Vandaag stond in het teken van de veldloop die Atla organiseerde, de atletiekclub waarbij onze kleinzoon is aangesloten. Hij liep in de categorie: Benjamin jongens - geboortejaar 2017. De wedstrijd ging door op de terreinen van Atla zelf, in Pietersheim dus.
Gezien hij zou vertrekken om 11u55 stond het mij vrij om er te voet naar toe te gaan. Ik vertrok via het Uilenspiegelpark om vervolgens via de sluis naar Tournebride te wandelen langs het Verbindingskanaal. Met al die sneeuw heb ik uitzonderlijk eens geen wielertoerist gezien. Eens in Tournebride is het maar 'n paar stappen tot in Pietersheim. Met die beroemde boom moet ik toch eens 'n collage maken.
Toen ik aan de beukendreef kwam, was het nog maar 11u05, tijd dus om nog 'n ommetje te maken doorheen het domein. Al zeg ik het zelf, de foto's zijn best geslaagd. En ben je de grachten voorbij, dan hoorde ik al de geluiden van Atla, de speaker die het schema in goede banen diende te leiden.
Het was effe zoeken tussen al dat volk naar dochter, schoonzoon en kleinzoon tussen die massa supporters. De kleinzoon vertrok gezwind aan zijn wedstrijd, maar kon de eersten niet volgen. Hij had namelijk geen gepast schoeisel aan. Zijn normale schoenen waren met die sneeuw niet aangewezen wegens kans op uitglijden en voor spikes zit hij nog te zeer in de groei. Hij heeft het dus moeten doen met zijn hoge schoenen, niet ideaal maar hij bleef tenminste recht. En op het einde kon hij bij het spurten toch nog verschillende leeftijdsgenootjes voorblijven. Hij was wat ontgoocheld omdat hij niet méér vooraan was geëindigd. Maar dat is de echte spirit van de winnaar, ontgoocheld zijn als het iets minder ging. Iedereen heeft uiteindelijk nog 'n aandenken gekregen.
Ik keerde met de auto terug naar huis waarna we allemaal genoten van 'n lekker middagmaal. En die laatste afbeelding, ... toen de koers nog werd gereden in alle weersomstandigheden.
Als ik opnieuw naar gisteren kijk, dan mag ik met recht en reden spreken van veel geluk. Mijn fietstocht is goed meegevallen, maar ik was gelukkig tijdig terug thuis. Daarna is er veel sneeuw gevallen in onze streek. Hoe ook, de nul is van de tabellen.
Vandaag dienden we in de voormiddag opnieuw te gaan winkelen. Met al die sneeuw was dat natuurlijk niet verantwoord om dat per fiets te doen, toch zeker niet voor mijn vrouw. We zijn dus beiden te voet afgezakt naar het Molenweideplein om er onze inkopen te doen.
In de namiddag wilde ik in Pietersheim eens naar het sneeuwlandschap gaan kijken. Het is er met zulk weer feeëriek. En ik was er niet alleen, om al dat moois te komen bekijken. Ik had er nog ene babbel met fb-vriendin Regina. Ik heb dan maar van dat sprookjesachtige geprofiteerd om de nodige foto's te maken. Ik weet wel dat niet iedereen dit witte landschap apprecieert, zelf ben ik ook niet zo sneeuw minded, maar het levert wel mooie plaatjes op.
Terugkeren deed ik via de visvijver en de Kinderboerderij. Daarna volgde de Henri-Dunantstraat en onze straat. Gezien ik toch mijn wandelkledij aan had, heb ik nog even van de gelegenheid geprofiteerd om onze stoep enigzins sneeuw- en ijsvrij te maken. En die laatste afbeelding, ik kwam ze tegen op Facebook. Leek me wel leuk.
Morgen hebben we ons Nieuwjaarsfeestje en in principe zal onze kleinzoon meelopen tijdens de veldloop van Atla. Ik hoop dat de organisatoren de omloop in optimale conditie krijgen.
Deze voormiddag hadden we het een en het ander te regelen. Dat hebben we gecombineerd met 'n tas koffie in het centrum. In de namiddag zag ik mijn kans schoon voor 'n korte fietstocht. Ik had niet echt 'n plan, ik zou wel zien waarheen mijn fiets me zou brengen.
Ik wist wel dat er 'n strakke wind was (4 bfr.) maar dat kom mijn enthousiasme niet temperen. Als ik het in mijn kop krijg dat er gefietst moet worden, dan wordt er ook gefietst. Ik vertrok tegen de wind in naar Gellik. Daarna kwam ik in Eigenbilzen met dat grote hand aan de kant van de weg. Vervolgens fietste ik doorheen Mopertingen en Veldwezelt om dan juist achter de grens in Maastricht, even halt te houden aan de gedenksteen die vertelt over de passage van Hertog Alva in 1568. Hij nam het op in tegen Willem van Oranje.
Mijn volgende stopplaats was het stadspark of beter het Waldeckpark. Op deze plek sneuvelde op 25/6/1673 Charles de Batz de Castelmore of beter gekend als D'Artagnan, Musketier van de Franse Koning. Vervolgens fietste ik voorbij Jachthaven Marina en de Torenmolen in Gronsveld. In die regio zag ik ook 'n immens gebouw in de verte. Ik had het mij al dikwijls afgevraagd wat de juiste bestemming is van het gebouw. En als je 'n mond hebt, kun je het vragen aan een der wandelaars. Het blijkt 'n jeugdgevangenis te zijn waar jongeren die iets mispeuterd hebben of in 'n moeilijke situatie zitten, onderdak krijgen. De werkelijke zin van "het gevangen zijn" is niet meer aan de orde maar jongeren krijgen er nog steeds gespecialiseerde hulp.
Nadien was het gewoon terugfietsen naar Lanaken waarbij ik het op de Noorderbrug wat moeilijker kreeg door die strakke wind en de brug loopt in de richting van België ook omhoog. En eenmaal terug thuis kon ik mij gelukkig prijzen dat de sneeuw toen pas is beginnen te vallen, ik heb dus geluk gehad met het weer. Nu ik dit aan het typen ben zie ik de sneeuw liggen op het dak van de overburen. Fijne avond nog.
Dag iedereen, het nieuwe jaar is van start gegaan. Zoals gebruikelijk heb ik geen goede voornemens, tenzij .... gewoon verder doen zoals ik bezig was. Voor ieder van jullie, het allerbeste in dit nieuwe jaar, en zij die het om de een of andere reden moeilijk hebben, veel steun en doorzettingsvermogen.
We hebben het gisterenavond rustig gehouden met ons twee. We luisterden eerst naar de muziek van "de Tijdloze" op Studio Brussel, daarna keken we naar "Vrede op Aarde" en tenslotte naar "Pink Floyd in Pompeiï". En toen het - verboden - vuurwerk op zijn einde liep, zijn we in bed gekropen.
Vanmorgen wilde ik wel eens met eigen ogen zien hoe het met onze straten gesteld was. Verleden jaar was oa. het Kerkplein, één grote oorlogszone. Alles lag er vol met afval van de illegale vuurwerkafstekers. En dit jaar ......, ik heb het nog nooit zo proper gezien. Ondanks dat er veel vuurwerk de lucht werd ingeschoten - hetgeen trouwens op politiebevel niet mocht - was er nauwelijks afval te bespeuren. Een mijner fb-vrienden kwam ik tegen op het Kerkplein en hij vertelde mij dat de politie deze nacht heeft ingegrepen en zelfs één iemand heeft opgeleid. Ik kan alleen maar zeggen: zo hoort dat.
Tja, en die korte wandeling bracht mij dus eerst doorheen het centrum en daarna wandelde ik in Pietersheim langs de piste van Atla en doorheen de Kinderboerderij. Terugkeren deed ik via de Asbeekweg. Het weer was maar miezerig, niet aangenaam. Vandaar dat ik het bij 'n bescheiden 6 km. heb gehouden.
Eenmaal terug thuis kon de tv weer aangezet worden voor het traditionele Nieuwjaarsconcert vanuit Wenen. Elke jaar zijn we trouwe luisteraars (en kijkers). De rest van de dag gaan we rustig doorbrengen, onze kinderen komen zondag pas naar onze jaarlijkse familiebijeenkomst.
Dag vriendinnen en vrienden, het is ene speciale dag vandaag, de laatste van 2025. Ik hoop dat jullie allemaal 'n goed uiteinde zult hebben en dat vanaf morgen het nieuwe jaar weer goed wordt ingezet. Uiteraard hoef ik niet te vertellen dat 'n goede gezondheid het allerbelangrijkste is. Maar ik wens jullie toch ook veel optimisme en heel wat beweging, te voet, per fiets of op de e-bike.
Bij deze sluit ik ook mijn eigen sportief jaar af. Aangezien mijn blog tot de sportieve groep behoort, laat ik jullie graag mijn cijfers zien. De doelstellingen werden zowel bij het fietsen als bij het wandelen gehaald. Ik hoop voor mezelf dat ik gespaard blijf van blessures en nog veel kan genieten van 'n actief leven.
Deze voormiddag was alleszins ene actieve, eerst naar de bakker, vervolgens mee naar het warenhuis om 'n deel van te aankopen terug thuis te krijgen. Ik had ook nog wat lege kartonnen dozen nodig om ons oud papier in kwijt te geraken, vandaar dat ook dit te voet diende te gebeuren. Het was flink koud deze morgen, het had harder gevroren dan voorspeld voor onze regio.
Eens thuis had ik nog wat tijd voor 'n korte wandeling. Ik vertrok via het verlengde van de Bosstraat naar de Kewithstraat waar je kunt overnachten in Hoeve Kewith. Op de Kounterstraat ging ik linksaf en nam daar het fietspad tussen de Sportoase en Gellik.
Zo, dat was mijn laatste verslag van dit jaar. Dadelijk nog wat blogbezoekjes afleggen en daarna ga ik mij installeren in mijn zetel. Straks zijn we met ons twee. We hebben het een en ander voorzien bij het tv-kijken. We kijken oa. naar Vrede op Aarde en 'n docu over Pink Floyd. En als die vuurwerkafstekers ons niet te lang aan de draai houden, zullen we hopelijk op 'n Christelijk uur in bed liggen. Tot volgend jaar.
Na een drukke voormiddag - naar de bakker en de bibliotheek / wat huishoudelijke taken - kon ik in de namiddag vertrekken voor 'n allerlaatste fietstocht van 't jaar. Ik had gezien dat de wind best zou meevallen en het bleef sowieso droog. De rit zou mij naar Kanne brengen, vervolgens naar Maastricht en terug naar huis.
In Kanne was ik vandaag fietser nr. 30 die daar aan het Albertkanaal passeerde. Wat verderop, grondgebied Maastricht op de Mergelweg, zag ik in de verte Château Neercanne. Ik volgde vandaag gewoon het fietsroutenetwerk, vanuit Kanne, nr. 12 tot in Maastricht. Op die route kom je altijd in het Aldenhofpark met zijn stadswallen. En blijf je de nrs. volgen, dan kom je automatisch in het centrum van Maastricht uit. Het was er weer over de koppen lopen. Meermaals ben ik stapvoets (de fiets aan de hand) tussen het volk door moeten laveren. Vooral in de buurt van de Sint-Servaasbrug was het druk. Alle terrassen zaten vol.
In Smeermaas was ik juist tot het besluit gekomen om via de Zuid-Willemsvaart naar Neerharen te fietsen toen ik weer enkele oud-medewerkers van de Post tegenkwam. Angèle en Henk. Angèle zorgde ervoor dat het kantoor altijd proper was en Henk was mijn naaste medewerker bij de postbode's. Hij bepaalde wie op welke dienst diende te werken, wie verlof kon nemen en hij voerde controle's uit op de kwaliteit van het geleverde werk.
Vanuit Neerharen was het tenslotte in één rechte lijn terug naar huis. Straks hebben we onze laatste vergadering van onze carnavalskrant en morgen wordt er 'n laatste keer gewinkeld om het "Oude Jaar" goed door te komen met ons twee.
W - I.K. gaan afhalen en 'n wandeling door Pietersheim.
Mijn eerste afbeelding zag ik op de facebookpagina van de schoonzoon die gisteren 'n nieuwe voordeur gekregen heeft. Mooie cartoon.
De opdracht van deze ochtend was om eerst naar de bakker te gaan om dan vervolgens mijn nieuwe identiteitskaart te gaan afhalen op het gemeentehuis.
Het was koud deze morgen, zelfs de Langkeukelbeek was bevroren. En met deze koude is er geen beginnen aan met die bouwput. Hij ligt er al jaren, op 'n week of twee zal het nu ook niet meer aankomen. Het is alleszins de bedoeling dat er opnieuw werken worden opgestart.
Op het gemeentehuis was het effe moeilijk om mijn vingerafdrukken gelezen te krijgen, de kou zeker ...??? Je zag goed dat het gevroren had, eerst in 't Hofje en verderop dat spinnenweb. Ik had zo 'n voorgevoel dat er met deze vrieskou wel enkele mooie foto's te maken zouden zijn in Pietersheim, ik er dus naartoe. En ik was er niet alleen, het is Kerstverlof en velen profiteerden ervan om daar 'n wandeling te maken.
Alle vijvers en grachten waren dichtgevroren. Vanop de ruïne heb je altijd 'n mooi zicht op het kasteel en de omgeving. Ik hoop dat ik jullie niet verveel met die weerkerende foto's van Pietersheim. Het is nu eenmaal de mooiste plek van Lanaken.
Terugkeren deed ik via de Merodelaan, de Broekstraat en de Bessemerstraat. Mijn laatste afbeelding liet ik gisteren door ai maken. Op enkele seconden heeft die dat voor mekaar. Het is ene foto van enkele jaren terug, maar nu in 'n cartoonversie. Ik vind het alleszins geslaagd al zijn natuurlijk de echte foto's nooit te evenaren.
De rest van de dag wordt besteed aan mijn jarige echtgenote. We krijgen bezoek en daarmee is de dag weer goed gevuld.
Zoals gebruikelijk zaten wij vanmorgen al vroeg aan het ontbijt. Het was dan ook niet vreemd dat ik al iets na 8u00 kon vertrekken voor 'n wandeling. En die wandeling bracht mij vooreerst doorheen het Uilenspiegelpark en op het Kerkplein voorbij de kerk.
Daarna wandelde ik doorheen de Koning Albertlaan om vervolgens via de Drie Eikenstraat, de Ganzenpoel en de Putstraat naar Pietersheim te stappen. Het was er rustig vandaag, natuurlijk was het nog te vroeg voor velen. Vandaag koos ik voor de route langs atletiekclub Atla. Volgende zondag 4 januari zal onze kleinzoon er meelopen in zijn leeftijdscategorie. Hij is er nu enkele maanden lid en het bevalt hem goed.
Terugkeren deed ik via de Kinderboerderij en de speeltuin om tenslotte nog eens binnen te springen bij mijn zus en schoonbroer. We hebben weer de nodige afspraken gemaakt om samen eens te gaan eten. Familiecontacten blijven belangrijk.
De rest van deze zondag zal 'n luie aangelegenheid worden, dat mag ook wel eens. Tot later.
Er stond vandaag maar één item op het programma, in de namiddag naar het verjaardagsfeestje gaan van de schoonzoon. En aangezien het mooi weer was, ben ik er met de fiets naar toe gereden. Mijn halve trouwboek heeft de bus genomen. De schoonzoon had wel verwacht dat er iets op til stond (woning versieren - familie op bezoek), maar hij was uiteindelijk blij met de aandacht die hij kreeg. Nu ja, 40 jaar is dan ook weer ene speciale leeftijd. Zijn ouders, oom en tante en zijn grootmoeder waren er ook.
Ver heb ik dus niet gefietst, gewoon via Gellik naar Eigenbilzen. En bij het terugkeren heb ik de weg via Kompveld en Veldwezelt genomen met op het laatst, nog 'n lusje via de sluis van Lanaken. Binnen enkele dagen hebben wij zelf ene jarige, mijn huisgenote krijgt er dan ook weer 'n jaartje bij.
Ik ga het vandaag kort houden. Morgen is er weer 'n nieuwe dag met 'n nieuw verslag. Slaap wel.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
Eens in Tournebride is het maar 'n paar stappen tot in Pietersheim. Met die beroemde boom moet ik toch eens 'n collage maken. 
Hij was wat ontgoocheld omdat hij niet méér vooraan was geëindigd. Maar dat is de echte spirit van de winnaar, ontgoocheld zijn als het iets minder ging. Iedereen heeft uiteindelijk nog 'n aandenken gekregen. 
En die laatste afbeelding, ... toen de koers nog werd gereden in alle weersomstandigheden. 
Ik ben Eddy Meuris