Verhalen van een Bosheks. UIT LIEFDE VOOR DE DIEREN!
09-02-2008
Doorzichtige vis moet evolutie kanker verhelderen
Doorzichtige vis moet evolutie kanker verhelderen
08/02/2008 16:55
In Boston zijn wetenschappers er in geslaagd een doorzichtige vis te kweken. Zo kunnen ze ontwikkelingen in het lichaam rechtstreeks volgen.
Normaal gezien zijn enkel de embryo's van zebravissen doorzichtig. Eenmaal volwassen worden ze mat. Door twee verschillende soorten zebravissen met elkaar te kruisen, slaagden de wetenschappers van het Children's Hospital Boston er toch in een permanent doorzichtige vis te kweken. Bovendien bezitten de zebravissen volgens de onderzoekers genetisch gelijkaardige eigenschappen als die van mensen. Dat meldt Cell Stem Cell.
Bij de nieuwe vis kunnen organen en graten van buitenaf bekeken worden. Zo kunnen ontwikkelingen in het lichaam, zoals kanker, van buitenaf gevolgd worden. Daardoor kan de vis een grote hulp zijn bij de zoektocht naar de grootste moeilijkheid in het kankeronderzoek. Hoe een tumor evolueert is namelijk nog steeds niet duidelijk. "Waarom en hoe kankercellen naar andere delen van het lichaam verhuizen, weten we nog steeds niet", legt dokter Richard White uit.
Verspreiding van kanker
Samen met de andere onderzoekers kon hij na het eerste experiment meteen zien hoe kanker zich verspreidt. Eerst plaatste hij een fluorescerende huidkankertumor in de buikholte van de doorzichtige zebravis. Vervolgens kon hij via de microscoop zien dat de huidkankercellen binnen de vijf dagen van de buikholte naar de huid verhuisden. "Kankercellen verplaatsen zich dus niet zomaar, we weten heel goed waar ze heen gaan", concludeert White.
De volgende stap bestaat er in om te onderzoeken hoe men kan verhinderen dat kankercellen hun weg naar hun geplande bestemming vinden. Ook de effecten van medicatie kunnen bij de vis geobserveerd worden.
Leukemie
Ook in het onderzoek naar leukemie kunnen de vissen een belangrijke rol spelen. Zo heeft White fluorescerende bloedopbouwende stamcellen van een andere zebravis in een transparant exemplaar ingeplant. Na vier weken waren de stamcellen verhuisd naar het beendermerg van de vis en waren ze beginnen groeien. Beendermerg ondersteunt stamcellen om zich om te vormen tot een soort bloedcel om zo in de bloedsomloop terecht te komen. Ziekten als leukemie verstoren die aanmaak van volwaardige bloedcellen.
Nu krijgen patiënten die aan de ziekte lijden bloedvormende stamcellen ingeplant om zo opnieuw gezond bloed te krijgen. Maar om onbekende redenen lukken die transplantaties soms niet. Door de transparante vis kunnen de onderzoekers het proces, waardoor de stamcellen zich inbedden en bloed maken in de vis, stap voor stap volgen. Zo kunnen ze misschien een manier vinden om de patiënten te helpen sneller terug gezond bloed op te bouwen.
89-jarige ontsnapt uit bejaardentehuis en gaat naar casino
89-jarige ontsnapt uit bejaardentehuis en gaat naar casino
Er brak paniek uit in een bejaardentehuis in het Deense Kalundborg. Een 89-jarige bewoner was verdwenen en de politie werd inschakeld. De agenten vonden het krasse oudje terug in een nabijgelegen casino.
De man die met zijn gezondheid sukkelt werd teruggebracht naar zijn 'thuis'. Of hij ook gespeeld heeft, wilde de politie niet kwijt, meldt Ekstra Bladet. (vsv)
Jaarlijks rollen een hoop deelnemers van de heuvel achter een bol kaas.
Wat doe je als je zo afgelegen woont dat alle transportmiddelen falen? Anna Usborne woont op een honderd meter hoge heuvel in het Britse dorpje Chalford. Als zij en haar buren boodschappen doen, moeten ze langs een lange en lastige weg terug naar huis klimmen. Usborne heeft misschien een oplossing gevonden. Ze zamelt geld in om ezels voor het dorp aan te kopen die ze op haar landgoed kan laten rondlopen. Vrijwilligers moeten de ezels dan op de heuvel begeleiden als bewoners met hun boodschappen terugkeren.
Usborne wil meteen twee ezels aankopen, omdat één ezel zich misschien eenzaam zou voelen. De heuvels in de buurt van Chalford zijn heel lastig voor de inwoners, maar één keer per jaar staan ze in het middelpunt van de belangstelling. Ze zijn beter gekend onder de naam 'Cotswolds' en jaarlijks wordt hier een wedstrijd 'kaas-rollen' gehouden. Daarbij moeten deelnemers tegen een hoge snelheid achter een bol kaas naar beneden rollen. Die dag zullen de ezels ongetwijfeld een dagje vrij krijgen. (gb)
Het Chinese jaar van de rat kan ratten in Maleisië de kop kosten. De autoriteiten in de hoofdstad Kuala Lumpur hebben een prijs gezet op het hoofd van elke rat die wordt gevangen. Dood of levend, ratten in de miljoenenstad zijn 42 eurocent waard. Dat schrijft de Nederlandsr site AD.nl. "Er is geen betere stimulans dan geld'', aldus parlementslid Yew Teong Look, die hoopt dat de premie helpt het jarenlange rattenprobleem in Kuala Lumpur op te lossen.
Maleisië, met een grote Chinese minderheid, is een van de Aziatische land die afgelopen week het Chinese Nieuwjaar vierden. Het jaar van de rat begon donderdag. (anp/adv)
MISTRAL Honden die elkaar troosten maak ik hier regelmatig mee. Ik heb een mechelse herder, die als mislukte politie hond zo'n 14 jaar geleden hier werd gedumpt door haar baas, ze werd hier neergezet met een muilkorf om en ik moest het maar uitzoeken. Voor de mensen die ze mag is ze 100% betrouwbaar, maar ze heeft uitgesproken voorkeuren. Er zijn mensen die ze meteen op het eerste gezicht niet mag, dat komt dan ook nooit meer goed en ze zal zeker bijten als ik daar niet op let. Ze houdt gelukkig wel van de meeste kinderen. Maar ook honden mag ze wel of helemaal niet. Twee schippertjes die ik had, heeft ze altijd proberen te molesteren, daarentegen mijn platsmoeltjes, mijn 2 franse bulletjes en mijn ouwe mops kunnen geen kwaad bij haar doen... Als ze modderig en nat binnen komen, dan lopen ze rechtstreeks naar Mistral ,die ze dan helemaal schoon likt. Als ze het koud hebben kruipen ze allemaal bij Mistral, ook de katten en de biggen. Als ik mopper op de platsmoeltjes , kruipen ze gelijk voor troost bij Mistral , die ze dan allemaal een paar bemoedigende likken geeft... Zij is een echte hoedster. Ik heb ook zo'n kater, die "bemoedert"de jonge katten. Maakt ze schoon, geeft ze warmte, leert ze vechten en spelen, is ook dol op de honden en op mensen. Hij is super sociaal. Leny.
Honden kunnen zich verzoenen
01/02/2008 11:00
Vlaamse biologen ontdekken een nieuw gedragssysteem bij de hond: troosten.
Het is al enige tijd bekend dat chimpansees en andere apen zich na een conflict met elkaar kunnen verzoenen. Het gedrag is vooral van bonobo's bekend, omdat die graag overgaan tot collectieve seksspelletjes om spanningen weg te draineren.
Een efficiënt systeem, want in bonobogroepen komt veel minder agressiviteit voor dan bij chimpansees. Ook dolfijnen, hyena's en zelfs geiten zijn tot verzoening in staat, katten - het zal niemand verbazen - daarentegen niet.
Verzoening is een sterk mechanisme om agressie in een groep binnen de perken te houden. De meeste katachtigen leven niet in een hechte sociale context.
Vreemd genoeg was het concept nog nooit onderzocht in honden, hoewel dat in principe toch ook sociale dieren zijn, en zeker de wolven waar onze huishonden van afstammen. Daarom ging gedragsbioloog Mark Nelissen van de Universiteit Antwerpen ervan uit dat ook honden tot verzoening in staat moeten zijn. Hij zette zijn studenten aan het werk om die hypothese te testen.
Annemieke Cools en haar collega's konden dat inderdaad bevestigen. Honden groeten en likken elkaar intens na een conflict. Maar zoals blijkt uit hun verslag in het vakblad Ethology was het zelfs nog interessanter: er werden waarnemingen opgetekend van honden die het slachtoffer van een agressie gaan troosten, zonder dat ze zelf actief bij het conflict betrokken waren.
Honden blijken dus veel hoger te staan op de ladder van sociale organisatie dan men vaak aanneemt.
De Antwerpse biologen ontdekten ook dat honden zich gemakkelijker verzoenen met dieren die ze kennen dan met vreemde individuen. Wat normaal is, want wilde honden of wolven kennen de dieren uit hun roedel goed.
Het is evident dat deze waarnemingen ook voor wolven zullen gelden. Wolven leven samen in complexe roedels, en voor hen zal dit gedrag cruciaal zijn. Onze honden hebben het alleen maar aan hun wilde natuur overgehouden. Domesticatie van de hond heeft niet, zoals bij de kip wel is gebeurd, tot meer sociaal contact tussen dieren geleid, wel integendeel. Maar de basismechanismen zijn intact gebleven.
Bommen en drugs komen moeiteloos Schiphol in, maar een ongevaarlijk en onschuldig dier zit al weken lang onnodig opgesloten in een kleine kooi!
Geding om vrijlating reuzenkat
door Lieke Jongbloed
EINDHOVEN - Het Eindhovense echtpaar Borrenbergs spant een kort geding aan om hun reuzenpoes Shin-Chan zo snel mogelijk vrij te krijgen.
De 27.000 euro kostende, speciaal gefokte Asherakat zit al drie weken vast nadat hij door de douane op Schiphol werd tegengehouden. De eigenaren maken zich grote zorgen over de situatie. "Met het kort geding willen wij proberen Shin-Chan zolang bij de mensen zelf te laten opvangen, totdat er duidelijkheid komt over de toekomst", zegt advocaat mr. B. Moszkowicz. De strafpleiter vervolgt: "Ze maken zich grote zorgen over de toestand waarin het dier nu verkeert. Zij zouden er thuis beter voor kunnen zorgen in afwachting van welke mededeling dan ook." De Algemene Inspectiedienst liet gisteren weten voorlopig nog steeds geen uitspraak te verwachten van het openbaar ministerie over de Asherakat.
"We dragen nu alle gegevens uit ons onderzoek over aan de officier van justitie van het parket in Amsterdam", verklaart een woordvoerder. " Het is zeker dat hierover de komende anderhalve week geen beslissing komt."
Dit tot grote teleurstelling van Jeffrey en Sabrina Borrenbergs, die het veel te lang vinden duren.
VLODROP - Het lichaam van de Maharishi vliegt vrijdag zittend naar India. Heiligen in dat land worden geacht zittend in lotushouding te sterven. Zo ook de Maharishi, die volgens zijn woordvoerder afgelopen dinsdag in die houding zijn stoffelijke omhulsel verliet.
Het in lotushouding gezeten lichaam wordt geborgen in een grote, hoge doodskist, die per vrachtwagen in de vroege vrijdagochtenduren het paleis van de Maharishi zal verlaten met als reisdoel Allahabad in India. Kist met heilige worden op Schiphol in een chartervliegtuig geladen. Het inchecken van deze lading vergt overigens vijf uur, zei de woordvoerder.
Ongeveer vierhonderd bewoners van het Maharishi-complex in de bossen bij Vlodrop hebben inmiddels een visum aangevraagd om mee naar India te kunnen. Zij proberen vrijdag in de loop van de dag een vliegtuig te nemen.
Maandag wordt het lichaam van de Maharishi afgezonken in de heilige rivier de Ganges bij Allahabad. Normale stervelingen worden in India verbrand, maar heiligen valt de eer te beurt om na hun dood aan de Ganges toevertrouwd te worden. Om dit mogelijk te maken, wordt het lichaam van de Maharishi verzwaard. De organisatie verwacht dat vele duizenden of tienduizenden volgelingen de plechtigheid maandag zullen bijwonen.
In Allahabad ligt een Ashram van de beweging. Een Ashram is een complex waar veel volgelingen wonen, leren en mediteren.
De sfeer in de nederzetting van de Maharishi in het Meinweggebied bij Vlodrop was donderdagavond erg emotioneel, zei de woordvoerder van de beweging. „De Maharishi was meer dan een vader voor ons.” Hij verwacht dat vrijdag „een chaotische dag” gaat worden omdat de reis voor honderden mensen moet worden georganiseerd. Die chaos zal in Allahabad des te groter zijn, vreest hij.
Het FAVV kan maar vlug terug naar volksgezondheid. Dat stelt Dierenrechtenorganisatie BLID! In de huidige interim-regering is de minster van landbouw het wakende oog van het voedselagentschap en dit kan niet.
BLID-voorzitter Dirk Blanchart wijst erop dat deze toestand indruist tegen de controle op het dierenwelzijn van landbouwdieren. Sabine Laruelle (MR) nu minster van landbouw is twee jaar lang directeur-generaal geweest van de Fédération Wallonne de l'Agriculture. “Er mag dus verwacht worden dat ze zeker niet kritisch zal zijn tegenover de landbouw ".
Het FAVV is een gesloten boek als ze controles doen op het dierenwelzijn. “Nooit geeft deze dienst feedback van hun verrichte controles en spijtig genoeg zien we nooit een echte verbetering voor de landbouwdieren, waar deze dienst schoon schip zou moeten maken”, zegt Dirk Blanchart voorzitter van BLID.
De grootste klap was vorig jaar toen gedelegeerd bestuurder Piet Vanthemsche aankondigde ondervoorzitter te worden van de boerenbond. Zijn drijfveer om de stap naar de Boerenbond te zetten was zijn affiniteit met de landbouwsector en deze persoon stond dan aan het hoofd van een orgaan die boeren moest sanctioneren. “De heer Vanthemsche was ook zogezegd voorstander van de dierenbeschermingen. Nee, we hadden een wolf in schapenvacht, niet meer niet minder”, zegt Dirk Blanchart. Zoals een generaal marcheert, marcheren ook meestal zijn troepen.
De landbouwsector klaagt steeds steen en been, als ze in een slecht daglicht komen te staan, als er een verwaarlozing aan het licht komt. Maar ze vergeten dat het hun eigen mensen zijn, die sociaal aan de grond zitten en hun dieren niet meer naar behoren kunnen verzorgen, die hun imago bekladden. Oogluikend wordt dit toegestaan door het FAVV die deze problemen moet aanpakken en volgens ons laks optreed.
BLID hoopt dat bij de definitieve regering het FAVV weer een bevoegdheid wordt van Volksgezondheid. En er mag gerust eens aan de boom van het agentschap worden geschud.“Het zou zelfs opportuun zijn mocht er een minster enkel voor het dierenwelzijn en aangevuld met milieu worden aangesteld. En alle abtenaren van het FAVV zouden banden mogen hebben met de sector ”.
Ook Groen en consumentenorganisatie Test-Aankoop vonden ook al dat het FAVV niet bij de juiste minister zit.
Op een weide aan de Perrestraat te Hillegem heeft BLID een mishandeld rund aangetroffen. Het dier loopt er met een touw dat in het hoofd is gegroeid. Het verwond zich door steeds op het touw te trappen, dat het rund achter zich meesleept. De verwonding is duidelijk te zien door het opgedroogde bloed aan het hoofd.
“Het dier moet al van jongs af aan met dit strakke touw rondlopen en door de groei van het hoofd is het in de huid gegroeid”, zegt Dirk Blanchart voorzitter van BLID. “Wellicht kan het dier ook niet worden gevangen, maar dan is er nog een dierenarts die op afstand het dier met een pistool een verdoving kan schieten”.
“We willen dat het touw zovlug mogelijk wordt verwijderd. We lieten de politie ter plaatse komen om de eigenaar op te sporen en er werd proces-verbaal opgesteld voor mishandeling van een dier”, alsnog de voorzitter.
We dachten dat we in de Chinese dierentuinen alles gezien hadden, maar nu duiken er weer verontrustende beelden op. In een van de bekendste dierentuinen van China, krijgen bezoekers een heel speciale show te zien: leeuwen die rondjes rijden op de rug van een paard.
Tijdens deze 'ziekelijke' show mogen enkele leeuwen één voor één op de rug van een bang paard klimmen. Met een zweep wordt het paard gedwongen rondjes te lopen, terwijl de bijna tweehonderd kilo zware leeuw op de rug toekijkt. Het publiek in het dierenpark in Fujian vindt het allemaal geweldig en heeft weinig aandacht voor de mishandeling van de dieren.
De toestand waarin de dieren moeten leven, is volgens The Daily Mail heel slecht. Leeuwen, tijgers en luipaarden verblijven in veel te kleine kooien. Het is lang niet het eerste schandaal in een Chinese diertuin. Elders moeten bijvoorbeeld beren op een fiets rijden of worden levende dieren voor de ogen van de toeschouwers gevoed aan tijgers. (gb)
Een 33-jarige Amerikaanse vrouw heeft voor de rechtbank toegegeven dat ze de hond van haar ex-man 27 messteken heeft gegeven. Omdat de verwondingen te ernstig waren, moest de hond worden afgemaakt. Joanne Lee Hinojosa trof een schikking met de rechtbank.
De vrouw zou zich niet alleen op de hond uitgeleefd hebben, ze bracht met een schop ook schade toe aan de wagen van haar ex. De politie ontdekte de hond in de keuken. Er stak een mes in de zij van het diertje dat hevig bloedde. Volgens haar advocaat sloegen de stoppen door na haar scheiding en na een ongelukkige jeugd. Hinojosa zou intussen hertrouwd zijn en zelf verschillende huisdieren hebben. (gb)
Baasjes kunnen gewoon met hun hond naar een bioscoop in Wenen. De Admiral wil zo iets doen aan de teruglopende bezoekersaantallen. De bioscoop ondervindt zware concurrentie van een nieuw bioscoopcomplex in de buurt en daarom zijn de uitbaters gestart met een maandelijkse 'hondendag'. Voor het bedrag van vijf euro krijgen de baasjes een toegangskaartje en een dekentje, water en popcorn.
"Volume lager" "Het enige verschil met de andere vertoningen is dat we voor de hondensessies we op aanraden van de veearts het volume lager zetten om de oren van de beestjes te sparen", zegt een woordvoerder van de bioscoop.
Voorbeeldige honden Thomas Feldinger (24) nam zijn labrador Hanjo al mee. "Het is een fantastisch initiatief en ook Hanjo genoot ervan, net als alle andere honden. Ik had verwacht dat ze zouden blaffen tijdens de vertoning maar niets was minder waar. Toen de film startte, gingen ze braaf op het dekentje liggen en keken ze mee", besluit Feldinger. (vsv)
Ik weet niet hoe zij hun aankomst in het opvangcentrum zelf ervaren hebben – het moment dat de deuren van de bestelwagen opengingen en ze voor het eerst in hun leven het daglicht konden zien – maar ik weet wel dat we, toen we de 100 kippen zagen zitten in de wagen, niet keken naar de aaneengeklitte veren, de open wonden, de gebroken botten, de afgekapte snavels, de uitgebuite levens.
Wat we wél zagen – in een moment van eindeloze opluchting en verrukking – waren 100 zielen die zouden blijven leven. En heel even verjoeg de warmte van hun levendige aanwezigheid alle andere dingen – de ravage die we van hun leven hebben gemaakt voor ons eigen plezier, de wanhoop die nog steeds de 50 miljard achtergebleven kippen overspoelt, de duistere kant van de mensheid die eindeloos leed veroorzaakt enkel voor onze smaakpapillen. Heel eventjes konden we genieten van die 100 happy endings. We zouden opnieuw de opdracht aanvaarden om deze 100 nieuwelingen te verzorgen, te ondersteunen en op te voeden.
De 100 vogels, die nu naar de open lucht aan het staren waren voor de eerste keer in hun leven, waren allemaal industrie-afval, ‘opgebruikte’ hennen, gered van een ‘vrije uitloop’-eierbedrijf waar ze fysieke, sociale en psychologische ontberingen moesten lijden; allemaal vrouwtjes die geen eieren meer konden leggen aan het onnatuurlijk hoge productietempo dat ze gedwongen waren vol te houden van jongs af aan; allemaal waren ze naar de slachtbank gestuurd om vervangen te worden door een nieuwe generatie slachtoffers die in een mum van tijd zouden worden opgebruikt en dan massaal gedood, beroofd van hun bestaan, geen spoor van hun jonge leven meer over – geen veertje, geen lied, geen nageslacht, geen droom.
Niets in hun leven in gevangenschap had hen voorbereid op de vrijheid die ze nu kregen. Ze waren geboren in broedmachines, opgevoed door machines, geïsoleerd van hun moeder, familie en gemeenschap, die hen konden leren overleven. Ze hadden geen sociale vaardigheden geleerd waardoor ze zouden kunnen worden aanvaard in een vogelgemeenschap in de vrije natuur; ze kenden geen taal die kippen van een andere groep zouden begrijpen; door het systematisch misbruik in hun leven konden de meesten zichzelf niet eens voeden. En toch, ze waren nu eenmaal hier. En ze wilden blijven leven, in vrijheid.
In het begin waren ze zorgwekkend stil. Niemand gluurde, niemand bewoog. Ze staarden ons enkel aan. Sommigen staken hun nek uit en keken naar de zonverlichte wereld met stille, zoute ogen, knipperend, onaangepast aan het daglicht. Een open ruimte, of enig ander uitzicht dan de kaalheid van een schuur zonder ramen, hadden ze sinds hun geboorte niet meer gezien. Anderen zakten stilletjes ineen – hun schouders naar beneden, hun vleugels meesleurend, hun hoofd gebogen, te zwak en te moe om op te kijken. Enkele waren dood, hun koude lichamen lagen op hun nog warme eieren, hun veren bewogen dreigend in het briesje, hun ogen zo gesloten dat het leek alsof ze nooit hadden geleefd, alsof ze nooit open waren geweest, zo stevig gesloten dat het leek alsof ze de gruwelijkheden van de wereld eindelijk, veilig, onomkeerbaar wilden buiten houden.
Iedereen stond stil en zweeg tot Chris in de bestelwagen klom en hen een voor een voorzichtig in Michèles gevouwen handen legde. Toen, plots, schoot de hele groep in een blinde paniek. Ze renden naar de achterkant van de wagen, schreeuwend, krioelend, op elkaars rug klauterend. Ze probeerden als gekken te ontsnappen of zich te verstoppen, groepten samen op zoek naar een beetje troost – een extra millimeter bescherming, een extra milliseconde in leven. Ze waren de uitbuiting nog niet vergeten. Ze probeerden nog steeds zichzelf te beschermen, ze hoopten nog steeds op… op wat?
Hoe voorzichtig we hen ook benaderden, vasthielden, hen wiegden voor we hen op de grond legden, ze bleven maar schreeuwen uit angst voor hun leven. Dat was het enige geluid dat we van hen hoorden die dag en de volgende dagen: het geluid van angst, pijn, wanhoop – het tragische gevolg van een leven van foltering. Bij elke wedergeboorte, bij elke nieuwe vogel die werd opgetild uit haar miserabele verleden naar toekomst in vrijheid, voelden we enerzijds de duizeligheid van de levens die eindelijk werden bevrijd, en anderzijds het gewicht, de roep, de strijd, de steek in het hart van de levens die zijn achtergebleven, nog steeds bevend van angst, zich zachtjes verroerend met een onverwoestbare hoop.
Toen ze grond raakten, die bedekt was met stro, bleven de meesten gewoon staan, bewegingloos, minutenlang. Ze keken rond, verbijsterd, uitgeput, wiegend van de ene voet op de andere, alsof ze aan het oefenen waren om een stap te zetten – de allereerste stap in hun leven, de eerste verbaasde stappen van hun nieuwe leven dat op het punt stond te beginnen. Ze stapten enkele keren ter plaatse en strompelden dan naar een hoek van de schuur, om er bij het groepje te gaan staan dat zich ondertussen had gevormd. En daar bleven ze. Gedurende een lange tijd durfde niemand naar het midden van de open schuur te lopen. Ze bleven staan in de groep, stil en zwijgzaam, op enkele angstkreten na.
Het was pijnlijk om te zien. Ze wisten niet eens hoe ze het meest simpele en natuurlijke gedrag konden vertonen: hoe ze hun eigen lichaam konden bewonen, hoe ze hun leven konden leven. Ze werden allemaal gedreven door een specifieke vorm van alertheid, een soort alertheid die ik nog nooit in mijn leven had gezien. Ze waren zich erg bewust van alles rondom hen, ze reageerden op de minste beweging, het minste geruis, het zachtste geluid – het vallen van een blad kon de hele groep in paniek doen raken alsof hun eigen lichaam werd aangevallen. Maar tezelfdertijd leken ze te zijn afgesloten van alles, zelfs – en vooral – van zichzelf. Ze leefden hun triestige, toegetakelde, besmeurde levens met een soort zorgwekkende 'detachment', een bedroevende berusting. De meeste van hen deden niet eens een poging om hun vervuilde veren glad te strijken, hun wonden te verzorgen, hun fragiele botten te beschermen, of hun uitgehongerde en uitgedorste lichamen te vullen. Iedereen sleurde het verwoestende landschap van hun verleden met zich mee in hun nieuw bestaan: de geamputeerde snavels, de kromme ruggen, de hangende schouders, de broze beenderen, de vederloze delen van hun huid bedekt met wonden en kale plekken, de verslagen blik, de onzekere looppas.
In het verminkte gezicht van elke vogel kon je de overblijfselen zien van hun strijd om te ontsnappen aan het hete mes dat hun snavel had afgebrand in een wolk van zure rook: hun bek was met de wortel afgesneden, of gebroken aan een kant, of hun kaak had een versplinterde en uitpuilende vorm, of er zat een gezwel aan het einde van hun bek – een vreemde, mislukte poging tot zelfheling, of een tumor had zich ontwikkeld ten gevolge van het trauma en blokkeerde nu de neusgaten. Je kon zien in welke richting elke vogel wanhopig had geprobeerd het hete mes te ontwijken – naar beneden, naar boven, of zijdelings – je kon zien hoe hevig ze had gewroet en hoe wijd de schreeuw haar mond had geopend terwijl het mes sneed door haar bot, kraakbeen en zacht weefsel: de snavel is recht afgebroken of met een hoek, de top is rond of plat, of de lage kaak is gesplitst en versplinterd, het bovenste deel ontbreekt helemaal, of de topjes zijn gesmolten in een ronde opening, bevroren in een permanente uiting van verbijstering – een groteske gelijkenis met lippen die een kus geven.
Maar wat je ook kan zien, met oneindige dankbaarheid en droefheid, is het innerlijke licht van het leven van elke vogel, hun gouden schoonheid, hun intens verlangen om in leven te blijven.
Die dag, en de weken erna, bleven de meeste samentroepen, zoekend naar een beetje warmte en troost onder elkaars kapotte vleugels. Ze weigerden de schuur te verlaten, bleven veilig in de verste hoek staan en staarden vanuit de schuur naar de grote wereld daarbuiten. Anderen concentreerden zich enkel op het stukje wereld recht voor hen en pikten neurotisch, uren aan een stuk, naar onzichtbare doelen.
Sommigen probeerden zichzelf onzichtbaar te maken, zichzelf wringend in het dichtstbijzijnde kleinste hoekje, zelfs als het nauwelijks groot genoeg was om hun gezicht te verbergen. Je kon zien hoe ze probeerden te verdwijnen in die absurde hoekjes, waar hun lichamen en hun staarten nog uitstaken, hun gezicht verstopt, hun ogen bedekt, afgeschermd van de ondraaglijke, overweldigende, beangstigende uitzichten en geluiden van het leven. Ze stonden bevroren in hun piepkleine, belachelijke schuilplaatsen, hun hart racend, hun lichaam bibberend, terwijl ze niets liever wensten dan dat de terreur zou stoppen, een plaatsje vol troost en vrede.
Enkele moedige zielen waagden zich in het open midden van de schuur, blijkbaar zeker dat ze zo zouden vinden waarnaar ze al heel hun jonge leven naar hadden verlangd – wat dat ook kan zijn voor een persoon veroordeeld tot een desolate omgeving – voeding? kennis? een gevoel van mogelijkheden? Hun nieuwsgierigheid, hun behoefte om hun uitgebluste geest te voeden, was sterker dan hun voorzichtigheid.
Een onbevreesd jong hennetje sprong in een kom met graan, niet omdat ze wou eten – voeding kon wachten – maar omdat ze iets wou doen dat haar al heel haar leven was ontzegd: een stofbad nemen. Je kon haar horen fladderen en ploeteren in de kom, zich nestelend in het graan, zichzelf erin onderdompelend, het in de lucht gooiend als confetti en, terwijl de graankorrels haar korstige huid schoonmaakten, zagen haar overblijvende veren er pluizig uit, haar broze vleugels en poten waren gekruist, haar ogen dromerig, haar oogleden half naar beneden in een gelukzalige blik... Het eerste stofbad van haar leven.
Naast haar, aan een nabije kom met water, verzamelden zich drie hennen. Ze begonnen te drinken, ongehaast, alsof ze alle tijd in de wereld hadden - en die hadden ze ook! Ze dipten hun verminkte snavel in vers water, lieten de koele weldaad van elke slok over hun tong rollen, hun ogen dicht, hun hoofd naar achteren, hun kin opgeheven, hun snavel open alsof ze een stil lied zongen voor de open hemel.
En dan was er de jonge hen die nog niet van haar plaats was gegaan sinds we haar op de grond hadden gezet. Ze leunde nog steeds tegen de ladder, een vleugel gedrapeerd over de laagste trede, de andere op de grond, alsof ze zichzelf probeerde recht te houden, of haar evenwicht aan het zoeken was. Toen we haar stilletjes duwden, strompelde ze tot aan de dichtstbijzijnde kom met water en hield ze stilstand. Ze stond daar gewoon, haar gevouwen kam wijzend naar een bang, verdwaasd oog. De meeste van hen stonden zo toen ze pas op de grond waren gezet, niet wetend wat te doen, waar naar toe te gaan, onzeker over wat te doen met het feit dat ze ergens naar toe KONDEN gaan, een horizon die verder reikte dan de gevangenismuur die ze heel hun leven hadden gezien; een plaats die was vervuld met dingen die ze nog nooit hadden ontmoet – open lucht, zonlicht, vogelzang, de geuren van de aarde – en een grond die hun voeten ondersteunde: elke stap gaf zachtjes mee onder hun poten, niet zoals de vloer van ijzerdraad waarop ze hun hele leven hadden gestaan – een grond bedekt met stro!
Maar deze kleine hen bewoog niet. Ze stond urenlang als bevroren op dezelfde plaats, niet bij machte of onwillig om te eten of te drinken, ook al was er voedsel en water vlakbij.
Terwijl de anderen druk bezig waren te proeven van hun eerste momenten van verbijsterende vrijheid, ofwel door verdwaasd vooruit te strompelen, of door onhandig te zoeken naar een vaag iets, of door zich te verstoppen of door samen te troepen, stond zij daar maar alleen met haar vuile, bezoedelde veren, onder aan haar buik een korst van het vuil waarin ze al die tijd had moeten leven, het stompje van haar snavel nauwelijks lang genoeg om haar tong te bedekken, haar onderkaak versplinterd en zielig openhangend als een bedelende hand. Ze keek zelfs niet rond, alsof het haar te veel moeite zou kosten om iets te zien, om nog iets anders te moeten absorberen. Alsof ze niets anders verwachtte dan meer leed, meer pijn, meer misbruik, meer van de kilheid die ze had moeten doorstaan in de eierindustrie.
Uren later stond ze nog steeds op dezelfde plaats, onbewogen, verdoofd, afgesloten, nauwelijks nog in leven. Maar nu had ze een ei gelegd. Ze stond erboven alsof het iets compleet vreemds voor haar was, iets dat nooit een deel van haar lichaam was geweest. Daar stond ze, nauwelijks bij machte om haar eigen leven te dragen, maar nog steeds met eieren die haar belastten. Daar stond ze, omringd door een wereld die haar eindelijk, ongelooflijk, onwaarschijnlijk in leven wou houden, maar ze kon er niet echt deel van uitmaken. Ze stond nog steeds verdwaasd en alleen in het midden van de open schuur.
Ik weet niet wat ze voelde toen ze daar stond, verslagen op haar eerste dag in vrijheid, maar ik weet wel nog goed wat wij toen voelden: nog meer dan spijt voor haar verwonde leven, voelden we een stekende schaamte. Schaamte voor de verwoesting die wij – de morele dieren, de enige dieren die een keuze kunnen maken, de absolute top van het dierenrijk – dagelijks intentioneel en overbodig veroorzaken bij de zwakkeren, de onderdrukten, de onschuldigen in de wereld. Schaamte voor het feit dat we dit doen voor iets banaals als smaak, een smaak die nota bene gemakkelijk, stijlvol en overvloedig kan worden vervangen door pijnloze bronnen. Schaamte voor onze verderfelijke voedselvoorkeuren. Schaamte voor onze perverse menselijkheid. Schaamte voor onze schaamteloze corruptie.
De volgende ochtend nam ze haar eerste voorzichtige maar zelf gewilde stapjes, haar eerste verbijsterde stapjes in een leven dat eindelijk klaar was om te beginnen. Ze stapte rustig haar vrije leven tegemoet, op dezelfde manier als wij in ons veganistisch leven zijn gestapt: niet alsof we een nieuwe, vreemde wereld binnenwandelden, maar alsof we terugkeerden naar een vertrouwd leven. Alsof we eindelijk thuis waren.
Op de luchthaven van het Australische Brisbane heeft een wespenplaag ervoor gezorgd dat drie vluchten tijdens het opstijgen moesten gestopt worden, zo blijkt uit een veiligheidsrapport.
De insecten hadden nesten gemaakt in delen van de Airbus A330-vloot van Qantas, waardoor ze de meetinstrumenten stoorden. In een van de gevallen zorgde de procedure waarmee het vliegtuig werd gestopt ervoor dat de remmen overhit raakten, waarna de banden lekten en het vliegtuig op de tarmac strandde.
De piloot was beginnen remmen toen het vliegtuig aan de grond een snelheid van 226 km per uur had. De remmen bereikten toen een temperatuur van 685 graden, waardoor zes van de acht banden lek raakten.
Sinds de incidenten controleert Qantas zijn vloot wekelijks op mogelijke wespennesten. (lb)
Vind je kind ,dier,enz.in een wip terug dankzij digitale Sherlock Holmes
Vind je kind in een wip terug dankzij digitale Sherlock Holmes
Het wordt steeds makkelijker om je kind, huisdier, tas of verloren kleinood terug te vinden. Een handig nieuw apparaatje, de Loc8tor geheten, spoort als een digitale Sherlock Holmes alles op wat iemand is verloren. Het toestel is van Britse makelij en vanaf volgende week op de Belgische markt beschikbaar.
Zendertje Het apparaat is zo groot als een mobiele telefoon. Daaraan kunnen via een klein zendertje (elektronische identificatiechip) verschillende objecten worden gekoppeld, zoals sleutels of een portemonnee, maar ook het huisdier, de teddybeer van je kind of je kind zelf dat niet te ver mag weglopen.
'Baken' Alles wat de gebruiker niet wil verliezen, krijgt een 'baken' bevestigd. De Loc8tor vindt alles terug binnen een straal van 180 meter in de open ruimte. In huis of kantoor werkt het maar tot ongeveer 50 meter. "Wi-fi en bluetooth werken op dezelfde frequentie als de Loc8tor en kunnen interfereren met de Loc8tor", zegt Luc Smeeters van Bytecom bvba, het Belgische bedrijf dat de Loc8tor hier op de markt brengt.
Alarmsignaal Het apparaat geeft desgewenst automatisch een alarmsignaal af als de betrokkene te ver is verwijderd van bijvoorbeeld zijn portemonnee, belooft Luc Smeesters. Aan de Loc8tor kunnen 24 objecten gekoppeld worden. "Dat kan erg handig zijn als je bijvoorbeeld in de taxi zit en je laat je portemonnee liggen", zegt Smeesters.
90 euro Het hebbeding kan ook pas in werking treden als de gebruiker daadwerkelijk iets kwijt is. Het geeft dan - leesbaar op een lcd-scherm - een zoeksignaal af. Probleem is alleen dat de eigenaar de Loc8tor niet mag kwijtraken, want een apparaatje dat het apparaatje zoekt, is er niet. Er zijn twee versies op markt, voor de goedkopere versie tel je 90 euro neer, de geavanceerde kost 150 euro. (belga/svm)
HEERHUGOWAARD - Een groeiend aantal honden en katten wordt door het baasje in de tandartsstoel gezet. Dat blijkt onder meer uit een forse toename van het aantal declaraties voor tandheelkundige zorg bij deze dieren.
Dat zegt woordvoerder Martijn Kabbes van Proteq Dier & Zorg, de grootste huisdierenverzekeraar van Nederland. „Wij constateren een stijgende vraag naar tandheelkunde bij honden en katten. Niet alleen het aantal declaraties voor tandheelkundige zorg is ten opzichte van 2006 met bijna 40 procent gestegen, ook het daadwerkelijk bedrag dat daarvoor is uitgekeerd steeg met 40 procent.”
De vraag voor deze zorg bij dierenartsen is inmiddels zo groot dat een aantal dierenartsen zich hierin heeft gespecialiseerd. Deze artsen zijn verenigd in de Werkgroep Veterinaire Tandheelkunde. Sinds Proteq Dier & Zorg, onderdeel van SNS Reaal, eind 2006 de 'aanvullende dekking' introduceerde, met daarin een uitgebreide dekking voor tandheelkunde, heeft 10 procent van de klanten die dekking ook afgesloten.
„We merken dat de huisdiereigenaar steeds meer voor zijn huisdier over heeft. Een paar jaar geleden was het normaal dat een hond uit zijn bek stonk en dat het tandvlees ontstoken was. Gelukkig beseft men nu dat een goede medische zorg voor het gebit er ook bij hoort”, aldus Kabbes.
Laat de SP de circusleeuw in zijn hemdje staan? Help nu!
Laat de SP de circusleeuw in zijn hemdje staan? Help nu!
Geachte dierenvriend,
Een doorbraak voor het welzijn van wilde dieren in circussen is dichtbij. In de Tweede Kamer tekent zich een meerderheid af voor een verbod op het gebruik van wilde dieren in circussen. Dinsdag 12 februari zal in de Vaste Kamercommissie van Landbouw gestemd worden over een motie hiertoe. Tot onze grote teleurstelling blijkt de SP een plotselinge ommezwaai te maken. Tot gisteren stond in hun Standpunten 'Circussen met wilde dieren moeten worden verboden.' Een nieuwsbericht op hun website maakt nu duidelijk dat de SP ineens niet meer voor een verbod is. Onbegrijpelijk! Eén ding is duidelijk: zonder de SP zal het verbod er niet komen! Help mee en breng de SP op andere gedachten. Stuur zo spoedig mogelijk een e-mail (voorbeeldtekst vindt u hieronder) naar:
en vraag iedereen in uw omgeving a.u.b. dit ook te doen.
Wij zullen alle reacties voor 12 februari aan de SP overhandigen.
<Geachte heer Marijnissen,
Hierbij wil ik u laten weten dat ik uitermate teleurgesteld ben in de dramatische ommezwaai die de SP gemaakt heeft in haar standpunt over het gebruik van wilde dieren in circussen. Zoals u weet is de stem van de SP cruciaal om tot een verbod te komen. Het gebruik van wilde dieren in circussen is onethisch. Wachten op meer onderzoek zal deze ernstige misstand verder voort laten duren. De SP zal daarvoor verantwoordelijk worden gehouden. Het is daarom onbegrijpelijk en diep teleurstellend dat de SP haar standpunt op dit belangrijke moment wijzigt en daarmee bewust dierenleed laat voortbestaan. Een gemiste kans.
AMSTERDAM - Mannen opgelet! Lingerie kopen voor uw valentijn wordt een stuk leuker. De interactieve dames van 'KnickerPicker' geven u een persoonlijke modeshow.
U mag kiezen tussen drie modellen en ze verschillende setjes sexy lingerie aan laten trekken. Wanneer u het wenst draaien ze zich ook voor u om.
AMSTERDAM - Een inwoonster van Doesburg kreeg de schrik van haar leven, toen ze een onthoofde poes op haar oprit zag liggen.
Foto: ANP
Ramona Albert dacht eerst nog dat het dier misschien overreden was en zocht in de omgeving van haar woning naar sporen. "Ik heb zelfs nog in huisvuilcontainers gekeken, die aan straat stonden om geleegd te worden, of ik het hoofdje vond", vertelt zijn aan De Gelderlander. Ze vond niks.
Medewerkers van de dierenambulance stelden vast dat de kop van het dier er met brute kracht is afgetrokken. In de omgeving van de woning is geen bloed gevonden, waardoor men ervan uitgaat de dat het dier elders is gedood.
De buren van de Doesburgse Ramona hebben het dier maandagavond geïdentificeerd. De eigenaars gaan dinsdagmiddag aangifte doen. Het gaat om een geheel zwarte poes zonder bijzondere kenmerken.
Varkenspest verspreidt zich mogelijk via de lucht. Tot nu toe werd aangenomen dat het virus via diercontacten, besmet voer, transportauto's of contact met mensen wordt verspreid. Onderzoekers van het Centraal Veterinair Instituut (CVI) van de Nederlandse Wageningen Universiteit zijn er echter in geslaagd het virus in de lucht te "vangen" met speciale filters.
Halfuur zweven Uit de proeven is gebleken dat het virus een halfuur in de lucht kan blijven hangen. Dat is volgens de onderzoekers genoeg om het virus van het ene naar het andere bedrijf te laten vliegen. "Maar er zijn nog veel andere factoren die de overlevingstijd en de verspreiding van het virus buiten het bedrijf kunnen beïnvloeden", zegt onderzoeker Willie Loeffen.
Ook proeven met mond-en-klauwzeer en vogelgriep Het CVI onderzoekt nu het virus in de stallucht bij groepen varkens. Bij het eerste onderzoek werd naar individueel gehuisveste varkens gekeken. Ook worden proeven voorbereid met het mond-en-klauwzeer- en vogelgriepvirus.
De onderzoekers, die samenwerkten met de Universiteit Utrecht en het diergezondheidsinstituut GD in Deventer, zien de resultaten van hun onderzoek volgende week gepubliceerd in Veterinary Microbiology. (novum/lb)
Negen scharnierpunten kunnen klimaat doen kantelen
Negen scharnierpunten kunnen klimaat doen kantelen
De Groenlandse ijskap en het regenwoud van de Amazone behoren volgens toonaangevende klimaatvorsers tot de negen scharnierpunten bij de klimaatverandering. In deze gebieden kunnen reeds kleine veranderingen enorme gevolgen hebben, waardoor systemen gemakkelijk kunnen overslaan, schrijven de leider van het Potsdam-Instituut voor Klimaatonderzoek, prof. Hans Joachim Schellnhuber, zijn medewerker prof. Stefan Rahmstorf en Britse wetenschappers.
Scharnierpunten De Groenlandse ijskap en het arctische zee-ijs (Noordpool) zijn bijzonder gevoelige scharnierpunten, bericht de groep in een vooraf online gepubliceerd artikel van het tijdschrift Proceedings van de National Academy of Sciences of the United States of America (PNAS). Daarin worden de bevindingen van een werkgroep met 36 vooraanstaande klimaatvorsers, de bevraging van 52 experten en wetenschappelijke literatuur behandeld. De negen scharnierpunten moeten in de klimaatpolitiek bijzondere aandacht krijgen.
Katalysator Als het arctisch zee-ijs smelt, komt daaronder de donkere watermassa vrij. Omdat die meer zonnestralen opneemt als witte ijsvlaktes, wordt de opwarming geïntensiveerd. Het overige ijs zal dan sneller smelten. De kritische grens kan bij 0,5 tot 2 graden Celsius opwarming bereikt worden, zodat het noordpoolgebied reeds over enkele decennia in de zomer ijsvrij kan zijn.
IJs Bij de Groenlandse ijskap braken smeltende gletsjers de rand van het ijsplateau af, wat tot verdere opwarming en ijsverlies leidde. Als de temperatuur daar meer dan drie graden Celsius stijgt, kan het ijsplateau reeds binnen de 300 jaar afsmelten en de zeespiegel met zeven meter laten stijgen. Ook de ijskap in het westen van het zuidpoolgebied kan in die periode ontdooien. Het scharnierpunt daar ligt bij een opwarming van de regio van vijf tot acht graden.
Regenwoud De boreaalwouden in het noorden van de planeet zullen volgens wetenschappelijk inzicht bij een opwarming van drie tot vijf graden door droogte en hitte in de zomer en ziektes binnen de 50 jaar grotendeels afsterven. Het regenwoud in het Amazonegebied zou door ontbossing en opwarming zodanig veel schade oplopen dat het volgens matrixen in die spanne tijds eveneens over een uitgestrekt areaal vernietigd zou kunnen zijn. Voor de Sahara, de Sahelzone en de regio's ten zuiden daarvan is het nog onduidelijk of ze droger of vochtiger zullen worden dan nu.
Andere punten Andere scharnierpunten zijn het weerfenomeen El Niño, de Indiase zommermoesson en de warme golfstroom in de Atlantische Oceaan, de zogeheten thermohaline Atlantische circulatie. (dpa/sam)
Mannen zijn niet de beste vrienden van vrouwen. Toch niet in Groot-Brittannië waar uit een rondvraag blijkt dat vrouwen meer geven om hun huisdieren dan om hun partner. Op de vraag wie ze het eerst in zekerheid zouden brengen, antwoordden twee derde van de vrouwen dat ze eerst zouden kiezen voor hun huisdieren en dan pas voor hun man.
De nieuwe resultaten tonen nog maar eens aan hoe groot de liefde van de Britten is voor hun huisdieren. 32 procent geeft ook aan dat ze kostbare bezittingen zou verkopen om de veeartsenkosten te kunnen betalen, meldt Breitbart.com. (vsv)
De Europese Commissie wil graag uw mening horen over de zeehondenjacht en de handel in zeehondenproducten. Dit is een belangrijke mogelijkheid om aan te dringen op een Europees verbod op de handel in producten afkomstig van de commerciële zeehondenjacht.
Mede dankzij uw steun hebben wij in Nederland sinds juli 2007 een handelsverbod op zeehondenprodukten - verkregen uit de commerciële jacht. Wij zien dit als een heel belangrijke stap naar een algeheel Europees handelsverbod in alle zeehondenproducten.
Als u geen tijd heeft om het hele document in te vullen dan kunt u uw steun aan een verbod op de handel in zeehondenproducten ook aangeven door de overeenkomstige optie bij de laatste vraag aan te vinken.
Helaas is deze enquête alleen beschikbaar in het Engels en dit kan tot gevolg hebben, dat de deelname van Europeanen niet gelijkwaardig vertegenwoordigd zal zijn zodat ook de resultaten een niet reëel beeld zullen geven. Daarom vragen wij u om per e-mail een klacht in te dienen bij de Europese commissie met het gebruik van het volgende e-mail adres en tekst: env-trade-in-seal-products@ec.europa.eu. Wilt u deze email in cc sturen naar ons emailadres info-nl@ifaw.org
"Even though I would prefer that the questionnaire was also available in Dutch, I would still like to give my views on this issue. I understand the questionnaire asks what action I would like to see the EU take about the trade in seal products. I would like the EU to ban the trade in seal products because commercial seal hunts are inherently inhumane. I expect my views to be taken in to account."
Het IFAW twijfelt aan deze wijze van raadpleging van de burger aangezien wij van mening zijn dat deze vragen geen reëele weerspiegeling geven van de commerciële zeehondenjacht. Evenmin geven sommige antwoordopties niet alle zienswijzen weer die er bestaan ten aanzien van dierenwelzijn. Desondanks vormt de vragenlijst nog wel een mogelijkheid om de EU te verzoeken tot het instellen van een verbod op de handel in zeehondenproducten. En bedenkt u hierbij dat alle vragen optioneel zijn, u hoeft dus niet op alle vragen antwoord te geven als u het gevoel heeft dat de opties uw mening niet afdoende weergeven.
Rapport over de dodingsmethoden voor zeehonden Een recent rapport over de dodingsmethoden van zeehonden is onlangs op verzoek van de Europese Commissie door de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid (EAV) gepubliceerd. Het rapport komt met vernietigende conclusies van de Canadese commerciële zeehondenjacht en andere zeehondenjachten op de wereld
Het rapport verklaart:
dat er serieus bewijs is dat effectieve dodingsmethoden in de praktijk niet altijd voorkomen;
dat er bewijs is dat tijdens de Canadese commerciële zeehondenvaart dieren pijn en leed ondervinden;
zeehondenjagers vaak niet voldoen aan de Canadese regels voor wat betreft het uitvoeren van een oogreflextest om er zeker van te zijn dat de zeehonden dood zijn voordat ze gevild worden;
in tegenstelling tot de huidige praktijk, dat pogingen tot het doden van zeehonden niet ondernomen dienen te worden wanneer de zeehond geen stabiel doel vormt of wanneer de jager uit balans is, bijvoorbeeld in geval van bewegende ijsmassa’s;
dat de jacht op zeehonden open dient te staan voor onafhankelijke inspecties zonder onnodige verstoring.
Neemt u vandaag nog actie en beantwoordt u de EU vragenlijst. De deadline voor het indienen hiervan is over een paar weken. Dit is een zeldzame mogelijkheid om direct op EU niveau voor eens en altijd een eind te maken aan de onnodige handel in zeehondenproducten in Europa.
: De computer blijkt het blaffen van honden beter te verstaan dan mensen, en kan gebruikt worden om de taal van deze dieren beter te leren begrijpen.
Tijdens een studie naar het blaffen van honden hebben wetenschappers 6.000 blafgeluiden opgenomen van 14 hongaarse mudi’s (een soort herdershond).
Zes verschillende “blaffen” werden vastgelegd;
- Het blaffen tegen vreemden, wat werd opgenomen door een onderzoeker naar het huis van de eigenaar van de hond te laten lopen.
- Het blaffen van honden tijdens gevechten werd opgenomen tijdens hondentrainingen, waarbij de honden werden aangemoedigd om in de lap om de arm van de trainer te bijten.
- Het blaffen voor “een plasje doen” werd opgenomen terwijl de eigenaars net deden alsof ze met de hond gingen wandelen.
- Het blaffen voor hun balletje werd opgenomen terwijl een eigenaar de bal voor de neus van de hond hield.
- Het blaffen tijdens spelen werd opgenomen tijdens een spelletje tussen de eigenaar en de hond (het trekken aan een lap of iets dergelijks).
- Het blaffen van de hond als hij alleen achterblijft werd opgenomen terwijl de eigenaar zijn hond aan een boom vastbond en wegliep.
Analyse
Na het analyseren van de digitale versies van deze “blaffen” verbond het computerprogramma in 43% van de gevallen de juiste blaf met de juiste handeling. Dit komt vrijwel overeen met de score van mensen (40%). De computer had een betere score bij “wandelen” en “balletje”, terwijl de mensen hoger scoorden bij “spelen” en “alleen achterblijven”.
Verder kon de computer beter onderscheiden welke blaf bij welke hond hoort (52%). De wetenschappers hadden eerder al vastgesteld dat mensen dit verschil vrijwel niet konden vaststellen.
Men is er van overtuigd dat deze methode kan worden toegepast bij elk dier dat met geluiden communiceert. Honden zijn ideaal voor deze studie omdat mensen en honden al duizenden jaren samenwonen. Het is in ieder geval al duidelijk wat de mens tegen het dier wil zeggen; bij communicatie tussen de dieren onderling is het veel moeilijker om vast te stellen wat bedoeling is van de voortgebrachte geluiden.
In een toekomstig experiment willen de onderzoekers de “blaffen” van verschillende hondenrassen vergelijken. Aangezien deze honden gefokt werden voor verschillende doelen zou dit mogelijk kunnen resulteren in een verschil in “blaftaal”.
Het onderzoek, dat werd uitgevoerd door Csaba Molnár en zijn team van de Eötvös Loránd Universiteit in Hongarije, is op 15 januari 2008 gepubliceerd in “The journal of Animal Cognition”
RENKUM - Dierentehuis De Wagenrenk is op zoek naar een baas voor Gabber. Gabber is een grote kater geboren in 1999. Er is afstand van hem gedaan, omdat het samen met de hond niet goed ging.
Gabber heeft het bij de Wagenrenk helemaal niet naar zin. Hij is erg op zichzelf en vindt de andere katten niet leuk. Helaas wordt hij bij ons omringd door andere katten. Gabber is bij ons onder andere daardoor moeilijk hanteerbaar. Hij is angstig en verdedigt zich door blazen en soms ook slaan.
Het dierentehuis zoekt voor Gabber een thuis dat hij niet hoeft te delen met andere huisdieren en waar hij lekker zijn eigen gang kan gaan. Gabber is niet gewend naar buiten te gaan en kan goed binnen blijven. Als Gabber eenmaal een eigen plek heeft, zal hij ongetwijfeld tot rust komen en beter benaderbaar zijn, maar een knuffelkat zal hij nooit worden. Gabber is gezond, geent en gechipt. Voor Gabber worden geen adoptiekosten in rekening gebracht.
Voor meer informatie: Dierentehuis De Wagenrenk, Keijenbergseweg 18, Wageningen, tel. 0317-413985
DEN HAAG - Ondanks de strenge regelgeving rond het houden van pitbullachtige honden worden er jaarlijks nog enkele honderden dieren in beslag genomen.
Het verhaal van de Harderwijkers Andries van den Brink en Manuela Kruders staat wat dat betreft niet op zichzelf.
Wegens verschillende bijtincidenten in het verleden is het houden van een pitbull verboden in ons land. Een en ander is vastgelegd in de Regeling Aggresieve Dieren (RAD) uit 1993. De wet stelt verder strenge voorwaarden aan het bezit van honden met de uiterlijke kenmerken van een pitbull. Deze 'pitbullachtigen', zoals de American stafforshire en de American bulldog, moeten in het bezit zijn van een geldige stamboom. Die wordt op basis gegevens van de ouders van de pup bij geboorte opgesteld. Als het dier op leeftijd is, kan het geen stamboom meer krijgen. En geen geldige stamboom betekent inbeslagname door de politie.
Maar waarom moeten de dieren eigenlijk een stamboom bezitten? "Omdat het verschil tussen beide dieren erg moeilijk is te zien", zegt Hugo Tiel van AnimalCare in Harderwijk. De dierenarts heeft echter wel zijn bedenkingen bij de strenge regels rond Pitbullachtigen. "Honden zijn vaak een product van hun eigenaar. Ze zijn niet agressief uit zichzelf. Dat geldt ook voor pitbulls."
Gezien de strenge regels is het opmerkelijk te noemen dat er nog zoveel dieren rondlopen zonder 'paspoort'. Hoe is dat mogelijk? "Hondenbezitters zijn vaak niet goed op de hoogte van de regels", zegt Just de Wit van de Hondenbescherming. De Wit raadt (aspirant-) hondenbezitters aan zich goed te laten informeren voordat ze een pitbullachtig dier aanschaffen. Ook moeten ze bij de koop zorgvuldig te werk te gaan. "Wie een pitbullachtige hond wil aanschaffen, moet dat alleen doen wanneer het dier een geldige stamboom bezit. Die moet zijn uitgegeven door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland." De handel in honden is niet vrij van oplichters. De Wit roept kopers op tot waakzaamheid. "Sommige verkopers leveren nepstambomen, dus let goed op."
De RAD ondervindt de laatste jaren steeds meer tegenstand. De Dierenbescherming pleit bijvoorbeeld al jaren voor opheffing. Zij is van mening dat de RAD in haar huidige vorm te streng is. De organisatie wil af van de uiterlijke beoordeling van honden. "Uiterlijke kenmerken van een dier zeggen niets over hun gedrag", betoogt de Dierenbescherming. "Niet-agressieve, sociale honden moeten vanwege hun uiterlijk worden afgemaakt, terwijl niet-sociale honden kunnen blijven leven omdat ze niet binnen de regelgeving vallen. Het verschil tussen leven en dood is een papiertje en het uiterlijk, niet het gedrag."
Marianne Thieme (PvdD en kampioen vragen stellen in de Kamer): ¨In het Europees Parlement worden goede initiatieven genomen, maar het gaat dan wel over dierenleed dat in China wordt veroorzaakt, maar de vraag blijft: wat hebben wij zelf achter gesloten deuren aan dierenleed zitten?¨
Dan vraag ik me af wat voor initiatieven er dan wel genomen worden tegen het dierenleed in China en waarom wij dit leed door de vingers zien door deel te nemen aan de Olympische Spelen? Hierbij zeggen wij niet alleen JA tegen dierenleed maar ook tegen mensenleed. Op de plek waar straks de Olympische Spelen plaatsvinden zijn mensen met grof geweld uit hun woonomgeving verdreven, net zoals de wilde dieren uit hun leefomgeving verdreven worden.
Ik vraag me vervolgens af hoe we in Nederland (en in de andere Westerse landen idem dito) zo hypocriet kunnen zijn. Over wilde zwijnen, Bokito en overwerkte dolfijnen maken we ons druk. Allemaal zaken om je kostbare energie in te stoppen, maar vervolgens wel vrolijk naar China te gaan voor de Olympische Spelen. Ja dat zeg ik: hypocriet!
Het dierenleed in China is onbeschrijflijk en vindt op alle mogelijke wrede manieren plaats. Vinden de activisten dierentuinen in Nederland erg, dan moet je eens in China gaan kijken. In het Badaltearing Safaripark in China mogen kinderen een levend schaap uitkiezen die vervolgens voor een absurd grote groep leeuwen gegooid wordt. De kleine kinderen staan hierbij te lachen.
In het Harbin park, een fokcentrum voor tijgers, kan je voor veel geld een levende kip en koe kopen en doneren aan de 700 Siberische tijgers die daar gefokt zijn. Deze dieren worden levend voor de tijgers geworpen, zonder ontsnappingsmogelijkheden, en het publiek staat daar bij te lachen en foto's te maken.
Het park probeert zich goed te praten door te zeggen dat de tijgers het jagen moeten leren, maar dat is onzin want deze tijgers worden om te beginnen nooit uitgezet in het wild en bovendien wordt de levende prooi haast ¨in hun schoot¨ geworpen, in het wild gaat het niet zo makkelijk, dus daar leren ze niets van. Maar dat is ook niet nodig, want tijgers worden in China niet gefokt om daarmee aan het soortbehoud mee te werken. Néé, in China worden ze doodgemaakt om als delicatesse op de menukaart te verschijnen en dode tijgers worden voor veel geld verkocht omdat hun lichaamsdelen in medicijnen verwerkt worden en hun vacht en kop als trofee dienen. De vraag naar tijgers in het wild wordt hierdoor niet minder maar juist meer, want ook in landen als India wil men graag grof geld verdienen aan de tijgers. In het wild is de Siberische tijger, net als de overige nog bestaande tijgersoorten, bijna uitgestorven. Bovendien is het onderscheid tussen een dode tijger uit een dierentuin of uit het wild niet te maken. De handel in tijgers en tijgerproducten vanuit China moet dus acuut gestopt worden.
Dan hebben we nog de aangeklede, dansende en gemartelde beren ter menselijk vermaak in de Chinese dierentuinen en het levend koken en villen van honden en katten voor de consumptie.
De ¨vogeltjes markten¨ verkopen honden en katten die op elkaar gestapeld zijn in kleine hokken. De wanhoopskreten geslaakt door de mishandelde Chinese dieren gaan door merg en been.
Beelden laten zien hoe een kat met een tang uit een kooi wordt gehaald om verkocht te worden voor de kookpot. Zeg nou zelf, zijn de meeste dieren in de Nederlandse huizen, circussen en dierentuinen er zo slecht aan toe?
Echt ver van je bed is het niet te noemen want de trimster van mijn hond is ook door een Chinees restaurant in Nederland benaderd of ze honden verkocht. Voor een middelgrote hond werd een paar honderd euro geboden. Dan valt de vondst van blikken Whiskas in de keuken van een Chinees Restaurant nog mee. Waar blijven de Kamervragen over dit soort praktijken Marianne?
Een land als Nederland loopt altijd voorop bij het wijzen met een vingertje naar mensen en instanties, ontelbare vragen worden er gesteld, maar niet de juiste, dus die stel ik nu! Wanneer wordt er aan dit leed iets gedaan?
Talk en babylotions bevatten potentieel schadelijke stoffen
Talk en babylotions bevatten potentieel schadelijke stoffen
Lotions, talk en shampoos voor baby's kunnen chemische stoffen die potentieel giftig zijn, zoals ftalaten, in het lichaam van het kind achterlaten, zo blijkt uit een studie die vandaag verschijnt.
De studie van de universiteit van Washington en van het onderzoeksinstituut van het kinderziekenhuis van Seattle toont aan dat baby's bij wie dergelijke producten gebruikt worden, meer ftalaten in hun urine hebben dan andere zuigelingen.
Levertumor De vorsers onderzochten de urine van 163 kinderen van 2 tot 28 maanden oud op negen types van ftalaten, een stof die levertumoren veroorzaakt als ze in ratten ingebracht wordt. De onderzoekers stelden een hogere concentratie ftalaten vast bij de kinderen van ouders die shampoos, talk en lotions gebruikten.
Allergieën "Dat is verontrustend, want de blootstelling aan ftalaten in de prille kindertijd is in verband gebracht met een verandering van de hormonenconcentratie en met een toename van allergieën en eczeem", stelt Sheela Sathyanarayana, professor in de pediatrie aan de universiteit van Washington en auteur van de studie. "Baby's zijn misschien meer in gevaar dan kinderen of volwassenen omdat hun voortplantings- en endocrien systeem nog in ontwikkeling is", merkt ze op.
In 2006 verbood de Europese Unie het gebruik van zes ftalaten in rammelaars voor kinderen. (afp/ka)
LELYSTAD - Een niet alledaagse botsing op het fietspad van de Oostranddreef in Lelystad heeft zondagmiddag een paard het leven gekost. Het op hol geslagen dier knalde tegen een ander paard, belandde tegen een lantaarnpaal en overleed. Dat meldde de politie Flevoland zondag.
Twee vrouwelijke ruiters uit Lelystad maakten een ritje door de bossen bij Lelystad. Een van de dieren sloeg om onbekende reden op hol, wierp de ruiter af en ging ervandoor. De ruiter op het andere paard zette de achtervolging in. Tijdens die achtervolging knalden de twee paarden op elkaar. De ruiter, een 25-jarige vrouw uit Lelystad, kwam hierdoor ten val. Zij is met onbekend letsel naar het ziekenhuis gebracht.
Dat honden soms kunnen ruiken of iemand kanker heeft, is al enige tijd bekend. Maar nu beweren wetenschappers aan de universiteit van Manchester dat zieke cellen ook letterlijk kunnen worden gehoord.
Infrarood De onderzoekers ontdekten namelijk dat cellen geluid voortbrengen wanneer ze met een infrarode lamp worden bestraald. En ze hopen dat de ontdekking van die 'schreeuw' een bijdrage kan leveren tot het stellen van diagnoses, zonder dat daarbij operatief moet worden ingegrepen zoals nu vaak het geval is.
Bij prostaatkanker bijvoorbeeld, één van de vormen van de ziekte die zelfs met een pijnlijke biopsie niet altijd kan worden opgespoord en waarbij ook de PSA-bloedproeven niet in alle gevallen volledige duidelijkheid scheppen over de aard van de tumor.
Microfoon Volgens dr.Peter Gardner, de analytische scheikundige die het onderzoek leidde, kunnen dankzij de nieuwe techniek die hij 'foto-akkoestisch' noemt, cellen uit urine worden gehaald om vervolgens te worden getest met behulp van een microfoon.
Want het geluid dat kankercellen maken is duidelijk anders dan de 'kreet' van een gezonde cel, zo stelde hij vast. "Het klinkt als een valse tuba in een orkest." Gardner waarschuwt wel wel dat het nog tien jaar kan duren voordat zijn doorbraak zal leiden tot proeven die algemeen beschikbaar zullen zijn. (belga/bdr)
DIERENVRIENDEN, Voor de dieren in de opvang doen we alles, energie, tijd, liefde en geld is voor hun...echter met dit laatste redden we het niet en hebben we dringend hulp nodig! Wilt U ons hier in steunen, het kleinste bedrag is WELKOM !
Indien u een bedrag aan onze stichting wil schenken mag u dat doen op volgend rekeningnummer. Het geld wordt integraal besteed aan de dieren en hun verzorging, onderkomen en voeding.
Stichting/VZW The Animal Orphanage
Registratienummer Kamer van Koophandel: 41068459
Nederland :
ING 5270919 IBAN NL53INGB0005270919 BIC INGBNL2A
t.n.v. A.M.M. Booms
Someren, Nederland.
voor een Minibetaling (€ 1,30) kan je onderstaande link klikken. Help ons HELPEN !!!
Ik ben Leny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam De Bosheks.
Ik ben een vrouw en woon in Planeet Aarde (Heelal) en mijn beroep is Medisch Entomoloog.
Ik ben geboren op 22/05/0000 en ben nu dus 2013 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Flora en Fauna, Muziek,Kunst,Humor,Boeken,PC,Paarden/Mensport,Films,enz..
Op deze planeet zijn we allemaal gemaakt uit hetzelfde genetische materiaal,dwz.dat alles wat leeft,eigenlijk onze broeders en zusters zijn!Zoals St.Franciscus ook de dieren aansprak met broeder wolf,zuster vogel en zuster bloem.HOU VAN ALLES WAT LEEFT!!!
Mistral en Bonnie
Big Bandit, Face en 2 van de 5 rooie rakkers!
Big Bandit met Face
Mops Toby en de poesjes
![](javascript:fotovenster("http://www.telegraaf.nl/multimedia/archive/00152/shin_chan_3_152330d.jpg"," "," ",152,200);)
Het wordt steeds makkelijker om je kind, huisdier, tas of verloren kleinood terug te vinden. Een handig nieuw apparaatje, de Loc8tor geheten, spoort als een digitale Sherlock Holmes alles op wat iemand is verloren. Het toestel is van Britse makelij en vanaf volgende week op de Belgische markt beschikbaar.
![](javascript:fotovenster("http://www.telegraaf.nl/multimedia/archive/00155/lingerie_155319d.jpg"," "," ",147,200);)
![](javascript:fotovenster("http://www.telesport.nl/multimedia/archive/00155/zwartekat_jpg_155261d.jpg"," ","ANP ",200,133);)
De Groenlandse ijskap en het regenwoud van de Amazone behoren volgens toonaangevende klimaatvorsers tot de negen scharnierpunten bij de klimaatverandering. In deze gebieden kunnen reeds kleine veranderingen enorme gevolgen hebben, waardoor systemen gemakkelijk kunnen overslaan, schrijven de leider van het Potsdam-Instituut voor Klimaatonderzoek, prof. Hans Joachim Schellnhuber, zijn medewerker prof. Stefan Rahmstorf en Britse wetenschappers.
Ik ben Leny, en gebruik soms ook wel de schuilnaam De Bosheks.
![](javascript:fotovenster("http://www.telegraaf.nl/multimedia/archive/00155/maharishi_155510d.jpg"," "," ",159,200);){kind=link}