BELGIË, LAND ZONDER HART !
HOE MIJN DROOM EEN NACHTMERRIE WERD !
Ik had een droom .....
Als klein kind woonde ik in een klein huisje in een klein dorpje.
Mijn moeder had een schoonmaakfobie, dus dieren waren niet aan de orde.
En dat was wat mij het meeste trok.
Alle dieren en planten .
Al gauw wist ik wat ik het liefste wilde, met heel veel dieren in alle vrijheid leven in een groot bos.
Uiteindelijk heet ik Booms en een boom hoort in een bos !
Deze droom heb ik 30 jaar gekoesterd en nooit los gelaten .
Gewerkt en gespaard en gezocht en gevonden .
In België op het Kempisch Plateau vond ik mijn droomplekje.
Een stuk bos met een liefelijk stromend beekje, omringd door varens en zachte grassen .
Via een makelaar vond ik dit en het was een warme zomeravond, de makelaar was dicht, maar geen nood,
hier bleef ik voor de rest van mijn leven: DIT WAS MIJN DROOM !
Omringd door mijn honden vleide ik me in het zachte gras en genoot....
Een diepe rust en vrede daalde over me heen , ik was thuisgekomen ...eindelijk...
Beschenen door de maan en de sterren viel ik in een diepe slaap.
Bij het eerste ochtendlicht werd ik wakker, de zachte nevel die over de velden lag werd al gauw verdreven door de eeste zonnestralen en de lucht werd gevuld met gezang van vogels.
Ik waste me in het beekje en maakte een wandeling met de honden in afwachting van het moment dat ik naar de makelaar kon .
De koop was gauw gesloten en het was van mij, een eigen bos... wowow!
Ook bij de notaris werd het dezelfde dag nog moeiteloos geregeld !
Op het terrein stond een houten huisje, een zitkamer , 2 slaapkamers, keuken en douche, wat bijgebouwen, een garage en een loods.
Voorlopig hield ik nog wel mijn huurwoning aan, maar elk moment dat ik kon verbleef ik natuurlijk in het bos.
Mijn geestelijke en lichamelijke gezondheid kwamen weer helemaal in harmonie daar.
Na jaren bij een neurolooog te hebben gelopen wegens HSP (Hyper Sensitive Person ), verdwenen hier al mijn
problemen waar ik jaren mee had geworsteld als sneeuw voor de zon!
In februari besloot ik ook mijn katten en fretten mee te nemen.
Ik laadde alles in manden en benches in mijn auto, hing de aanhanger er achter met alles wat ik voorlopig maar kon laden en vertrok richting België.
Vreemd genoeg was me dat voorspeld door een oude, zieke, helderziende vrouw, die zei dat ik naar het buitenland zou verhuizen en nee het was geen vakantie, toen had ik helemaal nog niks gevonden in die richting...
Het was ijzig koud en er begon een koude mist op te komen die bevroor op de bomen en de weg .
Tegen de schemering kwam ik daar aan .
Eerst mijn dieren allemaal naar binnen en alles wat maar warmte kon geven aangestoken .
Dat waren allemaal electrische verwarmingen want de geplande houtkachel had ik toen nog niet.
Ook het koken ging electrisch en ik besloot maar een hapje te maken en dan het bed in te duiken want het was een lange vermoeiende dag geweest, alleen al de reis had al bijna 3 uur geduurd.
Opeens een klap en volslagen duisternis.
De primitieve meterkast kon al deze electriciteit niet trekken en had het begeven .
Totaal onervaren met dit soort toestanden moest ik opeens heel veel problemen oplossen .
Ik zat in het pikkedonker in een vreemde omgeving waar ik niemand kende met een stel dieren die het koud hadden en om 1 uur 's nachts, in "the middle of nowhere "....
Mijn auto gestart de dieren er in gezet en gaan rondrijden of ik ergens licht zag branden met het gevaar dat ik in de mist de weg ook nog zou kwijtraken.
Al gauw zag ik een heel klein lichtje branden en teneinde raad klopte ik daar maar aan.
Boven werd een raam geopend en een man stak een verward, slaperig hoofd uit het raam.
Ik vertelde mijn probleem en gelijk werd de deur gastvrij geopend en werd ik in de eetkeuken op een stoel geplant met een warme kop koffie en de nieuwe buurman ging gelijk het noodnummer van de electra bellen .
Nou België kon niet meer stuk, zulke aardige mensen, een mooi land en ik wist, ik had niet alleen een vaderland, maar ook een moederland, helaas bleek deze moeder zich later te ontpoppen tot een kwaadaardige stiefmoeder...
De goede buurman heeft het die avond allemaal voor me opgelost , ik kreeg een zwaardere meterkast en hij kon gelijk door om zijn koeien te melken want we waren toen al weer heel wat uurtjes verder.
Ik had wel gelijk een les geleerd, vanaf toen was ik bedacht op noodsituaties, dus zo snel mogelijk ook een houtkachel en gas.
Ik moest nog wel een oplossing zoeken voor mijn dubbele lasten en besloot mijn rijtjeswoning te verhuren .
Na maanden niks te hebben gehoord van de huurder en er ook geen post werd door gestuurd, besloot ik eens te gaan kijken.
Ik kon mijn eigen huis niet meer in en toen me dat uiteindelijk lukte stond ik aan de grond genageld, het huis was totaal ontmanteld, de trappen, keukenblok, toillet, kasten, alles, echt alles was weg.....
Zelfs de stopcontacten waren verwijderd en de bedrading hing uit de muren .
Het heeft me jaren gekost om deze financiele schade te betalen , dus dit huis kon ik niet meer aanhouden .
Jaren leefde ik gelukkig en in harmonie in mijn bos.
Mijn dierenbestand begon zich uit te breiden .
Het begon met een hele leuke haan , die eigenlijk de pan in moest, maar die ik ophaalde en Robin werd mijn natuurlijke wekker.
Maar een haan alleen is ook niet alles en ik hoorde dat er een dierenhandelaar vlakbij woonde en ging daar 5 kippetjes voor hem er bij halen .
De dierenhandelaar had duizenden dieren en ik keek mijn ogen uit.
Maar er liepen ook dieren die onverkoopbaar waren en die hij dan maar een kopje kleiner maakte, want eters die niks opbrengen daar hebben handelaren niks aan.
Meteen kon ik een zieke pauw mee nemen.. en dat was het begin van een gestage stroom van kneuzen .
Die ene pauw had na verloop van tijd gezelschap van 65 soortgenoten en al gauw wist men in de buurt en tot ver in de omtrek dat ik wel van dieren hield en ook het dumpen begon.
Katten en konijnen werden in dozen voor de deur gezet of aan de poort gehangen .
Aangereden dieren werden op het pad gelegd.
Zelfs paarden werden gedumpt, oude dieren , kreupele dieren , moeilijke dieren met gedragstoornissen, allemaal dieren die niet of heel moeilijk te plaatsen waren .
Met liefde en zorg nam ik ze op, hoewel het voedingsprobleem ook groeide.
Om van de dierenartskosten en hoefsmid nog maar te zwijgen.
Ook werden er nu varkens gedumpt , in kliko's , door de omheining geschoven enz.
En meestal werd er dan gesteld : of bij mij of afmaken..dus dan was de keuze duidelijk.
Het duurde niet lang of er liepen gemiddeld 500 dieren , gelukkig had ik er een stuk wei bijgekregen .
125 Varkens, 15 paarden, een ezel, 15 geiten en bokken , honderden vogels, vooral hanen , eenden , over de 100 kalkoenen, 55 katten , 12 honden, vissen en kleine vogels.
En alles moest eten en zijn verzorging, financieel stond ik er helemaal alleen voor en ook het werk moest ik alleen doen .
Ik ging contacten leggen met winkels, om groentenafval, oud brood en alles wat over tijd was te krijgen .
Vanaf dat moment ging ik dagelijks op pad met mijn oude bestelaotootje om eten voor de dieren te vergaren .
Het leven was voor mij totaal veranderd , van Doctorandus met een goed betaalde baan was ik nu schillenboer (vrouw) geworden , stond voor dag en dauw op, want het was gigantisch veel werk.
Ook moesten er regelmatig moederloze dieren worden verzorgd, katten, vogels enz.
Met mijn minimum inkomen was ook de financiele kant niet vol te houden en ik besloot een stichting op te richten :
The Animal Orphanage, in de hoop wat fondsen te kunnen werven , hetgeen helaas nooit is gelukt, dus moest ik zelf een oplossing zoeken .
Naast al het werk met de dieren moest ik nu ook er bij gaan werken om geld voor ze te verdienen, dus ik ging op de markt staan met allerlei spullen die ik goedkoop opkocht en veel 2 e hands spullen .
Elke nacht viel ik doodmoe in mijn bed om bij het licht worden weer op te staan en weer met frisse moed te beginnen.
Ziek of niet ziek, ook na een zwaar ongeluk op krukken, ging het door, 30 jaar lang , nooit een vrije dag , zomers in de hitte en stof en in de herfst slepend met kruiwagens door de modder. in de winter met bevroren waterslangen, eerst de houtkachel aan, slangen ontdooien water geven.
Ook had ik grondwater, dat niet geschikt was voor consumptie en de aquaria, dus ook slepen met jerrycans, 's winters een ramp, want dan waren alle buitenkranen bevroren.
Zomers zorgen voor de houtvoorraad, met mijn sterke Fjordenpaard sleepte ik de bomen door het bos , verzaagde en hakte ze in blokken en droogde ze voor de winter.
Als ik er op terug kijk snap ik niet hoe ik het allemaal voor elkaar heb gekregen .
Maar het werkte (ik dus), de dieren waren gezond en happy en ja ik ook, voelde me goed, ondanks het zware leven .
Regelmatig deed ook de politie (soms midden in de nacht) een beroep op me om bv. loslopende paarden van de weg te halen, waarbij ze zelf wel in hun busje bleven zitten , onder het mom: "We hebben geen verstand van paarden ".
Maar voor varkens moest je vergunningen hebben , die kreeg ik , maar daar moet je ook voor betalen en zorgen dat je hokken bouwt , want dieren moeten onderdak hebben anders krijg je problemen met dierenwelzijn.
Op de gemeente vertelden ze me aan welke eisen de bouwsels moesten voldoen en ook sommeerde de politie me dat ik een omheining moest bouwen.
Mijn hele leven heb ik al een zwak gehad voor de outcast en en de zwakkere in de samenleving en in mijn vrije tijd (voor mijn dierenopvang) deed ik vrijwilligerswerk voor de daklozen .
En naast de dieren kwamen er nu ook daklozen mensen binnen.
Een dakloze buurman die ziek was en verzorging nodig had en nog wat daklozen .
Gelukkig had ik wat bijgebouwen en caravans waar ze in konden vertoeven , eten was er genoeg, want dagelijks zaten er bij de spullen die ik haalde nog allemaal hele goede zaken .
En ik had nu ook een beetje hulp met het zware werk .
Zo gingen de jaren voorbij ....
De dieren waren happy en gezond en werden ouder dan gemiddeld.
Toen kwam de varkenspest , de mond- en klauwzeer en de vogelgriep en alle dieren in mijn omgeving werden bij al deze plagen geruimd, alleen ging de engel des doods mijn bos voorbij want ik viel net buiten het ruimings gebied.
Ondertussen had ik de naam de bosheks al gekregen. legde wel eens de kaart en hielp met kruiden voor zieken en kwaaltjes bij de omwonenden .
Ook werd ik wel het geiten meisje of vogel meisje genoemd omdat ik bij het wandelen vaak werd gevolgd door een hele zwerm geiten, bokken en vogels....
Wordt vervolgd...