AMSTERDAM - Dakloos? Geen nood. Honderd euro per dag haal je in Amsterdam op je boerenfluitjes op, zo wilde het nieuws afgelopen weken. Een dakloze is eigenlijk een goedverdienende ondernemer. Onze verslaggever testte het uit. Hij kwam niet verder dan één schamele euro.
"Ik ben liever ongelukkig op de achterbank van mijn Rolls dan op de achterbank van een Kever." Met de gevleugelde woorden van miljonair Ogilvy in het achterhoofd, slenter ik tegen het einde van de middag de PC Hooftstraat in. Moedeloos, maar hier ademt aan de oppervlakte succes, geld en een probleemloosDe vuilniszak bungelt losjes in mijn hand, af en toe struikel ik over losse veters. Geprangde blik, want ik ben zeiknat en ik voel me langzamerhand het schuim der natie. Ik stink, loop al sinds de vroege ochtend zonder succes door de stad en ben de ontwijkende hypocriete koppen van mijn mede-Nederlanders zat.
Voor het pand van pakkenmaker Oger strijk ik stilletjes neer met mijn kartonnetje waarop staat: U heeft alles. Ik heb niets (meer). Er komt een warme zucht wind uit de winkel waar dikke portemonnees elkaar ontmoeten.
Het simpele geluk duurt 4 minuten en 28 seconden. Eerst rijdt er langzaam een politieauto langs en daarna twee sportieve agenten op een mountainbike. Duidelijk getipt over zoveel menselijk afval voor de koninklijke blauwe deur.
"U bent aan het bedelen", zegt de langste van de twee. Het diepe inzicht vraagt om een reactie. "Maar ik vraag toch niet om geld? Ik zit hier even uit te rusten." Discussies met de sterke arm bewijzen al jaren geen effect te hebben. Een proces-verbaal laat zich voorspellen. 'Bedelen in de PC Hoofd' (met een d), schrijft hij op. Achter het bedrag een sterretje, want "daar gaat de officier van justitie over". Nog even probeer ik: "Maar ik heb al zo weinig geld." De kleinere weet: "U hoeft hier niet te zitten. Er zijn allerlei instanties waar u eten, drinken en zelfs een dak boven uw hoofd krijgt." Waar precies is hem niet bekend.
Gratis folder
Als dank geef ik hem een gratis folder, waarvan ik er voor eventuele verkoop 30 had meegenomen uit een rek aan het Damrak. "Er staan allerlei leuke goedkope busreisjes in", probeer ik nog. De metamorfose tot Swiebertje is blijkbaar gelukt, want als de meldkamer terugkomt met de informatie dat meneer vijf auto's op zijn naam heeft staan, leidt dat niet tot gezonde achterdocht. "U dient nu uw weg te vervolgen." De verloedering door bedelarij is met succes beteugeld, helemaal in de lijn van de Algemene Plaatselijke Verordening (bedelarij werd in 2000 uit het wetboek van strafrecht geschrapt, RH).
Zwervers, daklozen, bedelaars. Vroeger heette het gewoon arm. Amsterdam telt er 2630. Ze houden in ieder geval wetenschappers van de straat. Vele spiegelonderzoeken, enquêtes en meer moois worden er tussen de koffiepauzes door over deze doelgroep afgescheiden. Één valt in positieve zin op: Daklozen in Amsterdam, van dr. Lindeman, drs. Crok en drs. Slot, niet in de laatste plaats omdat Max Pam er een leuke essay voor schreef. Onderzoek wees volgens hem uit dat honger niet tot de wensdroom eten leidt, maar wel tot seks. Bijna net gewone mensen, die daklozen.
Maar zo ziet men ze niet, werd me duidelijk. Zo zag ik ze, toegegeven, zelf ook niet. Daklozen zijn eng, hebben gewoon een uitkering en ze zijn vaak verslaafd, terwijl dit percentage in werkelijkheid toch maar op 12% ligt. Sociale problemen als huisuitzetting (25%) en problemen met (pleeg)ouders (16%) scoren hoger.
Deze dag begon opgewekt, bijna lacherig. Uit een garage van een vriend haalde ik vieze vette stinkende kleren. Een gebreide muts, vierdaagse baard, wollen handschoenen en klaar was 'noemt u mij maar Kees'.
In de metro vanuit de Bijlmer richting stad vraag ik mijn eerste bijdrage voor een beter leven. De 12-jarige Arthur is onderweg naar de schaatsbaan. " Ik heb het geld zelf nodig." Een meneer tegenover me zoekt naar een munt en vindt vijftig eurocent, die hij met een vaderlijke knipoog aan me geeft. Je ziet hem denken: 'weer een stukje dichter bij de hemel'. Als dit tempo doorzet, haal ik die 100 euro wel.
Wibautstraat. De regen heeft op een onwrikbare manier ingezet. Heb ík weer. Voor de zekerheid toch maar wat Z-kranten kopen als handel. Inkoop € 0,80, verkoop € 1,50. Op de hoek van de 2e Oosterparkstraat probeert Kees nog even een bezoeker van de coffeeshop te verleiden tot een aalmoes. Meestal relaxt, die lui. "Heb net m'n geld uitgegeven aan spul. Sorry" , aldus de man van middelbare leeftijd op een bovengemiddeld dure scooter. Opvallend genoeg zou er vandaag heel vaak "sorry" worden gezegd om de gierigheid te compenseren.
Bij de vrienden van Z een warme sfeer. Ik kan wat kranten kopen. "Mooi. Doet u er maar tien." Maar het feest gaat, in dit land van de pasjes en papiertjes, niet door: geen noodzakelijk Z-krantverkoperspasje. Een medewerker: "Je moet (daklozen zijn altijd 'je') eerst op een intakegesprek komen en dan beslissen we daarna wel of je in aanmerking komt." Langzaam begint de paniek toe te slaan. Niemand weet dat ik twee briefjes van vijftig in mijn zak heb, maar stel, stel dat je echt geen geld hebt. Plan B: een vel papier, gevonden bij de vuilnis, waarop ik in korte kreten mijn ellende zal beschrijven. Maar wat zet je erop? Slachtoffer Srebrenica, is smakeloos. Verlaten door echtgenote of verstoten door iedereen, te dicht bij de waarheid. Ik houd het op een algemene tekst: u heeft alles en ik niets (meer). Vooral dat meer, is een psychologische truc, die moet leiden tot herkenning en de vergankelijkheid van succes. Onderliggende boodschap: voor u het weet, zit u hier. Ondertussen heb ik gebeld met het Leger des Heils. Daar kan ik morgen terecht voor een afspraak. Ze beloven me gratis onderdak als ik echt geen geld heb. "Vanavond moet je nog even zien door te komen."
Bij de Bijenkorf zijn de uitgangen al bezet door collega's, zoals Ibrahim uit West-Afrika. "Ik ben al tien jaar dakloos", weet de sympathieke man. "Wat ik netto ophaal op zo'n dag? Gemiddeld vijfentwintig euro." Ibrahim heeft gehoord dat het laatste nieuws zeker tachtig euro dicteert. "Onzin. Misschien als je heel agressief bent, maar zo zit ik niet in elkaar." Hij geeft nog twee tips: "Ga in het weekeinde de stad uit, richting Amstelveen of zo, want de concurrentie is hier dan te groot. En als je wilt slapen, ga richting Zuid. Daar is het rustig en heb je genoeg portieken."
Met ongekend gevoel voor drama ga ik midden op de Dam zitten, centraler kan niet. Het regent nog harder, de maag knort. Mensen schieten diep weggedoken in hun jassen voorbij. Niemand kijkt. Niemand geeft. Na twee uur ben ik verkleumd en nat tot op het bot. Nu ik toch in de buurt ben; ik moet nog steeds een nieuw pasje aanvragen bij de Rabobank. Tegen alle verwachtingen in zijn de medewerkers dienstbaar en komt voor het eerst het woord u weer uit de kast, gevolgd door het advies om vooral een bedrag van mijn lopende rekening naar de spaarrekening over te schrijven. "Dat zijn toch weer wat extra procenten op jaarbasis", aldus Sebastiaan. Ik kijk glazig en dat ik een nat spoor vanuit mijn volgelopen vuilniszak achterlaat, is niet erg. "Dat ruimen we wel op." Als ik Sebastiaan vraag waarom ik als hardcorezwerver zo weinig geld ophaal, antwoordt hij nuchter: " Misschien hebt u last van het slechte weer. Als de zon schijnt, is de mens vrijgeviger." Duidelijk: het is slimmer om in de zomer dakloos te zijn.
Struise vrouw
De Dam is geen succes. Misschien omdat de mensen te veel ruimte hebben om je letterlijk te ontwijken. Dus wordt het een uur de Kalverstraat, die vijftig cent per uur oplevert. Ik zie haar nog langslopen: een struise vrouw onder een paraplu. Ze keerde om, keek me kort aan en gooide devoot haar muntstuk op mijn bedelaltaar. Daarna ging ze op in de massa. Eigenlijk was het een kort contact van liefde. Kou doet vreemde dingen met je.
Verder. Waar zit geld? Waar struikel je over geld? Via het Leidseplein richting PC Hooftstraat. Op een bankje kom ik een ineengedoken dakloze tegen. De druppels hangen aan zijn vermoeide oogleden. Hij vraagt me om geld. Eigenlijk wil ik hem toebijten dat ik ook geen cent heb om mijn kont te krabben 'zie je niet dat ik hartstikke dakloos ben, sukkel', maar ik voel me steeds ongelukkiger in mijn rol. Ik ben niet dakloos. Ik heb geld. Ik loop hier een beetje goedkoop effect na te jagen en dus geef ik hem mijn euro. Ik wil helemaal niet weten of hij ergens pro forma staat ingeschreven en of hij een uitkering heeft. Niemand zit voor zijn lol hier op dit bankje. Na het korte debacle in de straat waar Prada en Scapa het grote gelijk dicteren, slenter ik tegen zonsondergang richting stad, koop een biertje en ga in een veilig hoekje op het Max Euweplein liggen. De stad valt in slaap, ik heb niet gegeten, maar morgen ziet alles er weer heel anders uit. Laat deze nachtmerrie snel voorbij zijn en laat nu die droom van Max Pam maar komen. Bron:De Telegraaf.
Groenlinks gedeputeerde Moens wil honderden damherten laten afschieten in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Terwijl de Amsterdamse gemeenteraad heeft besloten dat er in elk geval tot 2009 een jachtverbod zou moeten gelden. Ook Groenlinks wethouder van Poelgeest spreekt over “grote problemen” en in de kranten wordt zelfs gesproken over damherten die het gebied zouden “terroriseren” of “teisteren”. Een duidelijke lobby vanuit de jagers en het waterleidingbedrijf om de damherten te mogen schieten, zonder noodzaak. De 1500 herten in het 3500 ha grote gebied hebben voedsel genoeg en veroorzaken geen overlast. Hooguit wordt overlast uitgelokt en de aanwas overdreven. Daarom roepen we u op om nú een protestmail te sturen naar Gedeputeerde Moens en de directie van het Amsterdams Waterleidingbedrijf. We zullen ook verantwoordelijk wethouder van Poelgeest en de fracties in de Amsterdamse gemeenteraad op de hoogte houden van uw bezwaren. Klik hier voor het versturen van de protestmail.
Victoria Beckham belaagd door bronstige hangbuikvarkens
Naar verluidt moest Victoria Beckham het op een lopen zetten toen ze op de hielen werd gezeten door hangbuikvarkens tijdens een bezoek aan een school in Los Angeles.
Overgeparfumeerde soortgenote Posh is nog altijd op zoek naar een geschikte school voor haar drie zonen. Toen ze een privéschool in Los Angeles bezocht, kregen twee bronstige zwijnen haar in de smiezen. De varkens zagen in Victoria wellicht een overgeparfumeerde soortgenote en konden hun hormonenhandel niet meer onder controle houden.
"Victoria bezocht net de chemieklas toen de hangbuikvarkens, die op de school vrij mogen rondlopen, haar in de smiezen kregen en haar achternazaten", vertelt een ooggetuige aan The National Enquirer. Hoeft daar bij gezegd dat niemand van de omstanders zijn lach kon inhouden? (hln)
De Senaat heeft unaniem het wetsontswerp definitief goedgekeurd dat de strafmaat verhoogt voor dierenmishandeling en seks met dieren verbiedt. De tekst bepaalt dat niemand handelingen mag plegen waardoor een dier zonder noodzaak omkomt of zonder noodzaak een verminking, een letsel of pijn ondergaat. Seksuele betrekkingen met dieren wordt expliciet verboden.
De wet voorziet straffen tot zes maanden en boetes tot duizend euro. Bij recidive worden de gevangenisstraffen en boetes verdubbeld. De rechtbank kan ook de tijdelijke of definitieve sluiting van de inrichting waar de misdrijven gepleegd werden bevelen. (belga)
Amnesty International en Handicap International boycotten Axa
Amnesty International en Handicap International hebben al hun contracten met de Franse verzekeraar Axa opgezegd om te protesteren tegen diens investeringen in maatschappijen die antipersoonsmijnen of clusterbommen ontwikkelen. Axa is wereldwijd een van de grootste verzekeraars.
De twee ngo's hebben naar eigen zeggen herhaaldelijk aan de verzekeraar gevraagd om zijn onrechtstreekse investeringen (activa die beheerd worden voor rekening van derden) in productiebedrijven van antipersoonsmijnen te staken.
Amnesty en Handicap International erkennen dat Axa in april 2006 alle rechtstreekse investeringen in deze bedrijven stopgezet heeft, conform het Verdrag van Ottawa, dat zulke wapens verbiedt en in 1997 door Frankrijk geratificeerd werd. Maar ze beschuldigen Axa er nu van de cliënten aan te zetten in hun naam in de bedrijven te investeren. (belga)
BLERICK - De politie heeft donderdag een 20-jarige man uit Blerick aangehouden omdat hij zijn hond met een mes had gestoken. Het dier irriteerde hem, zo meldde een politiewoordvoerder vrijdag.
De verdachte waarschuwde de politie zelf en vertelde dat hij de hond gewond op straat had gevonden. Hij gaf een valse naam op. Agenten vertrouwden het niet en ontdekten dat het wel om zijn eigen hond ging. De man werd aangehouden op verdenking van dierenmishandeling. Volgens de politie gaat het om een pitbullachtige hond. Een dierenarts heeft de steekwond behandeld. De hond is naar een asiel gebracht.
Ik hoop dat het dier een betere baas krijgt en....dat er een wet komt die er voor zorgt dat dit soort gestoorden nooit meer een hond mag hebben of een kind! Leny.
Petitie voor verbod op de verkoop van honden en katten in winkels
Ik, ondergetekende, steun het wetsvoorstel dat de verkoop van honden en katten in winkels verbiedt. Dit is een noodzakelijke maatregel om een einde te maken aan de impulsieve aankoop van deze dieren, die vaak ziek en ongesocialiseerd verkocht worden en in het algemeen van kwekerijen komen waar de dieren in erbarmelijke omstandigheden gefokt worden. Voor Petitie, Klik hier: http://www.gaia.be/ned/control.php?&topgroupname=&groupname=petitie1 Dank namens de Dieren! Leny.
Het eerste reuzenpandajong dat dit jaar in China ter wereld is gekomen, is de cruciale eerste drie dagen van haar leven doorgekomen. Het jong, een vrouwtje, woog bij de geboorte slechts 90 gram, maar is inmiddels zeven gram aangekomen, wat haar kans op overleven aanzienlijk heeft vergroot.
De reuzenpanda heeft nog geen naam en wordt verzorgd in het Chinese Pandabeschermingscentrum in Wolong, in de provincie Sichuan. Ze is het eerste jong van de 13-jarige Ji Ni. (novum)
Hond geeft leven om baasje uit klauwen beer te redden
Jason Schindler dankt zijn leven aan zijn trouwe hond. De 27-jarige man werd in de bergen van Wyoming aangevallen door een zwarte beer. Zijn achtjarige hond wierp zich tussen de beer en zijn baasje en gaf zo zijn eigen leven om dat van zijn baasje te redden. De hond was kansloos, want het dier liep 28 'gaten' in zijn lijf op.
200 kilo Op een avond hoorde Schindler zijn hond hard janken. Hij ging naar buiten om te kijken en toen gebeurde het drama. "Alles wat ik zag, was een donker ding dat naar me staarde. Mijn hond sprong tussen ons en sprong de beer naar de keel. Zonder mijn hond zou ik hier niet meer gestaan hebben." De beer van meer dan 200 kilo sleurde de hond mee, terwijl Schindler naar zijn huis terugkeerde om zijn geweer te halen. Hij achtervolgde de beer en schoot. Of hij de beer geraakt heeft, is onduidelijk, maar het dier vluchtte in de bosjes weg. De hond bloedde hevig en ademde nog amper. In de dierenkliniek in de buurt mocht geen hulp meer baten voor het heldhaftige dier.
Mirakelhond "Ik wens het niemand toe om zoiets mee te moeten maken en een hond zeker niet. Ik ben heel bedroefd voor dit verlies, maar ben ook wel fier op mijn mirakelhond." Schindler en zijn vrouw begroeven de hond met een deken en een kussen in de bevroren ondergrond. (belga)
Tijgers en orang-oetans worden dikke maatjes in Indonesische zoo
Tijgers hebben opvang gevonden bij orang oetans maar de pret zal van korte duur zijn.
Een bijzondere vriendschap. In een dierentuin in Indonesië zijn de twee Sumatraanse tijgerwelpen Dema en Manis van een maand oud onafscheidelijk met Nia en Irma, twee vijf maanden oude baby-orang-oetans.
Verstoten Omdat de vier vlak na de geboorte door hun moeders werden verstoten, werden ze samen in een ruimte gezet om elkaar wat gezelschap te houden. Dat bleek zo goed te klikken, dat ze nu met elkaar stoeien, elkaar plagen, en tegen elkaar aankruipen wanneer ze samen een dutje doen. Volgens een verzorgster is er tijdens de vriendschap, die nu al een maand duurt, nog van geen enkel geweld sprake geweest. In het Indonesische regenwoud, de natuurlijke habitat van de dieren, zou deze situatie ondenkbaar zijn.
Korte duur Helaas zijn de aandoenlijke taferelen maar van korte duur. Voor hun natuurlijke instincten goed en wel ontwikkeld zijn zullen de dieren van elkaar gescheiden worden. Tijgers beginnen met drie maanden namelijk vlees te eten. Zowel de Sumatraanse tijger als de orang-oetan is een bedreigde diersoort. (novum)
Een Duitser die een ritje maakte met zijn vogel, heeft een boete gekregen wegens gevaarlijk rijden. De 45-jarige Walter Konehauser zegt dat zijn kaketoe zich verveelde en hij haar een uitstapje wilde gunnen. De vogel reed mee op de schouder van de man.
Hij werd betrapt toen hij met een snelheid van bijna 100 km per uur door de bebouwde kom van Augsburg reed. De agente die de man tegenhield zegt dat de man levensgevaarlijk reed: de vogel vloog immers door de auto en zat niet in een kooi, waardoor het zicht van de man ernstig belemmerd werd. HLN.
Een Chinese hond laat niet met zijn - euh - poten spelen. Telkens wanneer de slimme viervoeter honger heeft, begint hij te blaffen: het sein voor baasje Wu Qianhe om hem wat geld in de bek te stoppen, waarmee Lele zijn tocht naar de beenhouwer kan inzetten. Daar is hij intussen een graag geziene gast.
De hond bij de neus nemen, is overigens een haast onmogelijke opgave. Hij kent perfect de waarde van het geld en lost het bankbiljet pas als hij zijn geliefde worst te pakken heeft. HLN.
Australische onderzoekers hebben ontdekt waarom het zo moeilijk is om koala's te kweken in gevangenschap: de vrouwtjes worden namelijk lesbisch als ze uit het wild worden genomen.
Wetenschappers van de universiteit van Queenland onderzochten 130 vrouwelijke koala's in dierentuinen. Ze stelden met camera's vast hoe er bij drie op vier stoeipartijtjes in de kooien geen mannetjes aan te pas kwamen.
Ook lesbische orgieën zijn blijkbaar schering en inslag. Er werd zelfs een partijtje gefilmd met vijf deelnemende lady-koala's.
Een verklaring voor het fenomeen is er nog niet. Bij mannetjes werkt het in elk geval zo niet; die worden niet homoseksueel in een kooi. Voor hen is er één lichtpuntje: bij de één op vier keer dat ze er wel bij mogen, duurt het liefdesspel dubbel zo lang als bij de koala-lesboseks. (hln)
Australië gaat nog maar eens drastische maatregelen nemen tegen de bufo marinus, beter gekend als de agapad. Het exogene beest werd in 1930 uitgezet om kevers uit suikerrietvelden te halen, maar bleek zo'n kweekdrang te bezitten dat het zaakje helemaal uit de hand liep. Ondertussen zijn er 200 miljoen agapadden in Australië en ze richten een ware ravage aan. De beestjes vreten niet alleen alles wat in hun weg staat op, ze scheiden gif af als ze aangevallen worden en daardoor sterven massa's krokodillen, vogels, varanen en - uiteraard het ergst van al - honden en katten.
Agapadden worden dan ook grondig gehaat down under en het doodkloppen ervan is zo wat een nationale sport geworden. Niet dat het helpt. Een miljonair die een keten van pubs bezit, heeft nu een nieuwe campagne gelanceerd om het beest uit te roeien. Tom Hedley belooft twee gratis pinten bier aan iedereen die zich met een zak dode agapadden in één van zijn pubs opduikt.
De RSPCA, de plaatselijke Gaia, heeft al gereageerd op het initiatief. Ze gaan akkoord, maar hebben liever dat de padden levend in de zak worden aangebracht. "In plaats van de beesten dood te kloppen", stelt woordvoerder Craig Godsell voor, "steken we ze dan in een vriezer, zodat ze langzaamaan van koude omkomen." (hln)
Ongeacht protest van internationale milieuorganisaties en met goedkeuring van de regering doden Japanse vissers duizenden dolfijnen. Volgens woordvoerder Hideki Moronuki worden bij de jaarlijkse drijfjacht 16.000 tot 17.000 dolfijnen gedood. Milieubeschermers gewagen van meer dan 20.000 gedode zoogdieren.
Alleen al in de walvisjachthaven Taiji, 700 km ten zuiden van Tokio, zijn de voorbije dagen 150 dolfijnen, door boten en netten omcirkeld, naar lagunes gedreven, en met lansen en messen gedood voor hun vlees. De dieren die het overleven en niet gewond zijn, worden aan aquariums overal ter wereld verkocht.
Flipper De dolfijnindustrie, met een miljardendomzet, steunt de jacht die een aanvulling is op het karige loon van de vissers, aldus de Amerikaanse milieubeschermer Richard O' Barry die in de jaren zestig dolfijntrainer was voor de televisieserie 'Flipper'. Vanaf 1970 trad hij op de voorgrond als beschermheer van die zoogdieren.
De vissers op de enkele plaatsen waar de drijfjacht wordt georganiseerd verantwoorden hun optreden met het feit dat een en ander een traditie is, bij de eetcultuur hoort en deel uitmaakt van het levensonderhoud. "Wij doden dolfijnen omdat wij ze nodig hebben om te (over)leven", zei Yoji Kita, voorzitter van de onderwijscommissie van Taiji.
Hij voegde eraan toe dat de jaarlijkse jacht niet kan worden uitgevoerd zoals bij het doden van dieren op land dat snel achter gesloten deuren kan gebeuren. Bovendien worden er inspanningen gedaan om het lijden van de dolfijnen zoveel mogelijk in te korten, wat de critici van de dolfijnenjacht contesteren.
O' Barry en co verwijten de Japanse vissers dat zij de dolfijnen en kleine walvissen doden omdat zij zoveel vis eten. Ook worden delen van de gedode dolfijnen verwerkt tot voer voor huisdieren en meststoffen.
International Genesis Award De Japanse media zwijgen, luidt ook de klacht van milieubeschermers. Alleen de Engelstalige krant Japan Times maakte melding van de "grootste dolfijnenslachting ter wereld". "Het is de meest barbaarse dierenslachting die ik als journalist ooit heb onderzocht", aldus verslaggever Boyd Harnell die voor zijn krant de International Genesis Award voor dierenbescherming in de wacht heeft gesleept.
Harnell verwijt de Japanse regering ook aan de bevolking te verzwijgen dat het dolfijnenvlees in hoge mate met kwik is besmet. Om zijn verwijt te staven had hij in een supermarktketen in de prefectuur Wkayama, waar Taiji is gelegen, dolfijnenvlees gekocht, waarna hij het liet testen in een labo dat door de regering is erkend. De vastgestelde kwikwaarden lagen 13,5 keer boven het door de overheid toegelaten niveau. Nadat het artikel was verschenen, heeft de supermarktketen het vlees uit de rekken gehaald. (belga)
HLN UPDATE 16:51De zeven veehandelaars en veedrijvers van de Anderlechtse veemarkt zijn door het Brusselse hof van beroep vrijgesproken van dierenmishandeling. De zeven moesten zich verantwoorden voor inbreuken op de Wet op het Dierenwelzijn nadat de dierenrechtenverenigingen Gaia en Animaux en Péril videobeelden had gemaakt waarop te zien was hoe de mannen de dieren met stokken en stroomstoottoestellen te lijf gingen. Volgens het hof is er geen bewijs dat de handelaars en drijvers de dieren opzettelijk pijnigden zonder enig ander doel.
Verborgen camera De beelden waren in de zomer van 2000 gemaakt met een verborgen camera. De Brusselse correctionele rechtbank besliste in januari 2002 dat de beelden niet als bewijs konden dienen omdat ze de privacy van de betrokkenen hadden geschonden. Daarom sprak de rechter de veehandelaars en -drijvers toen vrij. Gaia en Animaux en Péril gingen in beroep en het hof van beroep heeft de videobeelden wel aanvaard als bewijsmateriaal. Volgens de raadsheren zijn bij de opnames geen opzettelijke onrechtmatigheden gebeurd en zijn er geen vormvoorwaarden geschonden. Het recht van de zeven beklaagden op een eerlijk proces was dan ook niet in het gedrang gebracht.
Geen opzettelijke pijniging Dat belette het Brusselse hof van beroep niet om de zeven beklaagden vrij te spreken. De verdediging van de veehandelaars en -drijvers had aangevoerd dat er geen sprake was van dierenmishandeling omdat het niet de bedoeling was de dieren te pijnigen enkel en alleen om ze te pijnigen. Het hof volgde die redenering. "Er is geen bewijs voorhanden dat er sprake is van een bijzonder opzet om te pijnigen", zo las de voorzitter het arrest voor, "het doel was de dieren te drijven. Er is ook geen bewijs dat een van de betrokken dieren niet geschikt geweest zou zijn voor vervoer."
Gaia onderzoekt cassatie Voor Gaia-voorzitter Michel Vandenbosch kwam het arrest als een donderslag bij heldere hemel. "Dit is een onaanvaardbare kaakslag", zei hij. "Het is onbegrijpelijk dat de twee hoven van beroep van Luik en Bergen voor gelijkaardige feiten wel veroordelingen uitspreken en dat deze drie raadsheren resoluut weigeren dat te doen. Wij gaan bekijken of we in cassatie kunnen gaan." (belga/hln)
Kinderen mogen huisdier mee naar ziekenhuis. Bron: Telgraaf.
UTRECHT - Patiëntjes van het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) in Utrecht mogen sinds kort hun kat, hond of ander huisdier op bezoek laten komen. Het ziekenhuis heeft de maatregel ingevoerd, omdat uit patiëntenonderzoek was gebleken dat kinderen meer dieren in het ziekenhuis willen zien.
Foto: Persbureau van Eijndhoven
Het WKZ liet dinsdag weten dat de jonge bazen en bazinnen hun huisdieren mogen ontvangen op een speciale plaats waar geen andere patiënten zijn. De behandelende artsen moeten wel toestemming voor het bezoek geven.
Dieren van een kinderboerderij komen al geruime tijd om de twee weken op bezoek in het Wilhelmina. Patiënten kunnen dan in het kindertheater van het ziekenhuis knuffelen en spelen met cavia's, konijnen en andere dieren.
Klik hier en verbaas je! Slakken hebben me altijd gefascineerd. Als kind heb ik dagen doorgebracht met bakken vol met deze dieren, gevuld met allerlei groensels. Uren lang liet ik ze over mijn armen kruipen, waarbij ik dan af en toe voorzichtig hun ogen op steeltjes aanraakte en met grote geboeidheid naar hun gedrag keek. Maar zo'n super giant heb ik nog nooit gezien en wil je die niet onthouden.Wordt hij hier soms gebruikt om het bad uit te schrapen Leny.
DIERENVRIENDEN, Voor de dieren in de opvang doen we alles, energie, tijd, liefde en geld is voor hun...echter met dit laatste redden we het niet en hebben we dringend hulp nodig! Wilt U ons hier in steunen, het kleinste bedrag is WELKOM !
Indien u een bedrag aan onze stichting wil schenken mag u dat doen op volgend rekeningnummer. Het geld wordt integraal besteed aan de dieren en hun verzorging, onderkomen en voeding.
Stichting/VZW The Animal Orphanage
Registratienummer Kamer van Koophandel: 41068459
Nederland :
ING 5270919 IBAN NL53INGB0005270919 BIC INGBNL2A
t.n.v. A.M.M. Booms
Someren, Nederland.
voor een Minibetaling (€ 1,30) kan je onderstaande link klikken. Help ons HELPEN !!!
Ik ben Leny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam De Bosheks.
Ik ben een vrouw en woon in Planeet Aarde (Heelal) en mijn beroep is Medisch Entomoloog.
Ik ben geboren op 22/05/0000 en ben nu dus 2013 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Flora en Fauna, Muziek,Kunst,Humor,Boeken,PC,Paarden/Mensport,Films,enz..
Op deze planeet zijn we allemaal gemaakt uit hetzelfde genetische materiaal,dwz.dat alles wat leeft,eigenlijk onze broeders en zusters zijn!Zoals St.Franciscus ook de dieren aansprak met broeder wolf,zuster vogel en zuster bloem.HOU VAN ALLES WAT LEEFT!!!
![](javascript:fotovenster("?id=/multimedia/archive/01904/zwerverhammink_jpg_1904481c.jpg&caption=©right=",200,169);)
![](javascript:fotovenster("?id=/multimedia/archive/01904/zwerverhammink3_jp_1904471c.jpg&caption=©right=",200,142);)
![](javascript:fotovenster("?id=/multimedia/archive/01904/zwerverhammink2_jp_1904461c.jpg&caption=©right=",200,156);)
Groenlinks gedeputeerde Moens wil honderden damherten laten afschieten in de Amsterdamse Waterleidingduinen. Terwijl de Amsterdamse gemeenteraad heeft besloten dat er in elk geval tot 2009 een jachtverbod zou moeten gelden. Ook Groenlinks wethouder van Poelgeest spreekt over “grote problemen” en in de kranten wordt zelfs gesproken over damherten die het gebied zouden “terroriseren” of “teisteren”.
....
;)
Ik ben Leny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam De Bosheks.
