Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    13-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sibylla
    Een gedicht van Emanuel Hiel 1834-1899

    Sibylla

    Sibylla, aangebeden kind -
    zoo wispelturig als de wind -
    die louter zielenvreugde vindt
    met herten doen te smachten,
    die gij door uwe schoonheid blindt
    en aan uw zegekarre bindt,
    terwijl ge toch geen een bemint,
    hoe zij naar u ook trachten.

    Is ‘t niet uw blauwig ogenpaar,
    uw blond gestruiveld fulpenhaar,
    uw stem, als ene harp zo klaar,
    die ieders ziele vangen?
    ik weet niet, maar ik word gewaar,
    en waar ik ben, en waar ik vaar,
    dat ik toch altoos, altoos naar
    uw liefde blijf verlangen.

    Eens, 't was in 't schone jaargetij,
    ging ik zo zalig naars uw zij;
    uw beeld versmolt zich gans in mij:
    Ik wou u min betonen!
    Gij lachtet, hiet het gekkernij,
    doch waart zo goedgezind en vrij,
    om mijne liefde, uit medelij,
    met gene spot te lonen.

    Bevallig meisje, is ‘t mijn schuld,
    dat steeds mijn hert, met u vervuld,
    geen ander beeld dan ‘t uwe duldt?
    O, 'k heb het God gezworen:
    Dat ik, waar ge u ook wenden zult,
    hoe ge  uw englenneusken krult,
    u volgen zal met mijne huld',
    al moest ik gaan verloren!

    Sibylla, godgewijde meid,
    eens daagt de hemelse eeuwigheid
    voor allen die, in zedigheid,
    met ‘t hert vol liefde leven!
    O, als uw ziel van ‘t lichaam scheidt,
    moog dan in ‘t licht, dat zij verspreidt,
    mijn geest, vol vuurge tederheid,
    lofzingend, juichend zweven!

    Gedichten (1861 - 1863)

    schrijver

    13-09-2015 om 19:05 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhof 1898-1936

    Novalis

    Hij wist met kalme angst hoe alles moest
    Leven. Voortleven, zalig of verdoemd.
    Niets wordt vernietigd, spoorloos verwoest:
    Een geur, een toon die in de stilte zoemt,

    Iets blijft, hoe ook verijld, versteend, verbloemd,
    Leven moet alles tot in eeuwigheid.
    Geen sluimering, geen min, geen dood verzoent
    De kruistocht redeloos door ruimte en tijd.

    De doden rusten niet, gezweept tot feesten
    Waarin zij ijdel trachten te bezwijmen
    Tot redding uit de onduldbare geheimen.

    En ieder zwervling is omzwermd door geesten;
    Nooit worden wij eenzaam en nooit met rust
    gelaten aan een beek, een graf, een kust.

    Erts (1927)

    Illustratie: Novalis (1772 - 1801)

    schrijver

    12-09-2015 om 22:49 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.beek

    Een gedicht van Elisabeth Maria Post 1755-1812

    Aan een beek

    Lief beekje dat daar kronkelt,
    En zachtjes murm’lend vloeit,
    Zo aangenaam verdonkerd
    Door ’t lommer dat hier groeit!
    Ik zet mij onder de eiken
    Op ’t zwellend oevermos,
    Geen zorg kan mij bereiken
    Hier in dit zalig bos.

    Ik zie door 't windj' u strelen,
    Het krult uw oppervlak,
    'k Hoor 't in de takjes spelen
    Van ’t groene schomm’lend dak.
    Een vogel schommelt mede,
    Zingt onderwijl zijn lied,
    ’t Is of hij, wel te vrede,
    Zijn beeld in 't water ziet.

    Hoe geuren Eik en Berken!
    Wat is 't hier koel en fris!
    Hier voelt zich 't hert versterken
    Dat mat en dorstig is.
    Hoe lavend is dit water!
    - ô Welk een teug! - Het leeft!
    Men hoort van ver 't geklater
    Der bron, die 't leven geeft.

    Hoor! welk een statig ruisen
    Van waterval bij val,
    Fontein en springbron bruisen;
    ô Welk een zalig dal!
    Hoe rijk in koele stromen,
    Hoe eenzaam en hoe stil,
    Of niets het lied van bomen
    En water storen wil.

    Verhit, en moe van ’t dwalen,
    En schier van dorst verstikt,
    Kwam ik hier adem halen
    En werd geheel verkwikt;
    Mijn liefde en eerbied groeien
    Voor U, ô God! wiens hand
    Die beekjes zo doet vloeien
    Door dit gelukkig land.

    Leid, waterrijke streken,
    Leid, koel beschaduwd oord,
    Mij tot de volle beken
    Van Jesus' liefde voort.
    Daar ’s lafenis en krachten
    Voor ’t hart dat Gode leeft;                           
    Dat dorstig moet versmachten
    Bij al wat de aarde geeft.

    Ontwaakte zang-lust (1807)

    schrijver

    11-09-2015 om 22:03 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.nagedachtenis

    Ter nagedachtenis aan Joost Zwagerman

    Veel

     

    Het werd teveel

    Je hebt je deel

    En je kijkt scheel

    Scheel van ellende

    Zou het ooit nog wenden

    Mensen tegenspreken

    Mensen die het niet zien zitten

    En zelf was hij alleen

    Ondanks alle gaven die hij bezat

    Een man ging heen

    Helemaal alleen!

     

    10-09-2015 om 00:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    09-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.herfst
    Een gedicht van Johan Danser 1893-1920

    De Schone Herfst

    Naar deze herfst had ik ontroerd gewacht
    Als naar een nacht van zwoel-doorgeurde dromen:
    Naar 't koele licht en naar de gouden bomen
    In grauwe nevel langs de smalle gracht.

    De dagen waren vreemd van vege pracht,
    Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
    De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
    En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.

    En als ik trad onder het droeve woeden
    Van stilte en weelde en lust de dood gewijd
    Voelde ik een beven door mijn leden spoeden,

    Maar ook, diep in mijn ziel die bang-verblijd
    De rijkdom dronk, het mateloze bloeden
    Van schrijnende angst en hete onzekerheid.

    De Beweging, jaargang 12 (1916)

    schrijver

    09-09-2015 om 21:32 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    08-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.spel en ernst

    Een gedicht van Albert Verwey 1856-1936

    Spel en ernst.
    O wij lopen in onz' gebondenheid,
    Met onze illusie van vrij-wils-bestaan,
    Hoog en onkrenkbaar 't leven gadeslaan,
    En hij die de gebondenheid altijd

    Voelt, maar dat leed alleen zichzelf belijdt,
    Speelt zijn illusie koel en wèl-berâen,
    Meesterlijk, met de vreugd van 't wel-gedaan
    Komedianten met zijn menslijkheid.

    Maar wie, d'illusiedronknen, altijd weer
    Dromend, vergeten dat ze illusie is,
    Dat zijn de Vrijen, wie hun spel zo zeer
    Ernst is dat het onsterflijke errenst is.

    En uit het Leven dat de Illusie wil,
    Stroomt hun oneindge Kracht, oneindge Wil.

    Tweemaandelijksch Tijdschrift. Jaargang 1 (1894-1895)

    schrijver

    08-09-2015 om 21:58 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.maak

    Een gedicht van Guido Gezelle 1830-1899

    Maak pompen van kanons

    Maak pompen van kanons
        en speiten van geweren,
        al 't vechten is voorbij,
        't is vrede weere in 't land.

    Kleengedichtjes (1872)

    schrijver

    06-09-2015 om 19:50 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.uitvaart

    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Uitvaart.
    Wij dragen hem uit: zijn tijd is daar.
    Breng aàn uw kransen
    Van schone gedachten
    En daden; laat glansen
    Wat ge onder hem wrocht als hulde op zijn baar;
    Zacht roeme
    Uw mond zijne weldaân; elk woord zij een bloeme
    Voor 't dode Jaar.

    De middernacht laat hoog in de lucht
    Zijn sterren branden
    Bij de uitvaart des doden;
    Onzichtbre handen
    Breidden zacht het sneeuwen dodenkleed uit.
    Heur leden
    Gehuld in de rouwwade, sussen de steden
    Haar wielgerucht.

    Vreze des doods de aarde overspreidt..
    Voor ene seconde
    Neigt zich in rouwe
    Alles in 't ronde,
    Voelt naadren 't Onzegbre, Groot-stille Nacht,
    Verborgen
    In schaduw der heemlen, een nacht - zonder morgen? -
    Huivrend verbeid.

    Treê zacht tot de baar. Waar blijft uw groet?
    Stom zijn uw lippen
    En ledig uw handen!
    Geen trane' ontglippen
    Uw ogen. Verbitt'ring daarbinnen woedt,
    Doet sterven
    Lichtblijde erinn'ring in de vlamrode verven
    Van hare gloed!

    Gij mort, gij lijdt? Van uw lippen laat
    Dan vallen uw klagen,
    Nog eenmaal ontboezem
    Uw hart zijn vragen....

    Maar - stel u ootmoedig voor 't dode jaar;
    Hef stille
    De tere balans van uw eigen wille
    Tot goed en kwaad.

    Nu vlij met ons de dode neer
    In 't stil Verleden.
    ...Een deel van uw leven
    Met hem is vergleden!
    Zaagt gij er vele gaan? Wacht gij er meer?
    Vol weemoed
    Herdenk! - En dek zacht en in deemoed
    't Graf van 't Weleer.

    Serena (1898)

    schrijver

    05-09-2015 om 22:57 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    04-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sterven

    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Sterven. IV.
    Toen Z ij n e stem, wellend uit diepe nacht ...
    Lichtend gelaat zag 'k over mij gebogen;
    Ik staarde in kalme, vriendlijk blikkende ogen:
    ‘Kom met mij,’ wenkten oog en lippen zacht.

    Mijn Gids had vleuglen, en op vleuglen vlogen
    Wij de aarde langs, die droomrig, dauwbevracht,
    Opglansde een wijl. Dan hoger, tot in pracht
    De sterrenzeeën om ons voortbewogen.


    En de aarde glipte weg, een donkre kogel,
    In 't wazig-diepe blauw der holle luchten ....


    ‘Ik heb geen vleuglen,’ kreet ik en ik sloot
    Mij vast aan Hem, die voortzweefde als een vogel.


    ‘Eens breng ik ze u. Zult gij dan 't volgen duchten?’
    En opziend, kende ik wie daar sprak: de D o o d.

    Serena (1898)

    schrijver

    04-09-2015 om 19:29 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    03-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sterven

    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Sterven. III.

    . . . . . . . . . . . . . .
    Zoals de golven gaan en komen,
    Komen en gaan,
    Den schoot van heur moeder, de zee, ontnomen
    Levenbelaân;

    Zoals de bloemenkindren komen,
    Bloeien en gaan,
    De schoot van heur moeder, de aarde, ontnomen
    Levenbelaân;

    Zoals de starren gaan en komen,
    Schittren en gaan,
    De schoot van heur moeder, 't heelal, ontnomen
    Levenbelaân;

    Zo zal de zielenvonk, ontnomen
    Levenbelaân,
    Aan de W e r e l d z i e l, het Godslicht, komen,

    Groeien en gaan,
    Gloren en deinzen, deinzen en gloren,
    Door schijnbre dood heen nieuw geboren,
    Tot nieuwe sfeer en nieuw bestaan,
    Totdat zij àlles zal verstaan,
    En eeuwig 't Licht zal toebehoren:
    De ziele, licht uit Licht geboren,
    Kan niet vergaan, kan niet vergaan ....
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

    Zó, door 't G e m i s, suisden stemmen aan.

    Serena (1898)

    schrijver

    03-09-2015 om 19:57 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sterven

    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Sterven. II.
    De nacht is donker. - Buiten hoor
    Ik Z ij n e schreden gaan;
    ‘t Is of zij pozen… Of zij voor
    Mijn drempel blijven staan.

    Blijven zij pozen? ... ‘t Is of mijn hart
    Stiller en stiller slaat;
    Of mij een grote, rauwe smart
    Plotsling te wachten staat.

    De deur is dicht. Mijn lamp brandt hel,
    En weert de donkere nacht.
    Ik hoor Zijn stille roepen wel:
    ‘t Is of hij op antwoord wacht.

    Ik hoor Zijn stille roepen wel…
    Het licht dooft om mij heen,
    In mijne haard het vlammenspel…
    Al wat mij leven scheen.

    Ik vouw in vrees de handen saam.
    ‘t Roepen lijkt zo nabij!
    Iets sloop naar binnen door deur en raam,
    Buigt ongezien over mij.

    Iets vat mijn handen in loden vuist.
    Mijn adem stokt… Genâ!
    ‘t Is of de zee door het duister bruist,
    Een zee, waarin ik verga.

    In brede baren van duisternis
    Sluit over mij de zee,
    In een afgrond van geheimenis
    Slip ik geluidloos mee.

    schrijver

    02-09-2015 om 21:35 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-09-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.sterven

    Een gedicht van Marie Boddaert 1844-1914

    Sterven. I.
    't Is het Leven dat henengaat,
    Stadig, stil,
    Als zoveel dat altijd verder gaat
    En toch niet heengaan wil;

    Als elke tik van de klok, die uur
    Nà uur slaat,
    En nieuwe voortdringt, en ze één voor één,
    Eén voor één sterven laat;

    Als elke vonk in de vlammende haard,
    Vuur een poos,
    Door 't vuur geboren, door 't vuur verjaagd
    En geblust voor altoos.

    Als elke klop van 't harte, warm
    Leven-doortrild,
    Dat met elke klop toch een levensdrop,
    Een dropke levens spilt....

    Serena (1898)

    schrijver

    01-09-2015 om 22:22 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    31-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.buddléia
    Buddléia
     
    Wat weten vlinders van augustus?
    De buddléia bloeit, ze nemen het
    ervan. Je dochter kan dat eigenlijk
    niet aan, zo ijl, zo flinterdun
    haar jurk. Je bent haar vader maar
    kunt kijken als een man. Waar eindigen
    haar poten? Hoge zomen vangen wind,
    de zomer raakt nu op zijn bangst.
    Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
    de vriend die laatst iets ongelukkigs
    zei toen zij op haar fiets passeerde.
    Later als het licht de middag heet
    en scherp maakt bij de sloot aan gene
    zijde jaagt een man bij de buddléia 's.

    Victor Vroomkoning
    uit: Oud zeer,
    Manteau, Antwerpen/Amsterdam 1993

    31-08-2015 om 22:34 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    27-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tuin

    Een gedicht van Ida Gerhardt

    Tuin van Epicurus

    (voor de vrienden)

    Gij die in eenvoud wilt tezamenhoren,
    de tiende jaarkring sloot om onze dis,-
    waar vriendschap open als het zonlicht is
    werd ons een ongepeild geluk beschoren.

    In arbeid werd der uren goud ontgonnen;
    de volle rijkdom van het eigen ik
    vindt ieder terug, gespiegeld in de blik
    van wie aan hèm zijn klaarte heeft gewonnen.

    Zie naar het licht-hoe kleurt het mild en stil
    ons samenzijn. Wat grenzen zijn gesteld
    aan wie het nodige slechts nemen wil?

    Nog ongeweten wegen zult gij gaan.
    Vriendschap-gij hebt haar reinigend geweld
    alreeds beseft. Zo weet: zij ving pas aan.

    27-08-2015 om 22:02 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    25-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.korenhalmen

    Een gedicht van Ilse Steel

    Korenhalmen

    Roerloos bij zoveel schoonheid
    een droom gelijk
    staat de wereld even stil
    De wuivende korenhalmen
    ragfijn gepenseeld
    lijken mij dichterbij te wenken
    de vogels nog niet uitgespeeld
    stijgen in de strakblauwe lucht
    De roodgouden gloed
    van de ondergaande zon
    straalt een bekoring uit die
    ik ademloos onderga
    bodemloos is mijn geluk
     

     

     

    25-08-2015 om 20:02 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    21-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.warmte

    Dichter onbekend

    Warmte

    Kinderen in het gras slapen
    vrouwen op het balkon hangen
    wasgoed op nylondraden

    Jongens trappen sloom langs de zon
    een bal, schieten vaak mis
    en eindigen, liggend in het gras

    21-08-2015 om 21:43 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    18-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zonnebloemleed

    Zonnebloemleed

     

    Een zonnebloem in een klein prieel

    Stond rillend in de regen,

    En dacht bezorgd: 'Mijn stuifmeel

    Kan er helemaal niet tegen.

    Ach, achter de wolken zou ik stralen

    In mijn  gele japon.

    Want achter de wolken schijnt de zon'

     

    Karel Scholten

     

    18-08-2015 om 22:01 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    15-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zomeravond

    Een gedicht van Jacob Israël de Haan

    Zomeravond


    O zomeravond, smachtend neergevlijd
    op 't gele veld, in 't Westen goudgetint...
    Teerkreunend ruisen van de avondwind,
    die langs de vlakte in zware weemoed glijdt...
    O melodie uit lang verleden tijd,
    waarvan ik zin noch woorden wedervind...

    O rust, o stilte, blauwige avonddoom!
    Doorzichtig ligt ge op verre velden neer...
    Zo schouwt mijn geest de beelden van weleer
    door 't wazig scheemren van een weke droom.
    't Verleden rimpelt, onbepaald en loom,
    - verzonken stad in 't stilgevallen meer.

    Verheerlijkt glinstren! onbereikbre trans!
    O vloeiend zilverlicht zo hoog verbreid...
    De zwoele nacht doortrilt uw majesteit,
    de aarde is een matte weerschijn van uw glans;
    zacht om mijn slapen vloeit uw stralenkrans;
    mijn zwellend harte vult de onmeetlijkheid.

    15-08-2015 om 21:26 geschreven door Dora


    >> Reageer (1)
    13-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zomer

    Een kort zomer gedicht schrijver onbekend

    Het is zomer

    Het is zomer in mijn hart

    Het is zomer

    De zon schijnt hard

    Daar in de hete zomer zon

    Zit ik te genieten wanneer ik maar kon

    Nu is het winter en zit ik thuis in mijn door de kachel verwarmde huis

    13-08-2015 om 23:02 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-08-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hitte

    Een zomergedicht over de hitte

    Hitte

     

    't Staat in 't uutgestrekte Bloite,
    's zomers, reuzeldikte, van
    gers en groene, verder zelve, of
    dat ne minsche kiken kan.

    Diepe, in 't diepste van de ruumte,
    hangt de julizonne en bit
    ip de weideground, dat hi er,
    zuuveruut van opensplit.

    Noirderwaarts, in 't blouwe van den
    hemel, is 't verhitte zand
    van de dunen, bezig met te
    weemlen lik entwa da' brandt.

    Tusschen koeien, die daa' luuzig,
    liggen op de nakte ground,
    floddert er 'n grouwe bende,
    dounkergrouwe spreeuwen round.

    En ik zitte, lik versmoird, in
    die geruste zee van groen,
    bachten 'n geborsten wuulge
    - voi de koelte - niets te doen.

    Omer Karel de Laey, (1876-1909)
    uit: Landelijk leven,
    Heideland-Orbis, Hasselt 1997

    10-08-2015 om 19:40 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!