Onder het wakende oog van het Noorderlicht verlaten we Kirkenes —
een rand van de wereld, waar stilte nog betekenis heeft.
Aan boord van Hurtigruten glijden we over donkere zeeën,
terwijl het licht boven ons beweegt als een geliefde die je naam kent.

Elke haven is een ontmoeting.
In Hammerfest buigt de wind zich over verhalen van ijs en moed.
Harstad en het verstilde Trondenes ademen tijd — langzaam, plechtig.
Het blauw van Sortland weerspiegelt de hemel,
terwijl Stokmarknes fluistert waar deze reis ooit begon.

Dan openen de Lofoten hun armen.
In Svolvær rijzen bergen op uit zee als dromen in steen,
en diep in de smalle adem van de Trollfjord
houdt zelfs de tijd even zijn adem in.

Verder zuidwaarts verzacht het licht.
Brønnøysund glinstert als een belofte,
tot de reis uitmondt in Bergen —
waar kleur, regen en herinnering samenvloeien.

Dit is geen gewone tocht.
Het is een langzaam verliefd worden.
Op het noorden.
Op de nacht.
Op het licht dat blijft, zelfs wanneer je ogen gesloten zijn.
Een film om te voelen.

Gentianni

De Link: https://youtu.be/obN_Zj-64iI?si=Q-gBzxmIUCaPFXS6