Op verkenning door Algarve

Deel 3 : de ECOVIA (geschreven door Marc(o) Dufour)
In het vorige deel had ik een noordelijk circuit gemaakt met verkenning en uitbreiding van rit van de Ronde van Algarve Daar het zuiden van nature voorbehouden is voor boot en vaaravonturen bleven er nog 2 windrichtingen over : het oosten en het westen . het oosten was mij reeds half bekend , daarom startte ik met volledig nieuw naar de Atlantische Westkust . op 22 oct reed ik met de wagen via de A22 tot waar de Autostrade ophoudt ter hoogte van Bensafrim , iets ten noorden van Lagos . via een landelijke weg over een massief beland ik na 25 km in Aljezur , een toeristische trekpleister . het is een pittoresk dorp gebouwd rond een burcht ‘Castello’ daterend van de Arabische overheersing en die als een adelaarsnest boven de omliggende vlakte ligt wat prachtige panorama’s geeft . hoe men dat ooit terug heeft kunnen veroveren is mij een raadsel : onopgemerkt naderen was zeker uitgesloten .

Maar de lokroep van de oceaan werd mij te sterk en de kust lag slechts op een 5-tal km Monte Clerigo was de eerste badplaats , makkelijk bereikbaar en zeedorpje met ruim strand , ingesloten aan weerskanten door rotsmassieven . er lagen nog heel wat surfers in zee , te wachten op die ene mooie golf die hun rechtopstaand een stuk terug naar de kust zou voeren ; maar bij velen bleef het geduldig wachten en veel resultaat heb ik niet gezien . Niettegenstaande niet op de kaart bleek de weg voort te lopen langs het strand ; dat was niet nieuw voor mij en dus maar proberen . bleek dat toch niet zo gunstig want dra veranderde het asfalt in onverharde zand/grint weg . ik hield dat nog zo een strand of vier vol met steeds hetzelfde beeld en dezelfde soort weg : te meiden met de racefiets , doenbaar met de mtb , waarvan een paar gezien . Weg van het strandleven en verder de normale route naar het zuiden : Vila do Bispo , Sagres en dan naar het einde van de wereld : Cabo San Vincente . dit is de uiterste westpunt , niet alleen van Portugal , maar ook van Europa en werd voor Columbus echt als de plaats beschouwd waar de wereld ophield . de punt wordt gedomineerd door een vuurtoren , niet toegankelijk , en je kan dus alleen van de zijkant in de eindeloze verte turen .

Uiteraard massa’s toeristen , hoewel eind october toch niet zo druk . eventjes rondgewandeld en dan , tot mijn grote verbazing , een metalen fietsbeeld en een verklarend bord met uitleg over de aanleg van een fietsroute , de Ecovia , van west naar oost , in hoofdzaak in de buurt van de kust ; totale lengte 214 km . eerlijk , het project staat nog in zijn kinderschoenen , heb er daar 15 km van gezien , en best is het , als hier verwende wielertoerist , zich niet te veel begoochelingen te maken . en een einddatum is niet bekend en ik vermoed dat ik dat niet meer zal meemaken , maar het is een begin. Langs de kustlijn rij ik dan naar Lagos , waar ik beslis de verdere terugweg via de autostrade te maken . Als fietsroute valt hieruit het volgende te distilleren :van Lagos naar Aljezur , een stukje kustbezoek , dan zuidwaarts tot Cabo San Vincente en verder via de zuidkust terug naar Lagos : ca 120 km . blijft de vaag ‘hoe in Lagos en terug geraken? Want dat ligt op min 80 km van Faro . antwoord : de trein , die de hele kust afdoet en gratis fietsen meeneemt . Er blijft nog één verslag voor de volgende aflevering .
Link :  http://www.everytrail.com/view_trip.php?trip_id=860043

 
Marc bedankt voor je bijdrage(ge zijt nen straffe!)