Deze schaal gemaakt uit doorzichtig blauw glas werd versierd met opaal of opaline, en heeft een stempel met de initialen R - nummer- d.
Kentekennummers :
In dit geval betekenen deze letters waarschijnlijk : Registration- nummer- design.
Initialen zijn soms de eerste letters van de naam van de kunstenaar of fabrikant, maar veel vroeger werden letters ook gebruikt als jaartal.
Tussen 1842 en 1883 nam deze de vorm aan van een ruit of diamant met letters die de klasse en datum van inschrijving aangaven van het model :
R = september 1857
K = december 1860
Na 1883 werden getallen gebruikt om het jaartal aan te duiden.
Het glas :
IJzeroxide onzuiverheden in glas veroorzaken een blauwe kleur.
Fabrikanten voegen vaak kobalt oxide aan glas toe om een diepere blauwe kleur te bekomen.
Het verschil tussen opaline en opaalglas :
Opalineglas is niet zo doorzichtig als opaalglas en kan worden gekleurd in pastelkleuren. Het was erg populair tijdens de 19de eeuw en werd soms versierd met glazuur of verguldsel.
Opaalglas is een deels doorschijnend wit glas ontwikkeld in 17de eeuw in Venetië en later overgenomen in heel Europa.
Het was bijzonder populair in Groot-Brittannië tijdens de 19de eeuw en werd vooral gebruikt als een goedkopere versiering.
De deels doorschijnendheid werd bereikt door aan het gesmolten glas beenderas of vloeispaat toe te voegen.
Het mineraal vloeispaat of fluoriet is een calciumfluoride.
Dit toegevoegd materiaal veroorzaakt tijdens de afkoeling of bij het opnieuw verhitten een gedeeltelijke kristallisatie.
Eeuwenlang was het maken van glas een kwestie van handwerk. Elk exemplaar dat werd gemaakt, was uniek. In de negentiende eeuw kwam daar langzaam verandering in, het streven naar productie op grote schaal had ook invloed op het maken van glas. Vanaf die periode begon de zoektocht naar mechanische manieren van glas maken.
Tijdens de periode van de tweede wereldoorlog (1940 - 1945) gaat het slecht met de economie, waarmee door de grote armoede, de behoefte ontstaat aan goedkope producten. Kristalglas, niet betaalbaar voor het overgrote deel van de bevolking, wordt vervangen door gewoon geslepen glas. Dit mandje werd geschonken als huwelijkscadeau in 1945.
glasslijpen Het
vormen geven aan glas, waarbij facetten, groeven en indrukken worden
gemaakt door te slijpen. Hierbij wordt gebruik gemaakt van draaiende
schijven van verschillende materialen, afmetingen en vormen en een
zekere hoeveelheid water waaraan een schuurmiddel is toegevoegd.
Ik kreeg de memorystick door van Thea, en daarom vertel ik hier een herinnering die me duidelijk bijgebleven is.
Ik moet zo'n jaar of drie geweest zijn toen mijn oudste broer van zes en ik thuiskwamen van school, en heel uitzonderlijk voor een gesloten deur stonden.
We zijn samen via de tuin naar de achterdeur gegaan maar die was ook op slot.
In die tijd had bijna iedereen, door het feit dat er nog geen frigo's bestonden, een kelder.
De ene kant was voor voedingswaren zoals boter, melk en tafelbier, de andere kant was bestemd voor de voorraad kolen.
Er stak een raam in de kelder dat uitgaf in een put met een metalen rooster erop.
Broer die gezien had dat het kelderraam openstond probeerde met man en macht de rooster naar omhoog te krijgen, waar hij trouwens na een tijdje sleuren in slaagde.
Hij kroop via het venster in de kelder en daar aangekomen gaf hij mij het bevel hetzelfde te doen.
Met zijn hulp ging dat wondergoed en zo kwamen we samen via de keldertrap in de keuken terecht.
Ik zag broer op een stoel kruipen en iets van de kast nemen, maar toen wist ik nog niet dat het een doosje lucifers was.
Terug op de begane grond liet hij de rolluik naar beneden zodat we in het donker zaten, maar het duurde niet lang of we kregen licht door de lucifer dat hij ondertussen aangestoken had.
Zoals veel kinderen, in de naoorlogse periode, had ik een lappenpop met zaagmeel, en toen broer die zag liggen stelde hij voor om de pop te laten branden zoals een kaars.
We lagen beiden op de grond te kijken naar grote vlammen die dansend heen en weer bewogen toen we de sleutel in het sleutelgat hoorden draaien.
Ons ma kwam binnen en verschoot zich een bult, nam onmiddellijk een kan en pompte er water in dat ze daarna uitgoot op het vuur.
Het stonk verschrikkelijk in huis, en wij kregen een vreselijke hoestbui door de rook die zich ontwikkeld had.
Wanneer ons moeder later op de avond alles vertelde aan ons vader, kreeg ze een ferme uitbrander omdat ze te laat thuis gekomen was.
Had het nog langer geduurd dan had dit voorval toch catastrofische gevolgen kunnen hebben.
Houten paarden op wielen, als speelgoed voor kinderen, werden reeds gemaakt in het oude Egypte en Griekenland.
Tijdens de middeleeuwen waren de kinderen gek van bezemsteel- paarden, bestaande uit niet meer dan een nep paardenhoofd geplaatst aan het einde van een lange stok.
De eerste bekende modellen van een echte hobbelpaard met een half-cirkelvormige basis werden gecreëerd in de zeventiende eeuw.
In 1880 maakte een Amerikaans bedrijf gevestigd in Cincinnati, een zwevende basis dat gepatenteerd werd in Londen. Het voordeel van dit systeem was dat het niet kon verschuiven.
Kinderen van adel speelden met handgemaakte meesterwerkjes met lederen zadel, glazen ogen, met zowel manen als staart in echt haar.
Gewone mensen kochten sobere schommelpaardjes in hout verkrijgbaar in de handel.
Tijdens de 19de eeuw was er genoeg speelgoed beschikbaar om te voldoen aan de vraag van de welvaartsmaatschappij aan beiden zijden van de Atlantische Oceaan.
Schommelpaarden waren enorm populair in heel Groot-Brittannië vooral tijdens het Georgische en Victoriaanse tijdperk.
Deze paardjes zijn in het wit geschilderd met grijze vlekken.
Ook bloeide in Duitsland en in Amerika deze handel tot het midden van de twintigste eeuw.
Tijdens de eerste wereldoorlog waren ze niet meer verkrijgbaar door het tekort aan vakmensen en materiaal.
Tegenwoordig zijn ze vooral verkrijgbaar in kunststof.
Uitgave ter gelegenheid van het honderd jarig bestaan van het derde linieregiment 1830 - 1930
Antwerpen - Grimde - Yzer - steenstraete - Clercken
veldtocht 1914-1918
Bevelhebber van het regiment : Kolonel Rinquet.
Gedenkteken opgericht ter herinnering der gesneuvelde militairen van het 3de en 23ste linieregmenten.
Officieren van den staf van het regiment en van de kompagnie depot en park.
Eerste wereldoorlog-gevecht aan de Yzer (foto Micheline)
HULDE VAN HET DANKBARE VADERLAND
Zege en herinneringsmedailles
1914-1918
Vrijheid, o vrijheid die, nu ze eindelijk u genaakten,
het bloed aan hunne slaap met lauweren omkranst
gij waart het, waar hun lijf van modder stond omschanst,
die modder ziele gaaft en van uw drift doorblaakte en
-Waalse haan die kraait of Vlaamsche leeuw die danst-
Ze dreeft, ze dreeft, tot waar ze vrede's banden slaakten
en we in uw licht ontwaakten
dat van hun daden glanst.
Geschreven door KAREL VAN DE WOESTYNE
De Slag aan de IJzer
Tussen 18 en 31 oktober 1914 vond de slag aan de IJzer plaats tussen aan de ene zijde de Franse, Engelse en Belgische troepen en aan de andere zijde het Duitse leger. Dit laatste wilde niet liever dan de rivier over te steken om zo door te stoten tot Duinkerke. Op bevel van Koning Albert I probeerde het Belgische leger de IJzer als frontlinie te behouden. Na enkele mislukte aanvallen van de Duitsers op de Belgische voorposten in Nieuwpoort en Diksmuide, verlegden zij hun aandacht naar het centrum van het front. Op 22 oktober slaagden de Duitsers erin een bres te slaan in de verdedigingslinie van de Belgen ter hoogte van Tervaete. Op die manier naderden de Duitse troepen langs het westen de IJzer. Op 25 oktober verlieten de geallieerden hun linie aan de IJzer en hergroepeerden zich aan de spoorweg tussen Nieuwpoort en Diksmuide. De spoorwegberm in de polders bood de geallieerde troepen een nieuwe schuilplaats. Het werd steeds moeilijker om weerstand te bieden tegen de Duitsers, vooral in Diksmuide en Nieuwpoort. Daarom werd er geopperd om het gebied tussen de IJzer en de spoorweg te laten overstromen. Dit idee vond ingang bij Koning Albert I en kreeg zijn zege. Op 30 oktober komt het Duitse leger tot de voet van de spoorwegberm vanwaar het zich na het onderwater zetten van de IJzervlakte moet terugtrekken. Op 1 november is er, dankzij het openen van de sluizen, geen enkele Duitser meer te bespeuren.
Bron : http://www.nbbmuseum.be/nl/2009/05/1000francs_battle-of-ypres.htm
Het Nederlandse woord is GRANAAT maar West-Vlamingen noemen het een OBUS.
Oorspronkelijk komt het woord uit het Tsjechisch waar een kanon "houfnice" werd genoemd. De Duitsers namen deze benaming over als "haubitze" en de Fransen namen het op hun beurt over van de Duitsers als "obusier" en "obus" voor het projectiel.
Complete obussen :
Nog steeds vindt men in de Westhoek obussen uit de eerste wereldoorlog. Sommigen staan nog op scherp waardoor er ontploffingsgevaar bestaat.
West-Vlaamse boeren ontvangen, met open armen, Poolse seizoenarbeiders die hen van het zwaar werk op het veld ontlasten. Het grote nadeel echter is het taalverschil waardoor beide partijen elkaar niet begrijpen. De boeren doen hun uiterste best om hun Poolse arbeiders, over het gevaar van niet ontplofte obussen onder de aarde, uit te leggen.
Weet dan dat een Engels of Nederlands woord eindigend op os zeker niets met de Poolse taal te maken heeft zodat kijken zeker geen kiekios en bang geen benauwdios betekenen maar : patrzeć en przestraszony. Met fresios bedoelen ze frezen, het dialect voor eggen.
Victoria geboren op 24 mei 1819 en gestorven op 22 januari 1901, was koningin van het Verenigd Koninkrijk van 20 juni 1837 tot aan haar dood, precies 63 jaar en 216 dagen.
Op 1 mei 1876 werd ze keizerin van India.
Ze leende haar naam aan de meest kenmerkende periode van de Britse geschiedenis "het Victioriaanse tijdperk."
In 1840 trouwde ze met haar neef Albert van Saksen-Coburg en Gotha en samen kregen ze negen kinderen.
Vier keer werd ze het doel van een, telkens mislukte, moordaanslag.
Haar vakanties bracht ze door in Ierland, maar toen er grote hongersnood heerste door de mislukte aardappeloogst, weigerde ze de invoer van goedkoop graan uit het buitenland, waardoor ze een slechte reputatie kreeg. Dit voorval zou bijdragen tot het proces dat zou leiden tot de Ierse onafhankelijkheid in 1922.
Haar echtgenoot prins Albert stierf op 14 december 1861 op 42-jarige leeftijd aan de gevolgen van tyfus, wat een zware slag betekende voor Victoria die zich vanaf toen steeds in het zwart kleedde, als teken van rouw, waardoor ze de naam kreeg van "de weduwe van Windsor."
In het vijftigste jaar van haar regering, in 1887, werd het Gouden Jubileum door de hele bevolking uitbundig gevierd. Het bracht de koningin eindelijk uit haar zelfgekozen isolement. Ze maakte een rondreis langs de Britse bezittingen en bracht zelfs een bezoek aan Frankrijk, de eerste Engelse vorst die dat deed sinds de kroning van Henry VI in 1431.
Geruchten doen de ronde dat ze later een relatie had met haar persoonlijke dienaar John Brouwn.
Ze stierf aan een hersenbloeding in Osborne House op het eiland Wight op de leeftijd van bijna 82 jaar, en werd opgevolgd door koning Edward VII.
Het vervaardigen van mineraalwater in flessen begon door James Dunbar in 1868 in Edinburgh (Schotland).
Op dit moment zijn er wereldwijd meer dan 2800 merken van mineraalwater beschikbaar.
Mineraalwater moet minstens een gehalte aan mineralen , spoorelementen of andere
bestanddelen bevatten, en wordt onderzocht op de gezondheidsbevorderende eigenschap van het water.
Bronwater is drinkbaar water die uit een
afgezonderde bron uit de ondergrond
gewonnen wordt en niet in verbinding staat met grondwater.
