Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    15-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nacht
    Een gedicht van Emanuel Hiel 1834-1899

    DE NACHT IS STILLE

    De nacht is stille, geen gerucht
    Verneemt mijn luistrend hart;
    Het lover hangt, de staande lucht
    Is als bevrucht met smarte.

    De bloemen dromen, fluisteren niet;
    Ze schijnen lang gestorven.
    Gene starre door het duister schiet:
    Ach, zijn ze ook gestorven?

    Mijn hart verstijft, mijn geest wordt loom
    Zou niets in mij meer blaken?...
    Mij drukt als lood een kille schroom,
    Ach, zou de dood genaken?...

    schrijver

    15-10-2013 om 17:01 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    14-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de moede
    Een gedicht van C.S.Adama van Scheltema 1921-1947

    De moede

    Mijn lijf is mat,
    Mijn ogen zoeken
    In alle hoeken -
    Ik weet niet wat.

    Een zwakke lach
    Valt van mijn wangen,
    Ik ben gevangen
    Met een slag.

    Alles verstomt,
    Alles wordt duister,
    0 luister, luister:
    De wanhoop komt!

    De wanhoop sart
    Me en wil 't beslechten,
    Help gij mij vechten
    Mijn dapper hart!

    Steun gij mij weer,
    Keer het ten goede,
    Ik ben zo moede -
    Ik kan niet meer

    Zwerversverzen (1904)

    schrijver

    14-10-2013 om 11:11 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    13-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vleugelen
    Een gedicht van J.P. Heije 1809-1876

    Vleugelen

    Een lied... een lied, uw leven lang!...
    Och mocht gij 't weten, lieve vrinden,
    Dat — zij uw harte blij of bang,
    Gij hóger lust noch rust kunt vinden,
    Dan in gezang!

    Van wàt er aamt in veld en vloed
    Heeft niets een schoner, zaalger leven
    Dan 't vooglijn, dat met frisse moed,
    In duizend liedren, onder 't zweven,
    De schepping groet.

    Of zo het diertje u vrolijk schijn',
    Omdat het Vleuglen heeft ontvangen. . .
    Gij vliegt zo goed als 't vogelijn!
    Laat maar de dankbaar-blijde zangen
    Uw vleuglen zijn.

    schrijver

    13-10-2013 om 19:21 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.
    Een gedicht van Alex Gutteling 1884-1910

    Leven in droom

    Wat was het landschap teer en fijn
    Vannacht in droom bij zilvren schijn:
    Een sierlijk brugje, een stralenbeek,
    De berkentwijgen rank en bleek,
    Huivrend, maar zonder ritseling.
    En wijl ik peinzend glijdend ging
    Over de lage heuvlen, grijs
    Bemost, als licht behageld ijs,
    Zag 'k eensklaps, als een avondgloed
    's Winters door neevlen rozig-zoet
    Achter de speelse kruinen poost
    (Gelijk een bleke bruid soms bloost
    Door van haar lokken 't weefsel blond),
    Ons huisje, in vreemde dromenstond
    Wonder herschapen: dak en muur
    Was warm en lieflijk gloeiend vuur,
    En schemervormen, toch herkend,
    Hadden iets toovrigs, als een tent
    In Oosters Nachtverhaal gebouwd
    Door geesten als uit zonnegoud. -
    Nu is het dag, wij dromen niet,
    En toch...datzelfde woudgebied:
    Een sierlijk brugje, een stralenbeek,
    De berkentwijgen rank en bleek,
    En ginds...wat gloeit daar onverwacht
    De kruinen door met wondre pracht?
    Ons huisje! Maar wij zagen 't nooit
    In zulk een sprookjes-glans getooid,
    Een wonder op de heldre dag.
    Nimmer ons oog die kleuren zag
    Zo warm, zo teer, door 't stille woud
    Scheemrend, als stond het niet gebouwd
    Op wijde hei...O zaligheid,
    Als ons ontzinkt de werklijkheid,
    Als altijd nieuw, hetzelfde ding
    Doet siddren van verwondering,
    Als men zijn nuchtre leven leeft
    In schijnselen als de Droom ons geeft!

    schrijver

    12-10-2013 om 17:06 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.minnen

     

    Een gedicht van Frans de Cort 1834-1878

    Ik min u nog

    Ik wilde u zien: ik zag u weer,
    En kwam u om genade smeken.
    Maar, wat ik poogde, ik kon niet spreken,
    En gij, ge sloeg uwe ogen neer.
    Geen blik, geen blos op uwe wangen,
    Geen woord: uw hart was koud en stom.
    Ik trilde en beefde van verlangen,
    Ge ging voorbij en zag niet om.
     
    Ik min u nog, al schondet gij
    De eed, mij eens vol vuur gezworen;
    Ik heb u lief zoals te voren,
    Al denkt ge thans niet meer aan mij.
    Verbitterd heb ik u verlaten,
    En vluchtte verre van u heen:
    U wou mijn hoofd vergeten, haten,
    Maar ach! mijn hart, dat zeide neen!

    Ja, vruchteloos heb ik getracht
    Uw beeld uit mijne ziel te drijven:
    Mijn allerliefste zult ge blijven,
    Schoon geen hoop me tegenlacht.
    En drukten mij ook andre schonen
    Vol liefde tegen mond en borst,
    Hun kon ik geen minne tonen,
    Al smachte ik van minnedorst.
     
    O noem ik u nog eenmaal mijn,
    Kom in mijn armen weergevlogen!
    En ware uw woord een andre logen
    Zo spreek - ik zal gelukkig zijn.
    Zeg, dat gij alles wilt vergeten,
    En danken zal ik op de knien...
    En eens wellicht - wie kan het weten -
    Zult gij mij ook weer geerne zien.

    Liederen (1868)

    schrijver

     

    11-10-2013 om 13:42 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verbeurd
    Een gedicht van P.N. van Eyck 1887-1954

    Verbeurd van alles

    Verbeurd van alles - o verscheurde droom-gemoedren!...
    Wij zijn de lang-verweeuwde en kind-verlaten moedren;
    wij blaffen in het spoor van, smoorlijk, Hecabe,
    of, in de ontreddring van de laagste rust verzonken,
    ons lammen dag ontlaên en leeg van alle vonken,
    verliezen aan geduld de vormen zelfs der beê.

    Liefde-verloren, wij, die lang al lam aan hopen,
    ons dochtren met de wateren der armoe dopen
    en bij geboorte spenen van onnozelheid:
    ons tand-vlees komt niet bloot dan bij het bloedig roeren
    van onze zonen die de opstand'ge vanen voeren
    naar onverstoorbaar-dom een dommelige tijd.

    Er is geen tijd meer, noch verlangen, noch verzoenen;
    geen dageraad belooft een daagraad; de seizoenen
    zijn blinder dan een god die zwijgt en nimmer bloost;
    geen dag die om een dag zijn scheemring laat berooien,
    geen vrouw die om bezit zich in de dood zal gooien
    en zelfs geen minnaar meer die de eigen wangen koost.

    Nagelaten verzen (1929)

    schrijver

    10-10-2013 om 00:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    08-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.herfst
    Een gedicht van Johan Danser 1893-1920

    DE SCHONE HERFST

    Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
    Als naar een nacht van zwoel doorgeurde dromen:
    Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
    In grauwe nevel langs de smalle gracht.

    De dagen waren vreemd van vege pracht,
    Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
    De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
    En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.

    En als ik trad onder het droeve woeden
    Van stilte en weelde en lust de dood gewijd
    Voelde ik een beven door mijn leden spoeden,

    Maar ook, diep in mijn ziel die bang-verblijd
    De rijkdom dronk, het mateloze bloeden
    Van schrijnende angst en hete onzekerheid.

    Gedichten (1922)

    schrijver

    08-10-2013 om 18:56 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    07-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.graf
    Een gedicht van Helene Swarth 1859-1941

    Bij zijn graf

    De arm vol bloemen, ijlt de vrouw naar 't graf,
     Alsof haar stralend dáar te beiden stond,
    Wijd open de armen, rijzig, jong en blond,
    Haar lief, die haar, wie zij een hemel gaf.

    En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond
    De naam van hem, wien dood nam van haar af.
    Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf.
    Zij strooit haar bloemen op de zerk in 't rond.
     
    Hier, voor zijn ogen, blauw als van een kind,
    Azuur van maagdepalm en hyacint,
    Daar, voor zijn lippen, rood van tulpengloed,
    Mimosagoud voor 't honingblonde haar,
    Voor héel zijn blankheid, lelies - O hij moet
    Wel voelen nu: die bloemen zijn van haar

    Jonge weduwe II (De Gids 1926)

    schrijver

    07-10-2013 om 13:29 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.duiventil
    Een gedicht van Adriaan Loosjes 1761-1818

    De naam op de duiventil

    Philas, door de min bestreden,
    Had de naam van Amaril,
    Met zijn naam, wel diep gesneden
    Op de rand der duiventil.
    'k Zie haar na haar duifjes treden,
    Die ze als anders voeren wil.
    't Meisje vindt haar naam geschreven
    Bij zijn naam, zij bloost, zij lacht:
    Wat zij dacht, is ons om 't even.
    Maar wie had het ooit verwacht,
    Dat haar duifjes hongrig bleven,
    Daar zij om geen voeren dacht.

    Minne-zangen en jeugdige gedichten (1790)

    schrijver

    06-10-2013 om 19:19 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nachtbloesems
    Een gedicht van Louis Couperus 1863-1923

    Nachtbloesems VIIII

    Kom mede in het duister, mijn kind!
    Kom mede in het duister, want de avond is schoon!
    Als verstomd zijn de vooglen; geen enkele toon
    Zingt er de zangrige wind.

    Kom mede in het duister, mijn lief!
    Kom mede in het duister, waar niemand ons ziet;
    Niet ene enkele bloem ons nieuwsgierig bespiedt,
    Waar ze op haar stengel zich hief.

    Kom mede in het duister, mijn hart!
    Kom mede in het duister: ik smacht naar uw mond;
    Naar de blik uwer ogen; naar 't haar, dat zo blond
    Zich rond uw wangen verwart.

    Kom mede in het duister, mijn schat!
    Kom mede in het duister: 't al leeft met ons mee;
    Al de rozekens storten in haar beê,
    Zwijmlend, van kussen reeds mat...

    Zo schoon is de nacht, en zo stille is de wind...
    Kom dy mede in het duister, o mijn lief, o, mijn kind.

    schrijver

    05-10-2013 om 12:14 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.naar huis
    Een gedicht van Jacob Winkler Prins 1849-1904

    Naar huis

    Zoet gevoel naar 't lieve thuis te stomen,
    En, al naderende, u om niets bekreund
    Dan te zien of ge, uit 't portier geleund,
    't Dak ziet schemeren achter lindebomen !

    Of de buren reeds te voorschijn komen ?
    Of door 't rijden, waar de straat van dreunt,
    In de muren, door het dak gesteund,
    Spleet en barsten niet zijn toegenomen ?

    Maar wat kan u barst en spleet thans schelen,
    Groene pan of verveloos kozijn ?
    In de linde hoort ge uw vooglen kwelen,

    Op de bladeren speelt de zonneschijn ;
    Kinderstemmen komen 't oor u strelen
    Welkom ! welkom ! roepen groot en klein.

    Gedichten (1910)

    schrijver

    02-10-2013 om 19:44 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.destem
    Een gedicht van Paul van Ostaijen 1896-1928

    De stem van Vincent

    Laat ons de blaren
    van alle leed vergaren.
    De aarde, ook vermoeid,
    heeft nooit dode
    blaren gedragen.
    De aarde wondt
    om, in de driedagestond,
    te laten herrijzen
    onder de loodzware kus van de liefde.

    En is die kus weerom licht leed,
    leed, dat alles is, - Ik ben Die is, -
    o, laat deze zoen niet verloren gaan
    want elke zoen is gloên van goed.

    Nooit wassen dode vruchten
    aan de bomen.
    De pijnen snikken eeuwig
    en laten hun lange tranen als vingers vallen.
    Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
    houdt op het leven leed te zijn.

    schrijver

    01-10-2013 om 21:13 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    30-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mietje
    Een gedicht van Guido Gezelle 1830-1899

    Mietje

    ’t Meiske, met zijn’ teele melk,
    op zijn blote voetjes,

    lang, gelijk nen terruwstelk,
    zoetjes, zoetjes, zoetjes

    terdt het voort, en anders niet
    als zijn teele melk en ziet’t.

    ’t Meiske hoorde: „Goedendag!”
    zeggen, zoetjes, zoetjes:
    „Mietje!” ’t Meiske ommezag...
    op zijn blote voetjes
    viel de melk en, vol verdriet,
    wie dat ’t was en wist het niet.

    Meiske, meiske, meiske snel,
    op uw blote voetjes,
    melk aan ’t dragen, wacht u wel:
    zoetjes, zoetjes, zoetjes,
    mijdt u, meiske, en hoort gij iet,
    vóór u, maar niet omme en ziet!

    ---------------------------------------

    Teele: teil
    Terruwstelk: tarwestengel.
    Terdt: treedt

    schrijver

    30-09-2013 om 14:29 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    29-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zalig
    Een gedicht van D.V. Coornhert 1522-1590

    ZALIG LEEFT HIJ BIJ DE MENSEN

    Zalig leeft hij bij de mensen
    Die met herte God betrouwt,
    Diens verkiezen, wil noch wensen
    Niet en zoekt dat na berouwt,
    Maar hert en wil gelaten houdt
    En volgt de wil des Heren.
    Dees lijdt
    En mijdt.
    Hij lijdt Gods daad
    En mijdt het kwaad:
    Dus mag hem hier geen onrust deren.

    schrijver

    29-09-2013 om 11:34 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    28-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.niet
    Een gedicht van René de Clercq 1877-1932

    NIET IEDEREEN KAN HEIDEN ZIJN

    Niet iedereen kan heiden zijn.
    Daartoe hoort kracht en moed;
    een vast geloof in zon en wijn,
    en blijde lust in ’t bloed.

    Niet iedereen voelt zijn verlangst
    voldaan op aardes schoot,
    schrijdt door het leven zonder angst,
    en zonder klacht ten dood.

    De aardeling heeft aarde schier
    Te moederlijk verwend.
    De heiden leef zijn leven hier
    in schoonheid tot het end.

    De leeuwerik zingt van ’s ochtends vroeg.
    De hemel, waar hij vliegt,
    is hoog genoeg, is schoon genoeg.
    Elk’ and’re hemel liegt.

    Elk’ and’re hemel is een waan.
    Alleen het luchtgewelf,
    de diepten, waar de sterren staan,
    bloeit heerlijk in mijzelf.

    28-09-2013 om 22:10 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    27-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rouwzang
    Een gedicht van Helene Swarth 1859-1941

    Rouwzang

    In 't zwartomfloersd vertrek, in zilvren nacht,
    Op 't kleed van rouw het losgebonden haar,
    Alleen met hem, voor hem, met schoon gebaar,
    De weduw zong haar edele dodeklacht.

    Kon zang hem wekken met zijn tovermacht?
    Haar hand lag blank, een lelie, op de baar,
    Waar sliep wie nóg behoorde alleen aan haar -
    Voor 't huis drong volk, een meisje weende zacht.
     
    In volle zaal, wen later, zong die vrouw,
    Nog bleek van 't eenzaam dromen bij een graf,
    Vroeg 't volk dat éne liefde- en smartelied.
     
    Veel liedren zong zij, doch de zang van rouw,
    Die ze, in dat uur, hem mee ten hemel gaf,
    Die bleef van hem, die gaf zij vreemden niet.

    Jonge weduwe I (De Gids 1926)

    schrijver

    27-09-2013 om 12:46 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    25-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wandeling
    Een gedicht van Edgar du Perron 1899-1940

    Wandeling zonder maan

    De grote mensen zijn naar bed gegaan.
    Mijn lieve kind, wij zouden kunnen lopen
    om 't huis, door 't donker, maar het hek staat open,
    de straat op, onder een lantaren blijven staan.

    Wij zouden kunnen zoeken naar de maan,
    die als een spelbreker opeens is weggekropen.
    Dit licht volstaat? maar 't trekt muskieten aan!
    Kom mee, een voorraad karamellen kopen.

    Een grote voorraad, groot voor wel twee uren.
    't Is lang, twee uren, kind. Zou ooit wel duren
    een vreugde langer? 'k Stel de vraag met pijn.

    Dit zoete smelten op de tong moet sussen
    de brand van onze lippen, want wij zijn te klein,
    nietwaar, kind? om elkaar, twee uren door, te kussen.

    Parlando (1930)

    schrijver

    25-09-2013 om 19:35 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    24-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zin
    Een gedicht van D.V. Coornhert 1522-1590

    GEESTELIJKE ZIN OP DE MUZIEKE

    Als had de menigvuldige gedachten
    Met alle 's mensen begeerlijke krachten
    't Verstand gehoorzamen gelieke,
    En reden dan de mate daar slaat
    Met ene voorzichtige rijpe raad,
    Waar vindt men lieflijker muzieke.

    Als Heren, Vorsten, landen ende steden
    Eendrachtelijk leven in goede vrede
    En d'arme hem neret van de Rike.
    Als d'overheid goede wetten geeft,
    De gemeente dan in gehoorzaamheid leeft,
    Waar vindt men lieflijker muzieke.

    Als veel goei herten die 't kwade bedwingen
    Eenmoedelijk Gode een lofzang zingen
    En stichten elk met weldoens blike.
    Zo dan haar meester de Wet des Heren,
    Haar stemmen ineen doet accorderen,
    Waar vindt men lieflijker muzieke.

    Maar als Gods kindren door Jesum bevrijd
    Eenmoedig God loven en prijzen altijd
    Verenigd door des Geests practieke:
    En zingen in der Liefden gilde
    Met vreugde zonder maat in 't wilde
    Men vindt geen lieflijker muzieke.

    --------------------------------------
    de oorspronkelijke tekst:

    Gheestelyke zin opte Muzyke

    [Op de wyze: O Koning van Vranckryck wel lieve Neve.]

    Als al de menighvuldighe ghedachten
    Met alle smenschen begheerlicke krachten
    tVerstant ghehoorzamen ghelyke,
    En reden dan de mate daar slaat
    Met een voorzichtighen rypen raad
    Waar vintmen Lieflicker muzyke.

    Als Heren, Vorsten, landen ende steden
    Eendrachtelick leven in ghoede vreden
    En d'arme hem neret vanden Rycke.
    Als d'overheyd ghoede Wetten gheeft
    De ghemeynte dan in ghehoorzaamheyd leeft
    Waar vintmen lieflicker muzyke.

    Als veel ghoey herten die tquade bedwingen
    Eenmoedelick Gode een lofzang zingen
    En stichten elck met wel doens blyke.
    Zo dan haar meester de Wet des heren,
    Haar stemmen in een doet accorderen
    Waar vintmen lieflicker Muzyke.

    Maar als Goods kindren door Iesum ghevryt
    Eenmoedigh God loven en pryzen altyd
    Vereenicht door des Gheests practyke:
    En zingen inder Liefden ghilde
    Met vruechden zonder maat int wilde
    Men vint gheen lieflicker Muzyke.

    Lied-boeck (1575)

    schrijver

    24-09-2013 om 10:46 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    23-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de vaas

     

    Een gedicht van Paul van Ostaijen 1896-1928

    De vaas

    Snijd van de struik de seringen
    stel de bloemen in een aarden vaas
     
    Zoals de aarden vaas draagt
    glad juweel van geworden kennis
    van zijn kleien oorsprong de herinnering
    sluit gij met het laatste doen van uw handen uw verlangen
    in de vereniging van de bloem met de aarden vaas

    Gedichten (1935)

    schrijver


     

     

     

     

    23-09-2013 om 13:46 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    22-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zee
    Een gedicht van G.W. Lovendaal 1847-1939

    De zee en het land.

    Ik houd van het wilde gewentel der zee;
    Zij danst met de kiel, en mijn hart dat danst mee:
    De kiel is met wakkere zeelui bemand -
    En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land.

    Ik houd van het dreunend gedaver der zee;
    De zee zingt van strijd en mijn hart dat zingt mee:
    Zij dondert haar loeiend hoera naar het strand -
    En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land.

    Mijn trots en mijn liefde behoren die twee;
    Ik kan ze niet scheiden, mijn land en de zee.
    Als moeder en kind zijn ze elkander verwant:
    De glorie der zee is de roem van mijn land.

    Frissche Wind.

    schrijver

    22-09-2013 om 19:12 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!