Herfst heeft met nu pas echt sterk gemaakt, karakter is gevormd, de booze geesten zijn verdwenen, de plichten heb ik volbracht. Ik die dacht 10 jaar geleden, ik heb een grote droom en zal dat nooit kunnen waar maken, maar geen probleem het zijn mijn dromen die gemaakt hebben wie ik nu ben. Ik dacht het is zo als met de lotto, je koopt af en toe een lotje en als je heb betaald heb je een heel klein beetje hoop en eigelijk weet je dan al, het is niet voor mij weg gelegd maar geen probleem, we gaan door, stap per stap. Het zijn die stappen die je ooit in een situatie brengen, zoals ik dan aan de jeugd zeg, iedereen komt aan het kruispunt en dan moet je kiezen? Moeten moet niet, alles kan. Mijn dierbare vader heeft alles gedaan voor zijn kinderen maar ik heb hem nooit gelukkig gezien, eenmaal heb ik hem zien huilen en toe zei hij dat het leven nu een maal zo was. Nooit of ter nooit heb ik me daar bij neer gelegt, ik mocht niet dromen dat ik op mijn sterfbed zou liggen en zeggen voor mij had het leven niets anders dan werken en miserie. Ik ben een vechter, heb me vele malen laten misbruiken en gebruiken, waar zou ik het ook geleerd hebben, een moeder was er niet, door de echtscheiding was er ook geen famillie mee, wij twee kleine kinderen moesten onze plan trekken en dat deden we ook, we zorgden voor elkaar.
De herfst van mijn leven is in aantocht. Tijd om mijn laatste droom waar te maken. Als klein kind moest ik een uurtje fietsen om naar de school te rijden, die tijd kon het warm maar ook heel koud zijn op je fietsje en als ik het moeillijk had , dan droomde ik van later!!!
