NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • Protonix And Plavix 2010 (Ileanaviani)
        op de sandwich generatie....
  • Cialis Por Gusto MiguButsheds (MiguScoped)
        op Olà
  • Change From Clindamycin To Amoxicillin MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Amoxicillin Capsule Shelf Life MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Zithromax Route Administration MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Amoxicillin No Prescription MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Prezzi Cialis Viagra MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Levitra En Farmacias MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Amoxicillin Buy Canada MiguButsheds (MiguScoped)
        op mijn sneeuwvakantie....
  • Acheter Cialis 20 Mg MiguButsheds (MiguScoped)
        op Olà
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    27-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.boebeltjes en verjaardagen ...
    Ach ach ...weer geen tijd om uitgebreid te bloggen!

    Kleinzoon 4 heeft de waterpokken en mag niet naar school.  Kleinzoon 4 heeft opvang nodig en vindt die hier bij ons.   Zelfs vol boebeltjes is hij nog altijd om op te eten en staat zijn tatertje geen ogenblik stil.

    Zondag werd Schwiegermutti negentig jaar en dat moest natuurlijk uitgebreid gevierd worden.

    Vandaag ga ik op bezoek naar mijn pre-nataal vriendinnengroepje : we hebben elkaar in 1975 leren kennen tijdens het pre-nataal turnen en zijn sindsdien onafscheidelijk.   Alle drie kregen we op elke dagen tijd een zoontje.

    Tussendoor 'Penmarric' van Susan Howatch uitgelezen (704 blz) maar niet neer te leggen...het boek is destijds verfilmd geweest door de BBC en werd - zo meen ik - ook hier uitgezonden.

    Voilà - voor meer is er geen tijd, maar zo blijven jullie toch een beetje op de hoogte van het reilen en zeilen tenhuize Bojako.
    Nu snel wat blogjes van lezen van mijn maatjes - ik zit met spanning te wachten op de uitslag van vriend Ludovicus ...

    Toedeloekes ;-)

    27-03-2013 om 11:39 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    18-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de 'zilveren' ridder (deel 2) ...

    ..


    .

    wat voorafging


    ......Hij trok me dus zachtjes mee aan de arm over de Groenplaats en na een korte wandeling stopte hij aan de Vlaaikensgang.

    Daar zag ik het restaurant …. Sir Anthony van Dijk ….wow… het koud zweet brak me plots uit.   Nu had ik die verdomde muts opgezet en mijn haar lag al niet zo bijster goed toen we thuis vertrokken en uiteindelijk had ik voor zo’n chique restaurant wel nog betere kleren … maar ja dan was de verrassing er natuurlijk niet geweest.

    Ik keek vertederd naar mijne Ridder zonder paard.

     

     vervolg ....

     

     

    Om me te plagen trok hij me iets verder de Vlaaikensgang in en deed hij alsof hij een uitweg zocht … het was ontroerend om hem zo stuntelig toneel te zien spelen.


    Maar neeje!   ’t Was helemaal geen toneel.   
    Links in de Vlaaikensgang blijkt er nog een piepkleine Bistro te zijn ‘Hofke en daar hield hij galant de deur voor me open.


    Mijn achtbaan gevoel roetsjte stijl omlaag en ik kreeg weer de slappe lach en weer keek hij me beteuterd aan.

    Ik zat aan tafel nog altijd te lachen.


    “Wa hedde gij nu vandaag?   Ik snap er niks van.” mompelde hij een beetje verontwaardigd.

    “Ach shoeke toch, ik dacht echt toen ge de Vlaaikensgang inging dat we naar de Sir Anthony van Dijk gingen, ik had de deur bijna opengedaan.    Maar hier is het ook goed zenne,   ’t is maar dat ik met u nooit weet of we aan’t komen of aan’t gaan zijn.”


    Hij antwoordde : “ja maar zeg, de heel dure restaurants zijn wel voor heel speciale verjaardagen hé shoeke, de ronde getallen, tenslotte wordt ge maar vijfenzestig.”

    En weer was hij verwonderd toen ik begon te giechelen.


    Door mijn lactose intolerantie wordt kiezen op de kaart nu een heel stuk moeilijker.   De dag ervoor waren we met Schwiegermutti naar de Melkerij in’t Nachtegalen park gewandeld – maar dat is een verhaal voor een andere keer  – en had ik daar een Brusselse wafel gegeten.

    Ik was ervan overtuigd dat er in Brusselse wafels geen melk of boter zat, maar ik had fout gegokt.   Dat had ik moeten bekopen en daarom was ik nu extra voorzichtig bij het kiezen van een gerecht.


    Na een lekkere maaltijd vroegen we de dessert kaart, maar ook daar stond niets waar geen boter of room in zat en moest ik me spijtig genoeg beperken tot een Irish coffee, enfin twee Irish coffees om precies te zijn, maar zonder room.  

    De wijn en de twee koffies maakten de wandeling terug naar de bus iets vrolijker.   Ik was nog altijd aan het gibberen toen we merkten dat we in de kou nog een half uur moesten wachten op de volgende bus naar huis.

    Joepie ... leve het openbaar vervoer!


    En kijk … zonder enige opmerking of hint van mijnentwege zei de zilveren ridder : “komaan zeg, we gaan hier geen uur staan bevriezen, we pakken een taxi naar huis.” en hop, wijle weg.


    Ik zal die man nooit begrijpen, echt waar … na vijfenveertig jaar denkt ge dat ge ze door en door kent, maar niets is minder waar.   Hij blijft me altijd verrassen.


    Thuisgekomen pakte ik hem eens goed vast, trok hem tegen mijne gilet en zei : “ ik denk dat dit één van de plezantste verjaardagen is dat ik gehad heb, ik heb al lang niet meer zoveel gelachen.”


    Er verscheen een opgeluchte grijns op zijn gezicht en hij zag dat alles goed was …

    Nu maar aftellen naar het rond getal van zeventig... hopelijk bestaat de Sir Anthony van Dijck dan nog


    PS : morgen is het vaderkesdag ... ik ga al voor mijne schat een curry worst special bestellen in de frituur

     

    Toedeloekes en allemaal héél hartelijk dank voor al de lieve verjaardagswensen..

                                                     xxx 


     

    18-03-2013 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (12)
    16-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mr. Silver, ridder zonder paard …
    .


    Na al deze jaren

    Ben jij nog steeds die ene

    Na al deze jaren

    Wil ik nog steeds bij jou zijn

    Meer dan bij iemand anders

    Ik wil nog steeds met je lachen

    Met je wandelen, met je lezen, met je spelen,

    Stil zijn met je,

    Lawaai maken, plannen met je maken

    Het verleden en de toekomst met je bespreken.

    Na al die tijd

    Ben jij nog steeds degene die mij blij,

    tevreden, enthousiast en rustig maakt.

    En na al die tijd is onze liefde niet alleen gebleven

    Maar is zij sterker dan ooit


    (Susan P. Schutz)


    Dit gedicht stond op de kaart die ik gisteren voor mijn vijfenzestigste verjaardag kreeg van mijne zilveren.
    (ik pink weer effe een traantje van ontroering weg)


    Geef toe dat een mollige, grijsharige vrouw op mijn leeftijd, na een huwelijk van vijfenveertig jaar van minder een traantje zou wegpinken.


    Vervolgens duwde hij een pakje in mijn handen.   Mijn cadeautje was wat ik echt graag wou: een mini I-Pad.    Mijn dag kon niet meer stuk en ’t was nog maar pas begonnen.

    Wanneer je met zo’n Padje begint te spelen, dan vliegen de uren vooruit en voor ik het wist was het middag en zat ik nog steeds in mijn kamerjas.


    Op de agenda had ik een handgeschreven notitie gelezen :  'vanavond goed eten'.


    Mr. Silver vertrok met Molly voor haar middagwandeling en ik trok naar boven om een lekker, lang bad te nemen.  

    Ik nestelde me onder het welriekend schuim met links mijn kopje munt/gember thee en rechts het boek dat ik momenteel lees : Penmarric van Susan Howatch, een magneet van een boek.


    Wanneer ik lees ben ik helemaal weg van de wereld.   Af en toe vulde ik het badwater bij met warm water door met mijn grote teen de kraan te bewerken en af en toe keek ik op mijn horloge om te zien hoe laat het was …. tijd zat, dus ik las rustig verder.


    Plots hoorde ik de stem van Mr. Silver : “SHOE!  ZITTE GIJ NU NOG ALTIJD IN'T BAD? ALLES IS TOCH GOE? 

    Ik brulde lief terug : “JAJA ALLES IS OK,  SPANNEND BOEKSKE!”

    Hij kwam de badkamer binnen, keek met een frons op zijn horloge en zei : “ik denk dat ge vandaag het wereldrecord bad nemen gebroken hebt, we moeten bijna vertrekken.”


    Ik schrok en vroeg hoe laat het was,  verstond half zes en we moesten om halfzeven vertrekken….

    Ik keek nog eens naar mijn horloge en ja hoor … die stond natuurlijk stil, zo kan een namiddag natuurlijk eeuwig blijven duren.


    Waarschijnlijk heb ik niet alleen het wereldrecord bad nemen gebroken, maar ook het wereldrecord afdrogen en aankleden, want een half uur later stond ik gekleed, gekapt en geschminkt beneden in de hall, klaar om te vertrekken.


    Voor hij vertrok op de wandeling had ik gevraagd welke kleren toepasselijk waren en hij had geantwoord : iets chiquer dan anders, maar niet té.


    Toen ik de living binnenkwam zat hij nog rustig de krant te lezen en ik zei : “hewel…ik ben klaar zenne, ik moet nog enkel mijne frak (*mantel) aandoen.”

    Hij keek me verwonderd aan en zei : “maar ’t is nog maar half zes, we vertrekken maar om half zeven.”


    Blijkbaar had ik hem door de zenuwen verkeerd begrepen en had hij twintig voor zes gezegd en niet halfzes…wie ben ik om hem tegen te spreken?


    Omdat er dan toch nog zoveel tijd was vroeg hij me waar ik mijn gratis tram abonnement had gelegd dat een paar weken geleden was toegekomen.


    Jaja lieve mensen, ik mag nu gratis op de tram, maar let op mijn woorden :  al heel mijn leven schaffen ze altijd alles af, net wanneer ik er gebruik van kan maken.  't Zal niet lang meer duren vooraleer ze het afschaffen.


    Maar ik wist nondepippel niet meer waar ik met die kaart was gebleven.

    Samen gingen we op zoek en uiteindelijk vonden we de kaart.  
    Het is serieus niet meer te doen als je ziet hoeveel kaarten een mens tegenwoordig moet meesleuren. 
    Je bankkaart, je Visa kaart, je SIS kaart, je identiteitskaart, je rijbewijs, je kaart van het ziekenhuis, etc. om dan nog te zwijgen van al de kaarten die je krijgt van de winkels.

    Maar kom, ik dwaal weer af.


    Het werd eindelijk half zeven en ik was stikbenieuwd waar we naartoe gingen.

    Buiten woei er een ijskoude wind en het regende een beetje.  
    Voor alle veiligheid stak ik een muts en een paraplu in mijn handtas, want ik wist niet hoever ik zou moeten lopen van de wagen naar het restaurant.


    Mr. Silver trok de voordeur toe en ik stapte al richting garage.

    “Hélàba, naar waar gaat ge?” vroeg hij “kom… we gaan naar de bushalte!”


    Mijn mond viel letterlijk open… “naar de bushalte?   Waarom?” vroeg ik verwonderd.

    “Awel omdat ge nu gratis met de bus moogt rijden natuurlijk!” antwoordde hij met uitgestreken gezicht.    (daarom had ik natuurlijk naar die verdomde kaart moeten zoeken)


    Ach kom, ik ben al meer gewoon van hem,  maar ik trippelde toch iets minder vrolijk mee door de kou en de regen naar de dichtstbijzijnde bushalte.


    Om de avond niet te bederven mompelde ik : “eigenlijk hadden we dit wel beter eens uitgeprobeerd op een mooie, zonnige lentedag niewaar?” waarop hij bloedserieus antwoordde : “ja maar nu kan ik drinken”.


    Ik voelde een van mijn dodelijke blikken opkomen, maar moest vechten tegen de slappe lach.   De slappe lach won!


    Hij keek me totaal onbegrijpend aan….zeker omdat ik op de bus nog steeds de slappe lach had.

    “Wa hedde gij nu?” vroeg hij lichtjes geïrriteerd.  

    “Niks shoeke, maar na vijfenveertig jaar weet ge mij nog altijd te verbazen.  Het eerste jaar dat we getrouwd waren vroeg je of ik matjes voor de auto als verjaardagsgeschenk wou en nu word ik hier dooreengerammeld op een bus omdat gij dan kunt drinken…leven met u is en blijft een mysterie, ik weet nooit wat het volgende is dat ge gaat doen.” 


    Naar een pretpark hoeft ge niet te gaan om op een goede ride te zitten, neem in Antwerpen een bus en ’t is precies of ge in de achtbaan zit, ge vliegt van jut naar jaar.  Wie leert er in hemelsnaam die buschauffeurs rijden?

    Soit.


    Uiteindelijk stapten we uit aan de eindhalte op de Groenplaats.  
    Het kon me niet meer schelen, alles was goed en ik trok mijn wintermuts goed diep over mijn oren, ’t was koud en veel wind, hoe mijn kapsel er nadien zou uitzien kon me een worst wezen.


    Mr. Silver trok me zachtjes mee aan de arm over de Groenplaats en na een korte wandeling stopte hij aan de Vlaaikensgang.


    Daar zag ik het restaurant …. Sir Anthony van Dijk ….WOW… het koud zweet brak me plots uit.  
    Nu had ik die verdomde muts opgezet en mijn haar lag al niet zo bijster goed toen we thuis vertrokken en uiteindelijk had ik voor zo’n chique restaurant wel nog betere kleren kunnen aantrekken… maar ja dan was de verrassing er natuurlijk niet geweest.


    Ik keek vertederd naar mijne zilveren Ridder zonder paard.

     

     

     

     

     

    ….wordt vervolgd …

     


     

     

    16-03-2013 om 12:56 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (6)
    06-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rommelpotterij...rommelpotterij....
    ... geef me ne cent en ik ga voorbij,
    'k heb geen geld om brood te kopen,
    daarom moet ik met de rommelpotten lopen
    rommelpotterij, rommelpotterij
    geef me ne cent en ik ga voorbij ....


    Voor de zoveelste keer heeft Mr. Silver samen met zijn kompanen een succesvolle rommelmarkt georganiseerd in onze parochiezalen…

    …en voor de zoveelste keer heb ik me weer laten overhalen om één dagje een stand open te houden.

    Ik had een tafeltje vol rommel, overschotjes die broer 2 en schoonzus niet mee wilden verhuizen naar hun nieuwe woonst aan zee en een beetje rommel en boeken van een blogvriendin die grote kuis houdt/gehouden heeft/zal houden …


    Zelf had ik grote kuis gedaan in mijn kleerkasten en ondanks de hartepijn deed ik, af en toe een traantje wegpinkend, afstand van alle kleding uit mijn iets magere periode.  

    Indien ik toch terug zou vermageren,  dan koop ik nieuwe kleding… nèh.


    Onvoorstelbaar wat je allemaal ziet op zo’n rommelmarkt.

    Ik had mijn eerste bananendozen nog niet uitgepakt of gretige handen zaten er in te rommelen alsof ik er een klomp goud in verstopt had.

    Ik wou alles netjes etaleren, maar kreeg verdorie de kans niet.  


    Op een rommelmarkt komen vooral mensen die rommel willen kopen, maar dat wisten jullie al vast en zeker.

    Maar er lopen ook kenners rond (antiquairs) en die herken je omdat die alles zevenzeventig keer ronddraaien en daarna lang bekijken met een speciale loupe.

    Ik had niets bij voor antiquairs … op mijn stand was er enkel en alleen pure, echte, onvervalste rommel te verkrijgen.


    Verder heb je de (beroeps) standhouders,  diegene die op elke rommelmarkt staan, (ik kan het weten, want Mr. Silver sleurt me dikwijls mee naar rommelmarkten, het is één van zijn vele hobby’s) – die habitués doen het niet slecht, die kennen hun prijs en verkopen niet onder de waarde, ze weten toch dat het waarschijnlijk ooit verkocht geraakt op een volgende rommelmarkt.


    Neeje… de échte rommelmarkt standen zijn de standen zoals die van mij … gewone mensen die écht van hun rommel vanaf willen geraken, want wat overblijft gaat rechtstreeks naar de kringloopwinkel of naar Oxfam.


    Rijk wordt een amateur rommelmarkter niet, want ik vraag amper twee euro per stuk rommel en dan pingelen ze af tot vijftig cent en vragen er nog iets bij voor de moeite,  zoals een dame die drie redelijke tefalpannen kocht voor anderhalve euro en er dan nog gratis drie snijplanken bij vroeg.  
    Ach...i
    k denk dan bij mezelf …weg is weg … en ik geef er nog gratis een zak van den Aldi bij waar ik voor betaald heb.   
    Netto opbrengst : nul … ik ben echt geen goede zakenvrouw

     

    Ik sta er ook slechts één dag omdat mijn rug slechts bestand is tegen één dag rechtop staan.

    Zondag moest ik het natuurlijk bekopen, ik heb de hele dag plat in de zetel gelegen met rugpijn.

    Een lieve vriendin heeft me onlangs de raad gegeven om een speciale rugband te laten maken zoals ze er zelf een heeft.   De band wordt op maat gemaakt en volgens mijn vriendin heb je het gevoel dat je gedragen wordt  omdat je rug ondersteund wordt door de baleinen die erin verwerkt zitten.

    Ik ga toch eens informeren bij mijn huisarts, want het zou kunnen dat het ook via de ziekenkas kan en dan is het niet zo duur.

     

    Maandag was het een schitterende zonnige dag, de eerste lentezon was er eindelijk en net zoals altijd … kort voor mijn verjaardag.   Ik had het aan iedereen voorspeld, want elk jaar maken we dit fenomeen mee.

     

    Ik kon nog niet tot aan de hondenwei wandelen, dus we zijn er met de auto naartoe gereden.  Molly was ongelooflijk blij, want er waren heel veel hondeneigenaars,  die net zoals wij wilden profiteren van de eerste zonnestralen, dus ze had honden genoeg om achter te crossen.


    Daarna gingen we iets verder een terrasje doen en je hoorde en voelde onze huid de zonnestralen opslorpen.

    Wat ook opviel was de glimlach op de gezichten van alle mensen….heerlijk, want al lange tijd loopt iedereen depressief rond!

     

    Gisteren was het nog steeds mooi weer en vooraleer Mr. Silver weer de deur uit was heb ik hem bij zijne schabbernak vastgegrepen en heeft hij onder zachte dwang de hogedrukreiniger bovengehaald en ons terras gekuist.   Nu de tuinmeubelen nog proper maken en dan zijn we weer klaar voor de zomer….

     

    Toedeloekes !  


    oeikes ... nu vergeet ik bijna het vervolg van de Cliffhanger te vertellen...ofwel was het gewoon een kwestie van principe, ofwel heeft hij lang gesukkeld maar niet te erg geklaagd, maar het heeft tot na de rommelmarkt geduurd vooraleer Mr. Silver bezweek en zijn eerste Duvel dronk...of was het nu rode wijn... ik begin zelf te twijfelen!    

     

     

    06-03-2013 om 17:15 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (13)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • buy cialis in montreal
  • I love hard anal
  • sop3m66ep0p5
  • m3ijxjjynj6y
  • o4em7l

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    rinkelbel
    blog.seniorennet.be/rinkelb
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!