Donderdag naar Brussel en alle treinen die ik nodig had stopten en vertokken netjes op tijd. Je zal mij hier niet horen "klagen". Overleg GroenPlus (nu zonder uitroepteken) met het nationaal bestuur vooral ivm onderwerpen die voor senioren van belang zijn. Vrijdagavond met mijn vrouwtje gaan "chinezen" (http://pekinglier.zystar.be/index.html). Wie gaat er nu nog naar een chinees restaurant hoor ik jullie al denken maar toch. Enkele weken voordien hadden we al zin, maar het kwam er niet van en ook nu hadden we een ander idee. Maar de goesting, het was immers al superlang geleden, en het sentiment, meer dan 35 jaar geleden was "een chinees" ons (mijn vrouwtje en ik) eerste etentje. En of het heeft gesmaakt, een pikant soepje, loempia met cury en 4 chinese gerechten waar ik jullie de naam moet schuldig blijven. Daarbij een echt vlaamse Duvel en supergezellig gezelschap, wat wil een man nog meer. Zaterdagmorgend naar de markt, alleen, mijn vrouwtje werd door onze dochter stevig onder handen genomen. Ge kent dat wel dat van die komkommers op de ogen en toestanden!!! Kip, vis, pistoleetjes gekocht en dan met mijn broer een koffiteje (???) gaan drinken. Op tijd naar huis, eten en dan naar de natuurlopen. Neen, nog steeds niet om mee te lopen, maar ik heb wat rondgefietst (het marathonteam wat aangemoedigd) en enkele fotootjes genomen. Om uiteindelijk in het cafetaria terecht te komen en mij volop aan de drank (Duvel) te begeven. Ik moet toegeven dat ik een paar intelligente tooggesprekken heb gevoerd. Moest mij nog naar huis haasten want we werden in Mechelen verwacht voor de plaatselijke Groenreceptie (http://www.rtv.be/artikels/nieuws/2012012117574114_nieuwjaarsreceptie-groen-mechelen). Veel GroenPlussers maar de jongeren waren in de meerderheid. Waar blijven de 40- en 50-ers? Ook op de andere recepties leek ons dat een opvallende trend. Misschien zijn deze generaties overgestapt naar de NVA, want dat doet bijna iedereen tegenwoordig. Postjes rapen noemt dat. Normaal doe ik zondag mijn loopje maar ik heb er mijn buik (die wel dikker wordt) wat van vol. Altijd maar tot dezelfde vaststelling komen dat het hoegenaamd niet loopt zoals het moet (en dan spreek ik nog niet van "zoals ik het wil") een mens raakt er lichtjes door gefrustreerd. Gelukkig mocht ik de ganse dag behangpapier van de muur halen (frustratie weg)en hebben we onze slaapkamer leeggemaakt. Schilderen, een nieuw (Quick-Step)-vloertje, een vals plafondje en een nieuwe slaapkamer. Binnen enkele weken zullen we kunnen genieten van splinternieuw slaapcomfort. Ik hou jullie op de hoogte.
De massa is in aantocht.
Drinken, zeer belangrijk Michel, de Lierse sportfunctionaris in goede doen
Staf en Gille De "aankomstverzorgers"
Wie gaat hier arriveren? Natuurlijk mag er gelachen worden.
Wat zullen we drinken? Wie kent dit liedje van Bots (uit een ver verleden!!!)nog? Het weekend is de ideale periode om jezelf die vraag te stellen. Ik heb de indruk dat het allemaal wat op zijn kop staat, vroeger gingen we ergens eten en opteerde men voor aangepaste dranken. Nu drinken we en opteren om ook nog iets te eten. Vrijdag hadden we vrienden op bezoek (uit Gent) en we spraken af in een café om iets te drinken. En dan naar huis waar mijn vrouwtje een geweldig dineetje had klaargemaakt. Lekker eten, goed gedronken, aangenaam gezelschap, kortom een ideaal begin van een nieuw weekend. We hebben stilaan onze wekelijkse gewoonte om naar de zaterdagmarkt te gaan terug ingevoerd. Maar we vergeten absoluut het sociale aspect niet dus na een uurtje zitten we al gezellig in de kroeg en beginnen doen we met een koffietje maar ... . We kennen altijd wel iemand en zo loopt het marktbezoek meestal uit tot een uur of één, of twee (???). Tijd om toch iets te eten. Ons klaargemaakt om naar de nationale Groen-receptie te gaan in een alweer schitterend decor, Horta-zaal in het centraal-station te Brussel. Wat zullen we drinken? Gelukkig was er bier, wijn, cava en toestanden zijn echt niet aan mij besteed. Toespraken genoeg hapjes iets minder, maar ja het is crisis voor iedereen nietwaar. Zondagmorgen, loopmoment, stilaan begint de moed (maar vooral de goesting) in mijn schoenen te zinken. Want het gaat echt wel niet goed. Nog een saunatje, een flinke douche en op weg naar Zele voor onze allereerste babyborrel. Wijn, cava niet voor mij maar een fris pintje mocht ook. En hier waren wel voldoende hapjes (plus nog taart). Deze week zal ik het drankgehalte toch iets afbouwen want mijn voorkant begint stilaan alsmaar rondere vormen aan te nemen.
Deze namiddag naar de bib, met mijn zelf verlengde boeken (http://bibliotheek.lier.be/Praktisch/Verlengen_en_reserveren). Overtuigd dat ik pas op 14 jan. mijn geleende en verlengde boeken moest inleveren. Groot was mijn verbazing als men me meedeelde dat ik een boete moest betalen. Ik probeerde nog wat tegen te pruttelen overtuigd van mijn groot gelijk. Ik diende, na controle van mijn eigen ticketje (waarop stond 4 jan.), ruiterlijk toe te geven dat ik in fout was. Ok dus betalen we de boete. Maar ik had nog een tweede boete, 0,60 euro portkosten. Nu gaat het me niet om dat miniscule bedrag, maar ik wil wel weten waarom ik betaal. Geen boetebrief, geen telefoon, geen mail? Bellen en mailen doet men niet enkel stuurt men na een bepaalde tijd (???) een boetebrief die inderdaad 0,60 euro kost (http://bibliotheek.lier.be/Praktisch/Wat_kost_het). Bij een volgende gelegenheid, die er hopelijk niet komt, ga trachten mijn boeken op tijd in te leveren, zou ik dan met plezier een "boetebrief" ontvangen. Tenminste om die 0,60 euro te wettigen.
Zoals jullie in één van de onderstaande artikels al hebt gelezen gaat het met mijn sportieve prestaties echt niet goed. Maar ik ben een volhouder. Vanmorgen, mooi weertje, niet te koud dus mijn trainingspakje en mijn sloefjes aan. Een rondje vest is maar dan voldoende. Na enkele km`tjes, verzuring van de benen, ademhaling volledig tilt, kortom geen beterschap in zicht. Toch heb ik een leuke ervaring gehad. Voor mij stapte een jongeman met een i-pod (of iets dergelijks op zijn hoofd) die dacht dat hij alleen op de wereld was en uit volle borst met zijn muziek meezong. Vals klonk het wel en hij was totaal verrast toen ik hem passeerde. Ik heb hem de raad gegeven gewoon verder te blijven doen zoals hij bezig was en ik denk dat hij het nog gedaan heeft ook. Dit bracht me wel op een idee. Als ooit de vesten allemaal verlicht zijn (???) kan men misschien om de paar palen een "boxje" (waaruit muziek komt) hangen om de stadsvesten nog aangenamer te maken. Muziek op de vesten klinkt dat niet als muziek in de oren! En nu wachten we af. Ondertussen heb ik een half uurtje in onze huissauna gezeten en alle vermoeidheid is uit mijn veeg lijfje verdwenen.
Een tijdje geleden heb ik op ditzelfde blogje een artikeltje (sprookjesachtig verteld) neergepend over het reilen en zeilen met de trein. Vandaag had ik er eentje nodig dat naar Brussel spoorde en me in de late namiddag terug in Lier zou brengen. Vanmorgen verliep alles very smouthly en als een tevreden man heb ik een ganse dag vergaderd en gedebatteerd met het nationaal bestuur van Groen!Plus (http://www.groen-plus.be/). Vooral de voormiddag was zeer rijk gestoffeerd al was het onderwerp, zo dacht ikzelf, nog niet echt aan mij besteed "Recht op een waardig levenseinde". Magda Aelvoet, Groen!-politica, Jan Coel, bezig met palliatieve zorgen en Leon Favits van "Recht op waardig sterven" (http://www.rws.be/) hebben op een voor iedereen verstaanbare manier hun verwachtingen, hun vragen en antwoorden over deze zeer delicate materie uitgelegd. Al voel ik mij niet geroepen om hier al mee bezig te zijn, toch was ik zeer blij om naar deze deskundige uitleg geluisterd te hebben. En toen was het tijd om naar huis te rijden, met de trein uiteraard. Ik had enkele mogelijkheden opgezocht en het idee om een rechtstreekse trein van Brussel naar Lier te nemen leek me opperbest. Maar dit was zonder de NMBS gerekend. Wat las ik op de elektronische duidingsborden : Brussel -Turnhout, via Mechelen (en ook Lier) : De trein vertrekt in een ander station. Geloof het of niet maar echt waar dit is toch te gek om los te lopen. En als je nu hoopt dat er bijstaat in welk ander station, ok dan kun je daar eventueel nog op inspelen, maar zelfs dat kregen we niet te weten. Ik heb wijselijk de trein naar Berchem genomen en vandaar naar Lier want anders had ik misschien nog aan het zoeken geweest waar mijn trein eigenlijk zou vertrekken. Veel succes aan de mensen die toch op zoek zijn gegaan. Met de trein is altijd een beetje reizen, maar als je niet meer weet vanuit welk station wordt dit reizen wel optimaal bemoeilijkt.
Vandaag staat Antwerpen voor worstenbrood en appelbollen. Naar jaarlijkse gewoonte organiseren de "Antwerpse Groen!e Senioren" hun nieuwjaarsreceptie met beide voornoemde ingrediënten. Vanmorgen op tijd naar Berchem om alles klaar te zetten voor de ontvangst van een 60-tal aanwezigen. Na enkele toespraken, jaaroverlopingen en toekomstplannen werd er stevig geknabbeld aan de heerlijke worstenbroden en ovenverse appelbollen. Onze grote leider Wouter Van Besien kwam, met enige vertraging, alle senioren een geweldig nieuw jaar wensen en ons op het hart drukken dat senioren in een politieke partij meer dan nodig zijn. Opgeruimd staat altijd netjes en met een gerust gemoed de trein op naar Lier. Zondagmorgen stond in het verleden altijd garant voor sport, maar is sinds mijn operatie een ver van mijn bed show geworden. Na 2 totaal mislukt pogingen (vorige week) werd het ook nu een maat voor niets. Ja ik kon rustig mijn 4 km`tjes (rond de stadsvesten) afwerken maar ... . ... veel vreugde een genot heb ik er niet aan beleefd. Mijn hart zou normaal goed tot beter moeten functioneren maar dat is helemaal niet het geval. Een zeer, maar zeer abnormale ademhaling, verzuring na zeer korte tijd en veel tijd nodig om te recuperen, kortom geen plezierig gevoel. Hopelijk brengt tijd raad en gaat het in de toekomst beter, maar diegen die mij kennen weten dat me dit heel moeilijk valt. De rest van het weekend was een aaneenschakeling van recepties en toestanden, maar wordt door mij niet als een noodzakelijk kwaad beschouwd. Partijgebonden recepties of deze van onze stad, alleen of samen met mijn vrouwtje het waren aangename bezigheden met meestal aangename mensen en niet te vergeten fantastische hapjes en een overvloed aan drankjes. Zaterdag was het de eerste Sp.A - Groen!receptie in Lier, met veel aanwezigen. Totaal onverwacht werd ikzelf in de bloemetjes (is dit wel de juiste uitdrukking) en "bedankt voor bewezen diensten". Alleen zijn de bloemetjes vervangen door een mand bier (20 verschillende stuks aub) of hoe men van een ex-voorzitter een alcoholicus maakt. Ik zal ze met plezier "lazarus" maken. En morgen, morgen mijn eerste vergadering van het nieuwe jaar, maar van één diing ben ik zeker het zullen er heel wat minder worden dan in 2011.
Ieder zichzelfrespecterende burger maakt elk nieuwe jaar voornemens. Zelfs enkel maar GOEDE voornemens zou ik denken. Wel ik ook en de confrontatie vanmorgen met de harde realiteit heeft er mij nog eentje extra bezorgd. 97kg op de schaal van Roberval (http://www.math4all.nl/Wiskundegeschiedenis/Wiskundigen/Roberval.html) liet me eventjes bleek uitslaan. Mijn vrouwtje en ik hebben de koe bij de horens gevat en ons eerste loopje van 2012 zit er op. Weinigen hebben met ons deze ervaring gedeeld, amper 6 lopers (1 vrouw), een handsvol wandelaars (bijna allemaal met een hond), 2 jongeren die niet wisten of dit vandaag de laatste dag van het jaar of de eerste dag van het nieuwe jaar is en enkele fietsers. Het waren bijna allemaal wezens van het mannelijke geslacht. Wij stelden ons de vraag of de vrouwen eerst opstaan en het feestje van de avond ervoor moeten opruimen? Dames jullie mogen me altijd antwoorden. Natuurlijk heb ik nog meer "goede voornemens" en die wil ik jullie hiermee allemaal toewensen. Hopelijk hebben jullie 2011 in schoonheid afgesloten en de balans (positieve???) opgemaakt. Mag 2012 een jaar van vrede, vriendschap en vreugde zijn, met een schat aan nieuwe positieve ervaringen, kennismakingen met een hoop nieuwe medemensen en alles wat jullie jezelf nog willen wensen. Mijn eerste artikeltje zit er op en hopelijk kunnen er dit nieuwe jaar nog veel volgen. Tot één dezer dagen, op recepties of waar dan ook zullen wij samen met jullie het glas "vol goede voornemens" (http://www.theinsiders.eu/site/index.php?section=campagne/blogdetail&country=1&campagne=2066&id=2477) heffen.
Hier lees je het verloop van de ganse dag plus het nodige fotomateriaal, met dank aan Walter.
Zaterdag alweer een Groen!e dag ditmaal Groen!Plus in samenwerking met Jong Groen!. Voor de eerste keer ontmoeten de organisatoren elkaar, ik voor GPL en Katrien en Leen voor JG. Vooral de ouderen waren op post, de jeugd liet het een beetje afweten. De onderwerpen zijn op beider lijf geschreven, de generatiekloof en het feminisme. Prof. Van de Putte (U. Gent) gaf een bondige maar zeer interessante presentatie wat de "generatiekloof" juist inhoud. De ongeveer 50 aanwezigen werden in 5 groepen verdeeld (elk met een moderator die het te bespreken thema kort inleidde) en kregen ruimschoots de tijd om pittig te discussiëren. Er was voor iedereen taart voorzien om eventjes terug op adem te komen en er werd nog even overlopen wat er in de discussies aan bod is gekomen. Gijs trachte de drie "feministische" sprekers in goede banen te leiden, wat met Lena (die schitterende verhaaltjes had over de eerste feministen) niet altijd lukte. Maar de dames hebben het er schitterend van af gebracht en het publiek luisterde met volle aandacht. Er werd door enkelen nog wat opgeruimd en een pintje verteerd. Ik kan alleen maar beamen dat mijn eerste samenwerking met de jongeren positief en zeer vlot is verlopen. https://www.facebook.com/home#!/media/set/?set=a.2811340091847.143134.1509115754&type=3
Gistermorgen alweer enkele treintjes genomen richting Zele, om de Lotgenoten te helpen tijdens de kerstmarkt. Bleef het tot een uur of 3 redelijk kalm daarna was het in onze tent een komen en gaan van kopers en drinkers. Vele Lotgenoten waren op post en het was een blij weerzien, want iedereen woont wat uit elkaar. Dus zo dikwijls zien we mekaar niet. Jenever, gluhwein, soep en advokaat (werd zelfs door de jongeren gesmaakt) alles spoelde heerlijk naar binnen. Ook de verkoop van onze hebbedingetjes, waar vooral de dames zich om bekommerden, gingen vlotjes over de toonbank. Rond 6 uur heb ik wijselijk onze tent verlaten, ik moest nog wat treintjes (die voor de zoveelste keer te laat waren) nemen naar Lier.
Vandaag is het op en top rust, geen gedoe, geen treinen, RUST. Want de volgende weken staan vol van feestjes, nieuwjaarsreceptie (waar ik er een aantal ga laten voorbijgaan) en beginnende met de kerstreceptie van Groen!Plus, nu donderdag in Brussel.