Ik ben Everdiena - roepnaam = Dieni, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Dieneke.
Ik ben een vrouw en woon in Lelystad (Nederland) en mijn beroep is geen.
Ik ben geboren op 07/03/1943 en ben nu dus 66 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: handwerken, 3D knippen, powerpoints engeltjes sparen en mijn kleinkinderen.
Wij wonen al 36jaar in Lelystad met veel plezier, ook mijn kinderen en kleinkinderen wonen op fietsafstand dus ik kan ze vaak zien, en dat is heel fijn, mijn man Berend en ik mogen graag fietsen (bij mooi weer)
Ook passen we veel op de honden en katten van onze familie en vrienden, en dat komt nog wel eens voor, vinden we erg leuk.
Deze powerpoint heb ik in opdracht van mijn mannetje gemaakt, Laatst zongen wij dit lied in de kerk en dat greep hem op dat moment erg aan, hij voelde dat die woorden hem in zijn positie van nu, op het lijf waren geschreven. Vaak kan je zelf niet uitdrukken wat je voelt tot dat je een lied of een zin hoord. Ik hoop dat er meer mensen wat aan de woorden van dit lied hebben.
Vanmorgen naar de chirurg geweest, en Be moet op 20 maart worden opgenomen, dan komt hij 3 dagen aan het infuus met pretnison, en wordt dan op 23 maart geopereerd, indien mogelijk wordt het allemaal gedaan met een kijkoperatie, en is hij met 3 dagen weer thuis, maar als dat niet lukt moet het met een grotere snede en duurt het 7 dagen. We hopen natuurlijk dat het de kijkoperatie wordt. Het is wel een goed gevoel dat we eindelijk van het wachten af zijn en weten waar we aan toe zijn.
Het was een heel gezellige dag ik had een stampotbuffet gemaakt en een pan snert nou dat ging er in als koek, sàvonds waren we total los maar het was heerlijk.
Ik kom zo gauw ik kan, weer persoonlijk op jullie blogjes, en groetjes sturen. Nu is het even moeilijk door de omstandigheden, bedankt voor al jullie lieve groetjes, dat doet een mens goed.
Kaarsjes branden, reikende handen, iedereen heeft daar behoefte aan, dat er iemand naast je wil staan. Een schouder om te huilen, armen om in te schuilen. Maar is er geen, en donker om je heen, dan voel je je heel alleen. Zijn er geen reikende handen, laat dan een kaarsje branden. Die geven je misschien wat zicht, in ieder geval geven ze je licht.
Als je door verdriet wordt neergeslagen het "waarom"van dit, aan niemand kan vragen. Dan is het goed dat je zoveel goede mensen ziet ook al vinden ze de juiste woorden niet.
We hebben gisteren een gesprek gehad met de longarts, en hij heeft nu met naam en toenaam gezegd dat het waarschijnlijk niet goedaardig is zelfs de professor die over de Pet-Scan gaat (en waar niet s op te zien was) heeft de scan bekeken en zei nee deze vlekken zijn niet gewoon daar moet wat aangedaan worden. 4 maart moet hij dan nog even naar de hartspecialist en 8 maart naar de chirurg, en die gaat dan precies vertellen wat hij gaat doen en wanneer hij gaat opereren, dus de spanning blijft alhoewel we wel blij zijn dat we weten wat het is en dat er wat aan gebeuren gaat, op dit moment heeft Be nog teveel last van zijn astma en hij heeft daarvoor een nieuwe keur van pretnison gekregen voor 10 dagen dan moet het over zijn anders kunnen ze niet opereren.
En lieve blogmaatjes ik wil jullie bedanken voor al die fijne "hart onder de riem "berichtjes, dat is een heel fijn gevoel dat er zoveel mensen even aan ons denkt. Bedankt.
Vanmiddag weer een bezoek gebracht aan de longarts, maar de uitslag was niet gunstig, de vlekken zijn niet verdwenen en moet er toch een operatie komen, die voorlopig nog niet kan want Be is erg benauwd en dat moet eerst over zijn. hier krijgt hij nu een pretnisonol en een antibioticakuurtje voor en als het over is moet hij weer een longfunctie doen om te kijken dat als er een stuk van zijn longen wordt afgehaald hij nog genoeg lucht heeft, dan moet hij naar de chirurg en die gaat dan zeggen wat er gebeuren gaat, dus alles bij elkaar is het geen leuk vooruitzicht, maar we moeten er in berusten met wat er gaat gebeuren, en dat doen we ook, wij weten waar we terecht kunnen en dat is een goed gevoel, dat we dit niet alleen hoeven te doen.
Mijn zoon heeft een website voor mij gemaakt, daar kan ik al mijn eigengemaakte plaatjes en plaatjes die ik mooi vind op kwijt en hoef niet bang te zijn dat het te vol wordt. iedereen kan plaatjes van mijn site vrij gebruiken de URL zit onder eigen- schappen,die je krijgt door op het plaatje te klikken. Ik ben nog steeds plaatjes aan het bijvoegen.
Ik ben Everdiena - roepnaam = Dieni, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Dieneke.
Vanmorgen naar de chirurg geweest, en Be moet op 20 maart worden opgenomen, dan komt hij 3 dagen aan het infuus met pretnison, en wordt dan op 23 maart geopereerd, indien mogelijk wordt het allemaal gedaan met een kijkoperatie, en is hij met 3 dagen weer thuis, maar als dat niet lukt moet het met een grotere snede en duurt het 7 dagen. We hopen natuurlijk dat het de kijkoperatie wordt. Het is wel een goed gevoel dat we eindelijk van het wachten af zijn en weten waar we aan toe zijn.
Ik kom zo gauw ik kan, weer persoonlijk op jullie blogjes, en groetjes sturen. Nu is het even moeilijk door de omstandigheden, bedankt voor al jullie lieve groetjes, dat doet een mens goed.
Kaarsjes branden,
We hebben gisteren een gesprek gehad met de longarts, en hij heeft nu met naam en toenaam gezegd dat het waarschijnlijk niet goedaardig is zelfs de professor die over de Pet-Scan gaat (en waar niet s op te zien was) heeft de scan bekeken en zei nee deze vlekken zijn niet gewoon daar moet wat aangedaan worden. 4 maart moet hij dan nog even naar de hartspecialist en 8 maart naar de chirurg, en die gaat dan precies vertellen wat hij gaat doen en wanneer hij gaat opereren, dus de spanning blijft alhoewel we wel blij zijn dat we weten wat het is en dat er wat aan gebeuren gaat, op dit moment heeft Be nog teveel last van zijn astma en hij heeft daarvoor een nieuwe keur van pretnison gekregen voor 10 dagen dan moet het over zijn anders kunnen ze niet opereren. 
Vanmiddag weer een bezoek gebracht aan de longarts, maar de uitslag was niet gunstig, de vlekken zijn niet verdwenen en moet er toch een operatie komen, die voorlopig nog niet kan want Be is erg benauwd en dat moet eerst over zijn. hier krijgt hij nu een pretnisonol en een antibioticakuurtje voor en als het over is moet hij weer een longfunctie doen om te kijken dat als er een stuk van zijn longen wordt afgehaald hij nog genoeg lucht heeft, dan moet hij naar de chirurg en die gaat dan zeggen wat er gebeuren gaat, dus alles bij elkaar is het geen leuk vooruitzicht, maar we moeten er in berusten met wat er gaat gebeuren, en dat doen we ook, wij weten waar we terecht kunnen en dat is een goed gevoel, dat we dit niet alleen hoeven te doen.
