Hoeveel mensen maken er geen onderscheid tussen hond en kat ??!! Hoe kan je hier nu onderscheid in maken, als je van beiden evenveel liefde krijgt. Liefde die je nergens bij het mensdom kan terugvinden. Daarom ook deze nagedachtenis aan mijn lieve poezen die ik nooit zal vergeten.
Onze Fritz kwam er kort nadat wij getrouwd waren, en heeft ons heel veel plezierige momenten bezorgd, waar wij nu nog over spreken. Hij werd op zijn 10e levensjaar heel ziek, en wij hebben hem uit zijn lijden moeten laten verlossen.
Toen kwam onze Petrouch, een kruising met een Pers en een gewone poes. Heel lief en rustig, maar spijtig genoeg hebben wij hem gevonden langs de straatkant .... te laat ... hij was overreden. Dit beeld vergeet ik nooit !!!!
Speedy 06-08-'96 // 03-10-'07 Jou hebben we uit het dierenasiel gehaald. We wilden eens iets goeds doen. Dit heeft je gered van de kattenziekte. We hebben toen gevochten voor jou, en je bent er doorgekomen. 11 jaar heb je bij ons mogen wonen, en toen werd je overreden. Rust in Vrede klein straatzwervertje.
Wat kan het toch deugd doen bij onze borzoikes om eens alles te mogen geven wat ze in zich hebben qua snelheid ! Alhoewel wij nog maar 2 borzois hebben, denken wij soms toch dat er een kleinere versie in hun schaduw meeloopt ;-))) Inaki ha, ha, ha, .... Dat Borderkes schaapjes zouden nodig hebben is maar de vraag ?? Hier in ieder geval denkt ons Borderke dat die wittekoppen de schaapjes zijn !!
Het zonnetje schijnt en mens en dier krijgen de lentekriebels. Ons mannekes dan eens de vrijheid geven in de natuur ...... DAT HEET DAN GELUKKIG ZIJN !!
Inaki en Vlasko .... 12 jaar verschil van leeftijd !!!
Wat ligt deze schat toch graag op de kast te pronken. Rinji poseert hier bij de foto van Youkorski .... overleden papa van onze 2 Borzoibroertjes Faust en Fyodorov
Zaterdag met ons bendeke woefers dat steeds kleiner wordt, toch maar eens naar een nog vrij droge weide gereden. Ons zottekont "Fyodorov" had weer zijn zot moment hoor. Hij is misschien niet de schoonheid onder de borzois, maar wat een tof karaktertje ....... om van te snoepen !! Ja hoor hij had een verse molshoop ontdekt waar blijkbaar de wildgeur nog aanhing. Dit hadden we hem nu nog nooit zien doen. Met heel veel moeite kregen we hem dan ook weer terug naar de auto.
Vandaag maar eens een stevige wandeling gemaakt, ondanks dat alles verzuipt van het water. Een 14-tal dagen geleden was mijn ventje 50 jaar geworden, en omdat hij geen feestje wilde en ook geen cadeautje, had ik toch al een hele tijd iets in gedachten. Ja, hoor hij heeft het totaal niet kunnen raden als ik het hem gaf. Een wandel-gps !! Omdat wij zo graag overal gaan wandelen, en niet overal de wandelpaden even correct aangeduid staan, vond ik dit het ideale geschenk. Zo kan hij nu zelf wandelingen uitstippelen, maar ..... !!! Simpel om mee te werken is het niet in het begin. Er komt zoveel informatie op je af, dat we het dringend eens moesten uittesten, maar wat een weer was het de laatste 14 dagen al geweest. DUS, vandaag onze botten aan, en onze Inaki mocht mee. Ja deze keer zonder onze wittekoppen (de borzois). Marc moest het toch kunnen uitproberen, en als je die windhonden een fractie van een seconde niet in het oog houdt, hebben ze wel altijd juist iets gezien om naar toe te crossen de schelmen. Zo hebben we eens een mooie wandeling in eigen dorp gemaakt, wat heel lang geleden was.
De foto's zijn van slechte kwaliteit (ze zijn genomen met onze gsm). Maar beter iets dan niets hé !
Ons meisje Udessa is ondertussen al 10 dagen overleden, en of we nu willen of niet, wij moeten verder met ons leven. Wat een geluk dat onze andere dieren onze zorgen verlichten door geregeld zot uit de hoek te komen. Wat zou het leven me zwaar vallen zonder dieren !!!
14 februari "Valentijnsdag" ...... voor ons was het afscheid nemen van ons meisje Udessa.
Zij was ons laatste meisje dat hier rondliep ....... de rest hier zijn allemaal boys.
De leeftijd van 13 jaar en 3 maand heeft ze bereikt, maar ons meisje was totaal opgeleefd.
Al een hele tijd ging het moeilijk om recht te komen uit haar mandje, en zagen we ze zwakker en zwakker worden. 's Nachts deden we haar een pamperbroekje aan omdat we anders konden kuisen, maar hiermee was dit probleem opgelost.
Maar zondag zagen we dat het mis ging ..... ze wilde totaal niet rechtstaan ook al hielpen we haar zo goed het ging. Ze wou niet eten, niet drinken, en bekeek ons met oogjes van : "Laat mij toch rusten". Wat we ook probeerden ze wou totaal niet meer meewerken ...... wat konden we anders doen dan haar vredig laten inslapen.
Tot op het allerlaatste moment zijn we bij haar gebleven. We wilden haar de geborgenheid laten voelen tot op het laatst. Ze mocht zich absoluut niet achtergelaten voelen. Ons meisje is dan ook in alle rust ingeslapen.
Nog maar pas 3 maand geleden moesten we afscheid nemen van ons Skifferke, en we weten dat we er nog voorstaan. Toch wennen zal het nooit, en er breekt steeds weer een klein stukje van je hart.
Winterwandeling georganiseerd door de Border Collie Kennel "Of Dreams Forever".
Voor ons was het de eerste keer dat we meededen ...... tja kon ook niet eerder hé, een jaar geleden wisten we nog niet dat hier een Borderke zou komen wonen. Het was een heel ontspannen wandeling, met halverwege een tussenstop tussen de bomen, waar we getrakteerd werden met een lekker borreltje. Tijdens de wandeling liepen er heel wat Borderkes los, en het rare van de zaak was hi, hi, dat daar ook Borderkes op hele hoge poten liepen, en zelfs 2 met heel lange bruine haren. Nee hoor, het waren de honden van onze vrienden en onze 2 Borzoikes natuurlijk. Ja hoor zonder gegrommel of gebekvecht, liepen er zomaar liefst 8 Borzois tussen al die Borderkes, ook nog een Tibetaanse Terrier en nog een knappe Afghaan. Allemaal vreemde honden voor hen, en zo verdraagzaam onder elkaar. We hadden nooit kunnen denken dat Borderkes zo tof met elkaar omgaan. Dat er gelachen en plezier gemaakt werd zullen de meeste al wel weten die ons Blog volgen, en dat er zich ook nog onverwachte dingen voordeden die niet vlug zullen vergeten worden, dat mag je zeker en vast geloven. Maar wat, kom je van mij niet te weten hi, hi, hi, hi,
Dit is onze kameraad Eddy met 4 van zijn eigen Borzois, 2 van ons en 2 van onze andere goede vrienden.
En om een klein beetje de sfeer weer te geven nog een stukje film, ook al is het één van niet zo'n goede kwaliteit.
En om nog mooiere foto's te zien moet je doorklikken naar foto-Alex.
Vandaag was het dan eindelijk de grote dag voor ons petekind "Eva" ..... Heel vroeg in de morgen moest ze op de vlieghaven zijn voor haar grote reis naar Oeganda waar ze 3 maand zal gaan werken in een plaatselijk ziekenhuis als vroedvrouw, samen met nog 2 andere jonge dames die allen aan de KUL hun laatste jaar studeren als vroedvrouw. Omdat Eva zo graag had dat haar peter en tanteke haar mee gingen uitwuiven zijn wij dapper om 3.15 h uit ons warme beddeke gekomen en natuurlijk mocht ons Inakske niet ontbreken want die ziet Eva toch zo graag. Onze andere sloebers bekeken ons en hielden ons voor gek dat wij zo vroeg al terug beneden stonden. Doen jullie maar lekker zag je hen denken wij slapen wel rustig verder.
Vanavond laat komen ze aan in Oeganda en zullen ze wel doodmoe zijn van zo'n lange reis. Jullie kunnen hun avonturen de komende maanden volgen op hun site : wakunga in uganda wat zoveel betekend in het Swahili als vroedvrouwen in Oeganda.
Nog een dikke knuffel aan hare peter Marc en tante Winny
de 3 jonge dames die een spannend avontuur tegemoet gaan
Deze foto straalt ook weer alle liefde uit die Eva voor onze dieren voelt. Lief toch hé !!!
Onze Inaki viel zelfs met momenten op de luchthaven gewoon in slaap tijdens het wachten. Wat is hij toch een gemakkelijk ventje. Eens thuis zijn de baasje nog wat gaan slapen en hij was al vlugger in dromenland dan wij. Wat een belevenis voor ons manneke, die zich zo dapper liet dragen op de roltrap.
Wat kan je zoal allemaal doen met de oude "Gele telefoongids" ???? Je kan hem netjes bij het oud papier leggen, en het nieuwe exemplaar in je kast, OF je kan een avondje rustig tv kijken terwijl je lieveling zichzelf bezighoudt als snippermachine. Pech heb je achteraf wel na je avondje rustig tv kijken kan je gaan opruimen hi, hi, hi,
De foto's hieronder zijn van onze lievelingen die allen nauw aan ons hart gelegen hebben, maar waar wij spijtig genoeg reeds afscheid van moeten nemen hebben. Toch blijven zij steeds in onze gedachten rondspoken. Zo'n dierbaar bezit kan je nooit vergeten !!!
Jij was onze eerste hond, en wij noemden je Djengo. Jij hebt ons zoveel mooie momenten en liefde gegeven in ons leven, en dit zomaar gratis. Nooit zullen wij jou kunnen vergeten. Jij mocht 12,5 oud worden, en toch was het voor ons nog te vroeg om van jou afscheid te moeten nemen.
Toen kwam nr. 2 erbij, onze Irko. Een zeer knappe Doberman die spijtig genoeg maar 3 jaar oud is mogen worden.
Ondanks ons verdriet om onze Irko, kwam er een teefje in ons midden ... onze Zarka. Alhoewel wij samen besloten hadden dat er direkt geen andere hond meer zou bijkomen, stonden wij in Antwerpen op de gekende "vogelmarkt", plots oog in oog met haar. Zij was een pup van 6 maanden oud, die blijkbaar niet goed meer verkocht geraakte, en voor ons was het direkt liefde op het eerste gezicht. Op haar 6de jaar werd zij achteraan helemaal verlamd, ten gevolge van een papegaaiennek ..... zeer pijnlijk. Wij moesten toen debeslissing nemen om haar te laten inslapen.
Toen kwam er eindelijk een hond waar ik al lang naar opkeek, een Borzoi, en dat werd onze Toltchoy. Ook hij is niet zo lang in ons midden geweest, maar van toen af wisten wij dat dithet ras was dat het best bij ons paste.
31-08-'98 // 21-02-05 Onze lieve Xsayga, die na 5 weken lang vechten tegen haar ziekte, ons toch nog plots verlaten heeft. Wij missen je nog steeds lieve schat !! Hopelijk zien wij je ooit nog weer. Je baasjes Winny en Marc en al je vriendjes hier in huis.
23-05-1993 // 13-03-2007 Lieve Rayko, bijna werd je er 14 !! Een mooie leeftijd, maar toch was het weer te vroeg om van je te moeten afscheid nemen. Het gaat je goed jongen, en tot ziens.
18-03-1999 // 16-05-2007 Mijn boterkoekenhartje waar ben je toch naar toe ??? Ik mis je zo erg ......
03-10-'02 // 11-08-'07 Lieve schat, jij werd ziek van verdriet omdat jij je vriend Youkorski miste. Wat laat jij een leegte na ....We zullen je nooit vergeten speelvogeltje
27-06-'07 // 11-06-'08 Zo jong, maar jouw toekomst zag er plots alles behalve rooskleurig uit. Daarom hebben wij jou in overleg met onze dierenarts, vredig laten inslapen. Sorry lieve zachte teddybeer. Slaap zacht !!
07-05-'98 // 15-04-'09
Vaarwel lieve Tinka. Ons meisje ....
Alles veranderde op heel korte tijd voor jou. Je werd zo ziek en blind dat er voor jou niets anders meer opzat dan dat wij je zachtjes lieten inslapen. Skifferke loopt er wat verloren bij, want jij was zijn madame. Rust nu maar in vrede schattemieke !
03-06-1994//27-10-2009
Vaarwel Skifferke, onze puppy en kitten oppasser.
Je was als een moederdier voor de kleintjes, ook al was je een manneke.
Toch kon je soms ook een duiveltje in een dozeke zijn, en dan weer plots lammeke zoet. Steeds was je in mijn buurt, ook toen je al heel oud was, je was mijn schaduw.
Vergeten gaan we je nooit. De tijd is weer veel te vlug voorbij gegaan, ook al mochten wij je 15 jaar bij ons hebben.
Rust in Vrede bij je kleine madammeke "Tinka" die je dit jaar al was voorgegaan.
Dag mijn schatteke !!
06-11-1996//14-02-2010
Udessake ...... op het laatst was het "moeke Des" ...... Ja je was een echt moeke geworden, een oud moeke maar een heel lieve. Op de leeftijd van 3 jaar hebben we je geadopteerd en kwam je hier tussen een hele bende dieren terecht. Geen enkel probleem heeft dat voor jou gevormd. Je was een gemakkelijke, maar je eiste wel op tijd en stond je eten, je rust en je HEILIG MANDJE !!! We moesten je soms gaan wakker maken omdat je er anders een hele dag zou ingelegen hebben. Echt aktief ben je nooit geweest, maar je was toch heel duidelijk aanwezig, al was het op een heel andere manier. Je mandje staat hier nu zo leeg, en ik mis je gezelschap naast mijn bureel enorm. Rust maar lekker uit nu en droom zacht schatteboutje
Typisch voor een Teckel ! Een heel nieuwsgierig aagje!
