Concert met Dany Doriz ( op de achtergrond Rudy Frankel )

achter de toog in de Begijnenzolder.

Big John Wrencher-Cousin Joe toehoorders in 1975 England

het 1ste balorkest.

1945 .  ( de bevrijding )

Lolo Meier (reïncarnatie van Django )

DE HISTORISCHE JEZUS.( vanuit wetenschappelijk perspectief)
een discussie tussen Prof.Etienne Vermeersch en Prof. Paul Cliteur.
dubbel cd, opname van 19 maart 2003

Is een wetenschappelijke benadering van de bijbel een bedreiging voor het geloof ? Is kritische bijbelstudie geloofsondermijnend ?

Wat kunnen we vanuit een skeptisch of kritisch oogpunt weten over Jezus ? Welke daden heeft hij gesteld, welke leer  heeft hij verkondigd en hoe hebben die eventuele daden en uitspraken geleid tot het ontstaan van het christendom ?

Heeft de leer 'van' Jezus of van het christendom nog een reële relevantie voor onze tijd ?

SKEPP

recente foto's

Algemeen wordt 1905 als het vruchtbaarste jaar in Einsteins wetenschappelijke leven beschouwd. De meeste natuurkundigen zijn het erover eens dat drie van deze artikelen (over de Brownse beweging, het foto-elektrisch effect, en de speciale relativiteitstheorie) elk een Nobelprijs waard zouden zijn. Het foto-elektrisch effect zou er inderdaad een winnen. Ironisch, omdat Einstein uiteindelijk veel bekender is geworden door zijn relativiteitstheorie, en omdat het foto-elektrisch effect gebaseerd is op kwantummechanische principes, en Einstein altijd een onbevredigd gevoel bleef houden over sommige verstrekkende gevolgtrekkingen van deze kwantumtheorie. Voor elk van deze artikelen nam Einstein de gewaagde stap om een al bestaand idee uit de theoretische natuurkunde tot zijn uiterste logische consequenties uit te werken, en daarmee experimentele resultaten te verklaren waarover wetenschappers zich al tientallen jaren verbaasden.

Sartre werd geboren op 21 juni 1905 in Parijs. Hij volgde middelbaar onderwijs op het Henri IV Lyceum in Parijs, waar hij Paul Nizan leerde kennen. Van 1922 tot 1924 doorliep hij de voorbereiding op het Louis-de-Grand lyceum. In 1924 werd hij toegelaten aan de École normale supérieure. Daar ontmoette hij Simone de Beauvoir, die zijn levensgezellin werd. Na een aanvankelijke uitsluiting werd hij in 1929 toegelaten tot de studie filosofie. Sartre was een tijd leraar in het Franse middelbaar onderwijs, maar hij is nooit universiteitsprofessor geweest. Dat wilde hij ook niet. Hij publiceerde filosofische essays en ontwikkelde zich als voortrekker van het toenmalige Franse existentialisme. Tegelijkertijd raakte hij publiekelijk bekend door zijn roman La Nausée (1938), novelles (Le Mur 1939) en theaterstukken (Les Mouches 1943). Daarmee won hij een groot publiek voor zijn ideeën; hij kon zijn intellectuele imago tevens gebruiken om zich uit te spreken inzake politieke kwesties.

Eén van Sartres belangrijkste thema's was de (existentiële) vrijheid. Sartre vond dat ieder mens vrij is. Ook in extreme situaties is de mens vrij. Je bent bijvoorbeeld altijd vrij om nee te zeggen (of te denken) tegen de bezetter.

Sartre werd door sommige critici als pessimist beschouwd. Volgens deskundigen was dit niet zijn intentie. Hij schreef echter in de jaren '50 een column in een progressief blad getiteld "De wereld"; hierin betoogde hij dat de mens vanaf zijn geboorte een slecht wezen is dat verantwoordelijk gesteld kan worden voor de conflicten in de wereld. Waarschijnlijk is dit te verklaren doordat hij de mens als de hel zag voor de ander: "L'enfer, c'est les autres" (Huis-clos).

Op politiek gebied was Sartre een marxist van de 'derde weg', een onafhankelijke positie ten opzichte van de VS en de Sovjet-Unie. Toen de Koude Oorlog echter verruwde (Korea-oorlog en Vietnamoorlog) en Frankrijk steeds pro-Amerikaanser werd, koos Sartre in 1952 de zijde van de Sovjet-Unie, hoewel hij nooit lid werd van de Franse Communistische Partij. Hij nam steeds meer afstand van zijn eigen existentialisme en vond dat de vrijheid verkregen moest worden via het collectief, in plaats van via het individu. Hij kreeg in die tijd veel kritiek te verduren, o.a van zijn oud-medestudent aan de ENS, Raymond Aron. In 1956 veranderde Sartres houding ten opzichte van het communisme van de SU radicaal; hij keurde de inval in Hongarije af.

Charles Edward Berry (St. Louis, Missouri, 18 oktober 1926), bekend als Chuck Berry, is een Amerikaanse gitarist, zanger en componist. Berry was het eerste lid van de Rock and Roll Hall of Fame (1986).

Johnnie Johnson had de band Sir Johns Trio, en nodigde Chuck Berry in 1952 uit mee te spelen als vervanging voor de zieke saxofonist. Snel nam Berry de leiding van de band over. Hij componeerde zijn liedjes in samenwerking met Johnson (die 20 jaar zou meespelen op zijn nummers), en liet ze registreren met "Chuck Berry" als enige componist/schrijver.

Berry's "Maybellene" (1955) is één van de eerste R&R-nummers.

Berry's idolen waren Nat King Cole, Louis Jordan en Muddy Waters.

Hij geraakte met meer dan 30 van zijn opnames in de top-10 en ze worden nog altijd gebracht door bands over de hele wereld.

Volgens Hugues Panassié !

Charles Edward < Chuck > Berry.: Guitariste, chanteur de blues né à Saint-Louis Missouri en 1931
Chanteur plein de verve est un guitariste dynamique, extraordinairement swinguant. ( H.P.)

Aaron Thibeaux Walker of T-Bone Walker (28 mei 1910 – 16 maart 1975) was een Amerikaanse bluesgitarist, en tevens een van de meest invloedrijke muzikanten van het begin van de 20e eeuw. Hij is geboren in Linden, Texas als zoon van een Afrikaanse Amerikaan en een Cherokee.

Als een jonge man ontmoette Walker Blind Lemon Jefferson, een andere grote blueslegende, die hem muziek leerde. Walkers debuut was "Wichita Falls Blues" / "Trinity River Blues", opgenomen in 1929 voor Columbia Records. Zijn kenmerkende geluid ontdekte hij zelf pas in 1942, toen Aaron "Mean Old World" opnam voor Capitol Records. Zijn elektrische guitaarsolos waren een van de eerste die men kon horen op moderne bluesopnames, en zijn vandaag nog een standaard.

Veel van Walkers muziek is opgenomen van 1946-1948 voor het label Black & White Records, zoals zijn "Stormy Monday Blues" uit 1947 met de beroemde openingszin "They call it stormy Monday, but Tuesday's just as bad". Hij vervolgde met zijn "T-Bone Shuffle": "Let your hair down baby, let's have a natural ball". Beide liedjes worden beschouwd als blues klassiekers. B.B. King zegt dat "Stormy Monday" hem inspireerde om gitaar te leren.

Gedurende heel zijn loopbaan werkte hij met de top van de muzikanten, zoals Teddy Buckner (trompet), Lloyd Glenn (piano), Billy Hadnott (bas) en Jack McVea (tenor sax).

Na zijn werk voor Black & White, werkte hij van '50 tot '54 voor Imperial Records (bijgestaan door Dave Bartholomew). Walkers enige opname in de 5 daarop volgende jaren was T-Bone Blue, opgenomen over drie weidverspreidde sessies in 1955, 1956 en 1959, en uiteindelijk uitegegeven door Atlantic Records in 1960.

In de vroege jaren '60 vertoonde Walkers carrière enige vertraging, desondanks zijn verschijning op het Amerikaanse Folk Blues Festival in 1992 met Memphis Slim en anderen. Enkele albums volgden nog, zoals I Want a Little Girl, en Good Feelin', waarvoor hij een Grammy won in 1970.

T-Bone Walker stierf in 1975 op 64-jarige leeftijd, en werd begraven in Inglewood Park Cemetry in Californië, Inglewood.

Onderstaande foto's zijn niet meer aanklikbaar

Milton Buckner

André ( foto brief aan Clinton )

met BOB DEVOS     8 november 2007    dockxhotel

 in de ' groene waterman '  13.09.08

Howlin Wolf  Georges Adins Sonny Boy Williamson .

Bertrand Arthur William Russell (Trellech (Monmouthshire, Wales), 18 mei 1872 – Penrhyndeudraeth (Gwynedd, Wales), 2 februari 1970) was een Britse filosoof, historicus, logicus, wiskundige, voorvechter voor sociale vernieuwing, pacifist en een prominent rationalist. Russell ontving in 1950 de Nobelprijs voor de Literatuur.

Als schrijver heeft hij de filosofie gepopulariseerd en commentaren geschreven over vele onderwerpen. Hij vervolgde een familietraditie van politiek activisme, was een prominent anti-oorlog activist en propageerde de vrije handel met anti-imperialistische naties.

Daniel Clement Dennett (Boston (Massachusetts), 28 maart 1942) is een moderne Amerikaanse filosoof die zich bezighoudt met vraagstukken betreffende het bewustzijn, de filosofie van de geest en kunstmatige intelligentie. Hij doceert aan de Tufts University nabij Boston en heeft sinds de uitzending van de VPRO-serie Een schitterend ongeluk^[1] ook in Nederland bekendheid gekregen.

God is niet groot
Christopher Hitchens

In de traditie van Bertrand Russell en zijn klassieker Waarom ik geen christen ben en andere denkers die met religie willen afrekenen, trekt Christopher Hitchens in God is niet groot fel van leer tegen de godsdienst. Door nauwgezette studie van belangrijke religieuze teksten laat hij zien dat godsdienst niet meer is dan een wens van de mensheid. Religie is het gif dat de maatschappij verziekt, ze is een oorzaak van gevaarlijke seksuele repressie en levert een valse voorstelling van zaken over onze afkomst.

Carl Edward Sagan (Brooklyn - New York - 9 november 1934 - 20 december 1996) was een Amerikaanse astronoom en populariseerder van de wetenschap en was in de jaren 1970-'90 een van de bekendste televisiepersoonlijkheden in de westerse wereld. Hij was van Joodse komaf.

Hij verkreeg zijn bekendheid onder het grote publiek vooral door zijn televisieserie Cosmos uit 1980 en verder door zijn vele populair-wetenschappelijke boeken. Ook trad hij dikwijls op in discussieprogramma's en praatshows op de televisie

Peggy Phango, actress: born Orlando, South Africa 28 December 1928; married 1965 Johnny Parker (two daughters, one stepson, one stepdaughter); died London 7 August 1998.

Slavoj Žižek (Ljubljana, 21 maart 1949) is een Sloveense marxistische socioloog, filosoof, psychoanalyticus en cultuurcriticus.

Žižek werd geboren in het toenmalige Joegoslavië. Als zoon van een middenklassegezin van bureaucraten wilde hij aanvankelijk econoom worden.^[1] Hij studeerde uiteindelijk filosofie in zijn geboortestad en psychoanalyse in Parijs. Momenteel is Žižek hoogleraar aan de European Graduate School en sociologisch onderzoeker in Ljubljana.

Žižek is bekend vanwege het feit dat hij de theorieën van Jacques Lacan gebruikt om de postmoderne populaire cultuur te interpreteren; hij combineert deze analyse met zijn marxistische achtergrond in een radicale kritiek van het kapitalisme. In 1990 was hij presidentskandidaat namens de partij Liberale Democratie van Slovenië. Verder becommentarieert hij recente gebeurtenissen: zo schreef hij een boek over de Irakoorlog, waarin hij de ideologische motivering van die oorlog op de schop neemt.

Žižeks flamboyante persoonlijkheid en polemische stijl leverde hem een hele reeks aan bijnamen op, waaronder 'the Elvis of cultural theory' en 'het denkbeest uit Ljubljana'.

" La vierge corrigeant l' Enfant Jésus " de Max Ernst ( 1926 )

Presentatie bluesboek     Raoul Van Bambost  en Johan Op de Beeck

quand tu es dans la merde ! ne dis rien et essaie de savoir ce que tu fais !

Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

2de foto stella band ( zie functionaliteit van jazz)

the torgau band.

M'Dicq - Maroc

foto Kristin Gemoets

Charlie -little Eddie-Cousin Joe in
Loughborough ( University Building)
08.03.75

tour in engeland

Peter Welsh. ( Brussels Jazz Club)

 Charley Christian- the catalysator

Johnny Hodges

Piet Van de Craen is hoogleraar aan de Vrije Universiteit Bruseel . Zijn onderzoeksterrein is meertaligheid en meertalig onderwijs

Russell Procope (sax-alto- clarinet bij duke) ik tracht hier alle leden van de Duke Elligton-band  onder mekaar te krijgen.

Louie Bellson drummer bij Duke

Zoveel malen is men man -als men talen spreken kan ( Julius Caesar )

Georges Adins en Otis Spann

T Bone Walker et moi

Luis Bunuel

Marx ziet de mens niet als een abstract onveranderlijk wezen, de mens is voor hem lid van een bepaalde maatschappij en deze maatschappij brengt godsdienst voort, als een verkeerd wereldbewustzijn omdat zij een verkeerde wereld is.
"Godsdienst is de zucht van het verdrukte schepsel, het hart van een harteloze wereld en de ziel van de zielloze toestanden. Het is de opium van het volk "
(Soms hoort men " opium voor het volk " ;  dat is fout, dat suggereert dat de machthebbers het volk met opium bedwelmen, maar dat bedoelt Marx niet.
Hij bedoelt dat de mensen vanuit hun ellendige toestand zelf naar de godsdienst grijpen als troost. (uit " De rivier van Herakleitos " )

Hij is universiteitshoogleraar aan de Universiteit Utrecht en bekend vanwege zijn atheïstische overtuiging. Tevens publiceert hij regelmatig in NRC Handelsblad over actuele onderwerpen.

Philipse heeft rechten en wijsbegeerte gestudeerd aan de Rijksuniversiteit Leiden. Ook studeerde hij filosofie te Oxford, Parijs en Keulen. Hij was enige tijd werkzaam aan de Katholieke Universiteit Leuven. Vanaf 1986 was hij verbonden aan de Universiteit Leiden als hoogleraar wijsbegeerte met als specialisatie kennistheorie. Sinds 1 september 2003 is hij als Universiteitshoogleraar verbonden aan de Universiteit Utrecht.

Philipse is actief op verschillende terreinen. Vooral op het terrein van de kennisleer heeft hij bijdragen geleverd. Hij publiceerde ook over Heidegger, onder meer met het boek Heidegger's Philosophy of Being. Daarnaast is hij actief in het maatschappelijke debat. Hij heeft bekendheid gekregen door de uitgave van zijn Atheïstisch manifest, door zijn polemieken over theologie en moraal en als columnist bij het televisieprogramma Buitenhof

Élisabeth Badinter beschouwt het moslimfundamentalisme als een serieuze bedreiging, in het bijzonder voor de positie van vrouwen. Zij is tegen het dragen van hoofddoekjes op school en verzet zich met verve tegen het besnijden van meisjes en verschijnselen als polygamie. In haar boek Fausse route ("De verkeerde weg") uit 2003 levert zij onder meer felle kritiek op feministes en intellectuelen die zich neerleggen bij wat naar haar mening onaanvaardbaar is en in positieve discriminatie een oplossing menen te zien voor het wegnemen van achterstandssituaties. Volgens Badinter is discriminatie altijd negatief.

Élisabeth Badinter is de echtgenote van de socialistische oud-politicus Robert Badinter, die als minister van Justitie , die op 9 Oktober 1981 de doodstraf in Frankrijk afschafte.

James Randi

Omdat atheïsme zo lijnrecht tegenover religie staat, wordt atheïsme door religieuze overtuigingen vaak scherp veroordeeld, met name in de monotheïstische godsdiensten christendom, islam en jodendom. In de Bijbel wordt ongeloof (de Bijbelse benaming van atheïsme) sterk afgewezen. In het Nieuwtestamentische Bijbelboek Openbaring van Johannes 21 staat het in de rij met zonden die de persoon in kwestie uiteindelijk in de 'poel die brandt van vuur en zwavel' (de eeuwige straf) doet belanden. Ongeloof wordt namelijk opgevat als rebellie tegen het oppergezag van God en het niet erkennen van het scheppings- en onderhoudingswerk van God. Elders - in de Psalmen 14 en 53 van het Oude Testament / de Tenach - wordt diegene die geen geloof hecht aan God een dwaas genoemd.

Michel Onfray groeide op in Normandië en promoveerde in de wijsbegeerte. Hij was van 1983 tot 2002 docent filosofie aan een lyceum in Caen, waarna hij de volksuniversiteit Caen stichtte. In 1993 ontving hij de Prix Médicis voor zijn boek La sculpture de soi.

In de filosofie van Onfray neemt de psychoanalyse een belangrijke plaats in. Hij beschouwt elke religieuze levensbeschouwing als onhoudbaar en profileert zich als atheïst. Hij benadert het atheïsme, net als het hedonisme, positief en plaatst deze in een anarchistische wereldbeschouwing. Volgens Onfray is het de plicht van de mens te genieten. Elk ethisch handelen moet gebaseerd zijn op genot. In dit verband spreekt Onfray over een "esthetische ethiek". In zijn moraal is alles gericht op genot en wordt het menselijk lijden afgewezen. Werkelijke naastenliefde bestaat volgens Onfray niet; naastenliefde is volgens Michel Onfray feitelijk een middel om het eigen genot centraal te stellen - hij spreekt daarom over "consideratie" in plaats van naastenliefde.

Michel Onfray bouwt zijn filosofie vooral op Friedrich Nietzsche, de 19e eeuwse materialistsiche filosofen en de Grieken (zoals Epicurus en Democritus). In zijn vroege werk is bij Onfray ook de invloed van Georges Palante duidelijk merkbaar. 

Fatima Mernissi (Rabat, 1940) is een Marokkaanse sociologe die zich inzet voor gelijkberechtiging van man en vrouw. Zij trekt vrouwonvriendelijke ahadith in twijfel en bekritiseert de ondergeschikte positie van de vrouw in de Marokkaanse samenleving omdat ze in de koran geen reden voor ongelijke behandeling kan terugvinden. Momenteel (2005) onderzoekt ze de invloed van satelliettelevisie in de Arabische wereld.

Publicaties

• Islam en democratie: de angst voor het moderne, Breda (De Geus), 1993, ISBN 9052261288
• De politieke harem: vrouwen en de profeet, Breda (De Geus), 1991, ISBN 9052260605
• Sultanes: de macht van vrouwen in de wereld van de islam, Breda (De Geus), 1992, ISBN 9052260788
• Het verboden dakterras: verhalen uit mijn jeugd in de harem: herinneringen, Breda (De Geus), 1994, ISBN 9052261911
• Vrouwen in Marokko aan het woord, Weesp (Het Wereldvenster), Antwerpen (Standaard Uitgeverij), 1985, ISBN 9029398418
  
   
  

Jan Leyers (Wilrijk, 1958) is een Belgisch muzikant, filosoof en televisiemaker.

Wafa Sultan (Banias, Syrië, ca. 1959) is een Amerikaanse psychiater van Syrische afkomst die in Los Angeles leeft en de relatie tussen de religies bekommentarieert. Ze gaat hierbij uit van haar vaststelling dat, in tegenstelling tot andere religies zoals het Christendom, het Jodendom, het Hindoeïsme of het Boeddhisme, de voornaamste bron van religieus geweld voortspruit uit de Islam.

Wafa Sultan en haar man David Sultan emigreerden naar de Verenigde Staten in 1989 en zijn beiden genaturaliseerde Amerikaanse staatsburgers. Ze heeft te kennen gegeven dat ze vreest voor de veiligheid van hun familieleden die in Syrië verblijven.

’Veel westerse islamologen hebben de islamitische manier van denken overgenomen”, zegt ex-moslim Ibn Warraq. „Ze interpreteren de Koran met behulp van commentaren van Arabische theologen, waardoor ze in hetzelfde cirkeltje blijven ronddraaien: Faisal heeft het van Ali, Ali van Ahmed, Ahmed van Uthman, die het tenslotte van Mohammed heeft.”

Zelf moet Ibn Warraq (een schuilnaam, die hij draagt uit veiligheidsoverwegingen) niets hebben van de manier waarop moslims hun godsdienst benaderen. Hij is een afvallige en schrijft kritische boeken over de ontstaansgeschiedenis van de islam en de interpretatie van de Koran. Onlangs was hij in Nederland op uitnodiging van de LPF, die een congres organiseerde over de islam

Urbain Vermeulen (Oordegem, 1940) is hoogleraar islamkunde en klassiek Arabisch aan de K.U. Leuven en aan de Universiteit Gent. Hij was ook algemeen voorzitter van de Europese Unie van Arabisten en Islamologen.

Sex blijkt binnen de Islam, in tegenstelling tot het Christendom, niet iets slechts te zijn waar niet van genoten mag worden. Dat geldt natuurlijk wel alleen voor de man. De vrouw heeft de status van bezit van de man, en staat hem dan ook in seksueel opzicht ten dienst. Warraq laat ons dan ook zien dat deze ondergeschikte positie van de vrouw, en de daarmee verbandhoudende eerwraak, direct in de Koran zijn terug te vinden. Ook opgenomen in de Koran is het feit dat vrouwen uit het zicht van mannen gehouden moet worden, door bijvoorbeeld het dragen van een hoofddoek, sluier of burka (Sura 24.30-31).
Dat Mohammed er meer vrouwen op nahield dan Zarathoesjtra, Mozes, Boedhha, Confucius, Laozi en Jezus tesamen, is hem gaarne gegund, minder fraai is dat hij als enige godsdienststichter gijzelneming beoefende en de verkrachting van vrouwelijke gijzelaars expliciet goedkeurde ( waarbij hij soms wel en soms niet de toepassing van coïtus interruptus aanbeval ) Men kan dit vergoelijken als blik van aardse levensechtheid van de islam in tegenstelling van sommige andere religies, feit blijft dat de islam inderdaad veel meer met zijn gedachten ' tussen de vrouwen hun benen' zit dan in andere religies de norm is.
(Urbain Vermeulen )

met José Bedeur in de 7 oaks Leuven begin jaren 60.

met Irène Vervliet in la huchette ! juni 1984 !

les grands musiciens de jazz ont souvent le sens de l'humour :    ainsi déclara Jean-Louis Rassinfosse qu'il était negro  ( à la naissance il pésait 4kg 500 ) et Philip  Catherine répondait au chauffeur de taxi , qui avait  demandé s' il était dieu le père qu'il exagérait )