NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • Cialis 10mg Pellic Ellguen (EllFern)
        op terug van weggeweest ....
  • How To Write Out Trazodone Prescription Ellguen (EllFern)
        op schoonzus Ardennen wordt 60 ...
  • acquistare cialis italia (BlakePEw)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • comprar cialis generico (Elbertfloow)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • achat cialis en ligne (Phillipdueds)
        op Olà
  • omprar cialis sin receta (JamesSholi)
        op Olà
  • Farmacotherapeutisch Kompas Apps Rackspace Pop (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Reaction S Journey Bike Status Pics Of Actresses Name (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Urinary Incontinence Treatment Male Trichomoniasis Pictures And Images (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Trichuriasis Tratamiento Acne Espalda Con Espalda (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    20-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
    .. zeg eens AAAAAAAA.......

    20-06-2013 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (6)
    17-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een stadje doen ...

      




    zicht op de Groenplaats juni 2013


    Zaterdag was het mooi weer....
    "Wat denkt ge van een stadje doen?" vroeg mijne zilveren.
    "Awel, 't is prachtig weer om nog eens naar de koekenstad te trekken.." antwoordde ik natuuuuuuurlijk!

    Omdat 'ze'??? tram 2 hebben omgeleid, de tram die sinds mensenheugnis van bij ons bijna aan de voordeur naar de Groenplaats reed,  moesten we nu overstappen aan het Centraal station om verder te rijden.
    Ik stelde eerst voor om van het station gewoon te voet naar de Groenplaats te stappen, maar mijne wijze, bezorgde zilveren zei : "gaat dat wel met uw rug shoeke, zo ver?"
    'Bwaaa... eens wandelen langs de Keyserlei is ook plezant' zei ik.
    "Ja maar, ik wou met u naar de uitverkoop van uw boetiek" zei hij tot mijn verbazing.

    Jaja ... voor de zoveelste keer had ik eindelijk een winkel waar ik terecht kon voor mooie kleding voor een maatje meer en nu zijn die verdomme ook weer failliet.

    "Ik heb geen kleren meer nodig" protesteerde ik "mijn kast hangt al propvol."
    "Komkom ... de winkel gaat sluiten en nu kunt ge wat kopen voor de toekomst tot ge weer een winkel vindt die kledij verkoopt naar uw goesting":  protesteerde Mr. Silver.

    Maar ja mensen... ik ken mezelf, eens ze me loslaten in zo'n winkel kan ik niet meer stoppen... en toch liet ik me overhalen.    Ge moet toch af en toe iets doen om uw man tevreden te stellen nietwaar dames?  De eigenaar van de winkel wijtte de sluiting ervan aan de bar slechte zomerverkoop ... er was bijna geen verkoop geweest zei hij, omdat de winter tot enkele weken geleden heeft geduurd.
    Ik begrijp hem,  een mens moet zijn boterham verdienen.

    Soit ... ik zocht en ik kocht en Mr. Silver zat en keek toe en betaalde daarna met een glimlach.  
    We leven nu, is zijn motto.

    Het was nog veel te goed weer om naar huis te gaan, dus trokken we naar de Groenplaats, naar het stamcafé van Mr. Silver en zoals het goede Antwerpenaars betaamt zaten we op een terraske en keken we naar de passage, hij met een Duvel en ik met een Westmalle Triple voor ons.
    We keken en luisterden vol genoegen naar al de Hollanders voor,  naast en rond ons ... ik voelde me terug thuis.   Het was eens wat anders dan Noord Afrikaans of Turks  -  Nederlands verstaan we ziet ge.


    Normaal gezien had ik zaterdag mijn confituur willen maken, maar dat heb ik dan zondag maar gemaakt.    Twintig potten rabarber-abrikozen-aarbeien confituur, alles vers geplukt uit den Hof.  
    Omdat ik dan toch in de keuken bezig was besloot ik nog een broodpudding te maken met rozijnen en ach wat ... ik begon dan ook maar aan de Osso Bucco voor 's avonds ...
    en ja .... toen Mr. Silver me vroeg of ik mee ging wandelen na de middag moest ik weer forfait geven.
    't was weer genoeg geweest voor Herniaretta (de feeks).

    Maar kom, we tellen af ... begin juli kan ik terug naar de pijnkliniek voor een infiltratie.   Daarna huppel ik hopelijk weer rond als een jong veulentje.

    Baai de wee ... Fons van blog 'keukenweetjes' schrijft weer .... hip hip hoera!   allen daarheen op het blog : http://blog.seniorennet.be/keukenweetjes/
    Ik wou een link maken, maar ik ben weeral vergeten hoe dat moet...tch tch.. toch!

    Toedeloekes!  ;-)

     

     

     

    17-06-2013 om 12:42 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (7)
    14-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...

    maar eindelijk eens zinnige woorden uit de mond van een geestelijke!





    Bishop John Shelby Spong

    14-06-2013 om 11:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (1)
    12-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Sapperdenondepippel, wat hebben wij toch een ongelooflijk goede engelbewaarder !

     

    Na al die vreselijke,  koude, regenachtige dagen deze lente zagen we de dag van ons tuinfeest met lede ogen naderbij komen.

    We gaven dit feest voor meerdere redenen.  
    Ik ben dit jaar met pensioen gegaan, Mr. Silver en ik zijn 45 jaar gehuwd en begin juni was het de verjaardag van de zilveren surfer … dus drie vliegen in ene klap.

     

    Een nieuwe extra steviger, grotere, waterdichte tuintent werd aangekocht.

    Eén verwarmingselement werd geleend bij neef en eventueel zouden we er andere huren, want er kwam ongeveer veertig man naar ons tuinfeestje en die konden we nooit allemaal binnen aan tafel zetten.

     

    Wat bleek…uitgerekend die dag was het prachtig weer.   Laura scheen in al haar glorie en de tent diende uiteindelijk enkel om voor noodzakelijke schaduw te zorgen.

    Het was zelfs warm genoeg om de kleinkinderen in het zwembad te laten plonzen.

    Heerlijk!

     

    Heerlijk was het ook om bijna al onze familie en jarenlange vrienden samen te hebben die dag.

    Er was wel heel wat voorbereiding aan te pas gekomen, maar op de dag zelf waren het onze zonen en schoondochters èn de kleinkinderen die voor alles zorgden.

    Zoon 2 had voor een lekker consommé soepje gezorgd en kleine vol-au-vents en samen met zoon 2 bereidden ze daarna een bijzondere lekkere paella. Zelfs iemand die geen paella lustte vroeg ons nadien om het recept, zo lekker was het.    We mogen onze kinderen toch bestoefen of niet soms?

    Voor de kleinsten (maar de groten mochten er natuurlijk ook van eten) was er vervolgens frikadellenkoek met kriekjes en daarna volgde een desserten buffet met hemelse soireekes van de bakkerij van ons nichtje en speciaal voor mij had schoondochter 2 enkele taarten en een biscuit gebakken zonder lactose.

     

    De sfeer was ontspannen en ongedwonen en deed me denken aan een feest zoals bij een Italiaanse mama … de flessen wijn en water op tafel en ieder voor zich.

     

    De allerkleinste kleinkindjes wilden natuurlijk ook helpen en ook zij gingen rond met scheefhangende schotels met aperitiefhapjes en ofwel heb ik het niet gezien, ofwel heeft er niemand iets gezegd, maar ik zag kleinzoon 4 (3 jaar oud) rondlopen en was er van overtuigd dat er meer op de schoot van de gast zou belanden dan in hun mond …

     

    Ons Molly en Bobby (de hond van zoon2) dachten dat ze in de hemel beland waren…overal was er eten te vinden…

    Na de koffie zongen we allemaal uit volle borst en onze allochtone buren zullen nu ook wel het liedje kunnen meezingen!  


    ’s Avonds toen iedereen vertrokken was keken Mr. Silver en ik elkaar in de ogen en we waren content, héél content!    Het was goed geweest!

     

    De volgende dag was het iets minder. 
    Herniaretta had sluimerend èn verdoofd door pijnstillers gewacht tot de dag voorbij was, maar toen sloeg ze toe als een bliksemslag.

    Ik kon niet meer bewegen en heb twee dagen plat in mijn bed gelegen.   Mr. Silver ocharme heeft alles alleen moeten opruimen…

    jajajajaja .... ik hoor jullie al lachen en zeggen : "goe gevonden zenne Bo'ke, laat de zilveren maar werken!"  .... maar 't was echtig en techtig hoor, ik zweer het op mijn eerste communie zielke. 

     

    Allez … nu hop naar de vijftig, maar dit zal toch het laatste feestje zijn dat we thuis geven.  Binnen vijf jaar gaat dat niet meer lukken vrees ik.

    Toedeloekes!   ;-)

     

    12-06-2013 om 15:08 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (9)
    29-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.eventje terug ...

    ..

    di Rupo zit bij Jean-Luc Dehaene een pintje te pakken.
    Zegt di Rupo: "Toen gij premier waart, draaide de regering toch beter. Hoe deed ge dat?"
    "Wel" zegt Dehaene "ge moet zien dat ge u omringt met slimme medewerkers."
    "Hoe kunt ge weten dat ze wel slim zijn?" vraagt di Rupo.
    "Door een klein raadseltje" antwoordt Dehaene en roept zijn vrouw en vraagt haar: "Celie, uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?
    Zegt Celie "Dat is simpel, dat ben ik."
    Terug op zijn kabinet denkt di Rupo eventjes zijn ministers te testen en roept De Crem bij zich en vraagt: "Kijk Pieter, je vader en je moeder hebben een kind. Het is niet je broer ook niet je zus, wie is het?"
    De Pieter fronst zijn wenkbrauwen en denkt diep na. "Ik weet het niet zo direct, ik kom straks even terug."
    De Crem gaat terug naar zijn bureel en komt onderweg Bart De Wever tegen.
    "Zeg Bart, ken jij het antwoord op dit raadseltje: "Uw vader en uw moeder hebben een kind. Het is niet je broer en ook niet je zus. Wie is het?"
    "Wel, dat is gemakkelijk" antwoordt Bart De Wever "dat ben ik."
    De Pieter bedankt hem en fier als een gieter gaat onze Pieter DeCrem terug naar di Rupo en zegt hem: "Ik weet het antwoord. Het is Bart De Wever"
    Waarop di Rupo oranje kleurt en brult: "Neen, jij idioot, het is Celie Dehaene!"

    29-05-2013 om 13:05 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (5)
    09-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.jullie zijn fantastisch ...

    zeg dit vandaag ook aan iemand en maak hun dag goed

    09-05-2013 om 12:13 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (11)
    03-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een oplossing voor België...

    Zoals jullie weten lijd ik vaak aan slapeloosheid en dan lig je daar te liggen in je bed en na te denken over vanalles en nog wat …

    Vannacht bedacht ik, een doodgewone huisvrouw,  een super oplossing voor de financiële problemen van ons land.

     

    België, met circa evenveel inwoners als de steden New York en Londen heeft vijf volledige regeringen! 

    New York en Londen besturen hun stad met evenveel burgers met één burgemeester en gemeenteraad.

     

    Besluit :

     

    Indien we Vlaanderen terug aansluiten als provincie bij Nederland,  Wallonië bij Frankrijk, de Duitsers terug bij Duitsland, dan schaffen we deze vijf regeringen af en wordt Vlaanderen bestuurd door de Europese regering en de Nederlandse.   Vlaanderen heeft dan slechts één burgemeester en gemeenteraad nodig voor zijn circa zes miljoen burgers.  Wat de Amerikanen en de Britten kunnen, kunnen wij vast en zeker ook en op die manier besparen we enorme – niet te becijferen - bedragen.    Dat zijn om te beginnen al drie voltallige regeringen minder die we met belastingsgeld moeten betalen!

    Ik weet dat er voor 1830 strubbelingen waren tussen ons en de Nederlanders, maar de tijden zijn toch niet meer zoals toen.    Deze Willem van Oranje heeft héél wat minder in de pap te brokken dat zijn voorganger.

     

    Vijf  voltallige regeringen weg.   Senaat en Parlementen weg, onze Royals mogen verder hun eigen fortuin opsouperen of ook gaan werken …
    Oranje is niet mijn lievelingskleur, maar ik kan er wel aan wennen

     

    Geef toe :  mijn  nachtelijke dagdromen zijn toch bijzonder efficiënt, zeker financieel.

     


    Toemaatje : misschien kunnen we dan door al die besparingen de familie van dat zieke jongetje helpen en hem eindelijk het broodnodige geld geven om zijn medicatie te betalen.

     

    Toemaatje 2 voor de Nederlanders : wij staan er wel op op om onze mooie, sappige taal en dialecten èn onze bourgondische manier van leven te behouden, want daar zijn we ontzettend fier op.

     

    Simplistisch, utopisch … ik weet het, ik weet het … maar misschien toch stof om even over na te denken!

     

    Toedeloekes! 

     

    03-05-2013 om 11:30 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (9)
    28-04-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.terug van weggeweest ....
    ..

    Buiten schijnt Laura en ik zit hier te tokkelen op mijn computer … stom hé!

    Jaja ...ik weet het, ik weet het... ge moet het mij niet zeggen, maar seffens neem ik mijn boek en ga ik toch nog even genieten van de late middagzon, want zoals de dokter van Ludovicus zei : bij zon is trop teveel, (maar hij ziet er altijd zo gezond uit ons Lewieke ).


    De laatste tijd was het ten huize Bojako ook een beetje trop.

    Eerst een zware verkoudheid waar ik maar niet vanaf geraakte en daarna – door een stomme, onnozele beweging (mijn onderbroek aandoen ) – alweer een zenuw geplet in mijn rug en volledig immobiel voor ettelijke dagen.

    Nu, dankzij platte rust en medicatie voel ik me weer wat beter godzijdank.

    De voorbije week was er uitgerekend één dag regen en nèt die dag kwamen de drie jongste kleinkinderen…van tegenslag gesproken.  

     

    Maar ik denk niet dat ze zich binnen verveeld hebben onze schatten, de dag vloog voorbij. 

     

    ’s Avonds zakten Mr. Silver moe maar voldaan in onze beddenbak.

    Toedeloekes !  








    28-04-2013 om 16:32 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (5)
    08-04-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.EEN TUSSENDOORTJE ....

    Werkende mensen vragen vaak aan mij, nu ik net gepensioneerd ben, wat mijn dag zo leuk maakt.

     

    Als voorbeeld vertel ik hetgeen mijn vrouw en ik meemaakten, toen we laatst naar de stad gingen en een winkel binnen liepen.

     

    Nog geen tien minuten later stonden we weer buiten en zagen dat een politieagent een bon stond uit te schrijven wegens fout parkeren.

     

    Ik zei: Kom op man, hij staat er net. Maar de agent bleef rustig doorschrijven.


    Toen schold ik - geheel tegen mijn gewoonte in - de agent uit voor achterlijk ventje enz enz.

    De man keek me uitdrukkingloos aan en begon een 2e bonnetje te schrijven.

     

    Vervolgens nam mijn vrouw het woord en maakte hem uit voor dienstkloppende randdebiel en nog een paar fraaiheden.

     

    De agent voltooide de 2e bon en stopte ook deze onder de ruitenwisser en begon ijverig te schrijven aan een derde exemplaar.


    Hoe meer we hem irriteerden, hoe meer papierwerk hij produceerde.

    Maar persoonlijk vonden we dat allemaal niet zo erg en zijn doorgewandeld, want wij waren immers met de bus naar de stad gekomen.

     

    En zo proberen we er elke dag iets leuks van te maken, da's belangrijk op onze leeftijd!

    toedeloekes ;-)

    08-04-2013 om 12:06 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (8)
    04-04-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen. de bommaziekte ...
    't ja het moest er van komen hé... een week een ziek kleinzoontje bijhouden en lap, de week erop zit ik zelf met de gebakken peren.  
    De bommaziekte noemen ze dat.

    Gelukkig geen waterpokken maar wel een pijnlijke hoest en 't snot, wat kleinzoontje ook had.   De oorontsteking is me tot nu toe bespaard gebleven.

    Kleinzoontje was naar de Ardennen vertrokken met z'n mama en papa en ik hoop dat hij nu gezond en wel is.
    Bij mij komt het ook wel goed, onkruid vergaat tenslotte niet.

    Gisteren en vandaag komen onze twee oudste kleinzonen en die wilden persé leren wiezen.
    Geen erg, want Mr. Silver en ik zijn vroeger allebei verwoede kaarters geweest en vinden het leuk om nog eens een spelletje te spelen dat niet op een scherm staat.

    Hopelijk morgen terug gezond genoeg om naar mijn blogmaatjes te gaan...en hopelijk is het dan eindelijk wat warmer en nog meer hopelijk ... dat er een lentezon schijnt, want ik denk dat ik voor iedereen spreek wanneer ik zeg DAT WE DE WINTER KOTSMISSELIJK MOE ZIJN!

    Toedeloekes!   ;-)

    04-04-2013 om 12:19 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (3)
    27-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.boebeltjes en verjaardagen ...
    Ach ach ...weer geen tijd om uitgebreid te bloggen!

    Kleinzoon 4 heeft de waterpokken en mag niet naar school.  Kleinzoon 4 heeft opvang nodig en vindt die hier bij ons.   Zelfs vol boebeltjes is hij nog altijd om op te eten en staat zijn tatertje geen ogenblik stil.

    Zondag werd Schwiegermutti negentig jaar en dat moest natuurlijk uitgebreid gevierd worden.

    Vandaag ga ik op bezoek naar mijn pre-nataal vriendinnengroepje : we hebben elkaar in 1975 leren kennen tijdens het pre-nataal turnen en zijn sindsdien onafscheidelijk.   Alle drie kregen we op elke dagen tijd een zoontje.

    Tussendoor 'Penmarric' van Susan Howatch uitgelezen (704 blz) maar niet neer te leggen...het boek is destijds verfilmd geweest door de BBC en werd - zo meen ik - ook hier uitgezonden.

    Voilà - voor meer is er geen tijd, maar zo blijven jullie toch een beetje op de hoogte van het reilen en zeilen tenhuize Bojako.
    Nu snel wat blogjes van lezen van mijn maatjes - ik zit met spanning te wachten op de uitslag van vriend Ludovicus ...

    Toedeloekes ;-)

    27-03-2013 om 11:39 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    18-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de 'zilveren' ridder (deel 2) ...

    ..


    .

    wat voorafging


    ......Hij trok me dus zachtjes mee aan de arm over de Groenplaats en na een korte wandeling stopte hij aan de Vlaaikensgang.

    Daar zag ik het restaurant …. Sir Anthony van Dijk ….wow… het koud zweet brak me plots uit.   Nu had ik die verdomde muts opgezet en mijn haar lag al niet zo bijster goed toen we thuis vertrokken en uiteindelijk had ik voor zo’n chique restaurant wel nog betere kleren … maar ja dan was de verrassing er natuurlijk niet geweest.

    Ik keek vertederd naar mijne Ridder zonder paard.

     

     vervolg ....

     

     

    Om me te plagen trok hij me iets verder de Vlaaikensgang in en deed hij alsof hij een uitweg zocht … het was ontroerend om hem zo stuntelig toneel te zien spelen.


    Maar neeje!   ’t Was helemaal geen toneel.   
    Links in de Vlaaikensgang blijkt er nog een piepkleine Bistro te zijn ‘Hofke en daar hield hij galant de deur voor me open.


    Mijn achtbaan gevoel roetsjte stijl omlaag en ik kreeg weer de slappe lach en weer keek hij me beteuterd aan.

    Ik zat aan tafel nog altijd te lachen.


    “Wa hedde gij nu vandaag?   Ik snap er niks van.” mompelde hij een beetje verontwaardigd.

    “Ach shoeke toch, ik dacht echt toen ge de Vlaaikensgang inging dat we naar de Sir Anthony van Dijk gingen, ik had de deur bijna opengedaan.    Maar hier is het ook goed zenne,   ’t is maar dat ik met u nooit weet of we aan’t komen of aan’t gaan zijn.”


    Hij antwoordde : “ja maar zeg, de heel dure restaurants zijn wel voor heel speciale verjaardagen hé shoeke, de ronde getallen, tenslotte wordt ge maar vijfenzestig.”

    En weer was hij verwonderd toen ik begon te giechelen.


    Door mijn lactose intolerantie wordt kiezen op de kaart nu een heel stuk moeilijker.   De dag ervoor waren we met Schwiegermutti naar de Melkerij in’t Nachtegalen park gewandeld – maar dat is een verhaal voor een andere keer  – en had ik daar een Brusselse wafel gegeten.

    Ik was ervan overtuigd dat er in Brusselse wafels geen melk of boter zat, maar ik had fout gegokt.   Dat had ik moeten bekopen en daarom was ik nu extra voorzichtig bij het kiezen van een gerecht.


    Na een lekkere maaltijd vroegen we de dessert kaart, maar ook daar stond niets waar geen boter of room in zat en moest ik me spijtig genoeg beperken tot een Irish coffee, enfin twee Irish coffees om precies te zijn, maar zonder room.  

    De wijn en de twee koffies maakten de wandeling terug naar de bus iets vrolijker.   Ik was nog altijd aan het gibberen toen we merkten dat we in de kou nog een half uur moesten wachten op de volgende bus naar huis.

    Joepie ... leve het openbaar vervoer!


    En kijk … zonder enige opmerking of hint van mijnentwege zei de zilveren ridder : “komaan zeg, we gaan hier geen uur staan bevriezen, we pakken een taxi naar huis.” en hop, wijle weg.


    Ik zal die man nooit begrijpen, echt waar … na vijfenveertig jaar denkt ge dat ge ze door en door kent, maar niets is minder waar.   Hij blijft me altijd verrassen.


    Thuisgekomen pakte ik hem eens goed vast, trok hem tegen mijne gilet en zei : “ ik denk dat dit één van de plezantste verjaardagen is dat ik gehad heb, ik heb al lang niet meer zoveel gelachen.”


    Er verscheen een opgeluchte grijns op zijn gezicht en hij zag dat alles goed was …

    Nu maar aftellen naar het rond getal van zeventig... hopelijk bestaat de Sir Anthony van Dijck dan nog


    PS : morgen is het vaderkesdag ... ik ga al voor mijne schat een curry worst special bestellen in de frituur

     

    Toedeloekes en allemaal héél hartelijk dank voor al de lieve verjaardagswensen..

                                                     xxx 


     

    18-03-2013 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (12)
    16-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mr. Silver, ridder zonder paard …
    .


    Na al deze jaren

    Ben jij nog steeds die ene

    Na al deze jaren

    Wil ik nog steeds bij jou zijn

    Meer dan bij iemand anders

    Ik wil nog steeds met je lachen

    Met je wandelen, met je lezen, met je spelen,

    Stil zijn met je,

    Lawaai maken, plannen met je maken

    Het verleden en de toekomst met je bespreken.

    Na al die tijd

    Ben jij nog steeds degene die mij blij,

    tevreden, enthousiast en rustig maakt.

    En na al die tijd is onze liefde niet alleen gebleven

    Maar is zij sterker dan ooit


    (Susan P. Schutz)


    Dit gedicht stond op de kaart die ik gisteren voor mijn vijfenzestigste verjaardag kreeg van mijne zilveren.
    (ik pink weer effe een traantje van ontroering weg)


    Geef toe dat een mollige, grijsharige vrouw op mijn leeftijd, na een huwelijk van vijfenveertig jaar van minder een traantje zou wegpinken.


    Vervolgens duwde hij een pakje in mijn handen.   Mijn cadeautje was wat ik echt graag wou: een mini I-Pad.    Mijn dag kon niet meer stuk en ’t was nog maar pas begonnen.

    Wanneer je met zo’n Padje begint te spelen, dan vliegen de uren vooruit en voor ik het wist was het middag en zat ik nog steeds in mijn kamerjas.


    Op de agenda had ik een handgeschreven notitie gelezen :  'vanavond goed eten'.


    Mr. Silver vertrok met Molly voor haar middagwandeling en ik trok naar boven om een lekker, lang bad te nemen.  

    Ik nestelde me onder het welriekend schuim met links mijn kopje munt/gember thee en rechts het boek dat ik momenteel lees : Penmarric van Susan Howatch, een magneet van een boek.


    Wanneer ik lees ben ik helemaal weg van de wereld.   Af en toe vulde ik het badwater bij met warm water door met mijn grote teen de kraan te bewerken en af en toe keek ik op mijn horloge om te zien hoe laat het was …. tijd zat, dus ik las rustig verder.


    Plots hoorde ik de stem van Mr. Silver : “SHOE!  ZITTE GIJ NU NOG ALTIJD IN'T BAD? ALLES IS TOCH GOE? 

    Ik brulde lief terug : “JAJA ALLES IS OK,  SPANNEND BOEKSKE!”

    Hij kwam de badkamer binnen, keek met een frons op zijn horloge en zei : “ik denk dat ge vandaag het wereldrecord bad nemen gebroken hebt, we moeten bijna vertrekken.”


    Ik schrok en vroeg hoe laat het was,  verstond half zes en we moesten om halfzeven vertrekken….

    Ik keek nog eens naar mijn horloge en ja hoor … die stond natuurlijk stil, zo kan een namiddag natuurlijk eeuwig blijven duren.


    Waarschijnlijk heb ik niet alleen het wereldrecord bad nemen gebroken, maar ook het wereldrecord afdrogen en aankleden, want een half uur later stond ik gekleed, gekapt en geschminkt beneden in de hall, klaar om te vertrekken.


    Voor hij vertrok op de wandeling had ik gevraagd welke kleren toepasselijk waren en hij had geantwoord : iets chiquer dan anders, maar niet té.


    Toen ik de living binnenkwam zat hij nog rustig de krant te lezen en ik zei : “hewel…ik ben klaar zenne, ik moet nog enkel mijne frak (*mantel) aandoen.”

    Hij keek me verwonderd aan en zei : “maar ’t is nog maar half zes, we vertrekken maar om half zeven.”


    Blijkbaar had ik hem door de zenuwen verkeerd begrepen en had hij twintig voor zes gezegd en niet halfzes…wie ben ik om hem tegen te spreken?


    Omdat er dan toch nog zoveel tijd was vroeg hij me waar ik mijn gratis tram abonnement had gelegd dat een paar weken geleden was toegekomen.


    Jaja lieve mensen, ik mag nu gratis op de tram, maar let op mijn woorden :  al heel mijn leven schaffen ze altijd alles af, net wanneer ik er gebruik van kan maken.  't Zal niet lang meer duren vooraleer ze het afschaffen.


    Maar ik wist nondepippel niet meer waar ik met die kaart was gebleven.

    Samen gingen we op zoek en uiteindelijk vonden we de kaart.  
    Het is serieus niet meer te doen als je ziet hoeveel kaarten een mens tegenwoordig moet meesleuren. 
    Je bankkaart, je Visa kaart, je SIS kaart, je identiteitskaart, je rijbewijs, je kaart van het ziekenhuis, etc. om dan nog te zwijgen van al de kaarten die je krijgt van de winkels.

    Maar kom, ik dwaal weer af.


    Het werd eindelijk half zeven en ik was stikbenieuwd waar we naartoe gingen.

    Buiten woei er een ijskoude wind en het regende een beetje.  
    Voor alle veiligheid stak ik een muts en een paraplu in mijn handtas, want ik wist niet hoever ik zou moeten lopen van de wagen naar het restaurant.


    Mr. Silver trok de voordeur toe en ik stapte al richting garage.

    “Hélàba, naar waar gaat ge?” vroeg hij “kom… we gaan naar de bushalte!”


    Mijn mond viel letterlijk open… “naar de bushalte?   Waarom?” vroeg ik verwonderd.

    “Awel omdat ge nu gratis met de bus moogt rijden natuurlijk!” antwoordde hij met uitgestreken gezicht.    (daarom had ik natuurlijk naar die verdomde kaart moeten zoeken)


    Ach kom, ik ben al meer gewoon van hem,  maar ik trippelde toch iets minder vrolijk mee door de kou en de regen naar de dichtstbijzijnde bushalte.


    Om de avond niet te bederven mompelde ik : “eigenlijk hadden we dit wel beter eens uitgeprobeerd op een mooie, zonnige lentedag niewaar?” waarop hij bloedserieus antwoordde : “ja maar nu kan ik drinken”.


    Ik voelde een van mijn dodelijke blikken opkomen, maar moest vechten tegen de slappe lach.   De slappe lach won!


    Hij keek me totaal onbegrijpend aan….zeker omdat ik op de bus nog steeds de slappe lach had.

    “Wa hedde gij nu?” vroeg hij lichtjes geïrriteerd.  

    “Niks shoeke, maar na vijfenveertig jaar weet ge mij nog altijd te verbazen.  Het eerste jaar dat we getrouwd waren vroeg je of ik matjes voor de auto als verjaardagsgeschenk wou en nu word ik hier dooreengerammeld op een bus omdat gij dan kunt drinken…leven met u is en blijft een mysterie, ik weet nooit wat het volgende is dat ge gaat doen.” 


    Naar een pretpark hoeft ge niet te gaan om op een goede ride te zitten, neem in Antwerpen een bus en ’t is precies of ge in de achtbaan zit, ge vliegt van jut naar jaar.  Wie leert er in hemelsnaam die buschauffeurs rijden?

    Soit.


    Uiteindelijk stapten we uit aan de eindhalte op de Groenplaats.  
    Het kon me niet meer schelen, alles was goed en ik trok mijn wintermuts goed diep over mijn oren, ’t was koud en veel wind, hoe mijn kapsel er nadien zou uitzien kon me een worst wezen.


    Mr. Silver trok me zachtjes mee aan de arm over de Groenplaats en na een korte wandeling stopte hij aan de Vlaaikensgang.


    Daar zag ik het restaurant …. Sir Anthony van Dijk ….WOW… het koud zweet brak me plots uit.  
    Nu had ik die verdomde muts opgezet en mijn haar lag al niet zo bijster goed toen we thuis vertrokken en uiteindelijk had ik voor zo’n chique restaurant wel nog betere kleren kunnen aantrekken… maar ja dan was de verrassing er natuurlijk niet geweest.


    Ik keek vertederd naar mijne zilveren Ridder zonder paard.

     

     

     

     

     

    ….wordt vervolgd …

     


     

     

    16-03-2013 om 12:56 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (6)
    06-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rommelpotterij...rommelpotterij....
    ... geef me ne cent en ik ga voorbij,
    'k heb geen geld om brood te kopen,
    daarom moet ik met de rommelpotten lopen
    rommelpotterij, rommelpotterij
    geef me ne cent en ik ga voorbij ....


    Voor de zoveelste keer heeft Mr. Silver samen met zijn kompanen een succesvolle rommelmarkt georganiseerd in onze parochiezalen…

    …en voor de zoveelste keer heb ik me weer laten overhalen om één dagje een stand open te houden.

    Ik had een tafeltje vol rommel, overschotjes die broer 2 en schoonzus niet mee wilden verhuizen naar hun nieuwe woonst aan zee en een beetje rommel en boeken van een blogvriendin die grote kuis houdt/gehouden heeft/zal houden …


    Zelf had ik grote kuis gedaan in mijn kleerkasten en ondanks de hartepijn deed ik, af en toe een traantje wegpinkend, afstand van alle kleding uit mijn iets magere periode.  

    Indien ik toch terug zou vermageren,  dan koop ik nieuwe kleding… nèh.


    Onvoorstelbaar wat je allemaal ziet op zo’n rommelmarkt.

    Ik had mijn eerste bananendozen nog niet uitgepakt of gretige handen zaten er in te rommelen alsof ik er een klomp goud in verstopt had.

    Ik wou alles netjes etaleren, maar kreeg verdorie de kans niet.  


    Op een rommelmarkt komen vooral mensen die rommel willen kopen, maar dat wisten jullie al vast en zeker.

    Maar er lopen ook kenners rond (antiquairs) en die herken je omdat die alles zevenzeventig keer ronddraaien en daarna lang bekijken met een speciale loupe.

    Ik had niets bij voor antiquairs … op mijn stand was er enkel en alleen pure, echte, onvervalste rommel te verkrijgen.


    Verder heb je de (beroeps) standhouders,  diegene die op elke rommelmarkt staan, (ik kan het weten, want Mr. Silver sleurt me dikwijls mee naar rommelmarkten, het is één van zijn vele hobby’s) – die habitués doen het niet slecht, die kennen hun prijs en verkopen niet onder de waarde, ze weten toch dat het waarschijnlijk ooit verkocht geraakt op een volgende rommelmarkt.


    Neeje… de échte rommelmarkt standen zijn de standen zoals die van mij … gewone mensen die écht van hun rommel vanaf willen geraken, want wat overblijft gaat rechtstreeks naar de kringloopwinkel of naar Oxfam.


    Rijk wordt een amateur rommelmarkter niet, want ik vraag amper twee euro per stuk rommel en dan pingelen ze af tot vijftig cent en vragen er nog iets bij voor de moeite,  zoals een dame die drie redelijke tefalpannen kocht voor anderhalve euro en er dan nog gratis drie snijplanken bij vroeg.  
    Ach...i
    k denk dan bij mezelf …weg is weg … en ik geef er nog gratis een zak van den Aldi bij waar ik voor betaald heb.   
    Netto opbrengst : nul … ik ben echt geen goede zakenvrouw

     

    Ik sta er ook slechts één dag omdat mijn rug slechts bestand is tegen één dag rechtop staan.

    Zondag moest ik het natuurlijk bekopen, ik heb de hele dag plat in de zetel gelegen met rugpijn.

    Een lieve vriendin heeft me onlangs de raad gegeven om een speciale rugband te laten maken zoals ze er zelf een heeft.   De band wordt op maat gemaakt en volgens mijn vriendin heb je het gevoel dat je gedragen wordt  omdat je rug ondersteund wordt door de baleinen die erin verwerkt zitten.

    Ik ga toch eens informeren bij mijn huisarts, want het zou kunnen dat het ook via de ziekenkas kan en dan is het niet zo duur.

     

    Maandag was het een schitterende zonnige dag, de eerste lentezon was er eindelijk en net zoals altijd … kort voor mijn verjaardag.   Ik had het aan iedereen voorspeld, want elk jaar maken we dit fenomeen mee.

     

    Ik kon nog niet tot aan de hondenwei wandelen, dus we zijn er met de auto naartoe gereden.  Molly was ongelooflijk blij, want er waren heel veel hondeneigenaars,  die net zoals wij wilden profiteren van de eerste zonnestralen, dus ze had honden genoeg om achter te crossen.


    Daarna gingen we iets verder een terrasje doen en je hoorde en voelde onze huid de zonnestralen opslorpen.

    Wat ook opviel was de glimlach op de gezichten van alle mensen….heerlijk, want al lange tijd loopt iedereen depressief rond!

     

    Gisteren was het nog steeds mooi weer en vooraleer Mr. Silver weer de deur uit was heb ik hem bij zijne schabbernak vastgegrepen en heeft hij onder zachte dwang de hogedrukreiniger bovengehaald en ons terras gekuist.   Nu de tuinmeubelen nog proper maken en dan zijn we weer klaar voor de zomer….

     

    Toedeloekes !  


    oeikes ... nu vergeet ik bijna het vervolg van de Cliffhanger te vertellen...ofwel was het gewoon een kwestie van principe, ofwel heeft hij lang gesukkeld maar niet te erg geklaagd, maar het heeft tot na de rommelmarkt geduurd vooraleer Mr. Silver bezweek en zijn eerste Duvel dronk...of was het nu rode wijn... ik begin zelf te twijfelen!    

     

     

    06-03-2013 om 17:15 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (13)
    21-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vervolg Cliffhanger ...
    Ik snap er niets van ...  Mr. Silver is weer springlevend, maar heeft nog geen druppel alcohol aangeraakt.

    Oftewel heeft hij stiekem mijn blog gelezen en wil hij niet door iedereen aanzien worden als een alcoholieker, ofwel is hij aan zijn jaarlijks dieet bezig.

    Jaja ... na de feestdagen was zijn tonneke ferm rond geworden en ik weet niet hoe het bij jullie is, maar wanneer HIJ één week wat minder eet en zeker wanneer hij één week geen alcohol drinkt, dan zijn er op z'n minst vijf kilo af ... iets wat bij MIJ niet lukt zelfs als ik mezelf verhonger.

    Toch benieuwd hoe lang hij het nog zal volhouden ... na die eerste Duvel volgt héél snel de tweede en ondertussen besparen we wat aan drank, 't is tenslotte voor iedereen crisis nietwaar?

    Soit ....de Cliffhanger van de week blijft dus steeds nog van tel.

    Toedeloekes! 

    21-02-2013 om 12:53 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    17-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cliffhanger .. Ardennen …griep …

     

     

    Eerst en vooral ga ik zeggen wat ik vorige keer wou zeggen, maar nog niet mocht zeggen omdat ik niet wist of ik dat van hen wel mocht  zeggen…

     

    Awel ...
    Broer 2 en mijn allerliefste schoonzusje gaan deelnemen aan de beroemde witte vlucht … weg, foetsjie, ze verhuizen binnenkort van Antwerpen naar ’t zeetje.  

    Voor hen is het goed, zij zijn gelukkig, maar wij zien ze met lede ogen vertrekken.

    Broer 1 vertrok een vijftal jaren geleden ook van Antwerpen om in de Ardennen te gaan wonen en zus woont far away in Engeland.

     

    En ik ben nu helemaal alleen, ouders allebei dood, alle broers en zussen ver weg, ik voel me verweesd …..  maar kom:  godzijdank hebben we onze kinderen en kleinkinderen dicht bij ons om de pil te verzachten.

     

    And now for something completely different …

     

    Elk jaar plannen we een lang weekend met onze kinderen en kleinkinderen in de Ardennen en elk jaar vinden we het heerlijk en genieten we ervan.

    Dit jaar hing het aan een zijden draadje of zoon 2 en familie zouden meekunnen, want kleinzoon 3 had zijn elfendertigste virusinfectie.   Hoge koorts, snottebellen en een hoestje.

    Gelukkig zorgde zijn engelbewaarder voor een spoedige genezing en zijn ze iets later toch kunnen komen.   Zonder hen had het niet hetzelfde geweest.

     

    Maarrrrrrr (rollende franse rrrrrr)   ….
    Ons (b)engeltje had deze keer zijn vies virusje doorgegeven aan zijn *doeshka (*opa).  

    Gelukkig waren we net terug thuis.

    Ik kan me niet herinneren wanneer Mr. Silver nog eens ziek is geweest, maar deze virus was er eentje van acht op de schaal van richter.

    Hij kreeg koorts, keelpijn, hoofdpijn, ‘het snot’ – zijn bloeddruk ging op en neer als een jojo … mijn arme rots in de branding was veranderd in een zielig hoopje blubber.

    Niets, maar dan ook niets is te vergelijken met een man die ziek is, (zeg dat ik het u gezegd heb. )  

     

    Maar ik was niet vergeten hoe goed hij mij verzorgd had toen ik ernstig ziek was en ik trok mijn Florence Nightingale schoenen en schortje aan en zorgde ervoor dat hij niets tekort kwam.

    Ik trotseerde ijs en sneeuw en baande me een weg naar de apotheker op de hoek van de straat voor zijn medicamenten. 


    Vandaag voelt hij zich eindelijk een beetje beter.   
    Hij is nu met Molly naar de hondenwei, maar ik zal pas volledig overtuigd zijn van zijn genezing indien hij straks een Duveltje drinkt, want hij heeft sinds hij ziek werd nog geen druppel alcohol over zijn lippen laten glijden, zelfs geen glaasje wijn bij het eten.

     

    Ik eindig dus weer op een Cliffhanger …. Zal hij straks wanneer hij thuiskomt een Duveltje drinken of niet?   

    Ik hou jullie op de hoogte!

     

    Toedeloekes!

     

     

     

     

    17-02-2013 om 15:12 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (9)
    05-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lactose-auto's-hondjes-pokkeweer....
    Snel snel even mijn blog bijwerken nu ik toch onder druk van Mr. Silver de werking terug heb uitgetest van mijn stickje van Mobile Vikings...
    Indien deze tekst op mijn blog komt, dan werkt het ...jochei...jochei... Mr. Silver kan op zijn twee oorkes slapen en met gerust gemoed samen met mij vertrekken naar de Ardennen.

    Jaja, het jaarlijks weekend met onze kinderen en kleinkinderen is weer in aantocht. 
    Omdat hij ( Mr.S.) weer vakantie- onthoudings- verschijnselen begint te vertonen staat nu  mijne corridor al vol met veel zaken die hij denkt nodig te hebben voor een weekendje weg. (ze staan er al van vorige vrijdag - hij had van de gelegenheid gebruik gemaakt dat ik met mijn blogvrienden op stap was).
    Om de haverklap krijg ik een lijst onder mijn neus geduwd met zaken die al of niet nog moeten ingepakt worden.
    Boven staat de beautycase al gedeeltelijk gevuld, wachtend op wat ik er nog wil insteken....
    Jaja ... lachen jullie maar, jullie zijn er niet mee getrouwd.   Zelfs de menu's voor het weekend heeft hij neergepend (dezelfde als vorig jaar).

    Ik moest en zou het vandaag doen of zijn zenuwen hielden het niet langer vol.   Dat ik niet eerder deze verbindings stick heb uitgetest of zijn lijst heb nagekeken is ook deels te wijten aan hemzelf.

    Enfin, dat is niet mooi van mij .... het was heel goed bedoeld.
    Zoals jullie weten maakt hij deel uit van de technische ploeg van ons gemeentelijk amateur theater (Dion theater) en bij elke laatste voorstelling wordt er gevierd in de cafetaria.
    Deze keer was het met croque monsieurs.

    Hoewel ik niets doe dan  kijken naar de opvoeringen mocht ik toch ook mee en die crokskes zagen en roken ongelooflijk lekker, dus ik heb er twee naar binnen gespeeld met enorm veel plezier.  

    Vrijdag had ik me ook laten verleiden om aan de kaasblokjes te zitten, dit ondanks een verwijzend vingertje van ons allerliefste Lipske.

    Resultaat : gisteren de hele dag krom gelopen van de krampen ... lactose lactose .... o wee die verdomde lactose en waarom moet dit nu bij mij zijn, ik die zo ontzettend graag kaas lust.

    Soit...na een dagje platte rust (en geen gefoeffel met Mobile Vikings en geen inpak en geen nazicht van vakantie lijsten) ben ik er weer bijna bovenop.

    Vorige zaterdag heb ik ook eindelijk eens plaatsgenomen achter het stuur van onze nieuwe ottomobiel ... wow ... knap bakske, al zeg ik het zelf.   
    Het ruikt zoals een nieuwe auto moet ruiken, het rijdt zoals een nieuwe auto moet rijden en het remt zoals een nieuwe auto moet remmen .... we vlogen bijna door de voorruit bij mijn eerste ernstige rempoging.

    Ondanks het vreselijk pokkeweer hebben de twee hondjes toch nu en dan onze tuin onveilig gemaakt (en ons gazon vertrappeld cfr. Mr.S)  
    Zoon 2 moest een voordracht geven en Bobby kwam weer een dagje op bezoek.
    Hij is nu volop aan het puberen en zijn hormonen draaien op volle toeren.  
    Ons Molly heeft vandaag geen wandeling meer nodig.   Ze ligt hier nu compleet strijk na het afwijzen van al de felle avances van Hitsige Bobby.

    Bobby zelf kon geen pap meer woefen en ik denk dat er vanavond ijsblokjes op zijn flieterke moeten gelegd worden.

    Op het nieuws gezien dat er delen van Oost en West Vlaanderen geteisterd werden door een windhoos, dan zullen wij maar niet klagen zeker...
    Roll on springtime... nog één maand en half en de lente komt terug in't land.
    Ik ben nu eenmaal een eeuwige optimist.

    Gisteren nog een beetje slecht nieuws gekregen... allez....voor hen is het goed nieuws maar voor ons niet, maar ik mag of kan er nog niets meer over schrijven, dat komt nog.... een blog moet tenslotte soms ook kunnen eindigen op een cliffhanger zoals men dat in de volksmond pleegt te zeggen.

    Ik ga nu inpaklijsten controleren en al of niet mijn goedkeuring geven wat betreft de geplande menu's en aankooplijsten alvorens de zenuwen van mijne zilveren het begeven.

    Toedeloekes ;-)

    05-02-2013 om 16:34 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    28-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.parfum en andere dingens ....

    Het einde van de maand nadert weer met rasse schreden.    

    De sneeuw is gesmolten maar toch voelt het binnen nog koud aan.   Nochtans spreken ze op het nieuws van een overgang van -10°C tot + 10° C - :  een typisch Belgische winter, maar gelukkig schijnt er een stralend zonnetje en zien we buiten blauwe lucht…meer moet het voor mij niet zijn.

    In Brisbane Australia zijn er nu hevige overstromingen en dit na een helse hittegolf – zopas vernomen via het nieuws en via mijn nichtjes op facebook.

    Voilà tot daar het weerbericht.  

     

    Vorige week was kleindochtertje nog eens ziekjes en kleinzoon 4 vond dat hij van de gelegenheid ook moest gebruik maken… hij toog ’s ochtens héél vroeg naar het bed van zijn ouders en zei : “ikke ben ook ziek” – hij kuchte een paar keer voor de goede orde en zei: “ en ikke moet ook naar nana”.  

    Ik zond dan maar een derde SMS naar zoon 2 waarin ik zei : “breng Bobby de hond dan ook maar mee, zo heeft ons Molly ook nog iemand om mee te spelen.”

    ’s Middags na een onverwacht middagdutje zat kleinzoontje nog met kleine oogjes op mijn schoot, zijn hartje sliep nog – zo zeggen we dat hier in Antwerpen.

    Hij lag rustig met z’n hoofdje tegen de heuveltjes van nana genesteld en plots keek hij omhoog en zei : “nana ruik goe.”  

    “Ruikt nana goed schatje” vroeg ik vertederd.

    “Ja…da’s paffuim eh?” knikte hij alwetend terwijl hij met z’n neusje nog eens goed aan mijn trui snoof.

    “Ja zoeteke, dat is parfum” zei ik en ik gaf hem nog een extra kus op zijn blond bolleke.  

    Meer heeft een mens toch niet nodig hé? 

     

    Gisteren hebben we het laatste nieuwjaarsfeestje gevierd.  

    Met schoonbroer en schoonzus zee hadden we nog niet gevierd dit jaar en ze brachten Schwiegermutti mee, die mocht ook nog eens mee feesten.   Negentig wordt ze in maart en ze is nog kloeker en in beter gezondheid dan ik en veel van onze vrienden.   Zo hebben ze er maar ééntje gemaakt en nadien de matrijs weggegooid denk ik.

     

    Mr. Silver is nu weg om onze spiksplinternieuwe ottomobiel te halen.   Ik zag dat hij zenuwachtig was.  Een duur stuk nieuw speelgoed dat hopelijk even lang en even zorgeloos zal rijden als zijn voorganger….ik ben benieuwd!

     

    Toedeloekes !   

     

     

    28-01-2013 om 14:37 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    20-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.berichtje facebook stijl ...
    Het sneeuwt en men raadt iedereen aan om binnen te blijven.   Spijtig genoeg heb ik een verplichting en moet ik er straks toch door met de auto... pffft...
    Gelukkig is het nog met onze oude auto, de nieuwe is er nog niet.

    M'n rug is weer eens naar de knoppen, maar heb zo'n warmte patch erop en dat doet wel deugd.   Gisteren waarschijnlijk weer een verkeerde beweging gedaan.

    Vader van schoondochter 2 heeft gisteren een trofee gewonnen voor heel veel jaren vrijwilligerswerk!  Proficiat Bob .... dik verdiend.
    http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/wilrijk/bob-le-duc-ontvangt-geitetrofee-voor-vele-jaren-vrijwilligerswerk-op-het-valaar.aspx

    Moet nu bijna vertrekken, dus ....

    toedeloekes

    20-01-2013 om 16:11 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (7)
    16-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tijdelijk onbeschikbaar ...
    • wegens ....


      familie bezoek
      tandarts bezoek
      ziekenhuis bezoek/diëtiste
      vrienden bezoek
      aankoop  nieuwe auto
      voor- voorlaatste nieuwjaarsreceptie
      drie kleinkinderen bezoek
      2de drie kleinkinderen bezoek
      vrienden helpen verhuis bezoek
      honden bezoek-baby(honden)sit
      andere kleinkinderen bezoek/oppas

      en nog openstaande vraag voor morgen kleinkind oppas / ziekte
      ...dit onder voorwaarde ...
      want nu hebben Mr. Silver en ikzelf 'het snot' en keelpijn ....

      zodra mogelijk terug op blog!


      Toedeloekes! ;-)



    16-01-2013 om 12:03 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (5)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • buy cialis in montreal
  • I love hard anal
  • sop3m66ep0p5
  • m3ijxjjynj6y
  • o4em7l

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    satu
    blog.seniorennet.be/satu
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!