NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Straatfotografie LXV [slot]
  • Straatfotografie LXIV
  • Straatfotografie LXIII
  • Straatfotografie LXII
  • Straatfotografie LXI
  • Straatfotografie LX
  • Straatfotografie LIX
  • Straatfotografie LVIII
  • Straatfotografie LVII
  • Straatfotografie LVI
  • Straatfotografie LV
  • Straatfotografie LIV
  • Straatfotografie LIII
  • Straatfotografie LII
  • Straatfotografie LI
  • Straatfotografie L
  • Straatfotografie XLIX
  • Straatfotografie XLIX
  • Straatfotografie XLVIII
  • Straatfotografie XLVII
  • Straatfotografie XLVI
  • Straatfotografie XLV
  • Straatfotografie XLIV
  • Straatfotografie XLIII
  • Straatfotografie XLII
  • Straatfotografie XLI
  • Straatfotografie XL
  • Straatfotografie XXXIX
  • Straatfotografie XXXVIII
  • Straatfotografie XXXVII
  • Straatfotografie XXXVI
  • Straatfotografie XXXV
  • Straatfotografie XXXIV
  • Straatfotografie XXXIII
  • Straatfotografie XXXII
  • Straatfotografie XXXI
  • Straatfotografie XXX
  • Straatfotografie XXIX
  • Straatfotografie XXVIII
  • Straatfotografie XXVII
  • Straatfotografie XXVI
  • Straatfotografie XXV
  • Straatfotografie XXIV
  • Straatfotografie XXIII
  • Straatfotografie XXII
  • Straatfotografie XXI
  • Straatfotografie XX
  • Straatfotografie XIX
  • Straatfotografie XVIII
  • Straatfotografie XVII
  • Straatfotografie XVI
  • Straatfotografie XV
  • Straatfotografie XIV
  • Straatfotografie XIII
  • Straatfotografie XI
  • Straatfotografie X
  • Straatfotografie IX
  • Straatfotografie VIII
  • Straatfotografie VII
  • Straatfotografie VI
  • Straatfotografie V
  • Straatfotografie IV
  • straatfotografie III
  • straatfotografie II
  • straatfotografie I
    Zoeken in blog

    fotograferen op straat

    04-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LXIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Net als bij de vorige keer zijn er straatportretten die nauwelijks herkenaar zijn als een spontane opname in een openbare ruimte.
    Helemaal spontaan was dit overigens niet, want tijdens het richten zag de jongedame dat ik de camera op haar richtte.

    Ze stond voor de ingang van een donkere fietsenstalling en meteen zag ik dat licht en achtergrond heel fraai haar gezicht naar voren bracht. Als u naar de exifs kijkt, met name voor beginnende fotografen kan dat buitengewoon leerzaam zijn, merkt u dat de omstandigheden minder gunstig waren. Bij de gebruikte 280 mm is een sluitertijd van 1/500ste seconde vrij normaal. De ISO 6400 duidt echter op weinig licht, ook bij de gebruikte f/7,1 als lensopening.

    Het lichtpuntje in haar ogen zou u op een dwaalspoor kunnen brengen, maar er is niet geflitst. Dat doe ik al jaren niet meer, omdat ik natuurlijk licht prefereer, zelfs in lastige omstandigheden waar een flits best zinvol zou kunnen zijn. Ik vermijd het gewoon liever uit pure eigenwijsheid.

    Doordat ze half in het donker stond, is het licht mooi zacht en trekt de achtergrond geen onnodige aandacht. Op deze wijze is het een opmerkelijk straatportret geworden.


    >> Reageer (0)
    03-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LXII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Een opname op een station. De precieze omstandigheden kan ik me niet meer herinneren, maar het meisje viel op door de manier waarop ze haar hand een beetje voor het gezicht hield.  Haar ogen kijken op bijna schuchtere wijze naar iets dat ik niet kon zien. Een ongewilde boeiende pose vond ik het.

    Het was vrij donker, maar met de lichtgevoelige 85 mm viel er nog wel iets van te maken, leek me. De foto is op redelijk korte afstand genomen vanuit een onopvallend standpunt. De wijde lensopening zorgde voor een rustige achtergrond met nog wat bokeh als extra.


    >> Reageer (0)
    02-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LXI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Omdat Gent mijn verblijfplaats was, is dit er nog eentje van de Graslei. Zelfs nog voor de lente begonnen is, komen de studenten bij de eerste zonnestralen naar buiten om langs de Graslei onder het genot van een drankje wat bij te kletsen.
    Een foto als deze is natuurlijk niet ongemerkt te maken. De camera heb ik letterlijk tussen hen in geschoven. Door de groothoek lijkt de studente in het midden ver weg te zitten, maar in werkelijkheid vormden ze samen een gezellig triootje. U begrijpt vast wel wat ik bedoel.

    De lichtomstandigheden waren verre van ideaal. De laagstaande zon schijnt recht in de lens. Dat is ook een nadeel van een groothoek. Zelfs een zonnekap helpt maar matig. Daardoor was een stevige belichtingscorrectie nodig tijdens de opname om te voorkomen dat het richting silhouetten zou gaan. En ook in de nabewerking moest er nog het een en ander gecorrigeerd worden.


    >> Reageer (0)
    01-07-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Voor mij was dit een een lastige opname. Vanaf de overkant van de brede straat merkte ik dat een oudere dame moeite had om de straat over te steken. Rasechte Sinjoren kennen de situatie wel. Gelukkig werd zij te hulp geschoten, nou ja geschoten is een eufemistische bewoording voor het tempo waarmee de niet veel minder oudere heer haar kwam helpen.

    Gelukkig zat de groothoek op de camera, want daardoor kon ik het gehele straatbeeld meenemen, precies datgene wat ik niet in beeld kon brengen bij het jongetje langs de Graslei.
    Beter was nog geweest als ik min of meer naast haar gestaan had, maar even snel de straat oversteken was ook voor mij teveel van het goede. Om nog maar niet te spreken van de zeer onbeleefde indruk wanneer een fotograaf niet naar je toekomt om je te helpen, maar om je lichamelijke ongemak eens extra goed in beeld te brengen. Dergelijke onbeschaamde figuren verdienen niet beter dan om met camera en al in de Brabofontein gesmeten te worden.


    >> Reageer (0)
    30-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LIX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Vrijwel de hele reeks van deze blog is tijdens een drietal weken vakantie gemaakt. Zo ook de foto van dit jongetje dat temidden van alle drukte langs de Graslei rustig en geconcentreerd bezig was met zijn tekening.

    Een foto als deze heeft duidelijk zijn beperkingen. Zo kunt u bijvoorbeeld niets zien van de drukte om hem heen. Dan had ik gebruik moeten maken van een groothoek in plaats van de telelens. Maar wel met het risico dat ik hem gestoord zou hebben en dus geen foto had kunnen nemen.
    Om dezelfde reden kunt u niet zien wat hij precies aan het tekenen is. Dan had ik een hoger standpunt moeten innemen, maar het nadeel daarvan is dat het gezicht waarschijnlijk minder goed te zien zou zijn.
    Als fotograaf word je soms geplaatst voor Cruijffiaanse dilemma's.


    >> Reageer (0)
    29-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LVIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    De foto's van de vorige aflevering zijn na de nodige aarzeling en met omzichtigheid gemaakt. Dit in grote tegenstelling tot de lachebek van dit keer.

    Als iemand op straat wat vreemd staat te doen, moet je niet verbaasd zijn dat ik er een foto van neem. Dat is gebeurd voor je het weet: richten en knop indrukken kost minder dan een halve seconde. De rest doet de camera voor je, mits de instellingen goed afgesteld waren uiteraard. Zelfs met een lensopening van f/2.4 kom je er gewoon haarscherp op te staan. Althans met een moderne reflex camera, want er zijn natuurlijk ook camera's die gewoon te traag reageren. Maar dat worden er steeds minder met de moderne technologie. Fotograferen is nog nooit zo leuk geweest.


    >> Reageer (0)
    28-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LVII

    Mensen in een kerk fotografeer ik niet zo graag, omdat ik hen volstrekt niet wil storen in hun bezigheden. En als ik het een keer doe, is het dus met de grootste omzichtigheid.
    Dat betekent onder andere liever niet rondlopen met een grote telelens, want dat kan mensen snel afschrikken. Ook is de nodige terughoudendheid gepast bij het innemen van een goed standpunt. Heel graag had ik hier de handen volledig op de foto willlen hebben, maar dan had ik nog veel dichterbij moeten komen. De neergeslagen blik van de man, intens bezig met zijn gedachten naar God, vond ik echter krachtig genoeg voor een poging tot een opname.

    In het verlengde van deze foto doe ik er nog een andere bij. Geen straatfotografie omdat er geen menselijk gezicht te zien is. Wel een opname van een mens, genomen tijdens een rit in een bus van De Lijn. Hier heb ik geprobeerd zo goed en zo kwaad als mogelijk, de hand met het gebedssnoer via het doorkijkje van de hand op de broekspijp, in beeld te brengen. Niet altijd is er een gezicht met emotie nodig om iets uit te drukken van het binnenste van een mens.






    >> Reageer (0)
    27-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LVI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is heel ongepast om dit van je eigen werk te zeggen, maar dit is een foto die me op de een of andere manier blijft boeien.

    Een man gestoken in een keurig krijtpak die eenzaam een sigaretje staat te roken bij een gesloten deur. Maar de wijze waarop hij de sigaret tussen de lippen geklemd houdt, is niet de manier waarop een directeur van een bedrijf zijn rokertje hanteert. Bovendien is de direkteur gewoonlijk in gezelschap van een compagnon of een afdelings-chef, danwel een bevallige secretaresse. De man in kwestie heeft de ene hand in de broekzak, de andere hand gestoken achter de revers. Zou het soms koud zijn? De deur ziet er nu niet bepaald uit als de voordeur van een chique woonhuis. Er zit zelfs geen klink op om deze open te maken. Ziet een gevangenispoortje er zo niet uit?

    Het is wel eens leuk om de gedachten de vrije loop te laten bij een foto, ook al weet ik dat het hier de chauffeur van de trouwauto betreft die voor de bordesopgang van het stadhuis verkleumd staat te wachten tot het bruidspaar elkaar binnen eeuwige trouw beloofd heeft, maar die eeuwigheid duurt lang als je buiten in de kou staat te wachten.


    >> Reageer (0)
    26-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Laatst kreeg ik van iemand de vraag: "Kijk jij op straat soms naar links, rechts, boven en onder?" Het antwoord is eigenlijk een volmondig ja. Wel speelt natuurlijk de lens die op dat moment op de camera zit, een grote rol, want ik heb niet veel zin om ieder kwartier van lens te wisselen, zeker niet als het weer een beetje ongunstig is en van negatieve invloed kan zijn op bijv. de sensor. Bij de 300mm tele bijvoorbeeld kijk ik vaak vele meters vooruit om goed voorbereid te zijn als er iets interessants aankomt. Bij een groothoek heeft dat uiteraard weinig zin,maar dan let ik veel meer op alternatieve standpunten.

    Hier was er iets te zien op straat. Niet zelden richt ik dan mijn bik niet op die aktiviteit, maar juist op de omstanders. De blik gaat dan inderdaad bliksemsnel van links naar rechts, van beneden naar boven. Zo kwam ik terecht bij de dame die op de trap stond te kijken. Uit haar blik spreekt niet bijzonder veel belangstelling, eerder bijna bijna een beetje afwezig. Ook de hand onder haar hoofd versterkt die indruk van geringe betrokkenheid. Of is dit alles deel van het spel? Als je niet zelf de foto gemaakt hebt, ben je daar nooit zeker van, want een beeld kan totaal verschillende geïnterpreteerd worden.

    Hoe dan ook, ik vond de pose boeiend genoeg. Ik heb matig ingezoomd, omdat ik  graag de schuine lijn van de trap prominent in beeld wilde hebben.
    Technisch valt er nog wel wat op te merken aan de foto. Zo is de sluitersnelheid van 1/4000ste seconde echt niet nodig. Ook de ISO had lager gekund van de gebruikte 450. De toegepaste belichtingscorrectie is ok, gezien de heldere lucht als achtergrond, maar diezelfde lucht maakte een bijna volledige lensopening weer niet echt nodig, omdat de achtergrond toch vaag zou zijn. Maar ach, wie kan dat allemaal wat schelen. De dame in ieder geval niet, zo te zien.


    >> Reageer (0)
    25-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LIV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Of ze bij bij aan het tafeltje mocht komen zitten? Natuurlijk mocht dat en ik schoof netjes mijn camera een beetje opzij. Veel belangstelling voor mijn spullen had ze niet, maar we hebben wel gezellig wat zitten babbelen. Oorspronkelijk was ze vanuit Duitsland in Gent terecht gekomen en haar aksent was dat nog steeds een klein beetje te horen.

    Inmiddels was het u al lang opgevallen dat dit niet goed mogelijk is met een 85mm op deze korte afstand. De gemaakte opname betreft dan ook niet mijn Duitstalige tafeldame, maar een wat oudere schoonheid een tafeltje of wat verderop. De foto van mijn tafeldame heb ik ook, maar om er geen eeuwigdurende blog van te maken, zal ik u deze hier besparen. Die andere foto komt gewoon een keer terug als plaat van de straat. “Genoeg is genoeg”, zoals de slogan luidde op een verkiezingsposter van een Nederlandse politieke partij bij de provinciale verkiezingen van maart 2015 die drie dagen voor het maken van deze foto gehouden werden.


    >> Reageer (0)
    24-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Waarom maak ik nu een foto als deze? Enerzijds omdat ik ervan houd om mensen zo naturel mogelijk te fotograferen, anderszijds omdat dit in vroeger jaren wellicht ook mijn vader had kunnen zijn en ik blij zou zijn met zo een foto van hem.

    Ik verblijf op de eerste etage van een bekende goedkope eetgelegenheid in het centrum van Gent. Goede waar behoeft geen krans dus namen zal ik niet noemen.

    Genietend van een kopje koffie met een lekker stukje gebak kijk ik wat om me heen. Deze man, een tafeltje of 3-4 verderop, boeit me met zijn gezicht. Maar ik krijg hem niet in beeld met de 85mm en de 300mm te voorschijn halen vond ik op dit moment al te opvallend vanwege de dame aan mijn tafeltje (zie volgende aflevering). Iedere keer lopen er mensen door het beeld of beweegt iemand aan het volgende tafeltje telkens even met zijn hoofd. U kent het wel van de bioscoop waar je blijft zoeken naar het “gaatje” waar het hele scherm te zien is omdat de mensen voor je telkens heen en weer schuiven. Daarom geduldig, ach wat heet geduld als je met een heerlijk kopje koffie voor je een half uur doet over een foto, een moment afgewacht om de knop in te drukken. Uiteindelijk is dit het eindresultaat geworden.


    >> Reageer (0)
    23-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op een warme zomerse dag gaat dit niet lukken, maar een bontkraag kan een goed attribuut zijn ter verfraaiing van een foto. Het is een verborgen opname, zoals heel vaak bij straatfotografie. Gewoon een charmant plaatje van een aantrekkelijk uitziende jonge dame. En u weet: oude bokken lusten wel een groen blaadje, al blijft het bij fotografie.

    Bij terugkijken dacht ik aanvankelijk dat de foto gemaakt was met de 300mm, maar kijkend naar de exifs, blijkt het de 85mm te zijn. Ik stond dus behoorlijk dichtbij, maar het is wel ‘veiliger’ om bij dit soort foto’s te beginnen met een steviger tele. Een 200mm is al zeer bruikbaar. Zelf vind ik een waziger achtergrond een voordeel, omdat op deze manier alle aksent valt op het hoofdonderwerp. De gebruikte lensopening was hier f/3.3 en daar is prima mee te werken, omdat op deze manier nog net iets van het straatbeeld erachter te zien is. Overigens is een natuurlijke wazige achtergrond zelden goed te vervangen door het achteraf blurren van de achtergrond. Dat laatste is een noodgreep die over het algemeen beter vermeden kan worden.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie LI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Tja, ik zal eens een keertje niet in de trein of op een station verblijven. Dit keer is het dus een opname op het treinperron.  Het is een typische opname die ik zonder klapschermpje niet had kunnen nemen met de kleine telelens. Een alternatief zou de grotere tele zijn, maar dan wordt het standpunt heel anders. Veel meer op gelijke hoogte en daardoor mogelijk minder boeiend.

    Hier staan we dus dicht bij elkaar. Het is overduidelijk dat de aankomende trein nauwlettend in de gaten gehouden wordt. De foto zou m.i. veel minder aantrekkelijk zijn wanneer de man in de lens gekeken had. Nu is de blik echt gefocust op iets in de verte. Ondanks de gebruikte lensopening van f/2 is helaas toch de rand van het dak duidelijk te zien in de achtergrond. Het contrast met de lucht is te groot om dat te vermijden. Wel is uiteraard belichtingscorrectie toegepast om geen silhouet te krijgen. Pet en kraag omkaderen netjes het gezicht. Dat ik het zelf (maart) ook koud had, kunt u gelukkig niet zien.


    >> Reageer (0)
    21-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie L
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Daags voor mijn vertek op Schiphol zat ik wederom  in de trein, zij het dit keer eentje op Nederlandse bodem. Aan de andere kant van de coupé zat een man onverstoorbaar te luisteren naar muziek (?) op zijn ‘oortjes’. Hij keek niet naar links of naar rechts. Wellicht nam hij deze route dagelijks en kende hij iedere boom en grasspriet langs het spoor. De wereld om hem heen was niet meer van belang, zo leek het.


    Het was deze naar binnen gekeerde blik die mij opviel en de reden was voor de opname. Vanwege de grotere afstand heb ik hier gebruik gemaakt van de kleine telelens. Die 85mm is ook lekker lichtsterk, waardoor de achtergrond niet onnodig veel aandacht zou krijgen., met als bijkomend voordeel dat de ISO beperkt kon blijven tot 500.


    >> Reageer (0)
    20-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLIX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de foto zie je de man vriendelijk kijken en zelfs de hond ligt er vrij rustig bij. Maar zo begon het niet.
    Toen ik aankwam op het plein, was hij de eerste die ik tegenkwam. Dichterbij komend begon de hond verwoed te blaffen. Niet echt het meest geschikte moment om ongezien een foto te kunnen nemen met de groothoek.

    De tactiek die ik dan volg, heeft een aantal vaste patronen. Allereerst de mensen als mens met respect behandelen. Dus minstens een praatje maken, liefst ook een hand geven. Het gesprek kan over van alles gaan, maar als gespreksonderwerp lag hier de waakse hond voor de hand. In het vervolg van mijn grote belangstelling voor zijn hond (en welke hondeneigenaar voelt zich dan niet gevleid?) ben ik door de knieën gegaan, want ik wilde graag hond en eigenaar samen op de foto hebben. Dat kostte enkele opnames, omdat ik de belichtingscorrectie tegen de heldere lucht niet goed had ingesteld. In de tussentijd was ook de hond gekalmeerd. Ik ben niet zover gegaan om te hond proberen te aaien. Dat doe ik niet zomaar met vreemde honden. Maar onbekende mensen een vriendelijke hand geven, heb ik geen enkele moeite mee.


    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLIX
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Op de foto zie je de man vriendelijk kijken en zelfs de hond ligt er vrij rustig bij. Maar zo begon het niet.
    Toen ik aankwam op het plein, was hij de eerste die ik tegenkwam. Dichterbij komend begon de hond verwoed te blaffen. Niet echt het meest geschikte moment om ongezien een foto te kunnen nemen met de groothoek.

    De tactiek die ik dan volg, heeft een aantal vaste patronen. Allereerst de mensen als mens met respect behandelen. Dus minstens een praatje maken, liefst ook een hand geven. Het gesprek kan over van alles gaan, maar als gespreksonderwerp lag hier de waakse hond voor de hand. In het vervolg van mijn grote belangstelling voor zijn hond (en welke hondeneigenaar voelt zich dan niet gevleid?) ben ik door de knieën gegaan, want ik wilde graag hond en eigenaar samen op de foto hebben. Dat kostte enkele opnames, omdat ik de belichtingscorrectie tegen de heldere lucht niet goed had ingesteld. In de tussentijd was ook de hond gekalmeerd. Ik ben niet zover gegaan om te hond proberen te aaien. Dat doe ik niet zomaar met vreemde honden. Maar vreemde mensen een vriendelijke hand geven, heb ik geen enkele moeite mee.


    >> Reageer (0)
    19-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLVIII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Mijn weg vervolgend in Antwerpen kwam ik uit bij de Groenplaats, een plek waar zich bij de bankjes ook graag wat volk ophoudt dat nu niet bepaald aan het uitrusten is van het boodschappen doen. Er wordt stevig gerookt, ook van een soort waarvan ik het merk niet echt ken, en gedronken.
    Op dit soort plekken moet je mensen niet zenuwachtig gaan maken. Dat begint door zelf niet zenuwachtig te worden. Als er een opmerking tegen je gemaakt wordt, vriendelijk dichterbij komen, een hand uitsteken en doen alsof je elkaar al langere tijd kent. Een paar vriendelijke vragen stellen helpt ook. Dat kan gaan over de smaak van het bier dat gedronken wordt of de opvallend mooie (het aksent ligt hier meestal meer op opvallend) kleding die gedragen wordt. Hoe dan ook, hoe normaler hoe beter.


    Hier was ik al enkele markante figuren gepasseerd, maar niet altijd is het verstandig foto’s te gaan maken. Sommigen heb ik hier ‘overgeslagen’, omdat het groepje mij iets te opdringerig was. Dat blijft een kwestie van inschatting.
    Bij dit bankje durfde ik het wel. Tijdens het gesprekje met de dame nam ik wat foto’s vanaf de buik. Dat is een handige werkwijze met een groothoek. Nadeel is wel dat de mensen vaak omhoog kijken, omdat ik vrij lang ben.
    De volgende aflevering is een foto van de eerste van de ontmoetingen op de Groenplaats en daar heb ik een totaal andere werkwijze gevolgd.


    >> Reageer (0)
    18-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLVII
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zoals gezegd was ik op weg naar Antwerpen. En wat kun je als toerist beter doen dan de Meir af te lopen richting Schelde. Een brede straat waar altijd wel enig vertier is. Het vertier kwam dit keer vooral van een groepje kinderen dat druk aan het spelen was.
    Een uitgebalanceerde compositie met door elkaar lopende kidneren kun je wel vergeten. Het eerste is het bepalen van een zo gunstig mogelijk standpunt. De hoek van het gebouw op de achtergrond leek me wel wat. Vervolgens de camera laten zakken tot iets onder ooghoogte om de kinderen beter te laten uitkomen. En daarna is het wachten op een gunstig moment. Zelden zal de eerste foto meteen raak zijn. Er is altijd wel een handje of voetje dat over het hoofd gezien is bij de opname. Daarom is het bij dit soort beweeglijke situaties veiliger meerdere opnames te maken. Hier wilde ik iets van het plezier bij het spel tot uitdrukking brengen. Of dat gelukt is, laat ik aan uw beoordeling over, maar ik had in ieder geval plezier in het maken van de foto’s.
    En u weet dat kinderen graag even willen kijken of ze goed op de foto staan. “Meneer, mag ik even kijken?” Dat is hier niet gebeurd. Ze hadden me namelijk niet gezien, ofschoon ze me bijna omver liepen. Zij gingen volledig op in het spel. Ik in mijn hobby.


    >> Reageer (0)
    17-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLVI
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In de paar weken Vlaanderen heb ik vele uren in de rein gezeten. Hier was ik op weg naar naar Antwerpen, maar dat had u natuurlijk al gezien. Er werd hard gewerkt in de trein. Studenten met een laptop zijn een bekend verschijnsel. Maar een musicus die op zijn tablet zijn partij aan het doornemen was, had ik nog niet eerder gezien.

    Het maken van de foto heeft vrij veel tijd gekost. Hij zat zo dichtbij dat ik hem gemakkelijk had kunnen aanraken. Niet dat ik bang was dat hij de cameraklik zou horen, want door de koptelefoon was die kans bijzonder gering. Maar ik wilde hem volstrekt niet storen in zijn werk en tegelijk zoeken naar een compositie waarbij ik de belangrijkste elementen goed in beeld zou kunnen krijgen. Omdat hij voortdurend een beetje ging verzitten was dat laatste best nog lastig. Uiteindelijk kon ik het plaatje maken zoals ik het graag wilde.

     


    >> Reageer (0)
    16-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Straatfotografie XLV
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    In hetzefde café en vanaf min of meer hetzelfde standpunt als de vorige keer. Omdat het even duurde voor de bestelde hapjes geserveerd werden, had ik voldoende tijd wat meer om me heen te kijken. Aan het tafeltje vlak bij me zat een man de krant te lezen. Zou ik het aandurven om een foto te nemen? En zoals meestal won de uitdaging het van de angst.

    Aan het standpunt is te zien dat ook hier gebruik is gemaakt van het klapschermpje. Een aandachtspunt bij opnames dichtbij is altijd het geluid van de sluiter. Mijn Nikon is helaas niet de de meest stille camera, alhoewel de quiet mode meer in de goede richting komt. Alle beetjes helpen om onopvallend een foto te maken.


    >> Reageer (0)


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!