FAKIR

A – Je houdt het niet voor mogelijk, man. Het was niet van deze wereld.
B – Slikte hij werkelijk die hele slang door?
A – Helemaal. De volle negentig centimeter, schat ik.
B – En het serpent keerde even later terug naar boven?
A – Heelhuids.
B – Levend dus ook, heb ik begrepen.
A – Springlevend.
B – Deed hij nog van die … eh … die dingen?
A – Hij reciteerde ook de eerste drie bladzijden uit de Narok zo uit zijn hoofd, mààr dan wel achterstevoren.
B – De Na … ja zeg, niet lullen hé!
A – Haha, je hebt ‘m.
B – Hij stond misschien ook op zijn hoofd daarbij, met de Koran als onderlegger.
A – Het schijnt ook dat hij al acht jaar uitsluitend gras eet.
B – Dan is hij vast al heilige koe geworden.
A – Zo, ik moet er nu eens vandoor.
B – Maar je lichaam is waarschijnlijk al waar je moet zijn hé.
A – Beam me up, Scotty.
B – Bij volle verstand, schat ik. De beide helften, I presume?

CLICHE

A – Mag ik een klassieker op je afvuren?
B – Ga je gang.
A – Welk boek neem jij mee naar je onbewoonde eiland?
B – Het Grote Bouw-Zelf-Je-Hutboek.
A – En welke drie handwerktuigen die in je broekzak passen?
B – Drie Zwitserse messen.
A – Een bord of een kop: welke van de twee?
B – Een diep bord.
A – Lucifers of een fles wijn?
B – Een fles wijn, zeker weten.
A – O ja?
B – Ja. En een balpen.
A – Ah, ik snap al …
B – En een vel papier.
A – Lekker cliché hé.
B – Zo cliché als een kathedraal met duivenstront op.
A – Ik zie al een fles dobberen op de oceaan.
B – De wijn is voor de inspiratie.
A – Als de wijn is in de man …
B – … is de waarheid in de kan.
A – Geen lucifers dus.
B – Nee. En doe me ook maar een kurkentrekker. Het gaat over een fles wijn hé, en niet over een wijnfles.
A – Ja, het kan koud zijn op zo’n eiland.
B – Vooral ’s nachts.
A – En zonder lucifers.
B – Nog vragen?
A – Beaujolais of Bourgogne?
B – Bordeaux graag.

IETS ANDERS

A – Iets anders nu … eh …
B – Was het daarnet niet boeiend genoeg misschien?
A – Jaja, neenee, dat niet, maar …
B – Gooi het maar in de groep, man.
A – Het gaat nu al meer dan een halfuur over waterpolo. Ik … ik verdrink verdomme stilletjes aan; het stinkt hier naar chloor.
B – Ja zeg, sorry, maar Willy en Marc hier en ik zijn nu eenmaal toevallig …
A – Zeehonden zijn jullie.
B – Ben je niet eerder in je bier aan het verdrinken dan in ons … onze …
A – Moeilijkheden met metaforen hé?
B – Metawàt?
A – Omnivoren, amforen, flaporen, … laat maar zitten.
B – Kijk: nu regent het nog buiten ook. Erg voor jou hé, landrot.
A – Gelukkig regent het niet binnen, waterrund.
B – Waterràt, zul je bedoelen.
A – Nee, rund.
B – Dat zullen we maar op rekening van de drank schrijven, hé maten?
C/D – Een zeehond wordt veel vergeven.
A – Merci, Marco Polo. Merci, Willy Walvis.
B – Iets anders nu … Volgens mij floot die scheidsrechter keihard voor de andere kant. Zelfs een blinde kon dat horen.
A – Jeezes!!
C/D – Water! Water!

UIT DE KUNST               

A – Pff, ik kan dat ook.
B – Het is niet zo eenvoudig als het lijkt hoor.
A – Ik ga u meer zeggen: mijn kinderen kunnen dat ook.
B – Hm …
A – Al die krassen en lijnen door mekaar, pff, wat is er daar nu moeilijk aan.
B – Maar het schijnt dat kenners aan één lijn kunnen zien of de artiest wel degelijk ook een mensenhand kan tekenen bijvoorbeeld.
A – Ja?
B – Ja.
A – En als ik mijn hand nu op een vel papier leg en met mijn potlood er netjes rond ga en daarna …
B – Dat heeft niks met kunst te maken.
A – O nee?
B – Nee, da’s kunst- en vliegwerk.
A – Wie was die zot ook weer die heen en weer door de verf op zijn doek fietste en daar dan miljoenen voor vroeg? Ik kan ook fietsen, zeg!
B – Maar jij heet gewoon Jean-Marc Blomme.
A – Ja, en dan? Moet ik mij daarvoor excuseren misschien?
B – Je bekendheid laat te wensen over. En je kunt niet schilderen.
A – Maar ik heb heel mijn huis zelf geschilderd verdomme! Van onder tot boven!
B – Ewel, dat is dan ook 130 000 euro waard hé.
A – Eh …

APPARTEMENSEN                 

A – Ik ben graag torenhoog thuis.
B – Toegegeven: men heeft er ook een prachtig panorama hé.
A – Voilà. Iedereen is klein in je ogen. En niemand ziet je.
B – Terwijl jij iedereen kunt zien.
A – Arme holbewoners in en onder de platte grond.
B – Of hamburgers geplet in tussenverdiepingen.
A – Ham-burgers, die is goed!
B – Ik zou niet meer willen ruilen.
A – Ja, ze mogen het hebben.
B – Er wacht ons nog een eeuwigheid hier beneden onder de grond.
A – Ja, maar nu zitten we toch in de zevende hemel hé.
B – The sky is the limit.
A – Het hemelwater spoelt onze ramen vanzelf.
B – En de wind en de zon drogen die dan.
A – De ondermensen moeten dat allemaal zelf doen.
B – Laag-bij-de-gronds hé, haha.
A – Ik zit alleszins gebeiteld.
B – Ik ook.
A – Hoog en droog.
B – Maar de lift moet natuurlijk wel meewillen.
A – Daar zeg je zowat.
B – Wat heb je aan een kaduke lift als je torenhoog thuis bent.
A – Eh … ja.
B – Ik zal straks weer de trappen moeten nemen, vrees ik.
A – Och, is het weer zover? Verdomde klotelift.
B – Ik wou je er niet lastig mee vallen …
A – Dat is nu verdomme al …
B – Je bent die al grondig beu, zeker?

HET WOEDEN VAN DE WERELD            

A – Ik kan er niet meer tegen.
B – Nu je het zegt …
A – Wat levert het allemaal op?
B – Ja hé.
A – Files … werkdruk … betutteling …
B – Zeg wel.
A – Hoe is het zo ver kunnen komen.
B – Vraag je je af.
A – Ik heb al een inscriptie bedacht voor op mijn graf.
B – O ja?
A – ‘Zo, dat was het.’
B – Eh, dat?
A – Ja: vier woorden, twee leestekens.
B – Een stil protest dus.
A – Kort en goed.
B – Ze mogen er dan van denken wat ze willen hé.
A – Zo is het.
B – Die tekst zou ook op mijn steen kunnen staan.
A – Hela, afblijven hé. Mijn idee.
B – Maar ik laat me wel in de fik steken.
A – Ah, een urne?
B – Ja.
A – En heb jij al een tekst voor op die vaas?
B – ‘Hier heb je geen vat op.’
A – Haha.
B – Of: ‘Hier heb je niet van terug.’
A – Waarom niet: ‘As-hole’?
B – Haha. Die zit, hoor! Of nee: ligt!

ONGERIJMD                     

A – Ik hou van jou.
B – En ik moet dat geloven.
A – Hé zeg … waarom …
B – Het rijmt te strak.
A – Nou zus, dan hou ik van je, gewoon dus.
B – Zal wel. Weer dat rijm.
A – Ik hou van je.
B – Eindelijk. Maar toch …
A – Wat nu weer?
B – Je ziet jezelf weerspiegeld in mij.
A – Ja, en?
B – En daarom hou je van mij.
A – Me!
B – Sorry: me.
A – Zeg, da’s kras.
B – Zie je wel: weer dat rijm.
A – Je bent een onmogelijke … shit!
B – Vent? Wijf?
A – Ben je nu aan het vitten of aan het bullshitten?
B – Je kunt het echt niet laten hé.

DAGBOEK VAN EEN DIEF           

A – En?
B – En wat? Ik zou de muren oprijden van mensen die …
A – Skuus ... Eh ... Wat heb je vandaag zo allemaal gerealiseerd?
B – O, dat. Ik heb alleen wat moleculen verplaatst.
A – Is dat alles?
B – Dat zal het zo ongeveer zijn, ja.
A – Hm.
B – Kuchte hij veelbetekenend …
A – Ja, ik …
B – O ja: het regende ook vandaag.
A – Jaja, waarvan akte. Heb je daar dan geen wroeging over?
B – Helemaal niet.
A – Moleculen, hé?
B – Atomen misschien ook wel. De quantumtheorie volgt later.
A – Hé?
B – Een vlinder in Tokio kan een aardbeving in San Francisco veroorzaken.
A – O ja?
B – Zeker weten.
A – Regen ook?
B – Zo u dat wil.
A – Is diefstal ook zoiets als het verplaatsen van moleculen? Met grote gevolgen soms?
B – Ja, herverdeling van rijkdom valt daar inderdaad ook onder.
A – Het was dus toch nog een fijne dag voor u?
B – Zonder twijfel.

VIOOLKIST                    

A – En dan spuugden ze daar zomaar in.
B – Ja, voor het aanschijn van iedere bezoeker.
A – Hij stond gewoonlijk bij de kachel.
B – Of naast de vaste fauteuil.
A – Of in de zomer bij de openstaande deur.
B – Ze fluimden daar van zeer ver in.
A – Ze hielden zelfs eens een wedstrijd in onze straat.
B – Iedereen deed het, niet alleen de oud-mijnwerkers.
A – Bààh, vies.
B – Ik durfde daar nooit naar te kijken … walgelijk.
A – Het schijnt dat die mannen ook in het wijwatervat in de kerk fluimden.
B – Ja, en dan ging je daar bij het binnenkomen met je hand in … bààh.
A – Het allerergste dat ik ooit gezien heb … ik moet bijna kokhalzen …
B – Ja?
A – Bààh … bij onze overburen vroeger … ik krijg het bijna niet verteld ...
B – Jaah?
A – De spuugbak stond er altijd bij de deur en …
B – In de zomer stond die open.
A – Ja, en in de winter struikelde je erover bij het binnenkomen, maar …
B – Ik zie het zo gebeuren.
A – … maar die spuugbak van onze overbuur had verdomme de vorm van een vioolkist!
B – Gewoonlijk was dat toch iets teilachtigs hé?
A – Ewel, dat was iets niervormigs.
B – Misschien was het echt wel een oude vioolkist.
A – Ik word nog altijd kwaad als ik er aan terugdenk.
B – Ik kon soms dagenlang niks eten als ik er zo eentje …
A – Hou op.
B – En dan die glibberige dromen …
A – Hou op!

OUDEN VAN DAGEN                 

A – Iedereen kwam er.
B – Zonder onderscheid.
A – Zoals ze zeggen.
B – Ja hé.
A – En nu …
B – En kijk nu …
A – The good old times …
B – Hoe valt dat toch te verklaren?
A – Ja, hoe kan zoiets gebeuren?
B – Niemand had dat ooit durven te voorspellen.
A – Of kùnnen. Zeventien jaar lang …
B – Het lijkt nog de dag van gisteren.
A – Maar de laatste tien jaar was het toch je dat niet meer hé.
B – Nu je het zegt … eigenlijk … nee.
A – Er veranderde veel.
B – … en vlug.
A – Wij bijvoorbeeld.
B – Ook al.
A – Velen bleven plotseling weg.
B – Ja, hoe gaat dat: trouwen, huis, kinderen, …
A – … ongevallen, faillissementen, concurrentie, overlijdens, …
B – Dat is het leven hé.
A – Ja. En toch: iedereen kwam er.
B – Waar zijn ze nu gebleven?
A – Diegenen die niet dood zijn natuurlijk.
B – Jaja, al wie nog in leven is.
A – Laat daar geen gras over groeien. Bedoelen we.
B – Eh … met andere woorden.

AUTOMATISCHE PILOOT                      

A – Ah, wie we daar hebben. Hoe gaat het nog?
B – Bah ja, we mogen niet klagen. En gij?
A – Mm. Met de kinderen alles oké?
B – Ja. Geeft gij nog altijd les?
A – Ja.
B – Hebt ge de beelden van op Mars gezien?
A – Ja.
B – Zou dat nieuws dan onder de rubriek Buitenland vallen?
A – Eh?
B – Stel je voor dat er zich een vliegtuig in het Vaticaan boort.
A – Eh?
B – Moedwillig.
A – Ge moet eens afkomen.
B – Hebt ge een plat dak? Ik heb een helikopter gekocht.
A – De paus zou nogal opkijken.
B – Gij ook hé.
A – Ik verschiet in niks meer.
B – Dat merk ik.
A – Ik heb de vrijdag een halve dag vrij.
B – Ik vlieg alleen ’s avonds. Hebt ge dakverlichting?
A – O, is het al zo laat?
B – Moet ge er eens vandoor?
A – Ge pakt de woorden uit mijn mond.
B – Bon, wie we daar hadden.
A – Ja hé?

LEUGENDETECTOR                  

A – Waar was u de nacht van vrijdag op zondag?
B – Ik kan toch alleen met ja of nee antwoorden?
A – Dat was om het toestel te testen.
B – Ja.
A – Bent u een nicotinegebruiker?
B – Nee.
A – Zit u goed?
B – Nee.
A – Mag ik u tutoyeren?
B – Nee.
A – Hebt u vertrouwen in deze detector?
B – Nee.
A – Spreekt u altijd de waarheid?
B – Nee.
A – Oefent u een van deze beroepen uit: advocaat, leraar, geheimagent?
B – Ja.
A – Bent u leraar?
B – Nee.
A – Liegt u nu?
B – Ja.
A – Moeten Staat en Kerk gescheiden blijven?
B – Ja. Mag ik u tussendoor zelf iets vragen?
A – Ga uw gang.
B – Kan een leugendetector een opinievraag beoordelen?
A – Nee.
B – Dat was dus weer een machinale testvraag?
A – Inderdaad. Laten we doorgaan. Voelt u zich goed?
B – Ja!

HOTEL MILAN, PARIJS, NOVEMBER 1938          

A – Misschien kunnen we hier in het hotel nog iets krijgen.
B – Goed, maar daar boven, alleen in die leege kamer …
A – Ik ga met je mee naar boven en we nemen een flesch mee.
B – Uitstekend.
A – Heb je iets te drinken voor ons, portier?
C – Champagne cocktail?
A – Nee, dank je, iets sterkers. Een flesch cognac.
C – Uitstekend, mijnheer. Ik zal de flesch voor U open maken en boven brengen.
A – Heb je de sleutel bij de hand?
B – De kamer is niet afgesloten.
A – Je geld en je papieren kunnen gestolen worden, als je je kamer niet afsluit.
B – Mogelijk, maar ik vind het vreeselijk om de deur van mijn kamer te moeten opensluiten als ik thuis kom.
A – Zo?
B – Men kan evengoed een grafkelder openen. Het is al erg genoeg om des avonds die kamer binnen te gaan, waar niets anders op je wacht dan wat koffie.
A – Ons menschen wacht nergens iets bijzonders.
B – Dat kan wel zijn. Maar overal anders is tenminste een illusie. En die is hier niet eens.
C – Willen de dame en mijnheer misschien ook iets eten? Kippenpastei … ?
A – Dat zou maar tijdverlies zijn.
B – Dank U, portier.

CAFE DE DIEPE GEDACHTE             

A – Wat als de bijen van de aardbol verdwenen zouden zijn?
B – Stekelige vraag.
A – Het antwoord op een stekelige vraag zit’m altijd in de toon waarop de vraag wordt gesteld. Dat weet ik nog van mijn examens.
B – Stekelig, dus.
A – Dat heb je goed gehoord. Nou?
B – Nou wat?
A – Bijen – aarde – weg.
B – Eh … bloemen … foetsie … weg.
A – Ja, en?
B – Wel … een heleboel dingen vallen in duigen zeker?
A – Zo is het.
B – Is dat nu filosofie?
A – Nee. De gedachte kwam zomaar bij me op.
B – Heeft Einstein niet …
A – Nee.
B – Heb je dat vaker? Van die diepe gedachten?
A – Gelukkig wel. Ik denk, dus …
B – Zoem … zoem … bezige bijtjes in het hoofd, ja?
A – Zeg, heb je je haar laten knippen?
B – Nee, het regent haaientanden.
A – Nee, serieus: ik dacht …
B – Het is hier een wespennest. Ik moet er eens vandoor.
A – Maar het regent.
B – Dat geeft niet.
A - O, quantumtheorie?
B - Beetje chaotisch, ja.
A - Tot zoens.
B - Tot stinks.

DE WEG VRAGEN          

A – Pardon meneer: de Karnakstraat a.u.b. ? Ik kan maar niet …
B – Karnakstraat ? Eh … niet eenvoudig … even denken …
A – Die moet toch wel ergens in de buurt zijn.
B – O ja, nu weet ik het weer …
A – Blij dat u kunt helpen; ik rij hier verdorie al …
B – Kijk: ginder aan dat bordeel slaat u rechtsaf …
A – Ja …
B – … daarna vijftig meter rechtdoor tot aan rode lichten …
A – Ja …
B – Dat zijn wel geen gewone rode lichten, hoor.
A – O, eh … groene ook zeker ?
B – Neenee: het is ook een bordeel.
A – Tja … vooruit maar met de geit, hé.
B – Wel: aan dat tweede bordeel neemt u het rondpunt …
A – Ja … dat is toch ook niet met speciale verlichting?
B – Neenee meneer, we overdrijven hier niet.
A – Haha.
B – … daar de tweede afslag richting Klein-Egypte …
A – Oké …
B – … tot u aan een kruispunt komt met drie bordelen:
A – …
B – … twee aan uw rechterkant en één links.
A – …
B – Die laat u alledrie rechts en links liggen – u rijdt gewoon …
A – … naar een volgend bordeel, meneer ?
B – Maar hoe raadt u het, beste man ! Goede reis !

MAG IK OVERVAREN?           

A – Het zal verdorie toch niet gaan regenen zeker?
B – Hm, het ziet er inderdaad naar uit.
A – Zet er wat vaart achter.
B – Tot uw orders, kapitein.
A – We zullen ons al mogen haasten.
B – Ja, maar als het regent, is het ginder net zo nat als hier.
A – Wat voor gelul is dat nu.
B – Dat gelul staat in een oud gedichtje dat we vroeger op school leerden.
A – Leren ze daar dan nooit eens nieuwe dingen? Al dat geouwehoer.
B – Wind je toch niet op, man.
A – Maar het kan er hier elk moment aan beginnen, verhippeltjes!
B – Mag je haar niet nat worden misschien?
A – Nee, en mijn nieuwe fiets ook niet. Vooruit man: roeien!
B – Jaja … ik … pff …
A – Had ik die stomme arm niet gebroken …
B – Het gaat wel hoor.
A – Moet ik overnemen?
B – Met één arm? Nee.
A – Nog achthonderd … Hela, bedankt voor de douche hé!
B – Sorry.
A – We kunnen nog voor de bui …
B – Zeg, ken je die van die roeiwedstrijd voor joden?
A – Getverdegetver, het regent!

LEVEN OP MARS                   

A – De president zal dit zeker ontkennen.
B – Ja, er is geen ontkomen aan.
A – Juist wel!
B – Waarom dan?
A – Omdat hij het zal ontkennen.
B – En wij dan?
A – Wat bedoel je?
B – Wij zijn dan leugenaars.
A – Nee: hij ontkent, hij liegt niet.
B – En als ik het nu eens van de daken schreeuw?
A – Dan beweren we dat het een filmopname betreft.
B – O ja?
A – Of een oefening.
B – En als ik dreig met zelfverbranding?
A – Idem dito, met een vleugje boeddhisme.
B – O ja? Ik heb toch een getuige?
A – Wie dan?
B – Wel: jij.
A – Maar ik ontken.
B – ?
A – Met klem.
B – Jij ook al?
A – Ik ga nu de ontkenning aan de president melden.
B – Zeg … !
A – Dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden.
B – Maar …
A – Wie bent u in ’s hemelsnaam?
B – Ik sta …
A – Ik heb u nooit ontmoet. Ga verder met uw leven.
B – Of … ?
A – Of sterf.

VOGELVLUCHT               

A – O, daar scheerde een reiger over de daken.
B – Heb je ergens nog een grootje om dat wijs te maken?
A – Nee, echt waar: daar vloog een …
B – Je zei: scheerde.
A – Ook goed hoor. Beter zelfs.
B – Nou, en?
A – Wat: en?
B – Wel: was er echt een reiger?
A – Maar ja.
B – Over de daken?
A – Ja.
B – Scherend?
A – Jaja.
B – In een soepjurk?
A – Niet overdrijven hé.
B – Was het wel een reiger?
A – Het was alleszins geen mus of een F-16.
B – Zou je dat voor een jury durven te zweren?
A – Zeg …
B – Doodvallen als het niet waar is?
A – Heb jij een probleem vandaag misschien?
B – Ja, met reigers.
A – Dit is pure luchtafweer. Het kan toch best dat er hier …
B – Het was een ooievaar, man.
A – Eh?
B – Ooievaar, oen.
A – Nou, nog beter. Toch?
B – Ja.
A – Heb je hem echt …
B – Geloof je me niet?
A – Eh …

HET FAERØER-EILANDENGEVOEL             

A – Hoe zouden de Faerøereilanden er momenteel voorstaan?
B – Die zijn van geen enkele betekenis.
A – Dat moet dan een prettig besef zijn.
B – Wat bedoel je: voor hen of voor ons?
A – Eindelijk eens iets totaal overbodigs. Dat ligt daar maar. Voor allebei dus.
B – In de kou dan nog wel.
A – Hoe was de opkomst eigenlijk bij hun laatste verkiezingen?
B – Van geen betekenis.
A – Hoe komt dat?
B – Het was te koud.
A – Ja, en dan?
B – De vorige regering is gewoon aangebleven.
A – En wordt het er ginder dan nooit eens warmer op?
B – Dan ken je de Faerøereilanden nog niet, beste vriend.
A – Nou, mij storen de Faerøer niet hoor.
B – Mij eigenlijk ook niet.
A – Hooikoorts is erger.
B – Ja, of een slechte hand kaarten.
A – Magerzucht ook.
B – Of neem nou dat de voltallige koninklijke familie op reis plotseling …
A – Sstt … je drijft het weer te ver, mijn beste.
B – Toch niet zo ver als de Faerøereilanden hé.
A – Je moet je grenzen kennen.
B – Ach, weet je wat het is met jou? Jij weet geen mop midscheeps te waarderen.
A – Keep a low profile, vriend, dan kom je het verst. Jij weet nooit wanneer je op moet houden.
B – O nee? Jij bent anders wel over de Faerøer begonnen hoor.
A – Sorry. Nooit meer doen. Van geen betekenis.

LOLBROEK                

A – U bent dus veganist?
B – Ja.
A – Luistert u dan naar Suzanne Vega?
B – Haha.
A – U hebt ‘m duidelijk. Ikzelf beoefen de monogamie.
B – O?
A – Sommigen denken dat dit een houtsoort is.
B – Haha!
A – U hebt ‘m weer hé?! Zoals de kruising tussen een pittbull en een shitzu?
B – Hm.
A – Kijken naar Vega mag ook hoor, niet alleen luisteren.
B – Ah ja.
A – Aankomen kan niet, haha.
B – Nee hé.
A – Ook niet op flatscreen met kamerbreedbeeld.
B – ?
A – Grapje.
B – Ah zo.
A – Had u onlangs diami(e)?
B – Hé?
A – Ietsje erger dan diare(e).
B – Ah, haha.
A – Sommigen overdrijven. Drijft u soms over? Haha!
B – Eh …
A – Er mag al eens meer gelachen worden, vind ik.
B – Ja hé?
A – Als het maar geen onderbroekenlol wordt.
B – Ja, nee, dan is de fun er af.
A – De wàt?
B – De fun. Het … eh … het plezier.
A – O, dàt.
B – Sommigen drijven daarin over, wat zeg ik: rond!
A – Eh?
B – Grapje.
A – Nu ben ik het wel even kwijt, hoor.
B – Van geen belang.
A – Veganist, hé?