einondertussdelijk terug...... jullie vroegen je waarschijnlijk af wat er gaande was? 14 dagen geleden overviel me plots hevige hoofdpijn en koorts. van de dokter kreeg ik te horen dat het een bacterie was en ik onmiddelijk moest starten met een antibiotica-kuur. twee dagen later : hetzelfde met mijn Patriek. en daar lagen we allebei, zo ziek als een hond, zoals we zeggen....en zo ging het twee weken lang : slapen, medicatie innemen, slapen..... we wisten soms niet of het voormiddag of namiddag was.... we zijn allebei nog nooit zo lang én zo ziek geweest...... ondertussen is mijn pa opgenomen en geopereerd geweest en ik kon én mocht er niet naartoe omdat het té gevaarlijk was voor hem (als hij die bacterie erbij zou krijgen). stilaan begint alles er weer beter uit te zien : we kunnen weer een beetje eten, hebben geen koorts meer en kunnen al een halve dag wakker blijven..... het ergste was dat ik mijn kleinkinderen niet kon knuffelen. Fien deed gisteren haar plechtige communie en ik kon er niet bij zijn..... Floortje gaat morgen voor het eerst naar school.... toch hoop ik dat ik morgenavond s kan langsgaan om haar wedervaren te horen.... beetje bij beetje heb ik weer de moed om eens op mijn pc te werken en s te strijken, het eten klaar te maken.... en dat is toch een goed teken ! ik hoop tegen het einde van de week weer echt beter te zijn, en Patriek ook. zo zie je maar dat je van alles kan plannen, maar dan word je ziek en moet je noodgedwongen in bed blijven......
vorige week was ik met Patricia bij Integraal in Brugge. we hadden er een fijne babbel met zuster Noëlla en zuster Maria Goretti, het was tevens een eerste kennismaking van Patricia met Integraal. bij onze terugkeer stopten we even, in Brugge-stad. we konden het natuurlijk niet laten van even een kledingwinkel binnen te gaan, met de gekende gevolgen : we kochten ons elk een nieuwe outfit...... in Beke ging ik dekens, truitjes, sokjes.... gaan ophalen. die heeft Annie ondertussen naar Huize Triest gedaan, en daar waren ze heel tevreden. Annie moest alle breisters bedanken van Werner, die daar de leiding heeft. Patricia was bij Marie-Jo in Beernem met heel wat breiwerk voor Zuster Lieve in Congo, en voor de vluchtelingen. al het gerief voor Zuster Lieve gaat naar Zwevezele, waar haar familie alles verpakt in tonnen om dan via Wereldmissiehulp te versturen. ze vragen alles voor Congo in katoen of zachte wol te breien, het mag niet prikken, want de kindjes dragen daar niets onder. de gebreide grotere en kindersokken houden ze voor de vluchtelingen, vorige winter hadden ze warme sokken te kort. enkele breisters breien nu ook wantjes voor de daklozen, evenals mutsen en sjaals, en ook truien of vesten. tijdens de koude wintermaanden komt dat goed van pas. zo breien we nu al om voorraad aan te leggen voor het najaar. de laatste tijd was niet 'lenteweer', maar toch hoop ik dat de zon er stilaan doorkomt. ik wens iedereen een fijne week toe.
Annie heeft het tegenwoordig superdruk ! ze mocht terug bij de dame in Gent waar ze vorige week al wol mocht halen. deze dame had de zolder leeggemaakt omdat ze verhuist : wol, breinaalden, viskes, en veel stoffen stonden allemaal klaar voor ons !
deze week bracht ze ook een bezoek aan de nieuwe breister uit Drongen (ook een Annie). ze heeft vroeger veel gebreid voor winkels, en ze breit nog heel graag als ze tijd heeft, en daarom wil ze voor ons breien. toen een winkel waarvoor ze breidde op de fles ging, kreeg ze een groot deel van de overschotten.... bovenop kreeg Annie nog een zak met overschotjes mee van rond de 4kg !
een andere mevrouw uit Gent die deze week contact opnam met Annie komt zelf even langs.
Annie heeft dan nog eens gebeld met de mevrouw waar ze vorige week wol van kreeg en die in een breiclub in Gent is. deze vrouw nodigde Annie uit om eens naar de breiclub te komen. werk genoeg dus voor ons Annie !!!! misschien zou ze best dringend op pensioen gaan...... nog enkele jaartjes geduld, Annie, en 't is zo ver ! ik kijk er ook naar uit hoor, want zoals het nu gaat met de actie zullen we onze handen vol hebben..... k bedank je hierbij nog eens extra voor al wat je doet en betekent voor onze actie, je bent ONMISBAAR voor ons. door de actie vond ik drie fantastische vriendinnen voor het leven, en daar is Annie één van. ik wil ook nog de nieuwe breisters, en gulle schenkers van wol bedanken : jullie inbreng is héél welkom !!!!
donderdag was het hoogdag voor de klavertjes ! de klavertjes, dat zijn Antoinette, Annie, Patricia en ik. zo noemen we ons omdat we als een klavertje vier zijn. een klavertje vier brengt geluk, en wij brengen dat, samen met alle andere mensen die breien en aaneennaaien voor onze actie, bij de mensen die ons breigoed heel goed kunnen gebruiken..... waarom was het donderdag 'hoogdag' ? we hadden alle vier afgesproken om de verjaardag van Annie en Patricia te vieren, en tegelijk eens een ganse dag samen door te brengen om te praten over onze actie, over onze vooruitzichten, onze kleine zorgen en gelukkige momenten, zoals iedereen ze kent. het is altijd moeilijk om een dag te vinden die ons alle vier past, omdat we alle vier bezige bijen zijn, maar voor donderdag was het toch gelukt, en we hebben er echt van genoten ! we hadden om tien uur afgesproken bij Annie. we hadden dekens en ander breiwerk mee , die Antoinette dan meenam naar huis om te stockeren tot we het kunnen gaan afleveren. Annie had hele mooie mutskes gebreid, waaronder een 'aviateurke'...... je ziet het hierbij afgebeeld. je kan het vergelijken met de hoofdbedeking die vroegere vliegeniers op hun hoofd hadden..... vandaar de naam. het is echt super ! Patricia had sokjes gebreid, allemaal om ter mooist. ik zie al die blije gezichtjes voor me als we die kunnen gaan afgeven in één of ander opvangcentrum. Annie kreeg een pakje met wol van Patricia, en ook een heel mooi boekje met beschrijving van verschillende soorten kleurrijke handschoentjes en wantjes. we willen nu ook handschoentjes en sokjes breien voor de dakloze kinderen en kinderen in opvangcentra. die tip kregen we in het opvangtehuis van Sint Niklaas, omdat dat heel belangrijk is voor de kinderen, in de winter. de wol die Annie kado kreeg, kwam van Eernegem (Ichtegem) waar twee vrouwen een heel groot magazijn van wol hebben. het was echt prachtige wol van zeer goed kwaliteit. ben je ook geïnteresseerd om daar eens heen te gaan, kijk alvast eens op http://www.suzywol.be wij zijn van plan deze zaak een bezoekje te brengen. de wol die Annie kado kreeg heeft ons overtuigd.... maar donderdag ging het richting Gent. we namen de bus, om geen parkeerproblemen te hebben. rond de middag gingen we eten in Café des Arts, een heel mooie zaak met een prachtig interieur, en het eten was héél lekker ! deze zaak is werkelijk een aanrader. terug bij Annie praten we nog wat na, laadden we Patricia haar auto vol. zij ging Antoinette thuis afzetten en helpen om de de dekens en ander breiwerk op zolder te brengen. een mooie dag was weer voorbij.... ondertussen liet Annie weten dat we weer een breister bijhebben, zij had onze site bekeken en iemand herkent op de fotos, en zo had ze contact opgenomen. van nog een vrouw kreeg Annie breiwol. allemaal heel welgekomen.... Annie Van Eeghem, een breister van in het begin, mailde dat ze een nieuw pc heeft en onze site en blog bekeken had, en ze vind het geweldig ! ze is superenthousiast om verder te doen.... 'oma' uit Betekom belde me om af te spreken mekaar te ontmoeten. ze komt voor enkele dagen naar Middelkerke aan zee, en op de terugweg rijden ze af in Aalter, en daar hebben we afgesproken . het is enkele jaren geleden dat we mekaar nog zagen. het zal een blij weerzien zijn. oma stuurde al een mailtje toen de oproep in de krant verscheen, na de aardbeving in Pakistan, nu zeven jaar geleden. sindsdien mailen we mekaar vaak, en als ze naar zee komen, proberen we af te spreken. ik kijk er echt naar uit. morgen is een bijzondere dag voor mij : in Eeklo start een cursus 'zwemmen' . het is speciaal voor oudere mensen die nog niet kunnen zwemmen. ik wou al heel lang leren zwemmen, maar het is er nog niet van gekomen. ditmaal heb ik me laten inschrijven en ik kijk er geweldig naar uit. vooral doordat het speciaal voor oudere mensen is, vind ik belangrijk, ik word tenslotte 59 dit jaar... en zie het niet zitten om tussen de jeugd te leren zwemmen. als het meevalt, kan ik tegen de grote vakantie zwemmen !
op de pc vond ik bij 'foto van de week' van het Nieuwsblad een opmerkelijke foto , die je hierbij vind. het is als het ware een moderne kopie van het werk van Michelangelo uit de sixtijnse kapel. ik vind het zo mooi dat ik het niet kon nalaten op mijn blogje te zetten. dit 'kunstwerkje' werd gemaakt in de ruimte : een robot en een astronaut reiken naar elkaar. ik vind dit heel toepasselijk op vandaag : Goede Vrijdag. alle christenen herdenken het lijden en de dood van Jezus Christus. laten we het even heel stil maken in ons en nadenken over het 'waarom' van dit lijden. ik vraag me af of het niet eens tijd wordt dat alle mensen mekaar de hand reiken ? als we teevee of radio openzetten, zien of horen we bijna alleen droeve verhalen. misschien door de crisis, krijgen we wat meer aandacht voor de mensen die het niet zo goed hebben.... want zeg nu eens eerlijk : echt slecht hebben de meesten van ons het toch nog niet..... maar er zijn er die werkelijk in armoede leven in ons land, en we moeten niet ver zoeken..... buiten ons land krijgen we dan berichten van oorlog, geweld, zoals in Syrië bijvoorbeeld. zelf heb ik daar nog drie nichtjes wonen met hun gezin. af en toe hebben we contact, het grootste deel van de dag hebben ze geen electriciteit (dus geen pc ), waar ze vroeger blij waren dat hun kinderen naar school konden om te studeren, zijn ze nu blij als die kinderen 'thuiskomen'.... soms worden zelfs kinderen op straat doodgeschoten.... ze worden in alles beknot, er is weinig te krijgen, er heerst voortdurend angst, mensen worden opgepakt, gefolterd.... en dat in onze moderne maatschappij ! niemand durft blijkbaar iets te ondernemen, er wordt wel veel beloofd, maar niet gedaan...... dan vraag ik me af : is Christus daarvoor aan het kruis gestorven? het zou allemaal veel beter kunnen, als er wat meer begrip en nederigheid was. het enige wat wij kunnen doen is bidden . het gebed word soms wel eens vergeten, maar het is een moment van stilte en samenzijn met God, een moment die we moeten koesteren. mijn vader zei altijd : " dat het weer oorlog moest worden, ze vluchten allemaal naar de kerk..." laat ons niet wachten tot het weer oorlog wordt, laat ons deze namiddag om 15 uur eens in gebed samenzijn...... ik wens iedereen een heel fijn paasweekend !
we zijn allemaal creatieve mensen, anders zouden we niet breien voor de actie, dus wou ik hier eens iets onder de aandacht te brengen :
SCRAPTASTIC EVENT 2012 in Flanders Expo, begin oktober. wat U misschien wist, of niet wist, maar ik maak graag wenskaarten. daar ben ik een tiental jaren geleden mee begonnen. al mijn materialen haal ik bij de Hobbyfarm , hier in Eeklo. deze winkel is ondertussen uitgegroeid tot een begrip in de hobbywereld. Moeder Katrien en dochter Evelyne staan er met raad en daad ten dienste van de klanten, er worden vele cursussen gegeven enkele jaren geleden ontstond een nieuwe rage : scrapbooking ! het is een soort creatief werken met fotos en zo..... echt heel mooi. toen is bij Evelyne het idee ontstaan om een weekend in te richten, waar lesgeefsters van overal naartoe kwamen om hun creativiteit te delen met cursisten. de inschrijvingen kwamen binnen, niet alleen vanuit België maar ook daarbuiten. het was een echt succes. vorig jaar, de tweede editie, was dat succes zo groot dat er dit jaar moest uitgekeken worden naar een grotere ruimte, en ook accomodatie. en waar kan dat beter dan in Flanders Expo.... het eerste weekend van oktober gaat dus het Scraptastic Event door voor iedereen die geïnteresseerd is. denk niet dat je het niet kan : eens dat je door de microbe gebeten bent, laat je het niet meer los..... neem een kijkje op de site ..... op het event kan je ook van alles aanschaffen wat met deze hobby te maken heeft. ik vermoed dat er velen van jullie echt geïnteresseer zullen zijn. ik plaats hier ook de affiche bij, waar jullie alle inlichtingen kunnen weervinden. misschien ontmoet ik daar iemand van jullie?
"alles gaat beter met twee", zegt men, maar bij ons gaat alles beter met vier ! Antoinette, Annie, Patricia en ik hebben zo elk ons deel van de actie die we verzorgen, en samen maken we er het beste van. sinds Annie een zoekertje in de Streekkrant zette, hebben we al heel wat wol binnengekregen, en leverde het ons een artikel in de Streekkrant op waardoor we wat meer bekendheid kregen. zo kreeg Annie deze week een telefoontje van een dame die ging verhuizen en nog heel wat wol liggen had. ze wilde die niet meer meeverhuizen, en toen herinnerde ze zich het sos-ke van Annie. Natuurlijk dat wij die wol goed kunnen gebruiken. zo is Annie gisteren om die wol geweest : we kregen 90 nieuwe bollen, waarvan er twee keer 20 van dezelfde kleur en alle wol van opperbeste kwaliteit. via Brigitte, een dame die van in het begin naar de samennaaidagen komt, hebben we nog een breister bij, die nu truien breit voor ons. zij zal die wol dus goed kunnen gebruiken. in de namiddag is Annie dan langs geweest bij mevrouw Plasschaert die zo mooi kan breien. ze kreeg er een paar vliegeniersmutskes, verschillende babydekentjes, een paar sjaals, twee gilets en een prachtig omslagdoek. deze dame is 86 jaar en wat ze maakt is gewoon super en perfect ! dat is wel heel bijzonder ! volgende week vieren we de verjaardag van Annie (die morgen jarig is) en van Patricia die eind vorig jaar, jarig was. we hadden nog geen tijd om een dagje daarvoor vrij te maken, maar op de samennaaidag hebben we onze agenda's samengelegd en een datum geprikt. het was het laatste jaar zo druk..... we vieren altijd onze verjaardag samen, maar dat was door omstandigheden, op Patricia haar verjaardag niet gelukt. maar nu gaan we er echt een dag van maken ! we kijken er alle vier geweldig naar uit. we kunnen eens wat bijpraten met ons vier, en dat brengt altijd goede ideeën mee ook. ondertussen heb ik lapjes aaneengezet van een dame van in de negentig.... ze wou graag eens een deken zien van haar lapjes. ik heb er twee grote dekens van gemaakt en geef ze mee met Antoinette die ze haar zal gaan tonen. dat vrouwtje zal heel content zijn, zo ziet ze wat er van haar lapjes gemaakt wordt. morgen moet ik voor mijn halfjaarlijkse controle . ik voel me goed en vermoed niet dat er problemen zullen zijn. tis ondertussen vier jaar geleden dat de kanker de kop opstak.... maar de operatie en daaropvolgende bestralingen en chemo hebben blijkbaar goed werk geleverd. op naar de vijf jaar.....
gisteren was een vruchtbare dag. na een afspraak in het AZ in Brugge, reed ik naar Meulebeke waar Angèle weer een "auto-vol-breiwerk" klaarhad. de leden van Okra Meulebeke kennen er wat van : het waren weer 'juweeltjes'. ik gaf Angèle een boekje van onze actie en een bedankingskaartje zodat de breisters eens konden zien wat we allemaal doen met hun breiwerk. ze was er heel tevreden mee en zou het vandaag op de bijeenkomst eens doorgeven. van Meulebeke ging het naar Vinkt bij Antoinette. we hadden een gezellige babbel en laden mutsen en sjaals uit; die moeten voorlopig op zolder tot volgend najaar. met de lapjes reed ik naar Ruiselede waar het juist bijeenkomst was van de missiekring. niet minder dan twintig leden waren daar naarstig aan het breien. de afgewerkte stukken kreeg ik mee. de lapjes werden daar achtergelaten, en die zullen ze mooi aan elkaar zetten . nog even een stop bij mijn kleindochtertje Floortje. mijn dochter belde dat ze steeds naar oma vroeg, en dan kan je toch niet laten om eens langs te gaan. ze was zo blij me te zien. met dit mooie weer geniet ze van het buitenspelen. nog een uurtje met haar doorbrengen, maakte mijn dag compleet. k was blij toen ik na zessen weer thuiswas. dat dacht ik althans...... mijn lieve Patriek belde of ik geen zin had om nog een ritje mee te doen met de vrachtwagen.... het is heel druk op zijn werk en hij zou maar tegen tien uur thuis zijn. dan zat ik gans de avond alleen, en hij ook in zijn vrachtwagen. hij moest Eeklo passeren dus ben ik maar meegereden. het was gezellig en zo waren we samen. thuisgekomen was het tijd om onder de wol te kruipen want vandaag is het voor hem weer heel druk. zelf neem ik het vandaag wat rustiger. dat hoop ik toch..... ik kreeg een mail van Katty, die al enkele heel mooie dekens opstuurde : ze heeft een 'lentedeken' gemaakt en stuurt het vandaag op. in Beke wacht ook heel wat gerief, dat ga ik volgende week halen. en zo blijft onze winkel draaien, zoals Annie het zo mooi verwoord.
we keken er heel lang naar uit, maar t is weer al voorbij...... onze vierde samennaaidag was weer een succes en we mochten drie nieuwe gezichten verwelkomen ! deze mensen waren ook superenthousiast, en komen zeker terug..... de Creaclub van Vinkt was goed vertegenwoordigt, de mensen van Waarschoot Beke, de missiekring van Ruiselede, vriendinnen van Annie uit Drongen met ons Mariette, mensen van de Bosrank met Elke..... (ik hoop dat ik niemand vergeet....) Annie en Antoinette hadden heerlijke soep klaargemaakt, en Linda, de dochter van Mariette had voor een 'dessertbuffet' gezorgd, een waaier van pudding, cakes en taart. alle aanwezigen vonden dat ze bijzonder verwend werden. maar dat is ook onze bedoeling, dan komen ze graag terug. het is ook een manier om onze dankbaarheid te tonen. we zijn geen vzw, krijgen van niemand steun, dus moeten we het allemaal zelf bekostigen en dat is niet altijd gemakkelijk. maar het is alsof het zo moet zijn, er komt altijd wel wat op onze weg : wanneer de wol op is, komt er meestal wel weer andere.... zo kreeg Annie 25 kilo wol onder de vorm van gebreide stukken, die ze ooit eens gebruikt hebben om 'palen' in een school aan te kleden. de missiekring van Ruiselede heeft een deel meegenomen om te gebruiken, de mindere stukken uit te trekken en te herbreien. zo komt het allemaal in orde. gisteren belde Angèle van de Ocra van Meulebeke : daar staat weer een auto gerief te wachten ! volgende week ga ik het ophalen. de lapjes doe ik naar Lia van de missiekring van Ruiselede. zij verdeelt het dan onder de leden die de lapjes dan aan elkaar zetten tot dekens. en nu kunnen we weer uitkijken naar onze volgende samennaaidag die een beetje een 'jubileum-uitgave' wordt : de vijfde ! we gaan proberen er iets bijzonders van te maken. we hebben een jaar tijd, dus tijd genoeg om erover na te denken.....
vertrekken op 12-jarige leeftijd voor de vakantie van je leven, samen leren skiën met al je vriendjes, plezier maken, en de tijd van je leven beleven, sneeuwballen gooien op de juf of de meester ... niet wetende dat dit ook hun laatste reis zou worden. nooit meer naar huis terugkeren, nooit meer plezier maken, nooit meer ! voor altijd een sterretje aan de hemel ..... veel sterkte aan ouders, broertjes en zusjes, grootouders, familie en vrienden, leerkrachten, kinderen en directie van de betrokken scholen.
hoe moet het voelen om het verhaal van je kind nooit te kunnen horen, een wezentje uit je eigen hart geboren... waarschijnlijk, zoveel moois aan mama en papa te vertellen, een week op je tanden gebeten, om niets door te bellen ! alleen verlangend naar vandaag, om alles te vertellen in geuren en kleuren... niet wetend, dat dit tragische ongeval kon gebeuren. dit slaat als een bom, een krater in het hart van zoveel mensen... niemand wil je dit enorme verdriet toewensen... steunbetuigingen, één minuut stilte, de Koning op bezoek, allemaal héél mooi, maar de ouders blijven zitten met hun immense verdriet... ergens in een hoek ! hoeveel huisjes waren misschien niet versiert... met "Welkom Thuis, lieve schat" of nog een verrassing, die mama niet vergat... alles laat nu alleen een grote leegte in hun leven, hun leven, dat ze ook aan de kinderen hadden gegeven ! iedereen van hier en ver hier buiten, vragen zich af... hoe het kan, dat deze kinderen hun dromen smelten als sneeuw voor de zon? alle tranen, gaan nooit de pijn in de harten van de ouders kunnen beschrijven, omdat zij met zovele vragen achter blijven. je kind nooit meer kunnen knuffelen... of slaap lekker... tot morgen... of goeiendag, sterkte voor al die mama's en papa's .... herinner jullie... de kinderen hun warme lach....
dit is echt onwezenlijk ! we kunnen het amper bevatten... iedereen in België , maar ook daarbuiten leeft met de ouders en familie mee. het enige wat we kunnen doen is bidden voor die engeltjes en hun begeleiders, en de chauffeurs van de bus. woorden schieten te kort.....
Ik ben nadine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam dino.
Ik ben een vrouw en woon in eeklo (belgië) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 24/09/1953 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: handwerken, kaartjes maken en lezen.
ik wou met mijn blogje mensen op de hoogte houden van mijn actie "deken voor pakistan" maar ik vertel er ook over mijn gezinnetje en over wat ik voel en denk bij de actualiteit.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
laat ons een beetje meer rondom ons kijken en beseffen hoe goed we het hier hebben, dat we ondanks onze bescheiden bijdrage toch verandering teweeg kunnen brengen in deze wereld. laat ons er iets moois van maken, deel geluk, liefde en warmte, daar worden we allemaal beter van. dino
"alles gaat beter met twee", zegt men, maar bij ons gaat alles beter met vier ! Antoinette, Annie, Patricia en ik hebben zo elk ons deel van de actie die we verzorgen, en samen maken we er het beste van. sinds Annie een zoekertje in de Streekkrant zette, hebben we al heel wat wol binnengekregen, en leverde het ons een artikel in de Streekkrant op waardoor we wat meer bekendheid kregen. 
Ik ben nadine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam dino.
