Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    26-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.handdruk
    Een gedicht van Albert Verwey 1865-1936

    DE HANDDRUK

    Er is zoveel waar 't wonderlijk begeren
    Ongaarn naar reikt; want wij zijn zo gemaakt
    Dat wij niet enkel wat ons scha doet weren,
    Maar onze trots ook wat wil helpen wraakt.

    Op andren niet alleen maar op ons eigen
    Verhalen wij het leed dat de andre ons deed,
    En voeden lust in pijn en wonden krijgen
    En noemen de andre en weten zelf ons wreed.

    Dan staan we op 't laatst in het heelal, verbijsterd
    Dat zoveel schoons als toch moet zijn, niet blijkt:
    Wij voelen ons gelijk een boom, geteisterd
    Door wind, weer, bliksem, schoon hij niet bezwijkt.

    Wij staan alleen: dan sluipt zich in ons voelen,
    Dan dringt zich door naar 't aarzelend verstand,
    Gemeenschap, zwijgend, vol verstaan bedoelen:
    De warme druk van een bevriende hand.

    schrijver

    26-11-2011 om 17:10 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    25-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.cactus
    Een gedicht van Jan van Nijlen 1884-1965

    De cactus

    Kaal staat hij voor de blankheid der gordijnen,
    Verschrompeld in wat kiezel en wat zand
    En mist zijn ziel: het alverschroeiend schijnen
    Der eeuwge zomers van zijn vaderland.

    Maar aan het einde van zijn lijdzaam dulden,
    Spruit op een lichte morgen, als een vlam
    Van 't heet verlangen dat hem gans vervulde,
    Een bloem van heimwee uit zijn dorre stam.

    Hij bloeit; en in die onverwachte droom
    Laat hij een stond zijn heimlijk wezen blinken
    In 't graf van 't broze bloemblad en aroom,

    Zoals de dichter die, na harde strijd,
    Zijn innigst voelen in een lied doet klinken
    En weerkeert tot zijn oude eenzelvigheid.

    De Beweging jaargang 13

    schrijver

    25-11-2011 om 11:42 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    24-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.winterdag
    Een gedicht van Helene Swart 1859-1941

    Winterdag

    De wolken dreven wondersnel,
    De bomen bogen naar elkaar.
    O mannenliefde! o wolkenspel!
    Luid sloeg mijn hart, van weemoed zwaar.

    Fel blies de kille winterwind
    De loverloze lanen door.
    'k Had willen wenen als een kind,
    't Was of die wind mijn hart bevroor.

    Toog ooit zo bleek, zo stil een paar,
    De wegen langs met droever zin?
    Wij gingen zwijgend naast elkaar,
    Een troosteloze toekomst in.

    schrijver

    24-11-2011 om 13:44 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    23-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mannetje
    Een gedicht van Edgar du Perron 1899-1940

    Een mannetje alleen

    'k Sta aan mijn venster. Het is laat.
    Ik kijk neer op de stille straat.
    In duisternis. Waar niemand gaat.

    Van nergens komt meer één geluid.
    'k Sta met mijn hoofd tegen een ruit.
    Wanneer gaat die lantaren uit?

    Eén lichtkring op wat vunzigheid.
    Dat goor is met die gloor in strijd.
    Daar gaat zelfs geen verloren meid.

    In mij is net zo'n stille straat.
    Waar niet één lamp te branden staat.
    Waar sedert lang geen mens meer gaat.


    1922.

    De Gids jaargang 1930

    schrijver

    23-11-2011 om 10:17 geschreven door Dora


    >> Reageer (1)
    21-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.last
    Een gedicht van W.J. van Zeggelen 1811-1879

    Aan ene jonge moeder met haar lieveling op de arm.


    Wil hij u te ontworstlen trachten -
    't Springertje in zijn tweede jaar?
    Vrouw, de jongen wordt te zwaar
    Voor uw luttle lichaamskrachten.

    Dansend op de moederarm,
    Moet ge 'm torsen en bespieën;
    Op en neer van moeders knieën....
    Maakt hij u niet moe en warm?

    Schoon ge uw antwoord niet verheelde,
    Schoon ge ‘ja’ knikt op die vraag,
    Draagt ge toch geen last zo graag,
    Als die last vol moederweelde.

    Ja, we weten 't wat gij torst,
    Last!... Kunt ge ons dat woord vergeven?
    Zie mij, zegt ge, als 't jeugdig leven
    Ademt aan mijn dankbre borst!

    Last! De lichaamskracht kan falen -
    Moedersterkte wankelt niet,
    Waar zij 't leidend steunpunt biedt -
    Zou er andre kracht bij halen?

    Zelfs als 't jongske u ontwast
    Zal uw onvermoeidheid spreken,
    Door Gods leiding af te smeken,
    Moeder, voor uw liefste last.



    1853.

    De dichtwerken (1886)

    schrijver

    21-11-2011 om 16:56 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    20-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.koning
    Een gedicht van Albert Verwey 1865-1936

    KONING ADELBOUD.

    Daar zat de koning Adelboud
    Op een armstoel van het duurste goud.

    De koning had zo'n dikke kop,
    En een wichtige gouden kroon d'r op.

    Zijn mantel was van hermelijn,
    Zoals alle koningsmantels zijn,

    En naast zijn armstoel stonden twee
    Pages, die keken weltevree,

    En elk hield in zijn rechterhand
    Een wijnglas, vol tot aan de rand,

    Toen vroeg de koning rechts: wat 's dat?
    Madera, sprak de knaap gevat.

    Die 's lekker, sprak de koning toen :
    En jij daar, links? Port, sprak die koen.

    Drink jij die zelf, bromde Adelboud,
    Jij weet, dat ik daar niet van houd.

    't Maderaglas bracht hij aan zijn mond,
    En dronk het leeg tot op de grond.

    Toen dronk de ene page de portwijn op,
    En de andre gooide de koning zijn lege glas naar
    de kop.


    Nieuwe Gedichten.

    schrijver

    20-11-2011 om 14:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    19-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lach
    Een gedicht van Frans Bastiaanse 1868-1947

    Hun lach.

    Zij lopen achter de hagen
    In het licht van de glorie-dag
    Zij kunnen het niet verdragen
    Maar lachen een luide lach.

    De landen liggen beneden
    Hun zalige voeten gespreid,
    En boven hun hoofd is het Eden
    Der blauw-gouden oneindigheid.

    De wolken beginnen te varen,
    De bomen in wiegeling
    Hebben gezang van blaren,
    En alles - Herinnering,

    Het Heden nú, en het Verwachten,
    Het nóóit moede licht van de zon,
    Het korengeel, het smaragd en
    Het bloemenrood bij de bron,

    Het geluid van een vogel jeugdig
    Vol uitgelaten genot,
    En hun eigen stemmen, vreugdig,
    Als een levens-danklied tot God -

    Het leeft alles tezamen in de
    Glans van die glorie-dag,
    In het hart van die twee beminden
    In de blijde klank van hun lach.

    schrijver

    19-11-2011 om 20:35 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    18-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dage
    Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

    Vaak bij dage

    Vaak bij dage schuift een droom
    nacht en woud vóor mijn gezicht.
    Wij gaan saam, van boom tot boom,
    door een troebel licht.

    Droef zo droef breekt soms de maan
    door het zilverig wolkenvlies,
    dat ik u verloren waan,
    eer ik u verlies.

    Het boek der liefde (1921)

    schrijver

    18-11-2011 om 09:36 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    17-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verjaren
    Een gedicht van J. Antonides van der Goes


    OP HET VERJAREN VAN Mejuffrouw SUZANNA BORMANS.

    Het zonnelicht verrijst zo vrolijk als uw wezen.
    Als lachte 't u op uw verjaardag toe,
    Begaafde maagd, zo zacht van aard, zo uitgelezen,
    Wier liefelijk gezicht ik nimmer moe
    Lang wens te zien verrukt en opgetogen.
    En mij nog lang te spieglen in uw ogen.

    1675

    VERJAERGEDICHTEN.

    schrijver

    17-11-2011 om 11:15 geschreven door Dora


    >> Reageer (1)
    16-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verdorde blaadjes
    Een gedicht van J.J.L.ten Kate 1819-1889

    Het verdorde blaadje

    Blaadje, door de noordse vlagen
    Van de stengel afgeslagen,
    Werwaards gaat gij?

    " 'k Weet het niet!
    Wind en Zefier doen mij dwalen
    Naar een onbekend verschiet,
    Van de bergen naar de dalen,
    Van de vlakte naar het riet:
    Nu eens in de zonnestralen,
    Dan eens waar de regen giet.
    'k Mag niet vragen
    En niet klagen:
    'k Ga waar àlles heen moet gaan,
    't Lenteroosje
    Met zijn bloosje,
    En de groene lauwerblaân!"

    De dichtwerken (1872)

    schrijver

    16-11-2011 om 08:52 geschreven door Dora


    >> Reageer (1)
    14-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bazel
    Een gedicht van Hendrik Marsman 1899-1940

    Bazel

    Groen is de slag
    van de stroom
    door het dal
    van de dag

    heuvlen van licht
    zijn de wallen

    de stad is een fort

    door de poorten
    der bruggen
    ligt zon gestort
    over de ruggen
    der golven

    de stad is bedolven
    onder het haar
    van de zon.

    De Gids (1923)

    schrijver

    14-11-2011 om 10:48 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    13-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kindermode
    Een hartenkreet van Wilma de Bruïne
    Wat een waar gedicht...dit is allemaal aagericht door de mensen
    die het hadden moeten weten...het kind dat door de egoïsten vergeten...

    Kindermode

    Er
    is
    een
    nieuwe
    kindermode
    in
    opkomst

    weglopen uit de jeugdinstellingen door kinderen
    die daar vanuit hun thuissituatie zijn geplaatst

    Jaarlijks worden 2000 kinderen uit huis
    geplaatst door Jeugdzorg

    Dit zijn bij elkaar genomen 10 scholen

    In een provincie stijgt...het
    aantal uithuisplaatsingen...met
    meer dan 100% per jaar

    Voor elke
    indicatiestelling krijgt
    de medewerker
    van Jeugdzorg
    een salarisbonus

    Kinderen
    worden
    van
    de
    staat
    en
    dan
    van
    de
    straat

    schrijver

    13-11-2011 om 11:40 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.silhouetten
    Een gedicht van Jacqueline van der Waals 1868-1922

    Silhouetten

    In het toevend licht, dat later
    Dan de zonne blijft
    Wijlen bij het stille water,
    Waar ons bootje drijft,

    Schuiven zwart en zonder zwaarte,
    Fijn gelijnd en strak,
    Fietsertjes voorbij de klaarte
    Van het hemelvlak

    Hunne fijne silouetjes,
    Schaduwen gelijk,
    Zeer geleidelijk en netjes
    Langs de Amsteldijk.

    Met gestadig beenbewegen
    Gaan ze fijn en stil,
    Na elkaar, elkander tegen,
    Ieder naar zijn wil.

    Komen twee elkaar te ontmoeten,
    Glijden ze meteen,
    Zonder botsen, zonder groeten
    Door elkander heen.

    Wordt het donker, wordt het later,
    Met gebogen rug,
    Gaan ze haastig langs het water
    Naar de stad terug.

    En ze voegen bij de sterren,
    Aan de lucht geplaatst,
    Nog een lichtje, dat van verre
    Over 't water kaatst.

    schrijver

    12-11-2011 om 16:15 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vóór
    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Vóór de deur.

    'k Had haar zo graag nog eens,
    Voordat zij ons verliet,
    Goênacht gekust. Zij zeiden:
    ‘Beter niet.’

    Zwaar, door hun zacht vermaan,
    Sloeg mij hun medelij;
    Niet zien.... Nooit meer.... En toch
    Zó dichtbij.

    Toch: ‘Beter niet’. - Dat woord
    Grijnst me overal nu aan.
    ..... O, had ik
    Niet verstaan!

    De Gids, jaargang 1893

    schrijver

    11-11-2011 om 10:06 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.najaarslied

    Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903
    Najaarslied

    Ik ken geen schoner kleuren
    Dan die van 't Hollands bos
    In bruine najaarsdos;
    Ik ken geen zoeter geuren,
    Dan die uit droge mos,
    Uit geelrode eikenbladeren
    En varenkruid dat bloeit,
    Mij op het koeltje naderen,
    Dat met mijn lokken stoeit.

    Ik ken geen schoner zangen
    Dan vink en lijster slaakt,
    Bij 't morgenlicht ontwaakt,
    Eer hen de strikken vangen,
    Door al wat zingt gewraakt:
    De wildzang uit de twijgen
    Met vochtig rag omstrikt,
    Dat, als de dampen stijgen,
    Met parels blijft bestikt.

    Ik ken geen schoner luchten
    Dan waar de herfst mee praalt,
    Als 't zonlicht nederdaalt
    En dorpen en gehuchten
    In goud en kleuren maalt.
    Dan rijzen blanke rotsen
    En donkre bergen op,
    Begroeid met ruige bossen,
    Verguld aan rand en top.

    Dan spelen alle verven
    Dooreen met stille pracht,
    Tot dat ze, schoon en zacht,
    Versmelten en versterven,
    En zeggen: ‘Het wordt nacht!
    Weer is een dag vervlogen;
    Welhaast een jaargetij:
    Een jaar gaat voor uwe ogen,
    Gelijk een damp voorbij.’

    schrijver

    10-11-2011 om 10:42 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    09-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.herleving
    Een gedicht van Frederik van Eeden 1860-1932

    Herleving

    Ik voel het, ja! zij is mij weergegeven
    de zaligheid, die 'k nimmer had verwacht,
    Ik voel haar heerlijk in mijn borst herleven,
    haar oude, wonderzoete tovermacht.

    Het was zo duister hier, van bange dromen
    verviel mijn moede geest in doffe rust,
    Goddank! de fee des lichts is weergekomen
    en heeft mij uit die droeve slaap gekust.

    Haar gloed vervult mijn hart, mijn ganse wezen,
    en dubbel schoon lacht mij het leven aan.
    Het is mij of ik uit de dood herrezen
    een ander, beter leven in mag gaan.

    Gelijk de lentezon na wintertijden
    heel de aard vervult met warmte, licht en gloed,
    zo wekt de liefde mij uit smart en lijden
    en met haar keert weer de oude levens-moed.

    0 wereld, lang en droef heb ik geweten
    hoe doods en leeg gij zonder liefde zijt
    maar de oude beelden zijn verbleekt, vergeten
    en om mij heen is 't blijde werklijkheid.

    1887.

    Jeugdverzen (1926)

    schrijver

    09-11-2011 om 15:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    08-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de wereld
    Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756-1831

    De Wereld

    ’t Is waar, de onwaardigste wordt vaak ten top verheven:
    Verdienste is ongezien, verholen of veracht:
    De wereld is een zee door stroom en wind gedreven,
    Waarin de parelschelp in diepe grond blijft kleven,
    Terwijl zij zich voor ’t oog met nietig wier bevracht.

    schrijver

    08-11-2011 om 09:36 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    07-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zee
    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898-1936

    Winter op zee

    De kim wordt wreed, de golven tuimlen wild,
    Van mild en groen, spoorslags hardgrijs en grauw;
    Eén nacht waarin de wind door 't luchtruim rilt,
    Dan, als een plotselinge dood, de kou.

    Om rotseilanden zonder boom en gras,
    Liggend verlaten in het oeroud ruim,
    Bloeit slechts 't onstuimig en verward gewas
    Van 't snel opschietend, snel verwelkend schuim.

    Op 't schip waarin geen vuren troostend branden,
    Nestelt de kou zich voor een lange reis;
    Tegen de 's nachts wakkergekraakte wanden
    Kruit en verbrijzelt zich het drijvend ijs.

    Een eerlijk zeemansgraf (1941)

    schrijver

    07-11-2011 om 10:45 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.beladen
    Een gedicht van P.N. van Eyck 1887-1954

    Zijn wij dan beiden zó beladen

    Zijn wij dan beiden zó beladen,
    Dat iedre klacht om eigen leed
    De ander schrijnend scherp moet schaden
    Met àl te wrangen jammerkreet?

    En is ons beider zielsvermoeien
    Zó zwaar, dat ieder klagen dan
    De ruime maat doet overvloeien
    Van 't leed dat elk nog dragen kan?

    Zo gaan wij zwijgend naast elkander
    In huivrende armoe voort, al voort, -
    En kunnen zelfs de droeve ander
    Niet troosten met een wenend woord.

    Want ieder troostwoord zonder klachten,
    Dat wij nog vonden voor elkaar,
    Ging, voor het éven kon verzachten,
    Van eigen leed voor troost te zwaar.

    schrijver

    06-11-2011 om 10:23 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Een gedicht van Helene Swarth 1859-1941

    Sonnet

    Nu rijpt de herfst de rijkgebronsde peren;
    De sappige applen glansen, rood en goud,
    En prachtig prijkt, gelijk een toverwoud,
    Het bos, dat groen in purper doet verkeren.

    Krachtige balsemgeur uit kreupelhout
    Van eiken stroomt mij tegen, zilvren veren
    Doorstrepen 't reine luchtblauw en vermeren
    Tot één wolk, die de zon gevangen houdt.

    Nu vul die vaas met gele oktober-rozen,
    Leg blauwe druiven op die blanke schaal,
    Tussen de trossen laat de perzik blozen
    Als avondrood, en loof als bloedkoraal
    Van wilde wingerd blij mijn blik verpozen,
    Die symfonieën zoekt in kleurentaal.

    Blauwe druiven (1895)

    schrijver

    05-11-2011 om 19:56 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!