NIEUW: Blog reclamevrij maken?
ONDERWIJS ... TAAL ... EN ANDERE LEUKE DINGEN ... ZOALS KINDEREN ...
Inhoud blog
  • Hogeschoolvos (19)
  • Hogeschoolvos (18)
  • Hogeschoolvos (17)
  • Pauze
  • Hogeschoolvos (16)
  • Hogeschoolvos (15)
  • Verlichte gedichten
  • Hogeschoolvos (14)
  • Hogeschoolvos (13)
  • Hogeschoolvos (12)
  • Hogeschoolvos (11)
  • Hogeschoolvos (10)
  • Hogeschoolvos (9)
  • Hogeschoolvos (8)
  • Hogeschoolvos (7)
  • Hogeschoolvos (6)
  • Hogeschoolvos (5)
  • Hogeschoolvos (4)
  • Hogeschoolvos (3)
  • Hogeschoolvos (2)
  • Hogeschoolvos (1)
  • Biebjong 30: Eenhoorn
  • Biebjong 29: Schaak!
  • Biebjong 28: Hop!
  • Biebjong 27: Hoorspel
  • Biebjong 26: Wuif
  • Biebjong 25: Vallen
  • Biebjong 24: Schoenen
  • Biebjong 23: Stilte!
  • Biebjong 22: Eliott
  • Biebjong 21: Maanreis
  • Biebjong 20: Gans
  • Biebjong 19: Kiezen
  • Biebjong 18: Vis
  • Biebjong 17: Niet nat
  • Biebjong 16: Bloot
  • Biebjong 15: Tingeling
  • Biebjong 14: Windekind
  • Biebjong 13: Jasmien
  • Biebjong 12: Splash!
  • Biebjong 11: Pozie
  • Biebjong 10: Help!
  • Biebjong 9: Blossen
  • Biebjong 8: Revolutie
  • Biebjong 7: Kind toch!
  • Biebjong 6: Krant
  • Biebjong 5: Stoef!
  • Biebjong 4: Kletskaas
  • Biebjong 3: Appelonia
  • Biebjong 2: Appelen
  • Biebjong 1: Aristide
  • Award?
  • Kersverse boekjes
  • Bieb bieb bieb
  • Wonderklas
  • Van A tot Z
  • Verrekijker
  • HOE IK BRIDGE LEERDE
  • Defence House BV
  • Sybren Polet
  • Lente a/d Leie
  • Kanalfabetisme
  • Abraham op Kulak
  • R-woord
  • Verrekijker
  • Friesland
  • And the winner is...
  • Bij leven & welzijn
  • Too far
  • Muilpeer
  • AMUZEMENTEN
  • Taalstrijd
  • Taaltreur
  • PVO in de klas
  • Staat van medewerking
  • Raf
  • Gedichtendag 2014
  • Kweetet !
  • 2014
  • Ik had jullie willen schrijven
  • Amusant
  • Oprotregeling
  • Sentimental journey
  • Zwanenzang
  • Papa Langkous
  • 175 jaar
  • Etters & Engelen (KT)
  • 13
  • Vives
  • 'Het' gezin
  • IM Virginie V.
  • Ode aan de aldi
  • Verlengingen (55)
  • HET JAAR ELF
  • Hier al verschenen
  • Zomer 2012
  • 175 jaar
  • Een Vlaemsch gezin
  • Verlengingen (54)
  • Schaak!
  • Gedichtendag 2012
  • Wisselkoers 2011-2012
  • Zzoff!
  • Verlengingen (53)
  • BB A'pen 11
  • Verlengingen (52)
  • Verlengingen (51)
  • Verlengingen (50)
  • Mijn meesters
  • AMUZEMENTEN
  • Taal is een aardig ding
  • D-day
  • Reces
  • Verlengingen (49)
  • Verlengingen (48)
  • Rotkop
  • Lof & Sof
  • Hoegaarden
  • Old skool
  • VREEMDE HEMELVAART
  • Verlengingen (47)
  • Verlengingen (46)
  • Verlengingen (45)
  • Verlengingen (44)
  • Diversiteit
  • Negen
  • Verlengingen (43)
  • I.M.
  • KunstKunst
  • Flashback
  • Verlengingen (42)
  • Aan mijn slechte leraren
  • Aan mijn goede leraren
  • Vakantiegangster
  • De bel
  • Visioen
  • Verlengingen (41)
  • Verlengingen (40)
  • Verlengingen (39)
  • Dofferd tris
  • Dofferd bis
  • Verlengingen (38)
  • Het GND
  • Verlengingen (37)
  • Spelling
  • Dofferd
  • Hete kolen
  • Verlengingen (36)
  • Gedichtendag
  • Verlengingen (35)
  • SPELING
  • Verlengingen (34)
  • Verlengingen (33)
  • Verlengingen (32)
  • Boom der kennis
  • Verlengingen (31)
  • Beurs van boeken
  • Verlengingen (30)
  • Verlengingen (29)
  • Verlengingen (28)
  • Verlengingen (27)
  • Verlengingen (26)
  • Verlengingen (25)
  • Verlengingen (24)
  • DRAMA
  • Kwakkel
  • Verlengingen (23)
  • Verlengingen (22)
  • Verlengingen (21)
  • Verlengingen (20)
  • Verlengingen (19)
  • Verlengingen (18)
  • Verlengingen (17)
  • Verlengingen (16)
  • Verlengingen (15)
  • Verlengingen (14)
  • Verlengingen (13)
  • Verlengingen (12)
  • Verlengingen (11)
  • Verlengingen (10)
  • Verlengingen (09)
  • Verlengingen (08)
  • OBLOMOW
  • Verlengingen (07)
  • Verlengingen (06)
  • Verlengingen (05)
  • Verlengingen (04)
  • Verlengingen (03)
  • Verlengingen (02)
  • Verlengingen (01)
  • Leefbaar Vlaanderen
  • * * *
  • Ken uw klassiekers (2)
  • Ken uw klassiekers (1)
  • Krantenpraat
  • Boekhouder
  • Liberale schoenen
  • GVD ! (Gebed om liefde)
  • Vieze Madeleine
  • Kleermaker van de maffia
    Zoeken in blog

    Foto
    Noordzee, 2012, -10C, met strandjutter Wilma
    Foto
    Vertellen over mijn boeken in Savio Gits
    Foto
    Wilma viert kerst 2013
    Foto
    Me reading HARDZIEK, Sarah Denoo
    (M/V): MEESTER IN DE VAKKEN (Sjors DNO)
    JEUGDBOEKERIJ & SCHOOLVOSSERIJ VOOR EX-KINDEREN & KINDEREN OP JONGER FORMAAT
    20-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kanalfabetisme

    KANALFABETISME

    ( . . . en het woord werd tot chip geplet op het aambeeld van communicatie . . . )

    'Wie schrijft die blijft, maar buiten beeld'

    'De analfabeet van de toekomst is hij die de machtige taal van het beeld niet begrijpt'.

    Dooddoener? Cliché? Boutade? Profetie? Oprisping? Het is een twoliner uit de late jaren tachtig. Hij is opgetekend uit de mond van een docent Beeldende Opvoeding aan een instituut voor lerarenopleiding ergens in Vlaanderen. Hierover nemen we even het woord…

    PS Dit essay werd bekroond met de A.H. Cornette Essayprijs, periode 91-95, Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde 96

    Bijlagen:
    KANALFABETISME.pdf (222.6 KB)   


    09-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Abraham op Kulak

    Onlangs werd de Kulak, de Kortrijkse Universiteit van Leuven, jaja, vijftig jaar. Ook ik was ooit een van hen. Lang geleden, toen de dieren nog West-Vlaams spraken. Er waren (gelukkig) enkele leuke speeches. Hilde Crevits bezwoer een kulakiaanse midlifecrisis. Rik Torfs - een klein kereltje in onderwijsribfluweel gehuld, weliswaar zonder elleboogstukjes - deed zijn uiterste best om zonder briefje de Kortrijkse unief niet als een kolonie van de Leuvense Alma Mater te bestempelen. In die optiek verklaarde hij guitig dat A'pen en Brussel provinciestadjes waren. Vincent Van Quickenborne memoreerde enkele proffen en plekken uit het Kulakverleden - gevat en gedurfd. Zijn liberale opvattingen kregen volgens hem mede vorm door de colleges filosofie aan de Kulak. Ikzelf heb als oud-Kulakker met plezier naar deze sprekerds geluisterd. Humor en tempo, weet je wel. Om mij heen stond allerlei grof geschut uit de politieke, de academische en de zakelijke wereld. Een gedicht zat er echter niet in. Anders zou mijn oude professor Taalkunde en Taalhygiëne, de gierige Hollandse gruwel P.C. Paardekooper, zich omdraaien in zijn graf. Hij had het in mijn tijd altijd al moeilijk met fictie, hoewel hijzelf als een vampier over de campus wapperde. Ach, die goede oude tijden.


    27-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.R-woord

    Een generatie oud-studenten van de hogeschool voor lerarenopleiding waar ik Taal doceerde, plant nog eens een reünie. Na rijp beraad met mezelf heb ik besloten te spijbelen. De beleeftijdspolitie zal me daarvoor niet beboeten. 'Reünie' lijkt te veel op 'ruïne'.


    14-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verrekijker

    VERREKIJKER wordt de opvolger van KAMELEON, de taalmethode annex leesbieb van uitgeverij die Keure voor de lagere school. Wanneer de leerlingen even uitblazen van KWEETET, het educatieve gaming platform van dezelfde uitgeverij, zullen ze in een alleraardigste verzameling teksten kunnen duiken om die vloeiend te lezen. Er komt ook weer een geïllustreerde bieb per leerjaar, speciaal geschreven en getekend of gefotografeerd door diverse Vlaamse auteurs en illustratoren.


    26-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Friesland

    Ik was zeven jaar geleden in Harlingen, Friesland. Het was september; de remsporen van de zomer waren nog in de lucht te zien. Dichters en beeldend kunstenaars ontmoetten er elkaar. Ik zag er o.a. ook Jan Roos. Hij maakte het jaar daarvoor een tekening van mij terwijl ik aan het voorlezen was uit eigen werk. (Zie bijlage). Dat gebeurde ter gelegenheid van de ontmoeting Vlaanderen - Friesland, in Transfo Zwevegem. In Harlingen vond een jaar later (of twee?) de tweede editie plaats. Tweemaal leerde ik ook de schilderijen van Gea Koevoets kennen. Ik moet dringend es weer naar Harlingen, waar bij stormweer op zee de toeristen liggen te schudden in hun bedden.

    Bijlagen:
    JROOSjd.pdf (102.5 KB)   


    15-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.And the winner is...

    Het waaide en regende die vrijdag dat het een lieve lust was. Een hoogdag voor mij. Des avonds echter ging de wind wat liggen. Dat was geen goed teken. Ik spoedde me naar het Cultureel Centrum De Brouckère in mijn geboortestad Torhout. Reden: mijn nominatie door de Cultuurraad voor een Life Time Achievement. Er waren nog vier genomineerden. Ik was beduidend de jongste in de rij. En ik was al meer dan 35 jaar geleden verhuisd uit mijn geboortestad. Paste ik daar wel in? Was ik niet beter thuis gebleven? Ik had al een slecht gevoel bij de clichévragen die de presentator (zo'n vlotte microjongen die ijverig articuleert) aan de nominees stelde. (Ik zat op de laatste stoel in het rijtje feestvarkens op het podium). Een kunstschilder begon zelfs over zijn rugoperatie. Toen het mijn beurt was, was de inspiratie blijkbaar opgedroogd. Ik kreeg de meest dwaze vraag die je op zo'n ogenblik te horen kunt krijgen: 'Bent u veel veranderd sedert u in 1977 begon te publiceren?' Of zoiets. Nou moe. Vooral verouderd, zeker? Ik kukelde bijna van mijn podiumstoel door deze fantastische vraagstelling. En hij had er nog eentje in voorraad, nadat ik het 'interview' eigenlijk al geaborteerd had door een noodgedwongen nietszeggend antwoord te geven: 'Wat zijn uw plannen voor volgend jaar?' Of zoiets. Nou moe. Voortdoen, zeker? De kunstschilder met de rugklachten won de Life Time Achievement. Troost in domme dagen: op maandag arriveerde mijn interview met redacteuren van het Leuvense Germanistenblad.


    02-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bij leven & welzijn

    Ik ben door de Cultuurraad genomineerd voor Life Time Achievement van de stad Torhout. Dat is leuk.


    19-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Too far

    Laat me gerust. Ik beantwoord aan een van de grootste clichés op aarde. Ik leer bridge.


    03-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Muilpeer

    MUILPEER

    - Ai! Ai! Al die kleuren! Dat doet pijn aan mijn ogen!
    - Waarom ben je dan gekomen?
    - Ik zoek Zure Appel.
    - Hoe heet je? Ben je Zuurpruim misschien?
    - Maar nee. Muilpeer. Ik heet Muilpeer. En wie zijn jullie?
    - Oogappel.
    - Adamsappel.
    - Appeltje van Oranje.
    - Dennenappel.
    - Appelflap.
    - Kilo appelen.
    - Waar kan ik Zure Appel vinden?
    - Hier is geen Zure Appel.
    - Kijk nog eens goed: hij lacht zo groen als ik.
    - Zo groen als een Muilpeer?
    - Ja. We verdragen geen andere kleuren.
    - Rep je dan maar vlug terug, groentje.
    - Ja, of je loopt een blauwtje.


    01-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.AMUZEMENTEN

    AMUZEMENTEN                                                                                  JORIS DENOO

    Muzisch omgaan met taal

    Een sessie Muzisch Taalgebruik begin ik met twee afschuwelijke Nederlandse woorden: ‘Ik heb geen hand-out of PowerPoint gemaakt. Ik ben een aanhanger van de Zwitserse eenthemapartij Anti PowerPoint. PP’s zijn niet muzisch. Ze doen zich voor in halfverduisterde leslokalen, via saaie projecties en herhaling van die saaie projecties op papieren hand-outs die je in dat halfduistere leslokaal eigenlijk maar half ziet. En vooraan loopt iemand voortdurend heen en weer door en voor het beeld. Ik weet: er bestaan fantastische leerboeken en leerlijnen en didactische werkbundels, maar ik mis er de taalvreugde in. Ik tref er vaak bloedloos en vreugdeloos getheoretiseer in aan.

    Het is niet omdat je met een stift een snor op je bovenlip schildert, even in de verkleedkoffer graait en met een halve kilogram gel je haar steil achterover harkt dat je muzisch bezig bent. Soms helpt het wel. Haaks op deze goedkope theatrale verkleedpartij staat de taalmuzische grondhouding (attitude, mentaliteit, roeping). Te vaak is taal het Assepoesje van de Muzische Opvoeding. Taal blijft vaak verweesd achter in het verdomhoekje van de creativiteit. U kent het cliché wel: iedere leraar is leraar taal. Taal zit in elk vak. Nou, ik had ongaarne mijn taal van mijn leraren wiskunde geleerd. Muziek, drama, beweging: we kennen dat. Stukje spelen, liedje zingen, gedicht voordragen en uitbeelden, tekening maken, dansje doen en hopla, om het geweten te sussen gooien we dat op een namiddag allemaal samen in één collectieve creatieve kramp. De doorlichters/visitatoren zullen wel tevreden zijn. De bachelorproeven en leerboeken staan bol van dergelijke initiatieven. Wat taal betreft zou dat moeten zijn: onbevangen creativiteit, verwondering, originaliteit, durf, ongewoonheid, plezier, ontvankelijkheid, communicatie, een open mind voor onverwachte of onbekende zaken, het onderhouden van een dagelijks sinterklaas- of paaseierengevoel. Verwondering dus, en sympathie voor dat vehikel van gedachten, gevoelens, gedichten, moppen, raadsels, verhalen en ideeën. Taal(onderwijs) is nog te vaak gevangen als een leeuw in een kooi… van grammatica en ‘zinsleer’. Hier situeert zich dan het slachthuis van de taal. Men neemt een alleenstaande zin, afgezonderd van zijn normale kuddecontext, en men hakt de kop van de romp. Het bloed spuit eruit. Waarom? Waartoe? Wat is de zin van zinsleer waarin we zinnen in tweeën hakken en het onderwerp van het gezegde scheiden? Dan nog niet eens in een natuurlijke context van tekst en communicatie?

    Taal kan onverdacht veel leuker en net zo goed al de doelen bereiken die de grijze meneren dicteren. In mijn sessie Muzisch Taalgebruik geef ik welgeteld 300 seconden verantwoording en uitleg over wat ik ga doen. Daarna voeren we (zo de tijd dit toelaat) elke sessie uit: 120 seconden instructie en opstap, daarna aan de slag: alle leeftijden, collectief, veilig, leuk, gezellig. We bedrijven liefdevol voorlezen, luisteren, spreken, bewegen, kiezen, schrijven, illustreren, improviseren, raden, denken, vergelijken, roepen, fluisteren, tekenen, herkennen, beschouwen, zoeken, dromen en spelen.
    Er heerst collectieve en individuele arbeidsvreugde op elk eilandje. Iedereen doet mee, beschut door de groep. En een stil talent kan niettemin ook plotseling opglanzen, wanneer blijkt dat we in ons midden een dichteres hebben, een regisseur, een actrice, een quizzer, een goede verstaander, een rappe anagrammer, een talenknobbel, een detective, een rekenaar, een stand-upcomedian, een sit-downcopywriter.  

    Ik ben aan mijn sessies AMUZEMENTEN begonnen nadat ik collega’s (moeder)taal en mezelf wel vaker hoorde verzuchten:

    - Nederlands is toch zo’n bestraffend repetitief vak; ik moet altijd alles herhalen.
    - Hebben wij eigenlijk wel een inhoud?
    - Elke dag moet dat krakende vehikel boven de smeerput.
    - Taal bestaat uit honderden details.
    - Ik voel me altijd vermanend en betuttelend: zeg niet… zeg wel…
    - Perfectie is saai; waarom moet ik dat bekakte Nederlands propageren?
    - Wat is de zin van zinsleer, dat slachthuis van de taal? Bloederig en ongezond!
    - Talloos zijn de taallozen.

    Het taalplezier was ver te zoeken. Ik zocht dus andere invalshoeken. Leuke maar daarom niet minder interessante. Een vreselijke les Creatief Schrijven (die ik moest beoordelen) deed voor mij de deur dicht. Ik ontwierp een dertigtal Muzische Taalsessies waar ik (en met mij vele (oud-)studenten) ondertussen met alle leeftijden en in heel diverse opleidingen veel plezier aan beleef. En de grijze meneren zijn tevreden. Kinderen, leerlingen, scholieren en studenten verlangen weer naar Taal. Assepoesje schittert.

    En wel hierom.

    AMUZEMENTEN voegt in leuke sessies met muzische taal de daad bij het woord en het woord bij de daad. Je kunt er zo mee aan de slag; het is helemaal niet zoeken naar woorden.

    AMUZEMENTEN is in de praktijk gebracht in vele sessies met leerlingen, scholieren, studenten en volwassenen. Dat leverde muzische momenten met taal op, in diverse opleidingen en in alle geledingen van de creatieve communicatie.

    AMUZEMENTEN is een uitermate praktische en leuke gids voor wie creatief met taal wil werken. De instructies zijn kort, de oefeningen concreet. Voorop elke sessie geven we u een kontje via een opstapje.

    Bijlagen:
    AMUZEsyll.pdf (627.7 KB)   


    24-07-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taalstrijd

    TAALSTRIJD

     

    Toen Sananas naar de taalgevangenis werd gebracht, was het geenszins de bedoeling zijn tong eruit te rukken. Hij moest wel van zijn moedertaal beroofd worden, maar, erger nog: een nieuwe taal in plaats daarvan gebruiken. Het was zoals de KGB in Rusland vroeger opereerde: kinderen van dissidenten in weeshuizen onderbrengen en dan daaruit rekruteren voor de KGB, zodat die kinderen later werden wat hun ouders verafschuwden.

    De taalgevangenis bevond zich op het eiland Ei, omgeven door permanent springtij. De wateren eromheen waren bevolkt door palindromische hamerhaaien, zelfverwijzende elektrische sidderalen en metatalige kwallen. Ontsnappen via glottisslagen of gekloofde zinnen was onmogelijk. Een cynisch bord verwelkomde de gevangenen: ‘Wat is mooier dan een dooier?’

    Eerst werden Sananas’ klinkers (ofte sonore klanken) weg gemarteld. Daartoe werd hij op ouderwetse wijze op het reuzenbed uitgerekt aan zijn ledematen, terwijl ter hoogte van zijn teelballen met een lasapparaat en een kolonie mieren werd gedreigd. Weldra waren zijn a’s, o’, e’s, i’s en u’s in alle mogelijke varianten onherstelbaar beschadigd en blijvend onherkenbaar geworden. Dat was al iets. Maar het was nog niet genoeg: veel Arabische talen bijvoorbeeld bedienden zich niet eens of in zeer geringe mate van die overbodige klanken of klinkers. Er moest dus nog steviger gemarteld worden. Nadat de taalbeulen de basisklanken met blijvend letsel geradbraakt hadden, was het de beurt aan de medeklinkers en de meerklanken.

    Ook moest Sananas verder van zijn zinnen beroofd worden. Zijn voetzolen werden beslagen met punaises en daarna omgord met ijzeren schoenen waar een slot op zat. Dagen- en nachtenlang werd zijn cel volgepompt met snoeiharde decibels dialect uit de Vlaamse Ardennen en Limburgse heide, terwijl ook versleten clichés niet van de lucht waren. Een ware kakofonie. Sananas werd knettergek van miljoenen keren ‘Ik heb zoiets van’, ‘Er hangt een prijskaartje aan vast’ en ‘Laat ons duidelijk zijn’ in de ergste dialecten. Ook onderging hij bij herhaling Facebook-geleuter: ‘Oei. Da’s minder’. ‘Tsss…’ ‘Ah, je weet het.’ Bovendien werd er permanent Vlaamse regen veroorzaakt in zijn cel, versterkt door afwisselend geklots en gebulder van zeegolven. Men wou hem zodoende de snelheid van de waterdialecten eigen maken.

    Toen hij al zevenmaal uitgeplast was, voelde hij nog hevige aandrang om te plassen.
    Na drie weken werd de taalgevangene gelucht en onderzocht. Hij stiet alleen nog wartaal uit. Gevraagd naar zijn naam zei hij deze achterstevoren. Tijd dus voor de implementatie van een verse taal. Sananas werd uit de taalgevangenis op Ei ontslagen en op stage gezonden in de politiek om zich te vervolmaken in holle woorden en wartaal. Daarna moest hij in de leer bij enkele advocaten om worstenzinnen en eufemismen te oefenen en bij de tv-nieuwsdienst, waar elk nieuwsitem driemaal herhaald werd: door de nieuwslezer, nog eens door een stem buiten beeld en nog eens door de geïnterviewde. En zie, voorwaar: het duurde geen kwartaal of Sananas had zich de nieuwe taal eigen gemaakt. Hoe meer hij sprak, hoe minder hij zei. En men hoorde dat het goed was.           


    19-06-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Taaltreur

    TAALTREUR               

             

    De bomgenoten bleken samen dezelfde kotsschool in het Ouderwesten van Angelland ondergaan te hebben. Ze spraken eenzelfde krastaal. Gedragzagers mochten ‘m nog zo van latje of jetje geven, er was geen lievemoederend huishouden aan met die twee nietsnuiten. Geen mirakel dus dat ze later vliegtuigen opbloesden en treinen verschaakten. Metaal gehandicapt sluisden ze door eender welke detector – overal hadden ze namelijk vermolmde linksharige en roodhandige tarwanten die hun crime de la crime perfect voorbereidden tot in de verste plintjes. Toen Karel De Gucht ook de keukenhanddoek op Yasser Arafats hoofd verbood, naar aanleiding van diens bezoek aan de Belgische Vereniging van Bommoeders, waren de maten vol. De twee kornieten planden een afslag op het levende lijf van de onvermetele. In de nacht van vrijdag op maandag klapten de bomgenoten toe. De hierboven vernoemde en hieronder niet meer vernoemde Karel De Gucht werd in achthonderd stukjes verkaveld aangetroffen in de omgeving van een gezinsvervangende wagen die de zijne moest zijn geweest. Aan de hand van de reepjes zwaluwstaart en de met rood bloed bespatte nulvingerige witte handschoenen stelde men op het parket vast: ‘Voorwaar, hij was het, hij is er geweest’. Maar in het Ouderwesten konden ze er niet mee lachen. Zonder vlag of stoot werd het naderende vliegtuig van Arafat weer afgelijnd naar het verdere oosten. Er kwam een giganteske autozoektocht naar de daders, waarbij de regenbanden niet werden gespaard. Al wie er verwacht uitzag, werd voorgefouilleerd en weggeleid. Niemand ontsnapte aan deze innige daad van aandacht. En terwijl enkele dagen later de koude terreurwilgen klapperbladerden in de wind, werd de vermoorde bilaterale politicus ter aarde gedragen. Deze onderdegrondstopping werd mede bijgewoond door enkele afwezigen die zich dienaangaande jammerlijk verontschuldigden. Van de wrede bomgenoten werd geen voetspoor aangetroffen. Hoewel hun ondaad lang bleef nadeinzen onder de bevolkerende landgenoten onder en over de taalgrens, verbijsterde men elke aanwijzing. Zelfs een slopjacht in hartje-Brussel bood geen vingerwijziging. Het is zeer het antwoord dat de politie dit schuim der aarde nooit in de ketenen zal kunnen slaan. Het onderzoek wees tot nu toe niet veel zeeps uit. Men verstruikelde zich in allerlei netwerken. Voor eenzelfde geld zaten de twee daders zich nu te verkneutelen bij een van hun bomma’s in een land dat vele onderdaken bood aan dergelijke sujajetten. Wellicht zal deze sluier nooit ofte immer getipt worden. Ondertussen bloeden de zaken van de alarminstallateurs en andere dranghekkens natuurlijk welig. Nog even en we krijgen met z’n allemaal een avondhorloge om de enkel. Is dàt de vrijheid waar we van droomden toen we tot onze trouwe viervoeters gewapend Jeruzalem gingen bevrijden van allerlei ongespuis met kromme zwaarden? Of ben ik hier over aan het drijven? Nee toch? 


    08-05-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.PVO in de klas

    Gedicht bekroond t.g.v. Poëziewedstrijd 'Verwondering' tijdschrift Klasse (2014)

     

    Paul Van Ostaijen in de klas

    (Slagen en verwonderingen) 

    Drukke letters op een blad.
    Dansende woorden als dronken soldaten.
    Maar ikzelf moet altijd schoner schrijven
    en eindelik en typies mogen ook al niet.

    's Morgens groet ook ik de dingen:
    dag linkerbeen, dag zere teen.
    Maar beroemd? Vergeet het maar.
    Eerder betoeterd, zeggen ze allemaal.

    Ja, ik slaap als een rozeke
    en pluk gezwind uit het zoetekoeksdozeke.
    Zucht, krijg ik, wonderkind, daarvoor dan een prijs?
    Nee, nog eerder vliegt een varken door de lucht.

    Wees dan maar dichter; doe maar de woorden
    marsjeren, reeds op je dertiende! Talent,
    beste dames, fijne heren, wordt nooit op z'n tijd
    erkend. Ach, ik word maar gewoon bediende.

    Geen wonder dus dat ik na al dat gedonder
    het woord racecar achterstevoren schrijf
    en uit pure dichterlijke vrijheid vier vogels
    vang en verschuil in het woord valkuil.

    Zij zien het niet en ik slaag voor schrijven.
    Rijm is het enige waar ze nog over kijven.


    26-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Staat van medewerking

    Binnenkort ben ik al een halfjaar van de officiële arbeidsmarkt verdwenen. Ik heb ondertussen twee korte romans en vier verhalen geschreven, zesentwintig boeken gelezen, mijn kleindochter leren schaken, Kreta bezocht en een onnoemlijk aantal kleine zaken en dingen gedaan die nu eenmaal bij een mensenleven horen. Iets is me duidelijk geworden: aan het eind van zo'n mensenleven - zelf kunnen we daar vooralsnog geen mijlpaaltje bij neerpoten - zit een (oud?) nijdasje dat steeds strakker aan het tijdstouw trekt. Dat is niet rechtlijnig, maar cirkelvormig, zodat het als een lus werkt. Vergeet dus maar de tijdsfriezen uit de jonge jaren van je lagere school, met de pijlen en de stroken van links naar rechts. Tijd is inderdaad een wervelende kolk, een wurgende spiraal, of een dodelijke lus. Het helpt echter niet om die tijd in vicieuze cirkels aan muren op te hangen, op klokken- en kerktorens te bevestigen of die om je pols vast te binden in de ijdele hoop die te beheersen. De nijdas (zijn gezicht zo gerimpeld als een appeltje uit de vorige herfst) weet beter. 


    15-02-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Raf

    Vandaag hebben we Raf F. begraven. Het is 15 februari. Sprokkelmaand. De wind gierde om de kerk in Varsenare. Raf was eredocent aan onze Vives hogeschool voor lerarenopleiding. Hij was een bijzonder geliefd man. Ik vind hem een van de fijnste en gezelligste collega's die ik heb gehad.


    28-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedichtendag 2014

    Vrijdag 31 januari 2014 lezen Sarah Denoo (dochter/schrijfster) en Joris Denoo (vader/schrijver) in het KVK-café (voetbalstadion KVK, Moorseelsestraat 111, 8500 Kortrijk) een kwartet uit hun voorkeurpoëzie voor. Dat doen dan ook Jozef Allijns (voorzitter KVK), Thomas Jacques (blogger/journalist), Stefaan De Clerck (politicus) en Koen Byttebier (politicus).

    Net op Gedichtendag 14 krijg ik heuglijke tijdingen: ik ben medewinnaar van de 'Verwondering' Poëzieprijs van het tijdschrift Klasse (met het gedicht 'Paul van Ostaijen in de klas') en Holland Park Press (Londen) nomineert mijn gedicht 'Foto van een oude straat'. Vorig jaar was ik in de Holland Park Press literaire wedstrijd ook de 'Dutch runner-up'. Eind februari lees ik voor in Great Western Studios, Alfred Road, London.


    16-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kweetet !

    Op donderdag 23 januari 2014 wordt in het Hadewijchauditorium van het Vlaams ministerie van Onderwijs & Vorming KWEETET aan de pers voorgesteld, het eerste full 3D educatief takenplatform voor het basisonderwijs van uitgeverij die Keure. KWEETET.be (LEERet, SPEELet, WEETet) motiveert kinderen moeiteloos om de leerstof te oefenen. Begeleiders (ouders, leerkrachten, logopedisten...) kunnen de resultaten van nabij opvolgen. Bij de ontwikkeling van dit platform werd rekening gehouden met de resultaten van twee jaar onderzoek met de steun van de universiteiten Gent, Leuven en Brussel. KWEETET.be sluit aan bij de methodes voor alle leergebieden van het basisonderwijs. Een team jeugdauteurs onder leiding van Joris Denoo schreef een spannende verhaallijn voor KWEETET.be. Een schitterende cast geeft stem aan de hoofdpersonages, o.a. Linde Merckpoel, Jelle Cleymans en Joyce Beullens. Op de persvoorstelling voert ook Vlaams minister van Onderwijs Pascal Smet het woord over het VAF Gamefonds en het belang van games voor het onderwijs, terwijl Vlaams minister van Innovatie, mevr. Lieten, voor een videoboodschap zorgt. Uitgevers Nic Pappijn en Vicky Vermeulen stellen KWEETET.be voor. Met muzikale omlijsting door The Chambers Players, het huisorkest van KWEETET.

    www.facebook.com/Kweetet 


    22-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.2014

    2014

    De veerman wenkt.
    Wie niet weg is, is gezien.
    Veertien komt eraan.
    Dertien is ribbedebie
    en krijgt zijn vertrekpremie.
    De beleeftijd van dat getal
    bedroeg alweer goede en kwade dagen,
    boze buien, brede opklaringen en vlagen,
    365 om samen te beramen.
    Moge de Groote Vrede nu eindelijk aanbreken,
    honderd jaar na een ander ouder veertien.
    Laat u niet pramen:
    veertien tikt al tegen de ramen.
    RENO wenst u en de uwen
    een rinkelende twinkelende wisseling
    en een vaardige passage met de veerman
    naar de velden van tweeduizend veertien.

    Namens VIVES-RENO,
    Joris Denoo
    oud-docent Taal 


    17-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik had jullie willen schrijven

    IK HAD JULLIE WILLEN SCHRIJVEN

     

    In deze briefroman schuiven twee werelden in elkaar en naast elkaar heen: het kunstenaarschap en het lerarendom. Weemoed en begrip kleuren van herfst tot zomer dit verhaal, dat vorm krijgt in brieven en intermezzi.

     

                                                      

     IK  HAD  JULLIE  WILLEN  SCHRIJVEN        

                     

     Briefroman

      

                           ''t Is toch maar goed, dat niemand,

                            ook m'n vrouw niet, dit dagboek leest,

                            want wat zouden ze wel denken van

                            't opschrijven, 't serieus opschrijven

                            van zulke pure schoolmeesterij?'

     

                             (Theo Thijssen, Schoolland, 1925)

    Bijlagen:
    IKHAD.pdf (375.4 KB)   


    11-11-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Amusant
    Ik ga deze herfst op minitournee in mijn eigen provincie met mijn leerboek AMUZEMENTEN. (MUZISCHE MOMENTEN MET TAAL) - uitgeverij Acco Leuven/Den Haag. Op uitnodiging van een oud-collega gebeurt dat onder andere in Vives Torhout, mijn eigen 'oude' hogeschool voor lerarenopleiding, waar ik tot september 2013 werkzaam was. Daarna doe ik de workshop in Oostende en andere leuke plekken in deze lage streek waar het momenteel wemelt van de geruchten over De Groote Oorlog. Ik probeer plezierige dingen met taal te doen: na een drieminuteninstructiemoment kan iedereen concreet aan de slag. Ik voeg de daad bij het woord en het woord bij de daad. Goede herinneringen bewaar ik aan de sessies met mijn eigen hogeschoolstudenten. Het helpt natuurlijk geweldig als je zelf ook schrijver bent...



    ZIELSVERWANTE LINKS
  • Pozie
  • Een blauwe plek
  • Schuine teksten
  • Moord !
  • De ongecomponeerde noot
  • Romaneske boeken
  • Satisfiction
  • Romans & Theater
  • Vreeslijke verhalen
  • Miljarden flarden

                                           COPYRIGHT JORIS DENOO
    Foto

    Blog als favoriet !

    Foto

    TAAL IS EEN AARDIG DING
    Archief per jaar
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2009
  • 2008
  • 2007
  • 2006
  • 2005

    Foto

                Opa & Wilma 2009


    Foto

                  Opa & Leo 2011
    Foto

    Wat je zegt, ben je zelf


    Foto

           Vallen en opstaan
    Foto

    Eén paar kinderen, graag


    Foto

    Het mysterie van Merlijn


    Foto

    Met Sarah & Hanne in Standaard Boekhandel Kortrijk: presentatie romandebuut HARDZIEK van Sarah Denoo
    Foto

    Me & Wilma 30 june 13
    Foto

    Me & Leo & 'Tutta'

    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!