Foto
Zoeken in blog

Beoordeel dit blog
  Zeer goed
  Goed
  Voldoende
  Nog wat bijwerken
  Nog veel werk aan
 
Inhoud blog
  • praktisch
  • bloemen
  • vogel
  • de jonge
  • lied
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Altijd in beweging met van alles en nog wat...

    19-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.wensen

    Een gedicht van W.J. van Zeggelen 1811-1879

     

    Negatieve wensen

    Geen krakende deuren,
    Geen tochtige scheuren,
    Geen lek in je dak!
    Geen aandrang van beren,
    Geen vocht in je veren,
    Geen gat in je zak!
    Geen smaad van de rijken,
    Geen vrienden die strijken,
    Geen kroos in je vliet!
    Geen meiden die vrijen,
    Geen vitters te mijen,
    Geen kleur die verschiet!
    Geen kramp aan je voeten,
    Geen vrees voor bankroeten,
    Geen droes aan je paard!
    Geen last van poëten,
    Geen roetsmaak aan ’t eten,
    Geen rook uit de haard!
    Geen knellende kleren,
    Geen vloekers tot heren,
    Geen waas voor ’t gezicht!
    Geen ratten of muizen,
    Geen jaarlijks verhuizen,
    Geen kiespijn of jicht!
    Geen kinders die razen,
    Geen stof in je glazen,
    Geen vuil op je stoep!
    Geen stenen voor krenten,
    Geen Brabrantse centen,
    Geen nachtlijk geroep!
    Geen vochtige muren,
    Geen twist met je buren,
    Geen snoepzieke kat!
    Geen ontrouw van knechten,
    Geen schrale gerechten,
    Geen slijk op je pad!
    Geen kelder met water,
    Geen praats van een prater,
    Geen schel die niet klinkt!
    Geen vest zonder knopen,
    Geen hart zonder hopen,
    Geen haartjes in de inkt!
    Geen brandbrief gekriebeld,
    Geen tafel die wiebelt,
    Geen sleep van logees!
    Geen zwakte in je spieren,
    Geen kamers die gieren,
    Geen beenen voor vlees!
    Geen wangunst of schrafel,
    Geen dertien aan tafel,
    Geen deuk in je hoed;
    Geen zondag met regen.
    Geen kans zonder zegen,
    Geen waanzin voor moed!
    Geen knoop in je kluwen,
    Geen spot te verduwen,
    Geen blok aan je been!
    Geen koelte van binnen,
    Geen linksheid in ’t minnen,
    Geen blauw aan je scheen!
    Geen boômloze kisten,
    Geen bier dat gaat gisten,
    Geen gift die je stuit,
    Geen meel in je suiker,
    Geen wesp in je ruiker,
    Geen slot dat niet sluit.

    En zo ’k in mijn beden
    Om regels of reden
    Niet ver ben gegaan,
    ’k Vraag ’t elk in ’t bijzonder,

    1847.

    beren - schuldeisers
    vocht in je veren - een nat matras
    strijken - vleien
    mijen - vermijden
    droes - neusslijmvliesontsteking bij paarden
    Brabantse centen - Belgische centen
    sleep - lange stoet
    schrafel - vrekkigheid
    blauw aan je scheen - een blauwtje gelopen
    boômloos - zonder bodem
    gift die je stuit - cadeau dat je hindert

    19-09-2018 om 21:53 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    18-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.scheppingsverhaal

    Een gedicht van Jan Jacob Slauerhoff 1898-1936

    Scheppingsverhaal

    Gods kind had blokken in zijn boezelaar,
    Waarmee het in de wolken had gespeeld.
    Maar toen zij op wou bergen, moe, verveeld,
    Zag ze in de doos en wist niet hoe ze daar

    In passen moesten, keurig ingedeeld.
    Want God was streng, maar sliep - dus geen gevaar.
    Zij liet ze vallen, zag er niet meer naar
    Om en ging vlug naar een mooi engelbeeld.

    De blokken vielen door een leeg heelal
    En kwamen op een lege wereld, waar
    Ze bleven zoals ze er heen geworpen.

    De meeste sprongen stuk tot berg en dal;
    En die heel bleven vormden hier en daar
    De grote steden en de kleine dorpen

    Serenade (1930)

    18-09-2018 om 11:26 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    17-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Een gedicht van Nicolaas Beets 1814-1903

    NIET KLAGEN

    Niet klagen
    Maar dragen
    En vragen
    Om kracht.
    Niet zorgen
    Voor morgen
    Bij vallende nacht. 
    Niet beven
    Voor ‘t leven
    Gegeven
    Van God
    Maar ‘t heden
    Besteden
    Naar plicht en gebod. 
    Niet dringen
    In dingen
    Door niemand bevroed.
    Tevreden
    Te treden
    Bij ‘t licht op het pad
    En de lamp voor de voet.

    GEMENGDE GEDICHTEN (1892)

    17-09-2018 om 19:58 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    16-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kater

    Een gedicht van Willem de Merode 1887-1939

    De witte kater

    Hij ligt graag op de leuning van mijn stoel,
    Een warme sneeuwbal, die zich kan ontwinden
    En naar het lege tasten als een blinde,
    En golven met zijn rug of een gevoel
    Zich uit wil leven tot een melodie,
    Achteloos in de stille lucht geschreven.
    Dan zit hij star, uit wit metaal gedreven,
    En schuift voorzichtig over op mijn knie.

    Hij schikt heel streng mijn leven naar zijn lot,
    En glimlacht met zijn grote grijze ogen
    En krult, vraagteken van een wijze spot,
    Zijn schone staart en geeuwt (maar ingetogen)
    En geeft een kopje en slaat zijn scherpe tanden
    En klauwen spelend in mijn drieste handen.

    16-09-2018 om 18:25 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    15-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.onttovering

    Een gedicht van Johan de Laet 1815-1891

    Onttovering

    Ons jeugdig harte leeg, de hersenen overlaên,
    Onze armen op de borst gekruist en 't hoofd gebogen
    Doorwandlen wij de kille en dichterloze baan
    Der aardse wetenschap, onttoverende logen,

    Bij jacht op waarheid en op stelligheid bedrogen,
    Zien wij de ontvleesde schim daar tergend voor ons staan.
    En ook de dichterdroom, die verre is heengevlogen,
    Een nevelbeeld gelijk, in walm en damp vergaan.-

    Onze Oudren waren niet als wij; - hun vrome scharen
    Gewonnen troost in smart uit heilge Bijbelblaren
    En laafden zieledorst met englenmelodij.

    Wij hebben ‘t diepst geheim der dingen willen weten,
    Als Adam van de boom der wetenschap gegeten…
    Waarheen is nu Geloof en Kunst en Poëzij?

    15-09-2018 om 23:11 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    14-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kille regen

    Een gedicht van Frans Bastiaanse 1868-1947 

    Kille regen

    Kille regen ruizelt stille
    Over 't blekend zomer-lover,
    Morgen drijft de zomer over,
    Daar het najaar nader toog.

    Ik zou wel, berustend, willen
    Lichteloze dag verduren
    Als uw hoofd maar enkele uren
    Zich tot mijn schouder boog.

    Maar ik zag de nachtgetijen
    Veler jaren gaan en komen
    Zonder dat gij van mijn dromen
    Maakte uw leven deelgenoot;

    En ik hoor de regen schreien
    Door de twijgen, triestig liedje
    Bij dit menselijk verdrietje
    Dat zo klein is... en zo groot.

    Gedichten (1909)

    14-09-2018 om 21:59 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    13-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tegenstelling

    Een gedicht van Augusta Peaux 1859-1944

    Tegenstelling

    Weegt op de nacht een dubbele donkerheid
    door zoveel ogen, duister voor altijd?
    Gaat in de dag de stilte warende om
    van zoveel lippen met doods zegel stom?

    Neen luide zijn de dagen met de klank
    van zwaar geschut en felle wapens blank
    en nachten lichten van de hoge vlam
    die laait door 't land en zoekt het offerlam.

    Duister en stilte zijn gelijk vermoord,
    al breekt de klank in 't oor dat niet meer hoort
    al dooft de vonk in 't oog dat niet meer ziet,
    al wordt de ziel geblust in 't bloed dat vliet.

    Gedichten (1918)

    13-09-2018 om 21:46 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    12-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rups

    Een gedicht van Albert Verwey 1856-1936 

    TOPZIEKE RUPS

    Topzieke rups, in 't stijgen
    Van blad tot blad, van steel op stam,
    Denkt ge eindlijk te verkrijgen
    Het veld van blauw, de witte vlam ?


    Te hoog! Ge kunt niet keren!
    Hangende aan de hoogste top,
    Geeft ge in een verdwaasd begeren
    Nog eens op.

    Oorspronkelijk dichtwerk /De Muze en de dieren

    12-09-2018 om 20:00 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    11-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.het italiaans

    Een gedicht van Willem Bilderdijk 1756/1831

    Het Italiaans

    U minne ik teer, o taal van lust en weelde,
    Die 't stug Latijn in dartele ontucht teelde;
    Die als de kus op malse lippen smelt,
    En 't hart doorstroomt met liefdes algeweld.
    Uw woorden zijn uit zacht satijn geweven,
    In toontjes die op donzen vlerkjes zweven;
    Uw letters, zoet als Zefirs ademzucht;
    En heel uw spraak, één lieve lentelucht.
    Maar meer nog u, o vaderlandse tonen,
    Waar kracht en ziel en hemelgeest in wonen;
    Die met de zang van Po en Tiber vliet,
    En Godenlust door hart en aders giet,
    Maar rijzen kunt, en onder 't boezemstrelen,
    Met Godenwil op 't menslijk hart bevelen,
    Zijn stormen stilt, zijn ijs in vlammen zet,
    En donders voert, en bliksemend verplet.

    ----------------------------------------------------
    Zefir - ook: zefier, zephyr:
    zachte westenwind, aangename bries

    11-09-2018 om 19:48 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    10-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.droomstad

    Een gedicht van Albert  Verwey 1856-1936

    Granada: droomstad

    De straten van Granada waar in 't donker
    Gitaren gonzen en van 't lang gefluister
    Van minnaars aan de traliën de duister
    Nacht warm wordt, - gaan met graden naar 't geflonker
    Van 't sterrenbeeld. En op de top wat wonk er
    Rode lantaarn van het Alhambra? ruiste er
    Wening uit rode muren? of wel, huisde er
    Morenkoning nog eens en wat zo klonk er,
    Was 't het gespeel van alle zijn fonteinen -
    Droppengeklater in de zilvren zalen -
    Vrouwengepraat van die in kanten sjalen
    Gehulde en parelen? - De starren straalden
    Klaarder dan ooit, ook kalmer, toen ik daalde
    Naar de stad leeg en de verlaten pleinen.

    10-09-2018 om 21:20 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    09-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.aan

    Een gedicht van Constantijn Huygens 1596/1687

    Aan Mevrouw Van Merode

    Zoet vrouwtje, wier gebed gebod is over mij,
    Verwacht gij nog in dicht hoe 't afgelopen zij
    Met mijn uitheemse reis? Ik zal z' in 't kort vertellen.
    Zo heb ik omgezwierd met mijn drie jonggezellen:
    Ter Goud' heb ik vernacht en in ons Monnikland,
    En op mijn Zuilichem, en aan de overkant
    Ten Bosch en t' Eindhoven, te Bree, te Maastricht binnen,
    Te Luik, de grote stad van ongeruste zinnen,
    Te Maastricht andermaal, te Aken eens in 't bad,
    Te Spa vier weken lang eens daags door en door nat,
    Te Butgenbach, Sint Vijt, en Dasburg en Vianden,
    Te Echternach en Trier, en langs de Moezelstranden,
    Te Kobelenz, te Bonn, te Keulen, Dusseldorf,
    Te Moers, te Krefeld, weer te Moers en met een korf
    Vol voedsel op de Rijn voor Wesel, voor Nijmegen,
    Voor Monnikland, en thuis, door Gods gewenste zegen.
    Waar ik geslapen heb, is afgekerfd; hoe lang
    Zal best bij monde gaan. In rijm viel 't mij te bang.
    In 't gros zeg ik ervan, als 't iemand kwam te vragen:
    ‘De reis is net gedaan in viermaal twintig dagen.’
    Houdt gij u dan voldaan, zo ben ik 't meer dan gij,
    Zoet vrouwtje, wier gebed gebod is over mij.

    ---------------------------------------------------
    reisverslagje, gedicht op 22 september 1654

    drie jonggezellen:
    zijn zonen Christiaan en Lodewijk en een neef
    Monnikland - buitenverblijf van Huygens bij Loevestein
    afgekerfd - kort opgesomd

    09-09-2018 om 20:59 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    08-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.meisje

    Een gedicht van Willem de Merode 1887-1939

    Het meisje

    Egyptische grafschildering

    Zij is een nauw ontloken lotos,
    Maar veel hulplozer en droever.
    Zij is als een smalle boot, los
    Van de nog nabije oever.
    Zij is niets dan een kleine leegte
    In dit boordevol heelal,
    Want zij smachtte, maar verzweeg te
    Zeggen, wat haar vullen zal.

    Spiegelbeelden (1937-1938)

    08-09-2018 om 17:48 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    07-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de weg

    Een gedicht van Helene Swarth 1859-1941

    De weg in 't woud

    Indien gij weet wat leven is en lijden,
    en welk een zee van weedom in een traan ligt,
    laat mij die holle weg in ’t woud vermijden,
    verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt!

    Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden,
    een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.
    O laat geen lach die stille plek ontwijden,
    geen ruwe spot, waarvoor de zoete waan zwicht.

    Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
    en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
    -een gouden regen- geel en rossig lover.

    Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
    De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
    zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?

    Blauwe bloemen (1884)

    07-09-2018 om 21:45 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    06-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.op

    Een gedicht van J. Antonides van der Goes 1647-1684

    OP HET VERJAREN VAN Mejuffrouw SUZANNA BORMANS.

    Het zonnelicht verrijst zo vrolijk als uw wezen.
    Als lachte 't u op uw verjaardag toe,
    Begaafde maagd, zo zacht van aard, zo uitgelezen,
    Wier liefelijk gezicht ik nimmer moe
    Lang wens te zien verrukt en opgetogen.
    En mij nog lang te spieglen in uw ogen.

    1675

    VERJAERGEDICHTEN.

    06-09-2018 om 22:53 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    05-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.hoed

    Een gedicht van Koos Speenhoff 1869-1945

    De hoge hoed

    Er was een lelijke meneer,
    Waar niemand graag naar keek,
    Omdat ie met z'n scheef gezicht,
    'n Slechte kerel leek
    Maar, toen ie op een goeie dag
    Ook graag een meisje kreeg,
    Toen maakte ie, om mooi te zijn,
    Z'n hele spaarpot leeg
    Voor een hoge hoed, voor een hoge hoed.

    Hij liep een kleine winkel in
    En kocht een hoge dop;
    Toen even nog naar z’n barbier,
    Die knapte 'm wat op.
    Door steegjes snapte ie naar huis,
    Z'n hoed bracht 'm van streek;
    Het was of iedereen 'm zag
    En spottend naar 'm keek
    Om z'n hoge hoed, om z'n hoge hoed.

    Eerst ging die naar z'n moeder toe
    En vroeg hoe of ze ’t vond;
    Die zei, omdat ze van 'm hield,
    Dat hém zoiets wel stond.
    Maar toen ze 'm zo opgeruimd
    Er mee op straat zag gaan,
    Toen keek ze 'm verlegen na
    En ging voor 't raam vandaan:
    Om z'n hoge hoed, om z'n hoge hoed.

    Toen vroeg ie an z'n beste vrind,
    Hoe die er over dacht.
    Die zei: "Jij wordt nog met dat ding
    naar 't gekkenhuis gebracht:
    Jouw kop is voor zoiets te lomp,
    Te pokkig en te boers".
    Toen dacht die lelijke meneer:
    M'n vriend wordt al jaloers:
    Op m'n hoge hoed, op m'n hoge hoed.

    Maar hij ging naar 't meisje toe
    Waarmee die trouwen wou;
    Hij dacht dat zij hem nou misschien
    Niet lelijk vinden zou.
    Eerst liep-ie nog een straatje rond,
    Bleef hier en daar wat staan;
    Toen sloop-ie 't stoepje schuchter op
    En belde zachtjes aan:
    Met z'n hoge hoed, met z'n hoge hoed.

    Z'n meisje keek door 't raampje heen
    En lachte in de gang.
    Maar niemand kwam 'm open doen,
    Toen werd ie rood en bang.
    Hij zag haar gillend van de lach
    Weer in de kamer gaan.
    Ze liet die lelijke meneer
    Toen op 't stoepje staan:
    Met z'n hoge hoed, met z'n hoge hoed.

    05-09-2018 om 20:03 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    04-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tedere liefde

    Een gedicht van Hermanus Asselberg(h) 1726-1792

    Tedere liefde

    Na lange droogte kwam een zachte en milde regen
    Op 't kwijnend aardrijk neergezegen.
    Dit zagen Jaap en Piet met vergenoeging aan.
    Jaap sprak, door blijdschap ingenomen,
    'Al wat in de aarde is, zal nu fris tevoorschijn komen
    En onze wens zal zijn voldaan.'
    ''k Verlang geenszins - sprak Piet - naar zulke grote gaven,
    'k Heb, vóór acht dagen eerst, mijn wijf daarin begraven.'

    04-09-2018 om 21:51 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    03-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.verstoord geluk

    Een gedicht van G.W. Lovendaal 1847-1739

    Verstoord geluk.

    In mijn tuin een sijsje zat,
    Dat zo'n aardig nestje had.
    't Vleugelde in zijn groengeel pakje
    Vrolijk in de bomen rond,
    Van het takje op de grond,
    Van de grond weer op het takje.
    In het nestje zat zijn schat,
    Die drie jonge sijsjes had.

    Lustig ving met zoet gezing
    't Kleine fijne kwinkelding
    Al in d'ochtend aan te kwelen
    Heel zijn zonnig hartje leeg,
    Twinkelde of het perels reeg
    Met zijn nebje uit zijn kele;
    Keek maar naar zijn lieve schat,
    Die drie jonge sijsjes had.

    Nu is alle blijheid uit;
    't Sijsje roept met droef geluid,
    Treurig tuurt hij naar zijn nestje
    Dat nu bengelt in de wind
    Zonder wijfje, zonder kind;
    Nog wat veertjes is het restje.
    Nimmer ziet hij weer zijn schat,
    Die hij zo heeft liefgehad.

    Triest en eenzaam zit hij daar
    Als een kluwentje in elkaar,
    Voelt niet, hoe de winden woeden,
    Ziet mijn kruimkens brood niet staan,
    Staart alleen zijn nestje aan,
    Voelt alleen zijn hartje bloeden.
    En de jongen die het deed
    Weet niets van zijn grote leed.

    Kindergedichten (1914)

    03-09-2018 om 21:59 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    02-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de luiken

    Een gedicht van Willem de Merode 1887-1939

    De luiken

    Om hitte en onrust uit te sluiten,
    Doen wij de zware luiken dicht.
    Nu dringt uit het rumoerig buiten
    Alleen de klaarheid van het licht,

    Want zie, de harten zijn nog open,
    En zon komt helder ingezeefd
    En toont, van blanke glans omdropen,
    Al wat er binnen staat en leeft.

    Heer, doe de luiken van ons wezen
    Voor werelds ijdelheden dicht.
    En maak ons hart door Uwe vreze
    Zo vol van helder zonnelicht.

    De steile tocht (1924-1928)

     

    02-09-2018 om 19:31 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    01-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    Een gedicht van Albert Verwey 1856-1936 

    BADERS HARTEWENS

    Dwars door de tuinen
    Van roos en ranken
    Zich ’t pad te banen,
    Dan door de lanen
    Van zand en dennen
    Vluchtig te rennen
    Tot waar de kruinen
    Van hoge duinen
    In ’t blauwe blanken
    En zo te naderen
    Met zwellende aderen
    In laatste loop
    De harde golven
    En, overdolven,
    Hun koele doop.

    01-09-2018 om 21:34 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)
    31-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de hoveling

    Een gedicht van Hermanus Asschenberg(h)  1726-1792

    De hoveling

    Een zekre koning maakte een jammerlijk gedicht,
    En gaf 't een hovling, om te zien of 't wierd geprezen.
    Dees sprak: wat weetniet, welk een zot, heeft dit verricht?
    't Is een ellendig vers, niet waardig om te lezen.
    De koning zeide: Ik heb 't gemaakt.  Hoe! gij, mijnheer?
    Hernam de hoveling: 'k wil zweren, op mijn eer,
    Dat gij 't met voordacht, dan zo slecht hebt willen maken:
    Uw majesteit is toch bekwaam tot alle zaken.


    1793

    31-08-2018 om 21:54 geschreven door Dora


    >> Reageer (0)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Archief per maand
  • 09-2020
  • 08-2020
  • 01-2019
  • 12-2018
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2006


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!