NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • Cialis 10mg Pellic Ellguen (EllFern)
        op terug van weggeweest ....
  • How To Write Out Trazodone Prescription Ellguen (EllFern)
        op schoonzus Ardennen wordt 60 ...
  • acquistare cialis italia (BlakePEw)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • comprar cialis generico (Elbertfloow)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • achat cialis en ligne (Phillipdueds)
        op Olà
  • omprar cialis sin receta (JamesSholi)
        op Olà
  • Farmacotherapeutisch Kompas Apps Rackspace Pop (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Reaction S Journey Bike Status Pics Of Actresses Name (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Urinary Incontinence Treatment Male Trichomoniasis Pictures And Images (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Trichuriasis Tratamiento Acne Espalda Con Espalda (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    29-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gekookte hersenen.....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Mijn hersenen zijn nu bijna gekookt denk ik, nu moet ik oppassen wat ik hier zeg,  want ik lees dat Kamiel graag hersenen eet, bjeuch...  maar het zullen niet enkel mijn hersenen zijn die momenteel koken met dit weer vermoed ik.

    Om even  verder een organische afdaling in mijn lichaam te maken; 
    ik snap niet dat ik nog last kan hebben van water retentie, gezien de emmers transpiratie die ik al geproduceerd heb deze week. Toch zijn mijn vingers tegen de middag net gezwollen worstjes.
    Ik drink in de loop van de voormiddag op zijn minst een volledige koffiepot op mijn eentje leeg, verder drink ik braafjes mijn twee liter water zoals aangemoedigd door iedere weerman/vrouw op TV, daarenboven nog af en toe een ander drankje extra, zoals jullie al konden lezen. en toch moet ik maar heel weinig plassen.
    De gedachte dat ik mijn urine eruit ‘zweet’ vind ik vrij vies, maar er is geen andere verklaring.

    Nu bijna alle algen verdwenen zijn uit mijn zwembadje via de filter en het water weer een azuurblauwe kleur gekregen heeft (het blauw is natuurlijk de plastic bekleding maar het oogt heel mooi) zijn er al veel meer amateurs geweest om te zwemmen de laatste dagen.
    Enkel op de bodem lag nog een hardnekkig laagje algen maar ventje heeft neef 1 toen die gisterenmorgend even langs kwam, in het zwembad gezet, hem een soortement stofzuiger in de hand gedrukt en gezegd dat hij zich héél traag maar zuigend (de stofzuiger natuurlijk) door het zwembad moest voortbewegen.
    Neef 1 is bijna twee meter lang, dus die zag het wel zitten.
    Hij moest eerst wel voor zijn peter de stofzuiger aan de praat krijgen – neef 1 kan zo wat alles op electronisch gebied.
    Ventje weigert nog steeds pertinent om zelfs met zijn grote teen in het water te komen. Indien neef 1 niet was komen opdagen had hij mij waarschijnlijk weer met de stofzuiger in het water gekieperd en langs de wal bevelen staan roepen in welke richting ik de zuiger moest bewegen.
    Ik zou met mijn weelderig lichaam en korte beentjes natuurlijk wel flink wat meer baren veroorzaakt hebben dan lange, smalle neef 1, en de algen zouden dan niet langer netjes braaf op de bodem blijven liggen hebben.

    Enfin, om een lang verhaal weer heel kort te maken.
    Tegen de middag waren de meeste resterende bodem algen opgezogen en verwijderd en kon ik eindelijk, nadat ventje schoonma was gaan halen om bij ons in de tuin de zitten, met kleinzoon 1 en 2 het water in.

    Schoonma vond het wel niet zo beleefd dat wij alle drie daar paraat stonden te wachten in onze zwemkledij tot ze aankwam en dan onmiddellijk na de beleefdheidskus het water ingingen.
    Mijn humeur is zo’n beetje zoals een barometer, hoe warmer het wordt hoe nijdiger ik word.
    Normaal gezien ben ik heel braaf, lief, meegaand en flegmatiek, maar eens de zweetdruppels op mijn neus staan word ik een vrij chagrijnig pokkewijf, al zeg ik het zelf.
    Het chagrijn verdwijnt bijna onmiddellijk bij de daling van mijn lichaamstemperatuur.
    Dus....ik stapte gisteren vrij chagrijnig het zwembad in, gaf ventje chagrijnig naar zijn voeten toen hij  kleinzoon 2 aangaf en dit slechts met één beentje in de zwemband, het kind was bijna gecastreerd.

    Schoonma stond erop toe te zien en zei onmiddellijk in verdediging van haar baby (ventje dus): “du must nie kwoad saain oep die Bobby (zij geeft mijn ventje altijd een hondennaam) du must die klaaine koed oanpakke!”
    Nu wordt van ventje enkel verwacht dat hij me bij de kindjes helpt met zwembandjes aandoen en helpen aanpakken wanneer ze in of uit het water willen.
    Gelukkig was ik ondertussen al een klein beetje afgekoeld en mijn chagrijn gehalte was al een paar graden gedaald,  dus ik siste naar ventje tussen mijn opeengeklemde tanden in ’t engels omdat schoonma dat niet begrijpt - heel onbeleefd, ik geef het volmondig toe - :
    “ give that woman a chair, plonk her on it, give her something to drink, shove a sigaret in her cakehole and get her as far away from me as you can and also as quick as you can before I murder you both!”. (vertaling te verkrijgen op aanvraag)
    Ik zei het al, mijn chagrijn level was al vrij normaal.

    Ventje weet dat hij op zo’n momenten best niets zegt,  want dat hij anders het zwembad met pure, onbeheerste force ingetrokken wordt en dan hoogstwaarschijnlijk een verdrinkingsdood kan verwachten.

    Hij haaste zich om schoonma vrij ver van ons vandaan te installeren zoals bevolen.
    “Is schoën... du vrogst maai oep bezuk en got dan zwemme met die kinderen” riep ze nog van ver.
    Ik riep terug : “’k heb nog een zwempak ma, moet ge het hebben? Kom er gerust mee in,  dan koelt ge wat af!”
    Ze keek me aan met een dodende blik – denk ik toch – wat ze droeg nog heel donkere brilleglazen vanwege de onlangs uitgevoerde staar operaties.
    Op klaagtoon zei ze tegen ventje: “Bobby, maaine fusse zaain ielemol gezwolle”.

    Terwijl ik ondertussen fungeerde als trekkende speedboot voor kleinzoon 2 riep ik inmiddels al vrij goed gehumeurd: “pakt een voetbaddeke shoeke, doet er goed fris water in, en zet uw ma haar voeten erin” wat dan ook prompt gebeurde, ik riep hem nog achterna: “en brengt voor mij een goe fris glas witte wijn,  want ik voel dat ik het ga nodig hebben vandaag!”...

    Schoonma zat even later in de schaduw van de appelboom naast de afrijs en de zandbak op een stoel met haar voeten in een badje met fris water, lekker aan een stinkstokje te trekken en naar ons te kijken.
     
    Omdat ik een goede gastvrouw wou zijn probeerde ik tussen speedboot, walvis en krokodil spelen met de kleinzonen in, af en toe over de kant van het zwembad een gesprek met schoonma te voeren.
     
    “Ich vershto oe nie me al da lawaai van die klaain manne!” riep ze terug.
    Ventje die zoals altijd heel snel verdwijnt als zijn moeder geïnstalleerd is,  om zich met veel belangrijker zaken bezig te houden, werd onmiddellijk door mij teruggefloten. “Shoeoeoeoeoeoeoeoeoe......kom eens terug !!!!!” riep ik met mijn beste Gestapo gil.
    Schoorvoetend kwam hij aangesleft want hij wist natuurlijk al wat er hem boven het hoofd hing.
    Ik zei: “ ge kunt kiezen, of ge komt hier de clown uithangen in dit zwembad met uw twee kleinzonen, of ge neemt een stoel, gaat daar naast de vrouw zitten die u gebaard heeft, en voert er een conversatie mee, het is tenslotte uw moeder en ze is hier op bezoek!”.
    “Jawohl mein fuhrer” zag ik in zijn ogen, maar hij wou niet in het water en koos dus voor het aangenaam gezelschap van muttie.

    “Nana.....gij moet terug de speedboot zijn en ikke aan uw nek hangen en nanna héééééél rap gaan nu hé?” riep kleinzoon 2.
    “Nee nana, ge hebt al de hele tijd speedboot geweest voor broer, nu moet ge met mij waterpolo spelen, ’t is mijn toer!” zei kleinzoon 1.
     
    Toen ging de bel. Neef 1,  die ’s morgens het zwembad gestofzuigd had kwam aan mijn zijn zoontje van zes.
    “Joehoe, mogen we komen zwemmen?”
    "Oef....."dacht ik, "gered";  “kom er gerust in man, maar ik ga eruit, ik moet efkes bekomen!”.

    Ik ben toen in mijn heel mooie knuffelstoel gaan liggen en dacht: “foert....gedaan....trekt vanaf nu allemaal uw plan, ik doe niks meer” en weet ge: ik heb ook niets meer gedaan.
    Iedereen die aanwezig was, want inmiddels was er nog wat volk bijgekomen, zal gedacht hebben, amaai wat een lui moe, en weet ge: het kon me geen fluit meer schelen!

    Vandaag rust ik uit....enfin toch tot half acht,  want dan komt Turbo kleindochter slapen, benieuwd of die morgen ook wil gaan zwemmen?

    29-07-2006 om 14:01 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (5 Stemmen)
    » Reageer (15)
    28-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.opnieuw naar de dokter! HERHALING VOOR LUDOVICUS
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Ik had me altijd voorgenomen om nooit te beginnen klagen en zagen over ziekte en ongemak als ik wat ouder werd, maar ik kan het dus niet meer laten.

    Veel mensen zullen veel ergere dingen hebben, maar dit is mijn blogdagboek en ik moet het toch kwijt.

    Ik heb dus weer op een mooie namiddag binnengezeten, weer in het ziekenhuis voor een onderzoek.

    Al een hele tijd lang werd ik geplaagd door vreselijke rugpijn. Trouwe bloglezers zullen hier al meer over gelezen hebben. De verklaring van de dokter was een tijdje terug: “gewone sleet voor uw leeftijd”.

    Enkele dagen nadien kroop ik bijna van de pijn naar de huisdokter en zei dat ik het niet meer kon uithouden – gewone sleet of niet. Ik kon zelfs mijn nek amper bewegen. De huisdokter begon hier en daar te duwen en te porren en zei: ‘maar dat heeft niets met uw ruggewervels te maken, dat is een spieronsteking en ge moet ontstekingsremmers nemen!’. Ok, ik was met alles akkoord als de pijn maar wegging.

    Toen hij bijna klaar was met het voorschrift schrijven vroeg ik terloops om een extra briefje te schrijven voor mijn Cholesterol pillen die bijna op waren.

    ‘Hm....’ zei hij over zijn bril kijkend....’hoe lang neemt ge die al?’ Ik dacht bij mezelf: ‘manneke dat zou jij beter moeten weten dan ik, je hebt tenslotte mijn dossier’ maar zoals alle moedige vrouwen zweeg ik en zei...’al een heel tijdje’... Toen zei hij: ‘’t ja die cholesterol pillen kunnen als nevenwerking wel spierontstekingen veroorzaken.’. Ik viel bijna van mijn stoel. Toen ik ’s avonds begon na te denken realiseerde ik me dat de rugpijnen en alle andere pijnen waarschijnlijk rond de tijd begonnen waren dat ik cholesterol remmers begon te nemen. Ik nam de bijsluiter en daar stond het zwart op wit.

    De volgende ochtend belde ik de dokter terug om te vragen of ik er onmiddellijk mee mocht stoppen. Hij bevestigde dit en zei dat ik dan na een tijdje vrij van pijn de pillen terug moest nemen en indien ik dan terug pijn kreeg, dan wisten we waar de oorzaak lag.

    Jahaaa....dag Jan...geen haar aan mijn hoofd dat er aan denkt om ze terug te nemen. Mijn rug doet geen pijn meer.

    Maar nu het onderzoek van vandaag. Al een tijdje heb ik een pijnlijk knobbeltje in de palm van mijn hand. Storend soms en pijnlijk af en toe, bv. gisteren toen ik met de kinderwagen een lange wandeling maakte. Ik had dus een afspraak gemaakt bij een handchirurg in ’t ziekenhuis want als vrouw weet ge dat ge met knobbeltjes hier en daar voorzichtig moet zijn!

    Nu even een tussendoortje..-jullie weten dat ik af en toe afdwaal - onlangs had een medeblogster http://blog.seniorennet.be/elkedagtelt/ en ik het erover hoe je bij specialisten slechts een ‘lichaamsonderdeel’ bent en indien je als ‘mens’ gezien wilt worden ben je verplicht om daarna met je grieven terug bij de huisdokter te gaan om wat meer algemene uitleg en troost.

    Onlangs was ‘mijn rug’ dus een bij de specialist en vandaag ging ‘mijn hand’ dan naar de specialist. Nadien ga ik dan maar naar de huisdokter voor troost en bijstand.

    Heel vriendelijk was ze wel die specialist, ze bekeek mijn hand, hm’de en ha’de wat en zei toen doodleuk : je hebt de ‘ziekte van Dupuytren’. Wablief ???? ‘ uwe vinger zal op de duur helemaal krom gaan staan – hebt ge ook knobbels op uw voeten?’. Van de ene verbazing in de andere vallend zei ik dat ik de onderkant van mijn voeten nooit goed bekeken had vermits ik niet erg lenig ben. Ik probeer dan bij zo’n mensen nog wat de clown uit te hangen.

    Ik heb het zelf nog niet durven doen, maar straks moet ventje de onderkant van mijn voeten eens grondig bestuderen. Wat er zou gebeuren indien daar knobbeltjes waren ben ik gewoon vergeten te vragen, daar is de huisdokter dan weer voor.

    Ik vroeg toen of ze dat knobbeltje op mijn hand misschien nu weg kon doen voor mijn vingers begonnen te krommen, maar ze zei dat ik moest wachten op een kromming van minstens 30 graden.

    Ik ben thuis gekomen en heb natuurlijk onmiddellijk op Google naar de ziekte van Dupuytren gezocht. Oeioei, beter niet gedaan. Ik ben er nog niet goed van.

    Nu ga ik seffens naar een vriendin bellen van wie de man al twee of drie keer geopereerd is aan die ziekte om me de beste dokter aan te bevelen.

    Maar het ergste moet nog komen: hou u vast. Vanachter in mijn hoofd begint er een belletje te rinkelen. Cholesterol pillen oorzaak van spierziekten....jaha....en bij nader inzien ook ziektes aan het bindweefsel. Potverblomme ’t zal nog efkes duren eer ik meer dan een aspirine durf in te nemen hoor.

    Ik zeg nu niet dat die pillen de oorzaak zijn, dat zal nog moeten bewezen worden, op de site van Dupuytren staat mijn afstamming blijkbaar ook in voor het hebben van deze ziekte:

    De ziekte komt vooral voor in Scandinavië, Nederland, Schotland, Engeland en Ierland. In het zuiden van Europa is de aandoening nagenoeg onbestaande.
    De verklaring voor deze noord-west Europese dominantie ligt bij de Kelten, die een genetische aanleg zouden hebben voor de ziekte van Dupuytren. Waarschijnlijk hebben de Noormannen de genetische aanleg voor de ziekte doorgegeven tijdens hun veroveringstochten tussen de 8ste en de 11 de eeuw. De ziekte wordt daarom soms ook wel eens 'de ziekte van de Vikingen' genoemd.

    ’t ja en mijn vader heeft altijd gezegd dat onze naam een ‘Viking’ naam is en we zijn inderdaad van het noord – oosten van Engeland waar de Noormannen veel veroverd hebben.

    Alhoewel....mijn vader was donker en heel fel – en ik heb dus altijd gedacht dat de Romeinen daar meer schuld hadden, maar ge ziet, het waren waarschijnlijk de Vikings.

    Tenzij.....het natuurlijk die verdomde cholesterol pillen zijn.


    28-07-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    26-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blub....blub....blubberdeblub....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen









    Mijn zwembad is het beste geschenk dat ik ooit heb gehad.

    Toen we thuiskwamen na drie weken vakantie was het water echter wel donkergroen geworden.

    Ventje bukte zich over het bad en zei de wijze woorden:
    ’tch tch tch....’ ( zijn woordenschat is soms beperkt )
    “shoeke, daar kunt ge niet in, dat moet eerst gezuiverd en gefilterd worden.”

    “Potvolkoffiemetheelveelklontjes....” dacht ik bij mijn eigen zichzelve, en dat bij zo’n temperatuur! Ik wil erin maar ik krijg verbod. Onderdanig zoals altijd blijf ik er uit. Gisteren dan toch.

    Ventje zet de pomp aan en doet al wat nodig is om het donkergroene water terug hemelsblauw te krijgen.

    ’s Nachts moet de pomp af van ventje;  waarom weet ik niet, zulke vragen stel je niet als onwetende, onnozele vrouw aan een praktische handige Harry.
    Ik zou die pomp natuurlijk lekker de hele nacht hebben laten doordraaien...

    Ventje vertrok gisterenavond naar Oostende, hij moest de volgende dag – vandaag dus - met zijn broer een verhuis doen in Gent van nicht 2 (langs zijne kant).

    Biebieke (ventjeloos) springt deze morgend heel vroeg gezwind uit haar beddeke, zet de pomp onmiddellijk terug aan want nog een dag zonder zwembad kan gewoon niet bij deze tropische temperatuur.

    Schoonzus 1 komt op bezoek kort na de middag.
    De temperatuur loopt heel hoog op. Bibieke heeft een goei fles lekkere witte wijn koel staan in de ijskast. De witte wijn wordt geproefd.....hmmmm....lekker....smaakt naar nog.

    Bibieke kijkt vervolgens naar het appelblauwzeegroene water van het zwembad en het wordt met de seconde lichtgroener, waarschijnlijk een bizar neveneffect van de goei wijn.

    Bibieke kan niet meer wachten, algen of geen algen, erin gaat ze. Zàààààààlig.....

    Schoonzus 1 perst zich in een zwempak van mij en wil ook het groene water trotseren maar kan omwille van haar dropfoot de wankele ladder niet op!
    Ocharme, ze druipt terug af en ik zwem lekker verder rondjes. Heerlijk!

    Vriendin en echtgenoot komen ook langs.... ’t is vreselijk heet op hun appartement.
    “Spring erin roep ik vrolijk vanuit mijn groen waterbad!” maar ze bedanken er feestelijk voor, ze hebben waarschijnlijk onlangs gelezen dat ze grote kans hebben om dood te gaan aan de blauwe algen plaag die momenteel heerst in stilstaand water.

    Mijn water is niet blauw – het is groen, nu zelfs al mooi appelblauwzeegroen!

    Super, ik zwem nog wat rondjes en hijs me eruit om met vriendin de lekkere fles witte wijn verder te ledigen.

    De wereld wordt met de minuut mooier. Vriendin zweet zich een ongeluk in onze tuin. “Kom toch mee in’t water” nodig ik vriendelijk uit. Haar echtgenoot doet verontrust teken van : “nee...niet doen....niet veilig....groen water....algen.....” zelfs door mijn witte wijn waas lees ik zijn ogen.

    Ik plons er terug lekker in, algen of geen algen, doodgaan moet iedereen....

    Ventje komt terug thuis van de verhuis in Gent en groet iedereen aanwezig.

    Hij komt naar het zwembad en vraagt de vraag die alle mannen stellen als ze hun vrouw na een nacht alleen en een zware dagtaak terugzien: “wa gaan w’éten?”.

    Hij weet niet dat Biebieke een driekwart fles goei witte wijn binnen heeft en zich een tikkeltje anders dan anders voelt.

    Biebieke antwoordt zingend terwijl ze rondjes zwemt: “blub, blub, blubber de blub... ik ben de motor van een wasmachien....blub, blub, blubberdeblub.....ik kuis mijn zwembad met mijn poepmachien....blub, blub,blubberdeblub.....”

    Ventje kan er niet om lachen, ventje heeft honger en is moe....ocharme dat schatje toch.

    “Als ge me zegt wat we gaan eten zet ik het klaar” zegt hij, ik antwoord al zwemmend: “blub, blub, blubber de blub......”

    Hij geeft het op. Hij komt naar mij met een stok met een schapenvacht-achtige dweil eraan en een spons.

    “Hier...terwijl ge zwemt, kuis dan de bodem en de kantjes maar” zegt de lieve, lieve schat.

    Ik neem het kuisgerief zonder morren aan en zwem lustig met mijn nieuwe attributen verder rondjes: “blub, blub, blubber de blub....al zwemmend kuis ik mijn zwembad up.....met een sponske doe ik de randjes uk....blub...blub...blubber de blub....”.

    Tiens....waar is ventje, hij is verdwenen.
    Raar hé, mannen kunnen er niet goed tegen als hun vrouw gedronken heeft, beseffen ze niet hoe lief ze zelf zijn met een Duveltje op????

    Zo helemaal alleen zou ik nog kunnen verzuipen op mijn eentje want ik merk dat het ander gezelschap inmiddels ook verdwenen is.
    Ik klauter vrij onelegant uit mijn nu lichtgroene zwembad vol met algjes en druip af naar de douche.
    Misschien toch niet zo gezond al die algjes....best afspoelen ....alhoewel....’De Witte’ van Ernest Claes ging toch ook zwemmen in een beek. Maken we ons niet teveel zorgen tegenwoordig? Time will tell.

    Ik kijk in de ijskast of er een nieuwe fles witte, koele wijn klaar staat .... ooohhhh....allemaal op....en iedereen is weg.
    Ik vind nog een fles lekkere rode wijn in de kelder, oké, rode dan maar, maar pas na mijn douche.

    Blub....blub....blubber de blub....heerlijk ......Ik denk dat ik vannacht goe ga slapen, ben benieuwd wat ventje zal meebrengen van de GB om te eten... hic ....goei rode wijn! Cheers lieve vrienden....

    26-07-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (10)
    25-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug thuis......
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



















    Ik zit hier terug rustig in mijn computer kamerke thuis, dat ben ik niet meer gewoon, mijn toetsenbord ook niet,  want mijn vingers staan nu gezet naar mijn laptop en ik maak de ene tikfout na de andere.

    Geen joelende kindjes om me heen, maar mijn hotspot maatjes ga ik wel missen.

    Langs de ene kant zag ik er tegenop om te vertrekken want het is daar aan zee veel koeler dan hier in de koekenstad en mijn dagelijks zeebad zal ik ook wel missen.
    Ik werd al een echte zeerot. Ik vraag me af hoe dikwijls ik dat nog zal kunnen meemaken, elke dag zwemmen in de Noordzee tijdens je vakantie en dan bedoel ik niet alleen erin tot aan je knoeseltjes maar tot aan je nek en dan nog met plezier!  Geen windzeilen, maar net zoals in het zuiden lekker met je stoeltje vlak aan’t water zitten opdrogen met je nat zwempak nog aan, lekker in het zonnetje... heerlijk.

    Er is zelfs één dag geweest dat je net zoals in het zuiden je voetzolen verbrandde op het hete, mulle zand. Je zag iedereen de grootste gekke sprongen maken om zo snel mogelijk erover te geraken. In het zuiden leggen ze daarvoor houten loopplanken, maar normaal gezien heb je die hier nooit nodig.

    Mijn Hollandse overburen zal ik ook missen met hun kindjes, want die zullen weg zijn als wij teruggaan in Augustus (als het niet regent natuurlijk ).

    Je leert elkaar ook veel beter kennen met zo’n goed weer, iedereen zit, ligt of hangt buiten voor zijn caravan en alhoewel er dezelfde beleefdheidsnormen heersen als in de grotten van het boek ‘The clan of the Cavebear’ van Jean Auel,  wordt er heel veel gegroet en met elkaar gepraat.
    Als je assosciaal bent moet je dus zeker niet kamperen.

    Maar langs de andere kant moet ik toch ook de negatieve kanten opsommen.
    Ons wreed klein bed bv. Ventje is vannacht bijna twee keer uit ons normaal bed thuis gevallen omdat hij het zo gewoon was om tegen een muur aan te liggen.

    Gelukkig hebben we ook een mini badkamertje met wc in de caravan want ik kan met de beste wil van de wereld niet naar de wc op een camping. Allemaal netjes op een rij naast mekaar ’s morgens....nee, sorry ... dat lukt me dus nooit. Een eigen wc was een absolute voorwaarde.
    Ventje had de keuze, ofwel af en toe een jerrycan ledigen, ofwel een vijfsterren hotel voor bibieke.
    Er zijn limieten aan mijn toegeeflijkheid.

    Ik ben natuurlijk niet zoals hij bij de scouts geweest en heb dan ook nooit geleerd om gezellig samen keuvelend over een UDO te hangen en je ding te doen. Ik denk toch dat hij het een UDO noemde. Enfin, het is een gat in de grond en er wordt een boomstronk erover gemonteeerd waar je je aan moet vasthouden zodat je niet in de ....put valt.

    Het enig sanitair gedeelte waar ik gebruik van maak op een camping is de douche. De douches (we zijn in Holland nietwaar) moet je apart betalen.
    Het hele systeem zit wel niet zo goed in mekaar vind ik.
    Je moet eerst buiten de douche je vijftig cent in een gleuf stoppen en dan ren je naar de douche in kwestie en je krijgt dan een toegemeten tijd om je te wassen vooraleer het water stopt.
    Je weet op voorhand ook niet wanneer het water zal stoppen met lopen!  Je zal daar maar staan in je flikkie,  helemaal ingezeept en dan terug uit de douche moeten lopen om vijftig cent bij te steken.

    Toen ik uitleg vroeg aan de eigenaar van de camping kreeg ik als antwoord dat je best een kledingstuk aantrekt dat heel gemakkelijk aan en uit kan, en dat je dan ruimschoots de tijd had om te douchen. Bij mij lukte het nèt, zelfs met een beetje overschot, maar ik heb me dan ook ongelooflijk gehaast uit grote schrik en ik had inderdaad zijn advies gevolgd en enkel een badstof jasje aangedaan en plastic sloefjes, en die houd ik dan ook weer aan omdat ik bang ben om een schimmelinfectie op te doen. Jaja....ik weet het, ik ben een oude, bange zeur, maar ik vind mezelf vrij moedig.

    Ik moet trouwens vertellen dat ik ernorm genoten heb van een boek dat mijn schoondochter me meegegeven heeft op reis en dat ook grotendeels mijn schaamte van hiervoor verklaart.
    ‘De schaamte en de schrik, goesting en genot’ geschreven door Diane De Keyzer.
    Ik had ooit met schoondochter zitten praten hoe het er vroeger aan toe ging bij ons en bij mijn moeder,  en mijn grootmoeder op gebied van seks en voorlichting.
    Er was geen voorlichting punt, uit, gedaan!
    Mijn vader zei toen ik voor de eerste keer mijn regels kreeg:
    “vanaf nu je portemonneeke toehouden hoor schat” en daar moest ik het mee doen. Ik begreep er niets van.

    Wel in dat boek lees ik dat ik niet alleen ben, het is zo herkenbaar. Misschien zijn de Hollandse lezeressen van mijn blogje ooit beter voorgelicht geweest dan wij Vlamingen. Het boek is een echte aanrader!

    Nu ga ik kijken hoever ventje staat met het filteren van het water van mijn zwembadje, want met deze hitte zal ik er nog dikwijls in zitten.
    Toen we gisteren thuis kwamen zag het water groen en vies en hij is nu vanalles aan het doen om het weer zwembaar te maken.

    Ik ga ook nog snel even bijlezen op mijn favoriete blogs en dan beginnen we aan de opruim....alhoewel....op TV raden ze aan om alles rustig te doen bij deze temperatuur en wie ben ik om Frank Deboosere tegen te spreken?

    25-07-2006 om 11:42 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (9)
    22-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.reactie op reactie van Cyberfox 18.7.2006
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Wat ze zeggen over vrouwen blijkt in mijn geval waar te zijn, ik kan dus nooit een kort en bondig antwoord geven. Mannen kunnen blijkbaar in een paar zinnen een hele uitleg doen en ik heb er een heel blad voor nodig.

    Toch vond ik het nodig om een langer antwoord te geven op de reactie van Cyberfox en tevens is het ook wat meer uitleg aan Huismusje die gelukkig nog altijd mijn vriendin is, ondanks het feit dat we het niet op alle punten eens zijn. Zoals Chia zei: dat is pas échte vriendschap, bedankt Musje.

    Ik heb de tijd genomen om je reactie op je blog eens aandachtig te lezen Cyberfox.

    Ik stel me wel heel wat vragen bij de juridische waarde van de oprichting van een Onafhankelijk Bloggerscomité zoals door u voorgesteld.

    De redenen waarom zet ik even hierna:

    Uiteindelijk krijgen we ons Blogspace gratis met veel hulp qua lay-out en raad die we ook gratis krijgen op het forum ofwel van andere mede-bloggers en het enige dat van ons in ruil wordt gevraagd is dat we ons houden aan enkele regels.

    Ik besef natuurlijk dat Seniorennet geld verdient via sponsors, het zouden slechte zakenmensen zijn indien ze dit niet deden. Maar wij kunnen onze hobby volledig gratis uitoefenen.

    Het is inderdaad waar dat de eigenaars van Seniorennet een beetje naar eigen goeddunken blogs keuren en/of verwijderen.

    Of we dit prettig vinden is een andere zaak, maar of de oprichting van een bloggerscomité iets zal oplossen betwijfel ik sterk.

    We hebben in het verleden toch al opgemerkt dat indien we niet akkoord waren met een beslissing van Seniorennet, ( bv. toen er gedreigd werd met de verwijdering van beide blogs van Huismusje Seniorennet is kunnen overtuigd worden om ze niet te verwijderen.)

    Bijna onze hele categorie ging toen in blogstaking en dat leverde resultaat op. Een blogcomité was toen niet nodig. Trouwe lezers van de blogs van Huismusje stonden allemaal vierkant achter haar en schreven niets meer tot een rechtvaardige oplossing gevonden werd.

    Huismusje heeft een toegeving moeten doe en Seniorennet deed dan een tegenzet van hun kant:

    Een diplomatische oplossing – niet altijd rechtvaardig, maar soms is het nodig dat er van beide partijen toegevingen zijn.

    Iets afdwingen via een bloggerscomité bij Seniorennet zal volgens mij onmogelijk blijken tenzij het bepaalde blog in strijd is met de goede zeden, bv. pedofilie of iets dergelijks, maar reeds twee keer hebben ze zelf een blog verwijderd omdat er blijkbaar veel klachten zijn binnengekomen – klachten die waarschijnlijk goed gefundeerd waren volgens hun eigen huis reglement.

    Zelf heb ik al in verschillende comités gezeten en wat ik geleerd heb is dat het bijna onmogelijk is om voor iedereen goed te doen. Wat de ene persoon aanvaardbaar vindt, is voor de andere dan weer totaal onaanvaardbaar, dit heb je heel goed kunnen opmerken bij de twee verwijderde blogs. Voor sommigen was het ‘humor’ voor anderen, onder meer mezelf, was het ‘pesten’.

    Krijg dat maar opgelost in een comité….

    Ik heb u en uw blog pas heel laat leren kennen en ik veronderstel dat er in het verleden tussen u en seniorennet ook onenigheid is geweest.

    Spijtig genoeg kan ik u daar mijn visie niet over geven omdat ik uw blog toen niet kende en het geschil niet gevolgd heb.

    Een comité oprichten is dan ook weer zo’n vreselijk officiële bedoening vind ik.

    Natuurlijk zou ik ook graag steun hebben van mijn blogvrienden indien ik vond dat ik onrechtvaardig werd behandeld, maar als er één ding is dat ik geleerd heb in mijn leven Fox, dan is het dat je veel meer vliegen vangt met siroop dan met azijn.

    Het voorgaande klinkt misschien wat ironisch, maar het is nu eenmaal een feit dat je met vriendelijkheid en beleefdheid toch heel veel kunt bekomen in het leven. Als je jezelf daarentegen heel offensief en defensief opstelt bots je meestal tegen een onverzettelijke muur.

    Uit reacties stel ik ook vast dat de meeste bezoekers van mijn blogje vrij tevreden zijn met het reilen en zeilen van Seniorennet.

    Ik maak in elk geval regelmatig een back-up van mijn blog. Moest ik ooit om welke reden dan ook met mijn klikken en klakken bij Seniorennet buitenvliegen, of stel je gewoon voor dat Seniorennet besluit te stoppen of hun zaak te verkopen; dan heb ik al mijn gegevens nog en vind ik waarschijnlijk een andere plaats om verder te kunnen bloggen. Ik heb inmiddels al zoveel geleerd dat ik bijna een eigen website zou kunnen maken ( zeg ik met een grote dosis nederigheid en mijn vingers en tenen gekruist ) want ik hoop dat ik dit niet zal moeten doen.

    Voor de meesten onder ons, zeker toch in onze categorie ‘Dagboek en bedenkingen’ is het bloggen gewoon een heel plezante hobby en we zijn inmiddels al een hechte vriendengroep geworden. Misschien is het in andere categorieën niet zo, maar dan moeten ze zich maar bij ons in de leer komen.

    Zeveraars, kankeraars, ruziemakers en flauwe plezanten bezoeken we gewoon niet en dan hebben we er ook geen last van.

    Hiermee wil ik niet zeggen dat de blogs in onze categorie die ik niet of weinig bezoek niet goed zijn, maar ik moet ook de tijd vinden om ze allemaal gelezen te krijgen en dat wordt soms heel moeilijk want ik heb een natuurlijke behoefte aan zelf schrijven zoals je kan opmerken, weer een probleem voor je voorstel van een bloggerscomité, hoe ga je in hemelsnaam al die blogs gelezen en beoordeeld krijgen, dan ben je dag en nacht bezig en dan is het helemaal geen hobby meer.

    In het leven krijg je heel dikwijls terug wat je zelf uitstraalt, als je omringd wordt door lieve, vriendelijke, plezante mensen dan ligt dit voor een groot deel aan jezelf. Meestal krijg je terug wat je zelf uitstraalt.

    Ik probeer deze stelling in mijn leven toe te passen en in ik prijs me gelukkig met de liefde en vriendschap die ik terugkrijg van mijn familie- en vriendenkring.

    Tot daar mijn reactie op uw reactie Cyberfox, vrij lang maar recht uit mijn hart.

    22-07-2006 om 13:29 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (10)
    20-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.THE HEAT GOES ON.....THE HEAT GOES ON....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen










    Ondanks de korte verfrissing van het ontweer deze nacht, moet ge toch toegeven dat dit tropisch weer niet bepaald uitnodigt om lang aan de computer te zitten.

    Ik ben ook verplicht om elke keer met heel mijn kaboedel te verzeulen naar de hotspot vooraan in de camping, om dan aan het kampeertafeltje te kunnen werken met een hoop joelende, spelende kindjes om me heen, wat niet zo bevorderlijk is voor de inspiratie. De antieke, rechtopstaande computer die de campingbaas daar neergezet heeft, is bijna altijd kapot omdat die spelende kindjes van alles in het munt gleufje steken.

    Als ik er dan rustig probeer te werken komen er achter me mensen staan aan dat ding dat meer weg heeft van een hoge flipperkast, die willen internetten, ze steken dan hun munten in de gleuf, de euro’s blijven dan natuurlijk meestal vaststeken en zijn er niet meer uit te krijgen. Voor de zoveelste keer wordt de baas erbij gehaald en met veel moeite peutert die er papiertjes en zelfs kleine schelpjes uit die door de vingertjes erin gepropt worden.

    Ik raad hem aan om het ding in de cafetaria te zetten, maar die is maar vanaf twee uur open en dan moet hij de cafetaria de hele dag openhouden. Hopelijk zijn er volgend jaar meer hotspots en kunnen we vanuit de caravan met de laptop werken.

    Ik voel me op de duur net een politieagente als ik de zoveelste kleine verjaag.

    Dan komt er een jonge Duitser die zachtjes vloekt wanneer ook zijn euro’s blijven steken, want hij moet binnen het half uur op het Internet vertelt hij me heel zenuwachtig. Ik veronderstel dat hij thuis een doodzieke moeder of familielid heeft en bied hem aan om dan maar even op mijn laptop te werken. Ik krijg een smile van zijn één oor tot zijn ander, ik denk dat hij zelfs overweegt op me een kus te geven maar zich dan bedenkt. Hij zet zich naast me neer, verzekert me dat het maar vijf minuten zal duren en begint vliegensvlug in te loggen op een site en er verschijnt een soort voetbalveld op het scherm. Heel druk zit hij op allerlei knopkes te drukken en binnensmonds te vloeken, want wat hij wil doen (?) schijnt niet te lukken. Na een half uurke in plaats van de beloofde vijf minuten geeft hij het eindelijk op… en bedankt me nogmaals uitvoerig en zegt dat hij nooit meer zonder zijn laptop op reis gaat. Hij was speciaal naar deze camping gekomen omdat er op de brochure stond dat er internet was.

    Een andere mede-laptopper die ik dagelijks onder het afdakje ontmoet, installeert zijn laptop over me aan de tafel en ik vertel hem over de jonge man. “Och….die is waarschijnlijk zoals ik een internet spel aan het spelen waarbij je binnen een bepaalde tijd een antwoord moet geven” verklaart mijn nieuwe vriend.

    Ik zit me nu verbaasd af te vragen wat volwassen mannen zitten te spelen op het internet?

    Ik zal mannen nooit echt volledig begrijpen denk ik.

    Omdat het al laat wordt besluit ik om de stukken die ik wou lezen op mijn favoriete blogs maar te kopiëren, en rustig in de caravan te lezen, wat ik nu vandaag gedaan heb.

    Ik ben nog aan het bekomen van het stukje van Ludovicus over Fred in het ziekenhuis, ik las het voor aan ventje en de tranen liepen over ons gezicht van’t lachen.

    Ik heb de vakantieverhalen van Pazke gelezen en ik vraag me af hoe het met de cholesterol van Herman gesteld is na al die eieren, die zullen ze er wel afgefietst hebben denk ik.

    De poep van Vanessa – moet die nog alle dagen in de regenton gedompeld worden Paz?

    En hoe is het met Frauke? Ik weet uit ervaring hoe vreselijk het is om op je laatste te zijn van een zwangerschap in een hittegolf.

    Momenteel is de koelste plaats binnen in onze caravan, daarom zit ik hier nu ook te schrijven, buiten is het niet te doen. Buiten zijn er ongelooflijk veel vreselijk kleine dondervliegjes, als je even buiten gaat hang je helemaal vol en het voelt heel griezelig aan, straks als de wind wat opsteekt dan betert dit wel wat hoop ik. Na de middag gaan ventje en ik altijd met ons hondje aan de waterkant zitten, ventje zit met de verrekijker naar de grote schepen te kijken die naar Vlissingen varen, regelmatig krijgen we een SMSje wanneer er een schip passeert waar zijn broer op zit ( hij is zeeloods), wij staan dan als twee ouwe gekken te zwaaien tot het schip in kwestie voorbij is en schoonbroer beweert dat hij ons kan zien wat ik vrij onwaarschijnlijk vind met de grote massa volk op het strand.

    Ik ben al elke dag gaan zwemmen in de Noordzee, we zijn al heel dikwijls aan zee geweest in ons leven, maar nog nooit heb ik elke dag kunnen zwemmen inde Noordzee. Ik kom elke keer weer met spijt maar heel opgefrist weer uit het water. Schoonbroer vertelt ons dat de bruine streep die we aan de horizon zien, de luchtvervuiling is. Over de vervuiling van de zee durf ik helemaal niet nadenken nu ik er alle dagen in zwem, mijn huid ziet er nog vrij normaal uit, misschien valt het er pas na een tijdje af. Ik probeer ook om zo weinig mogelijk zeewater binnen te krijgen, maar kan toch niet vermijden dat ik af en toe een borrel per ongeluk moet doorslikken.

    Ons oud hondje is nog niet in zee geweest, nochtans deed hij dit vroeger heel graag, maar toch heeft hij nu erge buikloop, het zal de warmte zijn vrees is. Bij navraag van alle campingburen mèt hond, besluiten we om in het dorp bij de drogist Noorit te kopen en hem dit te geven. Tot hiertoe heeft dit enkel als resultaat dat hij nu zwarte buikloop heeft. Als het nog langer duurt zullen we toch op zoek moeten naar een dierenarts in de buurt. Ik durf hem geen Immodium geven omdat ik niet weet of je aan een hond dezelfde medicatie mag geven als aan een mens. Immodium schijnen onze Nederlandse en Duitse buren niet te kennen, enkel die Noorit. Een echte apotheek vind je hier ook niet, gewone medicatie wordt dus verkocht bij de drogist…net over de grens en toch is het hier helemaal anders. Bij ons vind je dan amper nog een drogist maar op elke hoek een apotheker.

    Vannacht heeft ventje geprobeerd om me op een heel nieuwe, originele manier te vermoorden. Ik was heel vroeg gaan slapen want mijn rug liet weer van zich horen. Ik moet op de computerplaats op een hoge houten bank klimmen om de stekker in te steken en uit te trekken van mijn laptop (de batterij is kapot) en ik was van de bank gesprongen.

    Fellow ruglijders: van banken springen met een wonky rug is niet aan te raden.

    Enfin om terug te keren naar de moordpoging moet je eerst de lay-out van onze caravan kennen.

    De slaapruimte van één grote dikke vierkante meter kan indien gewenst, bv. putteke winter, afgesloten worden door twee schuifdeuren voor intimiteit of rust. Er is wel een raampje, gelukkig voor mij.

    Ik droom dat ik stik en spring rechtop in bed en zie dat de schuifdeuren volledig gesloten zijn en dàt in deze warmte. Met een gil schuif ik de deuren heel hard open en kijk in de verbaasde ogen van ventje die rustig TV zit te kijken.

    “Wil je me soms dood hebben” roep ik nog halfslapend, maar heel kwaad? “Ik heb geen lucht meer hierbinnen, ik stik bijna.” Ventje is helemaal van de kaart en terwijl ik terug steil achterover val en naar lucht hap zet hij de kleine ventilator uit de keuken op het schabje naast mijn bed om me wat af te koelen.

    Vanmorgen tijdens het ontbijt vraag ik hem met uitgestreken gezicht of je vrouw opsluiten in een grote kast bij zo’n temperatuur door de politie zal aanzien worden als moordpoging. Omdat hij na zesendertig jaar nog steeds niet doorheeft of ik serieus ben of niet, kijkt hij me een beetje ongerust aan.

    “euh…ik dacht dat het geluid van de TV je zou storen” mompelt hij verontschuldigend vanachter zijn boterham met confituur.

    Gelooft hij nu echt dat ik hem ga aangeven? Zo’n schatje…..

    Oei, de dondervliegjes komen nu al binnen in de caravan ondanks alle muggenramen. Het moet dan buiten wel verschrikkelijk zijn. Zelfs ventje komt terug binnenzitten.

    Enfin, zo krijg ik dan toch nog een stukje geschreven en weten jullie dat ik nog niet verdronken ben, alhoewel, ik kan niet goed zwemmen en ben al een paar keer een beetje te diep geweest en lichtjes paniekerig heb ik toch terug kunnen zwemmen. In zee is zwemmen is toch helemaal anders dan zwemmen in een zwembad.

    Vandaag ga ik zien of ik mijn andere favoriete blogjes kan kopiëren en lezen. Ik ben toch blij dat ik jullie niet helemaal moet missen.

    Hete kusjes uit de Hollandse Riviera….

    20-07-2006 om 15:44 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (7)
    17-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Laat antwoord aan Huismusje wegens hittegolf….
    Klik op de afbeelding om de link te volgen












    Laat antwoord aan Huismusje wegens hittegolf….

    ’t ja Musje – sorry dat mijn antwoord zo laat komt, maar beter laat dan nooit.

    Het spijt me wel dat ik niet helemaal met je akkoord kan gaan, maar je weet ik probeer ook om altijd een eerlijk antwoord te geven.

    Ik moet je dus zeggen dat ik helemaal niet misnoegd ben over het beleid van SenNet.

    Misschien is dit niet echt wat je wou horen, maar je moet even hier bij stilstaan: een heel jonge man, nog jonger dan mijn zonen, heeft ons senioren “volledig gratis” de kans gegeven om te bloggen.
    Tot ik Seniorennet ontdekte wist ik zelfs niet eens wat bloggen was.

    Dank zij SenNet heb ik u en veel andere toffe mensen leren keren, sommigen virtueel, anderen heb ik ook al echt ontmoet.

    Via Seniorenet en jullie (mijn blogvrienden) heb ik dan ongelooflijk veel bijgeleerd ivm de computer. SenNet geeft ons gratis cyber space en jullie geven me gratis cyber raad, twee geschenken die ik zeer op prijs stel.

    Dus….SenNet krijgt van mij alvast een groot aantal gratis punten cadeau gewoon omdat ze ons die kans hebben gegeven.

    Waarschijnlijk zijn er nog veel andere internetsites waar je ook je blogje kunt maken of een website, maar ik moet eerlijk toegeven dat ik er nooit aan zou begonnen zijn indien ik Senioren Net niet ontdekt had.

    Af en toe gebeuren er misschien zaken waar wij het niet helemaal mee eens zijn maar dat gebeurde vroeger op mijn werk ook. Mijn baas was uiteindelijk de baas en wat hij wou gebeurde, was ik niet tevreden kon ik opstappen.

    Ik bezie het zo: Seniorennet is eigendom van iemand anders, de zaak van de familie Vynke; en alhoewel ik persoonlijk niemand van het bestuur ken, tenzij uit de krant, vind ik het hun recht om te mogen beslissen welke maatregelen ze treffen ivm hun zaak.

    Moesten ze u of mij of een andere blogvriend/vriendin van het SenNet gooien zou ik heel hard protesteren, wat we trouwens al een paar keer gedaan hebben, maar toch vind ik het hun recht. Soms is het recht inderdaad wat krom, maar als ik me niet vergis heb je verteld dat jij vroeger ook een zaak had , dus jij zal ook beslist hebben wat daar gebeurde of niet.

    Of ik het altijd eens ben met wat ze doen op SenNet : NEE …..maar zij hebben dat recht, net zoals wij het recht hebben om morgen gewoon te stoppen met bloggen indien we dat willen.

    Musje, dankzij SenNet heb ik u leren kennen en Chia, Hotlips, Michelly en Myette en Caerwyn en Cyberfox en nog vele anderen….. als er echt iets gebeurt dat ik volledig onrechtvaardig vind, dan zal ik daar zeker in mijn blog over schrijven en in het slechtste geval schrijf ik naar de klachtencommissie, maar momenteel laat ik het beleid nog aan hen over, ik vind tot hiertoe, buiten een paar zaken die ik niet eerlijk vind, dat het voor 99% een geschenk aan ons senioren is.

    Sorry Musje, dit is misschien niet wat je wou horen, maar je vraagt om eerlijke antwoorden en ik weet ook dat je eerlijkheid op prijs stelt.

    Omdat dit antwoord zo lang is zet ik het ook niet bij je reakties maar op mijn blog. Tevens zet ik er het gedicht van ons aller Hotlips op. Niet enkel om je een plezier te doen, maar omdat ik in haar gedicht namelijk bijna woordelijk lees wat ik hier probeer te zeggen.

    Ik hoop dat je me nu nog steeds wil ontmoeten zoals we al eens afgesproken hebben; eens die ‘long, hot summer’ voorbij is. Trouwens…..voor mij mag de zomer nog best wat blijven duren hoor, alle dagen in de Noordzee gaan zwemmen is niet zo evident. Zeker niet ecologisch evident…ik mag er niet aan denken hoeveel vreselijke producten er in het water zitten….maar het is zo warm en het is zo plezant, maar….als morgen mijn vel van mijn knoken valt dan zal ik het je laten weten, dan krijg je uiteindelijk een heel andere Bojako te zien wanneer we elkaar ontmoeten.

    Hopelijk tot later lieve Mus.

    Gedicht van Hotlips, blogadres links te vinden bij mijn favorieten….

    Op Internet zijn verschillende mensen,
    ieder op zich met verschillende wensen.
    De een uit zijn verdriet,
    terwijl een ander van gezelschap geniet.
    Zo vangen we elkaar allemaal hier op,
    met een traan of met een goede mop.
    De een is erg depressief, maar toch zo lief.
    De ander voelt zich eindelijk bevrijd,
    na een gevoerde innerlijke strijd.
    Weer iemand vindt hier een nieuw begin,
    en duikt steeds vaker de prive chat in.
    Dat kan iemand weer jaloers maken,
    want die wil ook wel eens contact maken.
    Het leven schenkt je lieve mooie blije dagen,

    soms sta ik duidelijk bij het leven in de gunst.

    Als het me goed gaat, hoort niemand me klagen.

    Maar met de trieste dagen omgaan,
    dat is De kunst
    Dan neemt het passen meer tijd in beslag,
    dus vul die tijd in de chat op, met een lach.
    Bied je schouder aan of deel virtueel bier,
    als mens zijn we dan allemaal gelukkig hier.
    Als mens zijn we allemaal uniek,
    met z'n allen kunnen we hier zorgen voor muziek.
    Een ieder verdient op zijn manier respect,
    want wees eerlijk……

    Niemand is perfect!

    17-07-2006 om 20:38 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (7)
    12-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het testament - Greenpeace...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     






    Het verhaal van het testament en …..

    de rouwende familie

     

    De hele familie was verzameld om het testament van oom Harry te horen voorlezen.

    Schijnbaar achteloos bekeken ze elkaar, sommigen hadden elkaar al in jaren niet meer gezien.

    Neef Fons keek stiekem naar nicht Maria en zij loenste op haar beurt naar neef Artuur.

    Artuur hield zijn ogen strak gericht op Nellie, de oudste nicht.

    Zij streelde zacht de antieke kast waarin opa altijd zijn huurgelden bewaarde.

    Buiten op het terras zat neef Pol met een uitdrukkingsloos gezicht,

    Verspreid rond hem op de grond lagen allerlei berekeningen.

    Zachtjes mompelde hij:  ‘ach lieve oom, nu zal ik u nooit meer zien…’

    Beneden in de keuken snuitte nicht Anna haar neus.

    Ze mompelde net hard genoeg opdat de anderen het zouden horen:

    ‘die lieve schat, hij was zoooo lief maar dat wist hij zeker en vast . 

    Nooit heb ik iemand meer liefgehad dan hem, die lieve grootoom. 

    Hij wist wel vast dat ik graag veel meer zou langsgekomen zijn,

    maar ja, je weet hoe het gaat;

    ik woonde net iets te ver weg van hem.’

    Neef Wim zat gewoon op een stoel in de living rond te staren

    naar de oude plankenvloer, en hij vroeg zich af

    onder welke plank een oude man zijn geld zou verbergen.

    Hij bestudeerde stil maar intens elke spleet.

    Toen keek hij naar de sofa en hij dacht ook aan de matras op het bed.

    Oude mensen hadden de meest rare plaatsen om iets te verstoppen.

    Veiligheidshalve had hij zijn auto thuisgelaten en een lichte vrachtwagen gehuurd.

    Hij stond op en streelde een oude antieke kast en

    hij trachtte stiekem het tapijt wat opzij te schuiven.

    De anderen hielden hem allen sluiks in het oog. 
    Niets ging ongemerkt voorbij. 

    Iedereen volgde achterdochtig iedereen.

    ‘Lijkenpikkers’ mompelde Wim,

    terwijl hij bad dat niemand anders de schat zou vinden voor hem.

    Eindelijk…de notaris was aangekomen.

    Die keek traag rond, nam alles in zich op en zette zich imposant aan het hoofd van de grote tafel.

    Hij stak een grote sigaar aan, pufte  wat rook in het rond en zei eindelijk, tergend traag:

    ‘Is iedereen aanwezig?’

    ‘Jawel’ klonk het onmiddellijk, eenstemmig in koor. 

    Zweetdruppels parelden op de meeste bovenlippen.

    ‘Hm’, zei de notaris toen hij de enveloppe met het testament openmaakte en bekeek.

    ‘Hm,   het is maar een heel kort testament.’

    Toen nam hij het papiertje, keek over zijn bril naar de hoopvol, starende, kwijlende familieleden en las:

     

    ‘Liefste familie,

    Bedankt voor jullie liefde en vriendschap.

    Buiten, aan de vijver, onder het beeld van de ooievaar

    Ligt mijn spaarpot van één miljoen euro.

    Ik laat het met liefde na aan





    ‘Greenpeace’.



     

    12-07-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (4)
    11-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blub blub blubberdeblub.....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen













    Ongelooflijk, dit maak je aan de Noordzee zo zelden mee…. al bijna een hele week tropisch weer hier aan de Hollandse Rivièra. Honderdduizend keer beter dan vorig jaar. Toen werd in juli onze caravan bijna weggespoeld en hebben we een maand met rubber botten rondgelopen, op het einde van die vakantie hadden we zwemvliezen tussen onze tenen ontwikkeld.

    Ik had aan ventje gezegd dat dit mijn allerlaatste poging was om te kamperen in het noordelijk halfrond en hij heeft geluk, zelfs indien het nu nog ferm begint te regenen kan het bijna niet meer kapot.

    Zwemmen in de Noordzee (rondplodderen is een beter woord – ik ga erin tot mijn kin maar niet dieper) en op het strand zitten zonder strandzeil en dekens om je heen is iets dat hier zo zelden voorkomt dat het voor het nageslacht moet onthouden worden.

    Daarom wordt het ook hierbij vermeld in mijn dagboek.

    ‘’Kinderen: anno 2006 heeft jullie moeder drie keer in een week in de Noordzee gezwommen!’’

    De caravan zelf lijkt met zo’n mooi weer ook wel drie keer zo groot. We slapen in de caravan, eten soms in de grote voortent, maar met prachtig weer zoals nu, zetten we tafel en stoelen lekker gewoon buiten op het gras, net zoals alle andere kampeerders rond ons en het is dan een heel gezellige boel.

    We hebben dan ook nog het geluk dat de andere caravans voor het grootste deel bewoond zijn door ongelooflijk lieve Hollanders. Er zijn ook vrij veel Duitsers en die lopen sinds de wereldcup allemaal heel verdrietig rond. Veel Belgen heb ik hier nog niet ontmoet, die zitten allemaal in ’t zuiden denk ik.

    ’t Is wel even wennen aan het raar taaltje, maar na een tijdje gaat het en dan zijt ge vertrokken. Ik zie ook af en toe hun verwonderde, onbegrijpende blik ondanks het feit dat ik toch altijd tracht AN te spreken. Ik vind het verschrikkelijk als een Vlaming probeert om Hollands te spreken, dat klinkt zo vreselijk artificieel.

    De misverstanden worden soms veroorzaakt door gewone woorden. Als buurman weg is dan zegt zijn vrouwtje, ‘’hij is wat gaan lopen’’ – ik denk bij mezelf ‘’’sportief ventje’’ maar zij bedoelt wandelen. Lopen is hier rennen.

    Als je kip eet en zegt : ‘’leg je beentjes maar op dit bord’’ dan lachen zij zich een breuk, ik vraag me nog steeds af waarom?

    Aan de overkant staan allemaal enorme caravans met jonge gezinnen en ik zit met verbazing te kijken naar al die jonge mannen, ongelooflijk hoe die hun vrouwtjes helpen; helemaal anders dan bij ons vroeger. Maar ja, ik troost mezelf met de gedachte dat wij van ’68 de weg voor die vrouwtjes geplaveid hebben.

    Trouwens nu mag ik echt niet klagen, ventje draagt zijn steentje nu ook flink bij alhoewel het vijfentwintig a dertig jaar terug veel meer dan welkom zou geweest zijn.

    In gedachten hoor ik nu mijn vader zeggen; ‘’ shut up you silly woman and thank your lucky stars and be grateful you’ve got such a good husband!’’ - ja wat wilt ge, tegen mijn vader viel niet tegen te spreken, zelfs nu nog beinvloedt hij mijn gedachten, dus ik zal hem nog maar eens gelijk geven anders rust de lieve schat niet in vrede.

    Drie oudere koppels links en rechts naast ons – gepensioneerden – zitten hier van mei tot en met september en gaan nooit naar huis, goed of slecht weer ….

    Dat vind ik dan van het goede wat te veel. Ik wil af en toe mijn huisje zien. Maar misschien wonen onze camping buren op een klein appartementje en hebben ze geen tuin en dan vinden ze de groene natuur en de zee heerlijk.

    Wij komen hier maar af en toe, maar zij houden voor ons alles in’t oog. Is ons windzeil omgevallen, dan rapen ze die netjes op en leggen het gevouwd in de voortent. Piketjes en stokken allemaal mooi naast elkaar. Hollanders noemen die piketjes trouwens ‘haringen’. Ze hebben wel iets met ‘haringen’ als ze niet alleen hun maatjes maar ook ijzeren tentstokjes hetzelfde noemen.

    Nu is kamperen nog altijd niet mijn favoriete manier van reizen, maar met zo’n weer heeft het wel iets.

    Toch gebiedt mijn aangeboren eerlijkheid om te zeggen dat ik een gat in de lucht zou springen indien morgen iemand me een reis in een luxe vijfsterren hotel aanbood met alles erop en eraan.

    In de grond ben ik dus inderdaad een ‘luxepoepke’ zoals ze in Antwerpen zeggen.

    Enfin, seffens kruip ik naast mijn ventje op ons bedje van één grote vierkante meter voor ons beiden, niet zo plezant bij een hittegolf, een vreselijk plakkerige bedoening als je dan zo dicht bij elkaar ligt, maar wel lekker warm en knus als de temperatuur een paar graden zakt. Gelukkig voor mij koelt een caravan snel af eens de zon weg is.

    Nog even tussendoor vermelden dat vandaag mijn ‘shame bones’ flink pijn doen! Ik ben voor de eerste keer in lange tijd terug op mijn fiets geweest, maar ik kan nog altijd niet mee naar Compostella hoor Pedro.

    Trouwens je camping Wulpen van vroeger bestaat nog steeds.

    Eens mijn pijnlijke poep wat bekomen is zullen we er eens naartoe fietsen en kijken of die molens waarover je schrijft er nog staan. In Retranchement staat er een hele mooie, maar die is niet kapot hoor.

    Zozie, als er nog mensen zijn die inside info over de streek nodig hebben, vraag maar gerust….nu de camping baas voor ons – de computer freaks - een tafeltje heeft neergezet aan de hotspot, wordt het er een heel gezellige boel, nu moet hij nog zorgen voor een lekker fris wit wijntje en dan is het perfect.

    Dus Chia, wil je mannen ontmoeten – neem je laptop mee naar een camping met 1 hotspotje….

    11-07-2006 om 16:46 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    09-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.HET LUKT !!!!!!
    Ik heb dan toch het geluk gehad om een toffe internet genie te treffen die mij via mijn laptop op het net heeft gekregen.    De aanhouder wint zeggen ze en het is waar ook.  Hij is wat jong om te overladen met bomma kussen dus ik zal een goei fles kopen uit dankbaarheid.
    Ik wil nu even van de gelegenheid gebruik maken om mijn lieve vriendin PAZ vrij laat maar toch gemeend een heel gelukkige verjaardag te wensen en haar gerust te stellen met een kleinigheidje dat fout gelopen was.
    Nu snel snel even de andere lievelingsblogs lezen en naar mijn mail proberen te kijken. Dekke toch ik realizeer me weer dat ik mijn passwoord hier niet bij me heb aan de voetbaltafel ....
    Dus terug snel naar de caravan, wat het hoofd vergeet moeten de benen bekopen.

    09-07-2006 om 13:26 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    08-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.GROETJES UIT CADZAND
    He lieve schattebloggers,


    eindelijk een internetcafe gevonden waar iets werkt.  Nu ben ik toch mijn codes vergeten om mijn mail te lezen zeker.  Volgende keer op een kaartje schrijven.
    de laptop doet het helemaal niet ondanks het feit dat alle mannelijke computerdeskundigen op de camping zich erover gebogen hebben, en over mij ook natuurlijk.
    dus chia -  wil je mannelijke aandacht op vakantie - ga ergens zo iets doen en ze komen op je af zoals vliegen op een pot stroop.
    de lieve schatten konden er net evenveel van als ik en ik heb het dus opgegeven.  daarna even geprobeerd op de -staande- computer onder het afdak van de camping maar die deed het nog minder,   alle kleine kinderpolletjes hebben daar al zo op getimmerd dat er niets goed werkt.
    de camping patron stond verbaasd te kijken naar de interesse voor al die laptoppers op een tafelvoetbal onder een afdak dat hij kwam kijken en besloten heeft om nog meer hotspots aan te vragen en eventueel tafel en stoeltjes te voorzien.
    Als er nu veel fouten staan in dit blogstukje moeten jullie het me niet kwalijk nemen, de toetsen staan dus weer niet op hun plaats en deze kan ik niet verzetten.
    Het is hier al de hele week tropisch warm - wie wil er nu aan de riviera zitten als je het in Cadzand ook vindt.   
    Bibieke is zelfs al twee keer in volle zee gaan zwemmen.  Even paniek toen mijn tenen geen grond meer voelde - ik was een beetje verder gezwommen dan gepland.
    "rustig blijven, niet panikeren'" zei ik moedig tegen mezelf en zwom toch in lichte paniek terug richting strand.
    Ventje stond met onze hond al met zijn grote teen in het water om me in echte nood te komen redden.  Hij vond de nood nog niet hoog genoeg omdat ik nog geen drie keer ondergeweest was.  Hij heeft daarenboven een vreselijke hekel aan water onder de temperatuur van 37 graden.
    oef... als ik nu nog snel even wil bijlezen op jullie blogs voor mijn eurocentjes op zijn ga ik me moeten haasten.
    ik ben toch al gelukkig dat ik dit cyber cafeeke ontdekt heb, nog plezant ook want zo'n goei Triple terwijl ge typt smaakt lekker.

    dag lieve schatten.... hopen maar dat het zo'n goed weer blijft, dan genieten jullie er allemaal mee van, alhoewel.... op het nieuws zag ik dat de kempen er flink van langs hebben gekregen, Pedro hopelijk niet bij U???

    groetjes uit Cadzand ..... en tot de volgende .....

    08-07-2006 om 18:18 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (7)
    02-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.a hot, sticky, tipsy lady in a hot, sticky little room....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen



     






    Morgen is het zover, we pakken in en we gaan proberen een droge - (jaja dan zijn wij al heel tevreden) - vakantie door te brengen aan zee in dat schilderachtig plat land, onder de zeespiegel, waar de mensen raar vlaams praten en klompen dragen en waar overal windmolens draaien.

    Cadzand-by-the-sea here we come...

    Een godganse voormiddag heb ik geprobeerd om een kaart te plaatsen en te installeren  in mijn laptop, dat me zou moeten toelaten om te linken aan de hotspot op de camping zodat ik niet helemaal moet afkicken van mijn blogje.

    Ik heb geen flauw idee of het gaat werken, toen ik mijn laptop van danige frustratie bijna door de living zwierde ('t was wreed warm en dan word ik een ietsiepietsie kriegelig) schoten de twee lichtjes aan van dat stuk dat ik in dat gat stak. (Dit is computertaal voor gevorderden dus beginnelingen moeten hier best afhaken).

    Ik heb dus nu een laptop met een insteekding waarvan op een gegeven moment twee lichtjes beginnen te branden als ik iets doe (maar ik  herinner me niet meer wat ik toen gedaan heb om ze te laten branden).

    Nu hoop ik alleen maar dat die lichtjes op de camping ook terug zullen branden, want dan vermoed ik dat het ding werkt, maar dan moet ik nog uitzoeken hoe ik mijn laptop aan de praat krijg aan die hotspot,  pfffft.... een mens zou van minder beginnen doortrappen! 

    Voor mijn zenuwen zou het heel goed zijn indien er een computerexpert ergens in een caravan op onze camping zit indien het niet lukt.

    Tussen het installeren van die hele santeboetiek heb ik dan ook nog mijn haar geverfd, vanalles al klaargezet om morgen mee te nemen, daarna - omdat ik toen bijna flauwviel van de warmte - snel nog even wat rondgeplodderd in mijn zwembadje, dan me klaargemaakt om lekkere tapa's te gaan eten bij broer 2 en schoonzus.

    Nu, hier, ici, in mijn snikheet pc kamertje probeer ik (tijdelijk hoop ik) met een brok in mijn keel afscheid te nemen van mijn blogvriendinnen/vrienden.

    Jullie blogs lezen zal ik altijd wel kunnen aan dat antiek computergeval dat ze op de camping geplaatst hebben, maar iets schrijven zal enkel lukken als ik mijn laptop aan de praat krijg.

    De afspraak met ventje is: we blijven aan de caravan zolang het droog is. Het hoeft geen 30°C te blijven, maar er is één heel duidelijke afspraak, meer dan één dag regen en biebieke komt terug overhuis. Ik ga niet opgesloten zitten in een caravan in de regen met mijn ventje en een natte hond. Verleden jaar hebben we dat wel gedaan en het was niet bevorderlijk voor de goede harmonie van ons huwelijk, om het heel zacht uit te drukken.

    Van Antwerpen naar Cadzand is tenslotte maar een dik uurtje rijden.

    Als deze tekst voor sommigen onder u wat onduidelijk is wil ik uitleggen dat schoonzus fantastisch lekkere sangria als aperitief had gemaakt en ik had enorm dorst en het was heel warm. De frisse witte wijn paste perfect bij de spaanse tapa's en de grappa was wel Italiaans maar gaf de koffie die extra kick die het nodig had om nog beter te worden.

    De twee schoonzonen van schoonzus zijn allebei bakkers dus het geheel werd dan nog afgesloten met een tafel vol lekkere pattisserie - het kan ook patisserie zijn, maar daar zit ik op het ogenblik geen fluit meer mee in. What's wrong with a ' t ' too much?

    Bon .... liefste vriendinnen en vrienden, voor ik hier flauwval van de warmte.... vergeet me niet, ik kom terug. Jullie blogs zullen zeker gelezen worden,  zelfs aan de exorbitante prijzen van de camping computer (die exorbitant ziet er ook wat raar uit maar ik vind het wel een pracht van een woord al zeg ik het zelf).

    Of jullie van mij nog horen de volgende drie weken zal dus afhangen van de werking van dat ding in dat gat van mijn laptop of van het weer ( veel regen = thuis remember en thuis = PC ).

    Tot dan allemaal een dikke, warme, plakkerige smakkerd ! en nu ga ik liggen want alles draait een beetje .... hic.....

    02-07-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (14)
    01-07-2006
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.DRINGENDE OPROEP AAN ALLE MANNEN
    Klik op de afbeelding om de link te volgen











    Vandaag voor u gelezen in ‘De Frut’

     

    Goedele Liekens zoekt piemels!

     

    Voor “Het Penisboek” – de opvolger van “Het Vaginaboek”.

    Ze zoekt mannen die bereid zijn om hun –lid- te laten fotograferen.

    Alles zal anoniem verlopen, de naam of gezicht van de trotse bezitter wordt niet gepubliceerd.

    En nog beter...ze is niet op zoek naar gigantische penissen – neenee, alles komt in aanmerking, oud, jong, klein, donker, recht, krom, besneden of onbesneden.

    De fotosessies vinden plaats in Antwerpen.

    Geïnteresseerden kunnen zich kandidaat stellen via e-mail en men moet géén foto meesturen, uw naam en contactgegevens volstaan.

     

    Dus mannen: mailen naar penisboek@hotmail.com.

     

    Men zegge het voort: “there’s no penis like an old penis”....

    01-07-2006 om 01:09 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (9)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.snik....snik.... zonder woorden...
    ..

    Image Hosted by ImageShack.us

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    Free Image Hosting at www.ImageShack.us

    01-07-2006 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    » Reageer (9)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • buy cialis in montreal
  • I love hard anal
  • sop3m66ep0p5
  • m3ijxjjynj6y
  • o4em7l

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    bigflappy
    blog.seniorennet.be/bigflap
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!