijn email.
Copyright
Photos All photos are as far as possible checked on copyright, it is sometimes impossible to get, so if I inadvertently have a photo on my blog are you own it and not have the authorization, I will immediately remove them upon request or we can arrange the copyrights after the written agreement of the original owners leave the picture. So please excuse me if this was done with a picture where no authorization is that the owner was not to find out. Are you 'not' agree with the placement of a picture, please reply andromeda@scarlet.be
Is een samenwerking tussen gemeentebestuur Temse, Wase Videoclub, Academie Temse, Erfgoedcel Waasland, ACV, ABVV, Basisschool Sint-Amelberga, De Barst, ex-werknemers B o e l w e r f , e r f g o e d l i e f h e b b e r s , kunstenaars....
Boelwerf is weg, maar veel werknemers niet, nog minder de geschiedenis van deze mensen. De bedoeling is mensen en geschiedenissen te verzamelen op dit blog. Het verzamelen van gegevens verhalen enz, bleek een grote taak, groter dan ik me ooit had voorgesteld, gelukkig is het blog nu het aanspreekpunt op het internet geworden van de erfgoedvereniging "Op Stoapel" waardoor nu een ploeg gemotiveerde mensen die hun krachten hebben gebundeld om het Erfgoed van de Boelwerf zijn plaats te geven die het verdient.
Verleden: het is een raar gevoel, en hou ouder je wordt hoe meer het vertelt maar ook hoe meer gekleurd en kostbaarder het wordt. Een reden waarom erfgoed steeds een belangrijkere plaats gaat innemen. Om allerlei redenen gaat veel "letterlijk" tegen de vlakte, zonder dat diegene die het tegen de vlakte gooien beseffen of stilstaan dat men op die manier soms duizenden beroofd van een reeël beeld van het verleden, en ze zelf een beeld van hun eigen toekomst ontkennen. Want je verleden ontkennen is je eigenheid en identiteit verloochenen. Het is niet eigen aan de jeugd maar eigen aan de tijd van de "ratrace" die denk de meubelen te redden op die manier.
Uiteindelijk komt het besef dat het verdwijnen van iets ook iets nieuws en beters doet onstaan, maar daar mogen we echter niet automatisch van uitgaan, je weet dat immers niet of dat wel steeds zo zal zijn. Kijk wat er in vele grootsteden verdwenen is aan prachtige herenhuizen om maar iets te noemen. Gelukkig zijn ook daar mensen bezig om aandacht te vragen en meer.
Het is een uitzonderlijke tijd in vele opzichten, nooit heeft een mens zoveel mogelijkheden gehad, om van alles te verwezenlijken, te communiceren, te creeëren, en toch, we zijn de draad soms duchtig kwijt. Want wat vrede betreft, is het nog steeds een vrede door afschrikking, is welvaart nog steeds door overproduktie en overconsumeren. Ieder weldenkend mens kan daaruit besluiten, als hij eerlijk is, dat het zo niet verder kan, hoe leuk het voor sommigen (en voor anderen veel minder) het ook lijkt.
De aarde lijkt nu vol met rommel en leeg van empathie.
Daarom is de weg van kunst en cultuur misschien een manier om een ander denken in te voeren, daarom zou ik zeggen aan al die mensen die bezig zijn in die branche, leer ons volk terug te leven met elkaar en niet tegen elkaar.
Een mooiere doelstelling van erfgoed is er niet te geven. De mens verheffen zonder armoede. het kan, maar de mens zelf zal het ook weer moeten klaren, met zijn eigen identiteit en met veel goede wil, het korte termijn denken is funest voor iedereen.
Om een idee te geven, dat er achter de schermen wel degelijk beweging is, en dat er een ploeg trekkers en duwers "Op Stoapel" laat leven, hebben we van de vergadering van vandaag gebruik gemaakt om ons even te laten vereeuwigen.
Dat er voor dit nieuwe werkjaar heel wat "Op Stoapel" staat maakt het evenwel ook noodzakelijk om toch even de vraag te stellen of er nog mensen zijn die zich willen engageren om mee te werken, zo ja neem gerust contact op met ons, ofwel langs het mailadres of reageer op dit bericht, de rest komt vanzelf.
De enige eis die we zouden durven stellen is dat je het leuk vindt om samen met een groep enthousiaste mensen de vereniging verder te helpen uitbouwen enz.
Deze week viel het doek over Opel, ik heb veel mensen gezien die met dezelfde gevoelens kwamen te zitten dan toen Boelwerf de deuren sloot, Toch zijn er enkele verschillen die we niet mogen onderschatten.
Boel was een begin van afbraak, een begin van hoe machten dingen kunnen stukmaken die nooit iemand voor mogelijk hield.
Opel en zijn mensen hebben alles gedaan om het bedrijf te redden, maar als ze eerlijk in hun hart hadden gekeken(en die zullen er wel geweest zijn) dan wist men dat de zaak op slot ging.
Om maar te zeggen, de pijn is er, andere tijden andere pijn, maar de methoden om mensen te devalueren tot nummers, tot eenheden van produktie en kosten blijven verderfelijk.
Bij een paar jaar zal ook Opel zijn rechten opeisen als erfgoed, en ook daar zal niks meer van te zien zijn. De lessen getrokken uit Boelwerf zijn dus vergeten, want er is niks menselijks aan je job, je vrienden, je trots als arbeider verkwanseld te zien boven je hoofd.
Armoede zullen de meeste niet echt krijgen, omdat de armoede in eerste instantie niet ligt in het materieele bij dit geval, maar veeleer in het gevoel, het ondergschikt zijn aan een systeem dat op alle manieren kraakt en instort. Waar men pakken geld veil heeft om het systeem te redden, goed wetende dat het niet te redden valt zonder zwaar ingrijpende eisen te stellen aan hen die dit land en zijn economie hebben gedragen met hun handen en hun arbeid.
Je moet steeds hoop hebben voor de toekomst, en dat is er, alleen mag de hoop niet gericht zijn op een vervolg van wat nu tanende is, maar meer in een manier van leven en werken waar de mens terug centraal komt te staan, ideaal zal het nooit zijn, maar onze menswaardigheid opgeven voor materieel welzijn alleen is een keuze die nog alle dagen bewijst van nefast te zijn op alle vlakken. De armoede is volkomen deze keer.
Geef je e-mail adres op en klik op onderstaande knop om je in te schrijven voor de mailinglist.
U krijg geen bevestiging van deze inschrijving, maar wees gerust de nodige stappen worden gedaan.
Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek. Er is moderatie voorzien op het Gastenboek, dus onbetamelijke berichten gaan er uit.
