©
Weblog 10/10/2006 /Dinsdag.
Dit is de eerste dag van de rest van mijn leven met elke dag (indien mogelijk) een weblog(je).
Hierbij de start van mijn eerste weblog.
Als kind van 4/5 jaar wilde ik altijd schillenboer worden !
De oorzaak lag bij de schillenboer, die dagelijks langs kwam met paard en wagen (ja goede oude tijd!) en die ik altijd vol verwachting stond op te wachten in alle vroegte voor mijn dagelijkse feestje, op de wagen het paard mennen.
Nu, een halve eeuw later, heb ik nog steeds een passie voor mennen (en 7 paarden, een klein marathonwagentje voor de shetten en een boerenkar voor de grotere paarden.).
Na mijn universitaire studie heb ik dan toch mijn "Grote Ideaal" bereikt!
Ik ga 2x per week "Schillenboeren", dwz. bij diverse winkels groenten ophalen voor de dieren.
Dat is meestal dinsdags en vrijdags en dat zijn meestal hectische dagen, omdat ik op tijd bij de winkels moet zijn, want om 12 uur wordt het winkelcentrum in Weert afgesloten voor verkeer.
Moest vandaag om 11 uur al in Weert zijn omdat mijn rijdende "Rattennest"gekeurd moest worden, arme garage.
Trekken daar altijd lootjes wie deze klus moet doen.Om 4 uur was mijn dag al begonnen omdat ik weer eens door alle zorgen niet kon slapen.(over die zorgen een ander keer!).
Besloot om maar achter de pc te gaan zitten om mijn achterstand van zeker 1000 mails verder te verwerken.
En ja hoor, hoera...
Alweer multimiljonair!
Weer een paar miljoen gewonnen in een stel scam loterijen.
Een paar uur mails zitten beantwoorden , maar toch maar weer naar bed gegaan.
Als het licht wordt kan ik niet blijven slapen, want dan beginnen de paarden aan de deuren en ramen te rammelen.
Gandalf (varken) staat met zijn snuit door het kattenluik te knorren, hanen kraaien, pauwen rennen over het dak en schreeuwen en de honden blaffen .
Voeg daarbij nog eens een krijsende papgaai en tetterende vogels, dan is uitslapen er niet bij.
Water op zetten voor thee en koffie ,ondertussen de paarden naar de wei brengen en Epona (het kleine paardje met de misvormde beentjes) overeind trekken ,omdat ze zelf niet op kan staan.
Zat net aan de thee, had ondertussen al 25 waterbakjes voor de vogels verschoond en alle dieren binnen (honden ,katten, vogels, vissen) gevoerd,
toen ik aan een hels kabaal hoorde, dat de beek werd schoongemaakt(1x per jaar).
De bestuurder van het grote herriemonster had ondertussen het hek van de wei al losgemaakt en werd net zo hard weer teruggejaagd door het veulen (Davi) en zijn moeder (Merlin), ook pappa Sep bemoeide zich er mee.
En ja hoor, in no time liep de hele kudde buiten rond te rennen.
Hek plat en de bekenschoonmaakmeneer had ook een rot humeur, omdat zijn collega ziek was en hij nu alles alleen moest doen, tot overmaat van ramp hoosde het ook nog eens van de regen.
Toen hij het terrein ging inspecteren of hij daar met het herriemonster doorheen kon , werd hij nog humeuriger, omdat door de brand en een stapel hout met spijkers er geen doorkomen aan was .
Begon te mopperen dat ik de rekening zou krijgen als hij een lekke band kreeg.
Nou, door alle toestanden van de afgelopen 7 maanden (o.a. de brand en de Axa verzekering die niet uit wil betalen) ben ik helemaal allergisch geworden voor het woord"Rekening".
Dus kreeg ik acuut een histamine aanval, waarbij ik dan 2 hele dikke ogen krijg en er uitzie of ik net uit een bokswedstrijd kom.
De man keek me verbijsterd aan, bond gelijk in en ging terug naar zijn herriemonster, waar hij schielijk mee vertrok.
Ondertussen was het al bijna 11 uur, moest de paarden terug zien te krijgen, het hek nog overeind zetten en dan maar weer een race tegen de klok naar Weert.
Alles kwam toch nog goed en bij de garage bleek er tot mijn grote verwondering en blijdschap ook niet al te veel aan mijn rijdende rammelbak te mankeren.
Toen ik terug reed hoorde ik opeens, boven mijn radio uit, een partij varkens ijselijk krijsen en gillen.
Toen de veewagen naast me voor het stoplicht stond, kon ik mijn ogen niet geloven.....
De varkens waren in lagen op elkaar gestapeld (zonder bodem ertussen) en ze vochten om boven te komen, om niet vertrapt te worden.
Het was een nachtmerrie op wielen en kwam weer tot mezelf toen de auto's achter me toeterden, omdat ik vergat te gaan rijden.
Ben zo blij dat ik geen vlees meer eet, niet alleen dat het ongezond is, maar aan dat achteloos gegeten en vanzelfsprekende dagelijkse stukje vlees, gaat een wereld van dierenleed aan vooraf.
En ik vraag me af , als je van dieren houdt en dat je bij elke hap je realiseert wat je eigenlijk naar binnen werkt, of het dan allemaal wel de moeite waard is, al die ellende!
Toen ik thuis kwam en mijn verwende knorren en de rest van de beestenboel ,die daar lekker op hun lauweren lagen te rusten, hun groententjes kwam brengen , vond ik dat het toch maar oneerlijk verdeeld was in de wereld!
10-11-2006 om 16:03
geschreven door debosheks 
|
© Dit is het verhaal van Lootsma!
Ik ben Leny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam De Bosheks.
