Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    06-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zangstukje

    Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756-1831

    Zangstukje

    Neem weg, neem weg die afgerichte mond,
    Die lippen vol verraad, met wellust overstreken;
    En dat gevaarlijk oog, die valse morgenstond,
    Waar de uchtendzon van heil gereed schijnt door te breken!
    Maar geef, meinëedige, mijn kussen mij weerom,
    Die panden van mijn min: zij zijn mijn eigendom.

    Verberg, verberg die heuvels van albast,
    Die uw bevrozen borst met levend ijs bevrachten!
    En op wier sneeuwen top 't verruklijk kersje wast,
    Dat Lente en zomergloed aan 't lustgraag oog doet wachten.
    Maar geef mij 't hart terug, u argloos toevertrouwd,
    Dat ge in hun roofspelonk in ijzren banden houdt.

    schrijver

    06-03-2017 om 23:11 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lentekus

    Een gedicht van Helene Swarth 1858-1941

    LENTEKUS

    Zijn niet de rozen rood van liefdelust?
    En trillen niet, gebaad in maneglansen,
    De hoge popels, die het meer omkransen,
    Wanneer de wind hun smachtend love kust?

    Zoekt niet de vlinder heil- en honigkansen
    Bij elke bloem, waarin hij zalig rust?
    En tintlen niet, hun godd'lijk schoon bewust,
    Doorgloeid van zonnevuur, de blauwe transen?

    -'Natuur is God en God is Liefde!' zingt
    Heel de aarde, zwemmend in een zee van liefde.
    'k Weet niet waarom een traan mijn oog ontspringt.

    Met éne kus der Lente is wat mij griefde
    Verdwenen - en, gelovig als een kind,
    Omhels ik lucht en licht en geur en wind.

    Poezie, amsterdam(1892)

    schrijver

    05-03-2017 om 22:45 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    04-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.woud

    Een gedicht van Frands Bastiaanse 1868-1947

    WOUD-EENZAAMHEID.

    Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
    Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
    Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
    De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.

    Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
    Had storend in die eenzaamheid geklonken,
    De raven vloden op met luid gekras,
    Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.

    Op verre hofstee stierf met zwak geluid
    Een haanklaroen in 't brandend middaggloren,
    De insecten gonsden rond der bramen blaân...
    De bleke roze zond haar geuren uit...
    Weet gij nog, Lièf, hoe lang we in droom verloren
    Aan dit klaar water hebben stilgestaan?

    Gedichten (1918)

    schrijver

    04-03-2017 om 21:54 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    03-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.blauw

    Een gedicht van Albert Verwey 1846-1936

    BLAUW EN ROOD

    Al liepen alle vrouwen nou
    Op straat in blauwe japonnen,
    Al liepen hun mannen ertussendoor
    In rode pantalonnen:

    Ik zag ze niet door 't luchteblauw,
    Dat hemelse blauwe wonder;
    Ik zag ze niet door 't pannenrood,
    Waar 't stadsvolk wonet onder.

    Met luchteblauw en pannenrood,
    Was de wereld schoon beschilderd;
    Maar door onze zonden zijn hier en daar
    Die kleuren verweerd en verwilderd.

    Verzamelde gedichten (1901)

    schrijver

     

    03-03-2017 om 19:06 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lief

    Een gedicht van Jacqueline van der Waals 1868-1922

    Heb mij lief, gelijk ik ben

    Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
    - Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn -
    En vragen: Heb mij lief, gelijk ik ben
    En stel aan mij geen eisen.  Zie, ik kan
    Niet onderhoudend praten, niet gevat
    Of geestig zijn, en niet vertrouwelijk
    Vertellen van mij zelf of van mijn ziel...
    Wat zouden we ons vermoeien voor elkaar?

    Laat mij maar zwijgend naast u zitten, stil
    Verdiept in eigen werk, eigen gedachten.
    Of - als gij praten wilt - spreekt gij tot mij.
    Ik zal wel luistren, als gij vriendelijk
    Met lichte kout mij onderhouden wilt,
    Wel lachen om de grappen, die ge zegt,
    Wel ernstig kijken als ge hoog, of diep,
    Of ijdel praat van al te diepe dingen...

    Maar, als ik dan zo zwijgend zit, en luister
    Naar uw gesprek - of naar het klokgetik -
    Of 'k laat de stilte ruisen om ons heen,
    - Die ruist zo prettig, als de mensen zwijgen -
    Als 'k mij dan blij in uw nabijheid voel,
    Dan zou ik willen vragen, en de stilte
    - Of ons gesprek - verbreken met mijn vraag:
    'Zeg, zijt ge ook blij, dat ik naast u zit?'
    Sprak gij dan 'Ja', dan zei ik zacht: 'Ik ook'...

    En dat was alles, wat ik weten wou
    En al, wat gij van mij behoeft te weten.

    schrijver

    02-03-2017 om 19:44 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-03-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.storm

    Een gedicht van Theo Thijssen 1879-1943

    Storm

    De stormwind huilt door ’t lover
    En zwiept de populier.
    Hij giert de velden over
    Met woest en luid getier.
    De troste eiken beven
    En sidderen voor ’t geweld
    En vrezen voor hun leven,
    Bang dat z’Aeolus velt.

    Uit wolken, dreigend duister,
    Valt regen plassend neer,
    De zon verbergt haar luister
    ‘t  Is donker heinde en veer,
    Geen vogel hoort men kwelen,
    De bloempjes, ons zo waard,
    Ze wieglen op hun stelen
    En buigen ’t hoofd ter aard.

    En op de wilde baren
    Der opgezwiepte zee,
    in talloze gevaren,
    Daar rijst er meen’ge bee.
    En wrakken rondgedreven,
    Getuigen, stom van mond,
    Hoe menig, menig leven,
    Weer d’Oceaan verslond!

    Illustratie: Aeolus

    schrijver

    01-03-2017 om 22:09 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    28-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.klant

    Een gedicht van Koos Speenhoff 1869-1945

    De eerste klant

    Er waren twee zoete gelieven,
    Die vonden de wereld te klein.
    Toen trouwden ze gauw met elkander
    Om baas van hun eigen te zijn.
    Ze deden het maar op een koopje,
    Het zat er niet meer bij hen aan.
    En als ze er nu nog aan denken
    Dan hadden ze 't nimmer gedaan.

    Ze zouden een zaakje beginnen
    Een winkeltje buiten de stad;
    De buurt was nog nieuw en verlaten
    De kalk van hun huis was nog nat.
    Ze kochten een wagentje groenten,
    Wat kroten en uien en peen.
    Die stalden ze uit voor de glazen
    Met kropsla en kool er doorheen.

    Ze werkten en plasten en stoeiden,
    Ze zoenden elkander zo teer.
    De vloeren die blonken als spiegels,
    Ze boenden hun ruggen op zeer.
    Het vrouwtje zat achter de toonbank,
    Zij prijsde de mandjes met fruit.
    De man nam een kijkje van buiten
    En lachte haar toe door de ruit.

    Zo leefden ze enige dagen,
    Maar niemand had trek in hun sla;
    Geen mens kwam de winkel eens binnen,
    Er was nog geen cent in de la.
    En toen ze geen stuiver verdienden
    Ondanks hun gewerk en getob,
    Toen aten ze maar van de honger
    Hun uien en bloemkolen op.

    En toen ze geen groenten meer hadden,
    Geen bieten, geen kool en geen peen,
    En toen ze elkaar niet meer zoenden
    Zoals ze dat deden voorheen;
    Toen kwam er een meisje naar binnen
    Een briefje van tien in haar hand,
    Die vroeg of de baas 't kon wiss'len
    En dat was hun enigste klant.

    schrijver

    28-02-2017 om 22:14 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    26-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het graf

    Een gedicht van Barend Nieuwenhuizen 1771-1840

    HET  GRAF

    Ruis zachtkens om dit graf, verkoelende avondwinden!
    Verwaai de sluimrende asse niet
    Van hem, die jaren kampte om luttel heils te vinden,
    Van hem, wie de aard' niets schonk dan bitter zielsverdriet!

    't Is hier, dat hij de dag, die duizend andren vrezen,
    De grote dag des oogsts, reikhalzend verbeidt;
    Dan zal zijn smarte zaligheid,
    En elke druppel gal een druppel honing wezen.

    Kleine handschriften, ed. Pieter Johannes Uylenbroek 4, Schalekamp en van de Grampel, Amsterdam(1824)

    schrijver

    26-02-2017 om 19:39 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    25-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tuin

    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898-1936

    Eer de tuin 't vertrouwen vindt

    Eer de tuin 't vertrouwen vindt
    Zich de volle bloei te geven,
    Staan de meisjes er in, beven,
    Willen wel, neen nog niet leven
    En uit enge angsten streven
    Tengre handen tegen wind.

    En zij gaan met schuwe voeten,
    Als door zwaar gewaad gedrukt,
    Traag, bevreesd en toch verrukt,
    Houdingen zoekend die zij moeten
    Vinden om hun droom te ontmoeten.

    (Rilke)

    Archipel IV (1923)

    schrijver

    25-02-2017 om 21:23 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    24-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mutsenmaakstertje

    Een gedicht van Pieter Boddaert 1766-1804

    Op een zeker mutsenmaakstertje

    Ik zag een meisje mutsjes maken:
    Zij hield, op hare malse schoot,
    Een mutsenbol, zo zwaar als lood,
    Mismaakt van mond en neus en kaken,
    Een kunsteloze beeldtenis,
    Gelijk dat goedje doorgaans is.
    Zij kneep en plooide dus haar mutsje,
    En, onder 't plooien, schonk ze mij
    Een vriendlijk lonkje van terzij,
    Dat straks gevolgd werd van een kusje;
    Ik lach met haar, ik zoen, ik sol,
    En, zo toevallig, onder 't mallen,
    Doe ik haar van haar stoeltje vallen,
    En zet haar mutsje op mijn bol.

    Aan de tedere kunne

    schrijver

    24-02-2017 om 16:11 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    23-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kussen

    Een gedicht van Emanuel Hiel 1794-1831

    Zoete kussen

    Voor hare venster bloeien rozelaren,
    en wil zij dat ik heimlijk haar kom kozen
    dan smijt ze mij twee purperrode rozen.

    Twee purperrode rozen mij verklaren:
    twee purperrode lippen zijn zo smachtend,
    twee purperrode wangen zijn u wachtend.

    Ik ga en kan geen zoete kussen sparen,
    ik geef er veel om 't liefje te verblijden,
    ja, meer dan dat men mij er kan benijden.

    Gedichten  (1861-1862)

    schrijver

    23-02-2017 om 16:44 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    21-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.roemerswale

    Een gedicht van Fiore della Neve 1849-1934

     

    ROEMERSWALE

    Daar ligt, zo klinkt een sage van weleer,
    Een rijke, trotse stad in zee verdronken.
    En waar de gouden torenspitsen blonken,
    Daar kabbelt rustig thans het blauwe meer.

    Des avonds zit de visser mijm'rend neer.
    't Is als werd van het goud, daar lang verzonken,
    In golf op golf een scheem'ring hem geschonken...
    Maar niets geeft van de schat de diepte weer.

    Zo mijne liefde; schoon ge in lied bij lied
    Haar lichten schemer telkens blinken ziet,
    Als 't gouden schijnsel in de blauwe golven;

    Vrees niets, de glans wordt nimmer uitgeblust,
    De schat verdwijnt niet, die in 't harte rust,
    Maar blijft er, rijk en kostbaar, diep bedolven.

    Van eene sultane en andere gedichten, H. Pijttersen Tz, Sneek.(1884)

    schrijver

    21-02-2017 om 21:56 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    20-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rilt

    Een gedicht van Herman de Gorter 1864-1924

    Tot in het diepste rilt

    Tot in het diepste rilt
    Mijn merg, mijn gebeente, als Gij u
    Als stip vertoont slechts, Poëzie.
    En bleek verwacht ik u in stilt.

    Liedjes (1930)

    schrijver

    20-02-2017 om 22:27 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    19-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.scheiden

    Een gedicht van J.H. Leopold 1865-1925

    Ik scheidde; onverstand was allerwegen

    Ik scheidde; onverstand was allerwegen,
    van al mijn parels werd niet één geregen.
    De dwazen! honderd dingen, nooit beseft
    en nooit bereikt, zijn in mij doodgezwegen.

    Kwatrijnen

    schrijver

    19-02-2017 om 11:43 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    17-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kapiteinen

    Een gedicht van Heiman Dullaert 1636-1684

    Aan alle de  KAPITEINEN

    Aan alle de KAPITEINEN
    In deze zeeslag doodgebleven.

    O dierbare Offeren de Vrijheid opgedragen,
    In wie een fier gestarnt de krijgslust had verspreid,
    Die, zelver nooit versaagd, door wijze moedigheid
    De stoutsten voor u deed versagen:

    Men kan aan ieder Held geen stoflijk pronkbeeld wagen,
    Maar zo de gunst mijn pen door vleikunst niet verleid,
    Zal mond nog eeuw uwe eer, wordt 't marmer u ontzeid,
    Met uwe beenderen beklagen.

    En gij die dit gevaar, doch meer geluk, genoot,
    Of trouwloos uwe plicht met onze zege ontvlood,
    Kom bij dees brave Doden naderen:

    Beloof geen traanziek oog hun tot gedachtenis,                                  
    Maar stromen eerlijk bloed uit d'aderen,
    Dat aan een Heldenziel de smaaklijkste opdracht is.

    Gedichten (1719)

    schrijver

    17-02-2017 om 22:04 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    16-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Italiaans

    Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756-1931

    Het Italiaans

    U minne ik teer, o taal van lust en weelde,
    Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde;
    Die als de kus op malse lippen smelt,
    En 't hart doorstroomt met Liefdes algeweld.
    Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,
    In toontjes die op donzen vlerkjes zweven;
    Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;
    En heel uw spraak, één lieve lentelucht.
    Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
    Waar kracht en ziel en Hemelgeest in wonen;
    Die met de zang van Po en Tiber vliet,
    En godenlust door hart en aders giet,
    Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
    Met godenwil op 't menslijk hart bevelen,
    Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
    En donders voert, en bliksemend verplet.

    1822

    schrijver

    16-02-2017 om 22:33 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    15-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vuur

    Een gedicht van Julius Vuylsteke 1836-1903

    Gelijk een vuur, dat flonkert

    Gelijk een vuur, dat flonkert
    door dunne nevelen heen,
    zo schittert, half verdonkerd,
    haar oog onder de ogeleên.

    Wilde, brandende ogen,
    drijvend in ene vloed
    van zachtheid en mededogen:
    half water en half gloed.

    O toverachtig gemengel
    van week gevoel en van drift!
    O tolken van 't hart van die engel,
    brengt gij mij laving of gift?

    Verzamelde gedichten (1887)

    schrijver

    15-02-2017 om 22:50 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    13-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schumann

    Een gedicht van Alfred Hegenscheidt 1866-1964

     Schumann

    Zie, moederlief, 'k lig weer eens aan uw voeten
    Als in de tijd toen 'k gans nog was ùw kind.
    Laat vloeien 't heimwee naar mijn jeugd met zoete
    Zang, die zich gouden door 't verleden windt.

    Ik ging de wereld in, opdat ontgind
    Wierd, wijze toekomst, die, in wording, wroette
    Diep in mijn ziel; door wetens waan verblind
    Glimlachte ik dan wel eens bij uwe groeten.

    Vergeef me, moeder, indien ik u griefde,
    Uitbundig blaakte 't leven toen in mij,
    In hoger schoonheid werd mijn ziel eerst vrij;

    Wat hare wijsheid mij in 't harte giet,
    Hoor ik ook wellen in uw innig lied,
    De oerbron van 't leven-in-schoonheid, de liefde.

    schrijver

    13-02-2017 om 21:40 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.als toen

    Een gedicht van Augusta Peaux 1859-1944

    Als toen.

    Wat blauw en wat wolken die blank staan
    stil boven de duinenlijn,
    de bogen van duinhelm die rank gaan
    rijzen uit wiegend gedein.
    In 't voetpad de zandige sporen
    van 't karrenwiel, breed en zo diep;
    ver over de velden de toren
    een wachter en toch of hij sliep.
    In greppels het geelbruine water
    al wazig van 't kiemende groen....
    de wilgen, de velden, het water,
    de zon en de wind - zoals toen.

    schrijver

    12-02-2017 om 22:25 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-02-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.avondsterre

    Een gedicht van E.J. Potgieter 1808-1875

    Avondsterre

    Wisselziek in 't zweven
    Blijken wind en wolk;
    Om naar verre dreven
    Wensen mee te geven,
    Eise ik trouwer tolk.

    Wees gij zelf bodinne,
    Hoe mijn harte blaakt,
    Schone ster der minne,
    Die de westertinne
    Rozen strooiend naakt!

    Heffe naar uw stralen
    't Lelietje in de knop,
    't Lelietje der dalen,
    Bij haar zoet verhalen
    't Hoofdje luist'rend op.

    De een roep': ‘liefde en trouwe!’
    ‘Trouwe en liefde!’ de aêr,
    En haar blik aanschouwe
    't Luchtslot dat ik bouwe
    In de rei der schaar.

    Voer haar uit de weelde
    Van haars vaders huis,
    Die maar half verheelde,
    Hoe zich 't hart verveelde
    In een kleine kluis.

    Schoon haar lage winde
    Luttel bloemen bie',
    Om haar lokken binde
    'k Elke die ik vinde,
    En hoe schat zij die!

    Eer men ons benijde,
    Siersel van de trans!
    Als zij blozend blijde
    Dartelt aan mijn zijde,
    Tempert gij uw glans.

    Van zo hel een luister
    Houdt geen minnewicht;
    Slechts in schemerduister
    Wordt het zachtst gefluister
    Ons het zoetst gedicht!...

    schrijver

    11-02-2017 om 22:01 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!